Σάββατο 6 Ιουλίου 2013

Σταθερά υπέρ της ΕΡΤ η πλειοψηφία και 1.665.000 οι τηλεθεατές της ΕΡΤ στο διαδίκτυο

  • 06.07.2013 , avgi.gr

Περισσότεροι από 1.500.000 τηλεθεατές, κατ' εκτίμηση 1.665.000 παρακολουθούν διαδικτυακά το πρόγραμμα της ΕΡΤ σύμφωνα με την χθεσινή δημοσκόπηση της VPRC. Η πλειοψηφία της κοινής γνώμης, δηλάδη το 58% θεωρεί λάθος το κλείσιμο της ΕΡΤ, το οποίο είναι πλειοψηφικό μόνο μεταξύ των ψηφοφόρων της Ν.Δ. με 55%. Αλλά και στη Ν.Δ. ένας στους τρεις ψηφοφόρους τάσσεται κατά. Τελείως μοιρασμένοι εμφανίζονται οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ οι οποίοι σε ποσοστό 42% επικροτούν την κάθε άποψη. Αντίστοιχα ποσοστά για τους ψηφοφόρους των άλλων κομμάτων κατά του κλεισίματος της ΕΡΤ είναι 79% στο ΣΥΡΙΖΑ, 72% στους ΑΝ.ΕΛ., 50% στην Χ.Α. 64% στη ΔΗ.ΜΑΡ. και 88% στο ΚΚΕ.

Τι προβλέπει το νέο Μνημόνιο για τις τράπεζες και τους δανειολήπτες


Τι προβλέπει το νέο Μνημόνιο για τις τράπεζες και τους δανειολήπτες
  (Φωτογραφία:  ΑΠΕ )
Αθήνα , in.gr
Προσχέδιο του νέου Μνημονίου Κατανόησης (MoU) που διαπραγματεύεται η κυβέρνηση με την τρόικα παρουσιάζει σε αποκλειστικότητα το in.gr. Το συγκεκριμένο κεφάλαιο του Μνημονίου αναφέρεται στα μέτρα σταθεροποίησης του τραπεζικού τομέα και στη στρατηγική που θα πρέπει να ακολουθηθεί το επόμενο διάστημα για τις τράπεζες.

Σύμφωνα με το προσχέδιο:

  • Μέχρι τις 15 Ιουλίου θα έχει καταρτιστεί και ολοκληρωθεί η συνολική στρατηγική για τον τραπεζικό τομέα.
  • Θα προχωρήσει έως τις 15 Ιουλίου στην πώληση του νέου Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και της νέας Proton Bank, κάτι που θέτουν ως προαπαιτούμενο για να εκταμιευθεί η επόμενη δόση.
  • Η κυβέρνηση θα προχωρήσει στην πώληση του 25% συν μιας μετοχής της Eurobank το αργότερο έως τα τέλη Οκτωβρίου 2013 σε διεθνή ιδιώτη στρατηγικό επενδυτή.
  • Θα προχωρήσει η ανασυγκρότηση των συνεταιριστικών τραπεζών έως το Σεπτέμβριο 2013 με πυλώνα την Πανελλήνια Τράπεζα, αλλά και η αναθεώρηση του νομικού πλαισίου του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων.
  • Η κυβέρνηση δεν θα λαμβάνει οποιαδήποτε μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής που θα μπορούσαν να υπονομεύσουν τη φερεγγυότητα των τραπεζών, εκτός εάν η Τράπεζα της Ελλάδος δώσει τη συγκατάθεσή της.
  • Η κυβέρνηση δεσμεύεται να μην επεκτείνει την αναστολή των πλειστηριασμών ακινήτων πέρα από τις τρέχουσες διατάξεις του ν. 4128/2013, δηλαδή μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2013.
  • Το Ελληνικό Δημόσιο δεν θα απαιτεί από τις τράπεζες να πληρώνουν μερίσματα επί των προνομιούχων μετοχών ή τέλη ή φόρους αντ 'αυτών, εκτός εάν έχουν διανεμόμενα κέρδη (εξαιρουμένων των κερδών από εξαγορές και πωλήσεις θυγατρικών στο εξωτερικό).
  • Καμία κρατική ενίσχυση δεν θα χορηγείται στις τράπεζες πριν από την έγκρισή της από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή βάσει των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις.
  • Οι τράπεζες θα πρέπει να καθορίσουν μεσοπρόθεσμα ένα βιώσιμο μοντέλο χρηματοδότησης, διευρύνοντας τη χρηματοδοτική τους βάση και μειώνοντας την εξάρτησή τους από την έκτακτη κεντρική στήριξη της ρευστότητας των τραπεζών και των κυβερνητικών εγγυήσεων.
  • Θα δημιουργηθεί μια ομάδα εργασίας, που θα ασχοληθεί με την εξεύρεση τρόπων βελτίωσης της αποτελεσματικότητας των διαδικασιών επίλυσης των προβλημάτων που προκαλεί ο υπερδανεισμός σε νοικοκυριά, μικρομεσαίες επιχειρήσεις και μεγάλες εταιρείες και έως το τέλος Οκτωβρίου 2013 να προτείνει συγκεκριμένα μέτρα για βελτιώσεις στον τομέα αυτό.
  • Το «Ίδρυμα για την Ανάπτυξη» θα είναι ένα μη τραπεζικό χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, που θα έχει κεφάλαια ύψους 350 εκατ. ευρώ και σκοπό τη χρηματοδότηση του ιδιωτικού τομέα και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, χωρίς να βαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό.

Θανάσης Κουκάκης
Newsroom ΔΟΛ

Παρασκευή 5 Ιουλίου 2013

Ανακοίνωση του Τομέα Αυτοδιοίκησης της ΔΗΜΑΡ για τη μεταφορά της Δημοτικής Αστυνομίας στην ΕΛ.ΑΣ.

 Η πρόταση για μεταφορά της Δημοτικής Αστυνομίας στην ΕΛΑΣ και μάλιστα ερήμην των φορέων της αυτοδιοίκησης, εντάσσεται, εκτός των άλλων, και σε μια κλιμακούμενη προσπάθεια απαξίωσης και αποδυνάμωσης του θεσμού.
Η Δημοτική Αστυνομία αποτελεί την αιχμή του δόρατος για την ομαλή λειτουργία των πόλεων και την προστασία του περιβάλλοντος.
Οι υπηρεσίες που παρέχει, όπως ο έλεγχος της τήρησης της νομοθεσίας για τη λειτουργία των καταστημάτων και των λαϊκών αγορών, η υπαίθρια διαφήμιση, η παράνομη στάθμευση, το παραεμπόριο, η προστασία των κοινόχρηστων χώρων και των χώρων πρασίνου, δεν είναι δυνατόν να σχεδιάζονται και να υλοποιούνται από το κεντρικό κράτος.

Η επιστροφή των αρμοδιοτήτων από την αυτοδιοίκηση στην κεντρική διοίκηση είναι αναχρονιστική και αντίκειται στις αρχές της εγγύτητας και της επικουρικότητας.
Η αυτοδιοίκηση μπορεί και πρέπει να διαχειριστεί καλύτερα την καθημερινότητα του πολίτη και κάθε προσπάθεια αφαίρεσης αρμοδιοτήτων δεν συνάδει με τις αρχές της Ε.Ε και του σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους.

«Πολεμικό κλίμα» μεταξύ ΔΗΜΑΡ-ΠΑΣΟΚ

Η διαχωριστική γραμμή μεταξύ ΔΗΜΑΡ και ΠΑΣΟΚ που δημιουργήθηκε εξ αντικειμένου μετά την αποχώρηση του Φώτη Κουβέλη από την κυβέρνηση δημιουργεί πεδίο σύγκρουσης μεταξύ των δύο κομμάτων. Σύγκρουσης με φόντο τις φιλοδοξίες της Ιπποκράτους, αλλά και της Αγίου Κωνσταντίνου να πρωταγωνιστήσουν στην ανασυγκρότηση του χώρου μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ.

Του Γιώργου Μελιγγώνη ,matrix24.gr
Η ΔΗΜΑΡ δεν έχει κρύψει τη φιλοδοξία της να αποτελέσει τον σπονδυλικό άξονα για τη δημιουργία ενός «τρίτου πόλου» στο πολιτικό σκηνικό, τώρα που είναι απελευθερωμένη από τα «βάρη» και το κόστος της συμμετοχής σε μία «μνημονιακή» κυβέρνηση. Από την άλλη, στην Ιπποκράτους ελπίζουν ότι με την έξοδό της από την κυβέρνηση, έχει χάσει όλους τους κεντροαριστερούς «μεταρρυθμιστές» υποστηρικτές της και ήδη, η στρατηγική του Ευάγγελου Βενιζέλου είναι να προσελκύσει αυτή ακριβώς την κρίσιμη μάζα πολιτών.
«Στην Κεντροδεξιά»
Ωστόσο, ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ ήδη ξεκίνησε να αφήνει σοβαρές πολιτικές αιχμές κατά του ΠΑΣΟΚ, απαντώντας σε όσα στελέχη του Κινήματος έχουν πει σε δημόσιες τοποθετήσεις τους ότι «η ΔΗΜΑΡ δεν άντεξε το βάρος της ευθύνης» και σε όσους, γενικότερα, χρέωσαν στο κόμμα του Φώτη Κουβέλη ότι «δείλιασε», ενώπιον των κρίσιμων αποφάσεων για το μέλλον της χώρας.
Μάλιστα, ο ίδιος ο κ. Κουβέλης, μιλώντας χθες σε συγκέντρωση φίλων του κόμματός του στη Λάρισα, έστειλε μήνυμα στους κεντροαριστερούς ψηφοφόρους ότι… δεν έχουν κανέναν λόγο να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ, «εξοβελίζοντας» το κόμμα του Ευάγγελου Βενιζέλου στη χορεία της Κεντροδεξιάς.
Απαντώντας, μάλιστα, σε σχετική ερώτηση για ενδεχόμενη συνεργασία ή σύγκλιση μεταξύ των δύο κομμάτων, ο Φώτης Κουβέλης ήταν αποκαλυπτικός: «Το ΠΑΣΟΚ έχει κάνει μία επιλογή κεντροδεξιάς και όχι κεντροαριστεράς», επισήμανε, ενώ πέταξε εκ νέου το γάντι στην Ιπποκράτους σχετικά με το ποια στάση θα κρατήσουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ όταν συζητηθούν στη Βουλή οι δύο προτάσεις νόμου που είχαν καταθέσει μαζί με τους βουλευτές της ΔΗΜΑΡ, επί… τρικομματικής κυβέρνησης (αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, πρόταση νόμου για κατάργηση της ΠΝΠ σχετικά με το «λουκέτο» στην ΕΡΤ).
Σε κάθε περίπτωση, δεδομένου του ότι και τα δύο κόμματα διεκδικούν τον ίδιο ζωτικό πολιτικό χώρο μεταξύ της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ, θεωρείται δεδομένο ότι οι χθεσινές αιχμές Κουβέλη ήταν μόνο η αρχή στο σίριαλ της διαμάχης μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ για τα μάτια των κεντροαριστερών ψηφοφόρων…

Ποιοι δικαιούνται τα οικογενειακά επιδόματα -Αναλυτικοί πίνακες

imerisia.gr

Ποιοι δικαιούνται τα οικογενειακά επιδόματα -Αναλυτικοί πίνακες
του Γιώργου Γάτου
Οι πιο «αδύναμες» οικονομικά οικογένειες θα λάβουν τη μερίδα του λέοντος από τα 750 εκατομμύρια ευρώ που θα «μοιραστούν» φέτος μέσω του ΟΓΑ μετά την ολοκλήρωση υποβολής των φορολογικών δηλώσεων για τα νέα «οικογενειακά επιδόματα», δηλαδή το ενιαίο επίδομα στήριξης τέκνων (από το πρώτο παιδί) και την πρόσθετη παροχή των 500 ευρώ για κάθε παιδί από το τρίτο και πάνω.
Την ενίσχυση των οικονομικά «ασθενέστερων» -με... θεωρητικό μόνο πλαφόν οικογενειακού εισοδήματος από κάθε πηγή έως τις 45.000 ευρώ που προβλέπει ο νόμος- αποκαλύπτει ο «οδηγός» υπολογισμού των επιδομάτων τον οποίο εξέδωσε το υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας. Με βάση τον «οδηγό» και τα δύο επιδόματα «χάνονται» από τις οικογένειες με εισόδημα κάτω των 45.000 ευρώ. Περισσότερο κερδισμένοι είναι όσοι έχουν εισόδημα έως 13.000 ευρώ.
Ποιοι δικαιούνται τα οικογενειακά επιδόματα -Αναλυτικοί πίνακες
Το ενιαίο επίδομα στήριξης τέκνων -που, σύμφωνα με τον νόμο, είναι 40 ευρώ τον μήνα και θα έπρεπε να καταβληθεί στο τέλος του δεύτερου τριμήνου, δηλαδή τέλη Ιουνίου, με την ολοκλήρωση της υποβολής των φορολογικών δηλώσεων και του ειδικού εντύπου Α21 στο TaxisNet, την κατάθεση δικαιολογητικών και τον τελικό έλεγχο των δικαιούχων- ενισχύει τις οικογένειες με τα χαμηλότερα εισοδήματα και τα περισσότερα παιδιά.
Ποιοι δικαιούνται τα οικογενειακά επιδόματα -Αναλυτικοί πίνακες
Αντίστοιχα, το ειδικό επίδομα των 500 ευρώ για τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες (που, κανονικά, καταβάλλεται σε τρεις δόσεις) το «χάνουν» όσοι έχουν εισόδημα κάτω των 45.000 ευρώ (ο νόμος προβλέπει προσαύξηση κατά 3.000 ευρώ για της οικογένειας με 4 τέκνα και κατά 4.000 ευρώ για τις οικογένειες που έχουν άνω των 4 τέκνων) και στηρίζει οικογένειες με πολύ χαμηλότερο εισόδημα και πολλά παιδιά.
«Ο εισοδηματικός περιορισμός διασφαλίζει ότι οι παροχές θα χορηγούνται στις οικονομικά ασθενέστερες οικογένειες», υπογραμμίζεται στον «οδηγό» του υπουργείου.
Ελεγχος



Αξίζει να σημειωθεί ότι τα ποσά των οικογενειακών επιδομάτων θα πιστώνονται στον τραπεζικό λογαριασμό των δικαιούχων αφού γίνουν οι φορολογικοί και οι άλλοι έλεγχοι και διαπιστωθεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις. Η ηλεκτρονική βάση των δεδομένων θα χρησιμοποιηθεί για την πραγματοποίηση δειγματοληπτικών ελέγχων που προβλέπεται να διενεργούνται σε όλα τα στοιχεία και τα δικαιολογητικά των δικαιούχων για να αντιμετωπιστούν περιπτώσεις παράνομης καταβολής επιδομάτων. Σύμφωνα με δήλωση του διοικητή του ΟΓΑ, Δ. Κοντού, στην «Η», εφόσον γίνουν οι εκκαθαρίσεις από το ΚΕΠΥΟ ο Οργανισμός είναι έτοιμος να κάνει τις πρώτες πληρωμές εντός του Ιουλίου.

Εκδοχές φιλοπατρίας

Του Παντελή Μπουκάλα , kathimerini.gr
Αν αποδεχόμασταν πως η συνεχής επίκληση της πατρίδας και της σημαίας, η ακατάσχετη ρητορική τους χρήση, αποτελεί πιστοποιητικό πατριωτισμού, θα καταλήγαμε σε συμπεράσματα προδήλως λαθεμένα. Μήπως δεν πατριδολογούσαν ασύστολα όσοι πλήγωσαν βαριά το σώμα της πατρίδας με τις δικτατορίες και τα δεσμά τους; Μήπως δεν καπηλεύονται τώρα τη σημαία όσοι τη «στολίζουν» με μαιάνδρους ναζιστικών συμπαραδηλώσεων ή χρησιμοποιούν το κοντάρι της για να σπάζουν κεφάλια αλλοχρώμων και ιδεολογικώς αλλοπίστων;
Χορτάσαμε πια από τον άσαρκο, άναιμο και ανέμπνευστο πατριωτισμό των πανηγυρικών και των επετειακών διαγγελμάτων, που συντάσσονται σαν καθηκοντολόγια τα οποία αφορούν αποκλειστικά τους παραλήπτες τους και όχι τους ίδιους τους υψηλούς συντάκτες και αποστολείς τους. Να, τώρα με τον «οικονομικό πατριωτισμό» ας πούμε. Ποιοι κυρίως τον συνιστούν, ποιοι προπάντων τον απαιτούν, αν όχι όσοι δεν μάτωσαν καθόλου από την κρίση; Αυτοί έχουν την αναίδεια να παραδίδουν δωρεάν μαθήματα φιλοπατρίας σε όσους είδαν τη ζωή τους να υποβαθμίζεται δραματικά από τη μια μέρα στην άλλη. Αυτοί ανεβαίνουν στους άμβωνες του Δέοντος και του Ορθού και παριστάνουν τους ιεροκήρυκες που αγρυπνούν για τη «σωτηρία της πατρίδας».
Οχι. Η ασυγκράτητη ελλαδολογία δεν πιστοποιεί πως υπάρχει ριζωμένη αγάπη για την Ελλάδα. Και συχνά-πυκνά, παλιότερα και σήμερα, χρησιμοποιείται σαν παραπέτασμα καπνού, για να κρυφτούν ο τυχοδιωκτισμός και η φαυλότητα, η ματαιοδοξία και ο αμοραλισμός. Και εν πάση περιπτώσει, δεν υπάρχουν ιδιοκτήτες του πατριωτισμού, είτε για κόμματα πρόκειται, που αυτοπαρουσιάζονται σαν οι μοναδικοί ανιδιοτελείς υπηρέτες του τόπου, είτε για πρόσωπα, από αυτά που όσο πιο γλυκερά φλυαρούν για το «εμείς», τόσο περισσότερο τρώγονται από το ακόρεστο εγώ τους.
Για να υποστηριχθεί το σενάριο σύμφωνα με το οποίο το πατριωτικό φρόνημα είναι αποκλειστικό γνώρισμα ορισμένων (κομμάτων ή προσώπων), οι δε υπόλοιποι τυγχάνουν, αν όχι μισέλληνες, πάντως εαυτούληδες, οπισθοδρομικοί και αντιμεταρρυθμιστές, διακινείται από πολιτικούς και σχολιαστές το δόγμα τού ενός και μοναδικού δρόμου σωτηρίας της χώρας. Πρόκειται, βέβαια, για τον δρόμο που ανοίγει η τρόικα υπέρ ημών, όπως τουλάχιστον ισχυρίζονται οι υποστηρικτές του. Αλλά πια είναι τόσα τα αναγνωρισμένα λάθη των τροϊκανών και τόσο βαριές οι «παράπλευρες απώλειες» από την οικονομική και κοινωνική πολιτική που υπαγορεύουν, ώστε ακόμα και οι πλέον πεισματάρηδες υποστηρικτές των Μνημονίων θα ’πρεπε να ξανασκεφτούν αν οι επιβαλλόμενες συνταγές οδηγούν πράγματι στη σωτηρία. Εδώ που φτάσαμε, η καλλιέργεια μύθων επιτυχίας και ευτυχίας και η διασπορά χαρμόσυνων πλην αβάσιμων ειδήσεων δεν είναι πράξεις τόσο πατριωτικές όσο θέλουν να τις εμφανίζουν οι ίδιοι οι καλλιεργητές και σπορείς. Η φενάκη βλάπτει την πατρίδα πολύ πιο σοβαρά από τον τάχα γκρινιάρικο πεσιμισμό.

Το Σκίτσο της ημέρας

Ο Κώστας Μητρόπουλος σατιρίζει την επικαιρότητα , TA NEA





Ασήμαντος και ασφαλής

Κώστας ΓιαννακίδηςΚώστας Γιαννακίδης , protagon.gr
έρω ανθρώπους που θα προτιμούσαν να τους παρακολουθεί η NSA σε συνεργασία με τη Μοσάντ, παρά η γυναίκα τους. Ομοίως, είμαι σε θέση να στοιχηματίσω ότι, παγκοσμίως, περισσότεροι έχουν υποστεί παρακολούθηση ή υποκλοπή δεδομένων από το έτερον ήμισυ, παρά από μυστικές υπηρεσίες. Σημειώνω δε ότι και στις δύο περιπτώσεις, έτσι και τα δεδομένα αποδειχθούν επιβαρυντικά, είναι εξαιρετικά πιθανό να σε βρουν στον δρόμο και σε ιδιαίτερα άσχημη κατάσταση.

Θα μου πείτε ότι πολιτικά είναι αδιάφορο αν σε παρακολουθεί η γυναίκα σου και άκρως ενδιαφέρον αν διαβάζει τα mail σου ένας πράκτορας της NSA - ο οποίος, παρεμπιπτόντως, μπορεί να έχει υποστεί τα πάνδεινα επειδή η γυναίκα του τον τσάκωσε με στοιχεία που όφειλε να εξαφανίσει. Δεν διαφωνώ. Όμως, ταυτοχρόνως, διαπιστώνω ότι η παγκόσμια και δικτυωμένη κοινωνία το έχει καταπιεί ως αυτονόητο. Και ως αναπόφευκτο. Από τη στιγμή που αναγνωρίζεις στην κάθε Google τη δυνατότητα να παρακολουθεί τη δικτυακή σου συμπεριφορά, ώστε να σου σερβίρει διαφήμιση, ουσιαστικά αποδέχεσαι ότι κάτι τέτοιο μπορούν να κάνουν και οι υπηρεσίες. Δεν σου αρέσει, αλλά όταν υπάρχει η δυνατότητα να γίνει, τότε θα γίνει. Εν τέλει το θεωρείς και ως αναγκαίο κακό.
Ο Ομπάμα βγαίνει και σου λέει ότι έτσι απέτρεψαν πάνω από πενήντα τρομοκρατικές επιθέσεις. Και στο τέλος μένεις να το σκέφτεσαι πριν εκφράσεις τις αντιρρήσεις σου. Ίσως γι' αυτό δεν έχουμε δει πλατείες να γεμίζουν με αιτήματα κατά των παρακολουθήσεων. Οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τη ματαιότητα του πράγματος, ενίοτε και τη χρησιμότητα του σκανδάλου. Και όμως, αν γυρίσεις απότομα και κοιτάξεις πίσω σου, θα δεις ένα βουνό από αριθμούς και λέξεις. Είναι τα τηλεφωνήματα που έκανες, τα SMS που έστειλες και τα email που έγραψες. Οι συναλλαγές της πιστωτικής σου κάρτας, τα like στο Facebook και τα favorite στο twitter. Μνήμη που δεν σβήνει και, ενίοτε, δεν συγχωρεί. Όμως, δεν σε πειράζει. Επειδή λες ότι κανείς δεν θα ασχοληθεί μαζί σου. Αισθάνεσαι ασφαλής επειδή νιώθεις ασήμαντος.

Σαν βγεις στον πηγαιμό για τον ΟΑΕΕ

4/7/2013 , avgi.gr
  Όταν κόβονται συντάξεις, καθυστερεί αδικαιολόγητα η έναρξη καταβολής τους και περικόπτονται τα εφάπαξ, το να μιλάμε για την επιστροφή ενός μικρού ποσού για φάρμακα φαντάζει πολυτέλεια. Ωστόσο η συγκεκριμένη περίπτωση αποκαλύπτει ανάγλυφα τη δυσλειτουργία κάποιων φορέων, μέρος των αιτιών της κρίσης που βιώνουμε.
Ο φίλος μου ο Πέτρος έχει ήπιο χαρακτήρα, σε τυχόν διαφωνίες προσπαθεί να δει και την άλλη πλευρά, σπάνια εξοργίζεται, και ως άνθρωπος με πολλαπλές δραστηριότητες έχει αντιμετωπίσει τον κρατικό -κυρίως- παραλογισμό σε πολλές περιπτώσεις.
Πριν από 7 μήνες, στις 3 Δεκεμβρίου 2012, αγόρασε φάρμακα αξίας 38,41 ευρώ. Λόγω της απεργίας των φαρμακοποιών, πλήρωσε όλο το ποσό και, με υπόδειξη της φαρμακοποιού, πήγε την απόδειξη στον ΟΑΕΕ Αγ. Αναργύρων, όπου εργάζεται. Η πρώτη ψυχρολουσία ήταν ότι η συγκεκριμένη υπηρεσία είχε συγχωνευθεί και έπρεπε να πάει στον ΟΑΕΕ Ιλίου. Εκεί δήλωσαν αναρμοδιότητα και τον παρέπεμψαν στο κατάστημα Ομονοίας. «Τόσα χρόνια ραγιάς», όπως λέει, υποψιάστηκε τη συνέχεια και, για να μην χάνει χρόνο εις βάρος της δουλειάς του, έστειλε στις 17.12.2012 την απόδειξη στον ΟΑΕΕ Ομονοίας, μαζί με μία επιστολή όπου ζητούσε, εφ' όσον συμφωνούσαν, να καταθέσουν την αναλογία τους (περίπου 30 ευρώ), σε τραπεζικό λογαριασμό του.
Στις 11.1.2013 του απαντούν ότι το θέμα δεν τους αφορά και ότι η αίτησή του έχει σταλεί στο κατάστημα της περιοχής κατοικίας του, στην Αγ. Παρασκευή. Νέα επιστολή και από εκεί, στις αρχές Μαΐου, αλλά με ημερομηνία εγγράφου 16 Ιανουαρίου (θλιβερό κατάλοιπο συνήθων πρακτικών του ΤΕΒΕ, ενός Ασφαλιστικού Ταμείου που, εκτός των άλλων, υπενθύμιζε διαρκώς τις πολλές υποχρεώσεις του ασφαλισμένου, αλλά ποτέ κάποιο δικαίωμα). Τον πληροφορούν ότι η αίτησή του επεστράφη στο κατάστημα Ομονοίας, από όπου πρέπει να προωθηθεί στον ΟΑΕΕ Ιλίου. Δηλαδή, από εκεί που ξεκίνησε!
Θα συνεχίσει να ψάχνει την άκρη, όχι τόσο για να εισπράξει τα 30 ευρώ (κάτι που έπαψε να ελπίζει), αλλά για να παρακολουθήσει τη διαδρομή του απόλυτου παραλογισμού. Μια υπόθεση, που δεν έπρεπε να απασχολήσει τον ΟΑΕΕ και τον ασφαλισμένο πάνω από 5 λεπτά, έχει μέχρι τώρα εμπλέξει δυσανάλογα πολλά καταστήματα και υπηρεσίες του ΟΑΕΕ, έχουν απασχοληθεί υπάλληλοι για να συντάσσουν και να στέλνουν έγγραφα και, αν ποτέ καταβληθούν αυτά τα 30 ευρώ, θα έχουν κοστίσει στο Ταμείο (και άρα στο Ελληνικό Δημόσιο) πολύ περισσότερα.
Μεγάλο θέμα, που δεν σηκώνει ανάλαφρη παρουσίαση, είναι οι δυσβάστακτες εισφορές. Ο ΟΑΕΕ έδωσε μια μικρή ανάσα με τη δυνατότητα των ταμιακώς ενήμερων ασφαλισμένων να επιλέγουν χαμηλότερη κατηγορία. Αν όμως ένας ασφαλισμένος, ο οποίος όλα τα προηγούμενα χρόνια ήταν τακτικός, καθυστερήσει κάποια εισφορά -προφανώς από αδυναμία- τότε, σαν τιμωρία, επανέρχεται στην προηγούμενη υψηλή κατηγορία.
Ο ασφαλισμένος έχει την αίσθηση ότι ο ασφαλιστικός του φορέας δεν είναι εκείνος που θα του προσφέρει θαλπωρή και βοήθεια σε κάποια δύσκολη στιγμή, αλλά κάποιος που τον παραφυλάει, για να τον ρίξει κάτω στο πρώτο στραβοπάτημα.
kosmaskefalos@gmail.com

Πέμπτη 4 Ιουλίου 2013

Κραυγή αγωνίας από το Ασκληπιείο

enikos.gr
Κραυγή αγωνίας από το Ασκληπιείο

Κραυγή αγωνίας από το Ασκληπιείο

Σε αναστάτωση βρίσκονται οι εργαζόμενοι του Ασκληπιείου Βούλας με αφορμή την υποστελέχωση της Παιδιατρικής Κλινικής, που λειτουργεί με μόνο δύο παιδιάτρους και η οποία από την 1η Ιουλίου έπαψε να συμμετέχει στη γενική εφημερία του θεραπευτηρίου.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο του σωματείου εργαζομένων Δέσποινα Τοσονίδου η Παιδιατρική Κλινική είναι μια ανάσα πριν από το λουκέτο, καθώς έχει δύο παιδίατρους, εκ των οποίων η μία-που είναι και η διευθύντρια- συνταξιοδοτείται στο τέλος του έτους, ενώ η άλλη είναι επικουρική με σύμβαση ενός χρόνου.
"Η διοίκηση του νοσοκομείου μας έχει πει ότι θα έρθει ακόμη ένας παιδίατρος. Ακόμη και έτσι όμως, δεν γίνεται να καλυφθεί η εφημερία. Η Παιδιατρική Κλινική έχει κατά μέσο όρο 50 παιδιά σε κάθε εφημερία, ενώ έρχονται περιστατικά από Μαρκόπουλο και Κορωπί, καλύπτοντας βέβαια και όλα τα νότια προάστια. Στην περίπτωση που κλείσει, η πλησιέστερη Παιδιατρική είναι στο Τζάνειο νοσοκομείο και στο Παίδων "Αγία Σοφία" και "Αγλαϊα Κυριακού" λέει στην εφημερίδα "Δημοκρατία" η κυρία Τοσονίδου.
Επίσης προσθέτει: "Ο διοικητής του νοσοκομείου Δημήτριος Κεχαγιας σε συνάντηση που είχε με τους εκπροσώπους του σωματείου μας ομολόγησε ότι, εάν έως το τέλος του χρόνου δεν έρθει έστω και ένας αποσπασμένος παιδίατρος, τότε η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων είναι το κλείσιμο της κλινικής".
Από την πλευρά του πάντως, το υπουργείο Υγείας εξηγεί ότι η Παιδιατρική Κλινική του Ασκληπιείου Βούλας δεν πρόκειται να κλείσει.
Πηγή: Δημοκρατία

Ονειρεύονται επιστροφή της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση

Ορισμένα στελέχη της ΔΗΜΑΡ, από εκείνους που ουδέποτε «χώνεψαν» την απόφαση του Φώτη Κουβέλη για αποχώρηση από την κυβέρνηση Σαμαρά, φαίνεται πως ήδη ονειρεύονται να γυρίσουν το χρόνο πίσω.

matrix24.gr

Εξ ου και χθες, με δηλώσεις του στο κανάλι Action 24, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος, Βασίλης Οικονόμου υπονόησε ακόμη και επιστροφή της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση. Ερωτηθείς σχετικά, απάντησε ότι «από το φθινόπωρο πολλοί θα νοσταλγήσουν την παρουσία της ΔΗΜΑΡ στο κυβερνητικό σχήμα» και όταν ρωτήθηκε αν θα ανοίξει συζήτηση για την επιστροφή του κόμματος Κουβέλη στο… προηγούμενο, κυβερνητικό καθεστώς, απάντησε μονολεκτικά και με σαφήνεια: «Σίγουρα». Πάντως, ο ίδιος ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ κάθε άλλο παρά… «σίγουρος» είναι για ένα τέτοιο σενάριο.

Η Generation 2 σε cd…


Του Παντελή Μπουκάλα , kathimerini.gr
Η είδηση δίχως την προϊστορία και τις συνεπαγωγές της είναι βέβαια αξιομνημόνευτη: «Ο πρωθυπουργός υποδέχτηκε στο Μέγαρο Μαξίμου τον νεαρό μπασκετμπολίστα Γιάννη Αντετοκούνμπο», για να τον συγχαρεί που, αν και τόσο μικρός και δίχως καν επαγγελματικά παιχνίδια στα χέρια και στο μυαλό του, έπεισε με το ταλέντο του τους Μιλγουόκι Μπακς του ΝΒΑ ότι δεν θ’ αργήσει να λάμψει. Αν δεν τον παστώσουν στα «βελτιωτικά», όπως τον άλλον Ελληνα του ΝΒΑ, τον Κώστα Κουφό, για να τον «χτίσουν», οπότε ίσως χάσει την τωρινή χάρη του ελαφιού.
Οταν σε προσκαλούν κάπου, είθισται να πηγαίνεις με κάτι στα χέρια -γλυκά, λουλούδια, ένα κρασί. Στου Μαξίμου δεν συνηθίζεται να εμφανίζεσαι φορτωμένος. Αλλωστε, πας για να σε τιμήσουν και, κυρίως αυτό, να δείξουν διά της τηλεοράσεως ότι σε τιμούν (να, κάτι τέτοιες στιγμές ο κ. Σαμαράς μετανιώνει που έκλεισε την ΕΡΤ, γιατί θα τον έβλεπαν τιμώντα και οι ομογενείς αλλά και οι Ελληνες των παραμεθόριων περιοχών, που δεν πολυπιάνουν ιδιωτικά κανάλια). Κι ωστόσο, ένα δώρο θα μπορούσε να το κάνει ο Γιάννης κι ο Θανάσης μαζί, ο μεγαλύτερος αδερφός του, κι αυτός σπουδαίο ταλέντο: Ενα cd. Οχι από αυτά που πουλούσαν μικροί, μαζί μ’ άλλα ψιλοπράματα, για να βοηθήσουν το σπίτι τους. Αλλά ένα cd με υλικό από την παρουσία στην Ελλάδα της Generation 2, της δεύτερης γενιάς μεταναστών. Με μαρτυρίες και ντοκουμέντα.
Θα έβλεπε έτσι και θα άκουγε ο πρωθυπουργός (ή μάλλον θα ξανάβλεπε και θα ξανάκουγε) ότι δεν έχουμε να κάνουμε με εκατό ή χίλια παιδιά που δεν έχουν στον ήλιο πατρίδα. Αλλά με δεκάδες χιλιάδες. Θα άκουγε, μέσα από αφηγήσεις παιδιών της γενιάς αυτής, ότι δεν είναι απλώς άδικο αλλά ταπεινωτικό και παράλογο να σε βαφτίζουν λαθρομετανάστη, όταν εσύ δεν έχεις περάσει κανένα σύνορο· εδώ γεννήθηκες, δύο ή τρεις δεκαετίες πριν· εδώ γεύτηκες την παιδεία των Ελλήνων με τα καλά και τα κακά της· εδώ πρωτόπαιξες μπάλα ή μπάσκετ, στο τσιμεντένιο προαύλιο του σχολείου· εδώ παντρεύτηκες κι έχεις ήδη το πρώτο σου παιδί, της Τρίτης Γενιάς αυτό, επίσης άνευ πατρίδας και εθνικότητας, τυπικά ανύπαρκτο.
Αλλά θα τα ξέρει αυτά ο κ. Σαμαράς. Πρωθυπουργός είναι. Και μάλιστα ένας πρωθυπουργός που δίχως να ρωτήσει τους εταίρους του, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, έδωσε την εντολή να παγώσει ο νόμος Ραγκούση. Κι αυτό πριν από την απόφαση του ΣτΕ, που, συγχέοντας το έθνος με τον λαό και τον υπήκοο με τον πολίτη, έκρινε ότι δεν δικαιούνται να ανήκουν στο ελληνικό έθνος όσοι γεννιούνται εδώ. Αλλά το αίτημα και το δικαίωμά τους δεν είναι αυτό. Είναι να αποκτούν τα δικαιώματα του πολιτογραφημένου προσώπου, όπως τα αποκτούν όσα Ελληνόπουλα γεννιούνται στην Αγγλία λ.χ. ή στον Καναδά.
Μακάρι να τα αναλογίστηκε όλα αυτά ο πρωθυπουργός και δίχως να του προσφέρει ο Γιάννης το cd «Generation 2». Μακάρι να μην ενέταξε την επίσκεψη στο παίγνιο της μικροπολιτικής και των εντυπώσεων. Θα ’ταν κρίμα.

Το Σκίτσο της ημέρας

Ερευνα της Focus Bari: Eνας στους τέσσερις Ελληνες δεν μπορεί να αγοράσει τρόφιμα Πηγή: Ερευνα της Focus Bari: Eνας στους τέσσερις Ελληνες δεν μπορεί να αγοράσει τρόφιμα

4.07.2013 , iefimerida.gr
Σε αναγκαστικό περιορισμό των εξόδων τους ακόμη και για την αγορά ειδών πρώτης ανάγκης όπως είναι τα τρόφιμα έχει προχωρήσει ένας στους τέσσερις καταναλωτές. Σε έρευνα της FOCUS BARI απλώς επιβεβαιώνεται ότι από το 2009 το μηνιαίο εισόδημα των ελληνικών νοικοκυριών έχει μειωθεί κατά 30% και πλέον.
Για σημαντική μερίδα των νοικοκυριών, βέβαια (3 στα 10), η μείωση του οικογενειακού μηνιαίου εισοδήματος σε σχέση με το 2009 είναι μεγαλύτερη κι από 50%. Ταυτόχρονα, περίπου ένας στους τέσσερις (26,7%) δηλώνει ότι η οικογένειά του έχει πληγεί μέσα στα τελευταία τέσσερα χρόνια με απώλεια εργασίας, ενώ μια στις 15 οικογένειες υποχρεώθηκε λόγω των οικονομικών συνθηκών σε αλλαγή κατοικίας (5,7%).
Η μείωση των δαπανών στα νοικοκυριά προκειμένου να αντεπεξέλθουν, αφορά τόσο στα καθημερινά μικροέξοδα όσο και στις μεγαλύτερες αγορές.
Οι τομείς στους οποίους έγιναν οι μεγαλύτερες περικοπές εξόδων (δηλαδή οι τομείς που το κοινό δηλώνει ότι λόγω της κρίσης έχει περιορίσει σε μεγάλο βαθμό ή έχει κόψει τελείως την κατανάλωση προϊόντων/ υπηρεσιών) είναι η ένδυση και η υπόδηση (70,2%), οι αγορές για το σπίτι και τα έξοδα συντήρησής του (70,4%), η ψυχαγωγία (70,2%), τα καθημερινά μικροέξοδα (69,5%), τα ταξίδια και οι διακοπές (65,9%) και τα έξοδα μετακίνησης (61,6%).
Τα είδη διατροφής έχουν περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό από το 25,4% του κοινού.
Παράλληλα ο καταναλωτής έχει εστιάσει πλέον την προσοχή του «μόνο στα απαραίτητα» όπως δηλώνει ο ίδιος, μετά από προσεκτική «επανεξέταση αναγκών».

Η ΔΗΜΑΡ με κενό στρατηγικής

Μιχάλης Σαμπατακάκης, 04/07/2013 , metarithmisi.gr




Στην Κ.Ε. της ΔΗΜΑΡ ήμασταν υποχρεωμένοι να συζητάμε εκ των υστέρων. Αυτό μπορεί να έκανε τη συζήτηση ευκολότερη (δεν χρειαζόταν να κάνουμε προβλέψεις, αφού γνωρίζαμε το αποτέλεσμα), όμως ταυτόχρονα έκανε τη συζήτηση πολύ λιγότερο σημαντική: Μας απέκλειε τη δυνατότητα να επέμβουμε στα γεγονότα. Τούτου δοθέντος,θα δοκιμάσω να κατανοήσω τις βαθύτερες αιτίες.
Προτρέχοντας, νομίζω ότι και τα τρία κόμματα της κυβέρνησης λειτούργησαν κυρίως με βάση το κομματικό τους συμφέρον και όχι με βάση το συμφέρον της χώρας. Έμοιασαν έτσι με τα κόμματα τις αντιπολίτευσης.
Η ΝΔ, που εκ των πραγμάτων είχε την πρωτοβουλία των κινήσεων και άρα και την βασική ευθύνη, φαίνεται πως είχε προσανατολιστεί σε εκλογές. Ακούστηκε μετ’ επιτάσεως ότι το Μαξίμου είχε δημοσκοπήσεις που έδιναν 35% στην ΝΔ. Οι σοβαροί δημοσκόποι τις θεωρούσαν απολύτως αναξιόπιστες, αλλά το Μαξίμου έδειχνε να τις πιστεύει. Ταυτόχρονα, είναι σε όλους φανερό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κολλημένος τους τελευταίους μήνες, αφού αδυνατεί να κάνει άνοιγμα προς το ρεαλισμό και ως συνέπεια να δημιουργήσει ρεύμα (ενώ ταυτόχρονα δεν θα μπορούσε να αποκλειστεί ότι θα έχει ρεύμα σε έξι μήνες ή σε ένα χρόνο). Επιπροσθέτως, είναι γνωστό ότι η ΝΔ τρέμει τις ευρωεκλογές που θα γίνουν σε ένα χρόνο: Οι ευρωεκλογές πάντα είναι δύσκολες για το μεγάλο κυβερνών κόμμα, εκφράζουν τη δυσφορία προς την κυβέρνηση και ευνοούν τη χαλαρή ψήφο. Ταυτόχρονα, οι συγκεκριμένες ευρωεκλογές θα γίνουν στον ευρωπαϊκό νότο και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, με μοναδικό σύνθημα το «Θάνατος στη Μέρκελ», με τον Σαμαρά να απολογείται, αφού ανήκει στην ίδια πολιτική οικογένεια με αυτήν. Η ΝΔ λοιπόν τρέμει τις ευρωεκλογές. Το τυχόν πολύ κακό αποτέλεσμα θα μπορούσε να οδηγήσει σε πολιτική κρίση και στη συνέχεια σε εθνικές εκλογές, υπό κακούς όρους για τη ΝΔ. Συμπερασματικά, η ΝΔ ήθελε εθνικές εκλογές πριν από τις ευρωεκλογές. Και επειδή από τον Ιανουάριο η Ελλάδα θα έχει την Προεδρία στην Ε.Ε. και άρα θα είναι δύσκολο να κάνει εκλογές στο 1ο εξάμηνο του 2014, ήθελε εκλογές στο 2ο εξάμηνο του 2013. Γι’ αυτές τις εκλογές, ο Σαμαράς είχε επιλέξει καθαρόαιμο δεξιό προφίλ, ώστε να απευθυνθεί στη μεγάλη δεξαμενή των 1.500.000 ψηφοφόρων που έχει απ’ τα δεξιά του (Χρυσή Αυγή και Ανεξάρτητοι Έλληνες). Την ΔΗΜΑΡ, ο Σαμαράς την ήθελε ή υποταγμένη,  ή εκτός κυβερνητικού σχήματος, αφού ήδη είχε πια βοηθήσει με την αξιοπιστία της στην πολιτική στερέωσή του και στη νομιμοποίηση της κυβερνητικής συνεργασίας των δύο φθαρμένων κομμάτων, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Με απλά λόγια, ο Σαμαράς δεν χρειαζόταν πια και τόσο πολύ την ΔΗΜΑΡ, όταν μάλιστα του έφερνε και δυσκολίες. Το δεξιό προφίλ της ΝΔ, εκφράστηκε και στο θέμα του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου και στο θέμα της ΕΡΤ. Στο θέμα της ΕΡΤ, ο Σαμαράς θεωρούσε ότι θα κερδίσει δημοσκοπικά. Η ιστορία της ΕΡΤ είναι βεβαρημένη και ο Σαμαράς, ως Μέγας Αλέξανδρος, θα έλυε το γόρδιο δεσμό. Όμως η «μαύρη οθόνη» αποδείχθηκε μπούμερανγκ. Τελικά, τις εκλογές τις απαγόρευσε η Μέρκελ και ο Σαμαράς αναδιπλώθηκε.
Μόνο δύο λόγια για το ΠΑΣΟΚ, αφού γι’ αυτό οι βαθύτερες αιτίες είναι διαφανείς. Όλοι περιμένουν ένα 5 με 6% σε εκλογές. Όμως το ΠΑΣΟΚ με 5-6% δεν υπάρχει. Τα στελέχη του ενδιαφέρονται για ένα μεγάλο κόμμα, που θα νέμεται την εξουσία. Συμπέρασμα: το ΠΑΣΟΚ τρέμει τις εκλογές και μπαίνει σε οποιαδήποτε κυβέρνηση για να μη γίνουν.
Και τέλος, η ΔΗΜΑΡ. Τους τελευταίους μήνες υπήρχε κάποια δημοσκοπική κάμψη και στο ποσοστό του κόμματος και στη δημοφιλία του Προέδρου της. Η δεξιά στροφή του Σαμαρά και φυσικά το Μνημόνιο, πίεζαν τη ΔΗΜΑΡ. Στα γεγονότα της ΕΡΤ, εάν η ΔΗΜΑΡ ήθελε να αποτρέψει το κλείσιμο, μπορούσε αμέσως μετά την πρώτη της ενημέρωση και πριν από το κλείσιμο, να δηλώσει δημόσια ότι αν την κλείσει, φεύγει από την κυβέρνηση. Είναι πιθανό ότι ο Σαμαράς δεν θα την έκλεινε. Όμως, δεν το έκανε. Έτσι έπαιξαν από τη μεριά της ΔΗΜΑΡ δύο αντιφατικά σενάρια, ταυτόχρονα. Το ένα ήταν η ψευδαίσθηση ότι ο Σαμαράς θα υποχωρήσει και αυτή θα κερδίσει, κάτι που απεδείχθη ότι ήταν λάθος εκτίμηση. Το άλλο σενάριο ήταν να αφεθεί ο Σαμαράς να κάνει το μεγάλο λάθος και ως συνέπεια αυτού, η ΔΗΜΑΡ να αποδεσμευτεί κερδισμένη (και με αυτό το προφίλ να πάει σε πιθανές εκλογές). Γι’ αυτό και υπερεπένδυσε στο θέμα (που δεν ήταν γι’ αυτήν το καλύτερο πεδίο σύγκρουσης). Εγκλωβίστηκε, τα έπαιξε όλα για όλα, ενώ μάλλον δεν είχε γερά χαρτιά - και έχασε. Οι στόχοι της για ανάκληση της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου και της Υπουργικής Απόφασης για την ΕΡΤ, απέτυχαν, έσπασε η κοινή γραμμή με το ΠΑΣΟΚ, έχει τον κίνδυνο της μειωμένης αξιοπιστίας, δημοσκοπικά πέφτει και έχει πρόβλημα συμμαχιών με τους πάντες. Έχει να διαβεί έρημο, αλλά θα αντέξει, αν κατανοήσει το πρόβλημα.
Εκτός από την ΔΗΜΑΡ, έχασε και η χώρα. Η νέα κυβέρνηση θα είναι φτωχή χωρίς την ΔΗΜΑΡ. Κερδισμένοι είναι (εμμέσως), ο Τσίπρας, αφού προκλήθηκε κυβερνητική κρίση, έφυγε ένα κόμμα από την κυβέρνηση και η νέα κυβέρνηση θα πιέσει την κοινωνία περισσότερο, αλλά στους κερδισμένους είναι και ο Σαμαράς, ως αποφασιστικός ηγέτης. Κυρίως όμως έχουμε στροφή προς τα δεξιά.
Ο μεγάλος κίνδυνος της ΔΗΜΑΡ είναι το κενό στρατηγικής, που σημαίνει και απροσδιοριστία του σημερινού της ρόλου (και μάλιστα σε περίοδο που η πολιτική ζωή της χώρας θυμίζει «πολεμικό τοπίο» και είναι πιθανές οι  εκλογές).
Αυτό σημαίνει και πρόβλημα για την Αριστερά: Η ΔΗΜΑΡ διαχέει τον ρόλο της, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί εγγενώς να παίξει αυτόν τον ρόλο. Έχουμε στροφή της κοινωνίας και της πολιτικής προς τα δεξιά, συμπίεση του μεσαίου χώρου και ενίσχυση των άκρων. Όλα αυτά μαζί, είναι πρόβλημα για τη χώρα. Και ενώ βεβαίως το πρόβλημα αυτό αναπτύχθηκε στο έδαφος της οικονομικής κρίσης, η προσπάθεια αντιμετώπισής του, που ταυτόχρονα είναι και προσπάθεια αντιμετώπισης της κρίσης, δεν μπορεί πάρα να εδράζεται στο χαρακτήρα του κυβερνητικού σχήματος. Η κυβερνητική πρόταση της ΔΗΜΑΡ πρέπει να μετατοπίζει το κέντρο βάρους στο μεσαίο χώρο, να περιλαμβάνει τα φιλοευρωπαϊκά κόμματα, αλλά χωρίς την ηγεμονία του Σαμαρά.
Μέχρι να ξαναβρεί το δρόμο της η ΔΗΜΑΡ, το κενό στρατηγικής θα εντείνει τις διαφωνίες στο εσωτερικό της. Η πρώτη γραμμή άμυνας που πρέπει να έχει, είναι να μετατρέψει αυτό το μειονέκτημα των διαφωνιών, σε πλεονέκτημα. Να ξαναανακαλύψει μια παλιά ωραία ιδέα της Ανανεωτικής Αριστεράς: ότι δηλαδή, ο πλούτος των απόψεων, φυσικά μέσα στα όρια των ιδεών για τη Δημοκρατία και την Ευρώπη, μπορεί να οδηγεί σε δημιουργικότητα, ζωντάνια και ελκτικότητα, συσπειρώνοντας ευρύτερο φάσμα σκεπτόμενων ανθρώπων. Αυτός είναι ο πρωταρχικός τρόπος επιβίωσης σε εκλογές: Η ΔΗΜΑΡ να είναι η ελπίδα, για διαφορετικούς ανθρώπους. Να ξανααποκτήσει ζωτικό χώρο, που σε αυτή τη φάση έχει πληγεί.
Θεωρώ πως η ΔΗΜΑΡ θα τα καταφέρει, για το καλό της χώρας. Βασίζω αυτήν την εκτίμηση στην ανθεκτικότητα, για 45 χρόνια, της Ανανεωτικής Αριστεράς.
Σημείωση: Το κείμενο αυτό είναι βασισμένο σε ομιλία στην Κ.Ε. της ΔΗΜΑΡ.

Να το ξανασκεφτούμε;

Γιάννης Πανούσης Γιάννης Πανούσης , aixmi.gr
Συμβαίνει κάποτε οι πολιτικοί
με λόγια ασήμαντα και υποσχέσεις έωλες
…
να φαντάζουν μεγαλοπρεπείς..
Ηλ. Σιμόπουλος, Οι πολιτικοί
Πριν μεταρρυθμίσεις πρέπει πρώτα να έχεις ρυθμίσει, δηλαδή να έχεις θέσει σταθερούς και αποδεκτούς θεσμικούς κανόνες οργάνωσης και λειτουργίας, να’ χεις προσδιορίσει τα όρια της διακριτικής ευχέρειας και της νομιμότητας και να’ χεις πετύχει έναν υψηλό βαθμό κοινωνικής συναίνεσης.
Πιστεύουμε ότι στη χώρα μας υπάρχουν αυτές οι προϋποθέσεις; Ή μήπως εξαγγέλλουμε ή και κάνουμε «μεταρρυθμίσεις» εν κενώ, που επειδή δεν θα υποστηριχθούν από κανένα (θεσμό ή πολίτη) γρήγορα θα εγκαταλειφθούν ή θα πέσουν σε αχρησία; Δεν χτίζονται μεταρρυθμίσεις ή διαρθρωτικές αλλαγές πάνω σε πολιτική ανυποληψία και κοινωνική ανομία.
  1. Μερικοί ισχυρίζονται ότι μπορούν να προστατευθούν τα δικαιώματα των ανθρώπων και των πολιτών χωρίς να υπάρχει ευνομούμενο Κράτος. Με άλλα λόγια από τη μια υπονομεύουν το Κράτος κι από την άλλη διαμαρτύρονται που τα δικαιώματα δεν γίνονται συχνά σεβαστά (όχι μόνον από τους δημόσιους λειτουργούς αλλά και από τον διπλανό συμπολίτη). Υπάρχει άραγε κάποιο προηγούμενο, τουλάχιστον στη Δύση, όπου η καχυποψία, η ανομία, η ατομική παράβαση, η ανυπακοή, η αυτοδικία συνιστούν μέσα προάσπισης των δικαιωμάτων όλων;
  2. Πώς μπορεί ένα αριστερό Κόμμα μέσα σε συνθήκες κρίσης και παγκοσμιοποίησης να συνεγείρει και να κινητοποιήσει τους Έλληνες όταν φοβάται ν’ αναφερθεί στον όρο Πατρίδα ή να καλέσει τον Ελληνισμό σε βοήθεια; Πώς νοούν οι διάφοροι φραγκολεβαντίνοι τον πατριωτισμό χωρίς πατρίδα και τον Έλληνα χωρίς Ελλάδα; Μπορεί ένας λαός να επιβιώνει δίχως ιστορική ταυτότητα και δίχως εθνική οντότητα; Το υπαρξιακό κενό της Ελλάδας δεν φτιάχνεται μόνον από την οικονομία αλλά και από την αφροσύνη των ευρω-ισοπεδωτών.
Υ. Γ.: Γιατί ορισμένοι ταυτίζουν το ένα βήμα πλάι με ένα άλμα πίσω;
*Ο καθηγητής Εγκληματολογίας Γιάννης Πανούσης είναι βουλευτής της ΔΗΜΑΡ

Τετάρτη 3 Ιουλίου 2013

Μέτρα για να κλείσουν οι «τρύπες» φέρνει ο νέος Κώδικας - Αυξάνεται η μηνιαία παρακράτηση φόρου για μισθωτούς, συνταξιούχους - Στο 80% η προκαταβολή φόρου για ΟΕ, ΕΕ - Αλλαγές στη φορολόγηση για ενοίκια, αποζημιώσεις - Καταργούνται οι αποδείξεις

03/07/13  Μ. Χριστοδούλου  , www.bankingnews.gr   
Μεγαλύτερη παρακράτηση φόρου σε μισθούς και συντάξεις θα κάνει η εφορία από την 1η Ιανουαρίου του 2014 μετά την απόφαση της κυβέρνησης να καταργήσει την «έκπτωση» του 1,5%, ενώ θα φορολογούνται και τα επιδόματα ανεργίας όταν υπάρχουν και άλλα εισοδήματα που ξεπερνούν τα 10.000 ευρώ.
Η απόφαση της κυβέρνησης να φορολογήσει βάσει της κλίμακας και το επίδομα ανεργίας δείχνει ακόμα μια φορά το σκληρό της πρόσωπο, καθώς προχωρεί στην εφαρμογή ενός ακόμα επαχθούς μέτρου. Όσοι λοιπόν στη διάρκεια του έτους χάνουν τη δουλειά τους και περνούν στην ανεργία θα υποστούν και τη φορολόγηση του πενιχρού επιδόματος ανεργίας εφόσον τα λοιπά εισοδήματα τους ξεπερνούν τις 10.000 ευρώ.
Όσον αφορά την κατάργηση της έκπτωσης φόρου, το μέτρο περιορίζει σημαντικά το καθαρό εισόδημα για εκατομμύρια φορολογούμενους, καθώς αυξάνει σε ανάλογο ποσοστό το ποσό που θα παρακρατεί σε μηνιαία βάση η εφορία.
Περισσότερα λεφτά θα εξοικονομήσει το κράτος και από την αύξηση της προκαταβολής του φόρου στο 80% από 55%, γεγονός το οποίο θα προκαλέσει σοβαρά προβλήματα ρευστότητας σε χιλιάδες μικρομεσαίους που δοκιμάζονται μέσα στην κρίση.
Αυτά προβλέπει το νομοσχέδιο για τον Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος που τίθεται σε δημόσια διαβούλευση μέχρι την Δευτέρα 8 Ιουλίου και με το οποίο καταργείται το μέτρο της συλλογής των αποδείξεων δεδομένου ότι από το νέο έτος δεν υπάρχει αφορολόγητο ποσό αλλά «σύστημα» έκπτωσης φόρου.
Το νομοσχέδιο φέρνει δυσάρεστα νέα για όσους έχουν εισοδήματα από ενοίκια καθώς αυξάνεται στο 11% από 10% οι συντελεστής του φόρου για ποσά έως 12.000 ευρώ το χρόνο.
Στα «συν» είναι η κατάργηση του συμπληρωματικού φόρου που επιβάλλεται στα εισοδήματα από τα ακίνητα. Ο φόρος ανέρχεται στο 1,5% για κατοικίες έως 300 τετραγωνικά μέτρα και 3% για ακίνητα μεγαλύτερης επιφάνειας.
Επίσης, μειώνεται ο φόρος υπεραξίας από το 20% στο 15% που εφαρμόζεται σε ακίνητα, μετοχές.
Στα «μείον» είναι ότι επανέρχεται από την 1η Ιανουαρίου του 2014 η τσιμπίδα του «Πόθεν Έσχες» για την απόκτηση οποιασδήποτε κατοικίας, ανεξάρτητα αν αυτή είναι πρώτη για τα πολλά ζευγάρια.
Άλλες «κρυφές» επιβαρύνσεις που φέρνει το νομοσχέδιο είναι ότι αυξάνεται σε 25% από 20% ο συντελεστής φορολόγησης των αποζημιώσεων σε περίπτωση απόλυσης για ποσά άνω των 100.000 ευρώ.
Επίσης, καθιερώνονται αυστηρότερες ποινές για όσους πιάνονται στα τεκμήρια διαβίωσης. Οι εν λόγω υπόχρεοι θα φορολογούνται ως ελεύθεροι επαγγελματίες, δηλαδή με συντελεστή 26% για τα πρώτα 50.000 ευρώ και με 33% για το υπερβάλλον ποσό.
Η εφορία θα συνυπολογίζει στο φορολογητέο εισόδημα όλες τις παροχές σε είδος, η αξία των οποίων υπερβαίνει το ποσό των 300 ευρώ.
Αναλυτικότερα, με τον νέο Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος:
1. Καταργείται από την 1η Ιανουαρίου του 2014 το μέτρο της συλλογής αποδείξεων. Υπενθυμίζεται ότι για φέτος οι φορολογούμενοι θα συνεχίσουν κανονικά να συλλέγουν αποδείξεις αξίας ίσης τουλάχιστον με το 25% του εισοδήματός τους.
2. Αυξάνεται η φορολογία των αποζημιώσεων απόλυσης για όσους λαμβάνουν ποσό άνω των 100.000 ευρώ. Συγκεκριμένα, το κλιμάκιο αποζημίωσης από τις 100.000 έως τις 150.000 ευρώ αποκτά συντελεστή 25% αντί για 20% που ισχύει σήμερα. Αυτό σημαίνει ότι για έναν φορολογούμενο που λαμβάνει 150.000 ευρώ αποζημίωση θα καταβάλει πρόσθετο φόρο 2.500 ευρώ.
3. Καταργείται η έκπτωση 1,5% στην παρακράτηση του φόρου εισοδήματος από μισθούς και συντάξεις και ο υπουργός Οικονομικών θα αποφασίζει για το πώς θα υπολογίζεται το συνολικό ετήσιο εισόδημα κάθε μισθωτού, βάσει του μηνιαίου μισθού του. Ανοίγει έτσι «παράθυρο» για νέες μεγαλύτερες επιβαρύνσεις σε μισθωτούς και συνταξιούχους.
4. Αυξάνεται η προκαταβολή φόρου από το 55% στο 80% για ΟΕ και ΕΕ.
5. Τεκμήριο απόκτησης περιουσιακών στοιχείων θα αποτελεί από το νέο έτος η αγορά ακινήτου με κάθε τρόπο, η σύσταση εταιρείας, η απόκτηση εταιρικών μεριδίων και χρεογράφων. Οι δυο παραπάνω κατηγορίες σήμερα εξαιρούνται του πόθεν έσχες.
6. Καθιερώνονται νέες προϋποθέσεις για να χαρακτηριστεί κάποιος εργαζόμενος με «μπλοκάκι» ως μισθωτός. Αναγνωρίζονται και προφορικές συμβάσεις, ενώ όσοι αμείβονται με μπλοκάκι θα θεωρούνται (και θα φορολογούνται) ως μισθωτοί εφόσον οι ετήσιες επαγγελματικές δαπάνες τους δεν ξεπερνούν τις 9.250 ευρώ.
7. Εισάγεται νέος όρος για την «έκπτωση των δαπανών των επιχειρήσεων». Συγκεκριμένα αναγνωρίζονται πλέον όλες οι δαπάνες που πραγματοποιούνται «προς το συμφέρον της επιχείρησης», ενώ οριοθετούνται επ’ ακριβώς οι δαπάνες που δεν εκπίπτουν.
8. Οι φορολογούμενοι που πιάνονται στα τεκμήρια διαβίωσης ή απόκτησης περιουσιακών στοιχείων (πόθεν έσχες) θα φορολογούνται ως ελεύθεροι επαγγελματίες, δηλαδή με συντελεστή 26% για τα πρώτα 50.000 ευρώ και με 33% για το υπερβάλλον ποσό.
9. Καταργείται ο συμπληρωματικός φόρος στο εισόδημα από ενοίκια. Σήμερα ο συμπληρωματικός φόρος είναι 1,5% για το εισόδημα από εκμίσθωση κατοικιών επιφάνειας έως 300 τ.μ. και 3% για το εισόδημα από εκμίσθωση επαγγελματικών χώρων και κατοικιών άνω των 300 τ.μ.
10. Αυξάνεται στο 11% από 10% ο συντελεστής φορολόγησης για ποσά από ενοίκια έως 12.000 ευρώ. Για μεγαλύτερα εισοδήματα συντελεστής παραμένει 33%. Από την αλλαγή αυτή επέρχεται ελάφρυνση σε όσους έχουν εισοδήματα από ακίνητα η οποία είναι σημαντική σε όσους εκμισθώνουν μεγάλες κατοικίες, καταστήματα και έχουν πολύ υψηλά εισοδήματα.
11. Μειώνεται ο συντελεστής υπολογισμού του φόρου υπεραξίας από το 20% στο 15%. Ο φόρος υπεραξίας εφαρμόζεται στην υπεραξία από ακίνητα, μετοχές, κά.
12. Βελτιώνεται το φορολογικό πλαίσιο για τις επισφαλείς απαιτήσεις των επιχειρήσεων και των επαγγελματιών. Οι επιχειρήσεις και οι επαγγελματίες θα μπορούν πλέον να αποσβένουν ευκολότερα απαιτήσεις τις οποίες δεν εισέπραξαν ποτέ.
Εντωμεταξύ, την αυτόματη διαγραφή ανείσπρακτων οφειλών των πολιτών προς το Δημόσιο, οι οποίες δημιουργήθηκαν πριν από το 1993 και δεν ξεπερνούν τα 200 ευρώ, προβλέπει απόφαση του γενικού γραμματέα εσόδων Χάρη Θεοχάρη. Η απόφαση αφορά χρέη που βεβαιώθηκαν στις εφορίες μέχρι τις 31/12/1992 αλλά παραμένουν ανείσπρακτα και δεν υπερβαίνουν τα 200 ευρώ ή τις 68.000 δραχμές ανά οφειλέτη. Τα χρέη της κατηγορίας αυτής θα θεωρούνται από την εφορία «μη εισπράξιμα» και θα διαγράφονται, υπό την προϋπόθεση ότι ο οφειλέτης δεν έχει συσσωρεύσει νέα χρέη προς το Δημόσιο μετά τις 31/12/1992.
Την ίδια στιγμή, με γρήγορο ρυθμό προχωράει το «φακέλωμα» κινητής και ακίνητης περιουσίας όλων των φορολογουμένων. Το υπουργείο Οικονομικών όρισε επιτροπή η οποία θα αναλάβει να προχωρήσει στη δημιουργία του ηλεκτρονικού περιουσιολογίου.



Ερώτηση ΔΗΜΑΡ στη Βουλή για τη διάταξη Λοβέρδου

Την έντονη αντίδραση της ΔΗΜΑΡ για την επαναφορά της υγειονομικής διάταξης Λοβέρδου, βάσει της οποίας είχαν συλληφθεί αρκετές οροθετικές ιερόδουλες ενώ είχαν δοθεί και στη δημοσιότητα τα στοιχεία τους, εκφράζουν τρεις βουλευτές του κόμματος με αφορμή την επαναφορά της εν λόγω διάταξης από τον Άδ. Γεωργιάδη.

enet.gr

 
Σε επίκαιρη ερώτηση στη Βουλή, την οποία υπογράφουν η Κατερίνα Μάρκου (Β΄ Θεσσαλονίκης), ο Γιώργος Κυρίτσης (Τρικάλων) και ο Γιάννης Πανούσης (Α΄ Αθηνών) επισημαίνονουν μεταξύ άλλων πως πρόκειται για μια διάταξη που “έπασχε από πλήρη έλλειψη νομιμότητας αφού είχε εκδοθεί ελλείψει ρητής νομοθετικής εξουσιοδότησης”.
Όπως αναφέρουν οι τρεις βουλευτές, η συγκεκριμένη διάταξη “με το αιτιολογικό του περιορισμού της διάδοσης λοιμωδών νοσημάτων, εισήγαγε ρυθμίσεις που στοχοποιούσαν τους χρήστες ναρκωτικών, τα εκδιδόμενα άτομα, τα θύματα trafficking, τους μετανάστες και τους άστεγους” και ότι βάσει αυτής “έλαβαν χώρα υποχρεωτικές ιατρικές εξετάσεις, καθώς και συλλήψεις και κρατήσεις αλλοδαπών, μεταξύ των οποίων και αιτούντων άσυλο, κατά παραβίαση θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατοχυρωμένων συνταγματικά”.
Τέλος, επισημαίνεται ακόμα το ότι “η ανάκληση της διάταξης από την πρώην Υφυπουργό Υγείας (Φωτεινή Σκοπούλη) χαιρετίστηκε ως ιδιαίτερα θετική από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες”.
Σημειώνεται ότι πρόκειται για μια από τις πρώτες αποφάσεις του Α. Γεωργιάδη ως υπουργού Υγείας και ότι η συγκεκριμένη διάταξη είχε καταργηθεί μόλις τον περασμένο μήνα.
Newsroom Enet

Σταλάζει το θέρος στις φλέβες

Του Νίκου Ξυδάκη , kathimerini.gr
Οσοι έχουν δουλειά, έχουν και θερινή άδεια. Το ελληνικό καλοκαίρι παρασύρει ήδη σώματα και πνεύματα στη δική του γλυκιά χαύνωση, χαλαρώνει τα τανυσμένα νεύρα, διοχετεύει ευφορία, ακόμη και εγκαρτέρηση και αγάπη, μια θυμόσοφη διάθεση έναντι της σκληρής ζωής. Αν ανατρέξουμε στους ποιητές και τους φιλόσοφους του μεσογειακού κόσμου, θα βρούμε περιγραφές και εξηγήσεις αυτής της ωκεάνειας αίσθησης, της διεύρυνσης των αισθήσεων και της ευρυχωρίας του πνεύματος.
Και πόσο τα χρειαζόμαστε τέτοια αισθήματα... Πώς μας γειώνουν στη ζεστή πέτρα και το δροσερό νερό, σε έναν σμαραγδένιο κολπίσκο κυκλάδος νήσου, κάτω από μια καλαμωτή με τζιτζίκια, την πιο ψηλή ώρα του μεσημεριού ή στο μυστήριο του δειλινού, κάτω από σκιερά δέντρα σε ρίζες βουνών. Ολοι οι Ελληνες και οι παρεπιδημούντες κοινωνούν αυτή την αίσθηση καλοκαιριού.
Και πόσο ανάγκη την έχουμε την καλοσύνη που σταλάζει στις φλέβες το θέρος... Πρώτα απ’ όλα μήπως και αποσυμπιεστεί η οργή, το μίσος που χύνεται από κάθε πλευρά και έχει θολώσει κρίση, νου και βλέμμα. Με τον καθένα μας να ψάχνει έναν φταίχτη απέναντι, έναν άλλο, να ψάχνει το φταίξιμο, την κύρια και πρώτη αιτία του κακού, και να ’ναι τόσος ο πυρετός που παντού γύρω ν’ αντικρίζεις κακό και φταίχτες. Η μεγαλύτερη ζημιά της κρίσης είναι η πανδημία μίσους· πίσω της φωλιάζει η ήττα, σαν βουβή φλεγμονή.
Πώς χρειαζόμαστε χρόνο, έστω τον γρήγορο χρόνο του καλοκαιριού, να μαλακώσει τις ψυχές, να διαυγάσει τις διάνοιες. Κάθε καλοκαίρι απ’ το ’09 και μετά είναι επείγον, κάθε φορά και περισσότερο, και του ’13 πιο επείγον απ’ όλα. Η κρίση είναι η μόνη σταθερά πλέον, και η κορύφωσή της διαρκής. Μία μία οι σταθερές κλονίζονται, ραγίζουνε και σπάνε· η υλική επάρκεια, η κανονικότητα του καθ’ ημέραν βίου, η μέριμνα της κοινωνίας, η προστασία της οικογένειας, η πολιτεία η ίδια κλονισμένη κι αυτή.
Ο πιο ανησυχητικός κλονισμός: ο ηθικός κλονισμός και ο κλονισμός της δημοκρατίας ως ροής· η εγκαθίδρυση της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης ως κανονικότητας, η κατάσταση εξαίρεσης ως διαρκής συνθήκη βίου. Καλοκαίρι ’10: χρεοκοπία και μνημόνιο. Καλοκαίρι ’11: πλατείες και διαδηλώσεις. Καλοκαίρι ’12: εκλογές και νέα γεωγραφία, χωρίς ορατή ανάκαμψη. Καλοκαίρι ’13: εξωγενές ατύχημα Κύπρου, ενδογενές ατύχημα ΕΡΤ, η ανάκαμψη μακραίνει ακόμη.
Προσβλέπουμε λοιπόν στον χρόνο του καλοκαιριού: για ανακούφιση των κατάκοπων νεύρων και για νοητική ανασύνταξη. Καταφυγή στο φως και τη θάλασσα, μακριά από την κουρασμένη ασήκωτη πόλη, απ’ τα μελαγχολικά πρωινά και τις πυρετικές νύχτες. Με τα ελάχιστα - και θα γυρίσουμε πλήρεις, άνευ μίσους. Κρατώντας ένα φτενό κλειδάκι, κληρονομιά του Οδυσσέα Ελύτη:
«Στις Κυκλάδες οι μικρές εκκλησίες αφθονούν και λάμπουν όπως τα βότσαλα. Αλλού πουθενά χριστιανοί δεν εφάνηκαν ποτέ τόσο ειδωλολάτρες. Και είναι με το μέρος τους ο Θεός».

Ο Φώτης Κουβέλης εξηγεί για πρώτη φορά πως ο Βενιζέλος και ο Σαμαράς τον «άδειασαν» από την κυβέρνηση

03.07.2013 , iefimerida.gr

Για τους λόγους που αποχώρησε η Δημοκρατική Αριστερά από την τρικομματική κυβέρνηση μίλησε για πρώτη φορά ο Φώτης Κουβέλης, ο οποίος υποστηρίζει πως ο Αντώνης Σαμαράς και ο Ευάγγελος Βενιζέλος τον έσπρωξαν εκτός του κυβερνητικού σχήματος επειδή η ΔΗΜΑΡ «ήταν βάρος σε αυτά που προωθούσαν και αποφάσιζαν», ενώ τόνισε πως ο κ.Σαμαράς ήθελε να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές.
Μιλώντας στον ΑΝΤ1, ο κ. Κουβέλης δήλωσε πως δεν έχει μετανιώσει σχετικά με την αποχώρηση του από την συγκυβέρνηση, ενώ μάλιστα την χαρακτηρίζει ως «πράξη ευθύνης», υποστηρίζοντας ταυτόχρονα πως η ΔΗΜΑΡ επέλεξε να μπει στα «βαθιά» της συγκυβέρνησης και όχι να παραμείνει στην ελάσσονα αντιπολίτευση, προκειμένου να μην αποχωρήσει από το ευρώ η Ελλάδα και να μην χρεοκοπήσει, έχοντας ωστόσο ως γνώμονα πάντα την «απαγκίστρωση» της χώρας από το Μνημόνιο.
«Θέλαμε να περισώσουμε δικαιώματα όπως οι εργασιακές σχέσεις» δήλωσε ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, ο οποίος ωστόσο υποστηρίζει πως η Αγίου Κωνσταντίνου έψαχνε πάντα τον κοινό πολιτικό τόπο» με το ΠΑΣΟΚ και την Νέα Δημοκρατία, «απορροφώντας πολλές φορές πολλά με τα οποία διαφωνούσαμε» τονίζει ο κ. Κουβέλης. «Ωστόσο τον τελευταίο καιρό ο κοινός πολιτικός τόπος μεταξύ τον τριών κομμάτων δεν προέκυπτε. Η ΕΡΤ ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι» , σημειώνει.
Τι λέει για το «λουκέτο» στη δημόσια ραδιοτηλεόραση
Αναφορικά με την «σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι» και οδήγησε στην αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση, ο κ. Κουβέλης υποστηρίζει πως «ο κ. Σαμαράς γνώριζε την αντίθεση μας στο λουκέτο της ΕΡΤ. Είμαστε υπέρ της αναδιάρθρωσης αλλά όχι του μαύρου. Προχώρησε στην Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου χωρίς να ενημερώσει κανέναν αν και ήξερε την αντίθεση μας. Δεν έχει ξαναγίνει αυτό σε συνεργατική κυβέρνηση να εκδίδεται ΠΝΠ χωρίς την υπογραφή όλων των υπουργών».
«Το Μαξίμου προωθούσε συντηρητικές απόψεις»
Συνεχίζοντας, ο κ. Κουβέλης αναφέρθηκε και σε άλλα «ρήγματα» τα οποία είχαν σημειωθεί προηγουμένως στην τρικομματική κυβέρνηση, όπως ο νόμος περί ιθαγένειας και το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Για τον νόμο περί ιθαγένειας, ο κ. Κουβέλης δήλωσε πως μετά την απόφαση του ΣτΕ, «είπαμε να κάνουμε νέο νόμο. Παρόλα αυτά δεν υπάρχει νέο νόμος λόγω των συντηρητικών απόψεων του Μαξίμου».
Την κατηγορία του περί συντηρητικών απόψεων από το Μέγαρο Μαξίμου, ο κ. Κουβέλης την επαναφέρει και όσον αφορά το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, για το οποίο δηλώνει: «Από το Μαξίμου, έλεγαν ότι καθυστερεί και χαρακτήριζαν τις διατάξεις ως ήπιες και μαλακές αλλά μετά είπαν πως δεν χρειάζεται αντιρατσιστικό».
Συνεχίζοντας, ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ ανέφερε πως η προγραμματική συμφωνία δεν τηρήθηκε ποτέ σε περιπτώσεις όπως τα λιμάνια «για τα οποία συμφωνήσαμε να μην παραχωρηθούν παρά μόνο η εκμετάλλευση τους», ενώ αποκάλυψε άλλη μια αθέτηση της προγραμματικής συμφωνίας, με την πώληση μέρους του δικτύου της ΔΕΗ.
Ο λόγος που κατά τον κ. Κουβέλη ο Αντώνης Σαμαράς προχώρησε στην έκδοση της ΠΝΠ, ήταν ότι επιθυμούσε η Ελλάδα να πάει σε εκλογές, ωστόσο «μετά από ευρωπαϊκή πίεση ανέκρουσε πρύμνα. Οταν ένας πρωθυπουργός αποφασίζει να προχωρήσει μόνος του, σημαίνει ότι θέλει εκλογές» επεσήμανε, ενώ παράλληλα μιλώντας για τις κατηγορίες περί «non paper» με τα κοινά σημεία των τριών εταίρων μετά το λουκέτο της ΕΡΤ, ο κ. Κουβέλης αρνήθηκε την ύπαρξη του και προχώρησε στην αποκάλυψη πως «είμαι βέβαιος πως η συμφωνία Βενιζέλου- Σαμαρά είχε γίνει από το μεσημέρι της Πέμπτης πριν τη σύσκεψη των τριών αρχηγών».
Κλείνοντας, ο κ. Κουβέλης αναφέρθηκε στις εσωκομματικές αντιδράσεις στην Αγίου Κωνσταντίνου κάνοντας λόγω για μια μικρή μειοψηφία της ΔΗΜΑΡ η οποία τάχθηκε υπέρ της παραμονής στην κυβέρνηση, ενώ απέρριψε και το ενδεχόμενο συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ όσο μιλά για την 

Τρίτη 2 Ιουλίου 2013

Mini job ή ξεροκόμματο


Πάντα μια φήμη προηγείται των αποφάσεων. Μια φήμη που σέρνεται και κάνει τη δουλειά της, δηλαδή προετοιμάζει το έδαφος. Εάν επί μήνες κυκλοφορεί φήμη ότι θα μάς πέσει ο ουρανός στο κεφάλι, κάπως έχουμε προετοιμαστεί ψυχολογικά. Εάν επί μήνες κυκλοφορεί η φήμη ότι θα υπάρξουν νομίμως μισθοί κάτω από τον κατώτερο, χωρίς ένσημα, χωρίς φόρους, ο κόσμος συνηθίζει την ιδέα.
 
Η νέα φήμη έχει το όνομα «mini jobs». Δουλίτσες. Λέγεται ότι στις επόμενες συναντήσεις των δανειστών με την κυβέρνηση, θα διατυπωθούν προτάσεις για νέες μειώσεις του μισθολογικού κόστους στον ιδιωτικό τομέα. Λέγεται ότι θα επιμείνουν στην ευελιξία. Και στην ελαστικότητα. Να γίνουν οι σχέσεις εργασίας ελαστικές και οι εργαζόμενοι λάστιχα. Λέγεται ότι θα προταθούν αποδοχές ύψους 340 ευρώ.
 
Η ιδέα των mini jobs είναι εισαγόμενη, από τη χώρα που ειδικεύεται στη σύνθλιψη των ατόμων. Η κραταιά Γερμανία, ο οικονομικός γίγαντας έχει επινοήσει τον πολύ βολικό αυτόν τρόπο για να χαμηλώνει τους δείκτες της ανεργίας. Εκεί λοιπόν, στην προηγμένη Γερμανία, περίπου 7 εκατομμύρια εργαζόμενοι δουλεύουν με περιορισμένο ωράριο, εισπράττοντας κάπου 350 ευρώ. Στα παρελκόμενα δεν τηρούνται καν τα προσχήματα, δηλαδή δεν καταβάλλεται mini εισφορά στα ταμεία ούτε αποδίδεται mini φόρος στο κράτος.  
 
Στις νέες εγχώριες φημολογίες για ακόμη χειρότερη μεταχείριση των εργαζομένων εντυπωσιάζει τόσο η μέθοδος όσο και το περιεχόμενο. Υπουλα ύπουλα ρίχνουν την ιδέα, για να την διαψεύσουν και να την περάσουν με έναν μουλωχτό τρόπο, κάπου ανάμεσα σε άλλες ανάλογες αποφάσεις. Το περιεχόμενο το γνωρίζουμε: είμαστε μάρτυρες μιας απόπειρας να καταστούν δούλοι οι πιο αδύναμοι. Γιατί με 350 ευρώ το μήνα δεν μπορεί κανείς ούτε λογαριασμούς να πληρώσει ούτε να τραφεί σωστά ούτε να εξασφαλίσει ασφαλή στέγη. Δεν καλύπτονται με τόσα χρήματα οι βασικές ανάγκες.
 
Τι λέει για όλα αυτά ο υπουργός Εργασίας; Ο Γιάννης Βρούτσης εντός των ημερών θα παρουσιάσει το νέο μηχανισμό που διαμορφώνει τον κατώτατο μισθό, με ορίζοντα το 2017. Γίνεται πολύ σαφής με τις δηλώσεις του: «Θα βασίζεται στη διαβούλευση κράτους-εργαζόμενου-εργοδότη αλλά και στην επιστημονική τεκμηρίωση των δεδομένων της οικονομίας». Κοντά σε αυτές τις κατατοπιστικές γενικούρες δεσμεύεται ότι ο κατώτατος μισθός θα παραμείνει στα 586 ευρώ. Ποιος τον πιστεύει; 

Υπόθεση Αντετοκούνμπο: Ανακοίνωση καταπέλτης για Σαμαρά από την Ελληνική Ενωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

02.07.2013 , iefimerida.gr
Λίγο πριν ο Αντώνης Σαμαράς δεχθεί σήμερα στο Μέγαρο Μαξίμου τον Γιάννη Αντετοκούνμπο η Ελληνική Ενωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου κατακεραυνώνει τον πρωθυπουργό κατηγορώντας τον για υποκρισία.
Σημειώνει μεταξύ άλλων πως η ελληνική πολιτεία έχει έναν ακόμη λόγο να ντρέπεται. «Ο δε Πρωθυπουργός, μέγας πολέμιος του ν.3838, υποδέχεται τον Αντετοκούνμπο στο Μέγαρο Μαξίμου για να τον συγχαρεί. Αφού στέρησε από όλα τα παιδιά σαν τον Αντετοκούνμπο την ελληνική ιθαγένεια, τώρα επιχαίρει για το πρώτο ελληνικό draft στο NBA... Έχει όρια η υποκρισία;»
Ακολουθεί αναλυτικά η ανακοίνωση:
«Η διεθνής αθλητική διάκριση την οποία κατέκτησε με την αξία και τον κόπο του ο δεκαοκτάχρονος Έλληνας καλαθοσφαιριστής, αποτέλεσε εύλογη αφορμή για πανηγυρισμούς. Ακόμη μια ένδειξη προκοπής του ελληνικού αθλητισμού, συγκινεί όσους έχουν μάθει να καμαρώνουν όποτε βλέπουν την ελληνική σημαία σε άξια χέρια. Μαζί τους όμως θα πανηγυρίσουν υποκριτικά και κάποιοι που, αν δεν ήξεραν ποιός είναι ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, δεν θα ανέχονταν την παρουσία του στη δουλειά τους, στην ομάδα τους, στο λεωφορείο ή στο παγκάκι τους. Όπως ακριβώς δεν την ανέχονται σε άλλα παιδιά που δεν συμβαίνει να έχουν το ύψος και το ταλέντο του νεαρού Αντετοκούνμπο. Πανηγυρίζουν και αυτοί που αν ο Γιάννης δεν ήταν ταλαντούχος μπασκετμπολίστας δεν θα θεωρούσαν ποτέ ότι αξίζει να γίνει Έλληνας.
Γεννημένος εδώ από αλλοδαπούς μετανάστες και έχοντας γνωρίσει την Ελλάδα ως μοναδική πραγματική πατρίδα, ο Γιάννης πληρούσε αναμφίβολα τις προϋποθέσεις για κτήση ιθαγένειας με βάση το νόμο 3838/2010. Πριν, όμως, προφθάσει να ολοκληρώσει τις σχετικές διαδικασίες, η σύντομη νομοθετική άνοιξη της ελληνικής ιθαγένειας είχε ήδη λήξει άδοξα.
Και να που ξαφνικά έκανε το θαύμα της η βιοτεχνία εξαιρετικών, επιλεκτικών και αδιαφανών πολιτογραφήσεων, γνήσιο τέκνο των πιο σκοτεινών περιόδων της ελληνικής ιστορίας. Σε ανακοίνωσή του της 9ης Μαϊου 2013, το πρακτορείο που εκπροσωπεί τον αθλητή έθεσε το θέμα στη σωστή του βάση: «Ευχαριστούμε την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εσωτερικών και βέβαια την Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης που βοήθησε να προχωρήσει η διαδικασία». Οι άλλοι, χιλιάδες άλλοι γεννημένοι και σπουδασμένοι στην Ελλάδα, ας περιμένουν! Αυτοί δεν αξίζουν να είναι συμπατριώτες.
Η ελληνική κοινωνία, που δέχθηκε και ενσωμάτωσε τους γονείς του Γιάννη, που τον σπούδασε και τον διαμόρφωσε αθλητικά, έχει κάθε λόγο να τον καμαρώνει. Αντίθετα, η ελληνική πολιτεία έχει έναν ακόμη λόγο να ντρέπεται. Ο δε Πρωθυπουργός, μέγας πολέμιος του ν.3838, υποδέχεται και τον Αντετοκούνμπο στο Μέγαρο Μαξίμου για να τον συγχαρεί. Αφού στέρησε από όλα τα παιδιά σαν τον Αντετοκούνμπο την ελληνική ιθαγένεια, τώρα επιχαίρει για το πρώτο ελληνικό draft στο NBA... Έχει όρια η υποκρισία;
ΥΓ. Προς τους αρμόδιους Υπουργούς, κ.κ. Στυλιανίδη & Αθανασίου και τον Πρωθυπουργό της Ελληνικής Δημοκρατίας, κ. Σαμαρά.
Αξιότιμοι κύριοι,
Θα μπορούσατε τουλάχιστον να είστε συνεπείς στις επανειλημμένα εκφρασμένες αντιλήψεις σας και να μην πολιτογραφούσατε τον (πολλά υποσχόμενο) Έλληνα μπασκετμπολίστα. Διότι κατά βάθος βέβαια, είναι σίγουρο πως ούτε αυτόν τον θεωρείτε Έλληνα. Εμείς πάντως τον θεωρούμε, όχι επειδή παίζει καλό μπάσκετ, αλλά επειδή νιώθει ότι μπορεί να μοιράζεται το μέλλον του μαζί μας».

Δευτέρα 1 Ιουλίου 2013

Ο Τήλεφος και το τηλεσκότος
Του Παντελή Μπουκάλα , kathimerini.gr
Από πολλές απόψεις, έτσι έπρεπε να είχε γίνει από πέρυσι τον Ιούνιο. Να πάρουν το τιμόνι του κυβερνητικού σκάφους εκείνοι ακριβώς που με όσα διέπραξαν και όσα απέφυγαν να πράξουν, από ανεμελιά, ιδιοτέλεια, πνευματική μετριότητα ή φαυλότητα, το οδήγησαν σε ναυάγιο, κάλπη την κάλπη, δεκαετία τη δεκαετία. Οι πράσινοι και οι γαλάζιοι. Για να πληρώσουν αυτοί πρωτίστως το κόστος της αντιδημοτικής «προσαρμογής», αφού αυτοί είναι οι κατεξοχήν υπαίτιοι. Από τη μια το ΠΑΣΟΚ. Ενα κόμμα που τα ποσοστά του, στα όρια της ανυποληψίας μετά τα θριαμβευτικά σαραντάρια που εξέθρεψαν την πεποίθηση της εν εξουσία αθανασίας, του στέρησαν το δικαίωμα στην καθεστωτική αλαζονεία του· κι ωστόσο, τα εναπομείναντα στελέχη του, μαθημένα μόνο στο να εξουσιάζουν, καμώνονται πως θέλουν να σώσουν την πατρίδα άλλη μία φορά.
Και από την άλλη, η υπό τον κ. Σαμαρά Ν.Δ., η οποία, με το εκλογικό άγχος τού εξ ακροδεξιών διεμβολιστή της, δείχνει πως αισθάνεται όλο και πιο άβολα μ’ εκείνο το «κεντρο-» της Κεντροδεξιάς που διαφημίστηκε προ ετών. Εξ ου και η επιστροφή στις ρίζες της γνησιότητας, ευδιάκριτη στις επιλογές προσώπων, στον χαρακτήρα της προωθούμενης πολιτικής, αλλά και στο ίδιο το ύφος της. Αρκετά πριν από το κλείσιμο της ΕΡΤ, που θα κοστίσει στην πολιτεία περισσότερα απ’ όσα υποτίθεται πως θα εξοικονομήσει, ο νόμος περί ιθαγένειας, η μοίρα του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου, οι επιχειρήσεις τύπου «Ξένιος Δίας» (ούτε το 10% των βάσει χρώματος προσαχθέντων δεν αποδείχθηκε παράνομο), οι απανωτές πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, η αλυσίδα των αιφνιδιασμών, οι στοχευμένες επιθέσεις κατά των τεσσάρων υπουργών και υφυπουργών που είχε η ίδια υποδείξει, είχαν ανοίξει την πόρτα της εξόδου για τη ΔΗΜΑΡ. Το συγκυβερνάν με αστερίσκους και υποσημειώσεις έχει τόση πολιτική ουσία όση και ο εμπαικτικός αντιιμπεριαλισμός του Ανδρέα Παπανδρέου, όταν, στις αποφάσεις του ΝΑΤΟ, κατέγραφε σε ηρωικές υποσημειώσεις τις επιφυλάξεις του (με γράμματα εξαράκια). Και ύστερα, ούτε η συναίνεση είναι ουδέτερο μέγεθος, αδιάφορο πολιτικά, ούτε η ευθύνη αποκρυσταλλώνεται με έναν και μόνο τρόπο, και μάλιστα αυτόν που υπαγορεύουν όσοι πολιτεύτηκαν κατεξοχήν ανεύθυνα.
Οι δυο τους λοιπόν, Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, έπρεπε να διαφεντέψουν από πέρυσι. Δίχως το πρόσχημα μιας κυβέρνησης «ευρύτερης εθνικής ευθύνης» που μόνο ψευδαισθήσεις καλλιεργούσε, όπως άλλωστε και το «προοδευτικό πρόσημο», το νέο εύρημα του κ. Βενιζέλου. Εχει και η Αριστερά, στις ποικίλες αντιμαχόμενες εκδοχές της, τις ευθύνες της, κυρίως επειδή συνεχίζει να αντιμετωπίζει ειδωλολατρικά ή αγιογραφικά έναν φασματικό «λαό» που μεγάλο τμήμα του «αφέθηκε κ’ ενδίδει». Αλλά το βάρος πέφτει σε όσους οργάνωσαν και διοίκησαν τη μεταπολιτευτική χώρα, αφήνοντας στην Αριστερά την αυταπάτη ότι κυριαρχεί ιδεολογικά και πολιτιστικά. Αυτοί πρωτίστως έσφαλαν, κατά συρροήν και κατ’ εξακολούθησιν. Αυτοί πολιτεύτηκαν με πιστεύω το δόγμα του εφαρμοσμένου λαϊκισμού. Αυτοί δαπάνησαν τα ευρωπαϊκά κεφάλαια με τον παλαιοκομματικότερο τρόπο, του ρουσφετιού. Αυτοί διόγκωσαν το Δημόσιο για να ταΐσουν πλουσιοπάροχα δικούς και φίλους. Αυτοί έσπειραν μη κυβερνητικές οργανώσεις, για να ’χουν λαμβάνειν «οι φίλοι της ορεσίβιας λιγδοπούλας» ή «οι υπέρμαχοι της αμφίβιας πέρδικας».
Αυτοί, με το κράτος σαν λεία τους, διόριζαν με κύριο κριτήριο την κομματική ταυτότητα, την καταγωγή ή την πιθανότητα να μεταστραφεί στις τάξεις τους ο διοριζόμενος, την ώρα που τραγουδούσαν λυρικότατους ύμνους υπέρ της αξιοκρατίας και της κατακαημένης ισοπολιτείας. Αυτοί συμπορεύτηκαν τρεκλίζοντας από τη μέθη των Ολυμπιακών, οι οποίοι μας κληρονόμησαν ένα χανγκόβερ που δεν περνάει με τα συνήθη γιατρικά. Αυτοί ερμήνευσαν την προστασία του περιβάλλοντος ως προστασία του περιβάλλοντός τους, της οικογένειας και της παρέας, για να βλέπουμε έτσι μονότονα στους σπουδαίους θώκους τους γόνους των ίδιων και των ίδιων οικογενειών, αξίζουν δεν αξίζουν. Αυτοί αφήνονταν ηδονικά στη διαπλοκή ενόσω διατυμπάνιζαν ότι αρματώνονται για να εκστρατεύσουν εναντίον της. Αυτοί ανασπούσαν κάθε τρεις και λίγο τη σπάθα της κάθαρσης, και δεν έμεναν καν στου δρόμου τα μισά, γιατί ουδέποτε ξεκινούσαν παρά καθηλώνονταν στην αφετηρία – και στη ρητορεία. Αυτοί δεν σχεδίασαν ποτέ τίποτα περισσότερο από την επιβίωση του κόμματός τους, που βέβαια το ταύτιζαν με το έθνος. Αυτοί κουτσούρεψαν τη δημοκρατία, για να φτάσουν στο τέλος να αποδεχτούν αδιαμαρτύρητα και τη μείωση της εθνικής κυριαρχίας, υπό την τροϊκανική επιτροπεία.
Οι δυο τους λοιπόν. Δίχως τη βακτηρία ή το άλλοθι της ΔΗΜΑΡ, η οποία (όπως ομολογούν πλέον δημοσίως και στελέχη της), ώσπου να χρησιμοποιήσει σαν αφορμή αποχώρησης το τηλεσκότος στην ΕΡΤ, είχε καταπονηθεί να μετράει προσβολές, διαψεύσεις και εμπαιγμούς. Αν είχε εγκαθιδρυθεί εξαρχής πρασινογάλανη δυαρχία, θα είχαν γλιτώσει από την ψυχική οδύνη όσοι υποχρεώθηκαν από τα πράγματα να εγκωμιάζουν με βαριά ψυχή και ελαφρότατες, σχεδόν άδειες λέξεις τούς «υπεύθυνους αριστερούς». Τώρα, απελευθερωμένοι από το βάσανο των σκοπιμοτήτων, βλέπουν τη γλώσσα τους να ξαναβρίσκει τον ρυθμό και τις συνήθειές της και να στολίζει πια και τη ΔΗΜΑΡ περίπου με τα ίδια κοσμητικά που μέχρι τώρα προόριζε για τον ΣΥΡΙΖΑ. Προφανώς, τόσον καιρό ταύτιζαν την υπευθυνότητα με την υποτακτικότητα και τους υπεύθυνους με τους πειθήνιους.
Καλύτερα οι δυο τους λοιπόν. Σαν νοσούντες και νοσογόνοι παράγοντες στον ρόλο του θεραπευτή. Ωστε να ανταποκριθούμε και στη μαγικοϊατρική εντολή των προγόνων μας, «ο τρώσας και ιάσεται». Για τον Τήλεφο το είπε αυτό η Πυθία, τον γιο του Ηρακλή και βασιλιά της Μυσίας, που το όνομά του παντρεύει το τήλε με το φως. Τον είχε πληγώσει στον μηρό ο Αχιλλέας με το δόρυ του, στην πρώτη εκστρατευτική απόπειρα των Αχαιών κατά της Τροίας, όταν λάθεψαν στον προορισμό τους και αντί να βγουν στη χώρα του Πριάμου βγήκαν στα μέρη της Περγάμου (το ’χουμε από πολύ παλιά το χούι να σχεδιάζουμε άριστα τα πράγματα). Για να μην ξανακάνουν λάθος έπρεπε να τους οδηγήσει ο Τήλεφος, αν πρώτα τον θεράπευε ο Αχιλλέας, με τα γιατροσόφια που είχε μάθει από τον Κένταυρο Χείρωνα. Ετσι κι έγινε. Τήλεφος δεν υπάρχει σήμερα. Υπάρχει όμως τηλεσκότος. Και μπορεί να μην έχουμε βασίλειο της Μυσίας, έχουμε όμως κυβέρνηση εξ ημισείας, κενταυρική, κάτι σαν ΝΔΣΟΚ. Αρα; Αρα το «ο τρώσας και ιάσεται» είναι υποχρεωτικό. Μπορούμε άλλωστε να ρωτήσουμε και τον αρχαιοπώλη υπουργό Υγείας.
Το σκίτσο της ημέρας

O Κώστας Μητρόπουλος σατιρίζει την επικαιρότητα , tanea.gr

Ο Άδωνης ως σύμβολο

Πόσοι θέλουν να καταλάβουν τι σημαίνει -ιστορικά, πολιτικά, ιδεολογικά και αισθητικά- για τη Γ’ Ελληνική Δημοκρατία, να έχει κάποιον σαν τον Άδωνη Γεωργιάδη στην κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου; Μάλλον όσοι είχαν καταλάβει τι σήμαινε να τον έχει υφυπουργό ως προτεινόμενο απ' τον εταίρο Καρατζαφέρη -με τον Βορίδη υπουργό- στην κυβέρνηση Παπαδήμου. Ελάχιστοι. Δηλαδή ο Αλέκος Αλαβάνος και δυο-τρεις άλλοι. Και, πάντως, όχι ο Βενιζέλος και δυο-τρεις άλλοι.
Ο άνθρωπος είναι περφόρμερ. Όποιος τον βρίσκει του γούστου του μπορεί να τον απολαμβάνει. Το θέμα δεν είναι αν υπήρξε ακροδεξιός ή όχι. Είναι αυτό που υπάρχει σήμερα. Με το ίδιο ταμπεραμέντο που πουλάει, ωρυόμενος, βιβλία αρχαιοελληνικού και ιδεολογικού περιεχομένου από κάτι περιθωριακές συχνότητες, χρίστηκε επικοινωνιακή εμπροσθοφυλακή της ΝΔ, παίζοντας από τον «αντί-Κασιδιάρη» μέχρι τον «αντί-Λαφαζάνη». Η λούμπεν παρουσία του στα ΜΜΕ, αποδείχθηκε όμως πολιτικό προσόν του.
Το πακέτο της δημόσιας παρουσίας του, επιβραβεύτηκε με μια θέση στο υπουργικό συμβούλιο. Δηλαδή στη πιο ζόρικη περίοδό της η χώρα -για την ακρίβεια, η συγκυβέρνηση του χειρότερου ΠΑΣΟΚ με τη χειρότερη ΝΔ- αντιμετώπιζε έλλειψη υπουργού Υγείας. Και δεν πήραν καν το μήνυμα που ήλθε από εκεί που κανείς δεν το περίμενε: από τη Σοφία Βούλτεψη, η οποία πιστώνεται ότι έχασε τη μοναδική ευκαιρία στην πολιτική της σταδιοδρομία αρνούμενη να γίνει υφυπουργός του Άδωνη – και προς τιμήν της.
Πολιτικά η υπουργοποίηση του Άδωνη είναι συμβατή με το παρελθόν του Σαμαρά και εξυπηρετεί τη στρατηγική του. Πρακτικά υποδηλώνει την αδυναμία του Βενιζέλου να αντιληφθεί αυτή τη στρατηγική, η οποία μάλλον τον συμπεριλαμβάνει. Παρένθεση. Να δούμε πόσο πιο χαμηλά θα πέσει αυτός ο άνθρωπος, προκειμένου να συνεχίσει να «θυσιάζει τα προσόντα του» για τη χώρα. Ή μάλλον αν θα πέσει πιο χαμηλά από τον Πάγκαλο που θαυμάζει τον Άδωνη και καταχερίζει τον καθηγητή Μανιτάκη. Κλείνει η παρένθεση. Διαχειριστικά δεν σημαίνει τίποτε, γιατί ο Άδωνης δεν θα λύσει κανένα πρόβλημα. Επικοινωνιακά όμως σημαίνει ότι κατασκευάσθηκε ένα νέο νόμισμα. Από τη μια πλευρά έχει έναν σόουμαν της Δεξιάς. Από την άλλη όμως έχει την παροιμία «εκεί που κρεμούσαν οι κλέφτες τ' άρματα, κρεμούν γύφτοι τα νταούλια».
ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

Η ΔΗΜ.ΑΡ. και οι εξτρέμ "πραγματιστές"

Σεβαστάκης Νικόλας , 30.06.2013, H AΥΓΗ
Τα πιο επιθετικά σχόλια για τον Κουβέλη και τη ΔΗΜ.ΑΡ. προήλθαν αυτές τις μέρες από ανθρώπους που μιλούν στο όνομα του "μεταρρυθμιστικού χώρου" της Κεντροαριστεράς. Αίφνης, ο διαχωρισμός του προέδρου της ΔΗΜ.ΑΡ. από τους Σαμαρά και Βενιζέλο έγινε συνώνυμο της δειλίας, του αριστερού συντηρητισμού και του παραδοσιακού πολιτικού κόστους. Στην καλύτερη περίπτωση, η στάση του θεωρήθηκε κληρονομιά μιας ηθικής αντίληψης, η οποία αδυνατεί να εννοήσει τις "ευθύνες της πολιτικής". Στη νέα τοποθέτηση της ΔΗΜ.ΑΡ. καταλογίστηκαν συγχρόνως και εναλλάξ οπορτουνισμός και ιδεολογικά κολλήματα, κομματική αυτοσυντήρηση και κομματική αυτοχειρία: ανάλογα με τα κίνητρα που έψαχναν οι σχολιαστές στην "ακατανόητη συμπεριφορά" του Κουβέλη.
Η απαξίωση του Φώτη Κουβέλη αποκαλύπτει ωστόσο κάτι βαθύτερο από μια πολιτική διαφωνία ανθρώπων του ευρύτερου χώρου της ΔΗΜ.ΑΡ. Σημαίνει απλά ότι ένα τμήμα του "μεταρρυθμιστικού χώρου" δεν αναγνωρίζει πλέον καμιά αξία στους πολιτικούς συμβολισμούς και στην τομή μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς. Ξεκινώντας αρχικά από την κριτική σε συγκεκριμένες ενσαρκώσεις της Αριστεράς διολίσθησαν σε έναν ακραίο πραγματισμό όπου όλα τα ζητήματα είναι υπό διαπραγμάτευση. Με αυτόν τον τρόπο η διακυβέρνηση παρουσιάζεται στον λόγο τους ως μια σφαίρα τεχνικών αποχρώσεων όπου μπορούν να δοκιμαστούν όλοι σχεδόν οι συνδυασμοί. Τα μοναδικά προβλήματα που προβάλλουν πλέον είναι προβλήματα επαρκών ή ανεπαρκών πολιτικών μάνατζερ, ευφυών ή ανόητων αξιωματούχων και διαχειριστών. Η έννοια της ευθύνης χάνει πλέον κάθε ηθικοπολιτικό επίχρισμα για να ταυτιστεί απλώς με την επαγγελματική ικανότητα του πολιτικού. Αν ο τάδε μπορεί να κάνει τη δουλειά, να προχωρήσει τις "μεταρρυθμίσεις", θεωρείται καλός. Και ας είναι και Άδωνις Γεωργιάδης. Η κριτική στον ιδεολογισμό αγγίζει το αντίθετο άκρο: την ιδιόμορφη αντίληψη ενός "κινέζικου" μεταρρυθμισμού που ομνύει στην αποτελεσματικότητα θυσιάζοντας όλο και περισσότερο τις άλλες διαστάσεις της πολιτικής εμπειρίας.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα με αυτόν τον εξτρέμ πραγματισμό που σπεύδει να μειώσει τις ηθικές και πολιτικές ανησυχίες για τη δημοκρατία ως "κολλήματα" και "ιδεοληψίες;". Ο κίνδυνος είναι ότι ενισχύει εκείνο το ρεύμα γνώμης που βλέπει την πολιτική σφαίρα και τους επαγγελματίες της ως μια (κυνική) συντεχνία της εξουσίας. Η κατάργηση των πολιτικών συνόρων και η περιφρόνηση για τους συμβολισμούς, εκτρέφει ακόμα περισσότερο τον πρωτόγονο αντικοινοβουλευτισμό και την ισοπέδωση. Από ένα σημείο και μετά δηλαδή ο απεριόριστα ευέλικτος πραγματισμός γίνεται χορηγός του κουφιοκέφαλου δογματισμού και της μισαλλόδοξης συνωμοσιολογίας.
Ο χώρος της ΔΗΜ.ΑΡ., ιδιαίτερα στην εξέλιξή του, υπήρξε ευάλωτος σε αυτό τον κίνδυνο. Αντιλήψεις που ταύτισαν τη σωφροσύνη με τη διαρκή συμβιβαστικότητα ή τις λαϊκές και κινηματικές διαστάσεις της πολιτικής με τον αριστερισμό, δημιούργησαν την αυταπάτη μιας αριστερής πολιτικής χωρίς κοινωνικές αναφορές. Και πάνω σε αυτή την αυταπάτη φύονται τώρα τα λόγια όσων υποστηρίζουν ότι κυβερνώσα Αριστερά σημαίνει προσχώρηση σε έναν υπερβατικό "μεταρρυθμισμό" υπό τον Σαμαρά.
Για να είμαστε ωστόσο δίκαιοι στη σκέψη μας, πρέπει να συμπληρώσουμε τα παραπάνω και με μια παρατήρηση για τη στάση της ριζοσπαστικής Αριστεράς απέναντι στις σοσιαλδημοκρατικές και μετριοπαθείς ευαισθησίες. Ισχυρίζομαι ότι η στάση αυτή δεν πρέπει να αντιγράφει το στιλ των "αποφασισμένων μεταρρυθμιστών". Δεν μπορεί ας πούμε στο όνομα της κοινωνικής/ ταξικής πόλωσης να απαιτεί κανείς τη διαμόρφωση ενός ομοιογενούς και στοιχισμένου αριστερού πεδίου. Όπως έχω γράψει και άλλοτε, ο χώρος των μετριοπαθών είναι υπαρκτός, ένα πολιτισμικό αποτύπωμα κάθε σύγχρονης φιλελεύθερης δημοκρατίας και όχι απλώς μια υπόθεση της εκλογικής γεωγραφίας. Η συνάντηση με τμήματα αυτού του χώρου προϋποθέτει ένα ριζοσπαστικό ήθος δίχως κατηχήσεις και σαρωτικούς χαρακτηρισμούς, χωρίς εξυπνακίστικη ρητορική βία. Οι ευθύνες της ΔΗΜ.ΑΡ. για τα φαινόμενα έντονου ιδεολογικού αποχρωματισμού στον "ενδιάμεσο χώρο" είναι αναμφισβήτητες. Αλλά τώρα που της ζητούν πιστοποιητικά "μεταρρυθμιστικής καθαρότητας" οι άλλοι, δεν υπάρχει κανένας λόγος για αντίστοιχες συμπεριφορές από τον ΣΥΡΙΖΑ. Όχι για λόγους τακτικής αλλά για λόγους ουσίας.
Μανιτάκης: Η τρόικα βλέπει τους υπαλλήλους ως... ντομάτες και πατάτες
1/7/2013 11:24:00 πμ , real.gr













Ρεπορτάζ: Σκουρής Βασίλης
Παρέμβαση στις εξελίξεις με την κινητικότητα πραγματοποιεί ο πρώην πλέον υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Αντώνης Μανιτάκης, καλώντας σε συστράτευση, προκειμένου να μην αναχθεί από την τρόικα η μετακίνηση 12.500 υπαλλήλων ως προαπαιτούμενη ενέργεια για τη δόση. Δεν διστάζει, μάλιστα, να χαρακτηρίσει ως «ταφόπλακα της κινητικότητας και της μεταρρύθμισης συνολικά» τυχόν μετακίνηση των υπαλλήλων τώρα.

«Απέναντι στην τρόικα, ας καταστρώσουμε μια εθνική στρατηγική διαπραγμάτευσης. Ας συνεννοηθούμε μεταξύ μας και ας αποκρούσουμε με πειστικά επιχειρήματα, ενωμένοι και συντονισμένοι, καλά προετοιμασμένοι και με επιμονή, το αίτημα να αναχθεί η μετακίνηση 12.500 υπαλλήλων σε προαπαιτούμενη ενέργεια-διακινδυνεύοντας μεταξύ άλλων και απρόβλεπτες δικαστικές περιπέτειες. Αυτό κινδυνεύει να γίνει, πιστέψτε με, η ταφόπλακα της κινητικότητας και της Μεταρρύθμισης συνολικά» δηλώνει χαρακτηριστικά, μεταξύ άλλων, σε επιστολή που απέστειλε προς την Κεντρική Επιτροπή της ΔΗΜΑΡ ο πρώην υπουργός.

Ο Αντ. Μανιτάκης, αφού αναφέρει πώς είχε σχεδιαστεί η κινητικότητα, επιτίθεται με σφοδρότητα στην τρόικα: «Κατέφθασε, λίγες μόνον ημέρες πριν από την ολοκλήρωση του σχεδιασμού της μετακίνησης των πρώτων εκατοντάδων δημοσίων υπαλλήλων, στις αρχές Ιουνίου, και απαίτησε εκβιαστικά και κυνικά την άμεση εντός ολίγων ημερών μετακίνηση 12.500 δημοσίων υπαλλήλων, δια μιας, εν μια νυκτί, χωρίς τα πορίσματα προηγούμενης αξιολόγησης και αποτίμησης προσόντων προσωπικού. Λες και επρόκειτο για μετακίνηση τόνων ντομάτας ή πατάτας» τονίζει.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΝΤ. ΜΑΝΙΤΑΚΗ

Ολομέτωπη από Σκοπούλη

Εν τω μεταξύ, ολομέτωπη επίθεση προς την κυβέρνηση και τους έως πρόσφατα πολιτικούς προϊσταμένους της, εξαπολύει η πρώην υφυπουργός Φωτεινή Σκοπούλη με επιστολή που απέστειλε προς την ΚΕ της ΔΗΜΑΡ, ενώ από τα «πυρά» της δεν εξαιρείται ούτε η Αγίου Κωνσταντίνου που την πρότεινε για υπουργό.

«Οι αντιστάσεις ήταν τεράστιες. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ επικαλούνταν τις αντιδράσεις των “τάξεων” των ιατρών και των φαρμακοποιών. Αποτέλεσμα: Η αναβολή αντίληψης των αναγκαίων παρεμβάσεων απ’ το Υπουργείο. Βέβαια το κενό “κάλυψαν” με ισοπεδωτικό τρόπο, μέτρα που είχαν εισηγηθεί από το γραφείο του υπουργού Οικονομικών. Μέτρα που αφορούσαν μεταξύ άλλων τη συμμετοχή των ασθενών στη φαρμακευτική δαπάνη», επισημαίνει και καταγγέλλει ότι οι έρευνες που είχε ζητήσει για εξορθολογισμό των δαπανών σταμάτησαν μετά από συμφωνία των υπουργών Υγείας και Διοικητικής Μεταρρύθμισης! «Αν η κυβερνητική ηγεσία, όντως ήθελε να διορθώσει τα πράγματα, θα εκτιμούσε δεόντως αυτές τις ενέργειες και δεν θα έκανε το παν εναντίον αυτής της προσπάθειας, χρησιμοποιώντας πολιτικό προσωπικό, συνδικαλιστικά όργανα και δημοσιογραφικούς οργανισμούς», αναφέρει.

Η Φ. Σκοπούλη, μάλιστα, με την επιστολή της, αφήνει σοβαρές αιχμές και κατά της ίδιας της ΔΗΜΑΡ: «Θεωρώ ότι η ΔΗΜΑΡ όφειλε εξ’ αρχής να θέσει συγκεκριμένες απαιτήσεις στην τρικομματική κυβέρνηση και αυτές να τις επικοινωνήσει δυνατά προς τα έξω. Για παράδειγμα: Να μη δεχθεί μοιρασιές σε θέσεις με την αναλογία ποσοστών, αλλά να απαιτήσει τον κατάλληλο άνθρωπο στην κατάλληλη θέση».