Δύο στη συσκευασία του Ενός
Σταύρος Μπούρπουλας
Μετά την αποχώρηση της Ανανεωτικής τάσης από το Συνασπισμό ,το επόμενο βήμα ήταν μια ανοικτή εκδήλωση σε ξενοδοχείο στην πλατεία Καραισκάκη με στόχο τη συγκρότηση νέου πολιτικού φορέα της Ανανεωτικής Αριστεράς.
Προσήλθα αυθορμήτως δίχως να με ειδοποιήσει κάποιος , καθότι ως ανέντακτος από το 2002 και μετά στο χώρο της Ανανεωτικής Αριστεράς , είχα κρατήσει ελάχιστες πολιτικές επαφές με παλιούς συντρόφους από τα χρόνια του ΚΚΕ Εσωτερικού και του Συνασπισμού.
Σε αυτή τη συνάντηση με μεγάλη σύμπνοια και δίχως διαφοροποιήσεις , οι παρόντες αποφασίσαμε την ίδρυση νέου κόμματος η οποία επικυρώθηκε από το ιδρυτικό συνέδριο , το μόνο συνέδριο που θυμάμαι χωρίς εντάσεις , χωρίς ιδιαίτερες πολιτικές διαφορές.Τίποτα δεν έδειχνε τι θα επακολουθούσε.
Σχεδόν δύο χρόνια μετά την ίδρυση της , η Δημοκρατική Αριστερά απέσπασε στις εκλογές και στη βάση των πολιτικών της θέσεων όπως αυτές καθορίστηκαν από το ιδρυτικό συνέδριο, ένα αξιόλογο εκλογικό ποσοστό , το οποίο διατήρησε και στις δεύτερες εκλογές του Ιουνίου δικαιώνοντας εκ του αποτελέσματος την επιλογή όλων μας.
Ξαφνικά και σε πλήρη αντίθεση με τις προεκλογικές θέσεις και δεσμεύσεις, το κόμμα βρέθηκε να στηρίζει μια άκρως συντηρητική μνημονιακή κυβέρνηση βάσει μιας (θεωρητικά) προγραμματικής συμφωνίας από την οποία δεν τηρήθηκε ούτε μια λέξη του κειμένου αυτής.
Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα , γιατί αντί επαναδιαπραγμάτευσης και σταδιακής απαγκίστρωσης από το μνημόνιο , προέκυψαν νέα εξαιρετικής αγριότητας μέτρα λιτότητας .Σύσσωμη η ηγεσία της ΔΗΜΑΡ τάχτηκε αναφανδόν υπέρ της ψήφισης μέτρων επ' ονόματι της (για μια ακόμη φορά ) σωτηρία της χώρας.
Εκ των πραγμάτων κατέστη αναγκαίο να συνεδριάσει- και έτσι έγινε- η κεντρική επιτροπή για να αποφασίσει την ψήφιση ή όχι των μέτρων.Σε αυτή την Κ.Ε για πρώτη φορά δημόσια διατυπώθηκε μια άλλη άποψη για τη στάση και την πορεία του κόμματος , άποψη που εκφράστηκε με την κατάθεση από 20 μέλη της Κ.Ε ξεχωριστού σχεδίου πολιτικής απόφασης (προιόν ανοικτής δημόσιας συζήτησης των διαφωνούντων με τις μετεκλογικές επιλογές του κόμματος μελών της Κ.Ε) που ζητούσε την καταψήφιση του πακέτου μέτρων από τη ΔΗΜΑΡ και το οποίο σχέδιο απόφασης έλαβε 21 ψήφους και ανέδειξε δημόσια ότι υπάρχει παρέκκλιση του κόμματος από τις ιδρυτικές και προγραμματικές του θέσεις . Τελικά κατά πλειοψηφία αποφασίστηκε η υπερψήφιση του πακέτου των μέτρων από τη Δημαρ στη βουλή.
Από αυτή την Κ.Ε διαφάνηκε ότι στη Δημοκρατική Αριστερά υπάρχει μια συγκροτημένη άλλη άποψη , μια αριστερή άποψη που εκπορεύεται από τις ιδρυτικές και προγραμματικές θέσεις του κόμματος.
Η παρέμβαση των 20 στην ΚΕ κατά την εκτίμηση μου συνέβαλε στην έστω με δειλά βήματα αριστερή στροφή της ΔΗΜΑΡ όπως αυτή εκφράστηκε από τη στάση της απέναντι στα εργασιακά. Εξ αυτού χρειάστηκε νέα συνεδρίαση της κεντρικής επιτροπής για να αποφασίσει εκ νέου για τη στάση ως προς την ψήφιση ή μη του ενός άρθρου για το πακέτο των μέτρων.
Σε αυτή τη συνεδρίαση έγινε αντιληπτό σε πολλούς ότι αφενός η αριστερή άποψη στο κόμμα έχει ενισχυθεί σε σχέση με την προηγούμενη Κ.Ε του Οκτωβρίου και αφετέρου εμφανίστηκε συγκροτημένο το δεξιό τμήμα του κόμματος το οποίο είναι στη λογική του κυβερνητισμού , των ετερόκλητων κυβερνητικών συμμαχιών ,το οποίο δημόσια είχε τοποθετηθεί υπέρ της στήριξης της κυβέρνησης Παπαδήμου και το οποίο πρότεινε την υπερψήφιση των μέτρων αγνοώντας τα εργασιακά. Αυτή η πρόταση ψηφίστηκε από 26 μέλη της Κ.Ε. Στη μέση οι λεγόμενοι προεδρικοί , που στην προκειμένη περίπτωση υποστηρίχθηκαν σε ότι αφορά την εισήγηση του προέδρου για "παρόν" στην ψηφοφορία του νέου μνημονίου από το αριστερό τμήμα της ΔΗΜΑΡ , παρότι αυτό ήταν στην άποψη για καταψήφιση τόσο των μέτρων όσο και του προυπολογισμού (για τον προυπολογισμό διατύπωσε τη διαφωνία του και κατά τη διαδικασία ψηφοφορίας στην Κ.Ε).
Σε ότι με αφορά εξαρχής υποστήριζα ότι το κόμμα μας , ως κόμμα της ανανεωτικής αριστεράς, σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να υπερψηφίσει τέτοια μέτρα που διαλύουν την κοινωνία( ας θυμηθούμε την προεκλογική ρητορική του προέδρου Κουβέλη για σταδιακή απαγκίστρωση από το μνημόνιο με την κοινωνία όρθια).Υποστήριζα και υποστηρίζω ότι η Δημοκρατική Αριστερά δεν μπορεί να ψηφίσει τον προυπολογισμό του οποίου βασική κατεύθυνση είναι η υλοποίηση των μέτρων που η ΔΗΜΑΡ δεν ψήφισε και η οποία σε κάθε περίπτωση πρέπει επαναπροσδιορίσει τη σχέση της με τη συγκυβέρνηση στην κατεύθυνση της απαγκίστρωσης από αυτή .Κατανοώ όμως τη στήριξη από την αριστερή πλευρά του κόμματος στην πρόταση του προέδρου , ως προιόν αναγκαίας και χρήσιμης για το κόμμα πολιτικής σύνθεσης αλλά και υποστήριξης της αριστερής στροφής της Δημοκρατικής Αριστεράς μετά την Κ.Ε του Οκτωβρίου όπως αυτή εκφράστηκε με τη θέση για τα εργασιακά.
Αυτή η αριστερή στροφή του κόμματος στην κατεύθυνση των ιδρυτικών και προγραμματικών θέσεων του θα μείνει στη μέση εάν ψηφίσει τον προυπολογισμό και συνεχίσει να παραμένει στο υπάρχον κυβερνητικό σχήμα ( το οποίο θα κληθεί να υλοποιήσει τα μέτρα που το κόμμα μας δεν ψήφισε) που στο όνομα μιας ακόμη σωτηρίας της χώρας πλήττει οικονομικά και όχι μόνο την κοινωνία και ιδιαίτερα τους αδύναμους οικονομικά πολίτες.
Πάντως είναι ξεκάθαρο ότι αυτή τη στιγμή η Δημάρ είναι δύο κόμματα στη συσκευασία του ενός Από τη μιά πλευρά το αριστερό και από την άλλη το δεξιό (όπως λέγαμε παλιότερα) που μεταξύ τους δείχνουν να μην έχουν σχεδόν κανένα κοινό σημείο.Το μεν αριστερό έχει την αναφορά του στις ιδρυτικές θέσεις του κόμματος και το δε δεξιό πολύ εύκολα θα μπορούσε να είναι στο ίδιο κόμμα με το Στ.Μάνο ( τον αναφέρω για αυτό που πολιτικά συμβολίζει) και άνετα θα ψήφιζε και τα δύο προηγούμενα μνημόνια. Οταν υπάρχουν δύο άκρα μοιραία υπάρχει και κάτι ενδιάμεσο (εν προκειμένω ο πρόεδρος και οι περί αυτόν) το οποίο συμμαχεί είτε με το ένα είτε με το άλλο άκρο.
Από την ενίσχυση του αριστερού ή του δεξιού τμήματος στο κόμμα και τη συμμαχία που εσωκομματικά θα προκύψει σε μονιμότερη βάση θα κριθεί η πορεία , το μέλλον και η προοπτική της Δημοκρατικής Αριστεράς ως κόμμα της Σύγχρονης Ανανεωτικής Αριστεράς.
Υ.Σ : Οσοι υπερθεμάτιζαν (κάποιοι εκβίαζαν) για την υπερψήφιση του νέου μνημονίου (που φέρνει την εξαθλίωση των Ελλήνων) για να σωθεί η χώρα με τη δόση των 31 κάτι δις ευρώ , πως τοποθετούνται σήμερα απέναντι στη στάση των δανειστών για καθυστέρηση ή και τμηματική καταβολή των χρημάτων της δόσης ; Πολύ φοβάμαι ότι το μαρτύριο της "σταγόνας" θα συνεχιστεί.
Σταύρος Μπούρπουλας
Μετά την αποχώρηση της Ανανεωτικής τάσης από το Συνασπισμό ,το επόμενο βήμα ήταν μια ανοικτή εκδήλωση σε ξενοδοχείο στην πλατεία Καραισκάκη με στόχο τη συγκρότηση νέου πολιτικού φορέα της Ανανεωτικής Αριστεράς.
Προσήλθα αυθορμήτως δίχως να με ειδοποιήσει κάποιος , καθότι ως ανέντακτος από το 2002 και μετά στο χώρο της Ανανεωτικής Αριστεράς , είχα κρατήσει ελάχιστες πολιτικές επαφές με παλιούς συντρόφους από τα χρόνια του ΚΚΕ Εσωτερικού και του Συνασπισμού.
Σε αυτή τη συνάντηση με μεγάλη σύμπνοια και δίχως διαφοροποιήσεις , οι παρόντες αποφασίσαμε την ίδρυση νέου κόμματος η οποία επικυρώθηκε από το ιδρυτικό συνέδριο , το μόνο συνέδριο που θυμάμαι χωρίς εντάσεις , χωρίς ιδιαίτερες πολιτικές διαφορές.Τίποτα δεν έδειχνε τι θα επακολουθούσε.
Σχεδόν δύο χρόνια μετά την ίδρυση της , η Δημοκρατική Αριστερά απέσπασε στις εκλογές και στη βάση των πολιτικών της θέσεων όπως αυτές καθορίστηκαν από το ιδρυτικό συνέδριο, ένα αξιόλογο εκλογικό ποσοστό , το οποίο διατήρησε και στις δεύτερες εκλογές του Ιουνίου δικαιώνοντας εκ του αποτελέσματος την επιλογή όλων μας.
Ξαφνικά και σε πλήρη αντίθεση με τις προεκλογικές θέσεις και δεσμεύσεις, το κόμμα βρέθηκε να στηρίζει μια άκρως συντηρητική μνημονιακή κυβέρνηση βάσει μιας (θεωρητικά) προγραμματικής συμφωνίας από την οποία δεν τηρήθηκε ούτε μια λέξη του κειμένου αυτής.
Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα , γιατί αντί επαναδιαπραγμάτευσης και σταδιακής απαγκίστρωσης από το μνημόνιο , προέκυψαν νέα εξαιρετικής αγριότητας μέτρα λιτότητας .Σύσσωμη η ηγεσία της ΔΗΜΑΡ τάχτηκε αναφανδόν υπέρ της ψήφισης μέτρων επ' ονόματι της (για μια ακόμη φορά ) σωτηρία της χώρας.
Εκ των πραγμάτων κατέστη αναγκαίο να συνεδριάσει- και έτσι έγινε- η κεντρική επιτροπή για να αποφασίσει την ψήφιση ή όχι των μέτρων.Σε αυτή την Κ.Ε για πρώτη φορά δημόσια διατυπώθηκε μια άλλη άποψη για τη στάση και την πορεία του κόμματος , άποψη που εκφράστηκε με την κατάθεση από 20 μέλη της Κ.Ε ξεχωριστού σχεδίου πολιτικής απόφασης (προιόν ανοικτής δημόσιας συζήτησης των διαφωνούντων με τις μετεκλογικές επιλογές του κόμματος μελών της Κ.Ε) που ζητούσε την καταψήφιση του πακέτου μέτρων από τη ΔΗΜΑΡ και το οποίο σχέδιο απόφασης έλαβε 21 ψήφους και ανέδειξε δημόσια ότι υπάρχει παρέκκλιση του κόμματος από τις ιδρυτικές και προγραμματικές του θέσεις . Τελικά κατά πλειοψηφία αποφασίστηκε η υπερψήφιση του πακέτου των μέτρων από τη Δημαρ στη βουλή.
Από αυτή την Κ.Ε διαφάνηκε ότι στη Δημοκρατική Αριστερά υπάρχει μια συγκροτημένη άλλη άποψη , μια αριστερή άποψη που εκπορεύεται από τις ιδρυτικές και προγραμματικές θέσεις του κόμματος.
Η παρέμβαση των 20 στην ΚΕ κατά την εκτίμηση μου συνέβαλε στην έστω με δειλά βήματα αριστερή στροφή της ΔΗΜΑΡ όπως αυτή εκφράστηκε από τη στάση της απέναντι στα εργασιακά. Εξ αυτού χρειάστηκε νέα συνεδρίαση της κεντρικής επιτροπής για να αποφασίσει εκ νέου για τη στάση ως προς την ψήφιση ή μη του ενός άρθρου για το πακέτο των μέτρων.
Σε αυτή τη συνεδρίαση έγινε αντιληπτό σε πολλούς ότι αφενός η αριστερή άποψη στο κόμμα έχει ενισχυθεί σε σχέση με την προηγούμενη Κ.Ε του Οκτωβρίου και αφετέρου εμφανίστηκε συγκροτημένο το δεξιό τμήμα του κόμματος το οποίο είναι στη λογική του κυβερνητισμού , των ετερόκλητων κυβερνητικών συμμαχιών ,το οποίο δημόσια είχε τοποθετηθεί υπέρ της στήριξης της κυβέρνησης Παπαδήμου και το οποίο πρότεινε την υπερψήφιση των μέτρων αγνοώντας τα εργασιακά. Αυτή η πρόταση ψηφίστηκε από 26 μέλη της Κ.Ε. Στη μέση οι λεγόμενοι προεδρικοί , που στην προκειμένη περίπτωση υποστηρίχθηκαν σε ότι αφορά την εισήγηση του προέδρου για "παρόν" στην ψηφοφορία του νέου μνημονίου από το αριστερό τμήμα της ΔΗΜΑΡ , παρότι αυτό ήταν στην άποψη για καταψήφιση τόσο των μέτρων όσο και του προυπολογισμού (για τον προυπολογισμό διατύπωσε τη διαφωνία του και κατά τη διαδικασία ψηφοφορίας στην Κ.Ε).
Σε ότι με αφορά εξαρχής υποστήριζα ότι το κόμμα μας , ως κόμμα της ανανεωτικής αριστεράς, σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να υπερψηφίσει τέτοια μέτρα που διαλύουν την κοινωνία( ας θυμηθούμε την προεκλογική ρητορική του προέδρου Κουβέλη για σταδιακή απαγκίστρωση από το μνημόνιο με την κοινωνία όρθια).Υποστήριζα και υποστηρίζω ότι η Δημοκρατική Αριστερά δεν μπορεί να ψηφίσει τον προυπολογισμό του οποίου βασική κατεύθυνση είναι η υλοποίηση των μέτρων που η ΔΗΜΑΡ δεν ψήφισε και η οποία σε κάθε περίπτωση πρέπει επαναπροσδιορίσει τη σχέση της με τη συγκυβέρνηση στην κατεύθυνση της απαγκίστρωσης από αυτή .Κατανοώ όμως τη στήριξη από την αριστερή πλευρά του κόμματος στην πρόταση του προέδρου , ως προιόν αναγκαίας και χρήσιμης για το κόμμα πολιτικής σύνθεσης αλλά και υποστήριξης της αριστερής στροφής της Δημοκρατικής Αριστεράς μετά την Κ.Ε του Οκτωβρίου όπως αυτή εκφράστηκε με τη θέση για τα εργασιακά.
Αυτή η αριστερή στροφή του κόμματος στην κατεύθυνση των ιδρυτικών και προγραμματικών θέσεων του θα μείνει στη μέση εάν ψηφίσει τον προυπολογισμό και συνεχίσει να παραμένει στο υπάρχον κυβερνητικό σχήμα ( το οποίο θα κληθεί να υλοποιήσει τα μέτρα που το κόμμα μας δεν ψήφισε) που στο όνομα μιας ακόμη σωτηρίας της χώρας πλήττει οικονομικά και όχι μόνο την κοινωνία και ιδιαίτερα τους αδύναμους οικονομικά πολίτες.
Πάντως είναι ξεκάθαρο ότι αυτή τη στιγμή η Δημάρ είναι δύο κόμματα στη συσκευασία του ενός Από τη μιά πλευρά το αριστερό και από την άλλη το δεξιό (όπως λέγαμε παλιότερα) που μεταξύ τους δείχνουν να μην έχουν σχεδόν κανένα κοινό σημείο.Το μεν αριστερό έχει την αναφορά του στις ιδρυτικές θέσεις του κόμματος και το δε δεξιό πολύ εύκολα θα μπορούσε να είναι στο ίδιο κόμμα με το Στ.Μάνο ( τον αναφέρω για αυτό που πολιτικά συμβολίζει) και άνετα θα ψήφιζε και τα δύο προηγούμενα μνημόνια. Οταν υπάρχουν δύο άκρα μοιραία υπάρχει και κάτι ενδιάμεσο (εν προκειμένω ο πρόεδρος και οι περί αυτόν) το οποίο συμμαχεί είτε με το ένα είτε με το άλλο άκρο.
Από την ενίσχυση του αριστερού ή του δεξιού τμήματος στο κόμμα και τη συμμαχία που εσωκομματικά θα προκύψει σε μονιμότερη βάση θα κριθεί η πορεία , το μέλλον και η προοπτική της Δημοκρατικής Αριστεράς ως κόμμα της Σύγχρονης Ανανεωτικής Αριστεράς.
Υ.Σ : Οσοι υπερθεμάτιζαν (κάποιοι εκβίαζαν) για την υπερψήφιση του νέου μνημονίου (που φέρνει την εξαθλίωση των Ελλήνων) για να σωθεί η χώρα με τη δόση των 31 κάτι δις ευρώ , πως τοποθετούνται σήμερα απέναντι στη στάση των δανειστών για καθυστέρηση ή και τμηματική καταβολή των χρημάτων της δόσης ; Πολύ φοβάμαι ότι το μαρτύριο της "σταγόνας" θα συνεχιστεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Πείτε μας την γνώμη σας...