Τα σενάρια της επόμενης ημέρας για τη ΔΗΜΑΡ – Προβληματισμός, αγωνία αλλά και αισιοδοξία για το αποτέλεσμα της Ευρω-κάλπης

bankingnews.gr

ΔΗΜΑΡ έρχεται από μακριά και πάει μακριά διαμηνύει ο Φ.Κουβέλης

Ένα από τα πολιτικά θέματα που θα κυριαρχήσουν το βράδυ των Ευρωεκλογών θα είναι το εκλογικό ποσοστό της Δημοκρατικής Αριστεράς.
Διότι από αυτό θα κριθεί εν πολλοίς και η επόμενη ημέρα του κόμματος.
Στην διακαναλική συνέντευξη του ενόψει των Ευρωεκλογών ο κ.Κουβέλης έσπευσε να διασκεδάσει τις όποιες ανησυχίες.
Αφού χαρακτήρισε ανυπόστατες τις εκτιμήσεις περί πολιτικής εξαΰλωσης της ΔΗΜΑΡ στον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών, μια και όπως είπε το κόμμα τα πήγε καλά, εκτίμησε ότι οι Κασσάνδρες σχετικά με τη δυναμική της ΔΗΜΑΡ θα διαψευστούν το βράδυ των Ευρωεκλογών.
Επιτυχία για τη ΔΗΜΑΡ θα είναι να καταφέρει να εκλέξει τουλάχιστον έναν ευρωβουλευτή και να προσεγγίσει τα επίπεδα των εκλογών του Ιουνίου του 2012 (6,25%). 
Αλλά αυτό είναι το αισιόδοξο σενάριο.
Σενάριο που δεν έχει καταγραφεί σε καμία έως σήμερα δημοσκόπηση. Την ίδια στιγμή, το 1,76% που έλαβε η υποψήφια της ΔΗΜΑΡ στην Περιφέρεια Αττικής κάθε άλλο παρά υπέρ αυτής της αισιοδοξίας συνηγορεί.
Το ζήτημα είναι τι θα συμβεί εάν οι Κασσάνδρες επιβεβαιωθούν.
Ο κ.Κουβέλης έχει διαμηνύσει ότι αμέσως μετά τις Ευρωεκλογές θα αναλάβει πρωτοβουλία για την ανασύνθεση της Κεντροαριστεράς, η οποία όπως λέει, είτε θα έχει προοδευτικό χαρακτήρα είτε δεν θα υπάρξει καθόλου.
Υπό αυτό το πλαίσιο, αποκλείει τη συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ - εκτός και αν αυτό αλλάξει πολιτικό προσανατολισμό και στρατηγική (και ηγεσία). Αλλά είναι προφανές πως ισχυρή Κεντροαριστερά χωρίς ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να υπάρξει.
Το σενάριο της επιστροφής της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση ο κ.Κουβέλης το απέρριψε με εξίσου κατηγορηματικό τρόπο, μια και ΝΔ-ΠΑΣΟΚ εμμένουν στην πολιτική λιτότητας, την οποία «βαφτίζουν» και success story.
Η τελευταία εφικτή διέξοδος, δηλαδή η συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ σε μια πιθανή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, απορρίφθηκε με τον κ.Κουβέλη να τονίζει ότι δεν μπορεί να υπάρξει συνεργασία από τη στιγμή που «το εκκρεμές του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει σταθεροποιηθεί ακόμα», μια και το κόμμα εξακολουθεί «να μετεωρίζεται σε αντιφατικές θέσεις».
Ο κ.Κουβέλης διακρίνεται για τη συνέπεια και τη συνέχεια στην πολιτική του σκέψη και στάση.
Κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει για τις πολιτικές του ενστάσεις απέναντι σε ΝΔ-ΠΑΣΟΚ αλλά και στον ΣΥΡΙΖΑ. Άλλωστε κάπως έτσι αντιλαμβάνεται την πολιτική πραγματικότητα και ο μέσος ψηφοφόρος.
Αλλά η ΔΗΜΑΡ είναι αντιμέτωπη με τα αδιέξοδα της.
Από τη μια αναγνωρίζει ότι πλέον δεν μπορεί να σταθεί μόνη της σε αυτό το πολιτικό περιβάλλον και από την άλλη απορρίπτει τα πιο πιθανά και πιο δυναμικά σενάρια συνεργασιών.
Χθες ο κ.Κουβέλης υποστήριξε ότι η ΔΗΜΑΡ έρχεται από μακριά και πάει μακριά.
Σε αυτήν όμως την πορεία, καλείται πλέον να βρει το βηματισμό της.

Σπύρος Χριστόπουλος
www.bankingnews.gr

Μ. Ανδρούτσου: Ο Άγιος Δημήτριος μας έχει ανάγκη όλους

vimaonline.gr

Τους δημότες του Αγ. Δημητρίου που την στήριξαν με την ψήφο τους ευχαρίστησε η απερχόμενη Δήμαρχος Μαρία Ανδρούτσου και τους κάλεσε να στηρίξουν την παράταξη "Αλλάζουμε την Πόλη" και στο δεύτερο γύρο την προσεχή Κυριακή 25 Μαΐου.

Η Μαρία Ανδρούτσου συγκέντρωσε το 33% των ψήφων των δημοτών, διπλασιάζοντας σχεδόν το ποσοστό της σε σχέση με τον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών του 2010. Αυτό καταδεικνύει την εκτίμηση των συνδημοτών της και την αναγνώριση του έργου της.

Μεταξύ άλλων, εν καιρώ κρίσης, ο Δήμος Αγ. Δημητρίου ήταν πρωτοπόρος στην υλοποίηση κοινωνικών παρεμβάσεων για τη στήριξη των ευπαθών ομάδων του πληθυσμού.

Μάλιστα, ο Δήμος Αγ. Δημητρίου θεωρείται πρωτοπόρος στον τομέα των κοινωνικών παροχών, καθώς είναι από τους πρώτους δήμους που δημιούργησαν Κοινωνικό Παντοπωλείο, Κοινωνικό Φροντιστήριο, Κοινωνικό Φαρμακείο, Ιματιοθήκη, Λαχανόκηπους και Κοινωνικό Συσσίτιο, ενώ ενίσχυσε τις δομές των δημοτικών ιατρείων.

Να σημειωθεί ότι για το έργο των δημοτικών λαχανόκηπων στο Δήμο, το οποίο είχε εξαγγείλει προεκλογικά και πραγματοποίησε πριν από πέντε μήνες, έκανε ειδική αναφορά και το διεθνές τηλεοπτικό δίκτυο CNN. 

Επίσης, στο δήμο Αγίου Δημητρίου τα τροφεία των παιδικών σταθμών είναι δωρεάν, όπως επίσης δωρεάν είναι και οι καλοκαιρινές κατασκηνώσεις για τα παιδιά των δημοτών. Επιπροσθέτως η Κοινωνική Υπηρεσία στηρίζει ποικιλοτρόπως πάνω από 700 οικογένειες και ο στόχος της δημοτικής αρχής είναι να αυξηθεί η βοήθεια στις ασθενέστερες κοινωνικές ομάδες που έχουν πληγεί από την κρίση. 

Αναλυτικά, στη δήλωσή της η Μαρία Ανδρούτσου ανέφερε:
"Στην αναμέτρηση της πρώτης Κυριακής καταγάγαμε ένα σημαντικό ποσοστό της τάξεως του 33% και το οφείλουμε στους ανθρώπους που μας στήριξαν, στους συμπολίτες μας. Με την εκλογική σας ετυμηγορία της 18ης Μαΐου, αναγνωρίσατε το έργο μας, δικαιώσατε τις προσπάθειες που καταβάλαμε για τον άνθρωπο και την πόλη και αποδεχθήκατε το κάλεσμά μας να συνεχίσουμε μαζί αυτή την ωραία πορεία που έχουμε ξεκινήσει πριν από τριάμισι χρόνια. 

Με βαθύ αίσθημα δικαίωσης, αλλά κυρίως αυξημένης ευθύνης, υποδεχόμαστε την επιλογή που κάνατε με την ψήφο σας αυτή την Κυριακή.

Εκφράζουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μας για την ανταπόκρισή σας, μια μεγαλύτερη υπόσχεση ότι θα κάνουμε το καλύτερο δυνατό για να σταθούμε άξια απέναντι στις προσδοκίες σας και ένα κάλεσμα συσπείρωσης και αγώνα για να επισφραγίσουμε αυτή τη σπουδαία νίκη.

Με τις σκέψεις αυτές, απευθύνουμε ενωτικό κάλεσμα σε όλους τους συμπολίτες μας, που κατά την πρώτη Κυριακή δεν δικαιώθηκε η προτίμησή τους. Καλούμε όλους τους πολίτες του Αγ. Δημητρίου, ανεξάρτητα από το ποιά παράταξη στήριξαν την πρώτη φορά, να σκεφτούν το μέλλον της πόλης και να μας στηρίξουν την επόμενη Κυριακή για να συνεχίσουμε το έργο που έχουμε ήδη ξεκινήσει. Ο Άγιος Δημήτριος μας έχει ανάγκη όλους. Κανένας δεν περισσεύει στην προσπάθεια αυτή. Να αφήσουμε πίσω κάθε δευτερεύον που μας χωρίζει, να διαμορφώσουμε νέο κλίμα συνεργασίας και ενότητας και να σκύψουμε με άλλο πνεύμα πάνω στα κοινά μας προβλήματα. 

Την επόμενη Κυριακή ψηφίζουμε για το μέλλον της πόλης μας. 
Ας είμαστε όλοι εκεί!".

51 χρόνια από τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη

www.902.gr

Σαν σήμερα, πριν 51 χρόνια (στις 22/5/1963), χτυπήθηκε θανάσιμα στη Θεσσαλονίκη από παρακρατικούς ο συνεργαζόμενος με την ΕΔΑ βουλευτής, αντιπρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Υφεση και την Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ), Γρηγόρης Λαμπράκης.Εχασε τη μάχη για τη ζωή πέντε μέρες μετά, στις 27 Μάη, στο νοσοκομείο «ΑΧΕΠΑ», όπου μεταφέρθηκε σε κωματώδη κατάσταση μετά από τη δολοφονική επίθεση.

Ο Γρ. Λαμπράκης γεννήθηκε στις 3/4/1912 στην Κερασίτσα της Τεγέας. Το 1934 μετακόμισε στην Αθήνα για να γραφτεί στην Ιατρική Σχολή και την ίδια χρονιά έκανε τα πρώτα βήματά του στον αθλητισμό. Στη διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων κέρδισε 12 χρυσά μετάλλια σε βαλκανικούς αγώνες στο άλμα εις μήκος και στις αποστάσεις 100 και 200 μέτρων. Το 1940 πήρε το πτυχίο του. Το 1943 πρωτοστάτησε στην ίδρυση της Ενωσης Ελλήνων Αθλητών, η οποία διοργάνωσε στη συνέχεια αγώνες για την ενίσχυση των λαϊκών συσσιτίων. Επειτα από τον πόλεμο εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ανακηρύχτηκε σε υφηγητή στο ίδιο πανεπιστήμιο.

Το 1961 εκλέχτηκε βουλευτής Πειραιά με τον εκλογικό συνδυασμό ΠΑΜΕ (Πανδημοκρατικό Αγροτικό Μέτωπο, ο οποίος προέκυψε ως εκλογική συνεργασία της ΕΔΑ με το Εθνικό Αγροτικό Κόμμα). Παράλληλα ανέπτυξε πρωτοπόρα δράση στην οργάνωση και τους αγώνες της ΕΕΔΥΕ. Στις 24 Ιούνη 1962, παίρνει μέρος στο Α' Εθνικό Συνέδριο για την Ειρήνη και τον Αφοπλισμό κι εκλέγεται αντιπρόεδρος της ΕΕΔΥΕ. Τον Απρίλη του 1963, παίρνει μέρος στη Διεθνή Πορεία στο Ολντερμάστον στην Αγγλία και μια βδομάδα αργότερα πραγματοποιεί στην Αθήνα την Α' Μαραθώνια Πορεία.

Στις 22/5/1963, ο Γρ. Λαμπράκης χτυπήθηκε με λοστό στο κεφάλι από τον Μανόλη Εμμανουηλίδη που επέβαινε στο τρίκυκλο το οποίο οδηγούσε ο Σπύρος Γκοτζαμάνης, άνθρωποι και οι δύο του υποκόσμου, μέλη της οργάνωσης «Καρφίτσα» που καθοδηγούσε η Χωροφυλακή και η Ασφάλεια Θεσσαλονίκης. Η επίθεση με το τρίκυκλο έγινε αμέσως μετά από τη συγκέντρωση που είχε οργανώσει στη Θεσσαλονίκη η τοπική οργάνωση της ΕΕΔΥΕ, στα γραφεία του Δημοκρατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος, και ενώ ο Λαμπράκης κατευθυνόταν με τα πόδια στο ξενοδοχείο που είχε καταλύσει. Στη διάρκεια αντισυγκέντρωσης, λίγα μέτρα μακρύτερα, χτυπήθηκε από τραμπούκους και αστυνομικούς και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο ο βουλευτής Καβάλας της ΕΔΑ και μέλος του ΚΚΕ, Γιώργης Τσαρουχάς, ο οποίος στη δικτατορία δολοφονήθηκε στην Ασφάλεια μετά από βασανιστήρια.

Η κηδεία του Γρ. Λαμπράκη έγινε στις 28 Μάη στην Αθήνα. Μια λαϊκή κοσμοπλημμύρα τον συνόδευσε μέχρι το Α' Νεκροταφείο.

Καθοριστικό ρόλο στη σύλληψη των δολοφόνων έπαιξε ο Μανόλης Χατζηαποστόλου (γνωστός ως Τίγρης), ο οποίος σάλταρε στο τρίκυκλο των δολοφόνων, πάλεψε μαζί τους και τους ανάγκασε να σταματήσουν.

Για τη δολοφονία του Γρ. Λαμπράκη κατηγορήθηκαν ως ηθικοί αυτουργοί 23 αξιωματικοί της Χωροφυλακής. Αλλοι 10 θεωρήθηκε ότι ενήργησαν επιλήψιμα, όμως δεν κατηγορήθηκαν για ανάμιξη. Τελικά, στις 30/12/1966 το δικαστήριο καταδίκασε τους Γκοτζαμάνη και Εμμανουηλίδη σε 11 και 8,5 χρόνια φυλάκιση αντίστοιχα και 9 ακόμα σε φυλάκιση από 3 έως 15 μήνες. Μετά από την εγκαθίδρυση της στρατιωτικής δικτατορίας το 1967 αποφυλακίστηκαν όλοι...

Υπάρχει δεξιά και αριστερή παιδεία;

του Αλέκου Λασκαράτου , protagon.gr


Το περασμένο Σάββατο, σε πρωινή εκπομπή του Γ. Αυτιά στην τηλεόραση του Σκάι, ο Σταύρος Θεοδωράκης., μεταξύ των άλλων, διερωτήθηκε κατά πόσον υπάρχει δεξιά και αριστερή παιδεία, υπονοώντας, βέβαια, ότι κατ’ αυτόν, και κατά το Ποτάμι, τέτοιο πράγμα δεν υπάρχει.
Κι όμως, πιστεύω πως ο διαχωρισμός αυτός πάντα υπήρχε και πάντα θα υπάρχει, ειδικά δε για το θέμα της παιδείας αποτελεί συστατικό της στοιχείο άρρηκτα συνδεδεμένο με την ουσία της. Γιατί τι είναι η Παιδεία; Μήπως είναι η απόκτηση (και η συσσώρευση) γνώσεων πάνω σε ένα, ή περισσότερα, αντικείμενα; Σίγουρα η παιδεία είναι και αυτό αλλά απέχει πολύ από το να είναι μόνο αυτό. Η διαδικασία απόκτησης γνώσεων, απαραίτητη σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, είναι η κατάρτιση. Η πραγματική παιδεία όμως πρέπει να συνοδεύεται και από σειρά άλλων χαρακτηριστικών, όπως η περιέργεια, η αμφισβήτηση, το ενδιαφέρον για την άλλη άποψη. Μα, θα μου πει κάποιος, η γνώση είναι γνώση, τελεία και παύλα. Απαντώ πως η γνώση είναι ανθρώπινη διαδικασία, ανθρώπινο δημιούργημα, και σαν τέτοιο εμπεριέχει, από τη φύση του, και την άποψη για τα πράγματα αυτού που την δημιούργησε. Η πραγματικότητα είναι πολύπλοκη και πολυπρισματική και δεν εγκλωβίζεται σε μία άποψη.
Ο Κουρτ Γκόντελ (Kurt Gödel), καθηγητής Μαθηματικών στο Πρίνστον, απέδειξε με το Θεώρημα της Μη-Πληρότητας (1931) ότι ακόμη και η επιστήμη των Μαθηματικών και της Λογικής που θεωρούνται «αληθινές» και «ανεξάρτητες» από τον άνθρωπο, είναι στην πραγματικότητα ανθρώπινα δημιουργήματα και εμπεριέχουν την άποψη (θα έλεγα και την ιδεολογία) του δημιουργού τους. Αλλά ας αφήσουμε τα Μαθηματικά και τη Λογική και ας πάμε σε άλλα πεδία γνώσης. Στην Ιστορία παραδείγματος χάριν. Εκεί είναι τελείως προφανής η ύπαρξη ιδεολογικής προσέγγισης στον τρόπο με τον οποίο την μορφοποιούμε και την διδάσκουμε. Εκεί υπάρχει η δεξιά και η αριστερή, η συντηρητική και η μη συντηρητική ματιά και ερμηνεία των γεγονότων.
Σπεύδω να διευκρινίσω πως δεν μιλάω για δεξιές με την κομματική έννοια (γαλάζιες) και αριστερές με την κομματική έννοια (κόκκινες). «Συντηρητικές» και «μη-συντηρητικές» προσεγγίσεις βρίσκει κανείς και στους δύο πολιτικούς χώρους. Αν, λοιπόν, η παιδεία που δίνουμε στον μαθητή ή στον φοιτητή είναι του τύπου «έτσι είναι γιατί έτσι σας το λέω», δεν διαμορφώνουμε επιστήμονες και ελεύθερους πολίτες, αλλά κούτσουρα και βλάκες που θα αρκεστούν και θα περιχαρακωθούν σε ιδεολογίες τύπου Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια, βέβαιοι και υπερήφανοι για την ορθότητα και τη μοναδικότητα των απόψεών τους (όπως λένε οι γάλλοι, cons et fiers de l’être).
Η Παιδεία πρέπει να μορφώνει, αλλά και να προτρέπει στη μελέτη, στην αναζήτηση άλλων εκδοχών και στον σεβασμό της άλλης άποψης. Η παιδεία πρέπει να συνεχίζεται από τον μαθητή και τον φοιτητή και μετά την απομάκρυνση από τα έδρανα του σχολείου και τα αμφιθέατρα του πανεπιστημίου. Πρέπει να είναι μια διαρκής αναζήτηση και όχι μια περιχαράκωση. Πρέπει να θέτει ερωτήματα και όχι να δημιουργεί βεβαιότητες.
Μόνο έτσι θα πετύχει το στόχο της, που είναι η δημιουργία μορφωμένων και ολοκληρωμένων πολιτών.

Οι σταυροί προτίμησης στην παράταξη της Μαρίας Ανδρούτσου-Πρώτος σε σταυρούς ο Αγγελος Γαβαλάς

Πηγή :  http://imaginistes.com

Δημοσιεύουμε τα ανεπίσημα αποτελέσματα των σταυρών προτίμησης και την κατάταξη των υποψηφίων Δημ. Συμβούλων της παράταξης “Αλλαζουμε την πόλη”. Σημειώνουμε ότι από την πρώτη κατανομή εκλέγονται οι επτά πρώτοι και εφ’ όσον αυτή η παράταξη κερδίσει τελικά τις εκλογές θα εκλεγούν οριστικά οι πρώτοι είκοσι πέντε.

Οι imaginistes θα επανέλθουν αύριο Πέμπτη 22/5 στις 11-1 το βράδυ  στην εκπομπή “Ορίζοντας Γεγονότων” από τον διαδικτυακό ραδιοφωνικό σταθμό imaginistes web radio προκειμένου να αποτιμήσουν και να σχολιάσουν τα αποτελέσματα των εκλογών. Δεν θα παραλείψουν φυσικά να συζητήσουν και για την επόμενη Δεύτερη Εκλογική  Κυριακή των Τοπικών, Περιφερειακών και Ευρωεκλογών..

Συντονιστείτε στην συχνότητα http://imaginistes.com/ για ν’ ακούσετε και να συμμετάσχετε στην εκπομπή, μέσω του chat του σταθμού.

Φ. Κουβέλης: «Νέος πρωθυπουργός σημαίνει νέες εκλογές»

matrix24.gr

Δεν επιθυμεί αλλαγή πρωθυπουργού από την παρούσα Βουλή, αλλά αλλαγή πολιτικής ο Φώτης Κουβέλης.

Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, στη συνέντευξή του στο matrix24.gr, εκτιμά πως το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών δεν ανατρέπει το πολιτικό σκηνικό, επισημαίνει ότι «ο αδιέξοδος διπολισμός πρέπει να σπάσει» και προβλέπει πως η εφαρμογή των μέτρων του πολυνομοσχεδίου ή η λήψη νέων μέτρων μπορεί να οδηγήσει σε εκλογές εντός του 2014. Παράλληλα, ο Φώτης Κουβέλης ξεκαθαρίζει ότι το ΠΑΣΟΚ με τη σημερινή μορφή και απόψεις του, δεν μπορεί να συμπεριλαμβάνεται στην ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς, ενώ προσθέτει με νόημα ότι «δεν έχει να χωρίσει τίποτα με τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ».
Συνέντευξη στον Γιώργο Μελιγγώνη
Κύριε πρόεδρε, θεωρείτε ότι το αποτέλεσμα της περασμένης Κυριακής δείχνει ανατροπή του πολιτικού σκηνικού;
Δεν θεωρώ ότι το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών ανατρέπει το πολιτικό σκηνικό. Θα πρόσθετα, μάλιστα, ότι μία δεύτερη προσεκτική ματιά στα αποτελέσματα αποκαλύπτει μία ενδιαφέρουσα αντιφατικότητα, η οποία αξίζει να εξεταστεί. Για παράδειγμα, υπήρξαν περιοχές, όπως η Αττική, όπου το δημοψηφισματικό κλίμα που καλλιέργησαν από κοινού ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ δημιούργησε πολώσεις και εγκλώβισε πολίτες. Αντιθέτως, στην περιφέρεια τα διπολικά διλήμματα δε πέρασαν στο ίδιο βαθμό, με αποτέλεσμα να σπάσει η γραμμή των κομματικών εξουσιοδοτήσεων και να συγκεντρώσουν αξιόλογα ποσοστά τα ακηδεμόνευτα αυτοδιοικητικά σχήματα.
Βρισκόμαστε στην ενδιάμεση μεταξύ των δύο γύρων εβδομάδα και ήδη η πόλωση έχει χτυπήσει κόκκινο. Ανησυχείτε μήπως οι «μυλόπετρες» της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ συμπιέσουν όλα τα μικρότερα κόμματα και, άρα, και το δικό σας;
Αυτός ο αδιέξοδος διπολισμός που αναπαράγει τις χειρότερες παραδόσεις του κλασικού διπολισμού πρέπει να σπάσει. Πρέπει να ακυρωθεί όχι για να αντέξουν τα μικρότερα κόμματα, όπως σημειώνετε, αλλά γιατί ο τόπος δεν έχει ανάγκη αυτή την άγονη αντιπαράθεση, που διαστρέφει τις ουσιαστικές αντιθέσεις και παραμορφώνει την πολιτική ζωή.
Κύριε πρόεδρε, ο πρωθυπουργός δεν είναι πρόεδρος μίας μονοκομματικής αυτοδύναμης κυβέρνησης και, ως εκ τούτου, αν αποφασίσει να προσφύγει σε εκλογές, θα πρέπει να παραδώσει την εντολή. Εκτιμάτε πως μπορεί τότε να δημιουργηθεί δυναμική για άλλου τύπου διεργασίες, ώστε να αναδειχθεί άλλη κυβέρνηση με άλλον πρωθυπουργό από την παρούσα Βουλή;
Ούτε το εκτιμώ, ούτε θα το επιθυμούσα. Η σύνθεση της παρούσας βουλής αντικατοπτρίζει παρελθόντες συσχετισμούς και πολιτικές επιλογές που δοκιμάσθηκαν και κρίθηκαν. Θα έλεγα ότι το μείζον δεν είναι μόνο η αλλαγή πρωθυπουργού, αλλά η αλλαγή αυτών των πολιτικών που βύθισαν την κοινωνία στην απόγνωση και εγκλώβισαν την οικονομία στο τέλμα της ύφεσης.
Η ΔΗΜΑΡ θα μπορούσε να στηρίξει εκ νέου μία άλλη κυβέρνηση από την παρούσα Βουλή, υπό άλλον πρωθυπουργό;
Μα, αυτό ακριβώς σας είπα. Η Δημοκρατική Αριστερά δεν μπορεί να συνδράμει σε διαδικασίες εξωραϊσμού πολιτικών με τις οποίες διαφωνεί. Νέος πρωθυπουργός σημαίνει νέες εκλογές.
Θεωρείτε ότι είναι καλό ή κακό να οδηγηθεί η χώρα σε πρόωρες εκλογές πριν συμφωνηθεί ο τρόπος διευθέτησης του χρέους;
Θα επαναλάβω ότι πέρα από χρονοδιαγράμματα και σχεδιασμούς, πρώτιστη ανάγκη παραμένει η αλλαγή πολιτικής. Κατανοώ ότι πολλοί σκέφτονται να χρησιμοποιήσουν μία ενδεχόμενη συμφωνία αναδιάρθρωσης του χρέους ως εκλογικό εφαλτήριο, αλλά ενδεχομένως οι εξελίξεις να τους προλάβουν. Εννοώ – και τούτο ασχέτως του εκλογικού αποτελέσματος της ερχόμενης Κυριακής – ότι η αρνητική δυναμική που μεταφέρουν τα νέα μέτρα που ελήφθησαν με το πολυνομοσχέδιο ή αυτά που προαναγγέλλονται μέσω του μεσοπρόθεσμου ενδέχεται να οδηγήσει σε πρόωρη προσφυγή στις κάλπες εντός του 2014, ασχέτως των όποιων κυβερνητικών προγραμματισμών.
Κύριε πρόεδρε, από τη μια θέτετε ως προϋπόθεση για διάλογο με το ΠΑΣΟΚ την απαγκίστρωσή του από την κυβερνητική πολιτική, από την άλλη δεν ζητάτε εκλογές. Για να απαγκιστρωθεί το ΠΑΣΟΚ δε θα πρέπει να ρίξει την κυβέρνηση; Πώς μπορούν να γίνουν και τα δύο;
Όσον αφορά τις εκλογές, μόλις σας είπα ότι η εμμονή στις συγκεκριμένες πολιτικές τις καθιστά μονόδρομο. Το τι θα κάνει το ΠΑΣΟΚ με τη συμμετοχή του στην κυβέρνηση είναι δικό του θέμα. Εγώ κρίνω τις επιπτώσεις αυτής της επιλογής και θεωρώ ότι η προσπάθεια ανασυγκρότησης της κεντροαριστεράς που ξεκίνησε με το σχηματισμό της συμπαράταξης «Δημοκρατική Αριστερά – Προοδευτική Συνεργασία» δεν μπορεί να συμπεριλαμβάνει απόψεις, όπως αυτές που εκφράζει η σημερινή έκφρασή του. Προφανώς, δεν έχω να χωρίσω τίποτα απολύτως με τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ, που θεωρώ ότι συμμερίζεται την αγωνία ανασύστασης της κεντροαριστεράς.

PollWatch:εκτίμηση για το συσχετισμό των δυνάμεων στις προσεχείς ευρωεκλογές.

iefimerida.gr

Προβάδισμα 3,6 μονάδων δίνει στον ΣΥΡΙΖΑ για τις ευρωεκλογές το ινστιτούτο ερευνών PollWatch, που χρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην τελική του εκτίμηση για το συσχετισμό των δυνάμεων στις προσεχείς ευρωεκλογές.

Για την Ελλάδα, το PollWatch, επικαλούμενο στοιχεία από έρευνες των εταιρειών Palmos και Alco που διεξήχθησαν στις 14 και 15 Μαΐου, δίνει:

• ΣΥΡΙΖΑ 29,6% και 7 έδρες στο Ευρωκοινοβούλιο,
• ΝΔ 26% και 6 έδρες
• Χρυσή Αυγή και το Ποτάμι με 8% και 2 έδρες,
• Ελιά με 6,5% και μία έδρα,
• ΚΚΕ με 6% και μία έδρα,
• Ανεξάρτητοι Έλληνες με 5,1% και μία έδρα
• Δημοκρατική Αριστερά με 3,2% και μία έδρα.

PollWatch για την προεδρία της Κομισιόν

Συνολικά στο επόμενο Ευρωκοινοβούλιο, το PollWatch προβλέπει και πάλι πρωτιά του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος με μεγάλη απώλεια εδρών (217 από 275) έναντι των Σοσιαλδημοκρατών (201 έδρες από 194), ενώ εντυπωσιακή άνοδο καταγράφει το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς, που φαίνεται να αυξάνει τις 35 σημερινές του έδρες σε 53, μία αύξηση που ξεπερνά το 50%.

Επίσης εντυπωσιακή είναι η αύξηση των εδρών που προβλέπεται για ευρωβουλευτές που δεν ανήκουν σε καμία από τις παρατάξεις του Ευρωκοινοβουλίου, από 32 σε 95, με πολλούς από αυτούς να προέρχονται από το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λε Πεν και το ολλανδικό Κόμμα Ελευθερίας του Γκερτ Βίλντερς.

Σημειώνεται ότι η Ελλάδα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα στην οποία την πρωτιά συγκεντρώνει κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, ενώ στην Ιταλία η «Λίστα Τσίπρα» προβλέπεται να πάρει ποσοστό 4% και τρεις έδρες.

Η ΔΗΜΑΡ αποδοκιμάζει τον κοιν. εκπρόσωπο Β.Οικονόμου που ζητούσε στήριξη Μώραλη

left.gr

«Οι δηλώσεις του Βασίλη Οικονόμου είναι προσωπικές και δεν εκπροσωπούν τη Δημοκρατική Αριστερά», ήταν η άμεση απάντηση του Σάκη Παπαθανασίου, υπεύθυνου πολιτικού σχεδιασμού της ΔΗΜΑΡ, ο οποίος υπογράμμισε ότι το κόμμα «δεν έχει καμία σχέση ούτε με τη δεξιά ατζέντα του κ. Μιχαλολιακού, ούτε με τις "αυτοδιοικητικές" εκφράσεις του εφοπλιστικού κεφαλαίου».

«Δημιουργεί προβληματισμό η διαρκής προσπάθεια του κ. Οικονόμου να εμφανιστεί υποστηρικτής ενός ψηφοδελτίου, σε δήμο μάλιστα που είναι εκτός της εκλογικής του περιφέρειας. Πολύ περισσότερο όταν αυτό γίνεται πριν από τις ευρωεκλογές», καταλήγει ο Σ. Παπαθανασίου

Υπενθυμίζεται ότι Β. Οικονόμου είχε αναφέρει ότι τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου των εκλογών «δικαιώνουν πανηγυρικά όσους πίστεψαν στον αγώνα του για έναν "Πειραιά Νικητή". Πρέπει όλες οι δημοκρατικές δυνάμεις του Πειραιά να στηρίξουν την υποψηφιότητα του Γιάννη Μώραλη στον δεύτερο γύρο των εκλογών. Νομίζω ότι το όραμα του Γιάννη Μώραλη για τον Πειραιά της επιχειρηματικότητας και της ανάπτυξης θα επιβεβαιωθεί και την ερχόμενη Κυριακή» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΔΗΜΑΡ, ο οποίος ήταν αρχικά του υποψήφιος κόμματος για την Περιφέρεια Αττικής, πριν πάρει τη θέση του η Μ. Γιαννακάκη.

Απόψε η κεντρική προεκλογική συγκέντρωση της ΔΗΜΑΡ στο Μοναστηράκι με ομιλητή τον Φ. Κουβέλη

Την κεντρική της προεκλογική συγκέντρωση πραγματοποιεί ενόψει ευρωεκλογών η «Δημοκρατική Αριστερά –Προοδευτική Συνεργασία» απόψε, στις 19.30, στην πλατεία Μοναστηρακίου.

Κεντρικός ομιλητής θα είναι ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, Φώτης Κουβέλης.

 Αναφορικά με τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές,  στελέχη της ΔΗΜΑΡ δήλωναν ιδιαίτερα  ικανοποιημένα από τα αποτελέσματα που κατέγραψαν οι συνδυασμοί που στήριξε η ΔΗΜΑΡ- Προοδευτική Συνεργασία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στις Περιφέρειες διψήφια ποσοστά έλαβαν οι υποψήφιοι που στηρίχθηκαν από την Δημοκρατική Αριστερά Θύμιος Σώκος  Στη Δυτική Ελλάδα ΜΕ 12, 58%, Γεωργία Ζεμπελιάδου στη Δυτική Μακεδονια με 10,75%, Νίκος Τσιλιμίγκας στη Θεσσαλία με 16,68% που περνά στο Β γύρο, Γιώργος Δέδες στην Πελοπόννησο με 15, 24%.

Στους δήμους , εκτός από την πρωτιά Καμίνη και Μπουτάρη σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, εξελέγη από τον πρώτο γύρο ο Γιώργος Ιωακειμίδης σε Νίκαια-Ρέντη με 62,25%, ενώ στο δεύτερο γύρο περνούν: Νίκος Ζενέτος στο Ίλιον με 46,04%, Γιάννης Λαμπρινός στο Ηράκλειο Κρήτης με 28,33%, Απόστολος Καλογιάννης στη Λάρισα με 22,67%, Θωμάς Μπέγκας στα Ιωαννινα με 33,29%, Τάσος Βάμβουκας στα Χανιά με 30,32%, Ξένος Μανιατάννης στα Βριλήσσια με 20,31% και Χρήστος Πούλιος στην Ξάνθη με 23,95%

Πλήρης η κάλυψη στην Γιαννακάκη

matrix24.gr

Πλήρης είναι η κάλυψη που παρέχει η ΔΗΜΑΡ στην Μαρία Γιαννακάκη για το πενιχρό αποτέλεσμα που έφερε στην Αττική και δεν φτάνει καν το 2%.

Η υποψήφια περιφερειάρχης με το κόμμα του Φώτη Κουβέλη δεν είχε χρόνο για προεκλογική εκστρατεία, ενώ η υποψηφιότητά της υπέστη και «σαμποτάζ» από πολύ συγκεκριμένα και προβεβλημένα στελέχη του κόμματος που ήθελαν να στηριχθεί ο Γιάννης Σγουρός.
Το κακό αποτέλεσμα, αλλά και τα «ελαφρυντικά» της Μαρίας Γιαννακάκη παραδέχθηκε χθες, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό ΒΗΜΑ, ο εκπρόσωπος της ΔΗΜΑΡ, Χρήστος Μαχαίρας, λέγοντας: «Παίρνουμε το μήνυμα από αυτό το δυσμενές εκλογικό αποτέλεσμα. Η Μαρία Γιαννακάκη έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε, αλλά το κόμμα μας άργησε να καταθέσει την υποψηφιότητά της. Είχε πρόβλημα αναγνωρισιμότητας, έτρεξε, έκανε ό,τι μπορούσε και έβαλε με την παρουσία της παρακαταθήκη για το μέλλον».
Απόλυτη κάλυψη στη Μαρία Γιαννακάκη παρέσχε και ο επικεφαλής της εσωκομματικής μειοψηφίας, Σπύρος Λυκούδης, που τόνισε στον ραδιοφωνικό σταθμό «Αθήνα 984»: «Στην Αττική έχουμε ένα αρνητικό αποτέλεσμα, το οποίο δεν μπορεί να κρυφτεί με τίποτα. Δεν είναι βέβαια αποτέλεσμα αδυναμίας της Μαρίας Γιαννακάκη ν' ανταποκριθεί στο ρόλο της. Έκανε ό,τι μπορούσε σ' ένα ψηφοδέλτιο που φτιάχτηκε τελευταία στιγμή και κακήν κακώς και προσπάθησε να το κρατήσει όρθιο. Δεν φταίει η ίδια για το αρνητικό αποτέλεσμα. Είναι άλλα τα προβλήματά μας, πολιτικά, λειτουργικά, οργανωτικά κ.λπ. που δίνουν αυτή την αρνητική εικόνα», είπε ο βουλευτής Επικρατείας της ΔΗΜΑΡ.

Γιατί (πάλι) ΔΗΜΑΡ

Σωτήρης Βαλντέν, 20/05/2014, metarithmisi.gr

Πολλοί από όσους το 2012 ψήφισαν μία ή δύο φορές ΔΗΜΑΡ αντιμετωπίζουν τις ευρωεκλογές της ερχόμενης Κυριακής με έντονη απογοήτευση. Η ΔΗΜΑΡ δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες τους (όχι πάντα τις ίδιες), όμως και τα άλλα σχήματα που θα μπορούσαν να ψηφίσουν δεν τους ενθουσιάζουν. Αλλά και αρκετοί από όσους αυτοπροσδιορίζονται ως κεντροαριστεροί και ψήφισαν το 2012 ΠΑΣΟΚ, προβληματίζονται σήμερα βλέποντας το κόμμα του κ.Βενιζέλου να διολισθαίνει προς τη δεξιά και να βουλιάζει σπαρασσόμενο. Αυτά εξηγούν γιατί η ΔΗΜΑΡ εμφανίζει μεν χαμηλά δημοσκοπικά ποσοστά, ταυτόχρονα όμως ένας σημαντικός αριθμός κεντροαριστερών αμφιταλαντεύονται ανάμεσα σε αρκετά κόμματα, που συνήθως περιλαμβάνουν την «Ελιά», τον ΣΥΡΙΖΑ, το «Ποτάμι», αλλά και τη ΔΗΜΑΡ. Έχει λοιπόν νόημα, έστω και στο παρά πέντε, να συνεχιστεί ένας διάλογος. Και να εκθέσω την λογική που με οδηγεί και φέτος, χωρίς δισταγμό, στην πολιτική επιλογή της ΔΗΜΑΡ.

Δεν θα επιχειρηματολογήσω γιατί δεν ψηφίζω Δεξιά. Με δυο λόγια, απλούστατα γιατί οι αξίες, οι ευαισθησίες και οι πολιτικές μου πεποιθήσεις είναι διαμετρικά αντίθετες με αυτές της ΝΔ, όπως και της ευρωπαϊκής δεξιάς. Και ακόμη περισσότερο της σαμαρικής της εκδοχής, με τα έντονα ακροδεξιά και εθνικιστικά χαρακτηριστικά. Γιατί θεωρώ καταστροφική την Ελλάδα και την Ευρώπη της ακραίας λιτότητας, της ανεργίας, της ύφεσης και των τεράστιων ανισοτήτων. Γιατί η δική μου αντίληψη για την αναγκαία πολιτική σταθερότητα είναι ριζικά διαφορετική από αυτή του κ.Σαμαρά και των συμμάχων του, όπως θα εξηγήσω παρακάτω. Γιατί τέλος μόνο στη χώρα μας έχουν εμφανισθεί κάποιοι «κεντροαριστεροί» που κηρύσσουν το τέλος της διαχωριστικής γραμμής Αριστερά-Δεξιά.

Δεν θα ψηφίσω «Ελιά», για πολλούς λόγους:

 Το σχήμα αυτό δεν είναι παρά μια μεταμφίεση του ΠΑΣΟΚ του κ.Βενιζέλου, ελάχιστα διευρυμένου.

 Ο κ.Βενιζέλος και οι οπαδοί του δεν φαίνονται να συνειδητοποιούν ότι η πολιτική των μνημονίων που με περισσό ζήλο υπηρέτησαν και υπερασπίστηκαν κοντεύει να διαλύσει αυτόν τον τόπο. Αντίθετα επαίρονται ότι μας έσωσαν.

 Ο κ.Βενιζέλος έχει επιλέξει τη στρατηγική συμμαχία με τον κ.Σαμαρά, επιδιώκοντας να μετατρέψει την κεντροαριστερά σε δεκανίκι της δεξιάς.

 Η ηγεσία του σημερινού ΠΑΣΟΚ συμβολίζει ό,τι πιο παλιό και φθαρμένο στο πολιτικό μας σύστημα, που (μαζί με τη ΝΔ) φέρει πρώτη ευθύνη που φθάσαμε ως εδώ. Ο κ.Βενιζέλος είναι εξόχως προβληματική προσωπικότητα και υβρίζει συστηματικά τους πολιτικούς του αντιπάλους («τσογλάνια», «πεμπτοφαλαγγίτες», «παράσιτα»).

 Τα εκβιαστικά διλήμματα του κ.Βενιζέλου που ταυτίζουν την ομαλότητα με την υπερψήφιση του προσώπου του δεν με αφορούν. Η πολιτική και κοινωνική σταθερότητα πλήττεται πρώτα και κύρια από τις ασκούμενες πολιτικές. Πλήττεται και από την πόλωση που τροφοδοτεί το κυβερνητικό στρατόπεδο όταν προσπαθεί να απονομιμοποιήσει την κυβερνητική εναλλαγή. Και από την απόρριψη κάθε επικοινωνίας και διαλόγου με την αξιωματική αντιπολίτευση. Δεν πιστεύω πως ο κ.Βενιζέλος θα φύγει από την κυβέρνηση, όποιο και να είναι το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, αλλά και να φύγει, ας πάει στο καλό, αυτός και η κυβέρνησή του. Και ας προκαλέσει αυτός τις εκλογές που τόσο φοβάται. Σε μια δημοκρατία, η αποφυγή των εκλογών δεν μπορεί να είναι επί μακρόν το μόνο επιχείρημα υπέρ μιας κυβέρνησης.

 Η κεντροαριστερά που εγώ οραματίζομαι περιλαμβάνει μια πολύ μεγάλη μερίδα του κόσμου του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ. Πιστεύω στο διάλογο με αυτόν τον κόσμο στο πλαίσιο της δημοκρατικής αριστεράς και γι’ αυτό δεν θέλω να συμβάλω στο να κρατηθεί τεχνητά στη ζωή η σημερινή καταστροφική του ηγεσία.

Δεν θα ψηφίσω και ΣΥΡΙΖΑ, παρόλο που, στη θέση της κυβέρνησης του κ.Σαμαρά, επιθυμώ μια προοδευτική κυβέρνηση που θα αλλάξει πολιτική και θα ανατάξει τη χώρα, πιστεύω δε πως σε μια τέτοια κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ θα είχε εκ των πραγμάτων κεντρικό ρόλο:

 Πρώτα και κύρια γιατί, παρά τις διακηρύξεις του, ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αρκούντως σταθερός. Εξακολουθεί να υιοθετεί θέσεις που δεν αντιστοιχούν στους υπάρχοντες διεθνείς συσχετισμούς. Οδηγώντας τη χώρα σε κάθετες αντιπαραθέσεις με πολύ ισχυρότερους αντίπαλους, θα μπορούσε να καταλήξει σε τυχοδιωκτισμούς.

 Δεύτερον, γιατί πολλές του θέσεις όπως και το συνολικό του ύφος –και ακόμη περισσότερο αρκετές φωνές μέσα από τις γραμμές του- δείχνουν έλλειψη πολιτικής ωριμότητας, με μαξιμαλισμούς, συχνά διχαστικό λόγο και γενικά έλλειψη ικανότητας να συσπειρώνει ευρύτερες πλειοψηφίες.

Τρίτον, γιατί, μολονότι το πιθανότερο είναι ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι πρώτο κόμμα, πιστεύω πως ούτε πολιτικά είναι έτοιμος να κυβερνήσει, ούτε αριθμητικά θα έχει τη δυνατότητα αυτή στην επόμενη Βουλή. Παράλληλα οι ρυθμοί εσωτερικής του «ωρίμανσης» είναι υπερβολικά αργοί, την ώρα που οι εξελίξεις θα είναι πιθανά ραγδαίες. Γι’ αυτό ακριβώς η «χρησιμότερη» ψήφος για μια προοδευτική αλλαγή στη χώρα δεν είναι η ψήφος προς τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά προς μιαν ισχυρή, αυτόνομη κεντροαριστερά, που είναι απολύτως αναγκαία ώστε η αλλαγή να είναι σταθερά ευρωπαϊκή, πολιτικά φερέγγυα και αριθμητικά δυνατή.

Τέλος είναι βέβαιο πως δεν θα ψηφίσω και «Ποτάμι»:

 Συμμερίζομαι την απέχθειά του προς το πολιτικό σύστημα που έφερε τη χώρα ως εδώ. Όμως είναι αντιφατικό να καταγγέλλεις το πολιτικό σύστημα ενώ υιοθετείς αρκετά από τα χειρότερα χαρακτηριστικά του: απόλυτος αρχηγισμός και έλλειψη δημοκρατικών διαδικασιών, επιλογή υποψηφίων για το όνομά τους, επικοινωνία πριν από ουσία, ήξεις αφήξεις σε θέματα που θα είχαν πολιτικό κόστος (άγιον φως, μετανάστες, μειονότητα Θράκης,…). Εξάλλου, δεν έχουν όλοι –κόμματα και πολιτικοί- τις ίδιες ευθύνες και η ισοπέδωση των πάντων συναντά την ατζέντα των αντικοινοβουλευτικών.

 Ο Σταύρος Θεοδωράκης δηλώνει ευρωπαϊστής. Αλλά ευρωπαϊστές δηλώνουν και η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ και ο ΣΥΡΙΖΑ. Με ποια Ευρώπη συμφωνεί και ποια Ευρώπη στηρίζει; Την Μέρκελ, τους σοσιαλιστές, τους φιλελευθέρους; Θα πάει, λέει εκεί, μετά τις εκλογές, θα δει και θα αποφασίσει. Όμως οι Έλληνες δεν είμαστε επισκέπτες στην Ευρώπη. Είμαστε αναπόσπαστο τμήμα της, μετέχουμε στο πολιτικό της γίγνεσθαι, που είναι και δικό μας, και φυσικά γνωρίζουμε και έχουμε επιλέξει πρόσωπα και πράγματα. Είναι οξύμωρο να κατεβαίνεις στις ευρωεκλογές, να επικρίνεις όσους τις μετατρέπουν σε εθνικό δημοψήφισμα και ταυτόχρονα να δηλώνεις άγνοια για τα ευρωπαϊκά κόμματα και πολιτικές. Έπειτα ο Θεοδωράκης δήλωσε ήδη πως απορρίπτει την ομοσπονδία, δηλαδή και εδώ μας λέει «ναι μεν αλλά», όχι και πολύ ευρωπαϊστές.

 Το "Ποτάμι" αποφεύγει να πάρει σαφή θέση στο πιο κρίσιμο ζήτημα που απασχολεί το λαό μας: την ασκούμενη οικονομική και κοινωνική πολιτική. Όμως από δηλώσεις του αρχηγού του και από παλαιότερα λεγόμενα στελεχών του, διαφαίνεται πως οι θέσεις του είναι έντονα "μνημονιακές" αν όχι και νεοφιλελεύθερες (π.χ. το να μπορεί να διοριστεί ξένος στη θέση του διοικητή της Τράπεζας Ελλάδος, πως «ο άξονας Αριστερά-Δεξιά δεν σημαίνει σχεδόν τίποτε στη σημερινή Ελλάδα», αρθρογραφία υπέρ του μνημονίου και του θανάτου της σοσιαλδημοκρατίας). Ακόμη, το «Ποτάμι» σιωπά στο κρίσιμο πολιτικό ζήτημα που διχάζει τον «ενδιάμεσο» χώρο μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ: δεκανίκι της σαμαρικής δεξιάς, ή αυτόνομη κεντροαριστερά με προοδευτικό πρόσημο. Η σιωπή του και το ιστορικό των στελεχών του δεν διαψεύδει την άποψη πως το νέο κόμμα έχει ως κύριο σκοπό να λειτουργήσει ως στήριγμα της κυβερνητικής πολιτικής.

 Για πολλούς η ψήφος στο «Ποτάμι» είναι μια ψήφος διαμαρτυρίας. «Θα τους ψηφίσω για να στείλω ένα μήνυμα ανανέωσης, κι έπειτα ο Χ [υποψήφιος του «Π»] είναι σοβαρός άνθρωπος και καλό παιδί». Η λογική αυτή είναι όμως φυγή από την πραγματικότητα και την πολιτική, κάπως σαν το λευκό. Ψηφίζοντας «καλά παιδιά» («συνωμοσία του Καλού» αυτοχαρακτήρισε το κόμμα του ο Θεοδωράκης) που δεν μας λένε τι θα κάνουν, αγοράζουμε «γουρούνι στο σακί». Και έχουμε σοβαρές ενδείξεις πως από το «σακί» θα προκύψουν υποστηρικτές του συστήματος που καταγγέλλουν. Εξάλλου το «ψηφίστε με και θα σας πω μετά τι θα κάνω» δείχνει έλλειψη σεβασμού προς τον ψηφοφόρο. Είναι απορίας άξιο πώς δημοκρατικοί πολίτες που αγανακτούν με το σημερινό πολιτικό σύστημα δέχονται να εναποθέσουν τις ελπίδες τους σε έναν αυτοδιορισμένο ηγέτη που δεν τους λέει τι θα κάνει.

Στις εκλογές καταλήγει κανείς συχνά στην επιλογή του δια της εις άτοπον απαγωγής. Όμως η επιλογή μου υπέρ της ΔΗΜΑΡ δεν είναι μόνο επειδή «όλοι οι άλλοι είναι χειρότεροι». Έχω έξι στέρεους και θετικούς λόγους για να την ψηφίσω:

Απορρίπτει τις μνημονιακές και αντιδραστικές πολιτικές της κυβέρνησης Σαμαρά, αλλά ταυτόχρονα υποστηρίζει την ανάγκη προοδευτικών μεταρρυθμίσεων και δεν λέει «όχι σε όλα».
Είναι σταθερά φιλοευρωπαϊκή, αλλά αντιτάσσεται στην Ευρώπη της κας Μέρκελ, και επιδιώκει «περισσότερη» και συνάμα «άλλη» Ευρώπη. Συμβαδίζει με τους Ευρωπαίους σοσιαλιστές και βρίσκεται πιο κοντά στους «αριστερούς» της πολιτικής αυτής οικογένειας.
Εργάζεται για την οικοδόμηση ενός ισχυρού κεντροαριστερού «τρίτου πόλου» που είναι νοητός μόνο με προοδευτικό πρόσημο και αυτόνομος από τους δύο άλλους.
Αποτελεί υπεύθυνη δύναμη που επιδιώκει στρατηγικά μια προοδευτική κυβέρνηση. Παράλληλα ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα και την κυβερνησιμότητα της χώρας και το ενδιαφέρον της αυτό δεν ανάγεται στην πάση θυσία παρεμπόδιση μιας κυβερνητικής εναλλαγής.
Είναι ένα κόμμα με δημοκρατικό ύφος και ήθος, ήπιο και δημοφιλή πρόεδρο και δημοκρατικές εσωτερικές διαδικασίες, όλα είδη εν ανεπαρκεία στο σημερινό πολιτικό χάρτη της χώρας.
Ψηφίζοντας ΔΗΜΑΡ, ψηφίζω ένα κόμμα με διαφανές πολιτικό πρόγραμμα. Ψηφίζω στελέχη με μακρά αγωνιστική διαδρομή που γνωρίζω πως θα υπηρετούν αυτό το συλλογικά αποφασισμένο πολιτικό πρόγραμμα και τις συλλογικές αποφάσεις του κόμματος. Δεν ψηφίζω τηλεοπτικά σταρ, δημιουργήματα των ΜΜΕ, ή «καλά παιδιά» και άξιους επιστήμονες που όμως δεν ξέρω –ή φοβάμαι- τι θα κάνουν στην πολιτική.
Αναμφίβολα θα επιθυμούσα μια ΔΗΜΑΡ πιο δυναμική, με πιο επεξεργασμένες και ξεκάθαρες θέσεις, με περισσότερα νέα πρόσωπα. Όμως τα έξι παραπάνω σημεία, που τη ξεχωρίζουν σαφώς από τις άλλες όμορες πολιτικές δυνάμεις, αποτελούν για μένα τη βάση για μια επιλογή χωρίς δισταγμό. Και είμαι πεισμένος πως χωρίς την ισχυρή παρουσία της ΔΗΜΑΡ την επόμενη μέρα, το έργο της οικοδόμησης ενός προοδευτικού τρίτου πόλου που με τη σειρά του αποτελεί προϋπόθεση για μια προοδευτική εναλλακτική λύση στην καταστροφική κυβέρνηση Σαμαρά και τις πολιτικές της, θα είναι πολύ, πολύ πιο δύσκολο.

Τι ψηφίσαμε χθες;

Γιάννης Παντελάκης , protagon.gr
Αν εξαιρεθούν οι καλές επιδόσεις της Δούρου και του Σακελλαρίδη, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει σοβαρούς λόγους να αισθάνεται ικανοποίηση από τη χθεσινή Κυριακή. Ούτε από τις δημοτικές, ούτε από τις περιφερειακές εκλογές. Έχουν σοβαρούς λόγους ικανοποίησης η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ; Η απάντηση είναι ίδια. Όχι, δεν έχουν. Μπορεί να κατάφεραν να διατηρήσουν σε μεγάλο ποσοστό τις επιρροές τους σε μεγάλους δήμους ή περιφέρειες της χώρας, αλλά αυτό δεν σημαίνει πολλά. Οι επιρροές αυτές συνδέονται σε μεγάλο βαθμό είτε με τον ρόλο που παίζουν τα πρόσωπα, είτε με λάθος επιλογές του βασικού τους αντιπάλου σε μια σειρά από δήμους ή περιφέρειες. Τα παραδείγματα της περιφέρειας Βορείου Αιγαίου (προνομιακή περιοχή για την Αριστερά) με την Α. Κυρίτση, ή της Πελοποννήσου όπου ο Οδ. Βουδούρης κινείται γύρω στο 16-17%, είναι ενδεικτικά. Και δεν είναι τα μοναδικά.
Μια πρώτη εκτίμηση γι' αυτό που συνέβη χθες το βράδυ, μάλλον δεν πρέπει να κάνει γενικότερα κανέναν να αισθάνεται υπερήφανος. Ούτε τα πολιτικά κόμματα, ούτε όμως την ίδια την κοινωνία. Τα κόμματα, γιατί δεν κατάφεραν να γίνουν πιο ελκυστικά για ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας, το οποίο τους γύρισε την πλάτη και απείχε από την εκλογική αναμέτρηση. Η αποχή ήταν πάλι μεγάλη, μεγαλύτερη απ' ότι στο παρελθόν.
Η διόλου αθώα κοινωνία, ανέδειξε από την πλευρά της, δύο αρνητικές παραμέτρους. Η πρώτη αφορά στην αύξηση της επιρροής του νεοναζιστικού μορφώματος της Χρυσής Αυγής. Παρότι η μισή κοινοβουλευτική της ομάδα βρίσκεται στη φυλακή, παρότι τα στελέχη της έχουν παραβεί τον μισό ποινικό κώδικα, ένα σεβαστό μέρος της κοινωνίας τούς επιβραβεύει. Και τους δίνει ποσοστά πρωτόγνωρα για τη χώρα. Οι δικαιολογίες για «ανυποψίαστους ή παρασυρμένους πολίτες» δεν ισχύουν. Πρόκειται για απόλυτα συνειδητοποιημένους πολίτες που επιλέγουν αυτή την αποκρουστική ιδεολογία.
Η δεύτερη παράμετρος αφορά στην επιβράβευση διαφόρων «περίεργων» υποψηφίων, για την εκλογή των οποίων απορώ ποιος μπορεί να αισθάνεται υπερήφανος. Και αυτοί, χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Η πρώτη συνοψίζεται σε πρόσωπα όπως ο Ψινάκης και ο Γκλέτσος. Προσπαθώ να μπω στο μυαλό ενός κάτοικου του Μαραθώνα ο οποίος επέλεξε τον Ψινάκη για δήμαρχο. Δεν τα καταφέρνω να βρω απάντηση. Η δεύτερη κατηγορία, αφορά σε επιβράβευση προσώπων όπως ο Μώραλης (δηλαδή Μαρινάκης) και ο Μπέος. Γιατί άραγε οι πολίτες του Βόλου μπορούν να θεωρούν ικανό να διαχειριστεί τις τύχες τους έναν τύπο σαν τον Μπέο που αποφυλακίσθηκε πρόσφατα; Γιατί οι πολίτες του Πειραιά μπορούν να «συγκινηθούν» από την υποψηφιότητα ενός εφοπλιστή;
Τα αποτελέσματα της χθεσινής Κυριακής, δεν δίνουν το δικαίωμα για πανηγυρισμούς παρά μόνο σε περιπτώσεις όπως της Χ.Α., του Μώραλη, του Ψινάκη, του Μπέου. Σε περιπτώσεις που αναδεικνύουν μια κοινωνική παρακμή δηλαδή. Τα παραδοσιακά πολιτικά κόμματα και οι υποψήφιοι, δεν κατάφεραν να ανατρέψουν την εικόνα που είχαν στις τελευταίες εθνικές εκλογές. Η επόμενη Κυριακή, τους δίνει μια δεύτερη ευκαιρία. Ιδιαίτερα λόγω των ευρωεκλογών. Εκεί, δεν υπάρχουν περιθώρια για να καλύψουν αδυναμίες ή να επικαλεστούν δικαιολογίες λόγω του χαρακτήρα των εκλογών της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Φ. Κουβέλης- Ικανοποίηση για τα αποτελέσματα των συνδυασμών που στήριξε η ΔΗΜΑΡ

metarithmisi.gr

Την ικανοποίησή του για τα αποτελέσματα που κατέγραψαν οι συνδυασμοί που στήριξε η ΔΗΜΑΡ στον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών και περιφερειακών εκλογών, εξέφρασε ο Φώτης Κουβέλης, αργά το βράδυ, όταν είχαν διαμορφωθεί οι τάσεις τόσο στις περιφέρειες όσο και στους μεγάλους δήμους της χώρας.

Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ υπογράμμισε, ιδιαίτερα, τα ποσοστά που πήραν οι συνδυασμοί με καθαρά αυτοδιοικητικά χαρακτηριστικά, όπως του υποψηφίου στην Αθήνα Γιώργου Καμίνη και στη Θεσσαλονίκη Γιάννη Μπουτάρη, και επισήμανε: «Η "Δημοκρατική Αριστερά - Προοδευτική Συνεργασία" έχει την ικανοποίηση ότι συνέβαλε στη διαμόρφωση αυτοδιοικητικών σχημάτων, που εγγυώνται την κοινωνική αλληλεγγύη και την τοπική ανάπτυξη στη βάση προοδευτικών προγραμμάτων. Έχει δε την ικανοποίηση για τις σημαντικές καταγραφές ψηφοδελτίων για την περιφερειακή αυτοδιοίκηση, που εκφράζουν συνεργασίες στο χώρο της κεντροαριστεράς και κοινωνικές συμμαχίες».

Ο Φώτης Κουβέλης ζήτησε, την επόμενη Κυριακή, η υποστήριξη των πολιτών στα σχήματα να ολοκληρωθεί. «Γι’ αυτήν ακριβώς την αντίληψη συνεχίζει να μάχεται η "Δημοκρατική Αριστερά - Προοδευτική Συνεργασία", η συμπαράταξη που διεκδικεί στην κάλπη των ευρωεκλογών, την άλλη Κυριακή, τη μεγαλύτερη δυνατή στήριξη, για να ισχυροποιηθεί στην Ελλάδα η πολιτική εξόδου από την κρίση με σταθερή ευρωπαϊκή πορεία», τόνισε ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ και υπογράμμισε την ανησυχία του για τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής, τα οποία «δημιουργούν την υποχρέωση αντιμετώπισης του επικίνδυνου αυτού φαινομένου από όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις».

Ανακοίνωση της Δημοκρατικής Αριστεράς Αγίου Δημητρίου για τις Δημοτικές εκλογές

Η Δημοκρατική Αριστερά Αγίου Δημητρίου είναι παρούσα και σε αυτές τις Δημοτικές εκλογές.

Το στέλεχος της και επί σειρά ετών Αντιδήμαρχος Αγ.Δημητρίου Αγγελος Γαβαλάς , είναι υποψήφιος με την δημοτική κίνηση ΑλλάΖουμε την Πόλη , την δημοτική παράταξη στη δημιουργία της οποίας συμμετείχαν εξαρχής τα μέλη και τα στελέχη της ΔΗΜΑΡ Αγ.Δημητρίου.

Ενόψει των Δημοτικών εκλογών , η Δημοκρατική Αριστερά καλεί τα μέλη και τους φίλους της να στηρίξουν την υποψηφιότητα του Αγγελου Γαβαλά και να συνεχίσουν δια της συμμετοχής  και της δράση τους στα πλαίσια της ανεξάρτητης παράταξης ΑλλάΖουμε την Πόλη ,την προσπάθεια που ξεκίνησε πριν τις νικηφόρες εκλογές του 2010.

 Μια προσπάθεια  για τη διακυβέρνηση του Δήμου μας  σε αταλάντευτα  προοδευτική κατεύθυνση με οικολογική ευαισθησία , με σαφή και διακριτό πολιτικό στίγμα.

Δημοκρατική Αριστερά Αγίου Δημητρίου

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΨΗΦΟ ΟΥΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

17 May, 2014 , ipyxida.gr

του Αρη Τσουκνίδα

Αγαπητοί φίλοι,
Σήμερα με αυτό το κείμενο θέλω να ζητήσω την ψήφο σας. Όχι, δεν ζητάω τον σταυρό σας στο πρόσωπό μου, άλλωστε δεν είμαι κάποιος ξεχωριστός, είμαι απλά ένας από τους πολλούς που συνεχίζουν να πιστεύουν ότι αυτός ο κόσμος μπορεί να γίνει καλύτερος μέσα από όραμα και δημιουργική συλλογική δράση. Και τέτοιοι άνθρωποι υπάρχουν παντού, σε όλους τους συνδυασμούς.
Όμως ζητάω να στηρίξετε με την ψήφο σας ένα συνδυασμό για την Περιφέρεια Αττικής που είναι ξεχωριστός, που είναι διαφορετικός από όλα τα άλλα ψηφοδέλτια.
Ένα συνδυασμό που επιτέλους κάνει πράξη τη συνάντηση της δημιουργικής αριστεράς με τις δυνάμεις της πολιτικής οικολογίας. Που μιλά για το δικαίωμα στην εργασία, για την κοινωνική αλληλεγγύη, για την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά κυρίως για τις μεγάλες παρεμβάσεις που χρειάζεται να γίνουν στην πόλη μας ώστε να αλλάξει η ζωή μας.
Που προτείνει σχέδιο αλλαγής του καταναλωτικού μοντέλου, με επαναχρησιμοποίηση υλικών, μείωση των απορριμάτων, ανακύκλωση και κομποστοποίηση, πράσινα σημεία σε κάθε περιοχή και μείωση των ενεργειακών αναγκών.
Ένα συνδυασμό, που δεν ξοδεύει απίστευτα ποσά στην προεκλογική εκστρατεία, σε αφίσες αεροπανώ, διαφημίσεις, απλά γιατί σέβεται τα λεφτά των φορολογούμενων συμπολιτών μας και κυρίως γιατί δεν έχει κρυφούς χρηματοδότες.
Ένα συνδυασμό που δεν ευτελίζει τον πολιτικό του λόγο και που ξέρει να συνεργάζεται με τους υπόλοιπους σε θέματα αξιών και προγράμματος. Που διεκδικεί έναν άλλο πολιτικό πολιτισμό στο δημόσιο βίο της χώρας μας και που δεν διστάζει να τοποθετηθεί δημόσια απέναντι σε κάθε είδους ρατσιστικά, χλευαστικά και σεξιστικά σχόλια που απευθύνονται σε υποψήφιους άλλων συνδυασμών όπως έγινε τελευταία από τον κο Πάγκαλο.
Ένα συνδυασμό-τον μόνο- που προκύπτει από την συνάντηση δύο διαφορετικών ρευμάτων –της Αριστεράς και της Οικολογίας- που συνεργάστηκαν στην πράξη μέσα στο απερχόμενο Περιφερειακό Συμβούλιο, σε όλες τις κρίσιμες επιλογές.
Σε αυτό το συνδυασμό μετέχουν αρκετοί συμπολίτες μας γνωστοί για την προσφορά τους στους αγώνες της πόλης μας, για τις κεραίες, για τους ελεύθερους χώρους.
Για όλα αυτά αγαπητοί φίλοι ζητάμε να στηρίξετε με την ψήφο σας στον συνδυασμό «Παρέμβαση για την Αττική –Δημοκρατική Οικολογική Κίνηση» με υποψήφια Περιφερειάρχη την Μαρία Γιαννακάκη και με υπ. Αντιπεριφερειάρχη Κεντρικού Τομέα τον Κώστα Διάκο.
Λεπτομέρειες για το πρόγραμμα στην ιστοσελίδα μας: http://paremvasigiatinattiki.gr

Παρασκήνια και μαριονέτες

του Σταύρου Καπάκου , avgi.gr


Όλη αυτή η ιστορία με τη στάση των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα δημοσιεύματα των Financial Times φέρνουν στον νου την άποψη του Κέινς για τις τρεις γενιές επιχειρηματιών. Ο διάσημος οικονομολόγος, που επηρέασε όσο κανείς άλλος τη μεταπολεμική οικονομική πορεία των δυτικών χωρών, υποστήριζε ότι η πρώτη γενιά επιχειρηματιών δημιουργεί, η δεύτερη -τα παιδιά- τρώει από τα έτοιμα και η τρίτη -οι εγγονοί- ρίχνουν τις επιχειρήσεις έξω!
Εξαιτίας αυτής της αντίληψης ο Κέινς, με το γνωστό βρετανικό του φλέγμα, ευχόταν να κάνουν κάποιο λάθος τα αμερικανικά βομβαρδιστικά και, αντί για τη χιτλερική Γερμανία, να χτυπήσουν τις βιομηχανικές περιοχές του Λάνκαστερ, υπό την προϋπόθεση ότι στα εργοστάσια θα βρίσκονταν μόνο οι επιχειρηματίες και τα στελέχη. Ο Κέινς πίστευε στην "ενθαρρυντική απειρία" της νέας γενιάς επιχειρηματιών, που θα έχτιζε νέες παραγωγικές επιχειρήσεις κόντρα στις νεοπλουτίστικες αντιλήψεις, όπως θα λέγαμε σήμερα.
Ασφαλώς η αντίληψη του Κέινς είναι απλουστευμένη, αλλά δεν απέχει από την πραγματικότητα. Δείτε τώρα τις αναλογίες της αντίληψης του Κέινς με τη σημερινή πραγματικότητα της τρίτης γενιάς ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίοι με την τιμωρητική αντίληψη και τις μηχανορραφίες κινδυνεύουν να τινάξουν στον αέρα τη συνοχή της Ευρωζώνης. Θα μου πείτε σιγά μη γνώριζε ο Κέινς ότι η Μέρκελ, ο Μπαρόζο, ο Σαρκοζί, ο Σόιμπλε, ο Τρισέ κ.ά. με την πολιτική τους θα οδηγούσαν την Ευρωζώνη στο απροχώρητο.
Ο διάσημος οικονομολόγος μπορεί να μην γνώρισε τη σημερινή γενιά των ηγετών της Ε.Ε., είχε όμως την "τύχη" να αντιπαρατεθεί στην εποχή του με οικονομολόγους που υποστήριζαν ανάλογες αντιλήψεις με αυτές της Θάτσερ ή της Μέρκελ. Ο Κέινς υποστήριζε ότι το κράτος πρέπει να παρεμβαίνει με στόχο την πλήρη απασχόληση, ενώ οι αντίπαλοι, οι λεγόμενοι νεοκλασικοί, αντιπρότειναν περικοπές δαπανών, όπως οι σημερινοί νεοφιλελεύθεροι. Η Ιστορία έδειξε ποιος έχει δίκιο, όπως νωρίτερα και με τις κυρώσεις κατά της Γερμανίας με την περιβόητη συμφωνία των Βερσαλλιών, την οποία απέρριπτε μετά μανίας ο Κέινς. Όμως η ιστορία γράφεται εκ των υστέρων...
Το πρώτο δίδαγμα από την τιμωρητική πολιτική των σημερινών ηγετών της Ε.Ε. είναι ότι τίθεται σε κίνδυνο η συνοχή της Ευρωζώνης. Η τιμωρητική πολιτική προκαλεί, όπως είναι φυσικό, αντιδράσεις. Πολύ περισσότερο που η πολιτική αυτή -όπως απεκαλύφθη- συνδυάζεται με παρασκηνιακές παρεμβάσεις, που ευτελίζουν τις δημοκρατικές αξίες και επιβάλλουν κυβερνήσεις - μαριονέτες.
Το δεύτερο δίδαγμα είναι η διαφορά μεταξύ της πολιτικής της Ουάσιγκτον και αυτής του Βερολίνου για την αντιμετώπιση της κρίσης. Η Ουάσιγκτον και η FED ακολούθησαν μια έντονα παρεμβατική πολιτική, για την αντιμετώπιση της κρίσης των επισφαλών δανείων, διατηρώντας μάλιστα το δολάριο ανταγωνιστικό. Αντίθετα στην Ευρωζώνη επιβλήθηκε η τιμωρητική λιτότητα για την κρίση χρέους, ενώ χρειάστηκε να κινδυνεύσει με κατάρρευση η Ιταλία για να παρέμβει η ΕΚΤ και να δώσει ρευστότητα. Η πολιτική αυτή δεν αντιμετώπισε την κρίση. Αντιθέτως εκτόξευσε την ανεργία, ενώ ταυτόχρονα διατήρησε το σκληρό ευρώ. Όταν η Ιστορία τους καλούσε να γίνουν Ρούσβελτ, οι Ευρωπαίοι ηγέτες προτίμησαν να μιμηθούν τον Χούβερ...
Το τρίτο στοιχείο που πρέπει να προσέξουμε είναι να διαχωρίζουμε τον ψυχολογικό πόλεμο και τις στοχευμένες διαρροές απειλών από τις πραγματικές δυνατότητες διαπραγμάτευσης. Τα όρια και οι δυνατότητες διαπραγματεύσεων και προωθητικών συμβιβασμών διευρύνονται όσο αλλάζουν οι συσχετισμοί και ενισχύεται μια γνήσια εναλλακτική πρόταση. Η "ενθαρρυντική απειρία" από μόνη της δεν αρκεί...

Θράσος Φωτεινός: Οι συντηρητικές πολιτικές προάγουν εθνικισμό και την ηγεμονία του ισχυρού

17 May, 2014 , ipyxida.gr

Σε δήλωση του στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, στο ερώτημα «εάν οι χώρες του Νότου –όπως η Ελλάδα- μπορούν να αντέξουν ένα σκληρό νόμισμα σαν το ευρώ;», ο υποψήφιος ευρωβουλευτής της Δημοκρατικής Αριστεράς, Θράσος Φωτεινός, ανέφερε:Οι διαχωρισμοί Νότου-Βορρά, πλούσιες-φτωχές χώρες, ισχυροί-αδύνατοι είναι αποτέλεσμα των σημερινών συντηρητικών ασκούμενων πολιτικών στην Ευρώπη, οι οποίες, διαμορφώνουν στους πολίτες λογικές ευρωσκεπτικισμού και απόκλισης αντί για σύγκλιση της ΕΕ.Εάν η δημοσιονομική προσαρμογή για την ευρωπαϊκή σύγκλιση γινόταν με όρους ανάπτυξης και όχι λιτότητας όπως έχει επιλεγεί, που ξέρουμε ότι φέρνει ύφεση και ανεργία, εάν δεν επιβαλλόταν το γερμανικό μοντέλο προσαρμογής, εάν προωθούνταν εκτός από τη νομισματική ένωση και οι δεσμεύσεις για οικονομική και πολιτική ενοποίηση, τότε θα μιλούσαμε για άλλη ενωμένη Ευρώπη.Για την ενωμένη ομοσπονδιακή Ευρώπη της αλληλεγγύης των δυνάμενων της εργασίας, του πολιτισμού και της πολιτικής οικολογίας.Οι σημερινές συντηρητικές πολιτικές προάγουν εθνικιστικές οικονομικές πολιτικές, την ηγεμονία του ισχυρού στους αδυνάτους και το φαινόμενο του εθνικολαϊκισμού. Αυτή τη συντηρητική νεοφιλελεύθερη πολιτική που εκφράζει η σημερινή κυβέρνηση, θέλουμε να αλλάξουμε. Αλλαγή πολιτικών στην Ελλάδα και την Ευρώπη για την ΕΕ.
Via : www.badiera.gr

Κουβέλης: “Τα σύγχρονα κόμματα δεν είναι ησυχαστήρια”

metarithmisi.gr

Συνέντευξη του Προέδρου της Δημοκρατικής Αριστεράς στην εφημερίδα “Πρώτο Θέμα”

Κύριε Πρόεδρε, εσείς είχατε ταχθεί κατά του δημοψηφίσματος. Σήμερα, μετά από δύο χρόνια, πώς βλέπετε εκείνες τις στιγμές στις Κάννες; Επιμένετε στην άποψή σας;

Το αδιέξοδο στο οποίο είχε περιέλθει η τότε κυβέρνηση απαντήθηκε με ένα ακόμα μεγαλύτερο αδιέξοδο, που ήταν η πρόταση του δημοψηφίσματος. Απόδειξη, ότι το δημοψήφισμα το χρησιμοποίησαν όλες οι πλευρές – τόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και η τότε αντιπολίτευση – ώστε να ωθήσουν τις εξελίξεις στο σχέδιο που είχαν κατά νου…

Στις Κάννες, πάντως, και τούτο ασχέτως δημοσιευμάτων, όπως αυτό των Financial Times, εκτιμώ ότι υπήρξε μία ολόκληρη μεθόδευση, αναφορικά με την πορεία και την εξέλιξη της χώρας, αναφορικά με την ευρωζώνη και τη συμμετοχή της στην ευρωπαϊκή οικονομική πραγματικότητα. Αυτά δεν συνιστούν διαφανή πολιτική.

Υπάρχουν στελέχη που συμμετέχουν σήμερα στην «Ελιά», με τα οποία θα μπορούσατε να συνομιλήσετε;

Δεν προσωποποιώ ποτέ τις πολιτικές μου αντιθέσεις. Συνομιλώ και θα συνομιλώ πάντοτε με όλους στη βάση των πολιτικών μου θέσεων, αλλά και της προσωπικής διεκδίκησης μου να προωθηθεί η υπόθεση της ανασυγκρότησης της κεντροαριστεράς. Μιας κεντροαριστεράς που – επιμένω – δεν μπορεί να είναι δορυφόρος κανενός, πόσο μάλλον συντηρητικών πολιτικών και επιλογών.

Με ποιο εκλογικό αποτέλεσμα για τη ΔΗΜΑΡ θα είστε ευχαριστημένος;

Ο στόχος μας είναι η μεγαλύτερη δυνατή στήριξη του ευρωψηφοδελτίου της συμπαράταξης «Δημοκρατική Αριστερά – Προοδευτική Συνεργασία». Το μήνυμά μας προς τους πολίτες είναι «δώστε μας δύναμη, για να δώσουμε λύσεις». Είμαι βέβαιος ότι οι πολίτες θα ανταποκριθούν. Γνωρίζουν, άλλωστε, ότι καμία προοδευτική λύση δεν είναι σήμερα δυνατή, χωρίς τη Δημοκρατική Αριστερά.

Έχετε εκτιμήσει πως θα γίνουν εκλογές εντός του 2014, ωστόσο έχετε παράλληλα πει πως η χώρα δεν χρειάζεται εκλογές. Υπο ποιες προϋποθέσεις η ΔΗΜΑΡ θα στήριζε την κυβέρνηση ώστε να μη οδηγηθεί η χώρα σε μια πρόωρη εκλογική αναμέτρηση;

Εκτιμώ ότι η αρνητική δυναμική που μεταφέρουν τα μέτρα που έρχονται, θα οδηγήσουν τη χώρα σε πρόωρη προσφυγή στις κάλπες εντός του 2014. Αναφέρεστε σε μια παλιότερη δήλωσή μου περί εκλογών, αλλά δεν την θυμάστε ολόκληρη. Έλεγα τότε, η χώρα δεν χρειάζεται εκλογές, χρειάζεται αλλαγή πολιτικής. Προσέθετα, μάλιστα, ότι η προσφυγή στις κάλπες είναι αναγκαία, αν επιβληθούν νέα επαχθή μέτρα. Σήμερα, βρισκόμαστε σε άλλο περιβάλλον. Άλλα μέτρα ήρθαν (με το πολυνομοσχέδιο) και άλλα προαναγγέλλονται (με το μεσοπρόθεσμο). Οι κάλπες θα αποδειχθούν μονόδρομος…

Διεκδικείτε ισχυρή πολιτική εντολή για να διαδραματίσετε ρόλο σε μελλοντικές κυβερνητικές συνεργασίες. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να αποτελέσει τον εταίρο μιας τέτοιας συνεργασίας;

Οποιαδήποτε κυβέρνηση συνεργασίας για να οδηγήσει στις σημερινές συνθήκες σε προοδευτικές εξελίξεις, σε εξελίξεις δηλαδή που θα ανακουφίσουν τους πολίτες και θα ξαναδώσουν ελπίδα στη νέα γενιά, χρειάζεται να έχει δύο προϋποθέσεις: η μία είναι προοδευτικό κυβερνητικό πρόγραμμα και η δεύτερη δέσμη ρητών δεσμεύσεων ότι αυτό θα τηρηθεί. Για να υπάρξει ωστόσο κυβερνητικό πρόγραμμα απαιτούνται προγραμματικές συμπτώσεις. Με ρωτάτε αν αυτές θα μπορούσαν να υπάρξουν με τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ. Σας απαντώ ευθέως όχι. Για να υπάρξουν, ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να σταματήσει να μετεωρίζεται ανάμεσα σε ρεαλιστικές και ανεδαφικές θέσεις ή να λειτουργεί, εν σχέσει με το νόμισμα της χώρας, όπως ακριβώς το εκκρεμές.

Τον τελευταίο καιρό υπήρξαν στελέχη που προωθούσαν την συμπόρευση της ΔΗΜΑΡ με την Ελιά. Σας προβληματίζει το ενδεχόμενο να επανέλθει η «γκρίνια» αμέσως μετά τις εκλογές;

Αυτό που εσείς αποκαλείτε «γκρίνια» εγώ θα το χαρακτήριζα φυσιολογική εσωκομματική ζωή. Τα σύγχρονα κόμματα δεν είναι ησυχαστήρια. Είναι πεδία διασταύρωσης και σύνθεσης απόψεων, οι οποίες προκύπτουν από διάλογο. Στο κόμμα μας υπήρξαν μέλη, που υποστήριξαν ότι θα έπρεπε να συμπράξουμε εκλογικά με την «Ελιά» ή, ορθότερα, να ενταχθούμε σ΄αυτή. Η μεγάλη πλειοψηφία των μελών και στελεχών μας – ανάμεσά τους κι εγώ - είχε διαφορετική θέση. Θα πρόσθετα, μάλιστα, ότι οι εξελίξεις στο χώρο της «Ελιάς» μας δικαίωσαν.

Δεν είναι αντιφατικό ότι, την ώρα που έχετε αυτή τη θέση, εξαγγέλλετε πρωτοβουλία ανασυγκρότησης της κεντροαριστεράς μετά τις εκλογές;

Καθόλου. Δήλωσα ότι προτίθεμαι να πάρω νέα πρωτοβουλία ανασύστασης της κεντροαριστεράς, έχοντας πλήρη συναίσθηση ότι ο συγκεκριμένος στόχος υπερβαίνει το χρόνο διεξαγωγής των ευρωεκλογών. Θεωρώ – όπως πάντοτε θεωρούσα – ότι η κεντροαριστερά είναι κοινωνική πλειοψηφία στη χώρα. Η ανασύστασή της είναι πολιτικό καθήκον για όσους δεν αποδεχόμαστε το περιβάλλον που δημιουργεί αυτός ο άγονος νέος διπολισμός ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ. Μόνο που για να καθορίσει αποφασιστικά τις εξελίξεις η κεντροαριστερά, χρειάζονται καθαρές γραμμές και όχι σύγχυση. Χρειάζεται, με άλλα λόγια, σαφές μέτωπο στις συντηρητικές πολιτικές, όπως είναι αυτές που εκφράζει και προωθεί η σημερινή κυβέρνηση.

Η δική σας νέα Ελλάδα ποια είναι;

Είναι μια άλλη Ελλάδα, σε μια άλλη Ευρώπη. Μια Ελλάδα που θα σβήσει από τα πρόσωπα των νέων ανθρώπων την απόγνωση και από τις ψυχές των μεγαλύτερων την απελπισία.

Κάθε τέσσερα χρονάκια μια Κυριακή πολίτες;

της Μαρίας Γιαννακάκη , protagon.gr

Χιλιάδες μηνύματα, πρόσωπα, συνθήματα και τόνοι χαρτιού σε αφίσες κατακλύζουν δυστυχώς τους δρόμους, κάνοντας ακόμα και τον πιο αδιάφορο να μπει στο προεκλογικό κλίμα. Το πιο διακριτό στίγμα των αυτοδιοικητικών εκλογών είναι αυτό της συμμετοχής της κοινωνίας των πολιτών, όμως φαίνεται πως το έλλειμμα εμπιστοσύνης είναι μεγαλύτερο ακόμα και από εκείνο μιας στρατηγικής διεξόδου από την κρίση. Κάνοντας καθημερινά πολλά χιλιόμετρα για τις ανάγκες της προεκλογικής περιόδου, στο αυτοκίνητο το ραδιόφωνο μένει πάντα ανοιχτό και κάπου εκεί παίζει το τραγούδι του Ορφέα Περίδη «εκλογές». Οι στίχοι λένε :«Κάθε τέσσερα χρονάκια μία Κυριακή πολίτες κι ό,τι δεν τους είπες γράψ' το στο ψηφοδέλτιο κι εσύ».
Κι όμως χρειάζονται πολίτες της κάθε μέρας για να αλλάξει η κατάσταση. H σχέση εμπιστοσύνης με την κοινωνία, ειδικά σήμερα είναι κορυφαίο στοίχημα. Η περιφέρεια Αττικής αποτυπώνει στον μέγιστο βαθμό την εικόνα της Ελλάδας σε συνθήκες κρίσης, καμία διέξοδος δεν μπορεί να έρθει με συνταγές που μας έφτασαν ως εδώ, με πελατειακές λογικές, με αδιαφάνεια, με γραφειοκρατία και στασιμότητα. Η αυτοδιοίκηση μπορεί να αναστρέψει τις συνθήκες για τις τοπικές κοινωνίες.
Δεν υπάρχει περιθώριο να χαθεί η ευκαιρία μέσα από το πλεόνασμα της περιφέρειας, ώστε να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας στην Αττική. Δεν μπορούμε, να μην προχωρήσουμε στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις ώστε να αξιοποιηθούν επιτέλους οι δυνατότητες του θεσμού της περιφέρειας για να ξεφύγουμε από την Νομαρχία του παρελθόντος. Η γραφειοκρατία και η αδιαφάνεια, βασικές αιτίες της απομάκρυνσης των πολιτών, μπορούν να καταπολεμηθούν με τις σύγχρονες υπηρεσίες ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, με τον εκσυγχρονισμό των λειτουργιών, βήματα που δεν απαιτούν χρήματα αλλά θέληση για ανανέωση. Το περιβάλλον που αποτελεί ως σήμερα «λεπτομέρεια» και μεγάλο θύμα της κρίσης μπορεί και πρέπει να γίνει βασικός πυλώνας για την βελτίωση του βιοτικού επιπέδου στην Αττική και αναπτυξιακός μοχλός.
Τα παράθυρα, παρά τη γενική απαισιοδοξία και την τάση να χάσουν αυτές οι εκλογές τον αυτοδιοικητικό τους χαρακτήρα προς όφελος κομματικών καταγραφών, είναι ανοιχτά στην αλλαγή της εικόνας της Αττικής. Μπορεί μια διαφορετική οπτική να δώσει χαμόγελα αισιοδοξίας σε πολίτες της κάθε μέρας; Το ερώτημα αυτό αδυνατώ να το αφήσω ρητορικό, η προσπάθεια αξίζει μέχρι να ακουστεί η οδός ονείρων του Μάνου.
*Η Μαρία Γιαννακάκη είναι Υποψήφια Περιφερειάρχης με την Παρέμβαση για την Αττική- Δημοκρατική Οικολογική Κίνηση.