Άλλο εκσυγχρονισμός και άλλο κέρδος χωρίς όρια

του Λάμπρου Τσουκνίδα , avgi.gr

Η σημασία της εκπαίδευσης για την εξέλιξη οποιασδήποτε κοινωνίας θεωρείται δεδομένη και σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο κανείς δεν μπορεί να φανταστεί το "σχολείο του μέλλοντος" χωρίς εργαστήρια φυσικής, χημείας, υπολογιστών και διαδραστικούς πίνακες. Μιλάμε για μια ακριβή υλικοτεχνική υποδομή που προφανώς χρειάζεται φύλαξη. Αλλά, ακριβώς την ώρα που όλοι -με πρώτους τους διαπρύσιους κήρυκες ενός δήθεν άχρωμου εκσυγχρονισμού- αναγνωρίζουν την ανάγκη αναβάθμισης του σχολείου, αποφάσισαν να το αφήσουν χωρίς σχολικούς φύλακες. Και πριν καλά καλά τους απολύσουν ξεκίνησαν να τους αντικαθιστούν μέσω πεντάμηνων κοινωφελών προγραμμάτων ΕΣΠΑ ή με την εγκατάσταση συστημάτων παρακολούθησης -κοινώς κάμερες- που συνδέονται με ιδιωτικές εταιρείες security και ενεργοποιούνται όλες τις ώρες του 24ωρου παρακολουθώντας τη δραστηριότητα μαθητών και εκπαιδευτικών...
Οι εξελίξεις έρχονται να αποδείξουν ότι ο θεσμός των σχολικών φυλάκων ήταν και παραμένει ουσιαστικός για τη λειτουργία των σχολείων και το μόνο που ενδιέφερε τους κρατούντες ήταν με ποιο τρόπο θα μειώνονταν οι μισθοί, ενώ το δημόσιο χρήμα θα μεταφερόταν στα ταμεία ιδιωτικών εταιρειών. Κάτι ανάλογο, δηλαδή, με ό,τι συμβαίνει με τις καταργήσεις ειδικοτήτων στη δημόσια τεχνολογική εκπαίδευση προς όφελος ιδιωτικών ιδρυμάτων.
Η ημέρα των απολύσεων των διαθεσίμων πλησιάζει διογκώνοντας τις λίστες της ήδη δυσθεώρητης ανεργίας. Ταυτόχρονα, η κρυφή συμφωνία κυβέρνησης - τρόικας (αυτή για την οποία, προς δόξαν της δημοκρατικής λειτουργίας, ακόμα και άμεσα εμπλεκόμενοι υπουργοί δηλώνουν: "περιμένουμε να δούμε πώς είναι διατυπωμένη") θεσμοθετεί περαιτέρω ισοπέδωση μισθών και συντάξεων, ψαλιδίζοντας τριετίες, ωρίμανση, προϋπηρεσίες, αποθεματικά ταμείων. Τι απαντούν οι διαπρύσιοι κήρυκες ενός δήθεν άχρωμου εκσυγχρονισμού οι οποίοι δίνουν το χρώμα πρωτοσέλιδων και δελτίων των οκτώ; "Ξέρεις για πόσους άνεργους που ζητούν ένα μεροκάματο, θα ήταν ανάσα αυτό το πεντακοσάρικο;"... "Όσοι αντιδρούν, δεν βλέπουν στη μείωση των εργοδοτικών εισφορών, δεν βλέπουν πόσοι συμφωνούν να δουλέψουν ανασφάλιστοι, αρκεί να βρουν μια δουλειά;"... Δηλαδή, αφού υπάρχει ζούγκλα, να τη θεσμοθετήσουμε αντί να την αλλάξουμε;
Οι -καλοπληρωμένοι- διαπρύσιοι κήρυκες ενός δήθεν άχρωμου εκσυγχρονισμού θέλουν να ξεχάσουμε ότι οι ίδιοι ομνύουν σε ένα μικρότερο κράτος που πρέπει, λένε, να αποσυρθεί από τις κάθε είδους δραστηριότητες που μπορούν να γίνουν επιχειρηματικές διατηρώντας έναν ελεγκτικό ρόλο. Μόνον που οι πολιτικοί εκφραστές αυτού του δήθεν άχρωμου, πλην όμως βαθύτατα νεοφιλελεύθερου εκσυγχρονισμού, φρόντισαν να διαλύσουν -πολύ πριν την κρίση, από τότε που πηγαινοέφερναν τις επιθεωρήσεις εργασίας στην τότε νομαρχιακή αυτοδιοίκηση- τους όποιους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Αυτούς που θα έμπαιναν σε μια επιχείρηση -μια κανονική επιχείρηση, όχι μόνον το καφενείο της γειτονιάς- και θα επέβαλαν τσουχτερά πρόστιμα ή ακόμα και λουκέτο σε όποιον δεν θα τηρούσε ένα θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της αγοράς το οποίο θα έπρεπε να προσδιορίζει μισθούς, εισφορές, δικαιώματα και υποχρεώσεις καθιστώντας σαφές σε όποιον θέλει να γίνει επιχειρηματίας ότι αυτοί είναι οι κανόνες και βάσει αυτών το κέρδος δεν θα είναι τέτοιο που να αυξάνει κατά 1 τρισ. δολάρια μέσα σε ένα μόλις χρόνο τους δισεκατομμυριούχους του πλανήτη.
Δεν χρειάζεται να δει κανείς τις δημοσκοπήσεις για να αντιληφθεί ότι πολλοί εργαζόμενοι, ακόμα και άνεργοι, απηυδισμένοι από την πελατειακή λειτουργία του συστήματος, έλκονται από λύσεις που εμφανίζονται ως άχρωμος εκσυγχρονισμός που στηρίζεται στην "κοινή λογική". Αν ξύσουν λίγο το περιτύλιγμα, θα δουν -με λίγη απλή λογική- ότι το μόνο που διασφαλίζουν είναι το κέρδος χωρίς όρια όσων διατηρούν πελατειακή σχέση με εγχώρια ή διεθνή επιχειρηματικά (και πολιτικά) συμφέροντα. Ο εκσυγχρονισμός είναι άλλο πράγμα. Και έχει χρώμα.

Καλά κάνει ο Στουρνάρας

του Χριστόφορου Κάσδαγλη , thepressproject.gr

 Ένα κείμενο ψυχής που αναζητεί τον άνθρωπο πίσω απ’ τον υπουργό και ζυγιάζει για λογαριασμό του τις κρίσιμες αποφάσεις που σχεδιάζει τώρα, στην καμπή της συγκυρίας, προτού το καράβι προσεγγίσει σε επικίνδυνα νερά.

Θέλω να πω δυο λόγια ανθρώπινα για τον Γιάννη Στουρνάρα. Για τον άνθρωπο Γιάννη Στουρνάρα, και όχι για τον υπουργό, για τον κανονικό άνθρωπο, όσο κανονικός μπορεί να είναι κάποιος που αποφάσισε να παίξει το ρόλο του Στουρνάρα και να πάρει στο λαιμό του εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες, τάχα ότι θα τους έσωζε και μετά να τον καταργιούνται εφ’ όρου ζωής, αλλά έχει βέβαια πάντα το επιχείρημα ότι αν δεν το αναλάμβανε αυτός θα το αναλάμβανε κάποιος άλλος, η φύση απεχθάνεται το κενό, οπότε γιατί κάποιος άλλος και όχι αυτός ο ίδιος; Τον άνθρωπο, τέλος πάντων, που έχει μια καριέρα να σκεφτεί και θέλει να σχεδιάσει με προσοχή τα επόμενα βήματά του σε μια χώρα που όπως και να το κάνεις καταρρέει, και το μέλλον του καθενός φαντάζει επίφοβο.

Λοιπόν, τον καταλαβαίνω αυτόν τον Στουρνάρα, που μεθοδεύει προσεχτικά την επόμενη μέρα. Τεχνοκράτης είναι, όχι επαγγελματίας πολιτικός, αυτός δεν έχει κανένα λόγο να παρατείνει επ’ άπειρον την απασχόλησή του στην κυβέρνηση, είναι πραγματιστής και έχει μια αίσθηση του μέτρου, δύο χρόνια δεν είναι και λίγα, ιδίως αυτά τα δύο συγκεκριμένα χρόνια στο συγκεκριμένο πόστο, όπου είδε κι αν είδε και έζησε πράγματα πρωτόγνωρα, λεγεωνάριους των διεθνών οργανισμών να αυθαδιάζουν και να τον πιέζουν μέσα στο γραφείο του, τα πλήθη από κάτω να τον προγκάνε και να τον γιουχάρουν, ένας ολόκληρος λαός στο μαγκανοπήγαδο να περιμένει με φρίκη τις δικές του αποφάσεις κι από πάνω να παριστάνει πως διαπραγματεύεται, μα πώς να παραστήσεις ότι διαπραγματεύεσαι με τους δικούς σου ανθρώπους, πώς να κρατήσεις τις ισορροπίες όταν η καρδούλα σου συμφωνεί με κάθε τους λέξη και με κάθε τους ψύχωση ακόμα, αλλά εσύ πρέπει να αντιστέκεσαι κάπως, να κρατάς τα προσχήματα, να παίρνεις υπόψη σου το πολιτικό κόστος και τις επικείμενες εκλογές παρότι εσένα τι σε νοιάζει, όταν γίνουν οι εκλογές εσύ θα έχεις φροντίσει να είσαι αλλού, διασφαλισμένος με προεδρικά διατάγματα και με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου και, οπωσδήποτε, με μια καλή ασυλία για τις πράξεις, τις παραλείψεις και τα όποια κρίματά σου.

Όχι ότι δεν θα τον νοιάζουν εκείνες οι εκλογές, ασφαλώς και θα τον νοιάζουν, εκείνος δεν θα πει ποτέ και τώρα γαία πυρί μειχθήτω αφού εγώ την κοπάνησα, έχει ταξική συνείδηση ο Γιάννης και αισθήματα αλληλεγγύης απέναντι στους ομοίους του, και εξάλλου δεν ξέρεις τι γυρίσματα θα ’χει ο χρόνος και πού θα μας βγάλουν οι άνεμοι της Ιστορίας, ένας καλός τεχνοκράτης είναι πολύτιμο κεφάλαιο για το σύστημα και συχνά η εσχάτη καταφυγή του, όταν οι κλασικές πολιτικές λύσεις έχουν τελειώσει και τα διαθέσιμα πολιτικά πρόσωπα έχουν φθαρεί. Αλλά ας κλείσει τώρα αυτό το κεφάλαιο εκ του ασφαλούς και αργότερα ξαναβλέπει πώς θα έρθουν οι καιροί και οι ευκαιρίες.

Καλά κάνει λοιπόν ο Στουρνάρας και θέλει να κλείσει αυτό το κεφάλαιο, είναι σώφρων και διορατικός, μπορεί να σκέφτεται ότι τηρουμένων των αναλογιών μια χαρά τα πήγε, όλοι ευχαριστημένοι είναι μαζί του, και οι νεοδημοκράτες και οι πασοκικοί, τα ξένα κέντρα, η Κομισιόν και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα, το ΔΝΤ και ο ΟΟΣΑ, και εν πάση περιπτώσει γλύτωσε τα χειρότερα, δες πού βρίσκεται τώρα ο Παπακωνσταντίνου, δες τι τραβάει ο Γιάννος Παπαντωνίου και δες από την άλλη πού βρίσκεται ο Στουρνάρας. Ακόμα κι απ’ τον προκάτοχό του σε καλύτερη μοίρα βρίσκεται, γιατί βλέπεις ο Βενιζέλος έχει μπροστά του τη μέγγενη των εκλογών και ποιος ξέρει τι άλλο του ’χουν φυλαγμένο για μετά, δεν τα θέλει αυτά ο Γιάννης, δεν τα μπορεί, καλή η ενεργός πολιτική αλλά για λίγο, ίσαμε να βελτιώσει τις διεθνείς σχέσεις του και τις διασυνδέσεις του με τον επιχειρηματικό κόσμο, όπως είπαμε σημασία έχει ότι μέχρι τώρα γλύτωσε τα χειρότερα και μέχρι τις Ευρωεκλογές υπάρχει ακόμα ένα παράθυρο χρόνου για να τα φέρει έτσι ώστε να μη ρισκάρει άλλο πια.

Δεν ξέρω βέβαια τι ακριβώς έχει σχεδιάσει ο Στουρνάρας για την επόμενη μέρα και τι του έχουν τάξει, αλλά είμαι σίγουρος πως τα ’χει μετρήσει καλά. Μάλλον μια θέση με σταθερή θητεία, μακριά από τον αχό και τη διαμαρτυρία του πλήθους, με καλές αποδοχές γιατί πολλά εθυσίασε αυτά τα δύο χρόνια, όπως έχει δηλώσει ο ίδιος, για χάρη της αποστολής που ανέλαβε, και με πρόβλεψη μιας καλής αποζημίωσης αν κάτι στραβώσει στο δρόμο. Κάτι παραπάνω πάντως από αποστρατευτικό βαθμό γιατί ο Γιάννης είναι ακόμα στα ντουζένια του, δεν τα ’χει φάει ακόμα τα ψωμιά του για να αποσυρθεί τελείως, απλώς ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο θέλει. Μια θέση προστατευμένη και καλή, κατά προτίμηση στον δημόσιο τομέα, ελληνικό ή ευρωπαϊκό (public sector), γιατί τον έχει δοκιμάσει και τον ιδιωτικό τομέα ο Γιάννης και όσο κι αν τον υπερασπίζεται ξέρει τα ρίσκα του, αχάριστοι άνθρωποι, άκαρδοι, που έχουν στόχο τους μόνο το κέρδος κι έπειτα σε πετάνε σαν στημένη λεμονόκουπα, επισφάλεια και πίεση και η απειλή της απόλυσης πάνω απ’ το κεφάλι σου έτσι που τα κανόνισαν, καλά είναι βέβαια όλ’ αυτά, ανταγωνισμός που τον Στουρνάρα ποτέ δεν τον πτόησε, ίσα ίσα που του ξυπνάει τη λίμπιντο, αλλά τώρα ήρθε η ώρα να εξαργυρώσει τους κόπους του, να ανταμειφθεί τέλος πάντων, όσο και να πεις δεν ήταν εύκολο αυτό που ανέλαβε και η καρδιά του το ξέρει πόσες φορές λαχτάρησε ότι το σενάριο δεν θα του βγει και θα του γυρίσει καπάκι.

Γι’ αυτό σας λέω, καλά τα έχει σκεφτεί ο Γιάννης και φεύγει την πιο κατάλληλη στιγμή γιατί έρχονται καιροί δύσκολοι, και πλησιάζει η ώρα που το success story για το οποίο εκείνος εμόχθησε όσο κανένας άλλος θα εκφυλιστεί οριστικά και θα αποκαλυφθεί γυμνό όπως είναι, ένα σκέτο story, μια άθλια ιστορία ντροπής και μιζέριας, και οι σκελετοί που κείτονται μέσα στα ντουλάπια των υπουργείων και των άλλων κέντρων εξουσίας θα επαναστατήσουν και θα απαιτήσουν να βγουν στο φως και θα περπατήσουν έξω. Η Δευτέρα Παρουσία σας λέω.

Πόσο κοστίζει μια ψήφος;

Δημήτρης Μηλάκας , topontiki.gr

Πόσο πάει το «κουκκί»; Πόσο κοστίζει να (εξ)αγοραστεί ένας ψηφοφόρος; Ένα πεντακοσάρικο - πάνω-κάτω -, σύμφωνα με τους υπολογισμούς των (συν)εταίρων στην κυ­βέρνηση Σαμαρά και Βενιζέλου.

Τόσο ακρι­βώς (υπο)τιμούν οι ηγέτες μας την κοινω­νία έχοντας την εντύπωση ότι μπορούν να εξαγοράσουν ένα εκατομμύριο ψηφοφό­ρους μοιράζοντας 500 εκατομμύρια ευρώ! Εκ του πλεονάσματος.

Αυτό το «εκλογικό επίδομα» η συγκυβέρ­νηση Σαμαρά-Βενιζέλου το εμφανίζει ως μέγιστη επιτυχία της πολιτικής της και ως απόδειξη ότι η χώρα βρίσκεται στην έξοδο από την κρίση. Ας ξεχάσουμε για λίγο την επιχειρούμενη χοντροκομμένη επιχείρηση (εξ)αγοράς και ας δούμε κάποιους άλλους αριθμούς:

♦    Το 2013 το δημόσιο χρέος ανήλθε σε περίπου 322 δισ. ευρώ (περίπου 178% του ΑΕΠ).

♦     Ο αριθμός των ανέργων τον περασμένο Σεπτέμβριο έφτασε τα 1,376 εκατομμύρια.

♦    Την περίοδο 2008-2012 η Ελλάδα είχε το μεγαλύτερο ποσοστό αύξησης των πολι­τών που δεν συμμετέχουν σε προγράμματα εκπαίδευσης.

♦   Μεταξύ 2009-2011 η μετανάστευση από την Ελλάδα προς άλλες χώρες της Ε.Ε. αυξή­θηκε κατά 170%!

♦    Η Ελλάδα εμφανίζει το τέταρτο μεγαλύ­τερο ποσοστό ατόμων στην Ε.Ε. που αντιμε­τωπίζουν κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού (35% του πληθυσμού), μετά τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και τη Λετονία.

Στους αριθμούς αυτούς θα μπορούσαν να προστεθούν και άλλοι. Όπως για παράδειγ­μα ο αριθμός των φυλακισμένων για χρέη. Ο αριθμός των επιχειρήσεων που έκλεισαν. Ο αριθμός των ανθρώπων που δουλεύουν χωρίς να πληρώνονται.

Σ' αυτούς τους ίδιους αριθμούς θα μπορούσαν να περιληφθούν οι αριθμοί που περιγράφουν τις νέες αμοιβές, όπως για παράδειγμα ενός καθηγητή στη μέση εκπαίδευση, ο οποίος με δώδεκα χρόνια υπηρεσίας πληρώνεται με 800 ευρώ.

Ενδιαφέρον έχουν και οι αριθμοί που μετρούν τις αυτοκτονίες.

Αυτοί (και άλλοι παρόμοιοι) είναι οι αριθ­μοί που περιγράφουν το ακριβές σημείο (μέ­σα στο λούκι) που βρίσκεται η χώρα και όχι τα 500 εκατομμύρια με τα οποία οι Σαμαράς και Βενιζέλος αποτιμούν την ψήφο ενός εκατομμυρίου ψηφοφόρων.

Ο καταγγέλων απελαύνεται...

Γιάννης Παντελάκης , protagon.gr
Πριν από λίγους μήνες, η Διεθνής Αμνηστία κατήγγειλε κάτι το οποίο, λίγο ως πολύ, γνωρίζαμε. Ότι οι μετανάστες που πέφτουν θύματα κακοποίησης στη χώρα μας, φοβούνται να πάνε στις αρμόδιες αρχές και να το αναφέρουν. Και δεν το κάνουν. Τα περιστατικά ήταν πολλά, κάποια λίγα μέσα ενημέρωσης τα έφερναν στη δημοσιότητα, αλλά γενικά ακολουθούσε σιωπή.
      
Αφορμή της καταγγελίας της Διεθνούς Αμνηστίας, ο άγριος ξυλοδαρμός δύο μεταναστών στο Ηράκλειο από ακροδεξιούς της Χρυσής Αυγής. Οι μαυροφορεμένοι νεοναζιστές επιτέθηκαν και μαχαίρωσαν τους δύο ξένους, οι οποίοι, όπως ανέφερε η Δ.Α. «ήταν πολύ φοβισμένοι για να πάνε στην αστυνομία ή ν' αναζητήσουν ιατρική βοήθεια, λόγω του φόβου απέλασης".
      
Με αφορμή το περιστατικό, η Δ.Α. απηύθυνε τότε έκκληση στην ελληνική κυβέρνηση «να δράσει άμεσα προκειμένου να περιορίσει την αυξανόμενη έξαρση ξενοφοβικών και ρατσιστικών επιθέσεων». Και επεσήμαινε, πως στη χώρα μας υπάρχει έλλειψη νομοθεσίας για την προστασία των θυμάτων με παράτυπο καθεστώς, ενώ οι θύτες παραμένουν ελεύθεροι». Επειδή έχουμε μια κυβέρνηση που όπως είναι γνωστό ...λαμβάνει πάντα υπόψη της τις καταγγελίες, ιδιαίτερα όταν αυτές έρχονται από μεγάλες οργανώσεις προστασίας δικαιωμάτων, υπήρξε αντίδραση.
             
Και έστω με μικρή καθυστέρηση, αποφάσισε να ...αντιμετωπίσει το θέμα. Έτσι, έφερε χθες στη Βουλή μια διάταξη στο νομοσχέδιο για τον μεταναστευτικό κώδικα, η οποία προβλέπει πως «εάν κάποιος μετανάστης καταγγείλλει ψευδώς φαινόμενα ρατσιστικής βίας εναντίον του από όργανα της Πολιτείας, τότε απελαύνεται από τη χώρα»! Έκανε η κυβέρνηση δηλαδή, ακόμα πιο δύσκολη τη ζωή των μεταναστών. Τώρα, άνετα τα όργανα της τάξης που τους αρέσει να παίζουν με τις ζωές των ξένων, μπορούν σχεδόν ανενόχλητα να συνεχίζουν το «παιχνίδι» τους. Δεν κινδυνεύουν για κάτι, αντίθετα κινδυνεύουν με άμεση απέλαση εκείνοι οι ελάχιστοι μετανάστες που είχαν το θάρρος να καταγγείλλουν ένα περιστατικό βίας.
             
Στη Βουλή, η διάταξη συνάντησε αρκετές αντιδράσεις. Ακόμα και από βουλευτή της συγκυβέρνησης (Κ. Τριαντάφυλλος,ΠΑΣΟΚ). Έτσι, η διάταξη αποσύρθηκε. Για λίγο ομως. Κάτι μαγικό συνέβη και επανήλθε λίγο αργότερα επαναδιατυπωμένη. Η νέα ρύθμιση δεν κάνει τα πράγματα καλύτερα. Προβλέπει ότι η απέλαση σε περίπτωση ψευδούς καταγγελίας, θα γίνεται με αυτόφωρη διαδικασία, εφόσον η καταγγελία τεθεί στο αρχείο ως ψευδής. Αστυνομικοί (ή λιμενικοί)  θα ελέγχουν καταγγελίες σε βάρος αστυνομικών; Και αν συμβεί αυτό, θα έχει κάποιος απελπισμένος μετανάστης οποιαδήποτε ελπίδα να βρει ίχνη από το δίκιο του;
             
Αλλά ανεξάρτητα από αυτό. Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι ένας ή περισσότεροι μετανάστες καταγγέλλουν ψευδώς ότι έπεσαν θύματα ρατσιστικής βίας, πρέπει άραγε η τιμωρία να έχει τέτοιο ακραίο χαρακτήρα; Ανάλογης βαρύτητας είναι και οι ποινές για τέτοιου είδους παραπτώματα και για όσους δεν είναι μετανάστες;
             
Η ψήφιση του νομοσχεδίου αναμένεται να πραγματοποιηθεί σήμερα στη Βουλή. Δεν μπορώ να προβλέψω την τύχη της συγκεκριμένης διάταξης. Αυτό που μπορώ να προβλέψω, είναι πως με τέτοια κυβερνητικά μυαλά, δεν θα είμαστε μαύρο πρόβατο στην Ευρώπη μόνο για τα οικονομικά μας χάλια. Θα έχουν και άλλους λόγους για να μας κατατάσσουν εκεί...

(Προ)εκλογικό βοήθημα

του Σταύρου Καπάκου , avgi.gr

  Αν ίσχυε η ρήτρα διόρθωσης, στην οποία είχαν συμφωνήσει κυβέρνηση και τρόικα, και το πρωτογενές πλεόνασμα -ανεξαρτήτως πώς βγήκε, ζήτημα όχι δευτερεύον- είναι πραγματικό, τότε έπρεπε να επιστραφεί στην κοινωνία. Το ότι επιστρέφεται ως (προ)εκλογικό επίδομα ένα μέρος του, περίπου 500 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή το 17%, έναντι 70% που υποσχόταν ο πρωθυπουργός, δεν ενδείκνυται για πανηγυρισμούς.
Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι αποτελεί προσωρινή ανάσα για τους χαμηλοσυνταξιούχους. Είναι όμως ένα βοήθημα που θα δοθεί σε περιορισμένο μέρος του κοινωνικού σώματος, ενώ δεν λαμβάνεται πρόνοια για ένα μεγαλύτερο τμήμα: τους ανασφάλιστους και τους ανέργους, που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, οι περισσότεροι ούτε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Είναι απορίας άξιο πώς ξεχνιούνται από την κυβέρνηση πολλές χιλιάδες συνάνθρωποί μας που δοκιμάζονται σκληρά από τις μνημονιακές πολιτικές. Αν πραγματικά η κυβέρνηση ήθελε να επιδείξει κοινωνικό πρόσωπο, όφειλε να ξεκινήσει από τους ανασφάλιστους και την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, που παίρνει εφιαλτικές διαστάσεις.
Η κυβέρνηση προπαγανδίζει σήμερα το βοήθημα ως στοιχείο κοινωνικής ευαισθησίας, ενώ πετάει στον δρόμο τα πιο αδύναμα κοινωνικά στρώματα, όπως οι καθαρίστριες και οι σχολικοί φύλακες. Στα τέσσερα χρόνια του Μνημονίου μπορεί η κυβέρνηση να μας πει έστω και ένα μέτρο υπέρ των εργαζομένων; Προφανώς όχι. Επομένως, η πολιτική της δεν είναι αθώα, έχει πρόσημο, είναι στοχευμένη κατά της εργασίας.
Από την αρχή κυβέρνηση και τρόικα ακολουθούν την τακτική του σαλαμιού. Μετά τη μια κοινωνική ομάδα έρχεται η σειρά της άλλης. Ο κίνδυνος νέου κύματος μείωσης των ήδη μειωμένων αποδοχών -όχι μόνο για τους ανέργους- είναι ορατός με τη νέα συμφωνία. Οι τραπεζίτες μπορούν να ξαναπάρουν πίσω τις τράπεζες με ένα ποσό πολύ μικρότερο σε σχέση με τα 40 δισ. που έδωσε το Δημόσιο για να τις σώσει. Οι κτηνοτρόφοι θα έχουν να αντιμετωπίσουν τον άνισο ανταγωνισμό της Γερμανίας και της Ολλανδίας, αφού αυξήθηκε σε έντεκα από πέντε ημέρες η περίοδος πώλησης του γάλακτος, ενώ με μείωση του ΦΠΑ και στοιχειώδη εξορθολογισμό της αγοράς θα μπορούσε να μειωθεί η τιμή του κατά 20% και να στηριχθεί παράλληλα η ελληνική παραγωγή. Επομένως, η πολιτική της κυβέρνησης έχει ταξικό πρόσημο και δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από ένα μικρό (προ)εκλογικό βοήθημα.

Κουβέλης: «Δεν θα συνεργαζόμουν ξανά με τον Σαμαρά»

newslog.gr

Ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στη συμφωνία της κυβέρνησης με την τρόικαΑντίθετος με το ενδεχόμενο συνεργασίας με τον πρωθυπουργό εμφανίστηκ ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, Φώτης Κουβέλης, επαναλαμβάνοντας ότι διαφωνεί με την πολιτική που ακολουθείται αν και σημείωσε, μιλώντας στην εκπομπή της Πόπης Τσαπανίδου, ότι δεν έχει πρόβλημα με το πρόσωπο του Αντώνη Σαμαρά.

Ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς αναφέρθηκε, επίσης, στη συμφωνία της κυβέρνησης με την τρόικα.

«Είναι μία συμφωνία γεμάτη από υποχωρήσεις αναφορικά με την στάση που έπρεπε να κρατήσει η ελληνική κυβέρνηση. Για παράδειγμα: Έχουμε ένα πρωτογενές πλεόνασμα που καθορίζεται στα 2,9 δισ. . Αυτό βέβαια προέκυψε –αν θέλετε- με μεγάλες θυσίες του ελληνικού λαού, με την υπερφορολόγηση, από το γεγονός ότι το ελληνικό δημόσιο δεν έχει εξοφλήσει υποχρεώσεις που έχει απέναντι σε φυσικά πρόσωπα. Αλλά εν πάση περιπτώσει προέκυψε ένα πρωτογενές πλεόνασμα που δεν θέλω να υποτιμήσω», είπε ο κ. Κουβέλης μιλώντας στην εκπομπή «LIVE U» του Star.

Και πρόσθεσε: «Αλλά το πρωτογενές πλεόνασμα, τα 2,9 δισ. δεν μπορεί να φτάσει στη διανομή του τα 500-600 εκατ., με το δεδομένο ότι είναι συμφωνία με τους εταίρους ότι το 70% το οποίο προκύπτει ως αποτέλεσμα της επιτυχίας των στόχων πρέπει να γυρίσει στην κοινωνία. Επομένως από τα 2,9 δισ. ευρώ θα έπρεπε να έχουν γυρίσει στην ελληνική κοινωνία περίπου 2 δισεκατομμύρια».   

Εκθεση του ΟΟΣΑ: Κάθε Ελληνας έχασε κατά μέσο όρο 4.400 ευρώ σε μια πενταετία

iefimerida.gr

Ανάγκη για «επείγουσες μεταρρυθμίσεις για την βελτίωση της κοινωνικής προστασίας» έχει η Ελλάδα, σύμφωνα με τη διετή έκθεση του ΟΟΣΑ για την κοινωνική κατάσταση στις χώρες μέλη της ευρωζώνης.

Σύμφωνα με την έκθεση, το συνολικό εισόδημα των νοικοκυριών μειώθηκε κατά 30% μέσα στην πενταετία 2007-2012 με μέσες απώλειες 4.400 ευρώ ανά άτομο. Πρόκειται για την μεγαλύτερη απώλεια στον ΟΟΣΑ και τέσσερις φορές μεγαλύτερη από τον μέσο όρο των χωρών της ευρωζώνης.
Οι απώλειες των εισοδημάτων αντικατοπτρίζουν την πρωτοφανή επιδείνωση των συνθηκών στην αγορά εργασίας σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού και ιδιαίτερα μεταξύ των νέων.
Μεταξύ 2008 και 2013 η ανεργία διογκώθηκε, με ρυθμό 3.800 ατόμων την εβδομάδα. Σύμφωνα δε με την έκθεση το 60% του 1,4 εκατ. ατόμων που αναζητούν εργασία είναι μακροχρόνια άνεργοι.
Ο ΟΟΣΑ εκτιμά ότι το σύστημα κοινωνικής προστασίας στην Ελλάδα δεν ήταν προετοιμασμένο για να αντιμετωπίσει αυτή την κοινωνική κρίση.
Πριν από την κρίση η Ελλάδα αφιέρωνε το 30% των κρατικών δαπανών για κοινωνικές μεταβιβάσεις, το μεγαλύτερο όμως μέρος των οποίων πήγε σε νοικοκυριά με οικονομική ευχέρεια.
Από το 2007-8 οι συνολικές δαπάνες για την κοινωνική προστασία και την υγεία μειώθηκαν κατά περίπου 18% σε πραγματικές τιμές σε σύγκριση με μια αύξηση κατά 14% του μέσου όρου των χωρών του ΟΟΣΑ σε πραγματικές τιμές επίσης.
Παρά την τεράστια αύξηση της ανάγκης για δημόσια βοήθεια, η υποστήριξη των φτωχότερων οικογενειών παρέμεινε χαμηλή, αντανακλώντας τη δυσκολία ταχείας εισαγωγής αποτελεσματικών κοινωνικών πολιτικών εκ του μηδενός.
Μετά από πέντε και πλέον χρόνια σοβαρής οικονομικής κρίσης η Ελλάδα είναι μαζί με την Ιταλία οι μόνες χώρες που δεν έχουν ένα «πανεθνικό επίδομα ελαχίστου εισοδήματος», υπογραμμίζει ο ΟΟΣΑ.
Σύμφωνα με τις προβλέψεις για το ΑΕΠ αναμένεται σταδιακή ανάκαμψη, την ίδια στιγμή όμως η πτώση των μισθών έχουν επιδεινώσει την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών.
Η πτώση των πραγματικών μισθών ήταν η μεγαλύτερη στις χώρες του ΟΟΣΑ. Παρ' όλα αυτά η προκύπτουσα μείωση του εργατικού κόστους δεν πέτυχε μέχρι στιγμής να ανατρέψει την επί πενταετία αύξηση της ανεργίας.
Η οικονομική δραστηριότητα, η απασχόληση και το εισόδημα παραμένουν πολύ μακριά από τα επίπεδα πριν την κρίση.
Επίσης, έχει διπλασιαστεί ο αριθμός των ατόμων που δηλώνουν ότι δεν μπορούν να πληρώσουν για να καλύψουν τα έξοδα διατροφής. Η οικονομική ανάκαμψη, ακόμα κι αν επιβεβαιωθεί, δε θα οδηγήσει γρήγορα στην αντιμετώπιση της κοινωνικής και εργασιακής κρίσης.
Η Ελλάδα χρειάζεται τώρα να επενδύσει σε καλύτερα και πιο αποτελεσματικά μέτρα κοινωνικής προστασίας και να συνεχίσει τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για να μειώσει τα έξοδα σε προγράμματα που δεν είναι αποτελεσματικά, γράφει η έκθεση.
Η υπογεννητικότητα είναι και αυτή μια σοβαρή συνέπεια της κρίσης. Πριν από την κρίση ο δείκτης γεννήσεων ήταν 1,51, ήδη χαμηλότερος από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1,63) και των χωρών του ΟΟΣΑ (1,75 ). Πέρυσι ο δείκτης έπεσε στο 1,42.
Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ βασικές προτεραιότητες για την Ελλάδα θα πρέπει να είναι η φροντίδα προς τις πιο ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού, με πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, στην απασχόληση και στην επιμόρφωση, που θα πρέπει να επεκταθούν ιδιαίτερα προς τις προβληματικές ομάδες του πληθυσμού, καταλήγει η έκθεση.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

H ύβρις των πτωχευμένων

Γιάνης Βαρουφάκης , protagon.gr

Τόσο η διανομή 500 εκ. ευρώ όσο και η προσεχής (σταδιακή) έξοδος στις αγορές, παρά το μη βιώσιμο χρέος και υπό την κηδεμονία της ΕΚΤ, είναι λόγος για να θρηνούμε αγαπητοί αναγνώστες. Όχι για να ζητωκραυγάζουμε. Ούτε καν για να αναπτερώνεται το ηθικό μας. Επιτρέψτε μου να εξηγήσω το γιατί με τέσσερα επιχειρήματα:
1. Το ζητούμενο δεν είναι να δοθούν μερικά ψίχουλα ενόψει ευρωεκλογών, που μετά τις εκλογές θα μετατραπούν σε νέες περικοπές. Η χώρα έχει υποφέρει τα μέγιστα από τέτοια προεκλογικά δωράκια. Τα 500 εκ. παροχών αποτελούν μέγιστη προσβολή στον χειμαζόμενο λαό όχι επειδή οι ένστολοι, οι άστεγοι ή οι συνταξιουχοι δεν τα έχουν ανάγκη, ή δεν τα αξίζουν, αλλά επειδή δεν μπορεί να υπάρξει συνέχεια στη διανομή κοινωνικού μερίσματος.
2. Γιατί δεν μπορεί; Κατ΄ αρχάς, επειδή το πρωτογενές πλεόνασμα του 2013 προέκυψε επειδή το κράτος δεν πλήρωσε 4,3 δισ. για φάρμακα, άλλα αγαθά και υπηρεσίες που αγόρασε από ιδιώτες (που αδυνατούν να καταβάλλουν μισθούς και ασφαλιστικές εισφορές) κατά τη διάρκεια του 2013 και, επί πλέον, επειδή δεν έχει καταγραφεί ακόμα η ζημία του δημοσίου από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών (κάτι που θα φανεί τον Αύγουστο, μετά την σχετική αναφορά του Ελληνικού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας). Άρα πρωτογενές πλεόνασμα για το 2013 δεν υπάρχει. (Τότε γιατί η τρόικα αποδέχθηκε τη μοιρασιά των 500 εκ.ευρώ; Η μόνη εξήγηση είναι ότι το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες έκαναν μια μικρή «υπέρβαση» για να βοηθήσουν τους κκ. Σαμαρά και Βενιζέλο πριν τις ευρωεκλογές.)
3. Μετά τις ευρωεκλογές του Μαΐου, οι αποπληρωμές που έχουμε συμβατική υποχρέωση να κάνουμε τα επόμενα χρόνια πρέπει να αντληθούν από το πρωτογενές πλεόνασμα. Για να γίνουν το κράτος πρέπει να έχει μόνιμο πρωτογενές πλεόνασμα 4% με 5% για 10 τουλάχιστον χρόνια το οποίο, μάλιστα, θα πάει όλο στις αποπληρωμές. Τέτοιο πλεόνασμα δεν έχει προκύψει, συστηματικά, σε καμία χώρα του κόσμου τα τελευταία 200 χρόνια. Είναι δυνατόν το ελληνικό δημόσιο να έχει τέτοιο πλεόνασμα; Και βέβαια δεν είναι. Οπότε ούτε θα υπάρξει κοινωνικό μέρισμα στο μέλλον, ούτε και θα δυνάμεθα να αποπληρώνουμε τις δόσεις των δανείων μας.
4. Τι θα γίνει τότε, δεδομένου ότι οι αποπληρωμές των δανείων μας θα καταστούν αδύνατες; Πώς νομίζετε ότι θα προσπαθήσουν Βερολίνο, Φραγκφούρτη και Βρυξέλλες να συγκαλύψουν το γεγονός ότι δεν θα μπορούμε να τους αποπληρώνουμε στην ώρα μας; Με δύο τρόπους: Πρώτον, θα μας επιβάλλουν κι άλλα δάνεια από τα οποία θα πληρώνουμε τις δόσεις, συσσωρευόμενα πάνω στο ήδη μη βιώσιμο χρέος του ελληνικού κράτους. Επειδή η γερμανική κυβέρνηση δεν θέλει επ’ ουδενί να ακούσουν οι Γερμανοί ψηφοφόροι ότι η Ελλάδα θα πάρει κι άλλα δάνεια από τον ESM (με γερμανικές και ευρωζωνικές εγγυήσεις), τα νέα αυτά δάνεια (από τα οποία θα αποπληρώνουμε τις δόσεις μας) θα τα παίρνουμε από τις αγορές, από ιδιώτες, υπό την κηδεμονία και αδήλωτη εγγύηση της ΕΚΤ. Έτσι, την ώρα που η κυβέρνηση θα ζητωκραυγάζει ότι «βγήκαμε στις αγορές», το ελληνικό κράτος θα βουλιάζει κι άλλο στο δημόσιο χρέος, απαιτώντας περαιτέρω λιτότητα.
Να γιατί λέω ότι τα 500 εκ. προεκλογικών παροχών είναι ύβρις και η έξοδος ενός πτωχευμένου κράτους στις αγορές λόγος να θρηνούν οι πολίτες του.

Το Δημόσιο ξόδεψε 285 εκατ, για τηλεφωνήματα και υπουργοί παρανομούν με τα ΙΧ

imerisia.gr

 Πολύ φλύαρο και πολύ σπάταλο είναι το ελληνικό Δημόσιο. Στο συμπέρασμα αυτό θα καταλήξουμε αν λάβουμε υπόψη την καταγγελία του επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης κ. Λέανδρου Ρακιντζή ότι ξοδεύτηκαν 285 εκατομμύρια ευρώ για τηλέφωνα.
Επίθσης, ανέφερε ότι υπουργοί παραβιάζουν το νόμο και κυκλοφορούν με κρατικά αυτοκίνητα μεγαλύτερου κυβισμού από εκείνα που επιτρέπονται.

Ο ίδιος επισήμανε τον κίνδυνο εμφάνισης νέων εστιών διαφθοράς «τύπου ΜΚΟ» στους ΟΤΑ, με τη σύσταση των ΚΟΙΝΣΕΠ (Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις) προειδοποίησε μέσω του ΣΚΑΪ ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρος Ρακιντζής.

«Οι δήμοι βρήκαν μια νέα φάμπρικα με καινούργιες ΜΚΟ που παρέχουν υπηρεσία στους δήμους και ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια. Το περασμένο διάστημα έγιναν τέτοια 11 ΚΟΙΝΣΕΠ στο δήμο Λαμίας. Είναι πολίτες και φορείς που τους πληρώνουν για να κάνουν υπηρεσίες του δήμου. Υπάρχει κίνδυνος τα ΚΟΙΝΣΕΠ να γίνουν νέες ΜΚΟ νέες εστίες διαφθοράς» τόνισε.

Παράλληλα, ο κ. Ρακιντζής κατήγγειλε ότι «ΟΤΑ κάνουν απευθείας αναθέσεις και όλες οι πρόσφορες που γίνονται είναι μεγαλύτερες από τις τιμές της αγοράς».

Ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης διηγήθηκε κι άλλες ιστορίες παράλογης σπατάλης στον δημόσιο τομέα, όπως ότι πανεπιστήμιο έμεινε τον Ιούλιο και τον Αύγουστο με όλα τα φώτα ανοιχτά, πρωί και βράδυ, με αποτέλεσμα να ξοδευτούν για δυο μήνες εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ σε ηλεκτρικό ρεύμα. «Μού είπαν ότι "είχαμε διεθνές συνέδριο"... Είχαν όμως ανοιχτά και τα φώτα του κυλικείου» σχολίασε.

Ο Λέανδρος Ρακιντζής έκανε ακόμη αναφορά σε προμήθειες υλικών στα νοσοκομεία που κοστίζουν 2,5 ευρώ έναντι 520 ευρώ(!).

Παράλληλα, τόνισε ότι πολλοί υπουργοί κρατάνε ακόμη αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού, άνω των 1600 κυβικών παραβιάζοντας τη νομοθεσία. Εξήγησε επίσης ότι λόγω της πολυτυπίας των οχημάτων στο δημόσιο δεν μπορείς να γίνει προγραμματισμός στη συντήρηση και οικονομία κλίμακας.

«Έχουμε υπερβάσεις γιατί δεν υπάρχουν κυρώσεις" τόνισε.

O Φώτης Κουβέλης επιτίθεται σε ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι

iefimerida.gr

Με χαλαρή διάθεση, το κρασί να ρέει άφθονο, συνοδεία λαϊκών τραγουδιών ο Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς υποδέχθηκε σε κεντρικό πολυχώρο της πόλης, βουλευτές και πρωτοκλασσάτα στελέχη του κόμματος, όπως και αρκετές προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών που στηρίζουν το συνεργατικό σχήμα.
Ο Φώτης Κουβέλης, ανέβηκε στο βήμα για λίγη ώρα και απευθύνοντας ένα σύντομο χαιρετισμό στους παρευρισκόμενους, εξαπέλυσε σε πρώτη φάση, νέα πυρά κατά του ΠΑΣΟΚ.
«Μας κατηγόρησαν, για παράδειγμα, τον τελευταίο καιρό, γιατί δεν συμφωνήσαμε στη σύμπλευση με το ΠΑΣΟΚ στη συγκρότηση ενός ενιαίου τρίτου πόλου. Απαντούμε. Οι πολιτικές συνεργασίες δεν ασκούνται έξω από το πλαίσιο των ασκούμενων πολιτικών», είπε με νόημα ο Πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, κατηγορώντας την ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη, ότι «έκανε τις επιλογές της. Επιλογές που την απομακρύνουν από τον προοδευτικό χώρο και την προσδένουν στο άρμα των συντηρητικών πολιτικών και τη στρατηγική σύμπλευση με τη Νέα Δημοκρατία».
Και το «Ποτάμι» όμως, του Σταύρου Θεοδωράκη, δεν ξέφυγε από την κριτική του. «Το νέο δεν προσδιορίζεται από τον χρόνο της εμφάνισής του, από την προβολή του, ή από τις δηλώσεις των δημιουργών του. Το νέο προϋποθέτει λόγο συγκεκριμένο και για το σήμερα και για το αύριο, καθώς και προγραμματικές δεσμεύσεις», είπε μεταξύ άλλων ο Φώτης Κουβέλης, δίχως ωστόσο να το κατονομάσει.
«Είμαστε η κυβερνώσα αριστερά»
Ο πρόεδρος του κόμματος με το αριστερό πρόσημο, κλείνοντας την ομιλία του, άφησε ορθάνοιχτο το ενδεχόμενο εκ νέου συμμετοχής σε κυβερνητικό σχήμα, διευκρινίζοντας ότι «Είμαστε δύναμη της εθνικής προσπάθειας για την έξοδο από την κρίση, με το δικό μας διακριτό πολιτικό στίγμα και περιεχόμενο. Είμαστε σήμερα η υπεύθυνη προοδευτική αντιπολίτευση. Είμαστε η κυβερνώσα αριστερά που προτείνει λύσεις, τόσο εντός όσο και εκτός κυβέρνησης», υπερτονίζοντας πως «Εχουμε τη δική μας εναλλακτική, συγκεκριμένη και υπεύθυνη, στρατηγική για την έξοδο από την κρίση και τη δημοκρατική ανασύνταξη της χώρας».

Γιατί θα ψηφίσω ΔΗΜΑΡ

Αλέκος Λασκαράτος , protagon.gr

Το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη μπήκε στη ζωή μας, και απ' ότι φαίνεται μπήκε για τα καλά. Το Ποτάμι είναι, κατά κάποιο τρόπο, και παιδί της εκπομπής Πρωταγωνιστές αλλά και του site protagon.gr, στο οποίο κάποιοι από εμάς θητεύουμε ανελλιπώς εδώ και τέσσερα χρόνια, εκφράζοντας τις απόψεις μας και μοιραζόμενοι τις αγωνίες μας με ένα πολύ ευρύ κοινό συμπολιτών μας. Η πρωτοβουλία του Στ. Θεοδωράκη αποτέλεσε έκπληξη για τους περισσότερους από εμάς. Νιώθω ηθική μου υποχρέωση να τοποθετηθώ απέναντι στον νεογέννητο πολιτικό σχηματισμό αλλά και στις ευρωεκλογές που πλησιάζουν.

Το αποτέλεσμα των επερχόμενων ευρωεκλογών θα αποτελέσει, σίγουρα, αφετηρία ζυμώσεων και ανακατατάξεων στο ευρύτερο πολιτικό σκηνικό της χώρας. Μερικοί πιστεύουν ότι μπορεί να επιταχύνουν ακόμη και πολιτικές εξελίξεις, όπως π.χ. την πρόωρη προσφυγή στις βουλευτικές κάλπες. Στις προηγούμενες ευρωεκλογές η εικόνα ήταν εντελώς διαφορετική. Η κρίση δεν μας είχε ακόμη επισκεφθεί, τα μνημόνια επίσης, και η εικόνα της κοινωνίας ήταν εντελώς διαφορετική από την σημερινή μεταλλαγμένη κοινωνία με το ενάμισι εκατομμύριο ανέργων, την ανέχεια, τη φτώχεια, την απουσία προοπτικής και τόσα άλλα που βιώνουμε. Ταυτόχρονα, οι πολίτες δείχνουν να γυρίζουν την πλάτη στα δύο (πρώην) μεγάλα κόμματα που κυριάρχησαν για σαράντα χρόνια στον πολιτικό μας βίο, χρεώνοντάς τους την ευθύνη για το πώς φτάσαμε εκεί που φτάσαμε αλλά και για το πώς χειρίστηκαν την κρίση τα τέσσερα τελευταία χρόνια.
Ευρωεκλογές λοιπόν, με έντονο εθνικό χρώμα και άρωμα. Διεργασίες και ζυμώσεις, με πιο χαρακτηριστική την πρόσφατη δημιουργία του Ποταμιού, το οποίο πριν καλά-καλά γνωστοποιήσει τις θέσεις του εμφανίζεται στις δημοσκοπήσεις με σημαντικά ποσοστά. Δηλωτικό της κόπωσης των πολιτών απέναντι στους πάλαι ποτέ μεγάλους πολιτικούς μηχανισμούς.
Γυρεύω να δω πού θα στραφώ και τι θα ψηφίσω. Γυρεύω έναν χώρο με ευρωπαϊκό προσανατολισμό και αριστερή-προοδευτική ιδεολογία (τα περί ούτε αριστερής, ούτε δεξιάς προσέγγισης των πραγμάτων, δεν με πείθουν και δεν με καλύπτουν). Ευρωπαϊκό προσανατολισμό χωρίς πισωγυρίσματα και μπρος-πίσω. Αριστερό και προοδευτικό χωρίς εξαλλοσύνες αλλά και χωρίς εκπτώσεις. Πιστεύω πως ο χώρος αυτός υπάρχει και είναι η ΔΗΜΑΡ, γι’ αυτό και θα τον ψηφίσω. Η ΔΗΜΑΡ έχει μια ιστορία που την τιμά και τιμά κάθε ευρωπαϊστή προοδευτικό αριστερό. Μετείχε στην πρώτη τρικομματική κυβέρνηση συνεργασίας με δύο υπουργούς, Μανιτάκης και Ρουπακιώτης, που είχαν, κατά τη γνώμη μου, μια κλάση και ένα επίπεδο που ξεχώριζε σε σχέση με όλους τους τότε (και σήμερα) υπουργούς. Σεβόμενη, δε, τον εαυτό της, παραιτήθηκε από την κυβέρνηση σε ένδειξη διαμαρτυρίας όταν η τελευταία προχώρησε στο πραξικοπηματικό (και φασιστικό) κλείσιμο της ΕΡΤ. Με άλλα λόγια, η ΔΗΜΑΡ έκανε πράξη τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της και την επιθυμία της να συμβάλλει στην έξοδο της χώρας από την κρίση αλλά ταυτόχρονα δεν «πούλησε» τις αρχές της όταν έγινε το μεγαλύτερο πραξικόπημα στην ιστορία του τόπου, αλλά και της Ευρώπης, στο χώρο της ενημέρωσης.
Ο χώρος της αριστεράς και της προόδου (για να χρησιμοποιήσω ένα παλιό κλισέ!) είναι πολυπρισματικός, και δεν είναι δυνατό να εκφραστεί από έναν και μόνο φορέα. Γι' αυτό είναι απαραίτητο όλοι να είναι παρόντες. Με αυτό το σκεπτικό, αποφάσισα να στηρίξω τη ΔΗΜΑΡ, όχι με την έννοια του ποδοσφαιρόφιλου φανατικού οπαδού, αλλά με εκείνην του υποστηρικτή μιας πολύ αξιόλογης, σοβαρής και υπεύθυνης φωνής στα πολιτικά πράγματα της χώρας μας.  

Η Μαρία Γιαννακάκη για το πρώην αεροδρομίο του Ελληνικού

17 Mar, 2014 , ipyxida.gr

Τις θέσεις της για την αξιοποίηση της έκτασης του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού εξέφρασε η υποψήφια Περιφερειάρχης Αττικής κα Μαρία Γιαννακάκη, στη συζήτηση που διοργάνωσαν την Κυριακή 16 Μαρτίου οι Δήμοι Αλίμου, Γλυφάδας και Ελληνικού-Αργυρούπολης…
Η κα Γιαννακάκη υπογράμμισε ότι υπάρχει σύγκλιση με την κοινωνία ότι σημαίνουσα χρήση πρέπει να είναι το Μητροπολιτικό Πάρκο τουλάχιστον 2.000 στρέμματων, από τα οποία 1.000 συνεκτικά με υψηλό πράσινο, αφού περισσότερα δε θα ήταν διαχειρίσιμα από άποψη ασφάλειας και συντήρησης, σε συνδυασμό με χρήσεις κατοικίας, εμπορίου, τουρισμού και ψυχαγωγίας, εκφράζοντας την αντίθεση της με τη λειτουργία καζίνο και αντι-παραγωγικών-κερδοσκοπικών χρήσεων.
Αναφερόμενη στον διαγωνισμό, ζήτησε την επαναπροκήρυξή του με δεσμευτικούς όρους και με πραγματικό ανταγωνισμό. Ανέφερε χαρακτηριστικά, ότι ακόμη και με τα δεδομένα του Ν. 4062/2012 με αξία αξιοποιήσιμης γης στα 6 δις €, μείον 2 δις για κόστος ανάπτυξης κι επιχειρηματικό κέρδος 15%, το αντίτιμο για το Δημόσιο εκτιμάται από την ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΑΕ στα 4 δις €. “Πως θεωρεί σήμερα εύλογο το ΤΑΙΠΕΔ ένα τίμημα 400-500 εκατ., τη στιγμή που αυτό επιτεύχθηκε στον Αστέρα για μια έκταση 15 φορές μικρότερη;”
“Το δίκαιο τίμημα που πρέπει να είναι πολύ υψηλότερο από αυτό που “εκτιμά” τώρα το ΤΑΙΠΕΔ πρέπει να κατευθυνθεί κατά ένα μέρος μόνο στο δημόσιο χρέος. Το υπόλοιπο να κατευθυνθεί με όρους ‘χωροταξικής δικαιοσύνης’ – ακολουθώντας τη πολύτιμη κληρονομιά του Μιχάλη Παπαγιαννάκη- στη βιοκλιματική ανάπλαση υποβαθμισμένων και πυκνοκατοικημένων Δήμων του Λεκανοπεδίου” τόνισε χαρακτηριστικά.”
Αναφορικά με τις χρήσεις στην έκταση, ανέφερε ότι μια επένδυση, για να είναι επιτυχημένη, χρειάζεται κι ένα μείγμα χρήσεων.” Χρειάζονται κατοικίες, από τις οποίες οι μισές να δεσμευθούν για εργαζόμενους στην ίδια περιοχή, επειδή επιδιώκουμε τη πόλη των μικρών αποστάσεων. Προσβλέπουμε σε εξωστρεφείς θέσεις εργασίας με εγχώρια προστιθέμενη αξία σε τεχνολογικά-ερευνητικά πάρκα και ζώνες επιχειρηματικής καινοτομίας”.
Όσον αφορά στον συντελεστή δόμησης, ανέφερε ότι είναι ανάγκη να υπάρξει δεσμευτικό περίγραμμα ενός επιθυμητού Σχεδίου Ανάπτυξης (Master Plan) σε ένα αναθεωρημένο Ν. 4062/2012, που σήμερα θέτει ελάχιστους πολεοδομικούς περιορισμούς με το μισό συντελεστή δόμησης 0,3 αντί του προβλεπόμενου σήμερα (0,6).
Επίσης, η κα Γιαννακάκη ζήτησε να υπάρξουν δεσμεύσεις για ελεύθερη δωρεάν πρόσβαση στο πάρκο και το παράλιο μέτωπο για αναψυχή και τουλάχιστον το 50% των τεράστιων ιδιωτικών υπεραξιών στη ζώνη 500μ. γύρω από το Πάρκο και τις αναπτύξεις να πάνε στους όμορους Δήμους Ελληνικού-Αλίμου-Γλυφάδας. Σε ό, τι αφορά στις περιβαλλοντικές παρεμβάσεις, να μην υπάρξουν πρσχώσεις στο θαλάσσσιο οικοσύστημα, ενώ οι υψηλές- εντατικές αναπτύξεις να γίνουν όχι στο παράλιο μέτωπο, αλλά στο βόρειο μέτωπο γύρω από τους σταθμούς Μετρό, επειδή επιδιώκουμε τη πόλη-σιδηρόδρομο και τη βιώσιμη κινητικότητα.

Τέλος, έθεσε ζητήματα που αφορούν στη μεταφορά δραστηριοτήτων που σήμερα στεγάζονται στην έκταση, όπως το κόστος της αποφασισμένης μετεγκατάστασης λεωφορείων στη Βάρη, που θα επιβαρύνει μόνιμα το Δημόσιο με 10% πρόσθετα “νεκρά” λεωφορειοχιλιόμετρα και τις συνδέσεις του Ελληνικού με το κέντρο και το νέο Αεροδρόμιο, που κάποιοι μάλιστα ενσωμάτωσαν στο ΡΣΑ σαν δυνατότητα.

Ο τόπος έχει ανάγκη μια προοδευτική κεντροαριστερά. Του Φώτη Κουβέλη

badiera.gr

Παραδομένη στο έλεος μιας νέας πόλωσης, που αναπαράγει τις χειρότερες παραδόσεις του δικομματισμού, η πολιτική ζωή βρίσκεται εγκλωβισμένη σε αδιέξοδες αναμετρήσεις, που διαστρέφουν τις πραγματικές αντιθέσεις. Η επικίνδυνη θεωρία των δύο άκρων που επιχείρησε να εισαγάγει η ΝΔ και ο ισοπεδωτικός αντιπολιτευτικός λόγος του ΣΥΡΙΖΑ συνθέτουν πλέον ένα σκηνικό διαρκών επεισοδίων, που ακυρώνει κάθε πιθανότητα πολιτικού διαλόγου και αναζήτησης λύσεων. Οι πολεμικές ρητορικές αφθονούν, ο πολιτικός διάλογος σπανίζει, η πολιτική ατμόσφαιρα δηλητηριάζεται. Η αντίληψη των στρατοπέδων απειλεί να διαγράψει κάθε διαφορετική άποψη, ανατροφοδοτώντας διαρκώς πολώσεις, που διχοτομούν επικίνδυνα την ελληνική κοινωνία.
Στο κλίμα που διαμορφώνεται, το εγχείρημα του επανακαθορισμού και επαναπροσδιορισμού του προοδευτικού πολιτικού χώρου μεταξύ των συντηρητικών δυνάμεων και του αριστερού λαϊκισμού αποκτά επείγοντα χαρακτήρα. Όσο μάλιστα εντείνεται ο ανταγωνισμός των εταίρων του νέου διπολισμού, άλλο τόσο αναγκαία προβάλλει η συγκρότηση ενός σοσιαλιστικού πόλου με ευρωπαϊκή οπτική, που θα θέτει στην πρώτη γραμμή των προτεραιοτήτων του την αλλαγή των αδιέξοδων υφεσιακών πολιτικών και θα προτείνει ένα νέο μοντέλο παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας.
Πολλοί, αναπαράγοντας παλιότερα ερμηνευτικά σχήματα, εξακολουθούν να προσεγγίζουν το ζήτημα της δημιουργίας του τρίτου πόλου με σχηματοποιήσεις άλλων εποχών και περιγράμματα πολιτικής γεωγραφίας. Υποστηρίζουν, έτσι, ότι η ανασυγκρότηση – συγκόλληση «κεντροαριστερών» κομμάτων και κινήσεων μπορεί να ανατρέψει το υπάρχον σκηνικό και υποβαθμίζουν τις τεκτονικού χαρακτήρα αλλαγές που έχει επιφέρει η οικονομική κρίση στην κοινωνική (και εκλογική) βάση των πολιτικών δυνάμεων που φιλοδοξούν να εκπροσωπήσουν αυτό τον χώρο.
Την ίδια ώρα λοιπόν που η «μεσαία τάξη» κείτεται ξέπνοη στο περιθώριο των εξελίξεων, εξαντλημένη από τις συνεχείς περικοπές και την αφόρητη φορολογική πίεση που υφίσταται, προβάλλεται ως λύση μία νεφελώδης έννοια «κεντροαριστερής» συμπαράταξης, χωρίς σαφές πρόσημο, και πολιτική φυσιογνωμία, που υποτίθεται πως θα ανασυστήσει την έννοια του «πολιτικού κέντρου».
Αυτό, άραγε, έχει ανάγκη η ελληνική κοινωνία; Αυτό είναι το κενό που οφείλουν να καλύψουν τα κόμματα και οι πολίτες που δεν νιώθουν πως έχουν θέση στο νέο διπολισμό ή, μήπως, χρειαζόμαστε μία συλλογικότητα νέα, καινοτόμα και διακριτή, που θα δεν θα μιλάει μόνο για ένα απροσδιόριστο αύριο, αλλά και για το δυσβάστακτο σήμερα;
Στις συνθήκες της παρατεταμένης κρίσης που ζει η χώρα και οι πολίτες της, το μείζον δεν είναι οι «συγκολλήσεις» κορυφής, αλλά ένας σοσιαλιστικός – προοδευτικός πόλος με διακριτό στίγμα, που θα τον διαφοροποιεί τόσο από τις συντηρητικές πολιτικές που σφραγίζουν τον χαρακτήρα της σημερινής δικομματικής κυβέρνησης όσο και από τον ανεδαφικό αριστερό λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ, που επαγγέλλεται έναν αδύνατο παράδεισο.
Ο τόπος έχει ανάγκη μία προοδευτική κεντροαριστερά και όχι μία κεντροαριστερά γενικών καθηκόντων. Μία παράταξη της ευθύνης, που θα πολιτεύεται με ρεαλισμό και ευαισθησία, αναζητώντας συγκλίσεις όχι για τις συγκλίσεις, αλλά για το συμφέρον των πολιτών, που στενάζουν κάτω από το βάρος των πολιτικών των μνημονίων.
Η συγκρότηση του σχήματος «Δημοκρατική Αριστερά – Προοδευτική Συνεργασία» επιχειρεί να καλύψει αυτό ακριβώς το κενό. Αριστεροί, σοσιαλιστές, σοσιαλδημοκράτες, οικολόγοι, ανένταχτοι πολίτες, άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών σχηματίζουν ήδη μια πλατειά συμπαράταξη με σοσιαλιστικό χαρακτήρα, μεταρρυθμιστική αντίληψη και ευρωπαϊκό ορίζοντα.
Γνωρίζουμε πως είμαστε ακόμα στην αρχή. Έχουμε πλήρη συναίσθηση, ωστόσο, της αναγκαιότητας του εγχειρήματος.
Εθνος

Μοιράζοντας το πλεόνασμα

Γιάννης Παντελάκης , protagon.gr

Ακόμα δεν το είδαμε (το πλεόνασμα) και ήδη έχει αρχίσει η μοιρασιά του. Η υπαρξή του και το ακριβές ποσό δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμα από την Eurostat. Η τελευταία, δια του επικεφαλής της (Βάλτερ Ραντερμάχερ), το αμφισβητεί («Δεν υπάρχουν ακόμη ανθεκτικοί αριθμοί για το έλλειμμα και το ύψος του χρέους για το 2013»). Η τρόικα ζητά να καθορίσει η ίδια το αν και πώς αυτό θα μοιραστεί. Κι όμως, η ελληνική κυβέρνηση, ήδη εδώ και καιρό, διοχετεύει πληροφορίες στα μέσα ενημέρωσης για το πού θα διατεθεί αυτό.
Και εδώ, στις κυβερνητικές σκέψεις για την μοιρασιά δηλαδή, υπάρχει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον με σημασία. Αυτό που λένε από την πλευρά του υπουργείου Οικονομικών, είναι πως το μεγαλύτερο μέρος του πλεονάσματος θα μοιραστεί σε δικαστικούς, ένστολους και χαμηλοσυνταξιούχους. Με αυτή τη σειρά. Μάλιστα, η μερίδα του λέοντος θα πάει στους πρώτους, θ' ακολουθήσουν, με μεγάλη απόσταση αναλογικά, οι στρατιωτικοί-αστυνομικοί και το μικρότερο μέρος θα πάει σε όσους παίρνουν χαμηλές συντάξεις.
Ανεξάρτητα από το αν θα συμβούν όλα αυτά ή όχι, τα κυβερνητικά σχέδια για τους αποδέκτες του πλεονάσματος, είναι από μόνα τους αποκαλυπτικά. Δείχνουν τη μικροκομματική νοοτροπία που δεν θέλει να εγκαταλείψει αυτούς που μας κυβερνούν. Η ιεράρχηση που γίνεται, είναι ενδεικτική. Θέλουμε να έχουμε μαζί μας τους δικαστικούς και τους ένστολους, για ευνόητους -παλαιάς κοπής και λογικής- λόγους. Και ως «κερασάκι», σε μια επίδειξη υποτιθέμενης ευαισθησίας, πετάμε και ένα μικρό κομματάκι στους χαμηλοσυνταξιούχους!
Η κοινή λογική λέει, ότι τα μεγαλύτερα θύματα της κρίσης δεν είναι οι δικαστικοί (οι οποίοι, άλλωστε, βγάζουν συχνά αποφάσεις με τις οποίες αυτοδικαιώνονται). Ούτε και οι ένστολοι, οι οποίοι έχουν μια κακοαμοιβόμενη δουλειά, αλλά δεν παύουν να έχουν μια σίγουρη δουλειά. Οι χαμηλοσυνταξιούχοι σίγουρα, αλλά οι δύο άλλες κατηγορίες, σίγουρα όχι.
Τα μεγάλα θύματα της κρίσης, είναι άλλα. Είναι κυρίως οι άνεργοι, οι περισσότεροι από ενάμιση εκατομμύριο άνεργοι, η συντριπτική πλειονότητα των οποίων ζουν(;) με μηδενικό εισόδημα. Οι περισσότεροι, είναι πια μακροχρόνια άνεργοι και δεν παίρνουν καν το πενιχρό επίδομα ανεργίας. Από τα μεγαλύτερα θύματα της κρίσης είναι οι νέοι που δεν βρίσκουν δουλειά, σε ποσοστό που πλησιάζει το 60%. Τα μεγαλύτερα θύματα της κρίσης είναι οι γυναίκες, με ποσοστά ανεργίας που ξεπερνάνε το 32%.
Ο κατάλογος των μεγαλύτερων θυμάτων της κρίσης χωράει πολλούς ακόμα, πάρα πολλούς. Και μέχρι να φτάσουμε σε δικαστές και ένστολους, μεσολαβούν πολλές κατηγορίες. Η κυβέρνηση, ωστόσο, θέλει ν' αλλάξει αυτή τη σειρά. Θέλει να ξεκινήσει ανάποδα. Και αυτό είναι ένα θέμα...

Περιφέρεια Αττικής , Ξεκινήσαμε ..

Η Μαρία Γιαννακάκη υποψήφια περιφερειάρχης Αττικής με τη Δημοκρατική Αριστερά , σήμερα στο Ελληνικό , στην εκδήλωση ενάντια στο ξεπούλημα της έκτασης του παλαιού αεροδρομίου

Ελληνικό: Μαθητές και καθηγητές θα στείλουν τις απαντήσεις τους

attikipress.gr

Εντολή να μη συμμετέχουν οι μαθητές των σχολείων των δήμων Αλίμου, Γλυφάδας, Ελληνικού - Αργυρούπολης στις εκδηλώσεις κατά της ιδιωτικοποίησης του Ελληνικού εξέδωσαν οι Διευθύνσεις Εκπαίδευσης Δ' Αθήνας, με το σκεπτικό ότι πρόκειται για «πολιτική διεκδίκηση», που δεν προβλέπεται από τη νομοθεσία.

Οι Δήμοι Αλίμου, Γλυφάδας και Ελληνικού - Αργυρούπολης, με σύνθημα «Ελληνικό: η τύχη του στα χέρια μας» διοργανώνουν δράσεις με πολιτιστικό, αθλητικό, κοινωνικό και περιβαλλοντικό περιεχόμενο την Κυριακή 16 Μαρτίου, στο Ολυμπιακό Κέντρο Ξιφασκίας, στο πρώην αεροδρόμιο.

Οι δήμοι έστειλαν προσκλήσεις για συμμετοχή στις εκδηλώσεις σε όλα τα σχολεία της περιοχής. Τα σχολεία ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση, ωστόσο η πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια Διεύθυνση Εκπαίδευσης Δ' Αθήνας δεν είχε την ίδια γνώμη.

Έτσι, απέστειλε e-mail με το οποίο απαγόρευσε τη συμμετοχή μαθητών στις δράσεις για το «Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού», κάνοντας λόγο για «πολιτική διεκδίκηση» που δεν προβλέπεται από τη νομοθεσία.
Οι εκπαιδευτικοί καταγγέλλουν ότι τους ασκούνται πιέσεις με σκοπό τον εκφοβισμό τους και ότι γίνεται προσπάθεια να τους παρουσιάσουν ως «εργαλεία εξυπηρέτησης πολιτικών σκοπιμοτήτων».

Αντιδρώντας, η ΕΛΜΕ Νότιας Αθήνας εξέδωσε ανακοίνωση, στην οποία υπογραμμίζει: «Προκαλεί οργή και αγανάκτηση στον εκπαιδευτικό κόσμο αλλά και σε κάθε δημοκρατικό πολίτη η απόφαση της Διευθύντριας Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της Δ' Αθήνας να απαγορεύσει, ουσιαστικά, τη συμμετοχή εκπαιδευτικών και μαθητών στην εκδήλωση την Δήμων Γλυφάδας, Ελληνικού-Αργυρούπολης και Αλίμου για το Μητροπολιτικό Πάρκο του Ελληνικού.
»Το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Νότιας Αθήνας καλεί τη Διευθύντρια να ανακαλέσει αμέσως την απόφαση αυτή και να επιτρέψει στα σχολεία να λειτουργήσουν και να ενεργήσουν στο πλαίσιο της αυτονομίας και της αυτοτέλειας των σχολικών τους δραστηριοτήτων».
Την Κυριακή μαθητές και καθηγητές από τα σχολεία της περιοχής αναμένεται να δώσουν δυναμικό «παρών», στέλνοντας τα δικά τους μηνύματα κόντρα στην απαγόρευση.
Ισχυρές πολιτικές παρουσίες για το Ελληνικό
Στο πλαίσιο των δράσεων για το Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού, την Κυριακή 16 Μαρτίου (13.00), διοργανώνεται συζήτηση με θέμα «Εξελίξεις και θέσεις για το Ελληνικό», στο Ολυμπιακό Κέντρο Ξιφασκίας (πρώην αεροδρόμιο Ελληνικού, είσοδος από λεωφ. Ποσειδώνος).
Στη συζήτηση θα συμμετάσχουν σύμφωνα με πληροφορίες, τέσσερα κοινοβουλευτικά και δυο εξωκοινοβουλευτικά κόμματα. ΣΥΡΙΖΑ, Ανεξάρτητοι Έλληνες, ΚΚΕ και ΔΗΜΑΡ θα παρευρεθούν με εκπροσώπους τους στην εκδήλωση καθώς και οι Οικολόγοι Πράσινοι και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Οι βουλευτές που θα δώσουν το «παρών» σύμφωνα με πληροφορίες, θα είναι ο Παναγιώτης Λαφαζάνης (ΣΥΡΙΖΑ), η Σοφία Σακοράφα (ΣΥΡΙΖΑ), ο Στάθης Παναγούλης (ΣΥΡΙΖΑ) και ο Βασίλης Οικονόμου (ΔΗΜΑΡ). Επίσης θα παρευρεθεί το Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής για τα θέματα περιβάλλοντος της ΔΗΜΑΡ, Θράσος Φωτεινός.
Οι υποψήφιοι Περιφερειάρχες Αττικής, Ρένα Δούρου (ΣΥΡΙΖΑ) και ο Παύλος Χαϊκάλης (ΑΝ.ΕΛ.) θα πάρουμε μέρος στη συζήτηση. Τέλος, το «παρών» θα δώσει και ο Άγγελος Χάγιος (ΑΝΤΑΡΣΥΑ).
Στη συζήτηση παίρνουν μέρος (με εκπροσώπηση σε υψηλό επίπεδο) πολιτικά κόμματα, φορείς περιφερειακής και τοπικής αυτοδιοίκησης, επιστημονικοί φορείς, κινήματα κλπ.

Μαρία Ανδρούτσου: Ξεκινάμε...

vimaonline.gr

Με το σύνθημα "Ξεκινάμε" η δήμαρχος Αγίου Δημητρίου Μαρία Ανδρούτσου καλεί τους συνδημότες της σε συναντήσεις προκειμένου να συζητήσουν από κοινού τα θέματα που απασχολούν το Δήμο και να ακούσει τις προτάσεις τους για το πρόγραμμα της επόμενης δημοτικής περιόδου. 

Φίλες και φίλοι,

Τα τρία τελευταία χρόνια η πόλη μας μπήκε σε τροχιά σημαντικών αλλαγών.

Αλλαγές που επέβαλε η μακρόχρονη οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας.

Που υπαγόρευσε το νέο νομοθετικό πλαίσιο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Που σηματοδότησε η πολιτική της δημοτικής μας κίνησης που διοικεί το Δήμο.

Σ’ αυτά τα τρία χρόνια πετύχαμε πολλά, στην προσπάθειά μας να αναδείξουμε την πόλη μας.

Συνεχίζουμε την προσπάθεια με πίστη και αισιοδοξία ότι αυτό που ξεκινήσαμε το 2011 θα ολοκληρωθεί.

Στο τέλος αυτής της κοινής και μεγάλης διαδρομής μας, θα καταφέρουμε ΜΑΖΙ να φτιάξουμε μια πόλη – αγκαλιά για εμάς και τα παιδιά μας.

Θέλουμε οι Δήμοι να απογαλακτισθούν από την κεντρική εξουσία. Έχουμε γυρίσει την πλάτη μας στην πελατειακή σχέση πολίτη - τοπικής αυτοδιοίκησης – κυβέρνησης.

Αναδεικνύουμε καθημερινά τη δική μας, που είναι η δική σας πολιτική, ιεραρχώντας κατ’ απόλυτη προτεραιότητα το συμφέρον της πόλης.

Βρισκόμαστε, αυτά τα χρόνια που διοικήσαμε το Δήμο μας, σε καθημερινό διάλογο μαζί σας.

Γιατί εμείς είμαστε εσείς!

Ζούμε μαζί στην ίδια πόλη.

Παλεύουμε μαζί για τα κοινά μας προβλήματα.

Σχεδιάζουμε μαζί το μέλλον μας.

Γνωρίζουμε καλά τα προβλήματα της πόλης.

Βήμα – βήμα, αλλάζουμε τα πράγματα γύρω μας, γνωρίζοντας ότι ποτέ, κανένας δεν σου χαρίζει τίποτα.

Με ξενύχτι και σκληρή δουλειά κατακτώνται οι επιτυχίες. Κι εμείς, έχουμε σκοπό μας να σημειώσουμε μαζί σας πολλές ακόμα επιτυχίες και στην πενταετία που έρχεται.

Ό, τι υποσχεθήκαμε το υλοποιήσαμε στο μεγαλύτερό του μέρος και τώρα ετοιμάζουμε την καινούργια προγραμματική μας συμφωνία.

Σ’ αυτή τη νέα προσπάθεια, σας καλούμε να δουλέψουμε μαζί.

Σας καλούμε να φύγουμε μπροστά!

Κόντρα σε παρωχημένες αντιλήψεις, σε αποστεωμένες προσεγγίσεις, σε κομματικές περιχαρακώσεις, σε παραγοντίστικές λογικές.

Ξεκινάμε! Ελάτε στις πρώτες μας συναντήσεις,

- Την Παρασκευή 28 Μαρτίου, στις 8:30 το βράδυ, στην ανακαινισμένη στοά Τρακάδα, Αγ. Δημητρίου και Λουκή Ακρίτα, σας καλούμε σε ένα κέρασμα γνωριμίας παλαιών και νέων συνεργατών.

- Την Κυριακή 30 Μαρτίου, στις 10:00 το πρωί, στο δικό μας χώρο, στο στέκι μας, Ηπείρου 41, συζητάμε τις προτάσεις μας για την πόλη.

- Τη Δευτέρα 31 Μαρτίου, στις 7:00 το απόγευμα, στο Δημοτικό Θέατρο «Μελίνα Μερκούρη», στο Δημαρχείο, με εκλεκτούς καλεσμένους, εξετάζουμε το παρόν και το μέλλον της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στη χώρα μας.

Ελάτε να συζητήσουμε, να μας ακούσετε και να σας ακούσουμε.

Να γίνουμε μια ζωντανή ομάδα ενεργών πολιτών, σε μια κοινωνία όρθια.

Δυνατή ομάδα δράσης για την πόλη μας, τον Άγιο Δημήτριο. 

«Ευφάνταστα σενάρια»

 Η ΔΗΜΑΡ θα εξαρτήσει τη στάση της σχετικά με την προεδρική εκλογή από τις ασκούμενες πολιτικές, που πρέπει να αλλάξουν. Διαφορετικά, η χώρα θα οδηγηθεί στις κάλπες, τονίζουν στην «Εφ.Συν.» στενοί συνεργάτες του Φώτη Κουβέλη

Του Δημήτρη Κουκλουμπέρη , efsyn.gr

«Ο Φώτης Κουβέλης είναι μάχιμος πολιτικός, έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν ενδιαφέρεται για την Προεδρία της Δημοκρατίας και όχι απλώς δεν συναντήθηκε με τον υπουργό Επικρατείας, αλλά όπως δήλωσε πρόσφατα, η ΔΗΜΑΡ θα εξαρτήσει τη στάση της σχετικά με την προεδρική εκλογή από τις ασκούμενες πολιτικές, που πρέπει να αλλάξουν. Διαφορετικά, η χώρα θα οδηγηθεί στις κάλπες».

Με τη φράση αυτή απάντησαν στην «Εφ.Συν.» στενοί συνεργάτες του Φώτη Κουβέλη, κληθέντες να σχολιάσουν χθεσινό δημοσίευμα που ενέπλεκε τον πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ σε μυστικές συναντήσεις, ώστε να διερευνηθούν οι προθέσεις του, προκειμένου να είναι ο νέος ένοικος του προεδρικού μεγάρου.

Στην Αγίου Κωνσταντίνου διαβλέπουν «ελεγχόμενο πανικό» στην ηγεσία της δικομματικής, που ενισχύεται από την προοπτική ρευστοποίησης του ΠΑΣΟΚ, με αποτέλεσμα να εξυφαίνονται «ευφάνταστα και γραφικά σενάρια». Αλλες πηγές επισήμαιναν ότι ενδεχομένως στο Μαξίμου θέλουν να «φορτώσουν» στη ΔΗΜΑΡ την ευθύνη ενός σκηνοθετημένου αδιεξόδου, ελλείψει συνεννόησης μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων για το συγκεκριμένο θέμα.

Ομως και ο ίδιος ο κ. Κουβέλης διέψευσε με κατηγορηματικό και απόλυτο τρόπο την πληροφορία ως ανακριβή, δηλώνοντας ότι δεν του έχει γίνει καμιά κρούση, ενώ εκτίμησε ότι τέτοιου είδους συζητήσεις λειτουργούν αποπροσανατολιστικά.

«Εκείνο που με ενδιαφέρει είναι η δυναμική παρέμβαση της ΔΗΜΑΡ-Προοδευτικής Συνεργασίας, του πόλου που έχουμε συγκροτήσει προς όφελος της χώρας και της κοινωνίας. Οτιδήποτε άλλο λέγεται δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα», τόνισε σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ.

Διαψεύδει και ο Κεδίκογλου

Σε ανάλογου ύφους διάψευση προέβη όμως και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Σίμος Κεδίκογλου, ο οποίος μεταφέροντας τη θέση του Μαξίμου υποστήριξε ότι «υπάρχουν πρόσωπα υπεράνω όλων των χώρων που μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις και η Βουλή μπορεί και πρέπει να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας, με στόχο την εξάντληση της τετραετίας».

Συγκεκριμένα, η εφημερίδα «Δημοκρατία» σε ανυπόγραφο πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ της υποστήριζε ότι ο κ. Κουβέλης και ο έμπιστος του πρωθυπουργού, Δημήτρης Σταμάτης, είχαν κρυφό ραντεβού πριν από μερικές εβδομάδες με αντικείμενο να εξεταστεί η δυνατότητα ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ να εκλεγεί στο ύπατο πολιτειακό αξίωμα, και με τις ψήφους της Ν.Δ., για να αποφευχθούν οι πρόωρες κάλπες.

Στο πλαίσιο της αποδόμησης του επίμαχου δημοσιεύματος, στη ΔΗΜΑΡ επικαλούνται μια επιπλέον παράμετρο, τη χρονική συγκυρία που ήρθε στο φως, υπενθυμίζοντας ότι πολύ πρόσφατα ο επικεφαλής της Αγίου Κωνσταντίνου είχε καταστήσει σαφές σε διαδοχικές συνεντεύξεις του ότι αφ” ενός απορρίπτει κάθε πρόταση που αφορά το πρόσωπό του και αφ” ετέρου ότι το κόμμα του, αν δεν αλλάξει η κατεύθυνση της κυβερνητικής πολιτικής, δεν θα συναινέσει σε εκλογή κοινά αποδεκτού Προέδρου της Δημοκρατίας, με συνέπεια να μη συγκεντρωθούν οι απαιτούμενες 180 ψήφοι και να προκηρυχθούν έκτακτες εκλογές.

“Παντιέρα Ρέντσι”: Μοιράζει λεφτά “γιατί έτσι είναι η “Αριστερά”

badiera.gr

Ο πρωθυπουργός της Ιταλίας Ματέο Ρέντσι, βάζει ένα μεγάλο στοίχημα με την ιταλική κοινωνία, την ιταλική Αριστερά, αλλά κυρίως με τον εαυτό του.  Συγχρόνως, γίνεται το «μαύρο πρόβατο» της Ευρώπης: Ευελπιστεί να τεθεί επικεφαλής του ευρωπαϊκού νότου εφαρμόζοντας πρώτα στη χώρα του μία διαφορετική πολιτική από αυτή που επιτάσσει η γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ. Κι αυτό έχει δεσμευτεί ότι θα γίνει με την δραστική μείωση των φόρων για τους χαμηλόμισθους και τους χαμηλοσυνταξιούχους.

Οι αποφάσεις τους έχουν προκαλέσει την εντονότατη δυσφορία των Βρυξελλών οι οποίες διεμήνυσαν στην κυβέρνηση της Ρώμης ότι θα πρέπει να τηρήσει τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς όσον αφορά τον περιορισμό του ελλείμματος και του χρέους της, μία ημέρα αφότου ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι ανακοίνωσε το πρόγραμμα στήριξης της ιταλικής οικονομίας που περιλαμβάνει μείωση των φόρων και υποσχέσεις για αύξηση των δαπανών. Ο Ιταλός πρωθυπουργός γίνεται ο «αντάρτης» της  Ευρώπης προτάσσοντας έναν διαφορετικό δρόμο από τις συνταγές της λιτότητας και αγνοώντας επιδεικτικά τις ανοικτές επιφυλάξεις των Βρυξελλών με την ανακοίνωση ενός φιλόδοξου προγράμματος, ύψους 90 δισ. ευρώ, στόχος του οποίου είναι η επανεκκίνηση της οικονομίας και η ανακούφιση των Ιταλών πολιτών που έχουν πληγεί από την κρίση.

Βεβαίως, οι προτάσεις του Ρέντσι δεν ήταν ουρανοκατέβατες. Τις είχε εξαγγείλει προτού διεκδικήσει τον πρωθυπουργικό θώκο της Ιταλίας. Κατά συνέπεια, η Γερμανίδα καγκελάριος αλλά και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν θα πρέπει να ξαφνιάστηκαν από το φιλόδοξο πρόγραμμά του. Αυτό, όμως, που χρειάζεται ο Ρέντσι είναι να πείσει τον ευρωπαϊκό Βορρά ότι η Ιταλία θα πρέπει πρώτη να αποδείξει ότι το πρόγραμμα του πρωθυπουργού της αποδίδει καρπούς.

Η πρόκληση για τον Ρέντσι θα είναι να καταφέρει να μην αυξήσει τους φόρους και ταυτόχρονα  η χώρα του να τηρήσει όλες τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει απέναντι στην ΕΕ σχετικά με τους οικονομικούς της δείκτες.

Από την πλευρά του, ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Σάιμον Ο’ Κόνορ, κατά την ενημέρωση των δημοσιογράφων στις Βρυξέλλες χαιρέτισε τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η νέα ιταλική κυβέρνηση, στις οποίες περιλαμβάνονται μειώσεις φόρων, ύψους 10 δισεκατομμυρίων ευρώ, για τους χαμηλόμισθους και μια δέσμευση ότι το κράτος θα αποπληρώσει τις καθυστερούμενες οφειλές του απέναντι στις ιδιωτικές επιχειρήσεις. Την ίδια ώρα, όμως, οι Βρυξέλλες έσπευσαν να κουνήσουν το  δάκτυλο στη Ρώμη φρεσκάροντας την μνήμη της για τις δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί στο πλαίσιο του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης.

«Ταυτόχρονα, υπενθυμίζουμε ότι είναι ανάγκη να τηρηθούν οι δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί στο πλαίσιο του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, ιδίως για τις χώρες που έχουν πολύ υψηλό δημοσιονομικό χρέος», συμπλήρωσε ο εκπρόσωπος της Κομισιόν. Ο Ο’ Κόνορ τόνισε επίσης ότι η Ιταλία, το χρέος της οποίας εκτιμάται από την Επιτροπή ότι θα εκτιναχθεί φέτος στο 133% του ΑΕΠ της, θα πρέπει να επικεντρωθεί στη μείωση του χρέους της μεσοπρόθεσμα.

Το μεταρρυθμιστικό και δημοσιονομικό πρόγραμμα της κυβέρνησης Ρέντσι θα πρέπει να υποβληθεί στην Κομισιόν τον ερχόμενο Απρίλιο, στο πλαίσιο της διαδικασίας αποτροπής των ενδεχόμενων δημοσιονομικών κινδύνων στην ΕΕ. «Θα τα εκτιμήσουμε για να καθορίσουμε εάν είναι επαρκή όσον αφορά τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ιταλική κυβέρνηση», κατέληξε.

Ο Ιταλός πρωθυπουργός κήρυξε τον πόλεμο στους πλούσιους που δεν ξέρουν τι σημαίνει για έναν εργαζόμενο να μην μπορεί «να βγει μία φορά την εβδομάδα» γιατί δεν έχει να πληρώσει ούτε για μια πίτσα.«Εκείνοι που ειρωνεύονται (δηλαδή οι πιο εύποροι) δεν έχουν την παραμικρή ιδέα τι σημαίνει να κερδίζεις 1.500 ευρώ τον μήνα, να πρέπει να παραιτηθείς από την ιδέα να αγοράσεις ένα βιβλίο στο παιδί σου, να μην μπορείς να βγεις έξω ένα βράδυ την εβδομάδα για να φας μια πίτσα», είπε ο Ρέντσι.

Το μέτρο που προκάλεσε τις μεγαλύτερες αντιδράσεις αφορούσε τη μείωση των φόρων εισοδήματος για 10 εκατομμύρια φορολογούμενους, κάτι που θα στοιχίσει στο κράτος 10 δισεκατομμύρια ευρώ.

«Για μας είναι προφανές ότι αν βάλουμε στην τσέπη των Ιταλών 1.000 ευρώ επιπλέον ετησίως,  θα στηριχθεί η κατανάλωση: Πρόκειται για ένα δίκαιο μέτρο, ιστορικής σημασίας», υποστήριξε ο Ρέντσι, διευκρινίζοντας ότι οι προτάσεις του θα ωφελήσουν περισσότερο τους φτωχούς και τη μεσαία τάξη. «Δεσμεύτηκα, μέχρι την 1η Μαΐου, να βάλω 10 δισεκατομμύρια ευρώ στις τσέπες 10 εκατομμυρίων Ιταλών που κερδίζουν λιγότερα από 25.000 ευρώ ετησίως, και θα το κάνω», πρόσθεσε ο Ιταλός πρωθυπουργός.

Αναφερόμενος στα συνδικάτα που εκφράζουν αμφιβολίες για την επιτυχία του μέτρου, ο Ρέντσι διαβεβαίωσε ότι η πρότασή του μπορεί να χρηματοδοτηθεί πλήρως και ότι είναι «το πιο αριστερό μέτρο των τελευταίων ετών, αυτού που, τέλος πάντων, θεωρώ εγώ ως αριστερά». Μία από τις δεσμεύσεις του Ρέντσι είναι επίσης ότι το ιταλικό δημόσιο θα καταβάλει άμεσα τα 60 δισεκατομμύρια ευρώ που χρωστά στις ιδιωτικές επιχειρήσεις. Σε ότι αφορά την επισκευή των δημόσιων σχολείων, η ιταλική κυβέρνηση θα διαθέσει 3,5 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ θα συνεχισθεί η πώληση των οχημάτων που ήταν έως τώρα στην διάθεση ανώτατων στελεχών του κρατικού μηχανισμού.

Επιπλέον, ο σημαντικότερος φόρος που καταβάλλουν οι επιχειρήσεις, επίσης, θα περιορισθεί κατά 10%, χάρη σε πόρους που θα εξευρεθούν από την αύξηση της φορολόγησης των κατόχων μετοχών ιδιωτικών επιχειρήσεων: από το 20%, ο σχετικός φόρος αυξάνεται στο 26%.

Η Ευρώπη αφηγείται τον εαυτό της

του Νίκου Ξυδάκη , kathimerini.gr

Μια δεκαετία πέρασε από τη συγγραφή του Συντάγματος της Ευρωπαϊκής Ενωσης και τους κλυδωνισμούς που υπέστη. Πρώτα αφαιρέθηκε από την τελική μορφή του προοιμίου, ο σαφής ορισμός των πολιτισμικών θεμελίων της Ευρώπης: η ελληνορωμαϊκή παράδοση, ο χριστιανισμός, ο ιουδαϊσμός. Οι τρεις λόφοι δηλαδή, που ανέφερε ο πρόσφατα ο Γερμανός Πρόεδρος Γιόακιμ Γκάουκ, αντικρίζοντας την Ακρόπολη: οι λόφοι της Αθήνας, της Ρώμης, της Ιερουσαλήμ. Στη δεκαετία που πέρασε πολλά συνέβησαν. Το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα συρρικνώθηκε ιστορικο-ιδεολογικά, με απαλοιφή των τριών προειρηθέντων πυλώνων, ώστε να μην αποκλείονται ή προσβάλλονται άλλες δοξασίες και καταγωγές. Το μοντάζ όμως δεν ήταν ικανό για να υπερψηφιστεί το Σύνταγμα από τους Ευρωπαίους πολίτες· ο φιλόδοξος καταστατικός χάρτης ατύχησε όταν εξετέθη στην καθολική λαϊκή ψήφο, και πέρασε μόνο με τις ψήφους των πειθαρχημένων εθνικών κοινοβουλίων.

Εν τω μεταξύ συνέβη η μεγάλη κρίση του 2008, όταν η φούσκα της χρηματοπιστωτικής απληστίας εξερράγη στα χέρια των κυβερνήσεων που υμνούσαν την ελεύθερη-αυτορυθμιζόμενη αγορά, με βαρύ ή και αβάστακτο κόστος για τους ευρωπαϊκούς λαούς. Η κρίση, μεταξύ άλλων, έδειξε τα όρια αντοχής της νομισματικής ένωσης, έδειξε το κενό της ανύπαρκτης πολιτικής ένωσης, και έδειξε επίσης ότι ο φεντεραλισμός ήταν απλώς ένα κενό γράμμα, η ομοσπονδία ελευθέρων κρατών ήταν μια ξεχασμένη διακήρυξη· η κρίση ρευστότητας, η κρίση χρέους, η κρίση του χρηματοπιστωτικού τομέα, κάθε πτυχή της κρίσης αντιμετωπίστηκε διακυβερνητικά, όχι φεντεραλιστικά, με γνώμονα τον συσχετισμό ισχύος των κρατών-μελών και όχι τις παλαιές διακηρύξεις πίστης σε κοινά ιδεώδη σύγκλισης και συνοχής. Υπό μία έννοια, η πολιτική έπαιρνε την εκδίκησή της, απέναντι σε μια κενή περιεχομένου ρητορική και σε μια τεχνοκρατική διαχείριση της εξουσίας. Πριν από μερικές ημέρες, η Πολιτισμική Επιτροπή της Ε.Ε., αποτελούμενη από είκοσι επιφανείς Ευρωπαίους του πνεύματος και των τεχνών, παρουσίασε ένα σύντομο πλην φιλόδοξο κείμενο, το «Νέο αφήγημα για την Ευρώπη». Η παρουσίαση έγινε στο Βερολίνο, ενώπιον του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Χ. Μπαρόζο και της Γερμανίδας καγκελαρίου Αγκελα Μέρκελ.

Το καλογραμμένο, καίτοι επιφανειακό, κείμενο φιλοδοξεί προφανώς να καλύψει το πνευματικό και ιδεολογικό κενό που καθίσταται όλο και εμφανέστερο στη συζήτηση περί Ευρώπης. Προσπαθεί να απαντήσει στις ανησυχίες των όλο και περισσότερων ευρωσκεπτικιστών πολιτών, να διασκεδάσει τους φόβους, να τονώσει τον καχεκτικό φεντεραλισμό έναντι του αναζωπυρωμένου εθνικισμού, και δη του ακροδεξιού. Εξ ου και οι συντάκτες του εντοπίζουν τα ιστορικά ορόσημα της μεταπολεμικής Ευρώπης, στα οποία πλάι στον μη πόλεμο και την Πτώση του Σιδηρού Παραπετάσματος (sic), εντάσσουν την έκρηξη της χρηματοπιστωτικής φούσκας· εκεί επισημαίνεται και μια υπόρρητη αντίφαση της σύγχρονης Ευρώπης: αφενός η μεσσιανική υποδοχή της ελεύθερης αγοράς, αφετέρου, η δραματική σύγκρουση της ελεύθερης αγοράς με την πραγματικότητα.

Οι συντάκτες της Νέας Αφήγησης δεν διστάζουν να αναφέρουν τους τρεις λόφους του Προέδρου Γκάουκ, αλλά η ρητορική τους κορυφώνεται με το διφυές όραμα «Αναγέννηση - Κοσμοπολιτισμός». Εδώ όμως διαφαίνονται οι περιορισμοί της ρητορικής τους. Οπως ευλόγως αναρωτήθηκε ο Γιώργος Πρεβελάκης, καθηγητής γεωπολιτικής, κάθε άλλο παρά ευρωσκεπτικιστής: «Οι Αναγεννήσεις συμβαίνουν, δεν διατάσσονται άνωθεν. Ο Κοσμοπολιτισμός δεν μονοπωλείται. Τι διακρίνει τον Ευρωπαίο κοσμοπολίτη από τον Αμερικανό;». Και τον Αυστραλό και τον Βραζιλιάνο και τον Ιάπωνα κ.ά. θα προσθέταμε.

Η Νέα Αφήγηση περιέχει αδυναμίες και αντιφάσεις. Πολλές. Εντούτοις και μόνη η γέννησή της δείχνει ότι η συζήτηση για την Ευρώπη δεν μπορεί πια να εξαντλείται σε ανακύκλωση τεχνοκρατικών δοξασιών, ενώ σωρεύονται πολιτικά και κοινωνικά ερείπια. Οι πνευματικές και πολιτισμικές προϋποθέσεις συγκρότησης μιας ευρωπαϊκής ταυτότητας παίρνουν επιτέλους τη θέση τους πλάι στους εμφανέστερα ταλαιπωρημένους κοινωνικούς και πολιτικούς όρους.

Η τεχνογνωσία του Όλι Ρεν

του Σταύρου Καπάκου , avgi.gr

  Τη μισή αλήθεια είπε πάλι ο επίτροπος Όλι Ρεν αναφερόμενος στην Ελλάδα και το Μνημόνιο. Έριξε την ευθύνη στις κυβερνήσεις Καραμανλή και Παπανδρέου, κατά 70% και 30% αντιστοίχως, για το ότι η Ελλάδα ξέφυγε από κάθε έλεγχο και δεν έλαβε κανένα μέτρο για να αποτρέψει την κρίση, αλλά, όταν αναφέρθηκε στο Μνημόνιο, επέκρινε τη χώρα μας λέγοντας ότι δεν το εφάρμοσε, ενώ αγνόησε τις διαρθρωτικές αλλαγές.
Η κυβέρνηση Καραμανλή απέκρυψε "το εξωφρενικό έλλειμμα 15,6%", ενώ η κυβέρνηση Παπανδρέου αδιαφόρησε. Η χώρα υπέπεσε σε πολιτική απάτη, υποστηρίζει ο Όλι Ρεν. Αν είναι όμως έτσι, η γραφειοκρατία των Βρυξελλών δεν είναι άμοιρη ευθυνών αλλά συνυπεύθυνη, αφού έκανε "πλάτες" στους εκάστοτε εκλεκτούς της στην Αθήνα, αντί, ως όφειλε, να ελέγχει τα στοιχεία. Όταν, μάλιστα, ήρθε η ώρα των Μνημονίων, στήριξε τις κυβερνήσεις που συγκρότησαν οι δύο "κακοί μαθητές της".
Ας έρθουμε τώρα στην άλλη "αλήθεια" του Όλι Ρεν, ότι δηλαδή φταίνε οι κυβερνήσεις και το εγχώριο πολιτικό σύστημα για τα μέτρα που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα. Και τα μικρά παιδιά πλέον γνωρίζουν ότι η τρόικα επέβαλε και οι κυβερνήσεις εφάρμοσαν μια πολιτική εσωτερικής υποτίμησης, συνέπεια της οποίας είναι η μαζική ανεργία, η δραματική μείωση των μισθών και των συντάξεων, οι εργασιακές σχέσεις - λάστιχο, η εκθεμελίωση του κοινωνικού κράτους. Αυτή ήταν η "τεγνογνωσία" για την οποία μιλάει ο Όλι Ρεν. Ζητά δε ως "θεραπεία" ακόμη μεγαλύτερη συρρίκνωση του δημόσιου τομέα, ενώ τονίζει ότι πρέπει να προστατευθούν οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες! Εδώ η υποκριτική ευαισθησία του ξεπερνά κάθε όριο. Ζητάει προστασία των κοινωνικών ομάδων τις οποίες έπληξε η τιμωρητική πολιτική της επεκτατικής λιτότητας!
Ο Όλι Ρεν επιμένει σε μια πολιτική που απειλεί τη συνοχή της Ε.Ε., διευρύνει το χάσμα πλουσίων και φτωχών και δεν έχει ίχνος κοινωνικής δικαιοσύνης. Κατά τα άλλα, φαντάζει μάλλον ως ειρωνεία η άποψή του ότι οι εταίροι δέχτηκαν να χρηματοδοτήσουν την Ελλάδα και να την κρατήσουν στο ευρώ. Ο Ευρωπαίος επίτροπος γνωρίζει περισσότερο από τον καθένα ότι σχεδόν το σύνολο των νέων δανείων προς την Αθήνα πηγαίνει στις ευρωπαϊκές τράπεζες, επιστρέφει δηλαδή στους δανειστές.

Πως οι “γύπες των αγορών” κύκλωσαν την Ελλάδα

badiera.gr

“Ποτέ μην αφήνετε μία καλή κρίση να πάει χαμένη”. Τη συμβουλή αυτή του Τσώρτσιλ ακολουθούν επενδυτικές εταιρείες που χρησιμοποιώντας διακρατικές συμφωνίες θησαυρίζουν από χώρες που βρίσκονται σε δυσχέρεια. Οι γύπες των αγορών πλούτισαν από την Αργεντινή και τώρα κυκλώνουν Ελλάδα, Κύπρο και Ισπανία.
Σύμφωνα με έρευνα του Transnational Institute και του Corporate Europe Observatory, τα στοιχεία της οποίας παρουσιάστηκαν στο Spiegel, τη διάσωση των τραπεζών με δημόσιο χρήμα, είναι πολύ πιθανό να ακολουθήσει μία δεύτερη διάσωση – κερδοσκόπων αυτή τη φορά.
Η έκθεση με τον τίτλο “Κερδίζοντας από την κρίση” μάλιστα καταδεικνύει τις ευθύνες της ΕΕ με την Κομισιόν να φαίνεται να παίζει έναν “διπλό ρόλο”, αφού εμφανίζεται από τη μία να επικρίνει τις πρακτικές αυτές αλλά από την άλλη πλευρά να ενθαρρύνει τα κερδοσκοπικά παιχνίδια εις βάρος των διαφόρων χωρών.
Βάση του προβλήματος είναι οι επενδυτικές συμφωνίες που υπογράφονται μεταξύ κρατών και οι οποίες προβλέπουν προστασία των ξένων επενδυτών από κινδύνους και απώλειες.
“Τραβώντας” στο έπακρο τα δικαιώματα που τους παρέχονται, υπό την καθοδήγηση μεγάλων δικηγορικών γραφείων που ειδικεύονται στο αντικείμενο και κερδίζουν πακτωλό χρημάτων από τις υποθέσεις αυτές, ξένοι επενδυτές διεκδικούν αποζημιώσεις για τις “αναμενόμενες” απώλειες τους στις χώρες της κρίσης.
Σύμφωνα με την έρευνα τέτοια κερδοσκοπικά παιχνίδια έχουν στηθεί σε όλες τις σύγχρονες οικονομικές κρίσεις, αλλά “πρωταθλήτρια” έχει αναδειχθεί η Αργεντινή εναντίον της οποίας έχουν ασκηθεί 40 “διώξεις”, για επενδύσεις που δεν έχουν αποδώσει τα “αναμενόμενα”.
Μέσω τέτοιων διακρατικών συμφωνιών, εταιρείες έχουν διεκδικήσει πάνω από 700 εκατομμύρια ευρώ από την Ισπανία, πάνω από ένα δισ. ευρώ από την Κύπρο και “άγνωστο ποσό” από την Ελλάδα, η οποία έχει υπογράψει 39 διακρατικές επενδυτικές συμφωνίες.
Ένα μικρό δείγμα διεκδικήσεων εις βάρος της χώρας μας – και πρακτικών των “κορακιών” της αγοράς – είναι η περίπτωση της Postova Bank της Σλοβακίας , η οποία αγόρασε ελληνικά ομόλογα το 2010, αφού ο S&P τα υποβάθμισε στην κατηγορία “σκουπιδιών”.
Αγοράζοντας ελληνικό χρέος, όταν όλοι το “ξεφορτώνονταν” έναντι μικρού ποσοστού της ονομαστικής του αξίας, στη συνέχεια αρνήθηκε την γενναιόδωρη προσφορά για αναδιάρθρωση του χρέους που προσφέρθηκε στους ιδιώτες επενδυτές και άσκησε δίωξη κατά της Ελλάδας ζητώντας να πληρωθεί για όλο το ποσό.
Αυτό, παρότι το “κούρεμα” δεν ήταν ελληνική επιλογή αλλά επιβλήθηκε από την τρόικα.
Σημειώνεται πως στην Αργεντινή εταιρείες εμφανίζονται και διεκδικούν χρήματα για απώλειες δέκα χρόνια μετά την κρίση, γεγονός που οφείλει να σημάνει “καμπανάκι” στην Ευρωζώνη, όπως αναφέρει η έρευνα.
Σύμφωνα με αυτήν, στις επενδυτικές εταιρείες προσφέρεται “καθεστώς VIP” όσον αφορά τις (αναμενόμενες και εν γνώσει σε αρκετές περιπτώσεις) απώλειες τους από την κρίση καθώς οι υποθέσεις διευθετούνται εκτός του συστήματος Δικαιοσύνης των ενδιαφερομένων χωρών, μεταξύ εκπροσώπων των μερών.
Σημειώνεται ότι η Postova Bank, ανακοίνωσε καθαρά κέρδη 67,5 εκατομμυρίων ευρώ το 2012, ενώ είναι άγνωστο πόσοι ακόμη διεκδικούν χρήματα από την Ελλάδα, τα οποία αν κερδίσουν θα πληρώσουν και πάλι οι φορολογούμενοι.
Σημαντικό στοιχείο είναι ότι ο συμφωνίες αυτές που κλείνονται με την επιρροή διαφόρων λόμπι συμφερόντων δεν δίνονται στη δημοσιότητα.
Πρόσφατα ο ευρωβουλευτής των γερμανών “Πρασίνων”, Σβεν Γκίγκολντ, διέρρευσε στοιχεία των συζητήσεων για μία τέτοια συμφωνία που διεξάγονται μεταξύ της ΕΕ και των ΗΠΑ και η οποία χαρακτηρίζεται “η μεγαλύτερη συμφωνία στην ιστορία” από το περιοδικό Politics.co.uk.

Αποτέλεσμα ήταν το μεγαλύτερο συνδικάτο της χώρας να ζητήσει να σταματήσουν οι συνομιλίες που διεξάγονται “σε κλειστά δωμάτια”.

Πέθανε ο Τόνι Μπεν, ένας συνεπής της αριστερής πτέρυγας των Εργατικών

Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο , in.gr

Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 88 ετών άφησε την Παρασκευή ο Τόνι Μπεν, υπουργός στις κυβερνήσεις των Χάρολντ Ουίλσον (1974-1976) και Τζέιμς Κάλαχαν (1976-1979), συνεπής της αριστερής πτέρυγας των βρετανικών Εργατικών και πρόεδρος της Συμμαχίας «Stop The War».

Την είδηση του θανάτου του ανακοίνωσε η οικογένειά του. Ο Τόνι Μπεν έφυγε ήσυχα στο σπίτι του στο δυτικό Λονδίνο.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1950 και παρέμεινε στη Βουλή των Κοινοτήτων έως το 2001, όταν αποφάσισε να εγκατελείψει το Ουέστμίνστερ «για να περάσει περισσότερο χρόνο στην πολιτική», όπως είχε πει.

Στη συνέχεια ανέπτυξε έντονη δράση από τις τάξεις της Συμμαχίας Stop The War, η οποία αντιδρούσε στη βρετανική επέμβαση στο Ιράκ. Υπήρξε επικεφαλής της Συμμαχίας, θέση την οποία διατήρησε για πολλά χρόνια.

Μάλιστα ο Τόνι Μπεν ταξίδεψε το 2003 στη Βαγδάτη, όπου συναντήθηκε με τον Σαντάμ Χουσεΐν. Πρωτοστάτησε και στην ογκώδη διαδήλωση κατά του πολέμου στο Ιράκ που έγινε στο Λονδίνο, τον Φεβρουάριο του 2003.

Newsroom ΔΟΛ

Η Μαρία Γιαννακάκη υποψήφια περιφερειάρχης Αττικής

badiera.gr

Η Εκτελεστική Επιτροπή της ΔΗΜΑΡ που συνεδρίασε σήμερα το πρωί, αποφάσισε να υποδείξει για υποψήφια Περιφερειάρχη Αττικής τη βουλευτή Β Πειραιά, κ. Μαρία Γιαννακάκη.
Ο κ. Β. Οικονόμου απέσυρε οικειοθελώς την υποψηφιότητα του καθώς ο Πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Φώτης Κουβέλης του ανέθεσε ιδιαίτερα καθήκοντα για την επόμενη περίοδο σχετικά με τη συγκρότηση του προοδευτικού πόλου.
Ο βουλευτής της ΔΗΜΑΡ, Β. Οικονόμου με δελτίο τύπου που εξέδωσε μετά την συνεδρίαση της ΕΕ, δηλώνει:

Μετά την τιμητική πρόταση του Προέδρου της ΔΗΜΑΡ, κ Φώτη Κουβέλη να συνδράμω στην συγκρότηση του Προοδευτικού Πόλου της Κεντροαριστεράς ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της ΔΗΜΑΡ, αποσύρω την υποψηφιότητά μου για την Περιφέρεια Αττικής. Η Αττική παραμένει στο κέντρο του ενδιαφέροντός μου, θα παραμείνω πιστός στην ενασχόληση με τα προβλήματα της Αττικής Κοινωνίας χωρίς να κάνω ούτε ένα βήμα πίσω στην διεκδίκηση μιας στοχευμένης κοινωνικής πολιτικής για τους ανέργους, τους αδύναμους συμπολίτες μας, τη νέα γενιά, την μεσαία τάξη.

Ο ενδιάμεσος χώρος

Του Γιώργου Σιακαντάρη , badiera.gr

Την στιγμή που το μιντιοδιαδικτυακό Ποτάμι κυλάει προωθώντας μια ακόμη δεξιά ιδεολογία του τύπου «είμαι με όλους όσοι είναι δυσαρεστημένοι από τα υπάρχοντα κόμματα» ή του τύπου δεν υπάρχουν αριστερές και δεξιές λύσεις, παρά μόνο λύσεις, η συνδιάσκεψη της ελληνικής Ελιάς δεν έθεσε ως κεντρικό στόχο της να πείσει για το αντίθετο.

Το εγχείρημα της Κεντροαριστεράς ταλαιπωρείται από θεωρίες που την κατατάσσουν στον ενδιάμεσο ή στον μεσαίο χώρο. Η χρήση απολίτικων γεωγραφικών όρων για τον προσδιορισμό πολιτικών χώρων θυμίζει το γνωστό ανέκδοτο για τις διαφορές μεταξύ καπιταλισμού και κομμουνισμού. Ως γνωστόν ο καπιταλισμός είναι ένα κοινωνικό σύστημα στο οποίο κυριαρχεί η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Ο κομμουνισμός είναι το αντίθετο. Έτσι κατ’ αναλογία η επίκληση της εκπροσώπησης του μεσαίου χώρου από την Κεντροαριστερά για να δώσει το στίγμα της οδηγεί σε ορισμούς τύπου Κεντροαριστερά είναι αυτό που κινείται μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς, ενώ Κεντροδεξιά είναι το αντίθετο. Ταυτολογία. Αυτό συμβαίνει όταν η απολιτικότητα ντύνεται πολιτικός καρνάβαλος. Οι θεωρίες του μεσαίου χώρου και των κοινών λύσεων είναι ότι πρέπει ώστε από τη μια να παραμένει στην κυβέρνηση η δεξιά εκδοχή λύσεων και από την άλλη το αντίπαλο δέος προς αυτήν να είναι ο αριστερός λαϊκισμός.

Η ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς δεν θα υπάρξει αν αυτή δεν πείσει ότι όχι μόνο υπάρχουν αριστερές και δεξιές λύσεις για τα ίδια κοινά προβλήματα, αλλά και ότι αυτές οι λύσεις ακόμη και αν έχουν κοινά αποτελέσματα, έχουν πάντα διαφορετικές επιπτώσεις.Ας δώσω μόνο ένα παράδειγμα. Το δημοσιονομικό έλλειμμα αποτελεί κοινό πρόβλημα για τη χώρα. Η λύση του βασίζεται στη δημοσιονομική ισορροπία. Αλλά οι τρόποι επίτευξης αυτής της ισορροπίας διαφέρουν. Ο ένας είναι η λιτότητα σε θανάσιμο μείγμα με τη μείωση των φορολογικών συντελεστών για τα υψηλότερα εισοδήματα, ο άλλος είναι η ανάδειξη ενός διαφορετικού κοινωνικού κράτους παροχής υπηρεσιών, που με τον τρόπο λειτουργίας του θα αυξάνει το ΑΕΠ, αλλά και θα επιτρέπει την λειτουργία του ιδιωτικού τομέα σε παραγωγικές βάσεις.

Η λιτότητα περιορίζει τα ελλείμματα, αλλά διαλύει τον κοινωνικό ιστό. Το κράτος παροχής υπηρεσιών περιορίζει τα ελλείμματα, χωρίς να μειώνει τα εισοδήματα, γιατί καλύπτοντας τις βασικές ανάγκες των πολιτών αυξάνει το διαθέσιμο για κατανάλωση ή επενδύσεις ατομικό εισόδημα.Να το θέσω και διαφορετικά: η αντίληψη η οποία επικαλείται το σκεπτικό πως ό,τι δεν φορολογείται πηγαίνει σε επενδύσεις, γι’ αυτό και προκρίνει χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές για τα υψηλά εισοδήματα (πολιτικές Αλογοσκούφη) είναι μια δεξιά άποψη, με συγκεκριμένες κοινωνικές επιπτώσεις στην παραγωγή πλούτου που δεν αναδιανέμεται.

Η άποψη που υποστηρίζει ότι μπορεί να υπάρχει κράτος πρόνοιας, το οποίο δεν θα λειτουργεί απλά και μόνο ως δίκτυ ασφαλείας, αλλά με τις ποιοτικές υπηρεσίες που θα προσφέρει θα αποτελεί μοχλό ανάπτυξης, είναι μια αριστερή αντίληψη. Σύμφωνα με αυτήν, είναι λάθος να θεωρούνται όλες οι δημόσιες δαπάνες αντιαναπτυξιακές. Εκείνες οι δημόσιες δαπάνες που διοχετεύονται στην ενίσχυση των κοινωνικών υπηρεσιών οδηγούν σε αύξηση του εθνικού εισοδήματος και των εσόδων, άρα και σε μείωση των ελλειμμάτων.Στη Συνδιάσκεψη της Ελιάς, εκτός από τη γενικόλογη διακήρυξη ακούστηκαν πολλές εκκλήσεις για «κοινά μετερίζια», «όχι σε προσωπικές ατζέντες» και άλλα παρόμοια που θα μπορούσαν να αφορούν οποιονδήποτε χώρο. Απ’ όσα γνωρίζω, όμως, μόνο ο Ηλίας Μόσιαλος και ένας νεολαίος εκ των 58 ο Πασχάλης Αγανίδης αναφέρθηκαν στο πρόβλημα των ανισοτήτων που γεννά η αγορά και στην ανάγκη αναδιανομής. Χωρίς τη σύγκρουση όμως γι’ αυτά δεν γίνεται λάδι, μόνο ηλιέλαιο.Το σύνθημα ούτε λιτότητα, ούτε λαϊκισμός δεν αρκεί για να δημιουργηθεί η ελληνική Ελιά. Η Κεντροαριστερά οφείλει να προτείνει ένα νέο συνασπισμό εξουσίας, ο οποίος θα συνδυάζει το όραμα για μια Ευρώπη των κοινωνικών μεταβιβάσεων με την ανάγκη προώθησης μεταρρυθμίσεων που θα ξεθεμελιώνουν τον κρατισμό, αλλά και τον χώρο της αγοράς με τις αθέμιτες πρακτικές του (καρτέλ τιμών, λαθρεμπόριο, άθλιες εργασιακές συνθήκες, υπερεκμετάλλευση, απλήρωτοι εργαζόμενοι, απολυμένοι χωρίς αποζημίωση). Αυτός ο νέος συνασπισμός εξουσίας θα εκφράζει την πολιτική ενότητα μιας σοσιαλδημοκρατικής αντίληψης με αριστερές και δημοκρατικές διαθέσεις. Αν η όποια Κεντροαριστερά υποτιμήσει τα παραπάνω κινδυνεύει να αυτοκτονήσει πριν ακόμη γεννηθεί.

Κουβέλης: Απειλητικές και προκλητικές οι δηλώσεις Σόιμπλε

real.gr

«Απειλητικές και προκλητικές» χαρακτήρισε τις δηλώσεις του γερμανού υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Φωτης Κουβέλης, μιλώντας στην πρωινή εκπομπή του ΣΚΑΙ.

Ο κ. Κουβέλης προσέθεσε ότι στις δηλώσεις Σόιμπλε διαπιστώνει την απειλή της Γερμανίας προς την Ελλάδα για λήψη νέων μέτρων, τα οποία δεν έχουν σχέση με τις δανειακές υποχρεώσεις της χώρας μας, παραθέτοντας ως παράδειγμα την «εργαλειοθήκη» του ΟΟΣΑ.

Στο πλαίσιο αυτό, κατηγόρησε την τρόικα πως επιδιώκει «ισοπέδωση του εργασιακού χώρου και των εργασιακών δικαιωμάτων», και επακόλουθη κυριαρχία των αγορών.

Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ σημείωσε πως η Ελλάδα δεν χρειάζεται νέο δάνειο, παρά μόνο αναδιάρθρωση του χρέους της και μία «αναπτυξιακή έκρηξη». Όσον αφορά την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για ακύρωση του μνημονίου, επεσήμανε πως ενέχει τους κινδύνους της «τυπικής χρεοκοπίας», της «οικονομικής απομόνωσης» και της εξόδου από την ευρωζώνη.

Σχετικά με το ζήτημα του πρωτογενούς πλεονάσματος, και τις πληροφορίες που θέλουν την τρόικα να θέτει ζήτημα για τη διανομή του, ο κ. Κουβέλης τόνισε πως το πλεόνασμα είναι «ως ένα βαθμό λογιστικό» και επετεύχθη με «βάρβαρες περικοπές», αλλά συμπλήρωσε πως είναι «μία πραγματικότητα» και πρέπει να επιστραφεί στις ευπαθείς ομάδες.

Οχι μόνο ένδεια, αλλά αναξιοπρέπεια

του Νίκου Ξυδάκη , kathimerini.gr

Ο έμπορος της Σόλωνος είχε καθυστερήσει τη δόση του στην εφορία. Η εφορία πάγωσε τον λογαριασμό όψεως στην τράπεζα, με τον οποίο κάνει τις πληρωμές του μέσω επιταγών. Ο έμπορος συγκέντρωσε επειγόντως ένα ποσόν, για να το αθροίσει με το υπόλοιπο του λογαριασμού και να εξοφλήσει το ληξιπρόθεσμο χρέος του. Ματαίως. Δεν μπορεί. Η τράπεζα δεν μεταβιβάζει το παρακρατημένο ποσόν του λογαριασμού στην εφορία· επικαλείται φόρτο εργασίας και έλλειψη προσωπικού λόγω του πρόσφατου κύματος εθελουσίων εξόδων. Τα χρήματα παραμένουν εγκλωβισμένα, και το χειρότερο: παραμένει μπλοκαρισμένος και αδρανής ο επαγγελματικός λογαριασμός όψεως. Ο έμπορος δεν μπορεί να καλύψει τις επιταγές του, να φανεί συνεπής στις τρέχουσες υποχρεώσεις του· τρέχει να προλάβει τις επιταγές σε συνεργάτες του, να τις πληρώσει μετρητά, χέρι χέρι, έχει τεθεί εκτός τραπεζικού συστήματος.

Δεν είναι μόνος· στο κατάστημα της τράπεζας που τον γνωρίζουν από δεκαετίες, του είπαν ότι σαν κι αυτόν έχουν εκατοντάδες μικρομεσαίους επιχειρηματίες, με παγωμένους λογαριασμούς.

Δεν σταματά εδώ. Με φιρμάνι της διοίκησης, όσοι οφείλουν ασφαλιστικές εισφορές άνω των 5 χιλιάδων ευρώ στον ΟΑΕΕ (πρώην ΤΕΒΕ) απειλούνται με κατάσχεση κινητής και ακίνητης περιουσίας τους. Ηδη έχουν εκδοθεί περίπου 6,5 χιλιάδες εντολές κατάσχεσης.

Οποιος έχει στοιχειώδη αίσθηση της αγοράς, γνωρίζει ότι 450 χιλιάδες μαγαζάτορες και ελευθεροεπαγγελματίες από καιρό δεν καταβάλλουν εισφορές, έχουν τεθεί εκτός ασφαλιστικού συστήματος. Πολλοί επιχείρησαν να κάνουν ρύθμιση του χρέους, με δόσεις, πλην όμως η ταυτόχρονη καταβολή δόσεων παλαιού χρέους και τρεχουσών οφειλών είναι αδύνατη εκ των πραγμάτων σε μια παγωμένη αγορά.

Πρόκειται περί δαιμονικού κύκλου. Οι εν αδυναμία μικρομεσαίοι οδηγούνται στη χρεοκοπία, αλλά δεν μένουν απλώς στον δρόμο, χωρίς δουλειά· επιπλέον απειλούνται με κατασχέσεις της περιουσίας τους και απώλεια της ελευθερίας τους. Ακόμη κι αν αποφύγουν την κατάσχεση ή τη φυλακή, θα χάσουν οριστικά τη σύνταξή τους, για την οποία πλήρωναν εισφορές είκοσι, είκοσι πέντε, τριάντα χρόνια. Εμποροι και επιχειρηματίες πενήντα και εξήντα χρόνων, νοικοκυραίοι και συνεπείς σε όλη τους την πορεία, μετά τέσσερα χρόνια κρίσης και αναδουλειάς, βλέπουν να χάνονται οι κόποι ολόκληρης ζωής και να απειλούνται με έσχατη ένδεια και αναξιοπρέπεια.

Αυτή η μαζική καταστροφή ανθρώπων πρέπει να ανασχεθεί. Να δοθεί μια περίοδος χάριτος, να κεφαλαιοποιηθούν τα παλιά χρέη, να δοθούν πολλές δόσεις όπως στη νομιμοποίηση αυθαιρέτων, να μπορούν οι εν αδυναμία έμποροι να μπουν στην κατώτατη κλίμακα εισφορών για ένα διάστημα. Προτάσεις έχουν υποβληθεί πολλές, ώστε και η κοινωνική κρίση να αμβλυνθεί και το κράτος να εισπράττει κάτι.

Αν χρεοκοπήσουν μαζικά οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, κατασχεθούν οι περιουσίες τους και στερηθούν θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα, όπως η περίθαλψη και η σύνταξη, ποιο θα είναι το όφελος για τη χώρα; Ποιο θα είναι το δημοσιονομικό και εθνικό όφελος από τον αφανισμό μιας ολόκληρης κοινωνικής τάξης; Αδυνατούμε να κατανοήσουμε οποιοδήποτε όφελος από έναν τέτοιο βίαιο κοινωνικό μετασχηματισμό· αφεύκτως, βλέπουμε τη χώρα μεσοπρόθεσμα σαν ένα απέραντο δημογραφικό γηροκομείο ηλικιωμένων χωρίς σύνταξη, άνεργων μεσήλικων χωρίς καμία προοπτική, νεότερων ανθρώπων με μόνη διέξοδο τη μετανάστευση ή την εργασία των 586 ευρώ.