Οι κρυφοί αριθμοί των φόρων του νέου προϋπολογισμού

23/11/2013 , www.capital.gr

Του Σπύρου Δημητρέλη

Χρονιά άγριας φορολογίας θα είναι και το 2014 σύμφωνα με τις προβλέψεις του νέου προϋπολογισμού.  Ιδιοκτήτες ακινήτων, ελεύθεροι επαγγελματίες και επιχειρήσεις είναι οι μεγάλοι χαμένοι του επόμενου έτους καθώς θα κληθούν να βάλουν πολύ βαθιά το χέρι στην τσέπη προκειμένου να εκπληρωθούν οι φιλόδοξοι στόχοι του σκέλους των εσόδων του προϋπολογισμού.

Ας δούμε τα στοιχεία αναλυτικά:
-οι εισπράξεις από τους φόρους στην περιουσία προβλέπεται να αυξηθούν το 2014 κατά 1,153 δισ. ευρώ, στα 3,937 δισ. ευρώ. Πρόκειται για ένα πρωτοφανές νούμερο όσον αφορά στη φορολόγηση των ακινήτων (και των μετοχών διότι περιλαμβάνεται και ο φόρος υπεραξίας μετοχών). Μάλιστα η αύξηση στα έσοδα έρχεται μετά από μια χρονιά που οι φορολογούμενοι έβαλαν πολύ βαθιά το χέρι στην τσέπη προκειμένου να εξοφλήσουν όχι μόνο το χαράτσι αλλά και τρείς μαζεμένους ΦΑΠ (2011, 2012, 2013). Ο νέος ενιαίος φόρος ακινήτων πρόκειται να φέρει στο δημόσιο ταμείο το ποσό των 2,65 δισ. ευρώ, ωστόσο η βεβαίωση θα φθάσει σε πολύ υψηλότερα επίπεδα, στα 3,3 έως 3,5 δισ. ευρώ.

-τα έσοδα από το φόρο εισοδήματος προβλέπεται να αυξηθούν κατά 1,33 δισ. ευρώ στα 12,91 δισ. ευρώ. Η αύξηση αυτή οφείλεται κατά κύριο λόγο στην αύξηση των εσόδων από το φόρο εισοδήματος νομικών προσώπων (κυρίως επιχειρήσεων). Το βαρύ λογαριασμό πληρώνουν κατά κύριο λόγο οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις με την εφαρμογή φορολογικού συντελεστή 26% έναντι 20% που ίσχυε για τα κέρδη του 2012, οι ελεύθεροι επαγγελματίες που φορολογούνται με 26% από το πρώτο ευρώ, οι μικροϊδιοκτήτες που θα πληρώσουν φόρο 11% από το πρώτο ευρώ ενοίκια που θα εισπράξουν και οι επιχειρήσεις που θα κληθούν να επιστρέψουν μεγάλα ποσά για την επιστροφή των αφορολόγητων αποθεματικών της περιόδου 2000-2003.

-τα συνολικά φορολογικά έσοδα πρόκειται να διαμορφωθούν στα 45,66 δισ. ευρώ έναντι 44,4 δισ. 

-υπάρχει μια ακόμη πρωτοφανής πρόβλεψη του προϋπολογισμού. Είναι αυτή που αφορά στην τάση μεταβολής των φορολογικών εσόδων, δηλαδή στη σχέση μεταξύ της πορείας της οικονομίας και της πορείας των φορολογικών εσόδων. Ενώ το ονομαστικό ΑΕΠ προβλέπεται να αυξηθεί μόλις κατά 0,1% τα φορολογικά έσοδα προβλέπεται ότι θα αυξηθούν κατά 2,8%. Πρόκειται για μια πρωτοφανή τάση μεταβολής (buoyancy) 29,11. Με άλλα λόγια για κάθε ένα ευρώ που αυξάνεται το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν τα φορολογικά έσοδα αυξάνονται κατά 29,11 ευρώ! Μένει να δούμε αν θα επαληθευτεί αυτή η πρόβλεψη.

Πηγή:www.capital.gr

Εσείς μετανάστες... εμείς Ρίο

Πέτρος Κατσάκος , avgi.gr


  Αποσπάσματα από τη χθεσινή ειδησεογραφία:
* Σύμφωνα με την Eurostat, το 2012 καταγράφηκαν 100.400 γεννήσεις και 116.700 θάνατοι, ενώ την ίδια χρονιά εγκατέλειψαν την Ελλάδα πάνω από 44.000 κάτοικοί της.
* Το νοσοκομείο "Ευαγγελισμός" έχει ήδη καταναλώσει το 90% του προϋπολογισμού του, καθώς από 22 εκατομμύρια ευρώ που χρειάζεται ετησίως εγκρίθηκαν μόνο τα 3,5 ευρώ.
* Το 60% δεκαέξι χιλιάδων οικογενειών -συνολικά 32.358 μαθητές- αντιμετώπισαν επισιτιστική ανασφάλεια, ενώ το 23% εξ αυτών (περίπου 8.000) επισιτιστική ανασφάλεια με πείνα κατά το έτος 2012.
* Υποχρηματοδοτούμενα τα 73 Κέντρα Πρόληψης Εξαρτήσεων που λειτουργούν πανελλαδικά.
* Στο Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας - Πειραιά υπάρχουν βάρδιες κατά τις οποίες αναλογεί μία με δύο νοσηλεύτριες σε 30 με 40 ασθενείς, την ίδια ώρα που από τις 11 Κλινικές λειτουργούν μόνον οι 6 και δύο κρεβάτια στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) παραμένουν κλειστά.
* Το 2013 αυξήθηκαν 30% οι αυτοκτονίες στη Δυτική Ελλάδα.
* Το 38% των Ελλήνων δανείζεται για να πληρώσει λογαριασμούς, καθώς τον χαμηλότερο βαθμό ανταπόκρισης στις οικονομικές τους υποχρεώσεις σε σύνολο 21 χωρών παρουσιάζουν οι πολίτες στη χώρα μας.
* Με ανακοίνωση, η ΕΛ.ΑΣ. επιβεβαιώνει τον θάνατο 46χρονου Μπαγκλαντεσιανού στο Α.Τ. Αγίου Παντελεήμονα, χωρίς ωστόσο να αναφέρεται στην σχετική ανακοίνωση η αιτία θανάτου.

Και λοιπόν; Η ανάπτυξη όχι απλώς συνεχίζεται, αλλά τώρα ετοιμάζουμε και βαλίτσες για Βραζιλία. Μόνο που αυτό το «πάμε Ρίο» στα χθεσινά πρωτοσέλιδα μόνο σαν black humor ακούγεται την ώρα που δεν έχουμε να πληρώσουμε ούτε τα διόδια για Ρίο-Αντίρριο. Οι μόνοι φυσικά που έχουν κάθε λόγο να χαίρονται είναι οι γνωστοί «φιλοξενούμενοι» της ΕΠΟ και των χρυσών χορηγών, που ήδη στέλνουν αντίγραφα των διαβατηρίων τους για το μεγάλο ταξίδι του καλοκαιριού. Ας θυμηθούμε μονάχα το πλήθος των «επωνύμων» που πριν τέσσερα χρόνια στριμώχτηκαν στα αεροπλάνα της «χορηγούμενης» εθνικής υπερηφάνειας για τη Νότιο Αφρική και θα καταλάβουμε τι έχει να γίνει φέτος στις πτήσεις για Ρίο. Οπότε πού χρόνος να ασχοληθούμε με τα μικρά, τα μίζερα και το εμπόριο της κλάψας των νεοσταλινικών την ώρα που το έθνος παρακολουθεί ταχύρρυθμα μαθήματα σάμπας;

Συνέντευξη του προέδρου της ΔΗΜΑΡ, Φώτη Κουβέλη στην εφημερίδα "Επενδυτής" και στο δημοσιογράφο, Βαγγέλη Παπαδημητρίου

Δημοσιεύτηκε στις Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2013 08:03

1. Γιατί πιστεύετε ότι οι εκπρόσωποι των δανειστών δοκιμάζουν τα όρια αντοχής της κυβέρνησης με απαιτήσεις για νέα μέτρα; 

Υπάρχει ένα συγκεκριμένο πολιτικό πλαίσιο του προγράμματος προσαρμογής που επικεντρώνεται στην αντιμετώπιση των μακροοικονομικών ανισορροπιών με μέτρα συρρίκνωσης της  οικονομίας, το οποίο και επικαλούνται. Το πρόγραμμα προσαρμογής πρέπει να αλλάξει.
Επιπροσθέτως, εκτιμώ ότι ενθαρρύνονται από την λογική των αλλεπάλληλων υποχωρήσεων της ελληνικής πλευράς, ακόμη και σε ανορθολογικές απαιτήσεις και καταφανώς αναποτελεσματικές οικονομικά. Επίσης ενθαρρύνονται από την τεχνητή αισιοδοξία που καλλιέργησε η κυβέρνηση για ταχύτατη ανάκαμψη, που λειτούργησε ως επιχείρημα  ότι η πολιτική αυτή αποδίδει άρα πρέπει να συνεχιστεί.
2. Υπήρξε και εξακολουθεί να υπάρχει περιθώριο πολιτικής διαπραγμάτευσης, πέρα κι έξω από το γράμμα του μνημονίου; Αυτό ήταν το νόημα της νέας συνάντησης Σαμαρά- Μέρκελ; 

Περιθώρια πολιτικής διαπραγμάτευσης υπάρχουν. Υπενθυμίζω ότι υπάρχουν καταγεγραμμένες οι παραδοχές σωρείας λαθών και αστοχιών από τους ίδιους τους εμπνευστές του προγράμματος προσαρμογής. Όμως τα περιθώρια διαπραγμάτευσης διαμορφώνονται και από αυτό που κάνει η  ελληνική κυβέρνηση.  Η κοινωνία δικαίως δεν δέχεται άλλα επιβαρυντικά μέτρα και η οικονομία ασφυκτιά από τον κορσέ της πολιτικής της λιτότητας και μιας δημοσιονομικής προσαρμογής που είναι αποσυνδεδεμένη από αναπτυξιακές και κοινωνικές παρεμβάσεις. Το βασικό μήνυμα που πρέπει να εκπέμψει η κυβέρνηση είναι οτι για να καταφέρει η Ελλάδα να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της έναντι των δανειστών πρέπει να ζήσει  και να παράγει.
 Με αυτά τα δεδομένα η αναζήτηση ενός διαφορετικού πλαισίου διαπραγμάτευσης είναι αναγκαία. Η πολιτική αυτονομία της κυβέρνησης να ελέγχεται στο τελικό αποτέλεσμα, στην επίτευξη του στόχου και όχι να επικαθορίζεται κάθε ενέργεια από ένα ανελαστικό πλαίσιο που πολλές φορές αγνοεί την πραγματικότητα.

3. Πώς αντιμετωπίζετε τα σενάρια και τις εισηγήσεις για επάνοδο της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση; Υπάρχει πράγματι «προξενιό» της κ. Μπακογιάννη, όπως αναφέρουν δημοσιεύματα του τύπου; Ποιες προϋποθέσεις και όρους θα θέτατε για να συμβεί κάτι τέτοιο; 

Δεν υπάρχει κανένα «προξενιό».  Καμιά σχέση με την πραγματικότητα τα σενάρια επανόδου της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση. Αποχωρήσαμε από την κυβέρνηση όταν η Ν.Δ προώθησε τον επικαθορισμό της κυβερνητικής πολιτικής με την ιδεολογικοπολιτική σφραγίδα της, αποδέχθηκε  ακόμη και ανορθολογικές απαιτήσεις της τρόικας και επέλεξε ένα αυταρχικό μοντέλο "μεταρρυθμίσεων".
Η Δημοκρατική Αριστερά δεν πρόκειται να επιστρέψει στην κυβέρνηση γιατί οι λόγοι που αποχώρησε είναι πολύ συγκεκριμένοι, σαφείς και εξακολουθούν να υφίστανται. Ζητούμενο για τη ΔΗΜΑΡ  είναι η στήριξη μιας άλλης πολιτικής  που να δίνει διέξοδο για τη χώρα και την κοινωνία και όχι η συμμετοχή σε κυβερνητικές λύσεις που προωθούν συντηρητικές πολιτικές.
Αξίζει όμως να επισημάνω τις αυταπάτες που είχαν πολλοί ότι η εξώθηση της ΔΗΜΑΡ σε έξοδο από την κυβέρνηση, θα άνοιγε το δρόμο για την προώθηση των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων. Τι έδειξε όμως η εξέλιξη; Ο κίνδυνος κοινωνικής και  πολιτικής αποσταθεροποίησης προκύπτει από την ανελαστική στάση των δανειστών και από την υποχωρητική στάση της ελληνικής κυβέρνησης.
Η πολιτική σταθερότητα δεν μπορεί να ταυτίζεται με την υπακοή στην τρόικα και την εφαρμογή συντηρητικών πολιτικών. Αν θέλουν και πρέπει να θέλουν πολιτική σταθερότητα θα πρέπει να δεχθούν αλλαγή πολιτικών.

4. Έχετε επανειλημμένα ταχθεί κατά τις προσφυγής σε πρόωρες εκλογές. Αλλά, αν ταυτόχρονα ισχύει ότι η εκτίμηση ότι η κυβέρνηση βρίσκεται προ αδιεξόδου, πώς θα μπορούσε να δοθεί συνέχεια με την παρούσα βουλή; Τι εναλλακτικό θα μπορούσε να προκύψει χωρίς να μεσολαβήσουν εκλογές;  

Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Συνταγματικές δυνατότητες υπάρχουν και είναι συγκεκριμένες. Όμως το ζητούμενο σήμερα  δεν είναι η  εκλογολογία και η ρευστοποίηση του πολιτικού συστήματος αλλά η ανακοπή της πορείας εφαρμογής επώδυνων μέτρων. Η ισχυρή διαπραγμάτευση χρειάζεται ώστε να μη ληφθούν νέα μέτρα που θα επιβαρύνουν την κοινωνία και την οικονομία. Να αντικατασταθούν τα μέτρα που αποδείχθηκαν αναποτελεσματικά και κοινωνικά επώδυνα και να αποσυρθούν πολιτικές που οδηγούν στην απορρύθμιση.
Με τη συνέχιση της ίδιας πολιτικής θα αναπαράγεται η κρίση και τα αδιέξοδα.

5. Αντιδράσατε από επιφυλακτικά έως εχθρικά στην κίνηση των 58 για την κεντροαριστερά. Μπορείτε να εξηγήσετε ποιες είναι οι ουσιώδεις διαφορές αυτής της πρωτοβουλίας από τη δική σας φιλοδοξία να αποτελέσετε τον πυρήνα του τρίτου πόλου; 

Δεν θα συμφωνήσω με αυτήν σας την διατύπωση. Καμία εχθρική κίνηση από πλευράς Δημοκρατικής Αριστεράς απέναντι στην «πρωτοβουλία των 58». Το αντίθετο μάλιστα, δήλωσα πως εκτιμώ τους υπογράφοντες και δεν αμφισβητώ την καλή προαίρεσή τους. Από εκεί και πέρα όμως υπάρχουν πολιτικές διαφορές.
Έχουμε πει ότι μια πρωτοβουλία για τη συγκρότηση του προοδευτικού  πόλου δεν μπορεί να παραβλέπει κρίσιμα ζητήματα όπως η ουσιαστική κριτική στην ασκούμενη κυβερνητική πολιτική. Έχουμε επισημάνει επίσης ότι η εθνική ανασυγκρότηση αποτελεί πράγματι την πρόκληση της επόμενης περιόδου, όμως, επηρεάζεται και καθορίζεται σημαντικά από την ασκούμενη πολιτική, η οποία και διαμορφώνει αρνητικούς συσχετισμούς και σχέσεις της μεταμνημονιακής Ελλάδας.
Ο προοδευτικός  πόλος θα συγκροτηθεί με τη συσπείρωση ευρύτερων δυνάμεων. Όμως δεν υπάρχει αντικειμενικά ένα πολιτικό πλαίσιο που να επιτρέπει τη συζήτηση για εκλογική συνεργασία με το  ΠΑΣΟΚ.

6. Την ώρα που εσείς αποκλείετε κεντρική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται να φλερτάρει με βουλευτές του που κοιτάζουν προς την έξοδο. Υπάρχει, τελικά, ενδοαεριστερός ανταγωνισμός για τα ιμάτια του ΠΑΣΟΚ; 

Δεν επιχειρείται κανένας διαγκωνισμός σε ό,τι αφορά τη Δημοκρατική Αριστερά. Χαρακτηρίσαμε ως λανθασμένη ενέργεια – όχι βεβαίως πρόσκληση σε «αποστασία» - το κάλεσμα του κ. Τσίπρα προς τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ.
Το κάθε κόμμα έχει την αυτονομία και την πολιτική του και συναγωνίζεται με τα άλλα, επιδιώκοντας να αυξήσει την επιρροή του στη βάση των αρχών και της πολιτικής του.
Το δικό μας κάλεσμα αφορά στη συγκρότηση του προοδευτικού πόλου και απευθύνεται στις δυνάμεις του δημοκρατικού σοσιαλισμού, της σοσιαλδημοκρατίας, της πολιτικής οικολογίας και του προοδευτικού  κέντρου και βεβαίως στον κόσμο που κατά τα παρελθόντα έτη ψήφιζε ΠΑ.ΣΟ.Κ.  και τώρα αναζητά πολιτική διέξοδο.
Ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ, ένας κόσμος δημοκρατικών  πεποιθήσεων, που συνήθως αυτοπροσδιορίζεται ως κεντρώος ή κεντροαριστερός, εφόσον υποστηρίζει αυτό το  πολιτικό πλαίσιο, είναι βεβαίως καλοδεχούμενος σε αυτήν την προσπάθεια, όχι ως δόκιμος αλλά ως ισότιμος συμμετέχων.

7. Με δεδομένη την κατηγορηματική θέση Τσίπρα υπέρ της παραμονής στο ευρώ, αυξάνουν οι προϋποθέσεις μιας σύγκλισης με τον ΣΥΡΙΖΑ; 

Ο ΣΥΡΙΖΑ επενδύει περισσότερο στην όξυνση της κρίσης παρά στην αντιμετώπισή της και αναπτύσσει  ένα λόγο  «αριστερών» στερεοτύπων, αρνούμενος να υποστηρίξει ακόμη και τις αναγκαίες αλλαγές για τον εξορθολογισμό της κατάστασης. Καλλιεργεί  αυταπάτες για τη δυνατότητα απαλλαγής από το μνημόνιο μόνο με απόφαση της Ελληνικής Βουλής.
Σήμερα ταλαντεύεται μεταξύ μονομερούς καταγγελίας του μνημονίου και επαναδιαπραγμάτευσής του, λαϊκιστικής δημαγωγίας και αναζήτησης δίαυλων ένταξης σε ένα πλαίσιο ρεαλιστικότερων πολιτικών. Η πολιτική του πρόταση εμπεριέχει τον κίνδυνο της απομόνωσης της χώρας από το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι και συνακόλουθα  τον κίνδυνο περιδίνησης της χώρας.
Έχουμε διαφορετική πολιτική πρόταση για τη χώρα. Δικός μας στόχος είναι η συγκρότηση του προοδευτικού  πόλου για μια δημοκρατική διέξοδο από την κρίση που βρίσκεται σε αντιπαράθεση και με τις  συντηρητικές κυβερνητικές πολιτικές και  με τον αριστερό λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτός ο πόλος δεν θα περιοριστεί  σε ένα συμπληρωματικό ρόλο προς τις άλλες δύο δυνάμεις. Θα συμμετέχει αυτόνομα στις επόμενες εκλογές και όσο περισσότερο ενισχυθεί τόσο αυξημένη θα είναι η δυνατότητα παρέμβασης του.
Επιδιώκει να αποτελέσει δύναμη κυβερνητικής προοπτικής. Αποκτώντας ισχυρή εκλογική δύναμη, θα λειτουργήσει ως σταθεροποιητικός παράγοντας για την κυβερνησιμότητα  της χώρας και την άσκηση προοδευτικής πολιτικής, ανατρέποντας τις διλημματικές   επιλογές του προωθούμενου νέου διπολισμού.
Για αυτό η επιδίωξη μας δεν είναι η σύγκλιση με κάποιον από τους δύο άλλους πόλους αλλά η αυτόνομη ισχυροποίηση του προοδευτικού τρίτου πόλου.

8. Προσδοκάτε κάτι ουσιώδες από την έρευνα του ευρωκοινοβουλίου για την τρόικα, ή την αντίστοιχη έρευνα της Κομισιόν για τα γερμανικά πλεονάσματα; Προϊδεάζουν αυτά για κάποιες αλλαγές στον συσχετισμό ισχύος εντός της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης; 

Η ευρωπαϊκή πολιτική λιτότητας έχει εξαντλήσει την  «δυναμική» της. Κάθε προσπάθεια ανάδειξης των λαθών, των λανθασμένων εκτιμήσεων και των αστοχιών είναι προς τη θετική κατεύθυνση, αρκεί να συνοδευτεί από ουσιαστικές αλλαγές που θα επανορθώνουν. Σε ό,τι αφορά στην αντίστοιχη έρευνα της Κομισιόν για τα γερμανικά πλεονάσματα είναι μία ακόμη πτυχή του συνολικού ζητήματος.
Η οικονομική πολιτική της Γερμανίας που κρατά χαμηλά τους μισθούς  μπορεί να αυξάνει τις εξαγωγές και να κάνει τεράστιο το πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, όμως μειώνει την εσωτερική ζήτηση γεγονός που αποτρέπει την αύξηση των εξαγωγών των άλλων χωρών προς τη Γερμανία. Τελικά αυτή η πολιτική δεν μπορεί να δώσει λύση για το σύνολο της Ε.Ε. και πρέπει επειγόντως να αλλάξει. Μαζί με την αλλαγή του μοντέλου των τελευταίων χρόνων οι μείζονες αποφάσεις λαμβάνονται στο Γερμανικό έδαφος
Σε αυτή την κατεύθυνση είναι αναγκαία η ευρύτερη δυνατή συμπαράταξη των προοδευτικών δυνάμεων της Ευρώπης για να αλλάξουν και οι συσχετισμοί και η ευρωπαϊκή πολιτική.

9. Πάντως, ολόκληρη η Ε.Ε. εξακολουθεί να τελεί υπό την ομηρία της κυβερνητικής εκκρεμότητας στη Γερμανία. Πώς εκτιμάτε το γεγονός ότι στην ίδια τη Γερμανία αυξάνονται οι φωνές υπέρ ενός Grexit, έστω και με τη μορφή της προσωρινής αποχώρησης, όπως υποστηρίζουν οι Χριστιανοκοινωνιστές εταίροι της Μέρκελ;  

Είναι γεγονός οτι στην αρχή της κρίσης και με ευθύνη των πολιτικών ηγεσιών χωρών όπως η Γερμανία, ενισχύθηκαν ευρωσκεπτικιστικές απόψεις. Ιδιαίτερα το ελληνικό ζήτημα αντιμετωπίστηκε με σωρεία στερεοτυπικών παραδοχών που επιβάρυναν συνολικά την υπόθεση εξεύρεσης προσφορότερων λύσεων. Πιστεύω ότι σήμερα η πολιτική δέσμευση των εταίρων για την παραμονή της χώρας στο ευρώ είναι ισχυρή.

10.Πώς θα αντιμετωπίσετε στο επικείμενο συνέδριό σας στελέχη σας που ενδεχομένως επιμείνουν στη θέση τους υπέρ της κίνησης των 58; Πολλοί υποστηρίζουν πως η υπόθεση της κεντροαριστεράς εντός της ΔΗΜΑΡ, έχει προκαλέσει, διάσταση απόψεων, με κίνδυνο ακόμη και την αποχώρηση μελών στο συνέδριο. Υπάρχει τέτοια προοπτική;

Η Δημοκρατική Αριστερά είναι κόμμα δημοκρατικό. Δεν τίθεται θέμα «αντιμετώπισης» της διαφορετικής άποψης. Επιδίωξή μας είναι να ακουστούν όλες οι απόψεις, όσο διαφορετικές και εάν είναι. Στο συνέδριο θα συζητήσουμε για όλα, θα λάβουμε αποφάσεις που θα καθορίσουν την πορεία του κόμματος με την μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση. Η Δημοκρατική Αριστερά δεν φοβάται τον εσωκομματικό διάλογο και όπως έχω ξαναπεί είναι τέτοιος ο πλούτος των ιδεών και η ποιότητα των ανθρώπων ώστε εκτιμώ ότι  θα βγούμε συνολικά ενισχυμένοι, με επικαιροποιημένες θέσεις για όλο το φάσμα των ζητημάτων που απασχολούν την ελληνική κοινωνία. Εκτιμώ πως δεν θα υπάρξουν αποχωρήσεις. Σε κάθε περίπτωση όμως πιστεύω ότι τα μέλη και τα στελέχη του κόμματος δυναμικά θα υλοποιήσουν τις αποφάσεις του συνεδρίου που θα ληφθούν δημοκρατικά.

11.Το συνέδριο του κόμματος, πολιτικοί κύκλοι εκτιμούν πως μπορεί να είναι και ιδρυτικό με την έννοια της επανίδρυσης της ΔΗΜΑΡ, σε νέα πλαίσια και κυρίως με κατεύθυνση την ίδρυση ενός κόμματος στον χώρο του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού.

Η Δημοκρατική Αριστερά έρχεται από μακριά και πηγαίνει μακριά. Ως κόμμα που έχει φυσιογνωμία και ταυτότητα που εδράζεται στους άξονες: δημοκρατικός σοσιαλισμός – οικολογική εγρήγορση - μεταρρυθμιστική στρατηγική – ευρωπαϊκός προσανατολισμός.

Στο συνέδριο συζητάμε τις θέσεις για την δημοκρατική έξοδο από την κρίση και την πολιτική συμμαχιών.  Η Δημοκρατική Αριστερά θα αποτελέσει τον εμβρυουλκό στη συγκρότηση του προοδευτικού  πόλου, που θα συσπειρώσει τις δυνάμεις του δημοκρατικού σοσιαλισμού, της πολιτικής οικολογίας αλλά και του προοδευτικού κέντρου. Σε αυτόν τον πόλο το κάθε κόμμα θα κρατήσει την αυτονομία του. 

Το συγκλονιστικό γράμμα Ελληνα που ζει στη Βραζιλία -«Στη χώρα του Μουντιάλ ο βασικός μισθός είναι 234 ευρώ...»

21/11/2013 , iefimerida.gr

Είναι Έλληνας, ζει και εργάζεται στο Μπέλο Οριζόντε της Βραζιλίας της ανάπτυξης, της αναδυόμενης οικονομίας, του επερχόμενου Μουντιάλ και γράφει για την πραγματικότητα μιας χώρας που λέγεται Βραζιλία, αλλά δεν έχει καμία σχέση με όλα τα ιδανικά που έχει κατά νου η πλειοψηφία του κόσμου. Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο μπλογκ hellasbrazil.blogspot.gr και αφορά σε ένα πόρταλ επικοινωνίας με τους Ελληνες ομογενείς που ζουν στη χώρα της Λατινικής Αμερικής.
«Αγαπητέ φίλε, ναι μιλάω σε εσένα που ακούς Βραζιλία και σκέφτεσαι παραλίες, τακουνάκια, ανάποδα ψαλίδια και ατελείωτα πάρτι. Συγγνώμη που σου χαλάω το όνειρο, αλλά το πάρτι τελείωσε. Η μάλλον έχει τελειώσει εδώ και πολλά χρόνια αλλά δεν σου το είπανε. Εδώ εξάγουμε, αλλά δεν πίνουμε καφέ, δεν χορεύουμε σάμπα εκτός των ορίων του Ρίο ντε Ζανέιρο ή μαλλον χορεύουμε σπάνια έτσι κι αλλιώς. Μέχρι και στην μπάλα εξάγουμε πλέον αμυντικά χαφ και στόπερ. Τα στερεότυπα μας τελείωσαν όπως και η υπομονή.
Τελείωσε η υπομονή. Την τελευταία εβδομάδα πήραμε τους δρόμους. Οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν για την αύξηση 7 λεπτών του ευρώ στις συγκοινωνίες αλλά πλέον διαμαρτυρόμαστε για όλη τη σαπίλα πίσω από αυτό. Το πρόβλημα δεν είναι τα επτά λεπτά αλλά τα βασικά δικαιώματα. Η στρατονομία, κατάλοιπο της δικτατορίας, μοιράζει αφειδώς λαστιχένιες σφαίρες και ληγμένα δακρυγόνα. Αλλά είναι πλέον αργά. Ο κόσμος επιτέλους ξύπνησε και ζητά επίπεδο ζωής ανάλογο με την θέση της χώρας στο οικονομικό χάρτη. Βαρέθηκε να βλέπει τους λίγους να γεμίζουν τις τσέπες, να επανεκλέγονται εδώ και δεκαετίες. Βαρέθηκε ο φτωχός αλλά, επιτέλους βαρέθηκε και ο πλούσιος, και θα στο εξηγήσω.
Στην Βραζιλία ο βασικός μισθός είναι 234 ευρώ. Το εισιτήριο του λεωφορείου ειναι 1 ευρώ και το ρημάδι έρχεται όποτε γουστάρει. Κάποιος που ζει στο Μπέλο Οριζόντε κερδίζοντας βασικό μισθό, μένει τουλάχιστον 15 χιλιόμετρα από την δουλειά του και θέλει δύο λεωφορεία και μιάμιση ώρα για να φτάσει εκεί όταν δεν έχει κίνηση. Και όταν μιλάμε για κίνηση, μιλάμε για χάος. Στο Σάο Πάουλο για παράδειγμα κάθε μέρα εχουμε ουρές 70 χιλιομέτρων στις ώρες αιχμής. Εκεί συναντιούνται ο φτωχός με τον πλούσιο. Ο φτωχός στο λεωφορείο και πλούσιος στην αμαξάρα του με τα φιμέ τζάμια.
Ο πλούσιος που θα γυρίσει στο σπίτι του για το οποίο πληρώνει κατα μέσο όρο 1500 ευρώ ενοίκιο και άλλα 400 για κοινόχρηστα. Πληρώνει ιδιωτική ασφάλιση υγείας γιατί το δημόσιο δεν δουλέυει, πληρώνει πανάκριβα σχολεία για τα παιδιά του γιατί στο δημόσιο είναι δύσκολο να μάθουν οτιδήποτε, πληρώνει τα διπλάσια για οποιδήποτε προϊόν (αυτοκίνητο, ρούχα, υπολογιστής κλπ.) έρχεται απέξω γιατί ο φόρος εισαγωής ειναι 60% συν το κέρδος του εμπόρου. Πληρώνει με φόβο, γιατί δεν μπορεί να βγεί απο το «κάστρο» με τον ηλεκτρικό φράχτη όποτε θέλει. Γιατί δεν μπορεί να πάει μια βόλτα όπου και όποτε του γουστάρει. Γιατί φοβάται για την ζωή του καθημερινά. Και σου μιλάω πάντα για το Μπέλο Οριζόντε και τις άλλες μεγαλουπόλεις της χώρας. Αν πάρεις τον δρόμο και πας προς το βορρά ξέχνα τα όλα αυτά, εκεί εισαι πλέον σε στάνταρντς Αφρικής.
Κανείς σχεδόν δεν τα περνάει όσο ωραία φαντάζεσαι στην Βραζιλία. Ναι, έχουμε παραλίες και ήλιο αλλά αναλφαβητισμός είναι στο 10% και κάθε μέρα περίπου 13 εκ. δεν έχουνε φαΐ στο τραπέζι τους.
Είμαστε η 6η οικονομική δύναμη στον κόσμο και την ίδια στιγμή πολύ χαμηλά στους δείκτες της παιδείας και της δημόσιας υγείας. Όσον αφορά στη διαφθορά και την γραφειοκρατία πρέπει να είμαστε στο τοπ 3 εύκολα. Πολύ ψηλά είμαστε και στην εγκληματικότητα με τα νούμερα νεκρών σε Ρίο και Σάο Πάουλο να είναι μεγαλύτερα από εκείνα σε εμπόλεμες ζώνες (49 χιλ στο 2010). Δυστυχώς το Μουντιάλ και η Ολυμπιάδα δεν θα αλλάξουν τίποτα από όλα αυτά.
Για μια ακόμα φορά μας δούλεψαν ψιλό γαζί. Μας υποσχέθηκαν πως θα αλλάξει η ζωή μας, επιτέλους, προς το καλύτερο. Πως θα έχουμε συγκοινωνίες και δρόμους πρώτου και όχι τρίτου κόσμου θα αλλάξουμε, λέει,επίπεδο σε όλα. Πως όλο αυτό το «φαγοπότι» θα αξίζει τον κόπο. Αντίθετα, μέχρι τώρα όλη αυτή η ιστορία έχει στοιχίσει πάνω από 27 δισ. δολάρια, περισσότερα από όσο τα τελευταία τρία μουντιάλ μαζί. Εδώ στο Μπέλο Οριζόντε, το Μινεϊράο κόστισε 270 εκ. ενώ αρχικά είχε υπολογιστεί σε 146εκ. Να σου πω ακόμα πως πήγα στο στάδιο «Ιντεπεντένσια», επίσης εδώ στο Μπέλο Οριζόντε, που κόστισε 45 εκ. ευρώ, παραδόθηκε με 2 χρόνια καθυστέρηση και λόγω κατασκευαστικού λάθους έχει πάνω από 6 χιλιάδες θέσεις που δεν βλέπουν το ένα τέρμα. Ανάλογες και χειρότερες είναι οι ιστορίες και στα υπόλοιπα γήπεδα.
Μιας και μιλάμε για μπάλα, να σου πω πως οι περισσότεροι Βραζιλιάνοι θα δουν το Μουντιάλ από την τηλεόραση. Το φτηνό εισιτήριο για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών για τον αγώνα Ταϊτή – Νιγηρία κοστίζει κοντά στα 50 ευρώ. Φαντάσου λοιπόν τι θα πρέπει να πληρώσουμε στο Παγκόσμιο Κύπελλο και μην ξεχνάς, ο βασικός μισθός είναι στα 243 ευρώ.
Μουντιάλ για ποιόν λοιπόν; Ίσως για εκείνους που θα έρθουν για να «ζήσουν το όνειρο» τους στην Βραζιλία. Αυτή ακριβώς την στιγμή γύρω στις 200 χιλιάδες Βραζιλιάνοι σε οκτώ μεγαλουπόλεις είναι στους δρόμους και διαδηλώνουν για τα δικαιώματα του. Δεν τους νοιάζει το Μουντιάλ, δεν πίνουν καφέ και σίγουρα δεν χορεύουν σάμπα».

Το τρίγωνο των χρεωκοπημένων...

Δημήτρης Χρήστου , avgi.gr


Το σύστημα καταφέρνει ακόμα να κρατιέται χρησιμοποιώντας τα χρήματα των φορολογουμένων στην προκλητική, για κάθε σύγχρονη δημοκρατία, ανοιχτή διαπλοκή κυβέρνησης, τραπεζών και μεγάλων ΜΜΕ. Και οι τρεις γωνίες αυτού του αμαρτωλού τριγώνου είναι χρεωκοπημένες και διατηρούνται ζωντανές και αλληλοεξαρτώμενες με αρπαγές κεφαλαίων που καλούνται να πληρώσουν οι πολίτες.
Τα δύο κόμματα που κυβερνούν είναι υποθηκευμένα στις τράπεζες και ειδικότερα στη διαλυθείσα ΑΤΕ. Το ΠΑΣΟΚ χρωστάει στην ΑΤΕ 145 εκατομμύρια ευρώ, ενώ η Ν.Δ. κάτι λιγότερο. Οι τόκοι με βάση τις καθυστερήσεις εξυπηρέτησης των δανείων, σύμφωνα με υπολογισμούς, μόνο για το ΠΑΣΟΚ ανέρχονται στα 22 εκατομμύρια τον χρόνο! Τα ποσά αυτά είναι αδύνατον να εξυπηρετηθούν. Ερώτημα: Τι γίνεται αν το κόμμα του Βενιζέλου καθώς και αυτό του Σαμαρά αλλάξουν όνομα; Μπορούν να λαμβάνουν κρατική επιχορήγηση και να αφήσουν τα χρέη στα παλαιά κόμματα που δεν θα μπορούν να πληρώσουν τίποτα;
ΕΙΝΑΙ χαρακτηριστικό ότι το 2012 η Ν.Δ. αύξησε για προεκλογικούς λόγους τον δανεισμό της κατά 15 εκατομμύρια, ποσό μεγαλύτερο από την κρατική επιχορήγηση που εδικαιούτο για το 2013! Και ενώ οι κρατικές επιχορηγήσεις με νόμο έπρεπε να κατακρατούνται από Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ για την εξόφληση των δανείων τους, ο κ. Γιαννίτσης, υπουργός της κυβέρνησης Παπαδήμου, απελευθέρωσε από τις κατακρατήσεις των δανείων, προεκλογικά, δύο δόσεις επιχορηγήσεων!
ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ αυτό, που άρχισε να διερευνά το 2012 η Δικαιοσύνη, έχει και πολιτική και ποινική πτυχή. Γιατί τα κόμματα επηρέαζαν τις τράπεζες (είχαν διορίσει τους διοικητές στις κρατικές), συνεπώς μπορούσε να στοιχειοθετηθεί η ηθική αυτουργία στη χορήγηση τεράστιων δανείων χωρίς αντίστοιχα τραπεζικά κριτήρια. Το ίδιο συνέβαινε λόγω της ανακεφαλαιοποίησης και με τις τέως ιδιωτικές τράπεζες, μετά το PSI. Γι' αυτό και η νέα κυβέρνηση Σαμαρά ψήφισε τροπολογία που -σύμφωνα με διαρροή απόψεων ανωτάτων δικαστικών πηγών- δεν επιτρέπει τη δίωξη ούτε των τραπεζιτών που έδωσαν τα δάνεια ούτε των πολιτικών που τα ζήτησαν!
ΠΑΜΕ τώρα στη δεύτερη γωνία του αμαρτωλού τριγώνου, τις τράπεζες, που, μετά σειρά κρατικών ενισχύσεων και της ανακεφαλαίωσης μετά το PSI, ανήκουν ουσιαστικά στο Ελληνικό Δημόσιο σε ποσοστό από 85% έως και 100%. Πριν την ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης, οι τέσσερις θεσμικές, όπως τις αποκαλούν, τράπεζες είχαν λάβει κρατικές ενισχύσεις συνολικού ύψους 168 δισ. ευρώ. Αν προσθέσουμε και τα 50 δισ. που ανέλαβε το κράτος ως δημόσιο χρέος, φτάνουμε τα 218 δισ., ποσό που αντιστοιχεί σχεδόν στο 100% του ΑΕΠ της χώρας! Τι έκαναν αυτές τις ενέσεις ρευστότητας οι τράπεζες; Ρωτήστε τους πελάτες τους και την αγορά που έχει στεγνώσει από μετρητά.
ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΟΥΜΕ με τους νταβατζήδες των ΜΜΕ. Σύμφωνα με τους ισολογισμούς τους για το 2011, τα χρέη σε τηλεοπτικούς σταθμούς, ραδιόφωνα, εφημερίδες και περιοδικά ξεπερνούν τα 3,2 δισεκατομμύρια ευρώ (!), εκ των οποίων κάτι λιγότερο από τα μισά είναι βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις.
ΔΗΛΑΔΗ υποχρεώσεις που θα πρέπει σύντομα να αναχρηματοδοτηθούν ή να επαναδιακανονιστούν. Χαρακτηριστικό είναι ότι οι τρεις βασικοί όμιλοι μίντια (ΔΟΛ, Τηλέτυπος, Πήγασος), οι οποίοι αλληλοσυνδέονται, υπολογίζεται ότι έχουν συνολικό δανεισμό που αγγίζει τα 400 εκατ. ευρώ και εξ αυτών τουλάχιστον τα 300 εκατ. ευρώ είναι βραχυπρόθεσμα. Εκτός από τα ΜΜΕ των Μπομπολοψυχάρηδων, στη λίστα με τα χρέη των καναλιών ξεχωρίζει και η Forthnet Media Holdings A.E., που διαθέτει και την ψηφιακή συνδρομητική πλατφόρμα Nova, με 465,9 εκατ. ευρώ. Ακολουθεί ο όμιλος Αntenna με 270,5 εκατ. ευρώ. Χρέη που ξεπερνούν τα 90 εκατ. ευρώ έχει και ο Alpha, αλλά και του Star οι συνολικές υποχρεώσεις φτάνουν περίπου τα 105 εκατ. ευρώ. Συμπέρασμα; Αν δεν ξυπνήσουμε μονομιάς, δεν θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς.

dchristou52@gmail.com

Η πρωτοβουλία των 58 και ο διάλογος για την Κεντροαριστερά

Μαριλένα Κοππά, 22/11/2013 , metarithmisi.gr

Έχει περάσει ένας μήνας από την πρωτοβουλία των 58. Και σε ψυχρό χρόνο αξίζει να την αποτιμήσουμε, όχι για το περιεχόμενό της, ούτε για τις προθέσεις των υπογραφόντων, αλλά για το αποτέλεσμά της. Στην πρόταση έγινε κριτική «από τα μέσα», ως υποκινούμενη από συνιστώσες του ΠΑΣΟΚ, που υποθάλπουν ακόμα ένα θνησιγενή ηγεμονισμό. Και οι 58, έγιναν 59. Την πρόταση αρνήθηκε η πλειοψηφία της ΔΗΜΑΡ, αφού οι πολιτικοί λόγοι που υπαγόρευσαν την έξοδο από την κυβέρνηση, δεν έχουν εκλείψει.

Αλλά δεν είναι η ουσία του κειμένου το πρόβλημα. Η αριστερά πάντα κατηγορούσε το ΠΑΣΟΚ ότι εγκλώβιζε υγιείς κοινωνικές δυνάμεις σ’ ένα κατά βάση συντηρητικό κόμμα. Το ΠΑΣΟΚ σήμερα απεγκλωβίζει δυνάμεις, τόσο συντηρητικές, όσο και προοδευτικές. Το ΠΑΣΟΚ φυλλορροεί, αλλά δεν πτοείται. Η κεντρική αφήγηση είναι το λεγόμενο «θετικό στοίχημα»: όταν πετύχει η κυβέρνηση, ο κάθε εταίρος θα αξιώσει το δικό του «μερίδιο» επιτυχίας, κάθε επιλογή θα κριθεί αναδρομικά ως αναπόδραστη και, τελικά, σοφή. Όπως, τελικά, μετά από κάθε φθινόπωρο έρχεται η άνοιξη.

Εάν αποτύχει η κυβέρνηση, ή όσο αποτυγχάνει, το ΠΑΣΟΚ θα μεταθέτει τις ευθύνες του στην ανεύθυνη αριστερά και κεντροαριστερά, χωρίς να θέτει υπό συζήτηση την ιδεολογική του ταυτότητα. Τα ιδεολογικά άλλωστε ζητήματα, δεν ενδιαφέρουν κανένα. Προέχει, «να σωθεί η χώρα». Σε αυτήν την θνησιγενή του πορεία, το ΠΑΣΟΚ δε φαίνεται να έχει κόκκινες γραμμές. Δεν καταγγείλαμε τη συγκυβέρνηση με αφορμή την κατάργηση του νόμου Ραγκούση, μάλλον δε θα το πράξουμε με αφορμή την κατάργηση του νόμου Κατσέλη. Άλλωστε, κανένας από τους δυο πρώην Υπουργούς δεν είναι πλέον μέλη του ΠΑΣΟΚ. Μάλλον δε θα το κάνουμε ακόμα και εάν αναγγελθούν νέες «διαθρωτικές απολύσεις» ή/και κλείσιμο ΔΕΚΟ, των οποίων την επιβίωση είχε εγγυηθεί ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ «προσωπικά». Και φυσικά δε θα φύγουμε από την κυβέρνηση επειδή μονιμοποιήθηκε ο εξωφρενικός φόρος ακίνητης περιουσίας, που είχε εμπνευστεί, αλλά και εγγυηθεί την προσωρινότητά του, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ «προσωπικά».

Από την άλλη πλευρά, οι όποιες καταγγελίες της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ, θεωρούνται «προσωπικές επιλογές» και επισύρουν ποινές παραδειγματισμού, χωρίς θεωρητικά να υπάρχουν επιπτώσεις για τη φυσιογνωμία ή το πρόγραμμα του «κινήματος». Και αυτό το ΠΑΣΟΚ, με τις προσωπικές επιλογές και διαφωνίες, καλείται ως κόμμα, συλλογικά, να συζητήσει για την επανένωση της «Δημοκρατικής Παράταξης» στη βάση ενός κοινού ιδεολογικού παρανομαστή. Καθίσταται τελικά σαφές ότι μία θνησιγενής εξουσία, χωρίς σαφή αξιακό προσανατολισμό, δεν μπορεί να αποτελέσει τη συγκολλητική ουσία ετερόδοξων και ετερόφωτων δυνάμεων ή, ακόμα χειρότερα, προσωπικοτήτων.

Το κείμενο ουσίας των 58 δεν είχε ουσιαστικό ακροατήριο. Μετατράπηκε, δυστυχώς, σε μια αφορμή για συζήτηση μεταξύ παλαιών γνωστών και όχι απαραίτητα φίλων, σε προσωπικό επίπεδο, χωρίς να οδηγήσει σε μια συζήτηση για το πού βρίσκεται ο χώρος και πού θέλει να πάει. Ακόμα το ζήτημα είναι η ηγετική-προσωπικότητα, ενώ οι προσωπικές αντιρρήσεις επʼ ουδενί δεν μπορούν να αναγνωριστούν ως «πολιτικές».

Και όμως, η κεντροαριστερά είναι αλλού: εκεί που βρίσκονται και οι κόκκινες γραμμές που, όποιος δεν έχει, εξαϋλώνεται. Γιατί τελικά το θέμα είναι η εκπροσώπηση, ο πολλαπλασιασμός, ή ενίοτε η διαίρεση απόψεων. Καμία σοβαρή συζήτηση δε γίνεται ανάμεσα σε θολές και ενίοτε ανύπαρκτες κόκκινες γραμμές. Και ενώ το κείμενο των 58 έκανε μια σοβαρή προσπάθεια να εκφράσει κάτι περισσότερο από τους υπογράφοντές του, σ’ ένα διευρυμένο και όχι σαφές είναι η αλήθεια πλαίσιο, η συζήτηση που οικοδομήθηκε πάνω του εξέφραζε κάτι λιγότερο σοβαρό, διαπροσωπικό, χωρίς καμία απολύτως πολιτική χροιά. Κρίμα.

Η Μαριλένα Κοππά είναι ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ.

Παραίτηση των βουλευτών της ΔΗΜΑΡ από τις αμοιβές που προέρχονται από συμμετοχή στις Κοινοβουλευτικές Επιτροπές

Επιστολή του προέδρου της ΔΗΜΑΡ, Φώτη Κουβέλη, προς τον πρόεδρο της Βουλής Ευάγγελο Μεϊμαράκη, σχετικά με την παραίτηση των βουλευτών του κόμματος από τις συνολικές αμοιβές που προέρχονται από την συμμετοχή τους στις Κοινοβουλευτικές Επιτροπές.

 O πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτης Κουβέλης, με επιστολή που απηύθυνε στον πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, Ευάγγελο Μεϊμαράκη, ενημέρωσε ότι: Με απόφαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΔΗΜΑΡ, οι βουλευτές παραιτούνται από τις αμοιβές που προέρχονται από την συμμετοχή τους στις κοινοβουλευτικές επιτροπές και το συνολικό ποσό που θα προκύπτει θα δίδεται σε κοινωφελή  ιδρύματα. 

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της επιστολής του προέδρου της ΔΗΜΑΡ:

Προς τον Πρόεδρο
της Βουλής των Ελλήνων
κ. Ευ. Μεϊμαράκη
Αθήνα, 21 Νοεμβρίου 2013
Η Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΔΗΜΑΡ αποφάσισε:
«Οι συνολικές αμοιβές όλων των βουλευτών που προκύπτουν από τις παρουσίες τους σε όλες τις κοινοβουλευτικές επιτροπές να κατατίθενται ανά μήνα, μέσω της Εθνικής Τράπεζας, σε κοινωφελές ίδρυμα ή οργάνωση που θα επιλέγεται από την Κοινοβουλευτική Ομάδα.
Η Εθνική Τράπεζα θα ενημερώνεται για το αντίστοιχο ίδρυμα κάθε μήνα. »

Αγριεύουν τα πράγματα: 93.000 λογαριασμούς κατέσχεσε η εφορία και βγάζει στο σφυρί 56 σπίτια στην ημέρα

iefimerida.gr

Τα χρέη στο δημόσιο φέρνουν κατασχέσεις και πλειστηριασμούς ακινήτων. Από τις αρχές τους χρόνου χιλιάδες είναι οι οφειλέτες, ακόμη και μικρών ποσών, που είδαν το λογαριασμό τους στην τράπεζα και δεν πίστευαν στα μάτια τους, ενώ και οι πλειστηριασμοί ακινήτων πολλαπλασιάστηκαν.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζει η Ημερησία από την αρχή του χρόνου ως το τέλος του Οκτωβρίου η εφορία άνοιξε και πήρε χρήματα από 93.330 λογαριασμούς οφειλετών του Δημοσίου, ενώ στο «σφυρί» έβγαζε 56 σπίτια την ημέρα!
Μόνο τον Οκτώβριο οι φορολογικές αρχές έβγαλαν σε πλειστηριασμό 1.553 κατοικίες και οικόπεδα και 14.197 ακίνητα συνολικά στο δεκάμηνο του έτους. Σε σχέση με το περσινό δεκάμηνο Ιανουαρίου - Οκτωβρίου 2013 οι πλειστηριασμοί ακινήτων σημειώνουν αύξηση κατά 26,3% αφού πέρυσι η εφορία έβγαλε σε δημοπρασία 11.240 ακίνητα συνολικά.
«Έκρηξη» σημειώνουν και οι κατασχέσεις σε χέρια τρίτων. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέσα στους πρώτους δέκα μήνες του 2013 αυτές διπλασιάστηκαν φθάνοντας τις 11.883 τον Οκτώβριο από 5.592 τον Ιανουάριο.
Από τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών προκύπτει ότι από τον Ιανουάριο μέχρι τον Οκτώβριο του 2013 οι φορολογικές αρχές άσκησαν ποινικές διώξεις σε βάρος 22.613 οφειλετών του δημοσίου οι οποίοι μαζί με αυτούς για τους οποίους ασκήθηκαν κατασχέσεις φθάνουν τους 156.758. Τα ποσά από τα ληξιπρόθεσμα χρέη που μπήκαν στα ταμεία έφθασαν το 1,5 δισ. ευρώ.

Κράχ στην αγορά εργασίας - 1 στους 3 δουλεύει χωρίς να πληρώνεται

iefimerida.gr

Παρατεταμένη ύφεση και υψηλή ανεργία έχουν μετατρέψει σε «ζούγκλα» την αγορά εργασίας, με τους εργαζόμενους να φθάνουν στο σημείο να δουλεύουν αδιαμαρτύρητα απλήρωτοι για πολλούς μήνες προκειμένου να μη χάσουν τη δουλειά τους.
Κι ενώ ένας στους τρεις εργαζόμενους είναι απλήρωτος για διάστημα άνω των τεσσάρων μηνών, η «μαύρη» εργασία εκτιμάται ότι φθάνει στο 30%. Όσο για τους «τυχερούς» που συνεχίζουν να πληρώνονται από τους εργοδότες τους, έχουν ήδη δεχθεί μειώσεις στους μισθούς τους της τάξης του 27%-35% και η μία ατομική σύμβαση διαδέχεται την άλλη με όλο και δυσμενέστερους όρους.
Οι ατομικές συμβάσεις είναι πλέον καθεστώς, όπως και η μετατροπή των συμβάσεων πλήρους απασχόλησης σε μερικής.
Ενδεικτικά για την απογοητευτική κατάσταση που επικρατεί στην αγορά εργασίας είναι και τα στοιχεία του συστήματος ΕΡΓΑΝΗ, του υπουργείου Εργασίας. Όπως προκύπτει, τον Οκτώβριο  6 στις 10 προσλήψεις αφορούσαν ελαστικές μορφές απασχόλησης και εκ περιτροπής εργασία. Πιο συγκεκριμένα, από τις 138.400 νέες θέσεις εργασίας, 78.850 ήταν μερικής απασχόλησης ή για εκ περιτροπής εργασία και οι 59.550 πλήρους απασχόλησης.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι επιχειρησιακές συμβάσεις που υπεγράφησαν για υπηρεσίες σεκιούριτι και καθαριότητας,  όπου προβλέπεται ακόμα και δικαίωμα καθυστέρησης πληρωμών από τον εργοδοτη έως και 90 μέρες.
Τραγική και η κατάσταση στο χώρο του εμπορίου, όπου σύμφωνα με στοιχεία της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων, εργαζόμενοι έχουν να πληρωθούν από 2 έως και 15 μήνες, παρά την ισοπέδωση των μισθών.

Οι ανάρμοστες εργασιακές σχέσεις

Σπύρος Σεραφείμ , protagon.gr
Υπάρχουν πολλές πλευρές της κρίσης που σαρώνει τη χώρα μας. Μία από αυτές είναι και οι εργασιακές σχέσεις, με καθημερινές ιστορίες που σε κάνουν να ρωτάς: Υπάρχει πιο κάτω από εδώ; Σύμφωνα με τα στοιχεία του συστήματος ΕΡΓΑΝΗ, του υπουργείου Εργασίας, τον Οκτώβριο 6 στις 10 προσλήψεις αφορούσαν ελαστικές μορφές απασχόλησης και εκ περιτροπής εργασία. Ενώ όλοι ξέρουμε τι σημαίνουν στην πραγματικότητα οι λέξεις «ελαστικές μορφές απασχόλησης» και «εκ περιτροπής». Κατά τα στοιχεία της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων, πολλοί εργαζόμενοι δεν έχουν πληρωθεί από 2 έως και 15 μήνες...
Είναι γνωστό, το βιώσαμε όλοι στο εργατικό τομάρι μας, ότι τα Μνημόνια έχουν επιφέρει δραματικές αλλαγές (και) στην εργασία, οι οποίες θυμίζουν, πλέον, σεξ δίχως απόλαυση: Οι ανάρμοστες εργασιακές σχέσεις έχουν μετατραπεί σε ομαδικό βιασμό για τους εργαζόμενους. Καθημερινά, έρχονται στην επικαιρότητα πολλά παρόμοια κρούσματα, προς επίρρωση της μόνιμης επωδού, σχεδόν κάθε εργοδότη, «διανύουμε δύσκολους καιρούς, δεν κερδίζει η επιχείρηση». Είναι σαφές ότι κάτι τέτοιο φυσικά και συμβαίνει, αλλά από αυτό το σημείο μέχρι και την καταπάτηση κάθε θεμελιώδους εργατικού δικαιώματος, υπάρχει τεράστια απόσταση - ούτε η ίδια η Επιθεώρηση Εργασίας δεν μπορεί να την καλύψει. Άσε που μπορεί να έχουν μεταταχθεί κάποιοι και από εκεί.
Τελευταίο (αλλά όχι έσχατο;) παράδειγμα, που ελάχιστα απέχει από την εποχή που οι εργάτες ήταν σκλάβοι και είχαν μπάλα στα πόδια, είναι ένα νέο μοντέλο επιχειρησιακής σύμβασης: «Νομιμοποιεί» -πρωτοφανές στα εργατικά χρονικά- την τρίμηνη απλήρωτη εργασία-απασχόληση, «προσφέρει» ένα σίγουρο φουλ δουλειάς επί εξαήμερο και κάνει πακέτο οποιαδήποτε άλλη παροχή, με την καταβολή των δώρων-επιδομάτων. Ωραίο;
Θα μου πεις «έλα ρε, αυτά δε γίνονται». Πρόσφατα, ιδιωτική εταιρεία σεκιούριτι όπως και μια άλλη (καθαριότητας) κατήρτισαν μια τέτοια επιχειρησιακή σύμβαση. Αυτό που λέμε «Ησυχία, τάξη και security»...
Ανάμεσα στα υπέροχα αυτής της υπόθεσης με την εν λόγω σύμβαση, συναντάμε και το ότι οι εργαζόμενοι φέρονται να συναινούν με την πληρωμή τους ανά... τρίμηνο. Ναι. Οι εργαζόμενοι δε θα πληρώνονται κάθε μήνα, αλλά ανά τρεις! Το θέμα από τη μία δεν εστιάζεται μόνο εκεί, από την άλλη τώρα θα αρχίσει να παίρνει πολτικές διαστάσεις. Η ΔΗΜΑΡ, μάλιστα, έβγαλε ανακοίνωση επί του θέματος: «Η σύναψη πέντε κλαδικών συμβάσεων, που προβλέπουν το δικαίωμα του εργοδότη να καθυστερεί την καταβολή μισθών έως και 90 ημέρες, συνιστά ανεπανόρθωτο πλήγμα στο δικαίωμα των εργαζόμενων για αξιοπρεπή εργασία. Το Υπουργείο Εργασίας οφείλει να προστατέψει τα δικαιώματα των εργαζόμενων. Καλούμε τον Υπουργό  να ακυρώσει με σχετική απόφαση τη συγκεκριμένη ρύθμιση».
Μέχρι τώρα -χωρίς να σημαίνει ότι συμφωνούσαμε- ξέραμε ότι λόγω Μνημονίων θα υπάρχει ελαστικοποίηση προς τους εργοδότες, θα υπάρχει μείωση των αμοιβών των εργαζομένων, ότι γενικότερα θα υπήρχε μια «διαπραγμάτευση», με φόντο τις εργασιακές σχέσεις. Αυτό, όμως, (και) με τις εταιρείες security και καθαριότητας, ξεπερνά κάθε προηγούμενο, όπως και οι πέντε κλαδικές συμβάσεις.
Πλέον, στις μέρες μας δε μιλάμε μόνο για το (χαμηλό, συνήθως) ύψος της αμοιβής, αλλά και για τον χρόνο καταβολής της. Και επειδή δεν υπάρχει κράτος για να παρέμβει και να σταματήσει αυτή την εργασιακή κατρακύλα, ο κάθε ιδιοκτήτης-εργοδότης, μπορεί να συμπεριφέρεται όπως θέλει, τον καλύπτει(;) ο νόμος, του παρέχει κάλυψη το κράτος.
Και έτσι, ποιο είναι το αποτέλεσμα; Οι εργαζόμενοι να παρέχουν κανονικά -και πολύ παραπάνω- τις υπηρεσίες τους, ενώ οι εργοδότες και οι επιχειρήσεις τούς επιβάλλουν νέους τρόπους πληρωμής ή και απληρωσιά ή, «απλώς», καθυστερήσεις στην καταβολή των μισθών - «επειδή δε βγαίνει η επιχείρηση».
Και ο εργαζόμενος τι μπορεί να κάνει; Παραμένει απλήρωτος όμηρος, υπό την απειλή της απόλυσης και της ανεργίας στη συνέχεια, οπότε έτσι δέχεται εις βάρος του οποιαδήποτε βλαπτική εργασιακή μεταβολή. Και έτσι, το ένα φέρνει το άλλο: Επιτείνεται η ύφεση, τα ασφαλιστικά ταμεία σχεδόν δεν αναπνέουν, η κοινωνία και η μεσαία τάξη αποσυντίθενται. Πάντως, αν αυτός ήταν μέχρι τώρα ο κυβερνητικός-μνημονιακός τρόπος «για να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα», ας βρουν άλλον, ο εν λόγω δεν έπιασε, δεν βγήκε, δεν απέδωσε - τι δεν καταλαβαίνουν; Ας ρίξουν μια ματιά στο Εργατικό Δίκαιο που έγινε τεύχη lifestyle περιοδικών για τις ζωές των άλλων.

Και το θέμα είναι ότι μάλλον δεν υπολογίζουν οι κρατούντες πως οι μεγαλύτερες ανατροπές στην Ιστορία έλαβαν χώρα όποτε ήταν δυσαρεστημένοι οι εργαζόμενοι. Κι αυτό το λέω με security, έτσι;

Με δανεικά πληρώνουν τους λογαριασμούς τους, 4 στους 10 Έλληνες

Tην οικονομική δυσπραγία των Ελλήνων καταγράφει, έρευνα ολλανδικής εταιρείας. Στο ναδίρ η αποταμίευση στη χώρα μας

21/11/13 , news247.gr

Τον χαμηλότερο βαθμό ανταπόκρισης στις οικονομικές τους υποχρεώσεις σε σύνολο 21 χωρών παρουσιάζουν οι πολίτες στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με έρευνα της ολλανδικής εταιρείας έρευνας αγοράς Trendbox για λογαριασμό της διεθνούς εισπρακτικής εταιρείας Intrum Justitia, πάνω από το 40% των ερωτηθέντων Ελλήνων δηλώνει ότι δεν έχει αρκετά χρήματα για μια αξιοπρεπή διαβίωση.
Το ίδιο υψηλό είναι το ποσοστό που εξετάζει το ενδεχόμενο να μεταναστεύσει. Το 38% δανείζεται χρήματα για να πληρώσει τους λογαριασμούς του.
Συνήθως απευθύνονται σε μέλη της οικογενείας τους και φίλους, ενώ πολλοί επιβαρύνουν δυσανάλογα τις πιστωτικές τους κάρτες. Πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό στην Ευρώπη, αναφέρουν οι συντελεστές της έρευνας.
Το 67% συμφωνεί ότι οι λογαριασμοί θα πρέπει να εξοφλούνται εμπρόθεσμα, ωστόσο το 57% αντιμετωπίζει δυσκολίες στο να αντεπεξέρχεται κάθε μήνα στις υποχρεώσεις του.
Η απώλεια της θέσης εργασίας και οι περικοπές στους μισθούς είναι μακράν οι κυριότεροι λόγοι των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες αλλά και άλλοι Ευρωπαίοι.
Ως εξίσου σημαντικός λόγος αναφέρεται η αύξηση της φορολογίας (εισοδήματος, ΦΠΑ κλπ.) και οι τιμές του πετρελαίου.
Μόνο το ένα τρίτο των ερωτηθέντων αισθάνεται ότι έχει τον έλεγχο των οικονομικών του. Οι επτά στους δέκα πιστεύουν ότι περισσότερο από το 50% των συμπατριωτών τους αδυνατεί να πληρώσει εμπρόθεσμα τους λογαριασμούς του.
Οι περισσότεροι λογαριασμοί που μένουν απλήρωτοι ή εξοφλούνται εκπρόθεσμα είναι οι λογαριασμοί των εταιρειών κοινής ωφέλειας και τα πρόστιμα για παραβάσεις του ΚΟΚ, αναφέρεται στο πόρισμα της έρευνας.
Η έλλειψη ρευστότητας, έχει ως αποτέλεσμα οι Έλληνες να παρουσιάζουν έναν από τους χαμηλότερους βαθμούς αποταμίευσης σε όλη την Ευρώπη.
Το ποσοστό των Ελλήνων που αποταμιεύουν ένα σταθερό ποσό μηνιαίως μόλις που φτάνει το 16%, αναφέρει η Trendbox.
(Πηγή: Deutsche Welle)

Έτσι "σκοτώνουν" την υγεία. Πόσο μειώθηκαν οι δαπάνες

Αίσθηση προκάλεσαν τα στοιχεία έκθεσης του ΟΟΣΑ για τις δαπάνες στην Υγεία. Μεγάλη μείωση των κονδυλίων στην Ελλάδα. Οι ασθενέστεροι, τα πρώτα θύματα των περικοπών

news247 Νοέμβριος 21 2013

 

Οι συνολικές δαπάνες για την υγεία μειώθηκαν την περίοδο από το 2009 ως το 2011 στις 11 από τις 33 χώρες-μέλη του Οργανισμού Οικονομικών Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), με τους φτωχούς πολίτες στις χώρες οι οποίες έχουν πληγεί περισσότερο από την οικονομική κρίση, να αντιμετωπίζουν τον σοβαρότερο κίνδυνο να αποκτήσουν χρόνια προβλήματα υγείας λόγω της μειωμένης πρόσβασης σε φάρμακα και σε ιατρικές εξετάσεις, όπως επισημαίνει ο Οργανισμός σε έκθεσή του η οποία δόθηκε στην δημοσιότητα τα ξημερώματα.

Η μείωση αυτή έρχεται σε αντίστιξη με την μεγάλη αύξηση των δαπανών η οποία καταγραφόταν τα χρόνια πριν ενσκήψει η χρηματοοικονομική κρίση, επισήμανε ο ΟΟΣΑ, ο οποίος εδρεύει στο Παρίσι. Η πτώση των δαπανών καθιστά ακόμη πιο σημαντικό οι κυβερνήσεις να καταβάλουν προσπάθειες να καταστήσουν τα συστήματα υγείας πιο παραγωγικά, αποτελεσματικά και φθηνά, πρόσθεσε σε έκθεσή του η οποία φέρει τον τίτλο "Η Υγεία με μια Ματιά" (Health at a Glance 2013).
Στην Ελλάδα, μια από τις χώρες οι οποίες έχουν πληγεί περισσότερο από την οικονομική κρίση των τελευταίων ετών, οι κατά κεφαλήν δαπάνες για την υγεία μειώθηκαν κατά 11,1%, ενώ στην Ιρλανδία 6,6%.
Η αύξηση των δαπανών υγείας μειώθηκε εξάλλου σημαντικά και σε άλλες χώρες, ανάμεσά τους στις ΗΠΑ (1,3%) και στον Καναδά (0,8%).
Μικρό κέρδος, μεγάλη θυσία
Ο ΟΟΣΑ προειδοποίησε ότι τα βραχυπρόθεσμα δημοσιονομικά οφέλη πιθανόν πρόκειται να είναι πολύ μικρότερα από τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις για την υγεία και τις δαπάνες για την υγεία.
Μόνο στην Ιαπωνία και στο Ισραήλ ο ρυθμός αύξησης των δαπανών για την υγεία αυξήθηκε από το 2009, εν συγκρίσει με την προηγούμενη δεκαετία. Οι δαπάνες στη Νότια Κορέα συνέχισαν να αυξάνονται με ρυθμό ανώτερο του 6% του χρόνο από το 2009, αλλά παρ' όλ' αυτά είναι μειωμένες σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια.
Πληττόμενες εν μέσω των υφέσεων, της μείωσης της οικονομικής δραστηριότητας ή της επιβράδυνσης των ρυθμών ανάπτυξης, πολλές χώρες μέλη του ΟΟΣΑ επιδίωξαν να μειώσουν τις δαπάνες τους μειώνοντας τα έξοδά τους για ιατρικά και παραϊατρικά προϊόντα —ιδίως φαρμακευτικά—, περικόπτοντας τους προϋπολογισμούς τους για την υγεία και μειώνοντας τους μισθούς των εργαζομένων στα νοσοκομεία και στα εθνικά συστήματα υγείας.
Ο ΟΟΣΑ επισήμανε ότι το ποσοστό αγοράς των γενόσημων φαρμάκων έχει αυξηθεί σημαντικά την τελευταία δεκαετία σε πολλές χώρες μέλη του.
Ωστόσο, το ποσοστό των γενόσημων συνεχίζει να βρίσκεται κάτω από το 25% της αγοράς στο Λουξεμβούργο, στην Ιταλία, στην Ιρλανδία, στην Ελβετία, στην Ιαπωνία και στη Γαλλία—έναντι ενός περίπου 75% στη Γερμανία και στη Βρετανία.
Πάνω από τα τρία τέταρτα των χωρών μελών του ΟΟΣΑ ανέφεραν μείωση σε πραγματικές τιμές των δαπανών τους σε προγράμματα πρόληψης το 2011 εν σχέσει με το 2010, ενώ οι μισές δαπάνησαν λιγότερα σε τέτοια προγράμματα το 2011 από ό,τι το 2008.
Πρώτα θύματα, οι φτωχοί
Οι περικοπές στις δαπάνες σε οικονομικά αποδοτικά προγράμματα πρόληψης της παχυσαρκίας, της κατάχρησης αλκοόλ και του καπνίσματος εγείρουν ανησυχίες, σύμφωνα με την έκθεση του Οργανισμού.
Οι μειώσεις στην παροχή υπηρεσιών υγείας και οι μεταβολές στον τρόπο χρηματοδότησής τους, με την αύξηση του άμεσα καταβλητέου κόστους για τους ασθενείς επίσης πλήττει την πρόσβαση στην περίθαλψη, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ.
Μετά από χρόνια βελτίωσης του, ο χρόνος αναμονής για πολλά είδη επεμβάσεων σε χώρες όπως η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Αγγλία και η Ιρλανδία πλέον αυξάνεται πάλι, υπογράμμισε ο Οργανισμός.
Ακόμα, προειδοποίησε ότι οι οικονομικά ασθενέστεροι στις χώρες μέλη του είναι αυτοί που πλήττονται περισσότερο και μπορεί να στερούνται ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που τους είναι απολύτως απαραίτητη: από φάρμακα ως εξετάσεις για χρόνιες παθήσεις.
Η κατάσταση αυτή «μπορεί να έχει μακρόχρονες συνέπειες για την οικονομία και την υγεία των πιο ευάλωτων μελών της κοινωνίας», επισήμανε.
(Με πληροφορίες από ΑΠΕ)

Χαμογέλα, Χρόνη... κι ας έφυγες νωρίς -Ενας χρόνος από το θάνατό του

iefimerida.gr


Ένα παράξενο πράγμα: σήμερα τα κεραμίδια στάζουν. Και τα λιγνά δέντρα στο Καπανδρίτι, κάτι έχουν σήμερα. Η Ρηνιώ, η Ήρα, ο Στόρμι και η Άργη: ένας κόσμος ολόκληρος που κάτι του λείπει. Ένα χρόνο μετά, ο Χρόνης Μίσσιος χαμογελάει από' κει πάνω, στο βρεγμένο πέρα του ουρανού, χωρίς να του το ζητάει, κανένας, επιμόνως.
Παραδομένος στην μέγγενη της καθημερινότητας, ο θάνατός του, ακριβώς πριν από ένα χρόνο, περιορίζεται πλέον στις στήλες του «Σαν σήμερα». Σαν μια φευγαλέα ριπή θύμησης που περνάει και χάνεται. Κι όμως, είναι εδώ ο Χρόνης Μίσσιος: στις βιβλιοθήκες, στην τυπωμένη σελίδα, στην επώδυνη διήγηση της κάθε μέρας. Άλλωστε και ο ίδιος έλεγε «όλο κοιτάμε το ρολόι! Να φύγει κι αυτή η ώρα, να φύγει κι αυτή η μέρα, και πάλι φτου κι απ' την αρχή». Το βιολογικό ρολόι σταμάτησε, οι λεπτοδείκτες έδειξαν: 20 Νοεμβρίου 2012.
Έπρεπε να φτάσει στα 82 του για να τον νικήσει κάποιος. Δεν το κατάφεραν οι βασανιστές του, δεν τον λύγισαν οι εξορίες σε Αϊ – Στράτη και Μακρόνησο, δεν τον συνέθλιψε ακόμα και η πικρή παραδοχή του «δεν κατάφερα να αλλάξω το σύστημα». Εμείς τον λέμε θάνατο, εκείνος τον είχε ονομάσει «μετάβαση». Μετέβη, λοιπόν, ο Χρόνης Μίσσιος, δεν πέθανε. Ο καρκίνος που του επιτέθηκε, ήταν απλώς ένα σύμπτωμα.
Τα πραγματολογικά στοιχεία του βίου του είναι γνωστά και δεδομένα: γεννήθηκε στην Καβάλα από γονείς καπνεργάτες. Τα οικονομικά της οικογένειας δεν έβγαιναν για να τελειώσει καν το Δημοτικό. Γράμματα έμαθε στην εξορία, γι' αυτό και η λογοτεχνική γλώσσα του είναι ένα τραχύ αμάλγαμα προφορικότητας, αυτοβιογραφίας, έντονου ανθρωπισμού, αλλά και συνεχούς μάχης για το ακατόρθωτο.
Στο ενδιάμεσο: Κατοχή, διωγμοί, φυλάκιση, βασανισμοί, η αναμονή (για εννιά μήνες) να εκτελεστεί, συμμετοχή στη νεολαία Λαμπράκη, στο ΠΑΜ, γραμματέας στην Δ.Ν. Λαμπράκη, η χούντα των συνταγματαρχών και πάλι εξορία μέχρι τον Αύγουστο του 1973 (αμνηστία Παπαδόπουλου).
Η παραδοσιακή Αριστερά, κραδαίνοντας την... ορθόδοξη ερμηνεία της ιδεολογίας, τον αρνήθηκε. Η «ανανεωτική» είδε στο πρόσωπό του, τον άνθρωπο που μέσα από τις κοινωνικοπολιτικές ρωγμές, προσπάθησε με τις λέξεις του, να φυτρώσει ένα μικρό λουλούδι ελπίδας. Τα βιβλία του έγιναν σύνθημα στους τοίχους, τα λόγια του απέκτησαν μια τρέχουσα φόρμα. Καίτοι αποτραβηγμένος για χρόνια, στο κτήμα του στο Καπανδρίτι, η παρουσία του ήταν κάτι παραπάνω από έντονη. Άλλωστε, οι αληθινοί συγγραφείς δεν υπάρχουν (μόνο) μέσω του υλικού τους περιγράμματος, αλλά διατρέχουν συνεχώς τον άυλο κόσμο των ιδεών.
Τα βιβλία του είναι πολυδιαβασμένα: Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς (1985), Χαμογέλα, ρε... τι σου ζητάνε (1988), Τα κεραμίδια στάζουν (1991), Το κλειδί είναι κάτω από το γεράνι (1996), Ντομάτα με γεύση μπανάνας (2001). Περισσότερο, όμως, μένει η αίσθηση ενός ανθρώπου που δεν εξαργύρωσε τον αγώνα του, που δεν οικειοποιήθηκε κομματικές δομές, που δεν αποζήτησε τη φτηνή διαφήμιση. «Κοσμοκαλόγερο» τον χαρακτήριζαν, γι' αυτό και σήμερα δεν έχει... παράτες για το μνημόσυνό του. Λίγοι θα τον θυμηθούν, ελάχιστοι θα αναλογιστούν το βάρος της απουσίας του.
Τον θυμήθηκε, όμως, η βροχή. Δείτε τα κεραμίδια που στάζουν, θα καταλάβετε..

Ανακοίνωση της ΔΗΜΑΡ αναφορικά με την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων που επιτρέπουν την καταβολή μισθών με καθυστέρηση τριών μηνών.

Η σύναψη  συμβάσεων που προβλέπουν το δικαίωμα του εργοδότη να καθυστερεί την καταβολή μισθών έως και 90 ημέρες συνιστά ανεπανόρθωτο πλήγμα στο δικαίωμα των εργαζόμενων για αξιοπρεπή εργασία. Το Υπουργείο Εργασίας οφείλει να προστατέψει τα δικαιώματα των εργαζόμενων. Καλούμε τον Υπουργό  να ακυρώσει με σχετική απόφαση τη συγκεκριμένη ρύθμιση. 

Όχι μόνο επισιτιστική ανασφάλεια, αλλά και πείνα πλέον στην Ελλάδα

Βασιλική Σιούτη , thepressproject.gr

 Την ύπαρξη σοβαρού προβλήματος επισιτιστικής ανασφάλειας στην Ελλάδα, διαπιστώνει το ινστιτούτο Prolepsis, καθώς όλο και περισσότερες οικογένειες αδυνατούν να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα για τις διατροφικές τους ανάγκες , ενώ παρουσιάζεται πλέον -σε υψηλά ποσοστά- και επισιτιστική ανασφάλεια με πείνα.

Το ινστιτούτο Prolepsis και το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος ανακοίνωσαν εχθές την επέκταση του προγράμματος Σίτισης και προώθησης Υγιεινής Διατροφής, που υλοποιεί το πρώτο με δωρεά του δεύτερου, καθώς τα αιτήματα από σχολεία σε όλη την Ελλάδα αυξάνονται με καταιγιστικούς ρυθμούς (έχουν ξεπεράσει τα 700). Το πρόγραμμα ξεκίνησε το 2012 σε 34 σχολεία, αλλά καθώς διαπιστώθηκε ότι υπήρχαν τεράστιες ανάγκες, λόγω του μεγάλου αριθμού των παιδιών που υποσιτίζονται και που αυξάνεται συνεχώς από την αρχή της κρίσης, επεκτάθηκε σε 206 σχολεία και 32.358 μαθητές και με τη νέα επέκταση του προγράμματος θα φτάσει τους 50.000 μαθητές φέτος.

Η καθηγήτρια Ιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Αθηνά Λινού, επικεφαλής του ινστιτούτου, ανέφερε ότι «Η κρίση επηρεάζει την οικογένεια, η οποία συχνά δυσκολεύεται να καλύψει τις διατροφικές ανάγκες των μελών της. Η επισιτιστική ανασφάλεια ξεπερνάει σε ορισμένες περιοχές το 60% και τα παιδιά αποτελούν τα πρώτα θύματα της κρίσης».

Σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου που έγινε με ερωτηματολόγια που συμπληρώθηκαν από τις οικογένειες των παιδιών που λαμβάνουν μέρος στο πρόγραμμα σίτισης, το 53% από αυτές αδυνατούν να καλύψουν τα απαραίτητα για τη μηνιαία σίτισή τους, ενώ το 14% έχουν μειώσει , όχι μόνο την ποιότητα, αλλά και την ποσότητα του φαγητού της οικογένειας τους, λόγω οικονομικής δυσχέρειας.

Το ακόμα πιο ανησυχητικό όμως, είναι ότι πέρα από το 60% που δηλώνει ότι η ποιότητα της σίτισής του έχει υποβαθμιστεί, δεν έχει τη δυνατότητα να αγοράζει τα τρόφιμα που αγόραζε παλιότερα, έχει προβεί σε μειώσεις κτλ, ένα ποσοστό 23% εμφανίζει επισιτιστική ανασφάλεια με πείνα μαζί, δηλαδή υπάρχουν μέρες που δεν έχει να φάει.

Η κ.Λινού εξήγησε ότι η παιδική παχυσαρκία παρατηρείται περισσότερο στις φτωχές οικογένειες, καθώς τρέφουν τα παιδιά με φθηνό φαγητό χαμηλής ποιότητας (π.χ ψωμί και ζυμαρικά) και ότι σε περιόδους κρίσης η πρώτη ένδειξη επισιτιστικής ανασφάλειας είναι η αύξηση βάρους και η παχυσαρκία.

Όπως κατέδειξε και η έρευνα ωστόσο, φαίνεται ότι πολλές οικογένειες πλέον στην Ελλάδα περνάνε από το επικίνδυνο όριο της επισιτιστικής ανασφάλειας στην πείνα.

Βασιλική Σιούτη

Για γέλια ή για κλάματα; 2.0

Τάκης Καραγιάννης , protagon.gr
χω θέμα με τις γραβάτες, δεν τις μπορώ. Μου είναι πιο ταιριαστό στο μάτι το παπιγιόν ή το ανοιχτό πάνω κουμπί στο πουκάμισο που αφήνει σε κοινή θέα ακόμη και μέρος του δασύτριχου στήθους, παρά ένας φουσκωτός κόμπος μακριού υφάσματος. Αντίθετα, με τα φουλάρια δεν ενοχλούμαι ιδιαίτερα. Δεν μου αρέσουν, αλλά δεν με απωθούν κιόλας. Ωστόσο, από σήμερα μάλλον θα αλλάξω γνώμη. Μπορεί να το κάνετε κι εσείς.
Στις αρχές του μήνα, το Γραφείο της Ελληνικής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνεδρίασε για τον συντονισμό και την εκτέλεση των δράσεων που απαιτούνται ενόψει του Ιανουαρίου, όταν και αρχίζει η θητεία της χώρας. Έπρεπε να ενοικιαστεί συνεδριακός και μεταφραστικός εξοπλισμός για το Ζάππειο για τις εκδηλώσεις που θα γίνουν εκεί. Ας δείξουμε καλή θέληση και ας υποθέσουμε πως το ελληνικό κράτος και οι υπηρεσίες του υπουργείου Εξωτερικών δεν έχουν μικρόφωνα, ακουστικά και συστήματα ενδοεπικοινωνίας για να καλυφθούν οι ανάγκες και πως πρέπει να νοικιάσουμε από ιδιώτες επιχειρηματίες. Αυτό θα κοστίσει έως 147.600€ (εδώ η απόφαση). Την ίδια ημέρα, άλλη απόφαση (εδώ) για την επίπλωση του χώρου. Άλλες 98.400€.
Καλά όλα αυτά, αλλά κάποιοι πρέπει να καθήσουν αναπαυτικά στα έπιπλα και κάποιοι πρέπει να φορέσουν αυτά τα ακουστικά. Κι αυτοί πρέπει να φορούν γραβάτες και φουλάρια.
Στις 4 Οκτωβρίου, εγκρίθηκε η διενέργεια Πρόχειρου Μειοδοτικού Διαγωνισμού για την προμήθεια γραβατών και φουλαριών για την κάλυψη των εθιμοτυπικών αναγκών της Ελληνικής Προεδρίας. Πριν διαβάσετε εδώ το πόσο θα κοστίσει απομακρύνετε γραβάτες και φουλάρια από τον λαιμό σας, μπορεί να νιώσετε μια δυσκολία στην αναπνοή. Προσπαθώ να σκεφτώ πόσα τόπια υφάσματος αντιστοιχούν σε αυτές τις εθιμοτυπικές υποχρεώσεις μας. Ακόμη και οι πιο γκλαμουράτες επιλογές των κυρίων και των κυριών που παρευρίσκονται σε αυτές τις εκδηλώσεις κοστίζουν κάτω από 500€. Κι επειδή είμαστε κιμπάρηδες ως λαός, ας κάνουμε το λογικό άλμα κι ας δεχτούμε πως αγοράζουμε κομμάτια  των 1.000€. Θα πρέπει να κάνουμε 150 τέτοια δώρα. Εκτός κι εάν αγοράσουμε την πιο ακριβή γραβάτα στον κόσμο που κοστίζει 8.000€. Και πάλι, όμως, πρέπει να κάνουμε 17 τέτοιες αγορές.
Την περασμένη Παρασκευή, χρειάστηκαν μόνο λίγες ώρες από τη στιγμή που δημοσιεύσαμε το κείμενο για το φιάσκο της διαδικτυακής παρουσίας της Ελληνικής Προεδρίας της Ε.Ε για να αποκατασταθεί το ζήτημα. Το πρόβλημα στην προκειμένη περίπτωση, όμως, είναι πως οι γραβάτες και τα φουλάρια ίσως έχουν, ήδη, αγοραστεί και βρίσκονται σε ντουλάπες και συρτάρια.

Υ.Γ.: Το γραφείο της Ελληνικής Προεδρίας υπάγεται στο υπουργείο Εξωτερικών. Ο πρώην -αναμφισβήτητα- ξέρει να διαλέγει γραβάτες. Ο νυν, όμως, είναι αυτός που τις πληρώνει ακριβά.

Κουβέλης: Να μειωθεί 25% η κρατική χρηματοδότηση- Να κοπούν τα «έξτρα» για τις Κοινοβουλευτικές Επιτροπές

19/11/2013 , iefimerida.gr

Την πρόταση νόμου που αφορά τη διαφάνεια της χρηματοδότησης του πολιτικού συστήματος, το λεγόμενο «πολιτικό χρήμα», είτε από το κράτος είτε από ιδιώτες, που κατέθεσε στη Βουλή η Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΔΗΜΑΡ, παρουσίασε, σε συνέντευξη Τύπου, ο πρόεδρος του κόμματος Φώτης Κουβέλης μαζί με τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο Νίκο Τσούκαλη, ο οποίος συντόνισε ομάδα ειδικών για τη διατύπωσή της.
Στην εισήγησή του, ο Φώτης Κουβέλης ανέφερε ότι η πρωτοβουλία της ΔΗΜΑΡ στοχεύει στην αυτονομία της πολιτικής και στην ισοτιμία των κομμάτων και των υποψηφίων, καθώς το πολιτικό σύστημα έχει παθογένειες και χρειάζεται αλλαγές εκδημοκρατισμού με κοινωνικό έλεγχο. Τάχθηκε υπέρ της προσαρμογής της βουλευτικής αποζημίωσης στα οικονομικά δεδομένα της χώρας και θεώρησε ως απαράδεκτο να αποζημιώνονται οι βουλευτές για τη συμμετοχή τους στις Κοινοβουλευτικές Επιτροπές. Δεσμεύτηκε, δε, ότι στη διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος θα προτείνει την κατάργηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών, ώστε και οι πολιτικοί να δικάζονται από τη Δικαιοσύνη.
Στις προτάσεις της ΔΗΜΑΡ περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η μείωση κατά 25% της κρατικής χρηματοδότησης, με τη δυνατότητα αυτό το ποσοστό να καλυφθεί από ιδιώτες που θα το δηλώσουν στην Επιτροπή Ελέγχου, καθώς και να συνδέεται η κρατική χρηματοδότηση με το ύψος του δημοσίου ελλείμματος, πχ εάν είναι πάνω από 3% αυτή να μειώνεται. Επίσης, προτείνεται ανασυγκρότηση της υπάρχουσας Επιτροπής Ελέγχου των οικονομικών των κομμάτων, ώστε να είναι ανεξάρτητη και αποτελεσματική, με τη συμμετοχή νέων μελών και με δυνατότητα επιβολής μεγαλύτερων κυρώσεων. Προτείνεται, επίσης, να αλλάξει ο τρόπος καταβολής της κρατικής χρηματοδότησης και να λαμβάνονται υπόψη τα ποσοστά των κομμάτων στην παρούσα Βουλή κι όχι στη προηγούμενη, να απαγορεύεται ο τραπεζικός δανεισμός για τα κόμματα και να επιβάλλεται η εξατομίκευση της διαχείρισης της χρηματοδότησης, με ορισμό συγκεκριμένου οικονομικού υπεύθυνου και την πιστοποίηση του λογιστηρίου των κομμάτων.
Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΔΗΜΑΡ Νίκος Τσούκαλης επισήμανε ότι από το 2010 η Ελλάδα είναι υπόλογη γιατί δεν έχει προσαρμόσει τη σχετική νομοθεσία για τη διαφάνεια στο πολιτικό χρήμα στα ευρωπαϊκά πρότυπα, σημειώνοντας πώς αυτή η δέσμευση ήταν στην προγραμματική συμφωνία της τρικομματικής κυβέρνησης. Επίσης, ανέφερε ότι στην πρόταση της ΔΗΜΑΡ προτείνεται η κατάργηση της χρηματοδότησης των ιδρυμάτων που έχουν τα κόμματα. «Είναι δικιά τους ευθύνη η λειτουργία», επισήμανε ο κ. Τσούκαλης.

Koυβέλης : πολιτική παρέμβαση και όχι ως «αποστασία»

Ως «πολιτική παρέμβαση» και όχι ως «αποστασία» χαρακτήρισε την πρόσκληση του Αλέξη Τσίπρα σε βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να εγκαταλείψουν το κόμμα τους και να έρθουν κοντά στον ΣΥΡΙΖΑ, ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, Φώτης Κουβέλης. Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ μιλώντας στο Action 24 και στην πολιτική εκπομπή  «Ανασκόπηση Σήμερα» που παρουσιάζει ο Βασίλης Ταλαμάγκας. η οποία θα προβληθεί απόψε, ρωτήθηκε σχετικά με τις καταγγελίες του ΠΑΣΟΚ για «αποστασία» και απάντησε:

«Όχι δεν υπάρχει αποστασία. Το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης έκανε μία πολιτική παρέμβαση, ζητώντας τους βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας να διαφοροποιήσουν τη στάση τους και να ενεργήσουν διαφορετικά από ότι η ηγεσία επιλέγει, αλλά αυτό δεν είναι αποστασία. Ο τρόπος που έγινε αυτό από την Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν ήταν ορθός αλλά σε καμία περίπτωση, αποστασία. Τα λεγόμενα περί αποστασίας οδηγούν σε άλλους συνειρμούς και ουσιαστικά όταν αναδεικνύεται μία τέτοια πολιτική πρακτική – με την οποία διαφωνώ – από τη μεριά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ως αποστασία τότε εξ αντικειμένου και πέρα από προθέσεις, διαμορφώνεται κλίμα για πραγματική ρευστοποίηση της πολιτικής ζωής«.

Στο ερώτημα αν θα συμμετάσχει με την ΔΗΜΑΡ σε μία κυβέρνηση της Αριστεράς, ο κ. Κουβέλης εμφανίστηκε θετικός και τόνισε: «Η Ελλάδα έχει εγκαταλείψει τις μονοκομματικές κυβερνήσεις. Χρειάζονται στη χώρα μας κυβερνήσεις συνεργασίας. Εμείς το αποδείξαμε αυτό ως αναγκαιότητα τον Ιούλιο το 2012. Αλλά οι κυβερνήσεις συνεργασίας πρέπει να είναι ουσιαστικά συνεργατικές κυβερνήσεις, έτσι ώστε να μην έχουμε ούτε μονοκομματικές συμπεριφορές, αλλά και αυτό που παράγει η συνεργατική κυβέρνηση να αντανακλά στην ασκούμενη πολιτική«.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα δεν το απορρίπτετε

ΦΩΤΗΣ ΚΟΥΒΕΛΗΣ: Βεβαίως

Δείτε όλη την εκπομπή το βράδυ

Ο ύπνος της λογικής γεννάει τέρατα

Του Νίκου Ξυδάκη , kathimerini.gr

Μέσα στη διάχυτη βουβαμάρα εγκλείεται φόβος. Φόβος για το παρόν, φόβος για το μέλλον. Οσα συμβαίνουν, κι όσα δεν συμβαίνουν, τροφοδοτούν διαρκώς αυτό τον φόβο του παρόντος, μια σταθερή δυσφορία, μια αίσθηση ανοικειότητας με την ίδια μας τη ζωή. Διότι απλούστατα δεν γνωρίζουμε πού μάς βγάζει ο δρόμος, δεν έχουμε καμία βεβαιότητα, αισθανόμαστε ανήμποροι να προγραμματίσουμε στοιχειωδώς τον βίο. Αισθανόμαστε να μας πλακώνει ένα ανοίκειο παρόν. Κοιτάμε λοιπόν διαρκώς προς τα πίσω, στα τετελεσμένα, για να αντλήσουμε ολίγο νόημα, μήπως και με το νόημα του παρελθόντος φωτίσουμε τον ζόφο του παρόντος και φωτίσουμε τη σκολιά οδό προς το μέλλον. Το ξαναδιάβασμα του παρελθόντος μπορεί να είναι προωθητικό· το ίδιο και η επαναπροσέγγιση της παράδοσης, η οικείωσή της στη συγχρονία. Ετσι προχωρούν κοινωνίες και πολιτισμοί – συναναστροφή με τους νεκρούς το έλεγε ο Ιωάννης Συκουτρής. Αλλά – υπάρχει πάντα ένα αλλά. Αλλά στη δική μας περίπτωση, του κλαψιάρη και έμφοβου νου, εμφιλοχωρεί ένας σοβαρός κίνδυνος: η αναψηλάφηση του παρελθόντος να οδηγεί είτε σε απεγνωσμένη εξωράιση και αφελή αγλαϊσμό του είτε σε δαιμονοποίησή του είτε σε βιαστικές έως γελοίες αναθεωρήσεις – με κοινό παρονομαστή πάντα έναν τερατώδη αναχρονισμό, να προβάλλουμε τους φόβους και τους πόθους μας στο παρελθόν για να του δίνουμε το σχήμα του παρόντος. Ο αναθεματισμός της Μεταπολίτευσης ως δεξαμενής αρνητικών ρευστών και τοξικών βλαστών, είναι μια τέτοια ατυχής δαιμονοποίηση. Οχι αξιολόγηση, κριτική, αποτίμηση· η Μεταπολίτευση, συμπαγώς και αδιαφοροποίητα, στέλνεται στη χωματερή της ιστορίας. Φυσικά μαζί της θάβουμε τους εαυτούς μας, όπως και όσο υπήρξαμε στη δημόσια σφαίρα. Το ίδιο και το Πολυτεχνείο: μετά σαράντα χρόνια είναι δύσκολο να καταταγεί στα τρέχοντα ιδεοψυχολογικά σχήματα, αντιστέκεται πεισματικά. Αντί λοιπόν να το κατανοήσουν στο ιστορικό του πλαίσιο και να το ενσωματώσουν σε μια δυναμική αυτογνωσίας, κάποιοι απελπισμένοι αναθεωρητές το μικραίνουν, το χαμηλώνουν, το λοιδορούν, κυρίως το μεταχρονολογούν, το αναχρονίζουν, για να μπορέσουν υποθέτω να το δουν στο μπόι τους, κι έτσι βολικά χαμηλοαναχρονισμένο να χαρακτηριστεί εργαλειακά ή και καφενειακά ως πηγή των παρόντων δεινών του έθνους κ.λπ. κ.λπ. Από χθες σε αυτό τον χορό των αναχρονισμών μπήκε ολολύζουσα και η Αποστασία. Του ’65, των Ιουλιανών, των γελοιογράφων και των φαιδρών στιχοπλόκων, ό,τι παρά τη φαιδρότητά του εξέφραζε ένα υπαρκτό δίκτυο συνωμοσιών και εκτροπής. Λίγοι από τους πρωταγωνιστές ζουν πια, οι περισσότεροι γνωρίζουμε το κλίμα της εποχής από τις γελοιογραφίες του Μποστ. Ολα άλλαξαν. Κι όμως η αποσκίρτηση βουλευτών από το κομματικό μαντρί, όπως προσφυώς το ονόμαζε ο Ευάγγελος Αβέρωφ, επαναφέρεται ως αρχετυπικό σκιάχτρο, ως το Poltergeist που στοιχειώνει την τρέχουσα πρωθυπουργική δημοκρατία. Είπαμε: ο παγωμένος έμφοβος νους ξαναπλάθει το παρελθόν. Τη θέση του Μποστ παίρνει ο Γκόγια: Ο ύπνος της λογικής γεννάει τέρατα, τις κουκουβάγιες της ανοησίας και τις νυχτερίδες της αμάθειας.

Εργασιακός Μεσαίωνας με νόμο Βρούτση

19.11.13 , iefimerida.gr

Εργασιακός Μεσαίωνας έρχεται στον ιδιωτικό τομέα μέσω των επιχειρησιακών συμβάσεων που υπογράφονται μαζικά εν μέσω ύφεσης, καθώς στις περίπου 370 συμβάσεις που έχουν συνολικά υπογραφεί από τις αρχές του έτους, φέρνουν νέο καθεστώς στους όρους αμοιβής και εργασίας, για δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους.
Η εξαήμερη απασχόληση, τα ελαστικά ωράρια είτε συλλογικά είτε με ατομική συμφωνία, η εργασία με «βάρδιες» τριών ή τεσσάρων ημερών σε επιχειρήσεις που βρίσκονται σε κρίση, η «εξαφάνιση» επιδομάτων και έξτρα παροχών τις οποίες προέβλεπαν οι κλαδικές συμβάσεις και οι μειώσεις μισθών έως τα επίπεδα του εκάστοτε νομοθετημένου μισθού ή ημερομισθίου, κυριαρχούσαν μέχρι τις αρχές του Νοέμβρη, στις περισσότερες από τις 368 επιχειρησιακές συμβάσεις που συνολικά έχουν υπογραφεί και κατατεθεί στο υπουργείο Εργασίας από τις αρχές του 2013.
Ωστόσο όπως αποκαλύπτει η Ημερησία, στις 3 Νοεμβρίου υπεγράφη η πρώτη επιχειρησιακή σύμβαση σε εταιρεία security, η οποία νομιμοποιεί την καθυστέρηση μέχρι 3 μήνες στην καταβολή των μισθών των εργαζόμενων. «Η καταβολή των αποδοχών του προσωπικού θα λαμβάνει χώρα εντός 90 ημερών από τη λήξη του μήνα εντός του οποίου παρασχέθηκε η εργασία, είτε με κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό των εργαζομένων είτε μετρητοίς είτε συνδυαστικά και με τους δύο τρόπους», αναφέρει χαρακτηριστικά το άρθρο.
Την ίδια στιγμή, το υπουργείο Εργασίας υπολογίζει πως τουλάχιστον 700.000 εργαζόμενοι δεν έχουν πληρωθεί εδώ και μήνες με αποτέλεσμα αρκετοί να καταφεύγουν στο μέτρο της επίσχεσης εργασίας προκειμένου να εισπράξουν τα δεδουλευμένα τους.
Αναλυτικά οι ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις:

• Μείωση έως και 20% στους μισθούς και άμεση σύνδεση των αμοιβών των εργαζομένων με τα εκάστοτε νομοθετημένα κατώτατα όρια. Σε αρκετές συμβάσεις προβλέπεται ακόμη και ο συμψηφισμός με τα επιδόματα Χριστουγέννων και Πάσχα των διαφορών σε σχέση με όσα καταβάλλονται πριν από τις μειώσεις (απώλειες έως και 40%).
• Εξαήμερη απασχόληση 40 ώρες την εβδομάδα για όσους ίσχυε το πενθήμερο και το δικαίωμα των επιχειρήσεων να καταρτίζουν ατομικές συμφωνίες με κάθε εργαζόμενο χωριστά για εργασία επί 5 ημέρες την εβδομάδα, με πλήρη ή μερική απασχόληση ή και με διακεκομμένο ωράριο.
• Ελαστικά ωράρια εργασίας τα οποία καθορίζονται από την εταιρεία, ανάλογα με τις συνθήκες και το φόρτο εργασίας, με αποτέλεσμα να προβλέπεται σε χρονικό διάστημα 6 μηνών η 10ήμερη ημερήσια εργασία και στη συνέχεια θα χορηγηθούν οι ημέρες ανάπαυσης οι οποίες θα αντιστοιχούν στις πρόσθετες ώρες που έχουν εργαστεί.
• Εργασία εκ περιτροπής για 4 ημέρες την εβδομάδα με αντίστοιχη περικοπή μισθού ως μέτρο για την αποτροπή απολύσεων.
• Διατήρηση μόνο των επιδομάτων που προβλέπουν η γενική νομοθεσία και η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας

Οι αλήθειες που κρύβουν

Αγγελική Σπανού, 19/11/2013 , metarithmisi.gr

Τα νέα μέτρα αποκλείονται και αποκλείονται και αποκλείονται. Μήνες τώρα. Τη μία ο πρωθυπουργός και την άλλη ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, διαβεβαιώνουν ότι θα φτάσουν στα άκρα και δεν θα υποκύψουν στις πιέσεις της τρόικας, που εμφανίζεται σαν να θέλει να μας κόψει τους μισθούς και τις συντάξεις για λόγους αντεκδίκησης, από ένα παρόλογο μίσος ή από σκέτη ιδεοληψία.
Με πολεμοχαρή ρητορική δημιουργούν ατμόσφαιρα σύγκρουσης με τους πιστωτές και μετά εγκαλούν τους βουλευτές της συμπολίτευσης, που, παρασυρόμενοι από το ρέμα της κυβερνητικής προπαγάνδας, θέλουν να πουν κάτι παραπάνω από αυτό που λένε οι αρχηγοί, για να ακουστούν στην εκλογική τους περιφέρεια.
Καλλιεργούν αντιευρωπαϊσμό και την ίδια ώρα διαφημίζουν την ελληνική προεδρία της ΕΕ ως κατάκτηση (που δεν είναι). Μιλούν για διαπραγμάτευση, ενώ δεν καταθέτουν κάποιο εθνικό σχέδιο απέναντι σʼ αυτό των τροϊκανών, απλώς απορρίπτουν τα δικά τους και ζητούν διευκολύνσεις.
Μιλούν για success story, με βασικό επιχείρημα την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος, ενώ η Ισπανία και η Ιρλανδία βγαίνουν από τα προγράμματα προσαρμογής και εμείς δεν ξέρουμε ακόμη αν και πότε θα αποκτήσουμε πρόσβαση στις αγορές.
Προαναγγέλλουν το τέλος της εποχής του μνημονίου, ενώ γνωρίζουν ότι έρχεται τρίτο πακέτο, το οποίο, ασφαλώς, και θα έχει όρους. Κρύβουν ότι η απομείωση του χρέους, όταν γίνει και όπως θα γίνει, δεν θα είναι μια ευγενική προσφορά, ένα δώρο χωρίς ανταλλάγματα, θα σημαίνει σκληρές δεσμεύσεις σε βάθος χρόνων.
Εμφανίζουν αστείες προτάσεις για την κάλυψη του δημοσιονομικού κενού του 2014, όπως η καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής και παριστάνουν ότι αυτό είναι ολοκληρωμένη εισήγηση, η οποία μάλιστα θα περιληφθεί στον προϋπολογισμό του 2014 ακόμη και χωρίς την έγκριση της τρόικας -μονομερώς και ηρωικά.
Έκαναν απίθανα μαγειρέματα πελατειακού περιεχομένου για να φτιάξουν τον Ενιαίο Φόρο των Ακινήτων στα μέτρα των αγροτών, οι οποίοι επί δεκαετίες εξαιρούνται των φορολογικών βαρών, είτε έχουν είτε δεν έχουν, και σκέφτηκαν να καλύψουν την τρύπα κόβοντας το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, για πολλοστή φορά, ώστε να εξαφανίσουν οποιαδήποτε δυνατότητα υπάρχει για χορήγηση ρευστότητας σε μια αγορά που ασφυκτιά και πεθαίνει. Οι νεοφιλελεύθεροι εκπρόσωποι των πιστωτών δεν το δέχτηκαν και τους επέστρεψαν το ισοδύναμο ως απαράδεκτο.
Ήταν μια κατασκευή της ελληνικής κυβέρνησης ότι αμέσως μετά τις γερμανικές εκλογές θα γυρίσει η σελίδα για το ελληνικό ζήτημα. Η επινόηση αυτή έγινε για να κερδηθεί πολιτικός χρόνος. Όταν το σενάριο κατέρρευσε, σηκώθηκε μπαϊράκι εναντίον των δανειστών, με το περίστροφο των εκλογών στο τραπέζι, μετά έγινε μια προσπάθεια επιστροφής στην πεπατημένη του καλοπιάσματος αλλά χωρίς συμμόρφωση στην πράξη και τώρα είμαστε ξανά μπροστά σε ένα ακόμη αδιέξοδο.
Ο πυρήνας του προβλήματος είναι σύνθετος.
Δημόσιο: Οι επίορκοι που βρέθηκαν είναι κάποιες δεκάδες, απολύσεις δεν θέλουν να κάνουν και δεν μπορούν να τις κάνουν με όρους αξιοκρατίας γιατί τους είναι ξένο το know how, το Ενιαίο Μισθολόγιο δεν εφαρμόστηκε ποτέ, ούτε συγχωνεύονται ούτε καταργούνται οργανισμοί και η περίφημη “διαθεσιμότητα” εφαρμόζεται τυφλά και οριζόντια, χωρίς να είναι σαφές τι θα γίνει μετά τη συμπλήρωση του οκταμήνου, θα γυρίσουν στη θέση τους ή θα φύγουν οριστικά οι υπάλληλοι.
Ασφαλιστικό: Η αλήθεια είναι ότι πάμε σε συντάξεις των 360 ευρώ και κάτι ψιλά ανάλογα με τις εισφορές καθενός. Μέχρι τότε, όμως, πρόωρες συντάξεις μοιράζονται αφειδώς. Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις εφημερίδες δημοσιεύονται πίνακες και οδηγίες για το πώς μπορεί να βγει κανείς στη σύνταξη στα 60 και στα 58. Φυσικά αρνούνται να μειώσουν τις συντάξεις των λεγόμενων ευγενών ταμείων ή να καταργήσουν τα εφάπαξ ή να καταργήσουν τις διπλές/τριπλές συντάξεις που δίνονται για να μη θίξουν τα δικαιώματα ανθρώπων που δεν φταίνε, αλλά, τι να γίνει, χρεοκοπήσαμε. Αντίθετα, δεν έχουν καμία ευαισθησία για τους συνταξιούχους του μέλλοντος, ούτε φυσικά για τους σημερινούς εργαζόμενους που πρέπει να είναι και ικανοποιημένοι με μισθούς των 600-700 ευρώ, γιατί θα μπορούσαν να είναι και άνεργοι ή απλήρωτοι.
Φορολογικό: Θα κάνουν, λέει, σύσκεψη κορυφής για τη μεγάλη φοροδιαφυγή και θα εξετάσουν λίστες με βαριά ονόματα. Τώρα που έχουν πέσει όλες οι μάσκες και έχει γίνει σαφές ότι δεν ήταν ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου ο κακός δαίμονας στον οποίο οφείλεται η τεράστια φορολογική αδικία, εξακολουθούν να κάνουν επικοινωνιακές ασκήσεις, αντί να μαζέψουν έσοδα από αυτά που θα πληρώσουν αυτοί που έχουν να πληρώσουν. Στο μεταξύ, συνεχίζουν να βασανίζουν τους πολίτες που, για παράδειγμα, θα πρέπει να στηθούν στην ουρά της εφορίας για να πάρουν νέο κλειδάριθμο -γιατί πρέπει να συμβεί αυτό και γιατί δεν μπορεί να διευθετηθεί ηλεκτρονικά, αυτό είναι κάτι που κανείς δεν θα το εξηγήσει. Έτσι, άλλωστε, συντηρείται ο μύθος ενός κράτους από το οποίο έχεις πάντα να περιμένεις ταλαιπωρία και δυσάρεστες εκπλήξεις.
Μια δημοφιλής συζήτηση στα κομματικά επιτελεία είναι γιατί ο κόσμος δεν βγαίνει στους δρόμους. Για όλα τα κόμματα της Αριστεράς αυτή είναι μια τραυματική διαπίστωση, την οποία δυσκολεύονται ακόμη και να αφομοιώσουν γιατί πηγαίνει κόντρα στο φαντασιακό τους για την ανατροπή που θα έρθει από κάτω. Η Αριστερά, συνήθως, κάνει μια εύκολη μετάφραση της απάθειας ως έκφρασης βουβής οργής. Για την κυβέρνηση η αποστασιοποίηση από τη συλλογική διαμαρτυρία εκλαμβάνεται ως επιβράβευση (!) και είναι κάτι που επικαλούνται συχνά για να αποδομήσουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους. Ένα μέρος της αλήθειας είναι ότι η απαξίωση του συνδικαλιστικού κατεστημένου και του πολιτικού συστήματος, λειτουργεί καταλυτικά, με αποτέλεσμα η πλειοψηφία να μη θέλει να ακολουθήσει έναν δρόμο που της δείχνουν αυτοί τους οποίους απεχθάνεται. Άλλο κομμάτι της αλήθειας είναι ότι πολλοί έχουν χαθεί μέσα στα προβλήματά τους και κλείνονται στο μικρόκοσμό τους, προσπαθώντας να τα βγάλουν πέρα όπως-όπως. Παίζει ρόλο η αίσθηση της ματαιότητας, ότι τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει, αφού πουθενά γύρω δεν έφερε η λαϊκή αντίδραση λιγότερη λιτότητα. Οπωσδήποτε συνδέεται με την ακινησία και το ζάρωμα, η απουσία εμπνευσμένων ηγεσιών και οραμάτων, η στροφή στον ατομισμό που είχε συντελεστεί από πριν.
Και ένας ακόμη λόγος είναι ίσως ότι δεν τα ξέρουν όλα, όλοι. Υποψιάζονται, φαντάζονται, αλλά δεν γνωρίζουν με βεβαιότητα πόσα ψέματα προσφέρονται για να καλυφθούν ποια λάθη και ποιες συνειδητές επιλογές. Άλλωστε, υπάρχει και ο Στουρνάρας (“το πιο σοβαρό κείμενο στη χώρα είναι το μνημόνιο”) ή ο Τζαμτζής (“δεν θα γινόμουν βουλευτής με μισθό 2.000 ευρώ”) που τους ξεφεύγουν μισές αλήθειες.

Η Αγγελική Σπανού είναι δημοσιογράφος

Στη δημοσιότητα οι μισθοί και τα επιδόματα των βουλευτών

Τις απολαβές των βουλευτών έδωσε στη δημοσιότητα, αργά το βράδυ της Δευτέρας, για πρώτη φορά η Βουλή. Δείτε τον πίνακα με τους μισθούς των βουλευτών

news247.gr Νοέμβριος 19 2013 

Για πρώτη φορά η Βουλή των Ελλήνων έδωσε στη δημοσιότητα τις αμοιβές, τις αποζημιώσεις και τις υπόλοιπες παροχές που λαμβάνουν οι βουλευτές.

Αργά το βράδυ της Δευτέρας, με εντολή του προέδρου της Βουλής, Ευάγγελου Μεϊμαράκη, αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του κοινοβουλίου από την διεύθυνση οικονομικών υπηρεσιών της Βουλής, πίνακας ο οποίος αναγράφει την ακαθάριστη βουλευτική αποζημίωση, το επίδομα οργάνωσης γραφείου, την ταχυδρομική ατέλεια και τα έξοδα κίνησης για το 2013.

Σύμφωνα με τα εν λόγω στοιχεία στοιχεία, το ποσό της ακαθάριστης αποζημίωσης που λαμβάνει ο κάθε βουλευτής ανέρχεται σε 5.705,60 ευρώ το μήνα.
Σε αυτό προστίθενται το επίδομα οργάνωσης γραφείου (738,88 ή 935,88 ευρώ), η ταχυδρομική ατέλεια (909,31 ευρώ) και τα έξοδα κίνησης (291 έως 648 ευρώ), ανάλογα με την περιφέρεια στην οποία ανήκει ο κάθε βουλευτής.
Έτσι, σύμφωνα με τον πίνακα, οι συνολικές αποδοχές των βουλευτών μπορεί να φτάνουν από τις 7.644,79 έως 8.198,79 ευρώ, χωρίς να περιλαμβάνονται οι συμμετοχές σε επιτροπές της Βουλής.
Σε αυτά προστίθεται η αποζημίωση για συμμετοχή στις κοινοβουλευτικές επιτροπές που έχει διαμορφωθεί στα 75 ευρώ ανά συνεδρίαση, μετά τις περικοπές.
Ειδικότερα, οι βουλευτές ανάλογα με την εκλογική περιφέρεια που εκλέγονται, χωρίζονται σε τέσσερις κατηγορίες.
Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν, για παράδειγμα, οι βουλευτές που εκλέγονται στην Α και στη Β περιφέρειες Αθηνών και Πειραιώς, στη δεύτερη οι βουλευτές Αττικής, στην τρίτη οι βουλευτές νομών, όπως Αιτωλοακαρνανίας, Ευρυτανίας, Αχαΐας και Ιωαννίνων και στην τέταρτη οι βουλευτές Κυκλάδων και Δωδεκανήσων.
Οι βουλευτές που ανήκουν στην πρώτη κατηγορία λαμβάνουν επίδομα γραφείου 738,88 ευρώ και οι υπόλοιποι 935,88 ευρώ.
Για τα έξοδα κίνησης οι βουλευτές της πρώτης κατηγορίας λαμβάνουν 291 ευρώ και το ποσό αυτό αυξάνεται και φτάνει τα 648 ευρώ για την τέταρτη κατηγορία. Για την ταχυδρομική ατέλεια οι βουλευτές λαμβάνουν 909,31 ευρώ.
Εν τω μεταξύ, σημειώνεται ότι "Ναι" στον νέο προϋπολογισμό της Βουλής είπε ο Ολομέλεια του σώματος, με μείωση όμως κατά 4,6%. Παράλληλα ο Ε. Μεϊμαράκης κάλεσε να ανοίξει την Τρίτη συζήτηση για τη βουλευτική αποζημίωση