Ευρωπαϊκή νίκη για το ελληνικό μέλι κόντρα στην κυβέρνηση

27/5/2013 , econews.gr

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανταποκρινόμενη στο διαρκές αίτημα των μελισσοκόμων και στη γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) η οποία διαπιστώνει άμεσο κίνδυνο για τις μέλισσες από τη χρήση των νεονικοτινοειδών εντομοκτόνων imidacloprid και clothianidin της εταιρίας Bayer Crop Science και του thiamethoxam της εταιρίας Syngenta ενέκρινε την Παρασκευή τον Κανονισμό για τον περιορισμό των τριών αυτών νεονικοτινοειδών. Οι περιορισμοί θα τεθούν σε ισχύ από την 1η Δεκεμβρίου του 2013 και θα επανεξεταστούν το αργότερο, εντός δύο ετών.
Με αφορμή την υιοθέτηση της πρότασης, ο Κρίτων Αρσένης έκανε τις εξής δηλώσεις:
“Οι μελισσοκόμοι μετά από πολυετή αγώνα πέτυχαν την πρώτη νίκη ενάντια στο λόμπι της βιομηχανίας φυτοφαρμάκων. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έστω και αργά αποφάσισε να εφαρμόσει την «αρχή της προφύλαξης» και να εγκρίνει την πανευρωπαϊκή απαγόρευση για δύο χρόνια της χρήσης των τριών νεονικοτινοειδών σε καλαμπόκι, ηλίανθο, βαμβάκι και ελαιοκράμβη για ορισμένες χρήσεις.
Επανειλημμένα τα τελευταία τρία χρόνια είχα ζητήσει με παρεμβάσεις και γραπτές ερωτήσεις στην Επιτροπή αλλά και επιστολές στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης την απαγόρευση των νεονικοτινοειδών που θέτουν σε κίνδυνο τις μέλισσες και τη βιωσιμότητα του μελισσοκομικού κλάδου. Περίπου το 80% της συνολικής επικονίασης οφείλεται στις μέλισσες. Επιστημονικές πηγές αναφέρουν ότι οι απώλειες των μελισσιών στην Ελλάδα ανέρχονται σε ποσοστό 10%-35% κάθε χρόνο, τα ποσοστά αυτά όμως είναι συντηρητικές εκτιμήσεις.
Η πρόταση για την απαγόρευση δέχθηκε τα πυρά των εταιριών Bayer Crop Science και Syngenta με βασικό τους ισχυρισμό την απώλεια αγροτικής παραγωγής και θέσεων εργασίας. Η χρήση των νεονικοτινοειδών στη γεωργία δεν είναι μονόδρομος.
Μεγάλες αγροτικές χώρες όπως η Γαλλία και η Ιταλία έχουν περιορίσει τη χρήση κάποιων νεονικοτινοειδών χωρίς απώλειες στην παραγωγή τους. Τη θέση της βιομηχανίας φάνηκε να συμμερίζεται και η κυβέρνηση. Η χώρα μας αν και κατατάσσεται στις πρώτες θέσεις σε παραγωγή μελιού στην ΕΕ, εκπροσωπούμενη από την κυβέρνηση στις αντίστοιχες ψηφοφορίες ψήφισε αρχικά κατά της απαγόρευσης των επικίνδυνων για τις μέλισσες εντομοκτόνων και στη συνέχεια σε ρόλο «Ποντίου Πιλάτου», αποχή. Αυτή τη στιγμή το κίνημα για την προστασία των μελισσών στην Ευρώπη είναι μαζικό και οι υπογραφές από τις διάφορες διαδικτυακές αιτήσεις υπέρ της απαγόρευσης ξεπέρασαν τα 3 εκ.
Αυτή η απαγόρευση είναι μία μικρή νίκη για τις μέλισσες, τους μελισσοκόμους και τη διατροφική μας ασφάλεια. Συνεχίζουμε τον αγώνα για την πλήρη απαγόρευση των νεονικοτινοειδών.”

Το Σκίτσο της ημέρας
O Κώστας Μητρόπουλος σατιρίζει την επικαιρότητα , ΤΑ ΝΕΑ

ΟΟΣΑ: Η Αυστραλία είναι «το πιο ευτυχές κράτος» του κόσμου - Για τρίτη συνεχή χρονιά 

28.05.2013 , iefimerida.gr

To «πιο ευτυχές κράτος» του κόσμου – πόσο ωραίος τίτλος – είναι για τρίτη συνεχή χρονιά η Αυστραλία. Διαθέτει τον καλύτερο δείκτη ποιότητας ζωής, σύμφωνα με την έκθεση του ΟΟΣΑ (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης).
Τη λίστα των πέντε «ευτυχέστερων κρατών» συμπληρώνουν η Σουηδία, ο Καναδάς, η Νορβηγία και η Ελβετία. Η ετήσια έρευνα για τα ευτυχισμένα κράτη συμπεριλαμβάνει 30 χώρες που εξετάζονται με κριτήριο το εισόδημα, την υγεία, την ασφάλεια και την στέγαση.
Αρκεί το εξής στοιχείο για να κατανοήσει κανείς γιατί η Αυστραλοί απολαμβάνουν αυτή την πρωτιά: Στην Αυστραλία πάνω από το 73% των 23 εκατομμυρίων κατοίκων της από 15 έως 64 ετών εργάζονται και αμείβονται με ποσά άνω του μέσου όρου του ΟΟΣΑ.
Επιπλέον, το προσδόκιμο ζωής είναι μεγαλύτερο και φθάνει τα 82 χρόνια ενώ η ανάπτυξη συνεχίζεται, χωρίς διαστήματα ύφεσης ή στασιμότητας, τα τελευταία 20 χρόνια. Η Αυστραλία, άλλωστε, ήταν το μόνο κράτος στον κόσμο, που απέφυγε την παγκόσμια οικονομική κρίση το 2009.
Βεβαίως, υπάρχουν και μελανά σημεία, όπως η διαφορά μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Το πλουσιότερο 20% του πληθυσμού της Αυστραλίας κερδίζει και κατέχει έξι φορές παραπάνω εισόδημα από αυτό του 20% των οικονομικά ασθενέστερων.

Success story?

Αγγελική Σπανού, 28/05/2013 , metarithmisi.gr

---

Η διεθνής εικόνα της χώρας έχει αλλάξει. Τα spread έχουν αποκλιμακωθεί, ο Fitch προχώρησε σε αναβάθμιση ελληνικών τραπεζών, η Morgan Stanley ενθαρρύνει την επένδυση σε ελληνικά ομόλογα και όλοι οι πρωταγωνιστές της ευρωζώνης εγκωμιάζουν τις μεταρρυθμιστικές επιδόσεις της ελληνικής κυβέρνησης. Προαναγγέλλεται νέα αναδιάρθρωση του χρέους με συμμετοχή του δημόσιου/θεσμικού τομέα το 2014 και το Grexit εγκαταλείφθηκε.

Το Βερολίνο εξαίρει την πολιτική σταθερότητα και τη βούληση της κυβέρνησης τρικομματικής συνεργασίας για διαρθρωτικές αλλαγές, οι δόσεις εκταμιεύονται χωρίς να έχουν εκπληρωθεί τα προαπαιτούμενα και από παντού εκφράζεται ικανοποίηση για τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης. Σημαίνουν όλα αυτά ότι πάμε καλά; Σημαίνουν οπωσδήποτε ότι τα «πακέτα» τελειώνουν και οι πιστωτές έχουν αποφασίσει ότι πρέπει να βγούμε το συντομότερο στις αγορές. Έχει γίνει μια μεγάλη επένδυση στη χώρα, με τα υπέρογκα δάνεια που έχουν δοθεί, επομένως η ελληνική οικονομία πρέπει να επιβιώσει για να ανταπεξέλθει στις εξωτερικές υποχρεώσεις της. Οι γερμανικές εκλογές του Σεπτεμβρίου ενισχύουν τη διάθεση να κατασκευαστεί το ελληνικό success story, γιατί η Α. Μέρκελ έχει ανάγκη να πείσει τους ψηφοφόρους της ότι δεν δόθηκαν τόσα λεφτά για το τίποτα και ότι η στρατηγική της αποδεικνύεται αποτελεσματική.

Η χώρα βρίσκεται για έκτη χρονιά σε ύφεση, μια διεθνής παραδοξότητα που παραπέμπει σε συνθήκες πολέμου, η ανεργία κινείται σε εφιαλτικά ύψη, η νέα γενιά καταστρέφεται με δύο στους τρεις εκτός αγοράς εργασίας, το χρέος δεν μειώνεται. Το ένα τρίτο της ελληνικής κοινωνίας έχει ήδη βουλιάξει και ένα σημαντικό κομμάτι βρίσκεται ακριβώς στην ίσαλο γραμμή, εργαζόμενοι που δεν πληρώνονται ή πληρώνονται με μεγάλη καθυστέρηση, που είναι ανασφάλιστοι γιατί δεν καταβάλλονται οι εισφορές τους, που αντιμετωπίζουν τις συνέπειες της διάλυσης του κοινωνικού κράτους.

Η δωρεάν παιδεία είναι πανάκριβη (φροντιστήρια), η δωρεάν υγεία επίσης (φακελάκι, ακριβά φάρμακα, ακριβές εξετάσεις), δεν υπάρχουν δωρεάν παιδικοί σταθμοί για όλους. Το δημογραφικό πρόβλημα οξύνεται, το ασφαλιστικό σύστημα βρίσκεται μπροστά στην ολοκληρωτική κατάρρευση και δημιουργείται χρόνο με το χρόνο μια χώρα συνταξιούχων των οποίων η αξιοπρεπής επιβίωση εκ των πραγμάτων θα εξαρτάται από το κράτος, το οποίο στο μεταξύ, αντί να εξορθολογιστεί και να εκσυγχρονιστεί, απλώς κατεδαφίζεται.

Οι μόνες μεταρρυθμίσεις που γίνονται είναι οι αποκρατικοποιήσεις, πάντα με την ιδιαιτερότητα ότι δρομολογούνται σε συνθήκες ύφεσης, δηλαδή με τα λιγότερα δυνατά έσοδα για το δημόσιο ταμείο. Ιδιωτικοποιούνται ακόμη και υποδομές στρατηγικής σημασίας, όπως είναι το νερό, παρόλο που η τάση διεθνώς και σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι η ακριβώς αντίστροφη, αλλά η Ελλάδα είναι ειδική περίπτωση. Ο υπερκαπιταλιστής Μπιλ Γκέιτς παρενέβη υπέρ της κίνησης πολιτών που αγωνίζονται ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ, είναι εντυπωσιακό το πώς τους ανακάλυψε, αν και μια εξήγηση είναι το ενδιαφέρον που δείχνει το ίδρυμά του για τον τρίτο κόσμο.

Κατέρρευσαν και όλα τα δόγματα της επιστήμης των οικονομικών, αφού η εσωτερική υποτίμηση βαθαίνει, αλλά μονομερώς, δηλαδή μειώνονται δραματικά τα εισοδήματα και οι τιμές μένουν στο ύψος τους, θυμίζοντας Βερολίνο και Λονδίνο.

Η κυβέρνηση περιμένει πώς και πώς τα 17 εκ τουριστών που προβλέπονται για φέτος το καλοκαίρι, χωρίς να έχει προηγηθεί κανενός είδους προετοιμασία για τη βελτίωση των υπηρεσιών, την καταπολέμηση της κερδοσκοπίας, την καταβολή εργοδοτικών εισφορών για τους εργαζόμενους που θα απασχοληθούν, την είσπραξη του ΦΠΑ, τη διασφάλιση της φορολόγησης των εισοδημάτων που θα προκύψουν. Το πιθανότερο είναι ότι θα κυριαρχήσει η παραδοσιακή συνταγή της αρπαχτής, της μαύρης εργασίας και του αδήλωτου πλούτου, οπότε δεν θα προκύψουν δομικά οφέλη για το κράτος και το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας…

Η βελτίωση της ατμόσφαιρας ασφαλώς και αλλάζει τη συλλογική ψυχολογία και άρα αποτυπώνεται με κάποιον τρόπο στην πραγματική οικονομία. Όμως, η θεωρία του success story, από ένα σημείο και μετά γίνεται επικίνδυνη, ακριβώς γιατί απελευθερώνει τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις να συντηρούν τις ελληνικές παθογένειες ως έχουν και να μην επιδιώκουν καν την άρση των αιτίων του ελληνικού αδιεξόδου.

Η κυβέρνηση εξακολουθεί να μη θίγει τις ολιγοπωλιακές δομές της ελληνικής οικονομίας, να μην ενοχλεί τις κλειστές αγορές, να μην βάζει δύσκολα στα μεγάλα κρατικοδίαιτα συμφέροντα που παρασιτούν, να αντιμετωπίζει τη φοροδιαφυγή ως φυσικό φαινόμενο, ή ακόμη και ως λύση για τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, να μην εκπονεί σχέδιο εκσυγχρονισμού της δημόσιας διοίκησης και, το σημαντικότερο, να μην ανοίγει τη συζήτηση για τη δημιουργία μίας παραγωγικής βάσης που θα εγγυηθεί το μέλλον της χώρας.

Τι δουλειά θα κάνουν οι νέοι που θα μείνουν εδώ; Θα ανοίξουν περίπτερο ή ψιλικατζίδικο, θα γίνουν γκαρσόνια το καλοκαίρι και δικαιούχοι κρατικού επιδόματος το χειμώνα, θα βολευτούν στα stage και μετά βλέπουμε; Μας ενδιαφέρει η καινοτομία και οι νέες τεχνολογίες, υπάρχει δυνατότητα εξειδίκευσης, ξέρουμε ποια επαγγέλματα έχουν ζήτηση σήμερα ή μπορούν να αποκτήσουν, τα πανεπιστήμια έχουν οποιαδήποτε σύνδεση με τις ανάγκες της αγοράς; Αν ο τουρισμός και ο πρωτογενής τομέας είναι τα δυνατά μας χαρτιά, υπάρχει κάποιου είδους κεντρικός προσανατολισμός για νέες, προσοδοφόρες μορφές τουρισμού και για εξαγώγιμες καλλιέργειες; Κατασκευάζεται κάτι εδώ; Μια ηλεκτρονική συσκευή ή κάποιο προϊόν που μπορεί να βρει δρόμο στο εξωτερικό; Μήπως ο σύγχρονος πολιτισμός μας καταπλήττει το διεθνές ακροατήριο και πρέπει να εστιάσουμε εκεί;

Είναι πολύ ευχάριστο που δεν αποτελεί πια θέμα συζήτησης η ελληνική έξοδος από την ευρωζώνη. Είναι πολύ δυσάρεστο ότι εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε την ελληνική χρεοκοπία ως κατασκευή, ως μια επινόηση σκοτεινών ανθελληνικών κέντρων. Οι πιστωτές δεν μας είπαν ούτε να κοστίζει το νερό τέσσερα ευρώ σε μια κοσμική παραλία κοσμικού νησιού, ούτε να βγάλουμε στο σφυρί το Σκοπευτήριο. Και τα δανεικά τελειώνουν.

Στο παραμύθι του Άντερσεν «Τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα», ο αυτοκράτορας ανταμείβει το παιδί που φώναξε ότι είναι γυμνός και στο εξής αμφισβητεί τους συμβούλους του και τους ράφτες, παύει να θέλει να εντυπωσιάζει τους υπηκόους με τα καινούργια ρούχα του. Να, ένα ωραίο «αφήγημα» για την περίπτωσή μας.

Η Αγγελική Σπανού είναι δημοσιογράφος

Αντιρατσιστικό: οι πανουργίες του Αντωνάκη...

Ριχάρδος Σωμερίτης, 28/05/2013 , metarithmisi.gr

---

Το σχόλιο αυτό το γράφω ενώ συνέρχονται οι κυβερνητικοί πολιτικοί

αρχηγοί με κύριο θέμα το νομοσχέδιο για τον ρατσισμό. Το τί αποφάσισαν ή δεν αποφάσισαν ή απέφυγαν κάθε γνώμη με το γνωστό «να το δούμε αργότερα», θα αναλυθεί από αύριο. Πάντως η προσωπική μου άποψη είναι ότι αν επικρατήσουν οι ακροδεξιοί της παρέας του Μαξίμου και το νομοσχέδιο Ρουπακιώτη δεν προχωρήσει έστω και με κάποιες μικροαλλαγές, αλλά πραγματικά μικροαλλαγές, οι όποιοι κεντροαριστεροί οφείλουν να παραιτηθούν. Έστω και αν το ΠαΣοΚ και η ΔΗΜΑΡ, για λόγους πατριωτισμού, μετατρέψουν την ψήφο εμπιστοσύνης που παρέχουν στον Σαμαρά, σε ψήφο ανοχής. Με όρους όμως. Για όλα. Αν δεν θέλουν να εξαφανιστούν πλήρως από τον πολιτικό χάρτη της χώρας.

Γιατί υπάρχουν όρια στην ανοχή της κακοπιστίας του Μαξίμου.

Αναπτύσσεται ραγδαία στη χώρα μας ο κάθε λογής ρατσισμός, όχι μόνο με λόγια, αλλά και με «έργα». Και μας λένε ότι ο δύστυχος νόμος 927/79,

που κάπου μούχλιαζε, καλύπτει πλήρως το θέμα! Έβαλαν να το

ισχυρίζονται αυτό το μέγα ψεύδος, όχι μόνο μερικά φερέφωνά τους, αλλά

και μια επιτροπή νομικών «συμβούλων» που αποφάνθηκε όπως το θέλει το Μαξίμου, λίγες ώρες πριν από τη συνάντηση. Αν τους αφήσουμε θα ζητήσουν και την άποψη της ...Ακαδημίας Αθηνών.

Η αλήθεια είναι ότι ο νόμος αυτός, με την ενεργό συμπαράσταση όσων

δικαστηρίων κλήθηκαν (όπως με την υπόθεση Πλεύρη) να τον

χρησιμοποιήσουν, δεν επέτρεψε καμιά κύρωση. Και ενώ υποτίθεται ότι

ισχύει, δεν ενόχλησε ποτέ τη ρατσιστική δραστηριότητα των ναζί της ΧΑ.

Αλλά το πιο ύπουλο και ύποπτο επιχείρημα, είναι ότι ένας αντιρατσιστικός νόμος μπορεί να ενισχύσει τη ΧΑ και να αυξήσει τη

δύναμή της. Δηλαδή, αν έστω και με βάση τις διατάξεις του αντιρατσιστικού νόμου μερικοί τραμπούκοι της βρεθούν στη φυλακή, ή αν ένας νεοναζί κινδυνεύσει να καταδικαστεί με βάση άλλους νόμους για εγκληματική δράση, θα πρέπει να εμποδίσουμε τη δικαιοσύνη να πράξει το καθήκον της, μπας και τρομάξει κάποιος σαμαρικός μανιάτης συμπατριώτης του Μιχαλολιάκου, ή κάποιος από τους απύλωτους μητροπολιτάδες μας;

Η ανάγκη ενός νέου νόμου είχε διαπιστωθεί από την κυβέρνηση πριν από

τουλάχιστον δύο μήνες και έτσι προχώρησε η σύνταξή του. Ποιο νέο

γεγονός οδήγησε τους σαμαρικούς να απαρνούνται σήμερα όσα

αποδέχονταν χτες; Βέβαια, τα ξέρει αυτά ο Αντωνάκης των

αντιμημονιακών Ζαππείων, με τη διαφορά ότι τότε ήταν αρχηγός του εαυτού του, ενώ τώρα είναι πρωθυπουργός μιας κυβέρνησης συνεργασίας.

Πάντως, ακόμα κι αν τελικά υπάρξει κάποια κοινή λύση ανάμεσα στους «3», θα χρειαστεί χρόνος για να ξεχάσουμε τα άθλια χθεσινά και σημερινά κόλπα και γι’ αυτό τα υπενθυμίζω. Που προστίθενται στην ολομέτωπη επίθεση των σαμαρικών για τον έλεγχο των δημόσιων ΜΜΕ και για το μοίρασμα σε «πιστούς» κάθε δημόσιας θέσης.

Ο Ριχάρδος Σωμερίτης είναι δημοσιογράφος

9 σκέψεις και 1 υστερόγραφο

Μέσα από ένα πλέγμα δέκα θέσεων, ο καθηγητής εγκληματολογίας - βουλευτής της ΔΗΜΑΡ καταθέτει τις θέσεις αλλά και τις αντιρρήσεις του με το νομοσχέδιο Ρουπακιώτη

Γιάννης Πανούσης , 25/5/2013 , ΕΘΝΟΣ

1 Ενας αντιρατσιστικός νόμος χρειάζεται σήμερα για δύο κυρίως λόγους: (α) για την εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας με την απόφαση-πλαίσιο 2008/913/ ΔΕ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης, (β) για τον εκσυγχρονισμό του ισχύοντος ποινικού οπλοστασίου (Ν. 927/79, άρθρα 183-185 ΠΚ) ώστε να περιλαμβάνει και τις νέες μορφές των σχετικών εγκλημάτων.
Ο κύριος όμως λόγος σχετίζεται με την πολιτική σημειολογία της αντίστασης της Δημοκρατίας σε παρόμοια φαινόμενα μισαλλοδοξίας και προκατάληψης.
2 Ενας αντιρατσιστικός νόμος δεν ποινικοποιεί τις «προσβλητικές ιδέες» και με την προσεκτική διατύπωση των άρθρων του θέτει με σαφήνεια τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην ελευθερία της έκφρασης και στη δημόσια υποκίνηση βίας και έχθρας. Στην περίπτωση αυτή η ρήτρα της «διασάλευσης της δημόσιας τάξης» καθίσταται κρίσιμη και αναγκαία.
3 Ενας αντιρατσιστικός νόμος δεν επιχειρεί ούτε να εμπλέξει τις ιδεολογίες στις ποινικές προβλέψεις ούτε να εγκλωβίσει τον επιστημονικό διάλογο (των ιστορικών, πολιτικών επιστημόνων κ.ά.) σε πολιτικές αποφάσεις.
4 Ενας αντιρατσιστικός νόμος δεν πρέπει να συντάσσεται με βάση την πολιτική συγκυρία, αλλά να έχει ως στόχο την προστασία της χώρας, των πολιτών αλλά και όλης της ανθρωπότητας από εγκλήματα που αντίκεινται στις αρχές της ελευθερίας, των δικαιωμάτων του ανθρώπου, του κράτους δικαίου και της κοινωνικής ειρήνης.
5 Ενας αντιρατσιστικός νόμος πρέπει να ψηφίζεται από τη μεγαλύτερη δυνατή πλειοψηφία στη Βουλή (χωρίς καχυποψίες και σκοπιμότητες), να στηρίζεται από το σύνολο της κοινωνίας και να παρέχει στη Δικαιοσύνη όλα τα νομικά μέσα πάταξης της ξενοφοβικής εγκληματικής βίας.
6 Ενας αντιρατσιστικός νόμος πρέπει να συνεκτιμάει την κοινωνική κατάσταση της χώρας (ώστε να μη δημιουργήσει νέες εσωτερικές τριβές), τις ιστορικές ευαισθησίες ανθρώπων που διώχθηκαν και κυνηγήθηκαν (ώστε να μην ανοίξουν και πάλι οι παλιές πληγές της ελληνικής ιστορίας) και να μη δίνει την ευκαιρία σε συμψηφισμούς (ένθεν κακείθεν) γενοκτονικών εγκλημάτων.
7 Ενας αντιρατσιστικός νόμος πρέπει επίσης να συμβάλλει στη μη-φυλετικοποίηση (δηλαδή στη διαφορετική μεταχείριση των ανηκόντων σε άλλη φυλή) τόσο από την πλευρά του Κράτους, της Δικαιοσύνης και της Αστυνομίας όσο και από την πλευρά της κοινωνίας (άρα να συνδυάζεται με σύγχρονη μεταναστευτική πολιτική).
8 Ενας αντιρατσιστικός νόμος δεν εισέρχεται στον επιστημονικό διάλογο ως προς τον ορισμό των εγκλημάτων μίσους (hate crimes) (που αρχίζουν από τον εγκωμιαστικό ρατσιστικό λόγο και ολοκληρώνονται με τις «αναγνωρισμένες» (;) γενοκτονίες).
9 Ενας αντιρατσιστικός νόμος υπερασπίζεται μέσω του ποινικού συστήματος πρωτεύουσες αξίες κοινωνικού συμβολαίου απέναντι στις διαχωριστικές γραμμές των πάσης φύσης ρατσιστών, αλλά δεν μπορεί από μόνος του να αντιμετωπίσει πολιτικά φαινόμενα.
Υ.Γ.: Η κοινωνία γεννάει ή εκκολάπτει τέτοια φαινόμενα, η κοινωνία πρέπει να πειστεί να τα αποβάλλει. Αυτή είναι η ευθύνη της Πολιτείας και όλων των φορέων που πιστεύουν στη Δημοκρατία, την ελευθερία, την ισότητα. Να πείσουν με τη στάση και τη δράση τους κι όχι απλώς με την απειλή ποινών (συμβολικού ή παραδειγματικού χαρακτήρα).

Ευθύνη της Πολιτείας είναι να πείσει την κοινωνία να αποβάλει τα ρατσιστικά φαινόμενα και όχι απλώς να απειλεί με την επιβολή ποινών

Ο καθηγητής Γιάννης Πανούσης είναι βουλευτής της ΔΗΜΑΡ

Δεν απειλείται η συνοχή της κυβέρνησης από το αντιρατσιστικό

Σπύρος Λυκούδης, Συνέντευξη στον Π. Κορωναίο, Κυρ. Ελευθεροτυπία, 26/05/2013

«Δεν αρκούν οι νόμοι ως απάντηση στο φαινόμενο Χρυσή Αυγή», απαντά ο Σπ. Λυκούδης. Θεωρεί καλοδεχούμενη κάθε βελτίωση στον αντιρατσιστικό νόμο και υποστηρίζει ότι η Αγ. Κωνσταντίνου θα επιμείνει στην προώθηση του νομοσχεδίου.

Ο γραμματέας και βουλευτής της ΔΗΜΑΡ εκτιμά ότι εάν η Ν.Δ. με τη στάση της στοχεύει στην αλίευση ψήφων στο ακροατήριο της Χρυσής Αυγής, θα οδηγηθεί μόνη της σε διασυρμό.

* Η απάντηση στο φαινόμενο Χρυσή Αυγή αρχίζει με νόμους και τελειώνει σε αστυνομικά μέτρα και απαγορεύσεις;
- Το φαινόμενο έχει πολλά επίπεδα πολιτικής, κοινωνικής και πολιτισμικής ανάγνωσης. Ολα, όμως, αρχίζουν και τελειώνουν στη Δημοκρατία. Οπου οι νόμοι είναι ή πρέπει να είναι εργαλεία προστασίας των αδύναμων και των θεσμών. Από το ξέσπασμα της κρίσης σχεδόν όλα τα πολιτικά ζητήματα καταλήγουν σε μια διελκυστίνδα μεταξύ ατομικής και συλλογικής ευημερίας, σε μια συζήτηση μεταξύ ατομικής και κοινωνικής ηθικής. Προφανώς βέβαια ούτε μόνο η νομοθέτηση απαντά στο φαινόμενο ούτε οι εκτελεστικοί τρόποι επιβολής των νόμων, τα αστυνομικά μέτρα. Προφανώς, επίσης, ο εκσυγχρονισμός του πολιτικού συστήματος και της Δικαιοσύνης, η παιδεία και η εκπαίδευση παίζουν σημαίνοντα ρόλο. Αλλά όλα αυτά αργούν να εκδηλώσουν αποτελέσματα, ενώ ο νεοφασισμός στη χώρα εμφανίζεται άκρως επικίνδυνος. Εξάλλου δεν είναι τυχαίο ότι όλοι οι Ευρωπαίοι διεύρυναν το νομικό τους οπλοστάσιο για να αντιμετωπίσουν το «απόλυτο κακό».

* Το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο μπορεί να φτάσει να απειλεί μέχρι και τη συνοχή της κυβέρνησης;
- Οχι, δεν απειλείται η συνοχή της κυβέρνησης. Εμείς δεν λειτουργούμε ούτε με βεβαιότητες ούτε με εμμονές. Κάθε βελτίωση σε νομοσχέδιο είναι καλοδεχούμενη. Οσοι έχουν πείρα από πολυκομματικές κυβερνήσεις θα σας πουν ότι η επιλογή συνεργασίας σημαίνει αυτόματα και επιλογή μετριοπάθειας και συμβιβασμών. Ο συμβιβασμός όμως δεν προκύπτει πάντα ως συνισταμένη, προκύπτει κι αλλιώς. Οι προτεραιότητες, οι απόψεις και η κλίμακα αξιών κάθε κυβερνητικού εταίρου διαμορφώνουν και την τελική στάση του.

* Εκτιμάτε ότι η Ν.Δ. διστάζει γιατί επιλέγει να απευθύνεται και στο ακροατήριο της Χρυσής Αυγής;
- Αρνούμαι να κάνω τέτοια εκτίμηση. Βρισκόμαστε σε κρίσιμο πολιτικό σημείο. Πιστεύω ότι θα πρυτανεύσει η πολιτική υπευθυνότητα. Η δική μας εκτίμηση είναι ότι οι πολίτες που επικροτούν -επικροτούν, όχι ανέχονται- τα ήθη και τις συμπεριφορές της μισαλλοδοξίας της Χ.Α. έλκονται περισσότερο από τον επιθετικό δυναμισμό του στόχου της αποδόμησης των πάντων και από μια ψυχολογία αγελαίας υποταγής. Επιπροσθέτως, στην πλειοψηφία τους εντυπωσιάζονται και παραπλανώνται από έναν ακτιβισμό που συχνά εμφανίζεται και μ’ ένα δήθεν ανθρωπιστικό πρόσωπο, όπως η διανομή τροφίμων ή η βοήθεια σε ηλικιωμένους. Αλλά ξέρουμε καλά ότι ρατσιστικός ανθρωπισμός είναι ιστορικό διεθνές ανέκδοτο. Υπάρχει, λοιπόν, πολιτική δύναμη πλην Χρυσής Αυγής που επιδιώκει να αλιεύσει ψήφους σε τέτοιο ακροατήριο, αυτοδιασυρόμενη βεβαίως; Δεν το πιστεύω.

«Συνιστώσες» και κρατικοδίαιτη επανάσταση. 

Του Γ. Βότση , theinsider.gr

Το πιο χρήσιμο που διδαχθήκαμε από τους τροτσκιστές στο Λονδίνο, όσοι βρεθήκαμε εκεί στα χρόνια της χούντας και δεν ανήκαμε στα αντιστασιαζόμενα σαλόνια, ήταν πώς να αξιοποιούμε... επαναστατικά το ταμείο ανεργίας του αστικού κράτους προνοίας: Το μισό χρόνο (υπο)αμειβόμενη εργασία και τον άλλο μισό επίδομα ανεργίας και επαναστατική γυμναστική...

 Με δύο αφορμές το θυμήθηκα τώρα:

Την πρώτη μού την έδωσε, συνειρμικά με τις προτάσεις του, ο Αλ. Αλαβάνος, ηγέτης πλέον του «Σχεδίου Β»: Να καταργηθεί η κρατική οικονομική επιχορήγηση στα κόμματα (το είχα προτείνει στο προηγούμενο σημείωμά μου σ' αυτή τη στήλη, στις 11-5-13, επικαλούμενος επαινετικά και τη σχετική ρηξικέλευθη απόφαση στην Ιταλία του Ενρίκο Λέτα). Να μειωθούν οι βουλευτικές έδρες από 300 σε 200. Και να μειωθεί η βουλευτική αποζημίωση στα 1.419 ευρώ μηνιαίως (μιάμιση φορά ο κατώτατος μισθός συν το επίδομα ανεργίας. Αντί γι' αυτή την περίπλοκη αριθμητική, θα μπορούσε, νομίζω, να στρογγυλοποιήσει το ποσόν στα 1.500 ευρώ, όσο περίπου είναι και ο μισθός ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ).

Ορθότατα όλα αυτά και πολύ ενδιαφέρουσες οι αμεσοδημοκρατικές καινοτομίες στο πολιτικό σύστημα που εισηγείται ο Αλ. Αλαβάνος (ανακλητότητα βουλευτών με λαϊκή ψήφο, ακύρωση νόμων με δημοψήφισμα, διενέργεια δημοψηφισμάτων με αίτημα του 20% του εκλογικού σώματος κ.ά.).

Μοναδική μου ένσταση είναι ότι ο Αλαβάνος τα λέει τώρα και δεν τα θυμάμαι στους προβληματισμούς του, όσο ήταν πρόεδρος του ΣΥΝ ή έστω ευρωβουλευτής, οπότε και θα είχαν άλλη βαρύτητα. Καθ' ότι συνηθέστατο το φαινόμενο στον ευρύ χώρο της Αριστεράς να έχεις τόσο πιο τολμηρά επαναστατικά οράματα όσο μακρύτερα είσαι από τη διαχείριση της (όποιας) εξουσίας...

Δεύτερη και διαρκής αφορμή είναι οι έντονες εσωτερικές διαμάχες στον ΣΥΡΙΖΑ από την άρνηση των περισσοτέρων (από τις... 13 συνολικά) «συνιστωσών» να αυτοδιαλυθούν στην πορεία προς το συνέδριο του Ιουλίου -με κεντρικό στόχο το ενιαίο κόμμα.

Οσο κι αν επιμένει ο βιαστικός να κόψει δρόμο προς την εξουσία Αλ. Τσίπρας ότι το ενιαίο κόμμα «είναι λαϊκή εντολή» κι όσο κι αν καταφέρεται στις χωριστές λίστες κατά την εκλογή των καθοδηγητικών οργάνων «σαν να είμαστε πολλά κόμματα σε συσκευασία ενός», οι αντιδράσεις παραμένουν σφοδρές. Και όχι τόσο για ιδεολογικούς και πολιτικούς λόγους -παρά τις διαφωνίες σε θέματα τακτικής και στα «ρεαλιστικά ανοίγματα» του Τσίπρα. Αλλά διότι, κατά την ταπεινή γνώμη μου, για τις περισσότερες «συνιστώσες» διακυβεύεται η πολιτική επιβίωσή τους.

Και διότι, κοντολογίς, αναιρούνται, με το ενιαίο κόμμα, τα δύο βασικά κίνητρα, που οδήγησαν μικρές οργανώσεις (κοινώς «γκρουπούσκουλα») της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς σε πολιτική συστέγαση με τον Συνασπισμό -για να συμπήξουν το εσωστρεφές μωσαϊκό του ΣΥΡΙΖΑ:

* Πρώτο και κύριο, να έχουν μερίδιο από την κρατική επιχορήγηση στα κόμματα. Μερίδιο μικρό μεν, αλλά ικανό για να τους επιτρέψει να έχουν δικά τους γραφεία και να μισθοδοτούν επαγγελματικά στελέχη. Και

* Δεύτερον, να μπουν στο Κοινοβούλιο από το... παράθυρο. Οπερ και εγένετο. Και δεν ξέρω πόσο αυτό συνέβαλε στο να είναι η τωρινή κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ η χειρότερη που είχε ποτέ η Αριστερά.

Στο προηγούμενο, επαναλαμβάνω, σημείωμά μου (11-5-13) πρότεινα να καταργηθεί η κρατική επιχορήγηση στα πολυδάπανα, σπάταλα και χρεοκοπημένα πολιτικά κόμματα, όπως ζητούν κατά τις δημοσκοπήσεις και οι πολίτες σε ποσοστό 70%. Να καταργηθεί όχι μόνο στο πλαίσιο της όλο και πιο αναγκαίας περιστολής κρατικών δαπανών. Αλλά και ως ένα από τα μέτρα εξυγίανσης του φαύλου πολιτικού μας συστήματος. Πρότυπα προς αποφυγήν στη λειτουργία τους και όχι ζωτικά κύτταρα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας υπήρξαν τα δύο κόμματα, που εναλλάσσονταν, ώς χθες, στην εξουσία: εστίες συντήρησης και αναπαραγωγής του πελατειακού κράτους, ήτοι του ρουσφετιού, της ευνοιοκρατίας και της διαφθοράς. Και σε διαρκή σχέση διαπλοκής (ασυμβίβαστης με κάθε έννοια δημοκρατίας) με τα οργανωμένα συμφέροντα, στην αποτροπή της οποίας αποβλέπει δήθεν η κρατική επιχορήγηση.

Τώρα που το ΠΑΣΟΚ σφίγγει αναγκαστικά το ζωνάρι, αφού η κρατική επιχορήγησή του θα πηγαίνει ολόκληρη στις τράπεζες για τα θαλασσοδάνεια, έχουμε και το παράδειγμα πώς οι δαπάνες των κομμάτων μπορούν να καλύπτονται από τα μέλη τους και τους χορηγούς τους, που βεβαίως οφείλουν να είναι φανεροί.

Για τα κόμματα της Αριστεράς το πρωτίστως πολιτικό θέμα (ποια ανεξαρτησία, όντας κρατικοδίαιτα;) έχει και μια ιδιαίτερη ιδεολογική και ηθική πτυχή: Τα επαγγελματικά στελέχη τους, μισθοδοτούμενα από το δημόσιο ταμείο, έχουν κύριο μέλημα να μη χάσουν την καρέκλα και την καριέρα στον κομματικό μηχανισμό: υποταγμένα στην εκάστοτε καθοδήγηση, με αποκλειστική σχεδόν απασχόληση τις εξαντλητικές συνεδριάσεις, συντηρητικοποιούνται και αποξενώνονται από την κοινωνία.

Με τέτοια αλλοτρίωση και με το φετιχισμό του κόμματος, άντε μετά να μιλήσεις για απελευθερωτική κοινωνική δράση και (όσο ακόμη τη θυμόμαστε) για επαναστατική διαπαιδαγώγηση...

Το Σκίτσο της ημέρας

Του Γιάννη Ιωάννου , EΘΝΟΣ

Εξήντα οπλοφόροι στη Βουλή! Ε, και;

 Σταύρος Θεοδωράκης , protagon.gr

Το ότι είμαστε οι ειδικοί στον να διυλίζουμε τον κώνωπα και να καταπίνουμε την κάμηλο, είναι γνωστό από παλιά. Το ότι θα συνεχίσουμε να το κάνουμε ενώ η χώρα προσπαθεί να συνέλθει από την overdose κρίση (θα) είναι άξιο μελέτης για τους ιστορικούς του μέλλοντος. Τελευταίο κρούσμα, ο αγώνας που δίνουν τα κόμματα του συνταγματικού τόξου για τον αφοπλισμό των βουλευτών όταν είναι μέσα στη Βουλή.
Ηρωικές δηλώσεις στα «παράθυρα», διθυραμβικές αναλύσεις στις εφημερίδες για την ιστορική απόφαση του προεδρείου της Βουλής να αφοπλίσει τους 60 κουμπουροφόρους. Το νούμερο αποκάλυψε ο Ελεύθερος Τύπος -έβαλε και 35 ονόματα (10 Χρυσαυγιτών αλλά και 19 Νεοδημοκρατών  - 3 ΚΚΕ - 2 ΠΑΣΟΚ – 1 Σύριζα- από τον Μάκη και τον Άρη μέχρι την Λίνα και τον Στάθη), ενώ για το Έθνος οι νόμιμοι οπλοφόροι βουλευτές είναι 51. Σύμφωνα δε, με τα αναλυτικά ρεπορτάζ, ο ανιχνευτής μετάλλων μεταφέρθηκε αυθημερόν από τον εξωτερικό διάδρομο στην εσωτερική πόρτα. Τς-τς-τς. Θρίαμβος! Λες και οι βουλευτές του συνταγματικού τόξου τον μετέφεραν στην πλάτη τους.
Λοιπόν, με όλο τον σεβασμό στο συνταγματικό τόξο, ρωτώ: "τι μας νοιάζει που οι βουλευτές δεν θα οπλοφορούν εντός της Βουλής;". Ναι, ξέρω, κάποιοι είναι «παρανοϊκοί, ακραίοι και επικίνδυνοι». Αν όντως έχουμε παρανοϊκούς, ακραίους και επικίνδυνους βουλευτές -που έχουμε- το θέμα είναι να μην οπλοφορούν στην κοινωνία και όχι στο Κοινοβούλιο. Αυτοί, δηλαδή, που κινδυνεύουν είναι όσοι διασταυρώνονται καθημερινά μαζί τους στους δρόμους, στα στενά και τις πλατείες και όχι οι βουλευτές των διπλανών εδράνων. Η Βουλή είναι το πλέον φρουρούμενο κτήριο της χώρας. Έχει παντού κάμερες -έχει παντού φώτα- έχει παντού αστυνομικούς. Οι κουμπουροφόροι, λοιπόν, εκεί, παρακολουθούνται. Αν κάποιος από αυτούς πάει να χρησιμοποιήσει όπλο, θα τον δούνε. Κι αν το χρησιμοποιήσει, θα τον πιάσουνε. Δεν μας αρκεί αυτό; Τι είναι, δηλαδή, η Βουλή; Παιδικός σταθμός με ανυπεράσπιστα παιδιά που θέλουν ειδική προστασία; Και οι αληθινά ανυπεράσπιστοι πώς θα προστατευθούν; Με ποια λογική δηλαδή -επαναλαμβάνω το ερώτημα- τους αφοπλίζουμε στη Βουλή και τους ξαναδίνουμε τα όπλα όταν φεύγουν από το Κοινοβούλιο, αν όντως πιστεύουμε ότι είναι «παρανοϊκοί, ακραίοι και επικίνδυνοι»;
Η νόμιμη οπλοφορία λοιπόν των βουλευτών -ακόμη και των ακραίων- μέσα στη Βουλή δεν είναι το μείζον πρόβλημα. Πρόβλημα είναι τα άλλα «όπλα» που χρησιμοποιούν οι «ακραίοι» μέσα στην κοινωνία. Εκεί πρέπει να αντιμετωπισθεί η δράση τους και όχι στα σαλόνια της Βουλής. «Όπλα» με τα οποία προσηλυτίσουν φοβισμένους πολίτες αλλά και «όπλα» που απειλούν όσους δεν τους είναι αρεστοί. Με αυτά πρέπει να ασχοληθούν οι μαχητές του συνταγματικού τόξου. Και να αφήσουν την αρμοδιότητα για τα σιδερικά στην αστυνομία και στους ψυχιάτρους που υπογράφουν τις ιατρικές βεβαιώσεις οπλοκατοχής.

Κύριοι υπουργοί Παιδείας & Εργασίας, θα κάνετε τίποτα για την ανεργία των νέων;

 Ευγενία Μπουρνόβα

   Δευτέρα 27 Μαΐου 2013 , aixmi.gr

Προβληματίζεται, λέει, ο Υπουργός Παιδείας από το κύμα εγκατάλειψης της χώρας ,από τα καλύτερα «μυαλά» της. Σαν να είναι ο οποιοσδήποτε πολίτης που παρατηρεί και σχολιάζει τα γεγονότα! Σαν να περιμένει να τελειώσει η μπόρα της κρίσης και να ξανάρθουν οι καλές μέρες!
Στη γειτονική μας χώρα, την Ιταλία, η υπουργός Παιδείας  δηλώνει ότι  θα παραιτηθεί αν δεν αυξηθεί η χρηματοδότηση στην Εκπαίδευση! Και αυτό δηλώνεται σε μια χώρα στην οποία ήδη εκπονήθηκε σχέδιο για την ανεργία των νέων, που είναι ακόμα στο 25%.
Στην Ελλάδα, που το ποσοστό ανεργίας των νέων είναι γύρω στο 60%, ποιο σχέδιο έχει εκπονήσει το υπουργείο Παιδείας και το υπουργείο Εργασίας;
Ακούστηκε ότι το πρόγραμμα για τις 400.000 οικογένειες ,όπου δεν υπάρχει κανένα εργαζόμενο μέλος, είχε εμπλοκή στις Βρυξέλες αφού -σύμφωνα με τον κανονισμό τους- δεν χρηματοδοτούνται προγράμματα για κοινωνικούς σκοπούς. Μα όταν φτιάχτηκε και κατατέθηκε η πρόταση για να ενταχτεί στο ΕΣΠΑ, δεν υπήρχε κανείς που να ξέρει τους όρους των Βρυξελλών; Τόσο καλά γνωρίζουν τα θέματα στο υπουργείο Εργασίας; Ή απλώς όλος αυτός ο ντόρος έγινε για να βγει ο υπουργός Εργασίας και να δηλώσει με παλληκαριά «Ασχέτως για το τι λέει η Κομισιον στο τέλος θα γίνει αυτό που λέει η ελληνική κυβέρνηση»!.
Χρειάζεται επειγόντως ένα σχέδιο για την ανεργία των νέων, ώστε να υπάρξει φρένο στην εγκατάλειψη της χώρας από τα καλύτερα νέα μυαλά της για τα οποία, η ίδια η χώρα, έχει επενδύσει τεράστια ποσά! Χρειάζεται η Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας να γίνει το όχημα για το σκοπό αυτό. Τώρα, που επιτέλους ο λαϊκισμός μας τελείωσε και ο  ισχυρισμός ότι τα Πανεπιστήμια φταίνε ή δημιουργούν ανέργους έχει μπει στο συρτάρι, χρειάζεται επειγόντως σχέδιο για να μην κατηγορηθεί αυτή η κυβέρνηση ότι δεν έκανε τίποτα για να αναστρέψει αυτή τη τάση.
Υ.Γ: Σήμερα, κλείνουν 4 χρόνια από το θάνατο του Μιχάλη Παπαγιαννάκη και για άλλη μια φορά μας λείπουν η ευφυΐα του και οι ιδέες του τόσο για την αντιμετώπιση των συγκεκριμένων ζητημάτων όσο και για το μέλλον της Αριστεράς.
*Η Ευγενία Μπουρνόβα είναι καθηγήτρια Οικονομικής – Κοινωνικής Ιστορίας και Ιστορίας Πόλεων στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

ΤΑΙΠΕΔ και Λιμάνια: «Ώδινεν όρος και έτεκε μυν»

Κώστας Χλωμούδης, 27/05/2013 , metarithmisi.gr

Για την ολοκλήρωση του περίφημου «σχεδίου Ποσειδών» ακούμε από το Υπουργείο, το σχετικό με τη Ναυτιλία, εδώ και καιρό. Το Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων και οι έξι σύμβουλοί του είχαν λάβει απανωτές παρατάσεις για να παρουσιάσουν την περιβόητη μελέτη τους...
Το Σχέδιο για την αξιοποίηση των λιμανιών το περιμένουμε εδώ και ένα (1) ολόκληρο χρόνο! Το περίμεναν στην τρόικα και στο Μέγαρο Μαξίμου, με βάση την τελευταία παράταση, από τα τέλη Φεβρουαρίου. Μάλιστα εκδόθηκε ανακοίνωση του ΤΑΙΠΕΔ στις 28 Φεβρουαρίου (κατ’ εντολή του ιδίου του πρωθυπουργού Αντ. Σαμαρά), προκειμένου να κατευνάσει την τρόικα η οποία περίμενε εκείνη την ημέρα το τελικό σχέδιο!
Τελικά μετά από τη χρονοβόρο αυτή προσπάθεια(!) παρεδόθη προ ημερών ένα κείμενο 13 σελίδων, το οποίο απλώς περιγράφει τα θετικά και τα αρνητικά της πώλησης ποσοστού και της πολυετούς παραχώρησης!!!
Όσο και να είναι δικαιολογημένο κάποιος να τρίβει τα μάτια του με το απίθανο αυτό το αποτέλεσμα, δεν περιορίζεται η ευθύνη για όσους ανέθεσαν στο ΤΑΙΠΕΔ (!) την αρμοδιότητα να εκπονήσει επιχειρησιακό πρόγραμμα για την εθνική λιμενική οικονομία…
Οι αρμόδιοι Υπουργοί και τα στελέχη της Τρόικας έχουν ευθύνη.
Προφανώς, και εις βάρος της οικονομίας της χώρας, δεν θα έχουν την δυνατότητα να “αξιοποιήσουν” ιδέες, αφού, θα διαπιστώσουν πως, σε καμία από τις 13 σελίδες, δεν περιλαμβάνονται συγκεκριμένες προτάσεις για το πώς πρέπει να αξιοποιηθούν ο ΟΛΠ, ο ΟΛΘ και άλλα δέκα μεγάλα λιμάνια της χώρας που λειτουργούν με τη μορφή της ανώνυμης εταιρείας…
Να θυμηθούμε πως οι μαθητευόμενοι μάγοι του ΤΑΙΠΕΔ, για τη λειτουργία της σύγχρονης λιμενικής βιομηχανίας, είχαν αρχίσει μεθοδευμένα να διοχετεύουν ιδέες για λύσεις τύπου “Master Concession”, δηλαδή την ενιαία παραχώρηση κάθε λιμένα. Σε εκείνο το λακωνικό δελτίο τύπου η διοίκηση του ΤΑΙΠΕΔ υποστήριζε πως εξετάζονται μόνον δύο εναλλακτικές περιπτώσεις για την αξιοποίηση των λιμανιών: Πρώτον, η παραχώρηση των επιμέρους δραστηριοτήτων του λιμένα με συμβάσεις που θα εξασφαλίζουν την πραγματοποίηση επενδύσεων και την παροχή υψηλού επίπεδου υπηρεσιών.  Δεύτερον, «η ενιαία παραχώρηση του συνόλου των δραστηριοτήτων του λιμένα (Master Concession), μέσω πώλησης πλειοψηφικού πακέτου μετοχών της Α.Ε. και παράλληλη επαναδιαπραγμάτευση της υφιστάμενης σύμβασης παραχώρησης του λιμένα μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και Α.Ε., προκειμένου να εναρμονιστεί με τις σύγχρονες διεθνείς πρακτικές και να εξασφαλιστούν επενδύσεις και υψηλά επίπεδα υπηρεσιών».
Φαίνεται πως, το Ευρωπαϊκό κεκτημένο στη λιμενική βιομηχανία με την επικράτηση στην Ευρώπη κατά 94% περίπου της Πρώτης επιλογής, δυσκόλεψε τους μελετητές να υποστηρίξουν πρόταση για ολική παραχώρηση και το άφησαν για “πολιτική διευθέτηση”...
Επιλογή όμως που δεν είναι συμβατή με τα χαρακτηριστικά και τις εξαιρετικές ιδιαιτερότητες μια αγοράς που όλο και περισσότερο δείχνει την αποτελεσματικότητα της και ανεβάζει την απόδοση της όταν «συνυπάρχουν δημόσιος και ιδιωτικός τομέας» στη λιμενική βιομηχανία με τον καθένα στο ρόλο του…

Ο Κώστας Χλωμούδης είναι Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιά

Το Σκίτσο της ημέρας

Ο Δημήτρης Χαντζόπουλος σατιρίζει την επικαιρότητα , ΤΑ ΝΕΑ

κυβέρνηση συνεργασίας με διάλογο, συνεννόηση, ανεκτικότητα και σεβασμού των προγραμματικών ορίων του κάθε κόμματος.

22 May, 2013 , ipyxida.gr

του Γιώργου Παππά*

Η συμμετοχή της Δημοκρατικής Αριστεράς στην κυβέρνηση, ήταν συμμετοχή στο λογικό αίτημα των πολιτών ν΄ αποφύγουμε την αστάθεια των συνεχών εκλογών, να συνδιαμορφώσουμε πολιτική σταθερότητα μέσα σε ένα εξαιρετικά δύσκολο πολιτικό τοπίο, «ειδικών συνθηκών», που ζούσε η χώρα.
Πολιτικό τοπίο γενικευμένης κρίσης, με θρυμματισμένο και απαξιωμένο το δικομματικό σύστημα εξουσίας των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, με την αξιοπιστία της Δημοκρατίας και του πολιτικού προσωπικού στο ναδίρ, και με πρόθεση την αποτροπή της εξόδου της χώρας από το ευρώ, την αποφυγή της άτακτης χρεοκοπίας, και την διατήρηση της συνοχής της κοινωνίας μας.
Η πολυκομματική κυβέρνηση αποτέλεσμα της ψήφου των πολιτών, είναι λύση για την διακυβέρνηση της χώρας καινοτόμα, δημοκρατικότερη, με πολύ μεγαλύτερο έλεγχο, σε σχέση με τον καταστροφικό, αυθαίρετο δικομματισμό.
Τα πρώτα θετικά βήματα της κυβέρνησης γίνονται στο περιβάλλον του αναχρονιστικού, απαξιωμένου, παλαιοκομματικού προτύπου άσκησης και διαχείρισης της πολιτικής και της εξουσίας που φρενάρει την προσπάθεια διαρθρωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων.
Δεδομένου ότι είναι κυβέρνηση «ειδικών συνθηκών», αναμέναμε ότι στην καθημερινότητα των ασκούμενων πολιτικών, θα διαμορφώνονταν μια κουλτούρα συνεργασίας, διαλόγου, συνεννόησης ανεκτικότητας και σεβασμού των προγραμματικών ορίων του κάθε κόμματος εταίρου, αφήνοντας πίσω τον δημαγωγικό παλαιοκομματικό πολιτικό λόγο και τις γνωστές παθολογίες στις πρακτικές διαχείρισης των δημοσίων πραγμάτων που οδήγησαν στην οικονομική κατάρρευση της χώρας .
Αντί αυτού σήμερα, ο πολιτικός λόγος της κυβέρνησης και της ΝΔ, παραμένει με σοβαρό έλλειμμα διαλόγου, και σοβαρής προσπάθειας για διαμόρφωση κοινωνικής συναίνεσης. Είναι μονοκομματικού χαρακτήρα, αυταρχικός, συντηρητικός , νεοφιλελεύθερος αντίπαλος της αλήθειας και της κοινωνίας των πολιτών.
Οφείλεται στην απουσία κουλτούρας συμμαχικών κυβερνήσεων και στην ισχυρή παρουσία της παραδοσιακής, παλαιοκομματικής, καθεστωτικής πολιτικής νοοτροπίας της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.
Σήμερα είναι παρούσα η υποβάθμιση της δημοκρατίας, της κοινοβουλευτικής διαδικασίας, η αποδόμηση του κοινωνικού κράτους, η έλλειψη αυστηρής προστασίας της εργασίας, του περιβάλλοντος και των κοινωνικών αγαθών, η συνέχιση της σχέσης κόμματος «κατακτητού» και κράτους «κατακτούμενου» με συνακόλουθη την περαιτέρω απαξίωση του πολιτικού συστήματος.
Είναι παρούσα σήμερα, η μη αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στο απαξιωμένο πολιτικό προσωπικό, και στο ανήθικο κράτος, οι αντισυνταγματικές επιστρατεύσεις, και τα προεδρικά διατάγματα.
Απουσιάζει ένα πρόγραμμα νομοθετικής αποναρκoθέτησης της οικονομίας και της Δημοκρατίας απο την αντιπαραγωγική και δυναστική παρουσία του κράτους και των συντεχνιών. Η Δημοκρατική Αριστερά προσπαθεί να το συγκροτήσει και να το προτείνει.
Είναι σήμερα, σοβαρό έλλειμμα της κυβέρνησης, η απουσία οποιοδήποτε οδικού χάρτη-σχέδιο με προτάσεις για την διαχείριση της Ευρωπαϊκής κρίσης και την οικονομική και πολιτική ολοκλήρωση της Ε.Ε.
Όπως επίσης και ο οδικός χάρτης-σχέδιο με στόχους και χρονοδιαγράμματα για την έξοδο της χώρας από την κρίση και την ανασυγκρότηση της σε όλα τα πεδία πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό.
Ακόμη σήμερα είναι σοβαρό έλλειμμα ένα σχέδιο ανάπτυξης και παραγωγής που στηρίζεται στην εγχώρια αποταμίευση και την αξιοποίηση κάθε διαθέσιμης παραγωγικής εθνικής πηγής, ανθρώπινης, μηχανών, κτιρίων , κλπ. που είναι διαθέσιμη και με κίνητρα για την ιδιωτική και κοινωνική οικονομία, για συνεταιριστική επιχειρηματικότητα. Επενδύσεις από το εξωτερικό δεν θα έλθουν εύκολα ή γρήγορα.
Η στωικότητα και η υπομονή όμως με την οποία οι δυνάμεις της εργασίας αντιμετωπίζουν την σημερινή κρίσιμη κατάσταση της χώρας δείχνει ότι υπάρχουν κοινωνικές δυνάμεις πρόθυμες να στηρίξουν ένα σχέδιο διεξόδου από την κρίση, να παραιτηθούν από άμεσες διεκδικήσεις ή πρόσκαιρες κατακτήσεις προκειμένου να πραγματοποιηθούν ριζικές αλλαγές που θα βελτιώσουν συνολικά την κοινωνία και το βιοτικό τους επίπεδο.
Πράττοντας μονοκομματικά και πορευόμενη αυταρχικά, χωρίς κοινωνικό διάλογο και την μέγιστη δυνατή κοινωνική συναίνεση στην πολιτική συγκυρία, η ΝΔ και η κυβέρνηση υπονομεύει την διακομματική συναίνεση και την κυβερνητική συνύπαρξη που έχει ανάγκη ο τόπος. Τα ίδια πρόβλημα θα τα βρούμε ξανά μπροστά μας γι΄ αυτό η συγκρότηση του προοδευτικού και αριστερού χώρου είναι απολύτως αναγκαία για το μέλλον της χώρας.
*Ο Γιώργος Παππάς είναι μέλος της κεντρικής επιτροπής της Δημοκρατικής Αριστεράς

Να φέρουν το αντιρατσιστικό στη Βουλή χωρίς τη ΝΔ εξετάζουν ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ

24 Μάιος 2013 | tvxsteam tvxs.gr

Φωτογραφία: Μενέλαος Μυρίλλας / FosPhotos

Μπορούμε και χωρίς τη Νέα Δημοκρατία: Το ενδεχόμενο να προωθήσουν προς ψήφιση στη βουλή το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ από κοινού, παρά τη διαφωνία της Νέας Δημοκρατίας, εξετάζεται, σύμφωνα με πληροφορίες στα επιτελεία Βενιζέλου και Κουβέλη.

Είναι ήδη γνωστό ότι στη σύσκεψη των κυβερνητικών εταίρων τη Δευτέρα το απόγευμα ο Αντώνης Σαμαράς θα προσέλθει με τη θέση ότι συζητά αλλαγές στο ισχύον νομικό πλαίσιο αλλά όχι την πρόταση Ρουπακιώτη, έστω και αν ο υπουργός Δικαιοσύνης αποδεχθεί τροποποιήσεις στο δικό του σχέδιο νόμου.

Μέχρι τώρα η πρακτική της τρικομματικής κυβέρνησης ήταν να βρίσκεται ένας συμβιβασμός,ώστε να σώζουν τα προσχήματα και οι 3 εταίροι και να μην τραυματίζεται η εικόνα της κυβερνητικής συνοχής. Ωστόσο, οι δημοσκοπήσεις του τελευταίου διαστήματος δείχνουν ότι με αυτή τη στρατηγική το ΠΑΣΟΚ συρρικνώνεται μέχρι εξαφάνισης ενώ και η ΔΗΜΑΡ δεν εμφανίζει κέρδη, παρά μόνο συγκρατημένες ζημιές.

Είναι αυτός ο κύριος λόγος για τον οποίο Ευ. Βενιζέλος και Φ. Κουβέλης φέρονται να συζητούν μία πολιτική πρωτοβουλία που δεν θα έχει αποτέλεσμα, γιατί το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο δεν θα εγκριθεί παρά την υπερψήφισή του από τον ΣΥΡΙΖΑ. Θα σηματοδοτήσει όμως την πρώτη σοβαρή ενδοκυβερνητική κρίση, την ίδια ώρα που για πρώτη φορά θα διαμορφωθεί μέτωπο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ και μάλιστα σε ένα ζήτημα με μεγάλη πολιτική σημασία και υψηλό συμβολισμό.

Παράγοντας διαμόρφωσης των εξελίξεων είναι ο υπουργός Δικαιοσύνης Αντώνης Ρουπακιώτης ο οποίος έχει αφήσει να εννοηθεί ότι είναι αποφασισμένος ακόμη και να παραιτηθεί, εφόσον το νομοσχέδιό του πάει στο ράφι, ενώ τις τελευταίες μέρες απαντά με τη σιωπή του σε σχετικές ερωτήσεις που δέχεται από συνεργάτες και πολιτικούς του φίλους.

Μέχρι τη Δευτέρα το απόγευμα θα γίνονται συνεχώς συζητήσεις στα επιτελεία Βενιζέλου και Κουβέλη, πάντα με γνώμονα τα στοιχεία των δημοσκοπήσεων που δείχνουν ότι το δίπολο ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ σκληραίνει ενώ ο ενδιάμεσος χώρος πιέζεται ασφυκτικά.

Πηγές της ΝΔ λένε ότι ο Αντώνης Σαμαράς δεν θέλει, όπως όλα δείχνουν, να τσαλακώσει τους κυβερνητικούς του εταίρους αλλά δεσμεύεται από τη στάση της συντριπτικής πλειοψηφίας του κόμματός του ειδικά ενόψει του Συνεδρίου της ΝΔ τον Ιούνιο. Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι μέχρι στιγμής εκδηλώνονται δημόσια μόνο βουλευτές και στελέχη που απορρίπτουν το νομοσχέδιο Ρουπακιώτη, ενώ στις συσκέψεις που πραγματοποιήθηκαν για να διαμορφωθεί η τελική θέση υπήρχε απόλυτη ομοφωνία.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η εκτίμηση που κυριαρχεί στο Μέγαρο Μαξίμου είναι ότι η μέχρι τώρα διαχείριση του θέματος έχει συσπειρώσει τη βάση της Νέας Δημοκρατίας και έχει αποδώσει επικοινωνιακά, καθώς η κριτική που ασκείται είναι ελεγχόμενη και μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει φλερτ με τη Χρυσή Αυγή.

Οι διεργασίες που γίνονται στο παρασκήνιο για τη διεύρυνση της ΝΔ στο Συνέδριο είναι προσανατολισμένες προς τα δεξιά και η προσπάθεια κατατείνει στην προσέλκυση στελεχών των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Μάλιστα λέγεται ότι ο Τέρενς Κουίκ που παραιτήθηκε πρόσφατα από κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος των ΑΝΕΛ έχει κλείσει μυστική συμφωνία με τη Συγγρού για να ενταχθεί στα γαλάζια ψηφοδέλτια στις επόμενες εθνικές εκλογές. Το άνοιγμα στο κέντρο αποτελεί κυρίως επικοινωνιακό εύρημα και εξαντλείται στην κυοφορούμενη προσχώρηση του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα.

Ακόμη και οι συζητήσεις που γίνονται για τις υποψηφιότητες στους μεγάλους Δήμους εστιάζουν στην αναζήτηση προσώπων που μπορούν να πάρουν ψήφους από τη Χρυσή Αυγή με τη ρητορεία τους στο μεταναστευτικό και σχετικά με το δόγμα «νόμος και τάξη».

Οι Ευ. Βενιζέλος και Φ. Κουβέλης που διαγκωνίζονται για την κυριαρχία στον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ διαπιστώνουν ότι η απόλυτη κυριαρχία Σαμαρά στην κυβέρνηση δυσκολεύει τις προσπάθειές τους. Το ΠΑΣΟΚ αντιμετωπίζει πρόβλημα επιβίωσης ενώ η ΔΗΜΑΡ επιδιώκει τη διεύρυνσή της, την ώρα που η Νέα Δημοκρατία κερδίζει συνεχώς έδαφος προς τα δεξιά της και εντείνει την πόλωση με τον ΣΥΡΙΖΑ για να διαμοφωθεί μια βαθιά διαχωριστική γραμμή που θα έχει οφέλη μόνο για τους μεγάλους παίκτες, αισιοδοξώντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα χάνει προς τα αριστερά του και δεν θα έχει άλλα να πάρει από τα δεξιά του. Γι αυτό και το κυβερνητικό επιτελείο και τα φιλικά ΜΜΕ έχουν αποφασίσει να δίνουν έμφαση ή και να διογκώνουν τις διαφορετικές απόψεις μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ καθώς και να προβάλλουν όποιο σχήμα ή πρόσωπο κάνει κριτική στην Κουμουνδούρου «από τα αριστερά».
Ο κύβος δεν έχει ακόμη ριφθεί, αλλά είναι η πρώτη φορά που οι κυβερνητικοί εταίροι εξετάζουν σοβαρά το ενδεχόμενο να ακολουθήσουν διαφορετικό δρόμο στη βάση ιδεολογικής διαφωνίας και πολιτικών σχεδιασμών που υπερβαίνουν τις μνημονιακές δεσμεύσεις.

Η απειλή του Χατζησωκράτη στο Μαξίμου

matrix24.gr

Ένα από τα επιχειρήματα της ΝΔ σε ό,τι αφορά στο αντιρατσιστικό είναι ότι και να έρθει στη Βουλή, δε θα περάσει, αφού θα επαναστατήσει η «γαλάζια» Κοινοβουλευτική Ομάδα.

«Αν δεν υπάρχει συμφωνία της ΝΔ, δεν υπάρχει νομοθεσία σ’ αυτή την κυβέρνηση», διεμήνυσε στη ΔΗΜΑΡ, μέσω του Real FM ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, Μάκης Βορίδης.
Στη ΔΗΜΑΡ εκνευρίστηκαν και ανέλαβε να απαντήσει ο Δημήτρης Χατζησωκράτης, μέσω του ραδιοφωνικού σταθμού Alpha. «Όλοι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί γιατί οι 151 ψήφοι χρειάζονται και για άλλα νομοσχέδια», διεμήνυσε στο Μαξίμου ο «διαπραγματευτής» της ΔΗΜΑΡ, αφήνοντας να εννοηθεί ότι… αν δεν βρεθούν οι 151 ψήφοι για το αντιρατσιστικό (αν ποτέ αυτό έρθει στη Βουλή…) τότε ο αντίστοιχος αριθμός ψήφων μπορεί να λείψει από άλλα νομοσχέδια …

Ο Υπέρβολος πάντως ζει...

Του Παντελή Μπουκάλα , kathimerini.gr

Τόσα παμπάλαια ονόματα, γνωστά και άγνωστα, βαφτίζει στη χριστιανική κολυμβήθρα ο φιλάρχαιος ενθουσιασμός μας, ή ο καημός μας για τα περασμένα μεγαλεία, προβληματίζοντας έτσι τους πλέον τυπολάτρες εκ των ιερέων. Και μόνο το όνομα Υπέρβολος δεν φαίνεται να προκαλεί το αναβαπτιστικό ενδιαφέρον μας, παρότι θα ταίριαζε γάντι στην εποχή μας. Ιδίως αν, ανασύροντάς το από την άδικη αφάνεια και υιοθετώντας το, το σχετίζαμε κατά τη χρήση του με τον Αθηναίο πολίτη Υπέρβολο, βουλευτή της φιλοπόλεμης μερίδας, ιερομνήμονα και πρωτίστως δημαγωγό. Και με την πολιτική είχε καταπιαστεί δηλαδή και μέριμνες περί τα ιερά τού είχαν ανατεθεί, έστω λιγότερες απ’ όσες αντιστοιχούσαν στον ιερομνήμονα των Βυζαντινών, δηλαδή τον επί των θρησκευτικών ζητημάτων υπουργό. Πολιτικοί και ιερωμένοι, λοιπόν, δημαγωγώντας, ανασταίνουν κάθε τόσο με τα αχαλίνωτα λόγια τους τον Υπέρβολο, ακόμα κι αν δεν έτυχε να πληροφορηθούν ποτέ την ύπαρξή του. Ο ένας ανασυσταίνει την Οθωμανική Αυτοκρατορία αποκαλώντας μας υβριστικά ραγιάδες. Ο άλλος, κατά πόδας των μετριοπαθών προκατόχων του που μας υπόσχονταν «εδώ και τώρα σοσιαλισμό», «ισχυρή Ελλάδα», «σεμνότητα, ταπεινότητα και επανίδρυση» ή «άμεση ψηφιακή δημοκρατία», βλέπει παντού ξέφωτα επιτυχίας ή πάμφωτα τούνελ ανάκαμψης, ενώ βασανιζόμαστε ακόμα στην καρδιά του σκότους. Και οι άλλοι φωνάζουν ότι ζούμε χειρότερες μέρες κι από την Κατοχή ή ότι μας ξαναδυναστεύει χούντα. Σίγουρα η δημοκρατία μας δεν βρίσκεται στις καλύτερες στιγμές της, κι επειδή βαριανασαίνει εξαιτίας του βρόχου των πιστωτών και επειδή τη μειώνουν και τη φθείρουν τα κυβερνητικά τερτίπια (η πρωθυπουργική περιφρόνηση προς τη Βουλή, τα αλλεπάλληλα προεδρικά διατάγματα κ.ο.κ.). Αλλά χούντα; Δίχως να το θέλουμε ή να το συνειδητοποιούμε, προσβάλλουμε τη μνήμη και απαξιώνουμε τον αγώνα όσων πολέμησαν τη δικτατορία, όταν αποδίδουμε το όνομα και τα γνωρίσματα της χούντας στο σημερινό πολίτευμα. Οπως προσβάλλουμε τη μνήμη όσων άντεξαν τη βαριά Κατοχή κι όσων ετελεύτησαν από τα απροσμέτρητα δεινά της, όταν συγκρίνουμε τις σημερινές στερήσεις με τα τοτινά ανεπανάληπτα πάθη. Η υπερβολή μας σαν ταίρι του Υπέρβολου εκείνου...

Ετοιμάζεται το δημοψήφισμα για την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ

23/5/2013 , egnatiapost.gr

Ο συντονισμός της προσπάθειας διενέργειας δημοψηφίσματος για το ζήτημα ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ ήταν το αντικείμενο της συνάντησης εργασίας, η οποία πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης, Παναγιώτη Αβραμόπουλου και του εκπρόσωπου του συντονιστικού πολιτών και φορέων «SOSτε το νερό», αντιδημάρχου Θέρμης, Σωκράτη Φάμελλου και συμμετείχαν δήμαρχοι και εκπρόσωποι δήμων της Μητροπολιτικής Ενότητας Θεσσαλονίκης.
Στη συνάντηση αποφασίστηκε:
- Ο συντονισμός για τη διενέργεια δημοψηφίσματος να πραγματοποιηθεί  με προεξάρχουσα την Περιφερειακή Ένωση Δήμων (ΠΕΔ), η οποία αποτελεί τον συντονιστικό φορέα των Δήμων.
- Να καθορισθούν τόσο τα οργανωτικά θέματα, όσο και τα πολιτικά ζητήματα της διαδικασίας.
- Να πραγματοποιηθεί συνάντηση με τους βουλευτές της Θεσσαλονίκης προκειμένου να πάρουν θέση για το ζήτημα.
- Να επιδιωχθεί συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Υπουργό Εσωτερικών και τον Πρόεδρο του ΤΑΙΠΕΔ, προκειμένου να τεθεί το θέμα της μη ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ και του δημοψηφίσματος και
- Να ζητηθεί την ερχόμενη εβδομάδα από την ΚΕΔΕ -στη διάρκεια του συνεδρίου της- να υιοθετήσει την απόφαση που θα ληφθεί από την ΠΕΔ και από τα Δημοτικά Συμβούλια και να ασκήσει τη δική της πίεση στην Κεντρική Διοίκηση και στο ΤΑΙΠΕΔ, προκειμένου να μην υλοποιηθεί η ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ και να πραγματοποιηθεί το δημοψήφισμα.
Το ερώτημα του δημοψηφίσματος 
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης ο Παναγιώτης Αβραμόπουλος υπενθύμισε την ομόφωνη απόφαση της 9ης τακτικής συνεδρίασης, βάσει της οποίας το Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης επιβεβαιώνει τη θέση του κατά της ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ, διότι το νερό είναι δημόσιο και κοινωνικό αγαθό και δεσμεύεται να προχωρήσει στη διενέργεια δημοψηφίσματος, σύμφωνα με το άρθρο 216 του Ν. 3463/2006, με το ερώτημα: «Είστε υπέρ ή κατά της ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ».
Παράλληλα, υπογράμμισε τα παραδείγματα ανά τον κόσμο δημόσιων επιχειρήσεων που διαχειριζόταν το νερό και οι οποίες αρχικά ιδιωτικοποιήθηκαν, αλλά εντέλει επέστρεψαν στους δήμους και στο κράτος. «Το νερό είναι φυσικό αγαθό και δεν μπορεί να αποτελεί πεδίο κερδοσκοπίας. Ήρθε πλέον η ώρα των δήμων να αποφασίσουν συλλογικά και να ενεργήσουν για να υπάρξει θετικό αποτέλεσμα», ανέφερε ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης.
Από την πλευρά του ο κ. Φάμελλος χαρακτήρισε ως καθοριστική την προσπάθεια των  δήμων της Θεσσαλονίκης για το μέλλον της ΕΥΑΘ, σημειώνοντας ότι ταυτόχρονα πρέπει να συνεχιστεί η ενημέρωση των πολιτών, μέσω των επιστημονικών και παραγωγικών φορέων, των επιμελητηρίων της πόλης, και όλων των κοινωνικών οργανώσεων για τα προβλήματα που θα δημιουργήσει η ιδιωτική διαχείριση του νερού.
Ποιοι παραβρέθηκαν
Στη συνάντηση εργασίας τοποθετήθηκαν επίσης οι δήμαρχοι, Κορδελιού-Ευόσμου Στάθης Λαφαζανίδης και Βόλβης Δημήτρης Γαλαμάτης, ο αντιδήμαρχος Νεάπολης-Συκεών, Κωσταντίνος Ζωγόγιαννης, ο πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων στην ΕΥΑΘ, Γιώργος Αρχοντόπουλος, ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος της ΔΕΥΑ Θερμαϊκού, Γιάννης Βογιατζής και Κωνσταντίνος Τροκάνας, ο δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης Χρήστος Ελευθεριάδης, ο περιφερειακός σύμβουλος Κ. Μακεδονίας, Γιώργος Θεοδωρόπουλος, το μέλος του Δικτύου των φορέων και πολιτών «SOSτε το νερό», καθηγητής ΑΠΘ, Γιάννης Κρεστενίτης και ο βιολόγος-λέκτορας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Τάσος Χουβαρδάς.

Η αξία της βιοποικιλότητας και η προστατευόμενη περιοχή Όρους Πάρνωνα & Υγροτόπου Μουστού

23/5/2013 , econews.gr

Η Παγκόσμια Ημέρα Βιοποικιλότητας εορτάζεται κάθε χρόνο στις 22 Μαΐου. Καθιερώθηκε το 1993 από τα Ηνωμένα Έθνη για την καλύτερη κατανόηση και ευαισθητοποίηση σε θέματα βιοποικιλότητας. Η βιολογική ποικιλότητα ή βιοποικιλότητα αναφέρεται στην ποικιλία των μορφών της ζωής: τα διάφορα φυτά, ζώα και μικροοργανισμούς, τα γονίδια που περιέχουν και τα οικοσυστήματα που σχηματίζουν.
Έτσι, ο όρος «βιοποικιλότητα αγκαλιάζει όλη τη ζωή στη Γη. Το «ζων» κεφάλαιο είναι προϊόν εκατοντάδων εκατομμυρίων ετών εξελικτικής ιστορίας. Η διαδικασία της εξέλιξης συνεπάγεται ότι η δεξαμενή της ζώσας βιοποικιλότητας είναι δυναμική: αυξάνεται όταν παράγεται μια νέα γενετική ποικιλία, δημιουργείται ένα νέο είδος ή ένα νέο οικοσύστημα και μειώνεται όταν η γενετική ποικιλία μέσα σε ένα είδος περιορίζεται, όταν ένα είδος εξαφανίζεται ή όταν ένα σύμπλεγμα οικοσυστημάτων χάνεται.
Η προστατευόμενη περιοχή Όρους Πάρνωνα & Υγροτόπου Μουστού μπορεί δικαίως να χαρακτηριστεί βοτανικός παράδεισος με μεγάλη οικολογική αξία, καθώς εκτιμάται ότι φιλοξενεί κοντά στα 1000 είδη φυτών με εξέχουσα θέση να καταλαμβάνουν τα 84, ενδημικά, απειλούμενα, σπάνια και προστατευόμενα είδη χλωρίδας με περιοχή εξάπλωσης μέσα στον ευρύτερο όγκο του Πάρνωνα.
Επίσης, σε ασβεστολιθικά πετρώματα και καλά κρυμμένα ανάμεσα στα φρύγανα φύονται 12 από τα 80 είδη ορχιδέας του ελλαδικού χώρου, είδη σπάνια και προστατευόμενα από σχετική νομοθεσία.
Τα δάση της μαύρης πεύκης (Pinus nigra) στον Πάρνωνα περιλαμβάνονται στον τύπο οικοτόπου προτεραιότητας «(Υπο-) Μεσογειακά πευκοδάση με ενδημικά μαυρόπευκα» του Παραρτήματος Ι της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ (Οδηγία των Οικοτόπων). Στο ίδιο παράρτημα περιλαμβάνονται οι παράκτιες λιμνοθάλασσες, τα ενδημικά δάση με Juniperus spp. και οι χλοώδεις διαπλάσεις με Nardus, ποικίλλων ειδών, σε πυριτιούχα υποστρώματα των ορεινών ζωνών (και των υποορεινών ζωνών της ηπειρωτικής Ευρώπης).
Επίσης, σημαντικοί για την προστατευόμενη περιοχή οικότοποι είναι τα θερμόφιλα δρυοδάση της Αν. Μεσογείου και της Βαλκανικής, τα ελληνικά δάση πρίνου και τα δάση ελληνικής ελάτης (Abies cephalonica).
Πέραν όμως της εξέχουσας βοτανικής του σημασίας, ο Πάρνωνας είναι ιδιαίτερα πλούσιος σε είδη θηλαστικών, πτηνών, αμφιβίων και ερπετών, εντόμων και άλλων ασπόνδυλων. Πιο συγκεκριμένα έχουν μέχρι σήμερα καταγραφεί ενδημικά, απειλούμενα, σπάνια και προστατευόμενα είδη ασπόνδυλων (21 είδη), αμφιβίων & ερπετών (24 είδη), ιχθυοπανίδας (2 είδη) και θηλαστικών (13 είδη με σημαντικότερα είδη τη βίδρα και το τσακάλι). Η λιμνοθάλασσα του Μουστού φιλοξενεί μόνιμα ή εποχιακά περί τα 42 απειλούμενα και σπάνια αυστηρά προστατευόμενα είδη ορνιθοπανίδας.
Η Προστατευόμενη Περιοχή ιδρύθηκε με κύριο σκοπό την προστασία της βιοποικιλότητας και αφορά στη διατήρηση της φύσης αυτής καθαυτής αλλά και για τα οφέλη της προς τον άνθρωπο, τώρα και στο μέλλον. Η διατήρηση της βιοποικιλότητας όμως προϋποθέτει ορθολογική διαχείριση. Για τον σκοπό αυτό, είναι πλέον επιβεβλημένη η αναγκαιότητα της συντονισμένης δράσης όλων των συναρμόδιων φορέων για τη διαφύλαξη αυτού του φυσικού πλούτου, αλλά και η ενεργός εμπλοκή των τοπικών κοινωνιών σε αυτήν.
Και ας μην ξεχνάμε ότι:
«Κάθε είδος έχει καταρχήν μια εγγενή αξία, τελείως ανεξάρτητη από οικονομική
ή οποιαδήποτε άλλη χρησιμότητα»
Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού

Η Ελλάδα έχει την καλύτερη ποιότητα νερού σε ολόκληρη την Ευρώπη

EurActiv.gr   Παρ, 24/05/2013

Η Ελλάδα έχει την καλύτερη ποιότητα νερού σ΄ ολόκληρη την Ευρώπη, ανέφερε ο τεχνικός σύμβουλος της Ένωσης Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης - Αποχέτευσης (ΕΔΕΥΑ), Ανδρέας Αγγελάκης, στη διάρκεια ενημερωτικής συνάντησης που πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας "Συμμαχία για το Νερό". Η διήμερη συνάντηση διοργανώνεται από το Δίκτυα "ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS" και "Ελληνικών Πράσινων Πόλεων" και την Αντιπροσωπεία του Ιδρύματος Χάινριχ Μπελ.

"Η Ελλάδα έχει την καλύτερη ποιότητα νερού σε όλη την Ευρώπη. Οι μεγαλύτερες βροχοπτώσεις σημειώνονται στη Δυτική Ελλάδα και θα πρέπει να αξιοποιηθεί ανάλογα αυτό το γεγονός. Πρέπει να κάνουμε μικρά έργα για να αξιοποιήσουμε τους μη συμβατικούς υδατικούς πόρους. Και αυτό το στηρίζω στο γεγονός ότι όλο το νερό που καταναλώσουμε δεν χρειάζεται να είναι πόσιμο", είπε ο κ. Αγγελάκης.

Σύμφωνα με στοιχεία που παρέθεσε, ο άνθρωπος δαπανά για τις ανάγκες του πολλά λίτρα, αλλά μόνο το 47% του νερού πρέπει να είναι πόσιμο και το υπόλοιπο 53% μη πόσιμο. Επισήμανε ακόμα, ότι το 2050 τα 2/3 του νερού θα είναι ελλειμματικό σε πολλές χώρες, άρα θα πρέπει να βρεθούν τρόποι εξοικονόμησης, ενώ και στην Ελλάδα η κατάσταση θα δυσκολέψει, καθώς ο πληθυσμός αναμένεται να παραμείνει στις μεγάλες πόλεις.

Γκρεμίστηκαν τα κρατικά έσοδα στην Κύπρο

enet.gr

Από αύξηση σε μείωση μετά το Eurogroup

Mείωση 59 εκατ. έναντι αύξησης 31,1 εκατ. ευρώ που υπήρχε μέχρι τον Φεβρουάριο (δεν δόθηκαν στοιχεία για το Μάρτιο) παρουσιάζουν τα κρατικά έσοδα, σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών.

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων (ΤΕΠ) του υπουργείου Οικονομικών, οι εισπράξεις καταγράφουν μείωση 10%, την περίοδο Ιανουαρίου - Απριλίου 2013, στα 526,9 εκατ. ευρώ από 586,1 εκατ. την αντίστοιχη περυσινή περίοδο. 

 

Η εξέλιξη αποδίδεται από το ΤΕΠ στις αποφάσεις του Eurofroup για την Κύπρο. Μέχρι το Φεβρουάριο του 2013 καταγραφόταν αύξηση 10%.

 

Η μεγαλύτερη μείωση, που έφθασε τα 30,4 εκατ. ευρώ, σημειώθηκε στις εισπράξεις από τον φόρο εισοδήματος των αυτοαπασχολούμενων καθώς μειώθηκαν στα 7,4 εκατ. ευρώ από 37,9 εκατ. ευρώ, ενδεχομένως λόγω της υψηλής περυσινής βάσης.

 

Οι μειώσεις μισθών και η ανεργία φαίνεται να επηρεάζουν σημαντικά τις εισπράξεις φόρων από ιδιωτικούς υπαλλήλους, που μειώθηκαν κατά 19,2 εκατ. ευρώ.

 

Σημαντική επίδραση είχαν και οι μισθολογικές μειώσεις στο δημόσιο, όπου παρατηρείται μείωση των εσόδων κατά 14,7 εκατ. ευρώ

 

Μείωση 15,4 εκατ. ευρω σημειώθηκε και στις εισπράξεις από το φόρο κεφαλαιουχικών κερδών λόγω της καθίζησης στις αγοραπωλησίες ακινήτων, ενώ κατά 7,1 εκατ. ευρώ μειωμένες ήταν και οι εισπράξεις από τον εταιρικό φόρο.

 

Αντίθετα, αύξηση που έφθασε τα 17,8 εκατ. ευρω κατέγραψαν οι εισπράξεις από την έκτακτη εισφορά άμυνας ανεβαίνοντας στα 202,6 εκατ. ευρώ από 184,8 εκατ. ευρώ.

 

Η αποκοπή μισθών στο δημόσιο τομέα απέφερε έσοδα 11,5 εκατ. ευρώ. Η έκτακτη εισφορά στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα πρόσθεσε 9,7 εκατ. ευρώ στα κρατικά ταμεία έναντι6,9 εκατ. πέρυσι.

 

Οι πιστωτές της Κύπρου δεν έχουν μέχρι στιγμής δώσει στοιχεία για την αναμενόμενη μείωση στα κρατικά έσοδα. Υπολογίζουν ότι η οικονομία θα συρρικνωθεί κατά 8,7% αλλά, όπως επανέλαβε χθες ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ, υπάρχει σημαντικός κίνδυνος μεγαλύτερης ύφεσης.

Το Σκίτσο της ημέρας

Του Γιάννη Ιωάννου , ΕΘΝΟΣ

Μαρτυρίες αλά καρτ!

Γιώργος Λακόπουλος , protagon.gr

Καλά, τι είδους χώρα είναι αυτή; Πού αλλού -σε κρίσιμες υποθέσεις δημοσίου συμφέροντος, που ερευνώνται δικαστικά- θα υπήρχε λογική αλά καρτ, στην κατάθεση μαρτυρίων και αποδεικτικών στοιχείων; Πού αλλού όποιος έχει το πεπόνι θα κρατάει και το μαχαίρι, ακόμη και αν πρόκειται για θέματα απόδοσης Δικαιοσύνης και αποκάλυψης της αλήθειας; Πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν κάποιοι που επιλέγουν οι ίδιοι αν θα καταθέσουν σε μια δικαστική διαδικασία, ή - ακόμη χειρότερα- να επιλέγουν οι ίδιοι τι μπορεί να διευκολύνει αυτή τη διαδικασία και να αποκρύπτουν στοιχεία; Ας δούμε τις τελευταίες περιπτώσεις.
Πρώτον. Όπως κατατέθηκε στην πολύπαθη -και αυτοδιασυρόμενη- Εξεταστική Επιτροπή για τη λίστα Λαγκάρντ, ο περίφημος κατάλογος για τους καταθέτες στην Ελβετία δεν έφτασε στο ελληνικό υπουργείο Οικονομικών, ούτε ως προϊόν υποκλοπής, ούτε ως αποτέλεσμα παρεμβάσεων μυστικών υπηρεσιών, άρα ήταν αμφίβολης άξιας σε ό,τι αφορά την επίσημη χρήση του. Έφτασε κανονικά, ως επίσημο έγγραφο της Γαλλικής Δημοκρατίας προς την Ελληνική Δημοκρατία, με σφραγίδες και βούλες και για σαφή φορολογική χρήση. Άρα, όσα τσαμπουνάνε εδώ και μήνες οι χειριστές της υπόθεσης, ήταν αέρας κοπανιστός. Ότι τώρα προσπαθεί ο ένας να ρίξει ευθύνες στον άλλο δεν αφορά την ουσία. Η οποία είναι ορατή: με τη λίστα έγιναν χειρισμοί που δεν έβλαψαν μόνο το Δημόσιο, αλλά αποσκοπούσαν και στο να κρύψουν κάτι. Άρα, ακόμη δεν ξέρουμε τίποτε γι' αυτό το θέμα.
Δεύτερον. Δυο πρώην πρωθυπουργοί αποφεύγουν ο καθένας με τον τρόπο του να συμβάλουν στη διερεύνηση της αλήθειας παρότι εξ ορισμού είναι οι πιο αξιόπιστοι μάρτυρες. Ένας είναι Γ. Παπανδρέου, ο οποίος προτίμησε να σνομπάρει την Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής αρνούμενος να εξεταστεί ως μάρτυρας σε μια υπόθεση στην οποία εμπλέκονται οι δικές του κυβερνήσεις και δυο υπουργοί του. Έστειλε στην Επιτροπή ένα υπόμνημα που δεν έλεγε τίποτε, πατώντας στη διάτρητη νομοθεσία. Και στη συνέχεια εκμεταλλεύτηκε τη συμμαχία Σαμαρά-Βενιζέλου για να αποφύγει την τελική παρουσία του. Αλλά αν δεν είναι αυτός ο πιο κρίσιμος μάρτυρας σε αυτή την υπόθεση, ποιος είναι; Και αν δεν καταθέσει αυτός ο μάρτυρας, τι να πουν οι άλλοι; Και, εν πάση περιπτώσει, δεν θα του έπεφταν τα μούτρα αν πήγαινε στην Επιτροπή.
Κατ' αντίστοιχο τρόπο στη δίκη του Άκη Τσοχατζόπουλου μένει μετέωρο το αίτημα να καταθέσουν επί του κατηγορητήριου που τον βαρύνει, ο Κώστας Σημίτης και τα μέλη του ΚΥΣΕΑ. Προς το παρόν το δικαστήριο επιφυλάχτηκε, αλλά έξω από την αίθουσα διαμορφώνεται κλίμα που επιδιώκει να διευκολύνει τη φυγομαρτυρία του πρώην πρωθυπουργού και υπουργών του. Γιατί να μην καταθέσει ο Κ. Σημίτης; Ποιος άλλος ξέρει καλύτερα από αυτόν τι συνέβαινε στις προμήθειες των Ενόπλων δυνάμεων και αλίμονο αν δεν ήξερε. Άλλωστε, δεν είναι αυτός που τοποθετούσε τους υπουργούς; Γιατί, λοιπόν, να μην πάει στο δικαστήριο ως μάρτυρας για να φωτίσει όσο μπορεί την υπόθεση; Ή, γιατί να μην πάει στο δικαστήριο ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Θόδωρος Πάγκαλος ο οποίος δήλωσε ότι «αν αναγκαστεί να καταθέσει, θα θάψει τον Άκη». Πέρα από την κομψότητα της δήλωσης για έναν κατηγορούμενο, δεν είναι λογικό να σκεφθεί κανείς ότι για να κάνει μια τέτοια δήλωση κάτι ξέρει για την υπόθεση; Και εφόσον το ξέρει, με ποια λογική το λέει ως υπαινιγμό στα κανάλια, αλλά δεν θα είχε αξία να το καταθέσει στη δίκη;
Άλλα σχόλια δεν χρειάζονται. Σε μια χώρα που δεν εξαντλούνται όλα τα μέσα και όλες οι δυνατότητες για να αποδοθεί δικαιοσύνη και για να φωτιστούν τα γεγονότα, δεν μπορεί να περιμένει κανείς ότι θα σταματήσει η κρίση εμπιστοσύνης της κοινωνίας προς το πολιτικό σύστημα.

ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

Κινητοποιήσεις και κατάληψη του Σκοπευτηρίου Καισαριανής αποφάσισε το Δ.Σ.

• 24.05.2013 ,avgi.gr

Photo Copyright - ΕΥΡΩΚΙΝΗΣΗ

Την "κάθετη" αντίθεσή του με την εκποίηση του Σκοπευτηρίου Καισαριανής, καθώς και το "ξεπούλημα της δημοσίας περιουσίας" εν γένει δήλωσε με ψήφισμα που ενέκρινε χθες το Δημοτικό Συμβούλιο Καισαριανής. Το ψήφισμα υιοθέτησε και ενέκρινε και η Περιφερειακή Ένωση Δήμων Αττικής.
Μάλιστα, αποφάσισαν να προχωρήσουν άμεσα σε "κλιμακούμενες δράσεις", που περιλαμβάνουν την κατάληψη του χώρου, "ώστε να αποδοθεί ολόκληρη η έκταση στο λαό και την ιστορική μνήμη", εκστρατεία ενημέρωσης των πολιτών, καθώς και διαβήματα στην πολιτική και πολιτειακή ηγεσία της χώρας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στο ψήφισμα υπενθυμίζεται ότι "με το Π.Δ. της 31.8.1978 (ΦΕΚ Δ 544/1978) ολόκληρος ο χώρος του Σκοπευτηρίου περιλαμβάνεται στη ζώνη Β όπου επιτρέπεται η εγκατάσταση μόνο κοινωφελών λειτουργιών".
Επίσης, "με την ΔΙΛΑΠ/Γ/2376/1984 (ΦΕΚ Β 193/1984) απόφαση της Υπουργού Πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη, όλος ο χώρος του Σκοπευτηρίου κηρύσσεται ιστορικός μνημειακός και επομένως οποιαδήποτε παρέμβαση στο χώρο αυτόν γίνεται ύστερα από έγκριση του Υπουργείου Πολιτισμού".
Παραθέτουμε ολόκληρο το κείμενο του ψηφίσματος:
Α. ΙΣΤΟΡΙΚΟ
Στην τοποθεσία που αποκαλείται «Σκοπευτήριο Καισαριανής», πολύ πριν την εγκατάσταση των αστών προσφύγων της Μικράς Ασίας τα έτη 1922-1923, υπήρχε και λειτουργούσε παλαιό πεδίο βολής του στρατού.
Με την εγκατάσταση των αστών προσφύγων της Μικράς Ασίας σε πρόχειρα παραπήγματα και σκηνές στη γύρω από το Σκοπευτήριο, περιοχή που τους παραχώρησε το Ελληνικό Δημόσιο, η λειτουργία του σκοπευτηρίου για το στρατό κρίνεται προβληματική και τα πεδία βολής μεταφέρονται σε άλλα σημεία του λεκανοπεδίου. Οι υπάρχουσες δε σκοπευτικές εγκαταστάσεις στο Σκοπευτήριο παραχωρούνται κατά κυριότητα, με το Νόμο 4778/1930, από το Ελληνικό Δημόσιο προς την Πανελλήνια Σκοπευτική Εταιρία (εφεξής Π.Σ.Ε.), που ως τότε χρησιμοποιούσε το σκοπευτήριο της Καλλιθέας, που επίσης είχε καταστεί αδύνατη η λειτουργία του, λόγω και της εκεί εγκατάστασης αστών προσφύγων από τη Μικρά Ασία.
Η παραχώρηση αυτής της έκτασης (710 περίπου στρέμματα) από το Ελληνικό Δημόσιο προς την Π.Σ.Ε. με τον ως άνω Νόμο αντιμετωπίστηκε από την αρχή με πολλές επιφυλάξεις και διαμαρτυρίες των προσφύγων κατοίκων της περιοχής, αφού στα τόσα προβλήματα που αντιμετώπιζαν, προστίθετο και αυτό των συχνών θορύβων αλλά και των κινδύνων για τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα των ίδιων.
Ο χώρος του Σκοπευτηρίου κατά την περίοδο της γερμανοϊταλικής φασιστικής κατοχής της πατρίδας της, λόγω των όσων τραγικών γεγονότων διαδραματίστηκαν σ' αυτόν, αναδείχθηκε σε παγκόσμιο σύμβολο του αγώνα κατά του ναζισμού. Οι δυνάμεις κατοχής οδηγούσαν στο χώρο αυτό και εκτελούσαν με συνοπτικές διαδικασίες της Έλληνες πατριώτες αλλά και πολλούς αλλοδαπούς αντιφασίστες. Σύμφωνα με τα στοιχεία που διασώθηκαν, εκτελέστηκαν πάνω 1000 άτομα στο χώρο αυτό την περίοδο 1941-1944, με αποκορύφωμα την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών κρατουμένων στο Χαϊδάρι, την 1η Μαΐου του 1944.
Η συνέχιση της λειτουργίας του Σκοπευτηρίου μετά την απελευθέρωση έγινε ακόμα πιο προβληματική. Από τη μια πλευρά οι πολίτες των γύρω περιοχών αλλά και πολλοί επώνυμοι της κοινωνικής και πολιτικής ζωής ζητούσαν την παύση της λειτουργίας του σκοπευτηρίου και την ανάδειξή του ως ιστορικού τόπου στη μνήμη των εκτελεσθέντων πατριωτών, ενώ από την άλλη η περίσφιγξη του χώρου από της πολεοδομικούς ιστούς των δήμων Καισαριανής και Βύρωνα έθετε επί τάπητος και ένα ακόμα πιο οξύ πρόβλημα. Αυτό της οργανωμένης λειτουργίας της πόλης και της εύρυθμης ζωής των κατοίκων της. Οι συνθήκες που έχουν ήδη διαμορφωθεί εδώ και πολλά χρόνια αντικειμενικά ανέτρεπαν της σκοπούς για της οποίους το Δημόσιο το 1930 προέβη σε αυτήν την αφιέρωση-παραχώρηση της έκτασης του σκοπευτηρίου.
Αντιμέτωπο με αυτήν την κατάσταση το Ελληνικό Δημόσιο με το Ν.252/1976, αναγνωρίζοντας έμμεσα την αδυναμία υλοποίησης των σκοπών της αφιέρωσης της έκτασης της την Π.Σ.Ε. το έτος 1930, επέτρεψε τη μεταβίβαση, ή απαλλοτρίωση ή απευθείας πώληση από την Π.Σ.Ε. της το Ελληνικό Δημόσιο ή τον ΟΣΚ, της έκτασης εκείνης που αποτελούσε τον πυρήνα των παλαιών σκοπευτικών εγκαταστάσεων, έκτασης περίπου 110 στρεμμάτων, στο δυτικό τμήμα της συνολικής έκτασης που είχε παραχωρηθεί το 1930. Τελικά επιλέχθηκε η λύση-λογική της εγκατάστασης σχολικών μονάδων από τον ΟΣΚ σε έκταση 99 περίπου στρεμμάτων και αφού εκδόθηκαν – δημοσιεύθηκαν τα αναγκαία Διατάγματα και Υπουργικές αποφάσεις για την απαλλοτρίωση του χώρου, ακολούθησαν δίκες για τον καθορισμό προσωρινής μονάδος και με βάση της τιμές αυτές ακολούθησε η μεταβίβαση της έκτασης της τον ΟΣΚ κατά κυριότητα (επί της ουσίας βέβαια είχαμε συντέλεση της απαλλοτρίωσης υπέρ του ΟΣΚ).
Ο χώρος αυτό περιλαμβάνει:

1. Το δυτικό προ των κτιριακών εγκαταστάσεων της Π.Σ.Ε. δασικό εδαφικό τμήμα, όπου λειτουργεί το κέντρο «Χάραμα» ο διπλανός χώρος όπου υπήρχε παλαιότερα ο κινηματογράφος «Αιολία». Που από το έτος 1987, μετά από έργα που έχει εκτελέσει ο δήμος, έχει διαμορφωθεί σε χώρο περιπάτου, αναψυχής και parking.
   
2. Της κτιριακές εγκαταστάσεις, που «κατέχει» και χρησιμοποιεί και σήμερα η Π.Σ.Ε., περίπου 6 στρεμμάτων της οποίες περιλαμβάνονται, τα γραφεία της. Οι εγκαταστάσεις πυροβόλων όπλων μικρού βεληνεκούς (πιστόλια, τυφέκια) του 50άρη στόχου, οι εγκαταστάσεις του 25άρη στόχου (αεροβόλα όπλα), τον ιερό χώρο των εκτελέσεων των πατριωτών κατά την περίοδο της φασιστικής κατοχής, το νεοκλασικό κτίριο και τη συνεχόμενη με αυτό παλαιά οικία.
   
3. Το χώρο όπου προ του 1964 εκτελούνταν βολές όπλων μεγάλου βεληνεκούς (πυροβόλα, πολυβόλα), μήκους τριακοσίων (300) μέτρων.
   
4. Τον γειτνιάζοντα με τον 300άρη στόχο, ιερό χώρο τον Εκτελέσεων των πατριωτών, όπου προ του 1964 εκτελούνταν βολές όπλων μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς (πυροβόλα τυφέκια), μήκους εκατό (100) μέτρων.
   
5. Την πευκόφυτη έκταση που παρεμβάλλεται ανάμεσα στον 300άρη στόχο και στο βόρειο τμήμα της έκτασης, ακριβώς πίσω από το γήπεδο της ΝΗΑΡ ΗΣΤ, στον οποίο υπήρχαν τα γραφεία, οι αποθήκες και οι εγκαταστάσεις για τη λειτουργία του αθλήματος του κυνηγητικού όπλου.
   
6. Την έκταση των εγκαταστάσεων του κινητού στόχου (κυνηγητικού όπλου), στον οποίο υπήρχαν τα γραφεία, οι αποθήκες και οι εγκαταστάσεις για τη λειτουργία του αθλήματος του κυνηγητικού όπλου και της χρησιμοποιούσε ο Όμιλος Φιλάθλων Κυνηγητικού Όπλου (Ο.Φ.Κ.Ο,), έως το έτος 1986 και η οποία σήμερα είναι διαμορφωμένη σε τόπο περιπάτου (πλατεία με συντριβάνια κλπ), τα δε κτίρια έχουν διαμορφωθεί κατάλληλα και φιλοξενούν κοινωφελείς λειτουργίες του δήμου (παιδιατρικό κέντρο, κέντρο για άτομα με ειδικές ανάγκες κ.λπ).
   
7. ην έκταση που καταλάμβανε και καταλαμβάνει και σήμερα το Πρό­τυπο Ειδικό Σχολείο Καισαριανής με τον αύλειο χώρο του, δυτικά του χώρου του παλαιού κινητού στόχου.
   

Για τα υπόλοιπα 16 στρέμματα, της τελικά κατέληξαν μετά από την καταμέτρηση της, επιτρεπόταν στην Π.Σ.Ε. η μίσθωσή της της τον Ο.Σ.Κ. για την ανέγερση σχολικών εγκαταστάσεων. Σήμερα δε στο χώρο αυτόν έχουν ανεγερθεί σχολικές μονάδες (1° και 2° Γυμνάσιο – Λύκειο Καισαριανής και Δημοτικά Σχολεία) που λειτουργούν και σήμερα.
Το 1987 το Ελληνικό Δημόσιο με το άρθρο 50 του Ν. 1731/1987, αίρει την αφιέρωση επί της της αρχικής έκτασης των 710 στρεμμάτων που είχε παραχωρήσει της την ΠΣΕ το έτος 1930 και την επανέφερε στην ιδιοκτησία του Δημοσίου, εγγράφοντας την ως Δημόσιο Κτήμα στα οικεία βιβλία. Στην έκταση αυτή περιέλαβε και την έκταση που το 1981 είχε αποκτήσει ο ΟΣΚ από την ΠΣΕ με συμβόλαιο αγοράς (99 στρέμματα), καθώς και της εκτάσεις που με της νόμους είχαν αφαιρεθεί από την ΠΣΕ και είχαν παραχωρηθεί κατά διαστήματα, μετά από τη δημοσίευση σχετικών νόμων, σε οικοδομικούς συνεταιρισμούς προσφύγων για την οικιστική αποκατάσταση των τελευταίων. Της εκτάσεις αυτές περιλαμβάνεται και η μισθωθείσα έκταση των 16 στρεμμάτων από την Π.Σ.Ε.
Ωστόσο με την αριθ. 20/2001 απόφαση του ο Άρειος Πάγος (σε πλήρη ολομέλεια) σε δικαστική διαμάχη (μισθωτική διαφορά) της ΠΣΕ και του ΟΣΚ αποφαίνεται παρεμπιπτόντως, με ισχυρή μειοψηφία, ότι η διάταξη αυτή του άρθρου 50 του Ν.1731/1987 είναι αντισυνταγματική. Πλην της, μετά από γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και για της λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν αλλά και την υφιστάμενη επί του θέματος νομολογία του Διοικητικού Δικαίου, το Ελληνικό Δημόσιο δεν προέβη στη διαγραφή της έκτασης της από τα Δημόσια Βιβλία Κτημάτων.
Αυτό σημαίνει, κατά την άποψή της, ότι η όλη έκταση του Σκοπευτηρίου εξακολουθεί να παραμένει Δημόσιο Κτήμα και σ' αυτήν εντάσσεται και η της τον ΟΣΚ πωληθείσα έκταση των 99 περίπου στρεμμάτων, καθώς και η μισθωθείσα έκταση των 16 στρεμμάτων. Η τελευταία αυτή έκταση, που είχε μισθώσει η ΠΣΕ της τον ΟΣΚ, μετά τη λήξη της μεταξύ της συμβατικής σχέσης, ανήκει κατά πλήρη κυριότητα στο Ελληνικό Δημόσιο, μετά δε το έτος 1990, με βάση το άρθρο 5 του Ν.1894/1990 και το άρθρο 243 του Ν. 3463/2006, θεωρούμε ότι έχει περιέλθει εκ του Νόμου στην κυριότητα, νομή και διακατοχή του δήμου Καισαριανής και των τότε υποτελών αυτού Ν.Π.Δ.Δ. (Σχολικών Επιτροπών), που σήμερα έχουν καταργηθεί και της οι αρμοδιότητές της έχουν περιέλθει της δύο νέες σχολικές επιτροπές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Αναφορικά δε με της σημαντικότερες εκκρεμείς δικαστικές διαμάχες μεταξύ Π.Σ.Ε. και Δήμου, αναφορικά με τη διεκδίκηση της κυριότητας της εν λόγω έκτασης και της ενέργειες της οποίες έχει προβεί ο Δήμος της για την υπεράσπιση των συμφερόντων αυτού των δημοτών του και θεωρούμε και όλων των Ελλήνων, σημειώνουμε τα εξής.
Το έτος 2007 η Π.Σ.Ε. άσκησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών αγωγή κατά του ΟΣΚ, του Διευθύνοντος Συμβούλου και του Προέδρου του και κατά του Δήμου της, με την οποία ζητούσε μεταξύ άλλων την αναγνώριση της κυριότητάς της σε έκταση 30 περίπου στρεμμάτων, η οποία αποτελεί τμήμα της έκτασης των 99 στρεμμάτων που είχε μεταβιβαστεί στον ΟΣΚ, καθώς και την άρση της προσβολής που έγινε από το Δήμο, αναφορικά με την είσοδο σκαπτικών μηχανημάτων το έτος 1993 σε τμήμα της έκτασης της, εκτάσεως περίπου 23 στρεμμάτων.
Ο Δήμος υποστήριξε πλήρως της απόψεις του ενώπιον του ανωτέρω Δικαστηρίου, με αποτέλεσμα την έκδοση της υπ' αριθμ. 5741/2011 αποφάσεώς του, με την οποία απορρίφθηκε το δεύτερο αίτημα της αγωγής της Π.Σ.Ε., που στρεφόταν εναντίον του Δήμου, λόγω της πιο πάνω εισόδου με μηχανήματα, ως αόριστο. Της με την πιο πάνω απόφαση, η Π.Σ.Ε. αναγνωρίστηκε ως κυρία της επίμαχης της έκτασης των 30 στρεμμάτων και ως εκ τούτου τόσο από τον ΟΣΚ όσο και από το Δήμο της ασκήθηκαν εφέσεις, οι οποίες και εκκρεμούν της συζήτηση.
Περαιτέρω, αναφορικά με την υπόλοιπη έκταση των 16 περίπου στρεμμάτων, η οποία είχε μισθωθεί στον ΟΣΚ και σήμερα ανήκει στο Δήμο της, σύμφωνα με της ανωτέρω διατάξεις, η ΠΣΕ άσκησε κατά του Δήμου και των Σχολικών Επιτροπών του, ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, το έτος 2011, αγωγή, με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί κυρία της εν λόγω έκτασης και να της παραδώσει ο Δήμος τη έκταση αυτή. Στην αγωγή αυτή αντιδράσαμε άμεσα προβαίνοντας σε προσεπίκληση του Ελληνικού Δημοσίου, προκειμένου να υποστηρίξει την κυριότητά του επί της ανωτέρω εκτάσεως και τη νόμιμη παραχώρησή της στο Δήμο. Το ελληνικό δημόσιο άσκησε εν τέλει, μετά την ανωτέρω δική της προσεπίκληση, κύρια παρέμβαση, η οποία, της και η αγωγή της Π.Σ.Ε. συζητείται της 04.06.2013 ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού και με την οποία για πρώτη φορά παρεμβαίνει ανοιχτά στην εν λόγω διαφορά, υποστηρίζοντας το δημόσιο χαρακτήρα της έκτασης.
Β. ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ
Ούτως εχόντων των πραγμάτων, πρόσφατα ενημερωθήκαμε ότι η ανωτέρω έκταση του σκοπευτηρίου πρόκειται να αξιοποιηθεί από το Τ.Α.Ι.Π.Ε.Δ, για αγνώστους σκοπούς και χωρίς καμία εξασφάλιση ότι θα διατηρηθεί ο δημόσιος, ιστορικός, πολιτιστικός και περιβαλλοντικός χαρακτήρας της.
Ενόψει των ανωτέρω, εισηγούμαστε το Δημοτικό Συμβούλιο να λάβει την εξής απόφαση:
Ο Δήμος Καισαριανής πέτυχε σήμερα, με την παρούσα Διοίκηση, να πείσει το Ελληνικό Δημόσιο να παρέμβει για πρώτη φορά ανοιχτά σε μία υπόθεση που ξεκίνησε σαν ιδιωτική διαφορά και να υποστηρίξει το δημόσιο χαρακτήρα του Σκοπευτηρίου και ως εκ τούτου στηρίζει όλες τις ενέργειες των οργάνων του, καθώς και του Ελληνικού Δημοσίου ως προς την αναγνώριση του δημοσίου χαρακτήρα της έκτασης του σκοπευτηρίου Καισαριανής, είναι όμως κάθετα και απόλυτα αντίθετος σε όποια προσπάθεια ιδιωτικοποίησής του.
Ας μην λησμονείται από κανέναν ότι με το Π.Δ. της 31.8.1978 (ΦΕΚ Δ 544/1978) ολόκληρος ο χώρος του Σκοπευτηρίου περιλαμβάνεται στη ζώνη Β όπου επιτρέπεται η εγκατάσταση μόνο κοινωφελών λειτουργιών. Επίσης με την ΔΙΛΑΠ/Γ/2376/1984 (ΦΕΚ Β 193/1984) απόφαση της Υπουργού Πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη, όλος ο χώρος του Σκοπευτηρίου κηρύσσεται ιστορικός μνημειακός και επομένως οποιαδήποτε παρέμβαση στο χώρο αυτόν γίνεται ύστερα από έγκριση του Υπουργείου Πολιτισμού. Περαιτέρω, με το Ν. 1515/1985 το άλσος του σκοπευτηρίου χαρακτηρίζεται υπερτοπικής σημασίας πόλος αναψυχής και ψυχαγωγίας και τέλος με την υπ' αριθμ. 42387/2159/16.5.1989 (ΦΕΚ Δ 343/1989) απόφαση του Υπουργού ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., με την οποία εγκρίνεται και δημοσιεύεται το Πολεοδομικό Σχέδιο Καισαριανής, ο χώρος του Σκοπευτηρίου κηρύσσεται ζώνη ιστορικού ενδιαφέροντος.
Πρέπει να κατανοήσουν όλοι ότι το Σκοπευτήριο αποτελεί όχι μόνο ελληνικό αλλά και παγκόσμιο μνημείο κατά του φασισμού και χώρος στον οποίο θυσιάστηκαν χιλιάδες πατριώτες για τη λευτεριά της Ελλάδας. Για το λόγο αυτό είναι η ζωντανή ιστορία της πόλης μας και ολόκληρου του έθνους και κανείς Καισαριανιώτης, κανένας Έλληνας δεν θα δεχθεί το ξεπούλημά του, για κανέναν λόγο και για καμία, δήθεν, ανάπτυξη, καθώς δεν υπάρχει ανάπτυξη αποσυνδεδεμένη από το σεβασμό προς την ιστορία μας και τα ελληνικά ιδεώδη.
Ο Δήμος μας, όπως άλλωστε έπραξαν και διαχρονικά όλες οι Διοικήσεις του, πάντα χέρι – χέρι με τους πολίτες της Καισαριανής, έτσι και σήμερα, θα σταθεί εμπόδιο και θα ασκήσει όλα τα νόμιμα μέσα για να εμποδίσει την οποιαδήποτε αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας, η οποία όχι μόνο θίγει τα δίκαια συμφέροντα των δημοτών, αλλά ιδίως ανατρέπει τον πλήρως αναγνωρισθέντα από το ίδιο το Ελληνικό Δημόσιο, ιστορικό, μνημειακό, πολιτιστικό και περιβαλλοντικό χαρακτήρα του σκοπευτηρίου, καθώς και το ρόλο του ως πνεύμονα πρασίνου και χώρου αναψυχής.
Γ. ΑΠΟΦΑΣΗ
Κατόπιν αυτών ο κ. Πρόεδρος καλεί τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου για την λήψη σχετικής απόφασης
ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Μετά από διαλογική συζήτηση και αφού άκουσε την πιο πάνω εισήγηση
ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΟΜΟΦΩΝΑ
Είμαστε κάθετα αντίθετοι στο ξεπούλημα της δημοσίας περιουσίας.
Το Σκοπευτήριο της Καισαριανής είναι μνημείο παγκόσμιας αναγνώρισης και σαν τέτοιο ανήκει στον Ελληνικό λαό και ειδικότερα στο Δήμο Καισαριανής που έχει τη βούληση και τη δυνατότητα να αναδείξει αυτόν τον μοναδικό χώρο.
Η οποιαδήποτε σκέψη για ξεπούλημα από το ΤΑΙΠΕΔ αυτού του ιστορικού – μνημειακού χώρου, ενταγμένη σε μια συνολική μεθόδευση που απαξιώνει και παραγκωνίζει τις λαϊκές ανάγκες είναι απαράδεκτη και δεν θα υλοποιηθεί.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ την άμεση αποκατάσταση της ιστορικής μνήμης και τερματισμό στις ακραίες ανιστόρητες επιλογές της Κυβέρνησης.
Το Σκοπευτήριο είναι δημόσια έκταση και πρέπει να τελειώσουμε οριστικά με τις θρασύτατες διεκδικήσεις της Πανελλήνιας Σκοπευτικής Εταιρείας.
Ο Δήμος Καισαριανής προχωράει άμεσα σε κλιμακούμενες αντιδράσεις προκειμένου να του αποδοθεί ο χώρος που έχει διαχρονικά σηματοδοτήσει τη ζωή της πόλη μας. Πραγματοποιούμε ενημέρωση του λαού – έντονα διαβήματα στην πολιτική και πολιτειακή ηγεσία της χώρας – Κινητοποιήσεις και Κατάληψη του χώρου ώστε να αποδοθεί ολόκληρη η έκταση, στον λαό και την ιστορική μνήμη.