Πέμπτη 27 Δεκεμβρίου 2012


H χθεσινοβραδινή φωτογραφία της Αθήνας που σοκάρει

H χθεσινοβραδινή φωτογραφία της Αθήνας που σοκάρει

27.12.2012 09:11 , iefimerida.gr

Η Αθήνα θολή λόγω των καπνών από τα τζάκια αποτυπώνεται σε αυτή τη φωτογραφία που κάνει τον γύρο των social media προκαλώντας σχόλια για την οικονομική κατάσταση των Αθηναίων.

Η φωτογραφία αναπαράγεται σε όλο και περισσότερα προφίλ στο facebook με την εξής σημείωση του Γιάννη Λάριου (Υianni Larios) που ανήρτησε πρώτος τη φωτογραφία: «Η Αθήνα της ντροπής. Σημερινή φωτογραφία, πριν λίγο. Η χωρίς κανένα σχεδιασμό, μανδαρινικής εμπνεύσεως παράλογη αύξηση στο πετρέλαιο θέρμανσης φέρνει το 1/4 σε φορολογικά έσοδα και κάνει την Αθήνα θάλαμο αιθάλης. Ένα πείραμα ηλιθίων, σε βάρος της υγείας όλων μας. Μοιραστείτε το.»

Τετάρτη 26 Δεκεμβρίου 2012


alain-de-botton-temple-of-perspective-london-atheism_slidetheinsider.gr

















Αν πράγματι η θρησκεία αποτελεί το όπιο των λαών, τότε ένα μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας πρέπει να το έχει ήδη εξαντλήσει, καθώς η «πίστη» που παρουσιάζει κατακόρυφη αύξηση είναι ο αθεϊσμός. Ενας στους έξι ανθρώπους σήμερα δεν πιστεύουν σε κανέναν θεό, ή έστω δεν πιστεύουν στον θεό κάποιας συγκεκριμένης θρησκείας.


Στο σύνολό τους οι άθεοι όλου του κόσμου έρχονται τρίτοι, μετά τους πρώτους χριστιανούς και τους δεύτερους μουσουλμάνους, ενώ στην τέταρτη θέση βρίσκονται οι ινδουιστές. Σύμφωνα με ενδελεχή έρευνα - The Global Religious Landscape - που πραγματοποίησε το έγκριτο αμερικανικό ίδρυμα ερευνών Pew Forum, οι χριστιανοί όλου του κόσμου ανέρχονται σε 2,2 δισεκατομμύρια, οι μουσουλμάνοι σε 1,6 δισεκατομμύριο ενώ οι άθεοι ξεπερνούν το 1 δισεκατομμύριο.

Ομως η χρήση του όρου «άθεος» γίνεται με τον ευρύτερο δυνατό τρόπο, καθώς στη συγκεκριμένη κατηγορία συγκαταλέγονται επίσης οι αγνωστικιστές και όλοι όσοι πιστεύουν στην ύπαρξη μιας ανώτερης - αλλά ακαθόριστης και μη ενταγμένης στο δόγμα κάποιας από τις επίσημες θρησκείες του κόσμου - δύναμης.

Η πιο ομοιόμορφα κατανεμημένη θρησκεία είναι και πάλι ο Χριστιανισμός, καθώς χριστιανοί υπάρχουν σχεδόν σε όλες τις περιοχές του κόσμου ενώ ο Ινδουισμός αποτελεί τη λιγότερο παγκόσμια θρησκεία, με το 94% των πιστών του να βρίσκονται συγκεντρωμένοι σε μία μόνο χώρα, την Ινδία. Ο Ινδουισμός όμως, μαζί με τον Ισλαμισμό, αποτελούν τις δύο θρησκείες με τις περισσότερες πιθανότητες να εξαπλωθούν στο μέλλον, ενώ τις λιγότερες πιθανότητες περαιτέρω εξάπλωσης τις συγκεντρώνει ο Ιουδαϊσμός.
Μεταξύ των 2,2 δισεκατομμυρίων χριστιανών που υπάρχουν στον κόσμο το 50% είναι καθολικοί, το 37% προτεστάντες και το 12% ορθόδοξοι, ενώ μεταξύ των περισσότερων από 1,5 δισεκατομμύριο μουσουλμάνων η συντριπτική πλειοψηφία, γύρω στο 90%, είναι σουνίτες.
Το 62% όσων δεν πιστεύουν σε κάποιον θεό ή δεν ανήκουν σε κάποια συγκεκριμένη θρησκεία, ήτοι περισσότεροι από 700 εκατομμύρια άνθρωποι, είναι Κινέζοι.


Στο Πέραμα δεν κλαίνε… παλεύουν

Οδοιπορικό της «Εφ.Συν.» Της Ντίνας Δασκαλοπούλου, φωτογραφίες: Μάριος Βαλασσόπουλος

«Το κέρατό τους το βερνικωμένο! Ακούς εκεί! Μα ούτε παιδιά να μην σας αφήνουν να κάνετε! Το κέρατό τους!» Η κυρία Αγγέλα είναι 80 χρόνων και πολύ θυμωμένη. Μεγάλωσε τρία παιδιά και έχει κάμποσα εγγόνια, αλλά κανένα δισέγγονο.

Οπως οι περισσότεροι της γενιάς μου, άνεργοι κι ανασφάλιστοι, οι 30άρηδες απόγονοι της κυρίας Αγγέλας δεν μπορούν να αποκτήσουν απογόνους. Το «σπίτι» όπου η γιαγιά μου σερβίρει καφέ είναι κυριολεκτικά δίπλα στο κύμα κι έχει απεριόριστη θέα στο λιμάνι του Περάματος.


Η κυρία Αγγέλα ζει σε ένα τροχόσπιτο μαζί με τον γιο της τον Μανώλη που εργάζεται στον Δήμο Πειραιά. «Μόνιμος όμως είναι, ε» – αυτή τη φράση πρέπει να μου την έχει πει τουλάχιστον 10 φορές σε μία ώρα.

Είναι ο δεύτερος χειμώνας που θα βγάλουν στο αυτοκινούμενο, «από άποψη όμως. Σιγά μην κάτσουμε σπίτι και να πληρώνουμε τόσους λογαριασμούς, πετρέλαιο, χαράτσια. Να μου κόψουν το ρεύμα, να κάνουν ό,τι γουστάρουν. Αϊ σιχτίρ! Θα δεις πως σιγά σιγά θα γίνονται όλο και περισσότεροι αυτοί που θα μας μιμηθούν», μου λέει ο Μανώλης. «Πέρσι έβγαλε όλο το χειμώνα μια 4μελής οικογένεια σε αντίσκηνο. Μια άλλη κυρία ξεκαλοκαίριασε εδώ επίσης με τη σκηνή της».

Στο τροχόσπιτο ακριβώς δίπλα μένει ο κύριος Γιώργος. Η γυναίκα του φεύγει τρεχάτη για να πουλήσει λιόσπορους στα φεριμπόουτ. «Ούτε αυτό δεν μας επιτρέπουν πια να κάνουμε, το απαγορέψανε στα περισσότερα πλοία. Κάντε κάτι, ρε παιδιά, πόσο ακόμα θα ζούμε έτσι;» μου φωνάζει φεύγοντας τρεχάτη. «Πώς σας λένε;» τη ρωτάω. «Εχει καμία σημασία; Εγώ ούτε ξέρω πολιτικά ούτε γνώμη έχω, να σας τα πει ο άντρας μου».

Ο άντρας της κάποτε ήταν επιχειρηματίας, είχε δικά του μαγαζιά με ρούχα και μπαρ. Κοιτάζει συνέχεια το κενό και κάνει μακριές παύσεις: «Οταν μας έκαναν έξωση, μείναμε κοντά δυο μήνες σε σκηνή. Η κόρη μου μας βοήθησε και πήραμε το τροχόσπιτο. Δεν μπορώ να βγω στη σύνταξη γιατί χρωστάω και στο ΤΕΒΕ. Ευτυχώς μας δίνουν φάρμακα οι γιατροί του κόσμου κι η γυναίκα μου φέρνει 10 ευρώ τη μέρα. Μ” αυτά τρώμε, μ” αυτά καπνίζουμε». «Γιατί δεν πάτε στη συνέλευση των κατοίκων, κύριε Γιώργο;» τον ρωτάω. «Γιατί υπάρχουν κι άλλοι που τα λίγα τρόφιμα που μαζεύουν οι κάτοικοι τα έχουν πιο πολύ ανάγκη».

Η εργατούπολη κατέρρευσε μαζί με τη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη το 2008: Από τότε τα ποσοστά ανεργίας στον γενικό πληθυσμό έχουν εκτοξευθεί στο 45% και στους εργάτες της Ζώνης αγγίζουν το 100%. Δυο χρόνια πριν, οι Γιατροί του Κόσμου (ΓτΚ) εγκατέστησαν στο Πέραμα ένα πολυιατρείο για να περιθάλπουν τους μετανάστες, τώρα πια παρέχουν τις υπηρεσίες τους σχεδόν αποκλειστικά σε άνεργους, ανασφάλιστους Ελληνες που φτάνουν εδώ από όλες τις περιοχές της Αττικής και την Κόρινθο. Κάποιες φορές δεν έχουν να πληρώσουν ούτε τα ναύλα για το λεωφορείο και φτάνουν στο ιατρείο με οτοστόπ.

Η εικόνα της απόλυτης φτώχειας είναι ορατή στα ιατρεία με αρρώστιες ξεχασμένες να επιστρέφουν, στα σχολειά με τα πεινασμένα κι ανεμβολίαστα παιδιά, στα πάρκα με τους νεοάστεγους, στις παρυφές των μεγάλων δρόμων με τις σκιές να ψάχνουν στους κάδους για αποφάγια. Φέτος οι ΓτΚ διένειμαν 12.000 κούτες με τρόφιμα. Οι δάσκαλοι παλεύουν για να εξασφαλίσουν έστω κι ένα κολατσιό στα παιδιά. Παρ” όλα αυτά, το Πέραμα είναι μια πόλη που δεν κλαίει.

«Δεν κλαίμε, δεν γκρινιάζουμε, δεν είμαστε ηττοπαθείς. Είμαστε ενωμένοι και παλεύουμε», μου λέει καθώς κουβαλάει φρέσκα μαρουλάκια ο Ανδρέας. Είναι 49 χρόνων, άνεργος σωληνουργός. Δίπλα του ο 58χρονος Αντώνης, άνεργος ηλεκτρολόγος κι η 48χρονη Αθηνά, «με δουλειά ακόμα, αλλά για πόσο;». Και οι τρεις ενεργά μέλη της Λαϊκής Συνέλευσης – μιας συλλογικότητας που γέννησαν οι πλατείες του 2010 και συσπειρώνει κατοίκους από 25 έως 70 χρόνων.

«Αυτοοργανωθήκαμε και πλέον μπορούμε να καλύψουμε 60 οικογένειες. Πήγαμε στον πρόεδρο των μικροπωλητών της λαϊκής, σε χασάπικα, φούρνους κι εστιατόρια. Στους μαγαζάτορες δηλαδή που μέχρι χτες ήμασταν πελάτες τους. Ενα μικρό χωριό είμαστε, γνωριζόμαστε όλοι. Κι επειδή κι εκείνοι φτωχά παιδιά είναι, ανταποκρίθηκαν αμέσως», λέει ο Ανδρέας.

Στο δίκτυο που δημιουργήθηκε τον Σεπτέμβρη συμμετέχουν 3 χασάπηδες, 4 φουρνάρηδες, 4 ταβερνιάρηδες κι όλοι οι μανάβηδες της λαϊκής. Κανείς τους δεν θέλησε να «διαφημίσει» την κίνησή του, μιλώντας στην εφημερίδα ή φωτογραφιζόμενος (αναπόφευκτα μου ήρθαν στο νου τα δεκάδες μέιλ και τα φορτικά τηλεφωνήματα από εταιρείες που διαλαλούν την «εταιρική κοινωνική τους ευθύνη», δίνοντας ένα μικρό κάτι από τα τεράστια κέρδη τους).

«Εδώ δεν κάνουμε φιλανθρωπία, είμαστε αλληλέγγυοι. Γι” αυτό στη συνέλευσή μας μία φορά την εβδομάδα συμμετέχουν όλοι: συνδιαμορφώνουμε άποψη, συνγράφουμε τις προκηρύξεις μας, βοηθάμε όλοι στο χτίσιμο του δικτύου», λέει ο Αντώνης. «Κάποιοι σηκώθηκαν πρώτη φορά από τον καναπέ τους, άλλοι ήταν χρόνια στα κινήματα, άλλοι ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ ή Ν.Δ., είμαστε διαφορετικοί άνθρωποι από διαφορετικούς χώρους, αλλά μας ένωσε η ανάγκη».

«Δεν παλεύουμε μόνο την πείνα, αγωνιζόμαστε και για τα χαράτσια, επανασυνδέουμε ρεύμα σε σπίτια που τους το κόβουν, προσπαθούμε να φτιάξουμε κοινωνικό φροντιστήριο. Κάναμε πριν λίγο καιρό μια μεγάλη αντιφασιστική πορεία. Το παλεύουμε συνολικά», λέει η Αθηνά.

«Δεν είναι εύκολο να βρούμε πάντα τους συμπολίτες μας, γιατί οι άνθρωποι, όταν φτάνουν σ” αυτά τα σημεία, ντρέπονται και κρύβονται. Κι ένα πρώτο πράγμα που προσπαθούμε να καλλιεργήσουμε σαν συλλογικότητα είναι πως δεν πρέπει να ντρεπόμαστε, αλλά να είμαστε εξοργισμένοι. Δεν φταίμε εμείς, φταίνε οι πολιτικές που μας έφεραν εδώ, η τρόικα και τα μνημόνια».

Οι λέξεις αυτές «αυτοοργάνωση» και «αλληλέγγυη» ηχούν παράξενα από γιαγιάδες και παππούδες, νοικοκυρές και μαγαζάτορες. Τις είχαμε συνηθίσει στα στόματα φοιτητών και διανοούμενων. Κι όμως εδώ, σ” αυτό το ηλιόλουστο πάρκο, όπου μικροί και μεγάλοι κουβαλάνε καφάσια με ζαρζαβατικά και καρτέλες μ” αυγά, οι λέξεις βρίσκουν το πραγματικό νόημά τους.

dina.daskalopoulou@gmail.com
 25/12/2012


Μονοπώλιο εκατομμυριούχων στην Ελλάδα της διαπλοκής


efsyn.gr ,25/12/2012Τ
Tο περιοδικό «Στερν» δημοσίευσε την περασμένη Πέμπτη ρεπορτάζ με τίτλο «Μονοπώλιο των εκατομμυριούχων», το οποίο υπογράφουν οι δημοσιογράφοι Αντρέας Αλμπες, Φέρρυ Μπατζόγλου και Ανδρέας Λεοντόπουλος. 
Το δημοσίευμα επισημαίνει τις διασυνδέσεις πλουσίων Ελλήνων με πολιτικούς, τη φοροδιαφυγή, αλλά και την έλλειψη διάθεσης αλληλεγγύης στην οικονομική κρίση.

Χαρακτηριστικό απόσπασμα αναφέρει: «Η Ελλάδα δεν είναι φτωχή χώρα. Oμως ο πλούτος της είναι άνισα κατανεμημένος. Το 80% της ιδιωτικής περιουσίας βρίσκεται στα χέρια 2.000 οικογενειών. Τα χρήματα που βρίσκονται στο εξωτερικό ανέρχονται στα 200 δισ. ευρώ. Επίσημα ωστόσο αναφέρεται ότι σε ολόκληρη τη χώρα υπάρχουν μόνον εννέα άτομα, τα οποία κερδίζουν περισσότερα από 700.000 ευρώ.

Η ονομαζόμενη λίστα Λαγκάρντ, με τα ονόματα 2.959 Ελλήνων, που έχουν λογαριασμούς στην Ελβετία, παρέμενε για περισσότερα από δύο χρόνια μυστικό της κυβέρνησης. Στη λίστα βρίσκονται και πρόσωπα της εμπιστοσύνης του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά. Μεταξύ αυτών, ο δικηγόρος Σταύρος Παπασταύρου, ο οποίος και ανήκει στα κορυφαία στελέχη του κόμματος του Σαμαρά. Για τους πλούσιους η λίστα δεν έχει συνέπειες.

Ο μοναδικός που βρέθηκε σε δυσχερή θέση ήταν ένας δημοσιογράφος, ο οποίος και δημοσιοποίησε όλα τα ονόματα στο περιοδικό «Hot Doc». Τώρα απειλείται με ποινή φυλάκισης δύο ετών. Υπό την πίεση της Ευρώπης, κάτι φαίνεται να αλλάζει σταδιακά στην Ελλάδα.

Την προηγούμενη εβδομάδα συνελήφθη –κατόπιν εισαγγελικής εντολής- ο επιχειρηματίας Λαυρέντης Λαυρεντιάδης, ο οποίος κατέχει ποσοστό 31% της τράπεζας Proton Bank. Η τράπεζα αυτή διασώθηκε από το κράτος με δάνεια 900 εκατομμυρίων ευρώ, εκ των οποίων τα 700 θεωρείται ότι διέφυγαν στο εξωτερικό».

Ο Σεραφείμ Σεφεριάδης, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, συγκρίνει τους Ελληνες ολιγάρχες με την ιταλική Μαφία. «Εχουν παντού τους ανθρώπους τους. Εναν αδελφό στην Αριστερά, έναν στη Δεξιά, έναν στον δήμο και έναν στην Εκκλησία. Οι πολύ πλούσιοι εξαγοράζουν τους πολιτικούς μέσω της χρηματοδότησης του προεκλογικού τους αγώνα. Η εξουσία που ασκούν στα ΜΜΕ τούς καθιστά άθικτους».

Στο ρεπορτάζ κάνει δηλώσεις και ο επιχειρηματίας Φώτης Μπόμπολας, για τον οποίο το «Στερν» γράφει ότι διευθύνει μια αυτοκρατορία επιχειρήσεων, αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ.

«Η οικογένειά του ανήκει σε μια χούφτα παντοδύναμων ελληνικών οικογενειών. Συγκρίνεται με τους Ρώσους ολιγάρχες της δεκαετίας του ’90. Σφραγίζουν εδώ και πολλές γενιές το σύστημα στην Ελλάδα και κερδίζουν από αυτό. Τώρα η χώρα βρίσκεται μπροστά στον γκρεμό. Ωστόσο δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους. Επιχειρηματίες, όπως ο Μπόμπολας, συνεχίζουν να σπεκουλάρουν σε κρατικά συμβόλαια.

Αλλοι περιμένουν να κερδίσουν από τις ιδιωτικοποιήσεις κρατικής περιουσίας. Αλλοι, πάλι, προτιμούν να φύγουν στο εξωτερικό. Οπως η κ. Γιάννα Αγγελοπούλου, πρώην πρόεδρος της Επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων. Πριν από μερικές εβδομάδες, όταν αποκαλύφθηκε ότι η βίλα της στην Αθήνα ήταν δηλωμένη ως εμπορική επιχείρηση –για να πληρώνει φθηνότερο ηλεκτρικό ρεύμα- η ίδια και η οικογένειά της βρίσκονταν ήδη στην Ελβετία.

Εκεί δημιούργησε το ίδρυμα Αγγελόπουλος, μέσω του οποίου μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να εξασφαλίσει την περιουσία της.

Ετσι, χαλαρά, μπορεί από απόσταση να παρακολουθεί το ελληνικό Κοινοβούλιο να υπερψηφίσει το σκληρότερο πακέτο στην κοινοβουλευτική του ιστορία»

Σε ερώτηση του «Στερν» για το εάν οι πολύ πλούσιοι Ελληνες θα έπρεπε τώρα να δείξουν την αλληλεγγύη τους, ο Φώτης Μπόμπολας φέρεται να απαντά «Τι θέλετε να κάνουμε; Οι μετοχές μας βρίσκονται στα Τάρταρα. Οι επιχειρήσεις μας υποφέρουν, όπως υποφέρει ολόκληρη η χώρα».

Ερώτηση «Στερν»: Πώς σας φαίνεται η επιβολή ενός φόρου για τους πλουσίους ;

Απάντηση Μπόμπολα: Αφελής ιδέα.Το μεγάλο κεφάλαιο πάντα θα βρίσκει δρόμους για να αποφεύγει τη φορολόγηση. Αυτό είναι το τίμημα του παγκοσμιοποιημένου κόσμου μας.

Στη συνέχεια, το άρθρο κάνει αναφορές στις οικογένειες Λάτση, Λαμπράκη και Βαρδινογιάννη και αναφέρει απόρρητο έγγραφο της Πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα, το οποίο δημοσιεύτηκε και στο Wikileaks, το οποίο και σημειώνει «Μια μικρή ομάδα από μεγιστάνες επιχειρηματίες, τους οποίους συνδέουν συγγένειες, γάμοι, ακόμη και μοιχείες με πολιτικούς. Οι σχέσεις αυτές είναι τόσο περίπλοκες όσο και οι σχέσεις των θεών της ελληνικής μυθολογίας.

Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στην οικογένεια Κόκκαλη και τονίζεται χαρακτηριστικά «Ο Κόκκαλης είναι η πιο αμφιλεγόμενη προσωπικότητα των Ελλήνων ολιγαρχών. Υπήρξε συνεργάτης της Στάζι με το ψευδώνυμο Κρόκους και Κασκάντε. Μεγάλωσε στην πρώην Ανατολική Γερμανία, όπου και βρήκε καταφύγιο η οικογένειά του μετά τον ελληνικό εμφύλιο.

Στο μεταξύ η περιουσία του τώρα υπολογίζεται μέχρι και στα 2 δισ. δολάρια. Οι φήμες γι” αυτόν θα μπορούσαν να αποτελέσουν σενάριο κατασκοπείας. Οταν αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο «Ζίμενς», στο οποίο 100 εκατομμύρια ευρώ πήγαν ως μίζες σε Ελληνες πολιτικούς, η γερμανική Εισαγγελία, ερευνώντας τα έγγραφα της «Ζίμενς», έπεσε πάνω σε έναν μυστήριο τύπο «κύριο Κ». Υποπτεύονται ότι πίσω από το όνομα αυτό βρίσκεται ο Κόκκαλης».

«Ομως είναι πολύ δύσκολο να αποδείξεις παράνομες πράξεις των Ελλήνων ολιγαρχών», λέει ο οικονομολόγος Σάββας Ρομπόλης και συνεχίζει: «Οχι μόνον γιατί έχουν παντού τους ανθρώπους τους. Επί γενιές ολόκληρες οι νόμοι φτιάχτηκαν στα μέτρα τους. Δεν χρειάζεται να εξαπατήσουν την Εφορία. Οι φόροι απλώς τους χαρίζονται. Ετσι κάθε χρόνο το Κοινοβούλιο αποφασίζει να απαλλάξει από τους φόρους τους εφοπλιστές. Επειδή αυτοί απειλούν να αλλάξουν τη σημαία στα πλοία τους».

Και το «Στερν» καταλήγει: «Ολες οι προσπάθειες να καθίσουν όλοι οι Eλληνες ολιγάρχες σε ένα στρογγυλό τραπέζι και να συμβάλλουν στη σωτηρία της χώρας, απέτυχαν. «Οι άνθρωποι αυτοί που έχουν στο πλευρό τους το χρήμα, την εξουσία και τα ΜΜΕ, αντιστέκονται σε κάθε μεταρρύθμιση», διαμαρτύρεται ο πρώην πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου».

Κάποια στιγμή, επισκέφθηκε το γραφείο του Ευρωπαίου Επιτρόπου στην Αθήνα, μια ομάδα Ελλήνων εφοπλιστών και βιομηχάνων. Οπως αναφέρει υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης, «νομίζαμε ότι θέλουν να βοηθήσουν. Αυτοί όμως άρχισαν να διαμαρτύρονται για το πόσο υψηλοί είναι οι φόροι, πόσες πολλές ρυθμίσεις υπάρχουν και έλεγαν ότι αισθάνονται διωκόμενοι από το κράτος. Συμπεριφέρονταν σαν να επρόκειτο για μια παρέα άπορων».



nocomments.gr, 26 Δεκεμβρίου 2012 , 
Χριστουγεννιάτικα… δράματα στους δρόμους της Ξάνθης – Δείτε φωτό!
Αυξάνεται ανησυχητικά ο αριθμός των άπορων που καταφεύγουν στα σκουπίδια για να ζήσουν…
Με δραματικούς ρυθμούς πολλαπλασιάζονται τα κρούσματα πολιτών, κυρίως ευπαθών ομάδων του πληθυσμού, στην πόλη της Ξάνθης που εντοπίζονται να ψάχνουν μανιωδώς στους κάδους των σκουπιδιών είτε για τρόφιμα είτε για είδη τα οποία μπορούν να χρησιμοποιήσουν εκ νέου.
Πρόσφατα, ο φωτογραφικός φακός είχε αποθανατίσει μια οικογένεια που αναζητούσε τροφή σε κάδους σκουπιδιών σε κεντρικό σημείο της πόλης της Ξάνθης, ενώ αντιστοίχως φωτογραφικό υλικό του ThrakiToday.com απεικόνιζε σακούλα με υπολείμματα τροφών κρεμασμένη έξω από κάδο σκουπιδιών και η οποία προοριζόταν για αυτούς που αναζητούν φαγώσιμη ύλη στα σκουπίδια.
Παράλληλα δεν είναι λίγοι αυτοί που καταφεύγουν στους κάδους σκουπιδιών ή σε χωματερές αναζητώντας είδη που κάποιοι έχουν πετάξει και τα οποία μπορούν να χρησιμοποιήσουν ξανά ή να πουλήσουν για μερικά χρήματα, όπως σίδερα και άλλα μεταλλικά αντικείμενα.
Καθημερινά καταγράφονται περιστατικά τόσο εντός του πολεοδομικού ιστού της πόλης της Ξάνθης όσο και εκτός αυτού, πολιτών που αφαιρούν από εγκαταλελειμμένα σπίτια ή αποθήκες δοκάρια ή άλλα ξύλινα αντικείμενα τα οποία μεταφέρουν στο σπίτι τους ώστε να τα χρησιμοποιήσουν για τη θέρμανσή τους, ενώ κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και σε κάδους σκουπιδιών όπου έχουν τοποθετηθεί ογκώδη αντικείμενα, όπως παλιά έπιπλα ή οικιακές συσκευές.
Το φαινόμενο σίγουρα δεν είναι πρωτόγνωρο για την περιοχή ωστόσο πλέον αποτελεί καθημερινή ρουτίνα, ενώ σε πολλές των περιπτώσεων πολίτες επιστρατεύουν ακόμη και τα οχήματά τους περνώντας από κάδο σε κάδο και αναζητώντας πράγματα τα οποία μπορούν να μεταφέρουν είτε για χρήση είτε για πώληση.

πηγή: enikos

Μήπως να καταργηθούν τα κόμματα και οι εκλογές;

Τάσος Παππάς
Γράφει: Τάσος Παππάς   Τρίτη 25 Δεκεμβρίου 2012 , aixmi.gr

Ο Μάριο Μόντι είπε στη συνέντευξη, που όλοι στην Ιταλία και στην Ευρώπη ανέμεναν, ότι «δεν πρόκειται να θέσω υποψηφιότητα σε καμία εκλογική περιφέρεια, ωστόσο είμαι διατεθειμένος να αναλάβω εκ νέου πρωθυπουργός, με όποιον στηρίξει την ατζέντα μου και τους όρους μου».
Τι λέει μ’ άλλα λόγια ο «σούπερ Μάριο» στους Ιταλούς πολιτικούς;
«Κατεβείτε εσείς στην εκλογική αρένα, τσακωθείτε, βγάλτε τ’ άπλυτα σας στη φόρα, χρησιμοποιείστε όποιο μέσο θεωρείτε πρόσφορο για να κερδίσετε την εμπιστοσύνη του εκλογικού σώματος και μετά φωνάξτε με να κυβερνήσω με όποιον εγώ διαλέξω ως συνέταιρο». Τι λέει, επίσης, στους Ιταλούς ψηφοφόρους;  «Ψηφίστε όποιον θέλετε, αλλά για πρωθυπουργό θα έχετε εμένα».
Ποιο είναι το συμπέρασμα; Ότι για τύπους σαν τον Μόντι , δηλαδή για τεχνοκράτες που πλασάρονται ως σωτήρες, τα κόμματα είναι δευτερεύοντες και συμπληρωματικοί μηχανισμοί, οχήματα για ανάδειξη στην κορυφή της εξουσίας ανθρώπων που δεν έχουν ή που δεν θέλουν να έχουν σχέση μ’ αυτά και ότι οι εκλογές είναι μια αναγκαστική και, εν πολλοίς, πολυτελούς χαρακτήρα διαδικασία, την οποία δεν μπορούμε βεβαίως να καταργήσουμε, μπορούμε όμως να την παρακάμψουμε, προσαρμόζοντας το αποτέλεσμα της κάλπης στις ανάγκες της συγκυρίας.
Αν όμως είναι έτσι, τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος να διεξάγονται εκλογές, δεν υπάρχει κανένας λόγος να λειτουργούν τα κόμματα. Ας αντιμετωπίζουμε τα θέματα διακυβέρνησης με δημοσκοπήσεις. Θα μας έρχονται και πιο φθηνά.
Ας σοβαρευτούμε: Η άποψη Μόντι δεν είναι καινοφανής. Είναι δεσπόζουσα στην ευρωπαϊκή γραφειοκρατία και στους ισχυρούς οικονομικούς και τραπεζικούς κύκλους. Προβάλλεται ως αντίπαλο δέος στη φαυλότητα των κομμάτων και στις ατυχείς επιλογές των μαζών, οι οποίες άγονται και φέρονται από επιδέξιους δημαγωγούς. Εφόσον, λοιπόν, τα παραδοσιακά κόμματα δεν μπορούν να αντισταθούν στον πειρασμό του λαϊκισμού και οι ψηφοφόροι δεν είναι σε θέση να διαγνώσουν τις πραγματικές προθέσεις των ηγετών και παρασύρονται σε δρόμους επικίνδυνους, η λύση δεν μπορεί να είναι άλλη από την (από πάνω διόρθωση) των πραγμάτων, με την τοποθέτηση στις κατάλληλες θέσεις των κατάλληλων ανθρώπων. Αυτών, δηλαδή, που δεν έχουν δεσμεύσεις, που δεν φοβούνται το πολιτικό κόστος και προωθούν αντιδημοφιλείς, πλην όμως απαραίτητες, μεταρρυθμίσεις.
Το ερώτημα είναι, πάντως, γιατί οι λαοί δεν μπορούν να πειστούν για τη σοβαρότητα των επιχειρημάτων και για την αναγκαιότητα των αλλαγών με τους κλασικούς τρόπους- διάλογος, διαβούλευση, αντιπαράθεση – και χρειάζεται μια εξωθεσμική παρέμβαση προκειμένου να επιβληθούν αυτές οι πολιτικές.
Μήπως γιατί οι φερόμενοι ως ουδέτεροι τεχνοκράτες δεν είναι και τόσο ουδέτεροι; Μήπως γιατίοι περιλάλητες διαρθρωτικές αλλαγές δεν είναι τόσο ισορροπημένες και δίκαιες, όσο δηλώνουν ότι είναι αυτοί που τις εκπονούν;  Μήπως γιατί τα προγράμματα που εφαρμόζονται οδηγούν σε ανθρωπιστική καταστροφή και όχι στην έξοδο από την κρίση; Μήπως γιατί οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με οργανωμένη επιχείρηση κατεδάφισης όλων των κοινωνικών δικαιωμάτων, με στρατηγική που έχει ως στόχο την αναδιανομή του εισοδήματος εις βάρος των πολλών; Μήπως γιατί πρέπει να σφηνωθεί στα μυαλά των ανθρώπων η αντίληψη ότι η θηριώδης ανισότητα που επικρατεί στις σύγχρονες κοινωνίες είναι μια φυσική κατάσταση και πως είναι μάταιο να αγωνίζεσαι να την ανατρέψεις; Λέμε, μήπως…

Κυριακή 23 Δεκεμβρίου 2012


« Δεκέμβρης του ’44 με μια μοτοσυκλέτα του ΕΛΑΣ/ η μάνα μου ετοιμόγεννη γυρίζει ο θανατάς/ Να, η μαμή ανασηκώνει το μανίκι/έτσι γεννήθηκα στη Σαλονίκη»( Διονύσης Σαββόπουλος, Η ρεζέρβα, 1979).
1982, Μούρεσι Πηλίου. Με υποδέχεται στο σπίτι του ο Διονύσης Σαββόπουλος, καθώς του έφερνα πεσκέσι από την γλυκιά Άσπα τη γυναίκα του το «Αντιλεξικό» του Βοσταντζόγλου. Ετοίμαζε εκείνο τον καιρό τα τραγούδια του δίσκου του «Τραπεζάκια έξω». Η κουβέντα επικεντρώθηκε στον «Δεκέμβρη του ‘44» όταν του είπα την ημερομηνία της γέννησής μου. Ανακαλέσαμε μνήμες, μαρτυρίες και μαύρα γεγονότα. Ο Διονύσης είχε την ιδέα να βρούμε και άλλους που γεννήθηκαν τον ίδιο χρόνο και μήνα και να συναντηθούμε, να ιστορήσουμε εκείνη την άγρια εποχή. Συμφωνήσαμε, αλλά η ζωή μας πήγε από δω κι’ από κει και η συνάντηση ακόμα περιμένει. Να είμαστε όλοι καλά και ποτέ δεν είναι αργά.

Με τον ίδιο τρόπο που περιγράφει τα γεννητούρια του ο αξεπέραστος τραγουδοποιός, γεννήθηκε και η αφεντιά μου στον Πειραιά το 1944. Ο Σαββόπουλος στις 2 Δεκεμβρίου, εγώ σαν χθες. Αυτός έκανε τη γέννα του-και όχι μόνο- τραγούδι με στίχους που σημάδεψαν κατ΄ευθείαν την καρδιά όσων έζησαν ή άκουσαν αφηγήσεις εκείνων των γεγονότων. Εγώ τι προσπαθώ να κάνω σήμερα με αυτό το ξέφτι της μνήμης μου, στις λίγες γραμμές που ακολουθούν; Απλώς μια προσωπική κατάθεση, μία από τις πολλές χιλιάδες που συγκροτούν την ιστορική αφήγηση εκείνης της εποχής, εκείνων των γιορτινών ημερών που μόνο γιορτινές δεν ήταν.  Δεν θα ήθελα να εισπραχθεί σαν αφελής πασιφισμός, αλλά σαν μια ελάχιστη μαρτυρία για την ανάδειξη του αγαθού της ειρηνικής συμβίωσης. Και ακόμα, για να δοξάσουμε την αφιλόκερδη αλληλεγγύη και  τη δύναμη  για επιβίωση σε ώρες δύσκολες.

Έχουν ξεσπάσει τα Δεκεμβριανά. Από τη μια μεριά αγγλικές δυνάμεις με τον κυβερνητικό στρατό και από την άλλη δυνάμεις του ΕΑΜ- ΕΛΑΣ. Γνωστά όλα αυτά, γνωστή και η κατάληξη. Μάχες στις γειτονιές, Έλληνας να πυροβολεί Έλληνα, γείτονας να σφάζει γείτονα. Και ο άμαχος πληθυσμός όπως πάντα στη μέση. Να ένα μέρος της  αφήγησης της μητέρας μου πολλά χρόνια μετά, όταν ήμουν σε θέση να κατανοήσω.

«Καθώς ξημέρωνε 22 Δεκεμβρίου με έπιασαν οι πόνοι της γέννας. Ο ΕΛΑΣ του Πειραιά, στις συνοικίες που έλεγχε, είχε φτιάξει δίκτυο με μοτοσυκλετιστές για επείγουσες περιπτώσεις όπως οι γέννες και γνώριζε τις πρακτικές μαμές κάθε περιοχής. Τους ειδοποίησε ένας γείτονας, τυλίχτηκα με δύο κουβέρτες πήρα τις πάνες που είχα ετοιμάσει, μπήκα στο καλάθι της μοτοσυκλέτας, φτάσαμε στο σπίτι της μαμής κι’ εκεί σε γέννησα μετά από λίγο. Πλύθηκα πρόχειρα, σε καθάρισα, σε σκέπασα με ό,τι είχα και ύστερα από δύο-τρείς ώρες γυρίσαμε πάλι με τη μοτοσυκλέτα σπίτι, ενώ τα πολυβόλα από το λιμάνι έριχναν σε όλους τους δρόμους. Την άλλη μέρα, δύο ημερών λεχώνα, ακούμε τις σειρήνες και τρέχουμε στο καταφύγιο γιατί  άρχιζαν βομβαρδισμοί. Με έβαλαν δίπλα σε άλλες τρεις που είχαν γεννήσει πριν λίγες ημέρες. Ανήμερα Χριστούγεννα κατάλαβα ότι δεν είχα γάλα να σε βυζάξω, έτσι αναιμική που ήμουνα. Σε άρπαξε τότε μια άλλη λεχώνα, μια νταρντάνα, μια γυναικάρα ως εκεί πάνω, ρούφηξες με λαχτάρα το στήθος της, θήλαζες μαζί με το παιδί της  κι΄εγώ έκλαιγα και την ευχαριστούσα. ‘Όταν σταμάτησαν οι βόμβες γυρίσαμε γρήγορα σπίτι, με τις ψείρες να τρέχουν σε όλο μας το σώμα. Έφθασαν σε λίγο δύο γειτόνισσες, η μία με καυτό νερό για να καθαριστούμε, η άλλη με μια κονσέρβα κρέας, λίγο ψωμί και γάλα σκόνη…»

Καλές γιορτές σε όλους.
Μείωση των δημοτικών τέλων ψήφισε το Δημοτικό Συμβούλιο

Απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για μείωση των Δημοτικών Τελών 
Την Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου στην Τακτική Συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αγίου Δημητρίου, αποφασίστηκε, η μείωση των συντελεστών καθαριότητας και φωτισμού για το οικονομικό έτος 2013, έπειτα από τη σχετική εισήγηση της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου.   
Στο πλαίσιο της απόφασης αυτής, το 2013 προβλέπεται:
  1. Μείωση των συντελεστών των Δημοτικών Τελών κατά 5%
  2. Πρoσθήκη κατηγοριών κατοίκων για μείωση των δημοτικών τελών κατά 50% :
1. Σε τρίτεκνες οικογένειες με εισοδηματικά κριτήρια παρόμοια της κατηγορίας των πολυτέκνων (55/2010 απόφαση ΔΣ)
2. Σε Μονογονεϊκές οικογένειες με εισοδηματικά κριτήρια παρόμοια της κατηγορίας των
πολυτέκνων
3. Σε Δικαιούχους του Κοινωνικού Τιμολογίου της ΔΕΗ.
Σύμφωνα, λοιπόν, με τις παραπάνω τροποποιήσεις οι συντελεστές των δημοτικών τελών για το 2013 διαμορφώνονται ως εξής :
Α) Για στεγασμένη επιφάνεια μέχρι 6.000τ.μ. καταστημάτων κάθε φύσης στα 2,94€/τ.μ.
Β) Για στεγασμένη επιφάνεια που χρησιμοποιείται για κατοικία, Φιλανθρωπικό και
Νοσηλευτικό Ίδρυμα Δημοσίου ή Ιδιωτικού δικαίου πλην ιδιωτικών κλινικών σε 1,21€/τ.μ.
Γ) Για ακάλυπτους χώρους μέχρι 6.000τ.μ. που χρησιμοποιούνται για βιοτεχνίες, βιομηχανίες κ.λπ. θα χρεώνονται με σχετικά υπολογιζόμενο εμβαδόν ίσο με το μισό του εμβαδού τους και με συντελεστή καθαριότητας και φωτισμού το συντελεστή καθαριότητας και φωτισμού το συντελεστή στεγασμένων καταστημάτων εμβαδού μέχρι 6.000 τμ. δηλ. 2,94 €/τ.μ.
Δ) Για στεγασμένη επιφάνεια πάνω από 6.000τ.μ. το τέλος καθορίζεται όπως
προβλέπει ο Νόμος 1080/80 άρθρο 5 δηλαδή 60% του τέλους που έχει ορισθεί για την
καλυπτόμενη επιφάνεια των καταστημάτων μέχρι 6000 τμ.
Ε) Για ακάλυπτους χώρους πάνω από 6.000τ.μ. το τέλος καθορίζεται όπως προβλέπει ο
Νόμος 1080/80 άρθρο 5 παρ.1 δηλαδή 30% του τέλους που έχει ορισθεί για ακάλυπτους
χώρους μέχρι 6000 τμ.
Ενώ παράλληλα ο Γ συντελεστής παραμένει για το έτος 2013 στα 4.65 € το τ.μ. δηλαδή με ποσοστό αύξησης 0 % και ο  Δημοτικός Φόρος θα παραμείνει σε 0,19 € το τ.μ. επίσης με ποσοστό αύξησης 0 %.
Επίσης αξίζει να σημειωθεί πως ο Δήμος Αγ. Δημητρίου παρείχε και θα συνεχίσει να παρέχει υπηρεσίες αποκομιδής απορριμμάτων και στις εκτός σχεδίου περιοχές.
Στις δύσκολες στιγμές που περνάμε όλοι τα  τελευταία χρόνια λόγω της δεινής οικονομικής κατάστασης της χώρας, κάποιοι συμπολίτες μας βιώνουν μια ακόμη σκληρότερη πραγματικότητα αντιμετωπίζοντας σημαντικά βιοποριστικά προβλήματα.
Ο Δήμος Αγ. Δημητρίου, αυτούς τους δύσκολους καιρούς θα βρίσκεται στο πλευρό εκείνων που έχουν ανάγκη, πασχίζοντας για αποτελεσματικές λύσεις ανακούφισης των νοικοκυριών πάντοτε δίκαια, αξιοκρατικά και ισότιμα. 

Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2012


Ανακοίνωση της ΔΗΜΑΡ για τη θέρμανση στα σχολεία


Είναι άμεση και επιτακτική ανάγκη να υπάρξει μέριμνα για την κάλυψη των αναγκών σε θέρμανση όλων των σχολείων και των ιδρυμάτων της χώρας.
Η Πολιτεία οφείλει να στηρίξει με έκτακτη οικονομική ενίσχυση τους δήμους που έχουν πρόβλημα να καλύψουν αυτές τις ανάγκες.


Οι πολίτες ρίχνουν «μαύρο» στο πολιτικό σύστημα και ζητούν νέα κόμματα

22.12.2012 , iefimerida.gr
Έρευνα της εταιρίας Marc καταγράφει το «τέλος εποχής» για το πολιτικό σύστημα της χώρας αλλά και για τα κόμματα καθώς η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών εμφανίζονται απογοητευμένοι από την πολιτική κατάσταση και προβλέπουν με τη νέα χρονιά αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού.
Στην έρευνα που παρουσιάζεται στο Έθνος της Κυριακής οι πολίτες προβλέπουν αλλαγές στο πολιτικό σύστημα σε ποσοστό 81,4% ενώ περισσότεροι από τους μισούς-ποσοστό 54,5%- επιθυμούν τη δημιουργία νέων κομμάτων.
Αυτό που φανερώνει την απαίτηση των πολιτών για αλλαγές είναι η προτίμηση των ερωτηθέντων σε καταξιωμένους επαγγελματίες (23,8%), τεχνοκράτες (20,1%) και ακαδημαϊκούς (20,5%), κατατάσσοντας στις τελευταίες θέσεις τους πολιτικούς.
Σε ό,τι αφορά στα κόμματα οι πολίτες αλλά και οι ψηφοφόροι της ΝΔ θέλουν στροφή της προς το Κέντρο, ενώ οι πολίτες και ειδικά οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ ζητούν από το κόμμα πιο ριζοσπαστικές απόψεις.
Καθολικό αίτημα των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ είναι η σύμπραξη του κόμματος με άλλες δυνάμεις της Κεντροαριστεράς.
Οι ψηφοφόροι των Ανεξαρτήτων Ελλήνων προτρέπουν το κόμμα να παραμείνει στη θέση που έχει διαμορφώσει μέχρι σήμερα, ενώ σε ό,τι αφορά τη Χρυσή Αυγή, η πλειοψηφία των ερωτηθέντων καθώς και ψηφοφόρων του κόμματος, την χαρακτηρίζει «κόμμα διαμαρτυρίας».
Ένας στους τρεις πολίτες εκπέμπει σήμα κινδύνου στη ΔΗΜΑΡ, καθώς υπάρχει η εκτίμηση ότι βρίσκεται σε λάθος κατεύθυνση.
Στην ερώτηση «ποια κυβέρνηση μπορεί να αντιμετωπίσει καλύτερα τα προβλήματα της χώρας» η σημερινή κυβέρνηση έχει το προβάδισμα με ποσοστό 29,4% ενώ το 49,3% των ερωτώμενων απάντησε καμία, ούτε η σημερινή, αλλά ούτε και μια με βασικό πόλο τον ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος πάντως κυριαρχεί στις μικρές ηλικίες από 18 έως 34 ετών.
Στην ερώτηση αν θεωρούν αναγκαίο τον ανασχηματισμό οι πολίτες απαντούν αρνητικά με ποσοστό 60,8% ενώ επίσης αρνητική άποψη έχουν για το αν οι μεταρρυθμίσεις που προωθεί η κυβέρνηση μπορούν να οδηγήσουν τη χώρα στην ανάπτυξη (67,1%).
Περισσότερο απαισιόδοξη πάντως για το 2013 σε ό,τι αφορά τις πολιτικές εξελίξεις, εμφανίζεται η ηλικιακή κατηγορία των 35-54 ετών (71,2%) ενώ στο ίδιο αρνητικό κλίμα βρίσκονται τόσο οι νέοι 18-24 ετών (60,1%) όσο και οι μεγαλύτερες ηλικίες των 55 ετών και άνω (60,1%).


Ο Αντώνης Σαμαράς, την ώρα που βάζει το τέρας της Αποκάλυψης στη θέση του. 
  Ο Αντώνης Σαμαράς, την ώρα που βάζει το τέρας της Αποκάλυψης στη θέση του.

Λίγα λεπτά πριν επέλθει το τέλος κι ενώ ο Αντώνης Σαμαράς βρισκόταν στο πρωθυπουργικό γραφείο όπου συσκεπτόταν με τον Γιάννη Στουρνάρα, δίνοντας μάχη για τα εισοδήματα των μισθωτών, αντιλήφθηκε ότι η ανάπτυξη που επρόκειτο να έρθει την επόμενη χρονιά, κινδύνευε σοβαρά.
Αμέσως ο πρωθυπουργός βγήκε έξω αρκετά δυσαρεστημένος και σε έντονο ύφος, έδωσε εντολή στο τέρας της Αποκάλυψης να σταματήσει ό,τι κάνει αμέσως, γιατί η Ελλάδα μόλις τώρα ξεκινάει και δεν έχει προλάβει ακόμα προλάβει να κλείσει ούτε μια εβδομάδα η εκπομπή της Ανθής Σαλαγκούδη, που ξεκινάει μαζί με την Ελλάδα.
Οι μόνοι που τόλμησαν πάντως να αμφισβητήσουν το σημαντικό ρόλο του Αντώνη Σαμαρά στη σωτηρία του πλανήτη, ήταν οι οπαδοί του νέου κόμματος «Φίλοι του Γέροντα Παΐσιου». Με ανακοίνωση τους, εξηγούν ότι η καταστροφή δεν έγινε επειδή απλώς ο Γέροντας είχε φροντίσει να μην την προβλέψει. Άρα ήταν αδιανόητο η πραγματικότητα να τον βγάλει ψεύτη!
Εκ μέρους του πρωθυπουργού απάντησε ο Σίμος Κεδίκογλου, ο οποίος δήλωσε πως όσοι αμφισβητούν τη συμβολή του Αντώνη Σαμαρά στη σωτηρία του κόσμου, να μην περιμένουν χαριστικό δάνειο από τη δόση που πήραμε.

(Σημείωση: Το κείμενο αυτό αποτελεί προϊόν επινόησης με στόχο τη σάτιρα και σε καμμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Καταναλώστε το υπεύθυνα)

Κάντε Like στη σελίδα του Moufanet στο Facebook

Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου 2012


Ελλάδα  /  21 Δεκεμβρίου 2012 , nocomments.gr
Φυλακές Χίου: Κοιμούνται στο πάτωμα εναλλάξ!
Η κατάσταση χαρακτηρίζεται άκρως επικίνδυνη.
Απαράδεκτες είναι οι συνθήκες κάτω από τις οποίες είναι αναγκασμένοι να εκτίουν την ποινή φυλάκισης τους οι κρατούμενοι στα κρατητήρια της αστυνομίας στη Χίου. Τον κώδωνα του κινδύνου κρούουν οι Αστυνομικοί τονίζοντας ότι τα κρατητήρια της Αστυνομικής Διεύθυνσης Χίου έχουν γεμίσει από ποινικούς κρατούμενους εξαιτίας του γεγονότος ότι οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι αρνούνται να παραλάβουν επιπλέον κόσμο.
Στην επιστολή τους προς την Α.Δ. Χίου, οι Αστυνομικοί μεταξύ άλλων αναφέρουν:
«Από τις 21 Νοεμβρίου κρατούνται στα κρατητήρια του Α.Τ. Χίου 20 ποινικοί κρατούμενοι λόγω άρνησης παραλαβής από το Σωφρονιστικό Κατάστημα Κράτησης Χίου. Αυτή η κατάσταση εγκυμονεί κινδύνους πιθανής απόδρασης ή εξέγερσης με τελικό ζημιωμένο αποδέκτη τον Αστυνομικό και τη Χιακή κοινωνία».
Για εξοντωτικές συνθήκες που υποτιμούν την ανθρώπινη ύπαρξη, έκανε λόγο ο εκπρόσωπος των κρατουμένων στις Φυλακές Χίου κ. Μαυρέλης, τονίζοντας ότι το πρόβλημα ξεκινάει από τη δικαιοσύνη.
«Είναι υπόσχεση χρόνων ότι θα αλλάξει η κατάσταση αλλά η πολιτεία συνεχίζει ακάθεκτη στον ίδιο λανθασμένο δρόμο. Γεμίζει τις φυλακές με ανθρώπους που χρωστάνε στο δημόσιο, επιβάλλουν εξοντοτικές ποινές, συνεχίζουν το παραμύθι της προφυλάκισης που φθάνει τους 18 μήνες και γενικότερα φυλακίζουν αδιακρίτως».
Σε ότι αφορά στις συνθήκες διαβίωσης στις Φυλακές του νησιού ο κ. Μαυρέλης προσέθεσε: «Κοιμόμαστε εναλλάξ στο πάτωμα και υπάρχουν και περίοδοι που τη βγάζουμε στους διαδρόμους. Επιπλέον δεν έχουμε θέρμανση και ζεστό νερό. Τα παράθυρα σε όλους τους θαλάμους είναι σπασμένα και μπαίνει κρύο. Το γεύμα μας, έχει περικοπεί στα απολύτως απαραίτητα. Ας καταλάβουν ότι είμαστε άνθρωποι. Δεν γίνεται με αυτές τις συνθήκες να έρθουν να μας φορτώσουν και άλλους. Ήδη σε θάλαμο 10 ατόμων κοιμόμαστε 22».

πηγή: enikos

Τίτος Πατρίκιος: «Η ποίηση μπορεί να είναι τα πάντα»

21/12/2012  08:14 , protothema.gr
 
Η ποίηση δεν είναι ποτέ αυτοβιογραφική, ο αναγνώστης ανακαλύπτει πάντοτε στους στίχους της τον εαυτό του. «Γράφω για όσα με αφορούν και μας αφορούν» λέει ο Τίτος Πατρίκιος, μιλώντας για την καινούργια ποιητική του συλλογή «Σε βρίσκει η ποίηση», που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις «Κίχλη».

Ο ποιητής θυμάται τη νεανική του θητεία κοντά στον Γιάννη Ρίτσο και τον τρόπο με τον οποίο τον επηρέασαν οι Ρώσοι φορμαλιστές και ο υπερρεαλισμός, υπογραμμίζοντας ότι «η ποίηση μας επισκέπτεται όταν προσπαθούμε να συνειδητοποιήσουμε πράγματα, τα οποία δεν μας επέτρεψαν να συγκρατήσουμε και να κατανοήσουμε οι μέριμνες της καθημερινότητας».

Πότε ακριβώς μας ξαναβρίσκει η ποίηση; Όταν, όπως γράφετε στο βιβλίο σας, αναρωτιόμαστε, συλλογιζόμαστε, σκεφτόμαστε, αναγνωρίζουμε, σκάβουμε μέσα μας, ξανασκεφτόμαστε, αναπολούμε ή στριμωχνόμαστε;

«Όλα αυτά μαζί. Όταν γενικότερα ξαναβλέπουμε τα πράγματα, όταν συνειδητοποιούμε καταστάσεις και μεταβολές που οι μέριμνες της καθημερινότητας δεν μας αφήνουν να καταγράψουμε και να εξηγήσουμε. Χρειάζεται να απομακρυνθεί κανείς από την άμεση εμπειρία για να καταλάβει τι ακριβώς έχει συμβεί τόσο στον ίδιο όσο και στους άλλους. Έλεγα από παλιά ότι η περίφημη μέθοδος της αποστασιοποίησης που εισηγήθηκε ο Μπρεχτ δεν είναι η απομάκρυνση από αυτό που συμβαίνει αλλά ένας τρόπος για να ξαναζούμε τα πράγματα. Η απόσταση μας προσφέρει την προοπτική για να τα εννοήσουμε καλύτερα».

Το βιβλίο σας είναι ένα βιβλίο για την ποίηση αλλά δεν είναι ένα βιβλίο ποιητικής. Δεν μιλάτε για το πώς κάνει κάτι η ποίηση αλλά για το τι θέλει και για το τι επιζητεί. Δεν πρόκειται για το εργαστήριο του ποιητή αλλά για τη σχέση του με την καθημερινή ύπαρξη και τη ζωή.

«Η ποίηση μπορεί να είναι τα πάντα: φίλτρο ζωής, φόβος θανάτου, άσκηση εξουσίας, πηγή ματαιοδοξίας, κοινωνική στράτευση, καθαρή τέχνη, αντίδοτο για τη μοναξιά, τρόπος απομόνωσης από την κοινότητα. Γράφω όντως όχι για τα μέσα που χρησιμοποιεί η ποίηση αλλά για το πώς κινείται - για το τι είναι σε θέση να μας προσφέρει με τη λειτουργία της. Για να υπάρξει πάντως η ποίηση θα πρέπει να χειραφετηθεί κανείς από την κυριαρχία της. Κι ας πω συμπληρωματικά πως δεν μπορώ να καταλήξω σε καμιά βεβαιότητα και σε κανένα οριστικό συμπέρασμα. Χρειάστηκα πολύ καιρό για να δώσω στο βιβλίο τη μορφή την οποία έχει σήμερα και θα ήταν δυνατόν να το δουλεύω επ’ άπειρον. Η ποίηση βρίσκει τον καθένα μας σε συγκεκριμένη ώρα ή, για να το διατυπώσω διαφορετικά, η ποίηση μπορεί να βρει τον οποιονδήποτε σε κάποια κρίσιμη στιγμή και να τον επηρεάσει βαθιά».

Μια και μιλάτε για μορφή, η καινούργια σας συλλογή μοιάζει αρκετά διαφορετική από τις παλαιότερες. Έχετε γράψει κατ’ ουσίαν ένα ενιαίο ποίημα χωρισμένο σε εννέα μέρη.

«Μορφολογικά έχω περάσει από πολλές φάσεις. Ξεκίνησα από το μέτρο και την ομοιοκαταληξία. Μετά επηρεάστηκα από τη στιχουργική ελευθερία του ρωσικού φορμαλισμού και τις ανατροπές των υπερρεαλιστών. Την εποχή που έγραφα με πολιτική σκοπιμότητα (η τέχνη στην υπηρεσία της επανάστασης) επινοούσα, όπως με έμαθε ο Ρίτσος, που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη νιότη μου, μεγάλες συνθέσεις. Ύστερα ο Άρης Αλεξάνδρου με μύησε στις πρώτες ποιητικές συλλογές του Έζρα Πάουντ κι εκεί ανακάλυψα τη σημασία της μικρής φόρμας. Ο Ρίτσος έσπευσε να με αποθαρρύνει: η επανάσταση είναι συμφωνική σύνθεση, όχι μουσική δωματίου. Λίγο αργότερα, ήταν ακόμη η δεκαετία του 1950, ο Ρίτσος μάς έφερε να δημοσιεύσουμε στην «Επιθεώρηση Τέχνης» (ένα αριστερό περιοδικό που προσπαθούσε να απαλλαγεί από τον κομματικό δογματισμό) μια σειρά από μικρά ποιήματα. Αναγκάστηκα να κλείσω για χρόνια τα δικά μου μικρά στο συρτάρι για να μην πουν ότι ο Ρίτσος με επηρεάζει ό,τι κι αν διαλέγει να είναι κάθε φορά: επαναστατημένος ποιητής ή πρωτοποριακός καλλιτέχνης. Τα τελευταία χρόνια έχω επανέλθει στις μεγάλες συνθέσεις αλλά με όρους εντελώς διαφορετικούς από εκείνους του Ρίτσου. Όπως κι αν έχει, το περιεχόμενο είναι εκείνο που καθορίζει τη μορφή. Η μορφή υποτάσσεται στην ανάγκη έκφρασης των πραγμάτων που θέλω κάθε φορά να πω».

Χρησιμοποιείτε σταθερά το δεύτερο ενικό πρόσωπο, σαν να απευθύνεστε ταυτοχρόνως στον εαυτό σας και τον άλλο, ενώ ο τόνος του στίχου σας είναι συχνά αποφθεγματικός.

«Αποφθεγματική είναι η κατάληξη της κάθε ενότητας. Γραφτό χωρίς τέλος είναι σαν να μην υπάρχει. Η τελευταία παρόλα αυτά ενότητα αναιρεί όλα τα αποφθέγματα στα οποία έχουν οδηγηθεί οι προηγούμενες. Η τέχνη είναι πάντοτε απρόβλεπτη και μας ξεπερνά συνεχώς. Από την άλλη χρησιμοποιώ το δεύτερο ενικό πρόσωπο γιατί το εγώ είναι κάπως βαρύ. Το δεύτερο ενικό πράγματι συναιρεί τον εαυτό και τον άλλο και ο άλλος είναι έτσι σαν να βρίσκεται απέναντί σου κι έχει αρχίσει ήδη τη συνομιλία μαζί σου. Ακόμα όμως κι γράφει κανείς με το εγώ του, η ποίηση δεν είναι ποτέ αυτοβιογραφική – ο αναγνώστης ανακαλύπτει τον εαυτό του στους στίχους της. Ο ίδιος γράφω για όσα με αφορούν και μας αφορούν».

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ