Τέταρτο συνέδριο της ΔΗΜΑΡ

Η ρελάνς Τσίπρα και η ώρα των μεγάλων αποφάσεων

Νικόλ Λειβαδάρη , tvxs
 
 Η ρελάνς Τσίπρα απέδωσε, η τελευταία πράξη και η λύση (;) του δράματος θα παιχτεί στο υψηλότερο δυνατό πολιτικό επίπεδο, η ώρα όμως των μεγάλων και δύσκολων αποφάσεων βρίσκεται ακόμη μπροστά. Με πρώτη, και καθοριστική, δοκιμασία την αποψινή συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ στις Βρυξέλλες, στην οποία θα μπουν στο τραπέζι οι δύο προτάσεις συμφωνίας– η λεγόμενη «τελευταία προσφορά» των πιστωτών και το κείμενο των 47 σελίδων της Αθήνας.

 Το τηλεφώνημα Γιούνκερ και το παρασκήνιο

Το χθεσινοβραδινό τηλεφώνημα Γιούνκερ στον Έλληνα πρωθυπουργό και η πρόσκληση να σπεύσει στις Βρυξέλλες ήταν και η πρώτη επαφή της Αθήνας με τους πιστωτές μετά τηνπενταμερή σύνοδο του Βερολίνου το βράδυ της Δευτέρας. Είχε προηγηθεί το άρθρο – προειδοποίηση Τσίπρα στη Le Monde, η αποστολή των ελληνικών προτάσεων, και το μήνυμα Δραγασάκη ότι «τελεσίγραφα δεν γίνονται αποδεκτά». 

Η τακτική της ελληνικής πλευράς στόχευσε εξ αρχής ακριβώς στο να προλάβει τελεσίγραφα και τετελεσμένα και να «κάψει» εν τη γενέσει τους τις απειλές για πρόταση «take it or leave it» από την πλευρά των δανειστών. Σύμφωνα, δε, με αξιόπιστες πληροφορίες ήταν μια τακτική που εάν δεν είχε τη συναίνεση ήταν, τουλάχιστον, εν γνώσει και των Βρυξελλών. 

Οι οποίες, διά του συνήθους «γεφυροποιού» Ζαν Κλοντ Γιούνκερ αναλαμβάνουν από σήμερα και πάλι ρόλο διαμεσολαβητή ανάμεσα στις δύο πλευρές βάζοντας στο τραπέζι όχι μία – όπως επεδίωκε το «σκληρό» στρατόπεδο των πιστωτών – αλλά δύο προτάσεις προς συμβιβασμό.

Εν ολίγοις, εάν ήταν σκάκι η Αθήνα θα είχε κερδίσει, μέχρι στιγμής, μια στρατηγική ισοπαλία. Επειδή όμως είναι οικονομία, η Ελλάδα παραμένει ο «ευάλωτος στρατιώτης». Κι ο Αλέξης Τσίπρας καλείται απόψε το βράδυ στις Βρυξέλλες να επιλέξει και να υπερασπιστεί τις πιο βαριές κόκκινες γραμμές της κυβέρνησης αλλά και της λαϊκής εντολής.

Σε «γραμμή ΔΝΤ» το σχέδιο συμφωνίας των πιστωτών

Όλες οι πληροφορίες δείχνουν ότι και η επιλογή και η υπεράσπιση θα είναι εξαιρετικά δύσκολες. Τα μηνύματα από Βερολίνο και Βρυξέλλες φέρουν το σχέδιο συμφωνίας των πιστωτών να «μπατάρει» προς τις σκληρές απαιτήσεις του ΔΝΤ σε ασφαλιστικό, δημόσιο τομέα και δημοσιονομικό. Το «μπατάρισμα» αυτό είναι και το αποτέλεσμα της – ακόμη ανοιχτής – διάστασης μεταξύ των πιστωτών για το θέμα του χρέους. Το Ταμείο, μετά και την πενταμερή του Βερολίνου, φέρεται να απαιτεί σκληρές μεταρρυθμίσεις προκειμένου να μην επιμείνει στην αξίωσή του για εγγυήσεις από τους ευρωπαίους για τη βιωσιμότητα του χρέους, δηλαδή ουσιαστικά να μην επιμείνει στο κούρεμα του χρέους.

Όπως γράφει στους Financial Times ο Πήτερ Σπίγκελ, η αξίωση αυτή αμβλύνθηκε στην σύνοδο του Βερολίνου, με αντάλλαγμα όμως υψηλότερα πλεονάσματα και σκληρά μέτρα όπως τα μηδενικά ελλείμματα στα ασφαλιστικά ταμεία που – εάν υιοθετηθούν – συνεπάγονται μείωση συντάξεων. Επίσης κατά τους Financial Times στα εν λόγω ζητήματα εξακολουθεί να υπάρχει απόκλιση μεταξύ των πιστωτών, και κυρίως από την πλευρά της Κομισιόν, ωστόσο η «συρραφή» του τελικού, κοινού σχεδίου προχώρησε και είναι πιθανό, πριν τη συνάντηση με τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, να παρουσιαστεί και επίσημα σήμερα στον Έλληνα πρωθυπουργό σε τηλεδιάσκεψη με την Ανγκελα Μέρκελ και τον Φρανσουά Ολάντ.

Στόχος των πιστωτών είναι η επίτευξη μιας «πολιτικής συμφωνίας επί της αρχής» μέχρι την Παρασκευή, οπότε και πρέπει να πληρωθεί η υποδόση των 300 εκατομμυρίων ευρώ στο ΔΝΤ, και το κλείσιμο του τελικού deal μέσα στην επόμενη εβδομάδα πριν από τη σύνοδο κορυφής της G7 στις 14 Ιουνίου. Ανοιχτή παραμένει πάντοτε η πιθανότητα σύγκλισης έκτακτου Eurogroup ακόμη και μέχρι το Σαββατοκύριακο, ενώ μια πρώτη συζήτηση επί των τεχνικών παραμέτρων της (πιθανής) συμφωνίας θα γίνει σήμερα στην τηλεδιάσκεψη του EuroWorkingGroup.

Οι κόκκινες γραμμές και οι παγίδες για την Ελλάδα

Η ουσιαστική, ωστόσο, πολιτική συζήτηση θα είναι εκείνη της συνάντησης Τσίπρα – Γιούνκερ, την οποία η ελληνική πλευρά αντιμετωπίζει με πλήρη γνώση του… υψηλού βαθμού δυσκολίας. Στην κυβέρνηση προβληματίζονται ιδιαίτερα από τις επιπτώσεις, και τις πιθανές εμπλοκές, που μπορούν να φέρουν οι συνεχιζόμενες διαφωνίες μεταξύ των πιστωτών, ενώ τονίζεται ότι «δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή οποιαδήποτε συμφωνία δεν περιλαμβάνει σαφή πρόνοια για ελάφρυνση του χρέους». 

Βαριές κόκκινες γραμμές χαρακτηρίζονται επίσης η διαφύλαξη των συντάξεων και των μισθών, καθώς και τα χαμηλά πρωτογενή πλεονάσματα, ενώ όπως τόνισε και ο Γιάννης Δραγασάκης η όποια συμφωνία πρέπει να είναι «μακράς πνοής» και να θέτει τέρμα στον φαύλο κύκλο των δόσεων και των λογιστικών αξιολογήσεων.

Διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια της κυβέρνησης σ’ αυτή την τελική αναμέτρηση παραμένει και η καταβολή της δόσης στο ΔΝΤ την Παρασκευή, παρ’ ότι σύμφωνα με τις πληροφορίες τα χρήματα για την αποπληρωμή της έχουν διασφαλιστεί. Κυβερνητικά στελέχη σημείωναν χθες το βράδυ πως «απόφαση για αποπληρωμή δεν μπορεί να ληφθεί, εάν προηγουμένως δεν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι επίκειται συμφωνία για ομαλοποίηση της χρηματοδότησης της χώρας». 

Παραπλεύρως, επιστρατεύεται και το πολιτικό χαρτί των ενδεχόμενων εκλογών από βουλευτές της συγκυβέρνησης – είναι ένα όπλο όμως που δεν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί παρά μόνον εάν οι εξελίξεις πάρουν απρόβλεπτα δραματικό χαρακτήρα. Κι αυτό δεν είναι ούτε επιλογή, ούτε επιδίωξη του Μαξίμου αυτή τη στιγμή…


 

O Τσίπρας πετά το μπαλάκι στους εταίρους

sofokleousin.gr
Η κυβέρνηση έχει καταθέσει συγκεριμένες προτάσεις. Η απόφαση για το εάν επιθυμούν την προσαρμογή στο ρεαλισμό ανήκει στην πολιτική ηγεσία της Ευρώπης
 

Μηνύματα με πολλούς αποδέκτες τόσο στο εξωτερικό όσο και στο  εσωτερικό της χώρας έστειλε o Αλέξης Τσίπρας με δηλώσεις του από το υπουργείο Παιδείας. O πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση κατέθεσε χθες την πρότασή της για συμφωνία στους Θεσμούς, προαναγγέλλοντας παράλληλα υποχωρήσεις από την ελληνική πλευρά και δυσκολίες την επομένη της διαπραγμάτευσης.

«Μετά τις τελευταίες εξελίξεις χθες το βράδυ, η κυβέρνηση δεν περιμένει τους δανειστές να της καταθέσουν ένα σχέδιο. Είναι πλέον στα χέρια της πολιτικής ηγεσίας της Ευρεώπης που εκλέγονται και λογοδοτούν στους λαούς τους για τις αποφάσεις τους, εάν θα διαιρεθεί η Ευρώπη.

Παράλληλα, ο πρωθυπουργός στην συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε μετά την επίσκεψή του στο υπουργείο Παιδείας, για μία ακόμη φορά άφησε ανοιχτό το παράθυρο ρήξης με τους δανειστές, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι «ο κόσμος γνωρίζει ότι όποια και αν είναι η επόμενη ημέρα της διαπραγμάτευσης θα έχει δυσκολίες. Στόχος είναι να τις ξεπεράσουμε όλοι μαζί».

Ο Αλέξης Τσίπρας, μία ημέρα μετά την πενταμερή Σύνοδο για το ελληνικό ζήτημα, επιχείρησε για μία ακόμη φορά να φέρει τους ευρωπαίους ηγέτες προ των ευθυνών τους, βάζοντας το δίλημμα «διαίρεση της Ευρώπης ή Ευρώπη της αλληλεγγύης».

«Είναι ένα ευρωπαϊκό, παγκόσμιο θέμα το ελληνικό ζήτημα. Αποτελεί πλέον απόφαση των ευρωπαίων ηγετών εάν θα επιλεγεί μία προοπτική ρεαλιστικής εξόδου από την κρίση που αποκλείει για πάντα τη διαίρεση της Ευρώπης ή θα επικρατήσει η επιλογή ορισμένων για διαίρει και βασίλευε» σημείωσε χαρακτηριστικά ο Αλέξης Τσίπρας, πετώντας εκ νέου το μπαλάκι μίας πολιτικής λύσης στους ευρωπαίους ηγέτες.

«Πιστεύω ότι η πολιτική ηγεσία της Ευρώπης θα προσχωρήσει στο ρεαλισμό για να ατενίζουμε όλοι με μεγαλύτερη αισιοδοξία το μέλλον» πρόσθεσε ο πρωθυπουργός, υπογραμμίζοντας ότι «η κυβέρνηση κινείται πάντα έχοντας κατά νου ότι ο κόσμος θέλει λύση και όχι συμφωνία και δεν θέλει να γυρίσει στο χθες των σκληρών μνημονίων. Στόχος μας είναι να βάλουμε το λιθαράκι μας για μία Ευρώπη της αλληλεγγύης και όχι της υποτέλειας.

Νωρίτερα το Μαξίμου με non paper που έδωσε στη δημοσιότητα αποκαλύπτει ότι ούτε κείμενο της έχει σταλεί, ούτε έχει υπάρξει επικοινωνία μεταξύ του πρωθυπουργού ή αξιωματούχου της κυβέρνησης με τους θεσμούς.

Η διαπραγμάτευση όπως όλα δείχνουν βρίσκεται σε τεντωμένο σχοινί με όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές να κινούνται σε ένα κυκεώνα διαβουλεύσεων προκειμένου να βρεθεί η χρυσή τομή, καθώς τα χρονικά όρια στενεύουν.

Το Μαξίμου επιμένει ότι η συμφωνία είναι θέμα ημερών, ωστόσο είναι ακόμη αβέβαιο ότι εντός της εβδομάδας δύσκολα θα υπάρξουν καθοριστικές εξελίξεις.

Σύμφωνα με πληροφορίες των Financial Times η Κομισιόν καταβάλει σημαντικές προσπάθειες ώστε να υπάρξει συμβιβασμός μεταξύ. Σύμφωνα με το δημοσίευμα δεν υπήρξαν νέες παραχωρήσεις προς την Αθήνα στο έγγραφο της Επιτροπής αλλά επρόκειτο για διευκρινίσεις στις βασικές αρχές των πιστωτών, προκειμένου να υπάρξει μια συμφωνία.

Το τελικό κείμενο της συμφωνίας για την Ελλάδα σε μια ξεκάθαρη ένδειξη ότι η υπομονή τους έχει εξαντληθεί παρουσιάζουν οι διεθνείς πιστωτές αναφέρει η Wall Street Journal και επισημαίνει ότι οι πιστωτές θα παρουσιάσουν στον Αλέξη Τσίπρα ένα προσχέδιο - συμφωνία.

Η απόρριψη της συμφωνίας θα μπορούσε να οδηγήσει την Ελλάδα σε χρεοκοπία, ελέγχους κεφαλαίων και πιθανή έξοδο από την ευρωζώνη. Αξιωματούχοι που επικαλείται η WSJ αναφέρουν ότι δεν έχει γίνει επαρκής πρόοδος στις συνομιλίες με την Αθήνα με βασικές διαφωνίες στο ασφαλιστικό και τα εργασιακά καθώς και το πρωτογενές πλεόνασμα.

Προετοιμασίες για τις αναταράξεις στο ΣΥΡΙΖΑ

Την ώρα που όλα δείχνουν τόσο από το εξωτερικό, όσο και στο εσωτερικό, ότι η συμφωνία με τους δανειστές είναι προ των πυλών και ενώ η κλεψύδρα με τα ταμειακά διαθέσιμα αδειάζει, στο Μέγαρο Μαξίμου επιχειρείται μία ύστατη προσπάθεια να καμφθούν οι αντιδράσεις των ευρωπαίων εταίρων και οι απαιτήσεις τους για ακόμα μεγαλύτερες υποχωρήσεις από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης.
Την ίδια ώρα ωστόσο, παράλληλα με την εξωτερική διαπραγμάτευση βρίσκεται σε εξέλιξη μία επιχείρηση κάμψης των αντιδράσεων στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και της κυβέρνησης, με αποδέκτες τους επίφοβους για «αντάρτικο» όταν έρθει η συμφωνία προς ψήφιση στη Βουλή, καθώς τίθεται σε κίνδυνο η δεδηλωμένη σε περίπτωση που καταψηφίσουν πάνω από 12 βουλευτές.

Ουσιαστικά, παράλληλα με τα μηνύματα που στέλνονται στο εξωτερικό στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης, από το Μέγαρο Μαξίμου επιστρατεύεται ο «μπαμπούλας» των εκλογών με λίστα, όπως προβλέπεται από το Σύνταγμα για δεύτερες εκλογές εντός 18μηνου από τις τελευταίες. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα έδινε στον Αλέξη Τσίπρα τη δυνατότητα να κάνει ένα «ξεσκαρτάρισμα» στα εσωκομματικά του, απομονώνοντας τις φωνές που ζητούν ρήξη, ενώ θα είχε παράλληλα την ευκαιρία έχοντας εξασφαλίσει τη συμφωνία με τους δανειστές να διεκδικήσει την αυτοδυναμία με ένα αμιγώς «προεδρικό» και ομοιογενές κυβερνητικό σχηματισμό.

Όσο πλησιάζει η στιγμή ανακοίνωσης της συμφωνίας και των μέτρων που θα τη συνοδεύουν κατόπιν απαίτησης των δανειστών, από το κυβερνητικό επιτελείο αναμένεται να ενταθούν οι παράλληλες πιέσεις προς τους κυβερνητικούς βουλευτές, οι οποίοι με αφορμή την τοποθέτηση της Έλενας Παναρίτη στο ΔΝΤ φρόντισαν να στείλουν ένα σαφές μήνυμα κατά της μνημονιακής «ρετσινιάς» στο Μέγαρο Μαξίμου με φόντο τη διαφαινόμενη συμφωνία.

Στο πλαίσιο αυτό εξάλλου εντάσσεται και η απόφαση για να συνδεθεί η υπερψήφιση της συμφωνίας ουσιαστικά με ψήφο εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση, με τον υπουργό Επικρατείας, Νίκο Παππά, να προαναγγέλλει θέμα κομματικής πειθαρχίας για την ψηφοφορία, κάνοντας λόγο για «ιστορικές ευθύνες των βουλευτών».

Πολιτική του παραλόγου

της Αγγελικής Σπανού , metarithmisi.gr

 Περιμένουμε από τον ΣΥΡΙΖΑ να καταργήσει τις πρόωρες συντάξεις και να εφαρμόσει το ενιαίο μισθολόγιο στις ΔΕΚΟ. Οι φερόμενες ως μεταρρυθμιστικές κυβερνήσεις που προηγήθηκαν δεν τα καταφέραν και επί των ημερών τους οι αξιολογήσεις έκλειναν και οι δόσεις εκταμιεύονταν κανονικά με την Τρόικα να κάνει πως δεν ξέρει ότι ακμαίοι 50άρηδες έβγαιναν μαζικά στη σύνταξη.

Η αντιμνημονιακή ψευδαίσθηση δεν κυριάρχησε μόνο λόγω της αυτονόητης δύναμης του λαϊκισμού. Ηταν και η μνημονιακή εξαπάτηση που αποκαλύφθηκε και αφαίρεσε κάθε πειστικό επιχείρημα από τους υποστηρικτές των διαρθρωτικών αλλαγών, της πολιτικής δημοσιονομικής πειθαρχίας και του ουσιαστικού εξευρωπαϊσμού.

Ηταν φοβερός ο εμπαιγμός που προηγήθηκε για να φτάσουμε στη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Ηταν συγκλονιστική η αδικία στην κατανομή των βαρών της κρίσης και απίστευτη η υποκρισία των υπέρμαχων της μνημονιακής προσαρμογής. Ούτε οι κυβερνήσεις έκαναν βαθιές τομές για να αλλάξει η πελατειακή δομή του κράτους και της οικονομίας, ούτε οι επιτηρητές έλεγχαν πραγματικά, δίκαια και σωστά. Η κατρακύλα στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου και όσα ακολούθησαν ήταν αναπόφευκτη: Το αφήγημα του προηγούμενου συστήματος εξουσίας είχε καταρρεύσει παταγωδώς και δεν είχαν ούτε τη στοιχειώδη κοινωνική συναίνεση για να συνεχίσουν, αφού κανένα μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα δεν παρουσίασαν ούτε κάποια πρόταση ανασυγκρότησης της παραγωγικής βάσης, ενώ από ένα σημείο και μετά έκαναν και οι ίδιοι επίδειξη αντιμνημονιακού σθένους.

Από τον παραλογισμό στον παραλογισμό: Οσο τραβάει η διαπραγμάτευση τόσο μεγαλώνει το δημοσιονομικό κενό και άρα ο λογαριασμός των μέτρων. Οσο μένει ο Γ. Βαρουφάκης επικεφαλής του οικονομικού επιτελείου τόσο βαθαίνει η κρίση εμπιστοσύνης με τους πιστωτές και τόσο αυξάνουν οι πιέσεις. Οσο πιο πολύ φλυαρούν τα κυβερνητικά στελέχη τόσο ενισχύεται η δυσπιστία των εταίρων και τόσο απομακρύνεται η λύση. Αντί να κλείσουν τη συμφωνία γρήγορα για να αποτρέψουν την επιστροφή στην ύφεση μπήκαν στο παιχνίδι των καθυστερήσεων για να διαφημίσουν σκληρή διαπραγμάτευση και ηρωική αντίσταση. Τελικά παραδίδουν καμμένη γη στον εαυτό τους γιατί αυτούς τους τέσσερις μήνες η οικονομία έχει τραυματιστεί πολύ σοβαρά λόγω της αβεβαιότητας και του προβλήματος ρευστότητας. Στην πραγματικότητα βλάπτουν την εικόνα της κυβέρνησης προσπαθώντας να κερδίσουν δημοτικότητα και το χειροκρότημα του ακροατηρίου. Δεν βγάζει νόημα; Δεν είναι το μόνο.

Οι εταίροι μας που διαμαρτύρονται ότι είναι αναξιόπιστη η κυβέρνηση έχουν επιβάλει κώδικα εχεμύθειας στη διαπραγμάτευση και ασκούνται στις διαρροές, εκ παραλλήλου με το Μέγαρο Μαξίμου, με αποτέλεσμα να μη γνωρίζουμε -έγκυρα και υπεύθυνα- ούτε εμείς ούτε οι άλλοι ευρωπαϊκοί λαοί πού ακριβώς υπάρχει η εμπλοκή: Πράγματι ζητούν να αυξηθεί ο ΦΠΑ στο ρεύμα στο 23%; Επιμένουν για την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα; Τι έχουν προτείνει αυτοί, τι η κυβέρνηση και ποια απόσταση μένει να διανυθεί; Δεν μας λένε τίποτα από αυτά. Μόνο “κλίμα” φτιάχνουν, συνθηματολογούν και υπαινίσσονται συντηρώντας ένας απωθητικό παιχνίδι επικοινωνίας με το οποίο βολεύονται μια χαρά και οι προπαγανδιστές του Μεγάρου Μαξίμου τους οποίους υποτίθεται ότι προσπαθούν να στριμώξουν.

Τα κόμματα που συμμετείχαν στην προηγούμενη κυβέρνηση περιμένουν τη δικαίωσή τους. Να πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ μαζί με τη χώρα. Μα ο ΣΥΡΙΖΑ θα πέσει όταν ηττηθεί πολιτικά. Και θα ηττηθεί πολιτικά όταν κάποια πολιτική δύναμη τον νικήσει. Δεν θα αυτοκαταστραφεί ούτε θα αυτοαναφλεγεί. Ακόμη και αν στην πορεία διασπαστεί, πάλι μπορεί να κυριαρχούν τα δικά του δόγματα και τα δικά του στελέχη.

Οσοι πιστεύουν ότι η χώρα καταστρέφεται, αντί να απεργάζονται σενάρια για αλλαγή κυβέρνησης και πρωθυπουργού χωρίς εκλογές, θα ήταν πιο χρήσιμο αν προσπαθούσαν να απαντήσουν σε πιο πολιτικά ερωτήματα. Να αναγνωρίσουν, δηλαδή, ότι κλείνει ένας ιστορικός κύκλος και να αναζητήσουν τις ιδέες και τα πρόσωπα, με αυτή τη σειρά, που μπορούν να εμπνεύσουν, να κινητοποιήσουν και να συγκινήσουν φιλοευρωπαϊκές κοινωνικές δυνάμεις που δεν έχουν πού να σταθούν. Οσο ονειρεύονται τον τέλειο τεχνοκράτη που θα εγκατασταθεί στο Μαξίμου επειδή κατέρρευσε η οικονομία απλώς χάνουν χρόνο και αποδεικνύουν ότι είναι αιχμάλωτοι των παραλογισμών με τους οποίους φτάσαμε ως εδώ: Το μνημόνιο ήταν το μόνο πρόγραμμα που παρουσιάστηκε, παρόλα αυτά ποτέ δεν εφαρμόστηκε, ενώ έκαναν πως το εφαρμόζουν και ενώ οι έξω έκαναν πως το ελέγχουν, το success story ήταν ένα κακόγουστο αστείο που το πλάσαραν στα σοβαρά, ενώ ελπίζουν ότι η κυβερνητική αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ θα δώσει δεύτερη ευκαιρία σε όσους έχασαν από τον ΣΥΡΙΖΑ. Στο μεταξύ τα κόμματα συμφωνούν πως δεν πρέπει να αυξηθεί ο ΦΠΑ στη Μύκονο αλλά κρύβονται όταν πρόκειται για την αναγκαία μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού, το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, την απελευθέρωση της αγοράς προϊόντων, την επιτάχυνση στην απονομή δικαιοσύνης, τον εξορθολογισμό του κράτους.

Στην ερώτηση τι κάνει η φαλακρή τραγουδίστρια η απάντηση (στο έργο του Ιονέσκο) ήταν ότι χτενίζεται πάντα με τον ίδιο τρόπο.

Τι «λαγούς» έβγαλε η 5μερης των δανειστών - Όλο και πιο κοντά σε συμφωνία

του Βαγγέλη Δουράκη , matrix24.gr

 Μέχρι τότε όμως δεν αποκλείονται οι «αναταράξεις», καθώς κάθε πλευρά επιχειρεί να «κερδίσει» όσο το δυνατόν περισσότερα μέχρι να ...πέσει στο νήμα. Και φυσικά δεν λείπουν και οι …πολιτικές παρεμβάσεις.

Σε επίπεδο τεχνοκρατών η διαφορά παραμένει όσον αφορά στους συντελεστές ΦΠΑ, μέτρο που θα εφαρμοστεί για να καλύψει το μεγαλύτερο μέρος του δημοσιονομικού κενού. Διάσταση απόψεων και στο ασφαλιστικό που είναι και το «μεγάλο αγκάθι»: Αν και υπήρξε η πληροφορία πως η ελληνική αποστολή από σήμερα θα άρχιζε να επιστρέφει στην Αθήνα, οι διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο του Brussels Group φαίνεται πως συνεχίζονται με στόχο την επίτευξη μίας συμφωνίας ακόμη και εντός της εβδομάδας. Άλλωστε πλέον τα χρονικά περιθώρια στενεύουν και εάν η Κυβέρνηση εκτιμά πως θα χρειαστεί ενέσεις ρευστότητας μέσα στον μήνα θα πρέπει να «κλείσει» την συμφωνία όσο το δυνατόν πιο σύντομα.

Πάντως, το ενδεχόμενο να πραγματοποιηθεί αυτός ο στόχος μέσα στις επόμενες ημέρες χαρακτηριζόταν για πρώτη φορά εφικτό και από ευρωπαίους αξιωματούχους, με χαρακτηριστικότερη την δήλωση του επιτρόπου Γκίντερ Εντικερ που άφησε να εννοηθεί πως θα πρέπει να εργαστούν εντατικά τα τεχνικά κλιμάκια ώστε μέχρι το τέλος της εβδομάδας να έχει επιτευχθεί συμφωνία.

Οι συζητήσεις γίνονται επί ειδικών θεμάτων και αυτό που εκτιμάται είναι ότι έχει επέλθει σύγκλιση τόσο σε σχέση με τις μεθοδολογίες όσο και σε σχέση με τους αριθμούς σε κάθε τομέα.. Εκπρόσωπος της ΕΕ ουσιαστικά το επιβεβαίωσε αυτό, αλλά δεν έδωσε λεπτομέρειες σχετικά με το ποιος συντάσσει την συμφωνία και πότε θα ολοκληρωθεί αυτό το στάδιο. Υπάρχει αισιοδοξία στις τάξεις της Κομισιόν, πάντως, ότι μέχρι το τέλος της εβδομάδας θα έχει βγει «λευκός καπνός» από το μέτωπο των διαπραγματεύσεων.

Εξελίξεις υπάρχουν και σε πολιτικό πεδίο: Συμφωνία υπό την μορφή Προσχεδίου - και όχι τελεσιγράφου όπως είχε διαρρεύσει – φαίνεται να σχεδιάζουν οι δανειστές προς την Ελλάδα μετά την κρίσιμη 5μερή έκτακτη συνάντηση  που ολοκληρώθηκε τα ξημερώματα, ανάμεσα στην Άνγκελα Μέρκελ, τον Φρανσουά Ολάντ, τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, τον Μάριο Ντράγκι, την Κριστίν Λανγκάρντ, τον Πολ Τόμσεν και τον Πιερ Μοσκοβισί, χωρίς την συμμετοχή της Ελλάδας.

Βερολίνο, Παρίσι, Βρυξέλλες, Φραγκφούρτη  και ΔΝΤ ανέλαβαν δράση και παρουσιάζονται με κοινή γραμμή προς την Ελλάδα προτείνοντας συμφωνία με όρους και με δέλεαρ την άμεση χορήγηση ρευστότητας: Η ελληνική πλευρά είναι έτοιμη να πει το Ναι στην συμφωνία αλλά περιμένει το τελικό κείμενο… του προσχεδίου.

Εν τω μεταξύ νωρίτερα η διαδικασία της διαπραγμάτευσης βρισκόταν στην φάση των προσχεδίων για ενδιάμεση συμφωνία ή συμφωνία δύο φάσεων με την Ελλάδα να έχει αποστείλει κείμενο προσυμφωνίας 45 σελίδων.

Ωστόσο το ΔΝΤ και ειδικά ο Πολ Τόμσεν κρατάει σκληρή γραμμή ενώ ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ προτείνει σχέδιο γέφυρα μεταξύ της υφιστάμενης δανειακής σύμβασης και της νέας χρηματοδότησης του τρίτου προγράμματος που χρειάζεται η Ελλάδα.
Με βάση όλες τις ενδείξεις η ενδιάμεση συμφωνία θα είναι διάρκειας από 2 έως 4 μήνες θα υπάρξει δηλαδή και νέα δίμηνη ή τετράμηνη παράταση της δεύτερης δανειακής σύμβασης μέσω της επικύρωσης της 5ης αξιολόγησης και προς το πέρας της νέας παράτασης θα ξεκινήσει νέα διαπραγμάτευση για το τρίτο δάνειο – τρίο μνημόνιο που θα περιλαμβάνει νέα μέτρα και νέα χρηματοδότηση.

Στην ενδιάμεση συμφωνία θα περιλαμβάνονται ένα πλήρες πακέτο μέτρων με ασφαλιστικό και εργασιακά ώστε να ολοκληρωθεί η 5η αξιολόγηση έστω και με αστερίσκους και ο ESM μέσω των κεφαλαίων του ΤΧΣ θα χρηματοδοτήσει περίπου τα 8 δισ. που είναι οι υποχρεώσεις της Ελλάδος προς το ΔΝΤ και την ΕΚΤ στο διάστημα 5 Ιουνίου με 20 Αυγούστου.
Ταυτόχρονα το ΔΝΤ θα άμεσα θα χορηγήσει μέρος της δόσης των 7,2 δισ. και η ΕΚΤ αναμένεται να αυξήσει το όριο των εντόκων από 14,9 στα 18 δισ. ευρώ στις ελληνικές τράπεζες.

Πιθανότερο σενάριο για τον χρόνο της συμφωνίας είναι μεταξύ 4 με 5 ή το αργότερο 8 Ιουνίου με επικύρωση Eurogroup.

Φίλης: Με 12 «όχι» στη συμφωνία, χάνεται η δεδηλωμένη

in.gr

 Λίγες ημέρες μετά τη δήλωση του Νίκου Παππά ότι θα τεθεί θέμα κομματικής πειθαρχίας στην ψήφιση, στη Βουλή, της συμφωνίας που θα συναφθεί με τους εταίρους, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Φίλης ξεκαθαρίζει πως «εάν 12 βουλευτές δεν ψηφίσουν τη συμφωνία και η δύναμη της κυβέρνησης είναι 150, θα υπάρξει άμεση προσφυγή στις κάλπες».

«Θα ψηφίσουμε στα κυβερνητικά και κομματικά όργανα. Η μειοψηφία θα εφαρμόσει τις αποφάσεις της πλειοψηφίας. Σε μας η πειθαρχία είναι συνειδητή και δεν επιβάλλεται από τον αρχηγό. Άλλωστε, τα σενάρια της αριστερής παρένθεσης τα επεξεργάζεται και τα επιδιώκει το μνημονιακό μπλοκ, οι μνημονιακές δυνάμεις, όχι ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα επιτρέψει κάτι τέτοιο» δήλωσε στο Real.gr.

Παράλληλα, σε δηλώσεις του στον ΑΝΤ1 αναφορικά με τις διαβουλεύσεις κυβέρνησης-θεσμών, ο Ν.Φίλης υποστήριξε πως «η συζήτηση κινείται σε ένα πλαίσιο κινούμενης άμμου και δεν έχουν οριστικοποιηθεί τα μέτρα ακόμα».

Συμπλήρωσε, δε, ότι «δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά μέτρα αν δεν είναι σε πλαίσιο συμβατό με το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ».

Ερωτηθείς για ενδεχόμενο «τελεσίγραφο» από την πλευρά των εταίρων με τη μορφή «take it, or leave it», o κ. Φίλης απάντησε η κυβέρνηση δεν μπορεί να το αποδεχθεί καθώς θα είναι έξω από το πλαίσιο του προγράμματος και τη λαϊκή εντολή του Ιανουαρίου.

Να σημειωθεί πως την Τρίτη, σε δηλώσεις του στον Σκάι, ο υπουργός Εργασίας Πάνος Σκουρλέτης υποστήριξε πως εάν δεν επιτευχθεί έντιμος συμβιβασμός με τους εταίρους, η κυβέρνηση θα πρέπει να ζητήσει εκ νέου τη λαϊκή εντολή.

«Όταν εκλέγεσαι δεν παίρνεις λευκή επιταγή... Αν επιτευχθεί συμφωνία που δεν συνιστά έντιμο και προωθητικό συμβιβασμό, θα πρέπει να ερωτηθεί ο λαός πριν την υπογράψουμε» υποστήριξε.

Βαγγέλης Ιντζίδης: Επαναπολιτικοποίηση της δημοκρατικής, ανανεωτικής Αριστεράς

badiera.gr

Στον παρόντα πολιτικό χρόνο διαφαίνεται πλέον καθαρά πως ό,τι θεωρούμε σταθερά ταλαντώνεται και μετατοπίζεται, δημιουργώντας νέες ρωγμές, περιθωριοποιήσεις, αναδιατάξεις. Οι διαρκείς εκκεντρώσεις και μετατοπίσεις του Κεφαλαίου, οι αντιφάσεις της σχέσης κοινωνία – ανάπτυξη, οι παγκόσμιες διασυνδέσεις κάθε τοπικότητας, η άτυπη πολυπολικότητα στις διεθνείς σχέσεις, διαμορφώνουν ένα πλαίσιο ασταθές που επικαιροποιεί το ζήτημα της πολιτικής ως διαμορφωτικής δύναμης εκείνου που αποκαλούμε πραγματικότητα.

Για μια επαναπολιτικοποιημένη δημοκρατική ανανεωτική Αριστερά το πολιτικό πρόταγμα δεν καταλήγει στην άσκηση της εξουσίας αλλά ξεκινά από τη δημοκρατική άσκηση της εξουσίας που αποκεντρώνεται προς τα προβλήματα προτείνοντας πολιτικές και αναπτύσσοντας κοινωνικές δυναμικές για διαφοροποιημένες εφαρμογές τους.

Επειδή η πολιτική δεν έχει μία και μόνον εφαρμογή, κάθε δημοκρατικά αριστερό πολιτικό σχέδιο δεν σημαίνει μια και αδιαφοροποίητη πραγμάτωσή του.

Η δημοκρατική άσκηση της εξουσίας για την επαναπολιτικοποιημένη δημοκρατική ανανεωτική Αριστερά αφορά το ανοιχτό πολιτικό σχέδιο σύμφωνα με το οποίο η ατομική επινοητικότητα και η κοινωνική της πλαισίωση δεν θα βρίσκονται σε συγκρουσιακή ένταση καθώς η ισότητα με την ελευθερία δεν θα τίθενται με τη μορφή διλήμματος.

Θα είχε νόημα να συζητήσει κανείς για ηγεσία (νέο/α Πρόεδρο) στη ΔημΑρ αμέσως μετά τις ευρωεκλογές όταν ακόμα υπήρχε ένας συγκροτημένος πολιτικός οργανισμός αλλά και όταν υπήρχε ηγεσία που θα μπορούσε να εγγυηθεί τις καταστατικές διαδικασίες για κάτι τέτοιο. Πέρασε ο κρίσιμος χρόνος και είναι εξαιρετικά προβληματικό μια υπό ανασυγκρότηση δυναμική να αναζητά ηγέτες και όχι πολιτικά περιεχόμενα. Η δημοκρατική ανανεωτική αριστερά δεν είναι μια εικόνα που γίνεται πολιτική.

Η υποψηφιότητά μου επιδιώκει να φέρει στο προσκήνιο το αίτημα της επαναπολιτικοποίησης της δημοκρατικής και ανανεωτικής αριστεράς μέσα από έναν δικτυακό συλλογικό συντονισμό όπου οι τομείς της πολιτικής δράσης θα συμπλέκονται συμβάλλοντας στον  συνεχή ανασχεδιασμό κάθε επιλογής και με φορά από το κέντρο προς την περιφέρεια, από τα ασταθή (που ρητορικά – και μόνον – εμφανίζονται ως στάνταρντς) προς τις πολλαπλές εναλλακτικές δοκιμές σε κάθε ζήτημα της κρίσιμης πολυπλοκότητας.

- Ο Βαγγέλης Ιντζίδης είναι υποψήφιος πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς

Συνέντευξη της Μαρίας Γιαννακάκη στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων

Κα Γιαννακάκη για ποιούς λόγους αποφασίσατε να καταθέσετε υποψηφιότητα για την ηγεσία της ΔΗΜΑΡ, στο επικείμενο συνέδριο του κόμματος;

Ως άνθρωπος που δεν πολιτεύεται με τη Δημοκρατική Αριστερά αλλά που είναι Δημοκρατική Αριστερά και που δε βλέπει τα κόμματα ως σημαίες ευκαιρίας και οχήματα προσωπικών φιλοδοξιών, θεωρώ ότι σήμερα, περισσότερο παρά ποτέ, οφείλω να βάλω πλάτη στο κόμμα μου, στην παρούσα δυσμενή γι΄ αυτό συγκυρία.
Θεωρώ πως μια δυνατή, σαφής και ενωμένη Δημοκρατική Αριστερά, με ιδεολογική ομοιογένεια, προϊόν συναινέσεων και όχι γραφειοκρατικών και μηχανιστικών διαδικασιών, είναι χρήσιμη στην ελληνική κοινωνία και το πολιτικό σύστημα όσο ποτέ. Με αυτές τις σκέψεις και ως ιδρυτικό μέλος της Δημοκρατικής Αριστεράς κατέθεσα την υποψηφιότητά μου στην κρίση των συνέδρων.

 Είναι γνωστό ότι η συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ στην τριμερή κυβέρνηση με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και η αποχώρησή της δίχασαν τα στελέχη του κόμματος με αποτέλεσμα τη συρρίκνωσή της. Ποιό είναι το δικό σας συμπέρασμα;

Η Δημοκρατική Αριστερά ταλανίστηκε από μεγάλη εσωκομματική ανομοιογένεια, με στελέχη της κατά καιρούς να εκφράζουν θέσεις στα ΜΜΕ που δε συνέπιπταν με αυτές του κόμματος. Αυτό καταδεικνύει την εν γένει έλλειψη σαφούς πολιτικού στίγματος κατά την περίοδο που αναφέρετε και την εσωκομματική ανομοιογένεια που ταλάνισε το κόμμα. Η Δημοκρατική Αριστερά εμφανίστηκε στα μάτια του κόσμου να κοιτάζει μια δεξιά και μια αριστερά, να προσπαθεί να πατήσει σε δυο βάρκες, και αυτό το πλήρωσε πολύ ακριβά σε μια περίοδο που ο κόσμος αναζητούσε ξεκάθαρα πολιτικά μηνύματα. Σφάλμα μας επίσης είναι, πως δεν κάναμε γνωστές στην κοινωνία τις ρεαλιστικές και προοδευτικές προτάσεις και πρωτοβουλίες μας επί τρικομματικής, με αποτέλεσμα να μη γίνει ποτέ ευρέως γνωστή η προσπάθειά μας να εμποδίσουμε την εφαρμογή επώδυνων κοινωνικών μέτρων και να συνεισφέρουμε με προοδευτικό πρόσημο, παρά τη μικρή μας εκλογική επιρροή. Προσωπικά, ουκ ολίγες φορές έχω δηλώσει δημόσια, πως ορθά αποχωρήσαμε από την συγκυβέρνηση, αλλά οφείλαμε να το είχαμε πράξει νωρίτερα, από τον Απρίλη του '13, όταν για πρώτη φορά μετά τη μεταπολίτευση, νομοσχέδιο υπουργού -αναφέρομαι στο αντιρατσιστικό και τον κ. Ρουπακιώτη- δεν έφτασε ποτέ στη βουλή για ψήφιση, ελέω Μπαλτάκου και των συν αυτώ. Θεωρώ πως η αλλαγή της στάσης του κόσμου μπορεί να έρθει μόνο αν κάνουμε σαφέστατο και ξεκάθαρο το πολιτικό μας στίγμα, για ποιο πολιτικό σχέδιο δουλεύουμε, και αυτό θα μπορέσει να συντελεστεί μόνον με εσωκομματική ενότητα και ιδεολογική ομοιογένεια.

 Πως φαντάζεστε τη ΔΗΜΑΡ στις σημερινές πολιτικές συνθήκες; Ποιό θα πρέπει να είναι το πολιτικό της στίγμα και ποιά η κατεύθυνση που θα πρέπει να ακολουθήσει;

Είμαστε η Αριστερά του 21ου αιώνα, με αδιαπραγμάτευτο ευρωπαϊκό προσανατολισμό, για μια Ευρώπη όπως πρώτη η Ανανεωτική Αριστερά οραματίστηκε. Το στίγμα μας, το πολιτικό μας σχέδιο για μένα δεν μπορεί να είναι άλλο από τη συνεργασία των αριστερών, των δυνάμεων του δημοκρατικού σοσιαλισμού και άλλων προοδευτικών ευρωπαϊστικών δυνάμεων, μακριά από κρατικίστικες τάσεις και ιδεοληπτικές προσεγγίσεις, στο πλαίσιο δημιουργίας μιας μακρόπνοης αριστερής προοδευτικής διακυβέρνησης, υπέρμαχοι προοδευτικών και αναπτυξιακών μεταρρυθμίσεων που θα αντιπαλεύονται τον άκρατο νεοφιλελευθερισμό και θα γίνουν το θεμέλιο για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

 Ποια είναι η εκτίμησή σας για τους χειρισμούς της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και τη διαπραγμάτευση που εξελίσσεται και ποιες πολιτικές πρωτοβουλίες θεωρείτε αναγκαίες για να ξεπεραστεί η κρίση;

Η κυβέρνηση κάνει πολύ καλά που δεν υποχωρεί στο θέμα της απελευθέρωσης των συλλογικών συμβάσεων, των ομαδικών απολύσεων, στη μείωση μισθών και συντάξεων. Χαιρετίζουμε τον νόμο για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης. Ως ΔΗΜΑΡ, θυμίζω ότι δεν είχαμε ψηφίσει το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα τον Οκτώβριο του 2012, παρότι ήμασταν στην κυβέρνηση, γιατί ακριβώς θα οδηγούσε σε περαιτέρω αποσάρθρωση των εργασιακών σχέσεων. Είναι πλέον όμως επιτακτική η ανάγκη να επέλθει μια συμφωνία με τους εταίρους, χωρίς να χαθεί άλλος χρόνος. Θεωρώ πως, όπως άλλωστε διαφαίνεται, θα μπορούμε να κρίνουμε σύντομα κάποια πράγματα, το κατά πόσον ο συμβιβασμός θα είναι «έντιμος», τι χαρακτήρα θα έχουν οι μεταρρυθμίσεις και τα μέτρα που θα τον συνοδεύουν. Αναμένουμε, συνεπώς, να αξιολογήσουμε συνολικά τους χειρισμούς και το αποτέλεσμα.Παρόλα αυτά, και για να μην κρυβόμαστε πίσω από τις λέξεις και από κατασκευασμένα νοήματα, η κρίση έφερε το μνημόνιο και όχι το μνημόνιο την κρίση. Πρέπει να υπάρξει ένα σαφές πλαίσιο μεταρρυθμίσεων προοδευτικού και αναπτυξιακού χαρακτήρα που να θέσει τα θεμέλια της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, διότι η χώρα αυτή τη στιγμή δεν παράγει.

 Θα στηρίζατε την κυβέρνηση και με ποιές προϋποθέσεις;

Στηρίζουμε την κυβέρνηση στο πλαίσιο της προσπάθειάς της να κλείσει τη συμφωνία με έναν έντιμο τρόπο, όσο το δυνατό γρηγορότερα και στο πλαίσιο που ανέφερα στην προηγούμενη απάντησή μου. Αναφορικά με ό,τι δεν έχει να κάνει με τη διαπραγμάτευση, ωστόσο, δεν έχουν προχωρήσει άλλα ζητήματα τα οποία αποτελούν πάγια αιτήματα της αριστεράς και μάλιστα χωρίς δημοσιονομικό αποτύπωμα, όπως το ότι δεν έχει ανοίξει ο διάλογος για τον διαχωρισμό κράτους - εκκλησίας ή για την απλή αναλογική. Δε στηρίζουμε Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, που καμιά σχέση δεν έχουν με τη λογική μιας αριστερής κυβέρνησης. Δε στηρίζουμε την ικανοποίηση συντεχνιακών απαιτήσεων και τη συντηρητική διατήρηση πρακτικών που η αριστερά διαχρονικά αντιμαχόταν. Αναφορικά με αυτά, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αποφασίσει αν και τι αριστερή διακυβέρνηση θέλει να ασκήσει. Φυσικά, επιπρόσθετα με τα παραπάνω, ανάγλυφη είναι και η παρουσία των Ανεξαρτήτων Ελλήνων στο κυβερνητικό σχήμα, ενός κόμματος βαθιά συντηρητικού και με εθνικιστικές ιδέες, κάτι που αποτέλεσε επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ.

 Βλέπετε εκλογές ή συμφωνείτε με όσους ζητούν δημοψήφισμα;

Για να υπάρξουν εκλογές πρέπει να έχει προκύψει ένα αξεπέραστο κυβερνητικό αδιέξοδο, το οποίο επί του παρόντος δε διαφαίνεται, παρά και τις αντιδράσεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Εξάλλου, ας μην υποτιμούμε πόσο ισχυρή συγκολλητική ουσία είναι η εξουσία. Θεωρώ, εξάλλου, πως το μήνυμα των εκλογών του Γενάρη ήταν σαφές προς όλους, και αφορούσε σε αλλαγή πολιτικής και τακτικής διαπραγμάτευσης αναφορικά με τη διαχείριση του χρέους, και όχι ρήξη με τους εταίρους, που θα μας πήγαινε σε άλλες ατραπούς. Η κυβέρνηση δεν μπορεί να υπεκφεύγει αφήνοντας υπόνοιες για διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Παρότι είμαι της άποψης πως δεν πρέπει να ξορκίζουμε την προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία, η κυβέρνηση εξελέγη για να κυβερνήσει, για να λάβει δύσκολες αποφάσεις και το μήνυμα των εκλογών ήταν ξεκάθαρο ως προς το πλαίσιο που μπορεί να κινηθεί.

Προωθητική συμφωνία με τους εταίρους και στροφή στο νέο παραγωγικό μοντέλο

Του Θανάση Θεοχαρόπουλου , www.capital.gr

 

Η νέα κυβέρνηση εκλέχθηκε με την εντολή για λύση εντός Ε.Ε. και ευρωζώνης. Σε αυτή την λύση πρέπει να προχωρήσει. Μία έντιμη συμφωνία και ένας προωθητικός συμβιβασμός χωρίς σενάρια χρεωκοπίας απαιτείται άμεσα με τους εταίρους. Η αβεβαιότητα πρέπει να τελειώσει. Πλήττει την πραγματική οικονομία.

Η ιδιωτική οικονομία κινδυνεύει να καταρρεύσει. Τα χρόνια προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις επιδεινώνονται. Δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα. Η ανεργία συνεχίζει να είναι στα ύψη. Η καταβολή των μισθών στον ιδιωτικό τομέα σε πολλές περιπτώσεις καθυστερεί για μήνες.  

Χρειάζεται διέξοδος από το αδιέξοδο. Μία συμφωνία χωρίς μειώσεις μισθών, συντάξεων και άρση του περιορισμού των απολύσεων. Αλλά μία τολμηρή συμφωνία που θα οδηγήσει σε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται ο τόπος. Σε εξοικονομήσεις πόρων μέσω ενοποίησης των ασφαλιστικών ταμείων. Σε κατάργηση των υπερβολικών πρόωρων συνταξιοδοτήσεων. Σε μία συνολική δίκαιη φορολογική μεταρρύθμιση με ένα σταθερό φορολογικό σύστημα με προοδευτική κλίμακα.

Αυτό το σύστημα πρέπει να αντικαταστήσει τον άδικο ΕΝΦΙΑ. Με τομές παντού. Με κατάργηση στην πράξη του συστήματος των πελατειακών σχέσεων. Η προηγούμενη κυβέρνηση δυστυχώς για την χώρα αυτοπαγιδεύτηκε στο successstory,σε ένα τεχνητό κλίμα ευφορίας. Η σημερινή κυβέρνηση δεν πρέπει να αυτοπαγιδευτεί στη πιστή τήρηση του Προγράμματος της Θεσσαλονίκης. Όταν κυβερνάς, αντιμετωπίζεις νέες καταστάσεις και προσαρμόζεσαι χωρίς βέβαια να πηγαίνεις σε μία αντίθετη κατεύθυνση από το πρόγραμμα σου. Για τον λόγο αυτό όταν έχεις νωπή λαϊκή εντολή λύνεις τα προβλήματα και δεν προχωρείς σε δημοψηφίσματα στις πρώτες δυσκολίες χωρίς μάλιστα να λαμβάνεις θέση. 

Κρίσιμο ζήτημα είναι το μη βιώσιμο δημόσιο χρέος της χώρας. Χρειάζεται άμεσα αναδιάρθρωση του και απομείωση του με συμφωνημένες και όχι μονομερείς ενέργειες με τους εταίρους. Αν δεν επιλυθεί το θέμα αυτό μακροπρόθεσμα τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας δεν θα αντιμετωπιστούν.

Σήμερα, όχι αύριο, πρέπει να ξεφύγουμε οριστικά από τις παθογένειες του ελληνικού πολιτικού και κομματικού συστήματος, γιατί σε αντίθετη περίπτωση η κρίση δεν θα ξεπεραστεί. Να λέμε αλήθειες χωρίς να μετράμε το κομματικό κόστος. Να παρουσιασθεί και να εφαρμοσθεί στην χώρα μας αυτό το ευρύ πλέγμα διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων σε όλους τους τομείς που θα αλλάξει τη χώρα. Αφορά πρωτίστως τους πολίτες της χώρας και όχι τους εταίρους.  Για να γίνουν όμως οι μεταρρυθμίσεις απαιτείται άμεσα και η διαμόρφωση ενός εθνικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης. Όμως και αυτό το θέμα δεν έχει προχωρήσει μέχρι σήμερα. Υπάρχει η δικαιολογία της αγωνιώδους προσπάθειας εξεύρεσης λύσης με τους εταίρους. Όμως χρειάζεται προσοχή γιατί και η προηγούμενη κυβέρνηση εγκλωβίστηκε στις ατέρμονες διαπραγματεύσεις και ένα πρόγραμμα βιώσιμης ανάπτυξης τελικά ποτέ δεν παρουσιάσθηκε. Σήμερα, όχι αύριο, πρέπει να υπάρξει ένα οριζόντιο πρόγραμμα καταπολέμησης της ανεργίας. Είναι απαραίτητος ο συντονισμός δηλαδή όλων των Υπουργείων με αυτό τον στόχο. 

Για να ξεπεραστεί η οικονομική και η κοινωνική κρίση χρειάζονται, τόσο η ύπαρξη συμφωνίας και η επίλυση του προβλήματος χρηματοδότησης της χώρας, όσο και η καταπολέμηση της ανεργίας με ένα νέο υγιές παραγωγικό μοντέλο ανάπτυξης. 

Η υπέρβαση της κρίσης απαιτεί συμφωνία και σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης.

* Θανάσης Θεοχαρόπουλος - Μέλος Κ.Ε. και Υποψήφιος Πρόεδρος Δημοκρατικής Αριστεράς