Μένει Ελλάδα ο Κουβέλης

Ακόμη και ενόσω βρίσκεται στην Αθήνα, ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ συνεχίζει να έχει διεθνείς συνομιλητές.
matrix24.gr

Μόνο χθες, ο Φώτης Κουβέλης επισκέφθηκε δύο πρέσβεις ευρωπαϊκών χωρών, της Ισπανίας και της Γερμανίας. Σύμφωνα με την ενημέρωση που παρέσχε η ΔΗΜΑΡ, αμφότεροι οι συνομιλητές του Φώτη Κουβέλη εξήραν την σταθερότητα που προσδίδει στο κυβερνητικό σχήμα η συμμετοχή του κόμματός του, ενώ αντάλλαξαν απόψεις σε πολύ καλό κλίμα. Πάντως ο Neo ρώτησε και έμαθε ότι αυτές οι επαφές εντάσσονται απλώς στο πλαίσιο των επιθυμιών του Φώτη Κουβέλη να έχει ενημέρωση για ευρωπαϊκές χώρες «από πρώτο χέρι». Μ’ άλλα λόγια, δεν ετοιμάζεται νέα ευρωπαϊκή περιοδεία προσώρας.

Ενοχλήσεις Μαξίμων

Του Παντελή Μπουκάλα , kathimerini.gr

Εχει γούστο ν’ ακούς την ίδια είδηση από δέκα πομπούς ή αναμεταδότες, ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς, σχεδόν με την ίδια φρασεολογία και πάντως με το ίδιο ύφος της μοναδικότητας. Ενώ είναι φανερό πως η αρχική πηγή είναι η ίδια, η οποία φρόντισε να κάνει δέκα τηλεφωνήματα ή να δουλέψει με τη γνωστή μέθοδο του ρουλεμάν, ακούς δέκα ανθρώπους να σε διαβεβαιώνουν για την αποκλειστικότητά τους, ζητώντας επιβράβευση. Ακούσαμε λοιπόν από δέκα «αποκλειστικές» φωνές αυτό που ήδη ξέραμε ή θα μπορούσαμε άνετα να υποθέσουμε. Οτι «ενοχλήθηκαν στου Μαξίμου» πληροφορούμενοι πως ο κ. Ρουπακιώτης δήλωσε ότι υπάρχει πεδίο σύγκλισης ανάμεσα στην πρόταση του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ για το αντιρατσιστικό και στα «συμπληρωματικά» ή «εκσυγχρονιστικά» άρθρα που κατέβασε άρον άρον η Ν.Δ. Περισσότερες λεπτομέρειες δεν έγιναν γνωστές. Δεν ξέρουμε λοιπόν αν η ενόχληση σχετίζεται με τον τύπο ή την ουσία, με το ότι δηλαδή ο υπουργός μίλησε χωρίς να πάρει άδεια κατόπιν αιτήσεως ή με το τι ακριβώς είπε, θέλοντας να συγκεράσει τις απόψεις των δύο κυβερνητικών στρατοπέδων. Η αλήθεια είναι πως η «ενόχληση στου Μαξίμου» τυγχάνει παλιό έθιμο, που το τίμησαν όλοι οι πρωθυπουργοί στο πέρασμα του χρόνου. Θαρρείς και νιώθουν Μάξιμοι, αναθέτουν στους εκπροσώπους τους το χρέος να μας πληροφορούν με διαρροές για τη διακύμανση των συναισθημάτων τους: ενόχληση/δυσφορία/θυμός/οργή κ.ο.κ. Και πρέπει έπειτα εμείς να γινόμαστε ερμηνευτές όχι λόγων και απόψεων, αλλά υποτιθέμενων αισθημάτων. Είναι παράδοξο πάντως να ενοχλούνται οι του Μαξίμου από όσα συμβιβαστικά είπε ο υπουργός και όχι από τους σκληρούς χαρακτηρισμούς του κ. Βενιζέλου για τα νεοδημοκρατικά άρθρα, για την προχειρότητα και την αντιφατικότητά τους. Εστω και παρακινημένος από την αγωνία του να περισώσει το κόμμα του ή να καταστήσει διακριτές τις διαφορές του από τη Ν.Δ., ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ χρησιμοποιεί σκληρό και ενίοτε ειρωνικό λεξιλόγιο όταν αναφέρεται στον μείζονα κυβερνητικό εταίρο. Δεν υστερεί ως προς αυτό η ΔΗΜΑΡ, αν και τουλάχιστον ο κ. Ρουπακιώτης, ως στοχοποιηθείς, θα ανέμενε ευλόγως εκδηλωτικότερη τη συμπαράστασή της στο πρόσωπό του. Αλλά φαίνεται πως αυτά προκαλούν μη ανακοινώσιμη δυσφορία στο πρωθυπουργικό περιβάλλον. Μακάρι να τους ενοχλούσαν άλλα πράγματα στου Μαξίμου. Για παράδειγμα, οι κατηγορίες της Ευρωπαϊκής Ενωσης για την αντιρατσιστική αδράνεια της ελληνικής πολιτείας. Ή οι εις βάρος της καταγγελίες από διεθνείς οργανισμούς προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και μια και όλες οι ελπίδες ανάκαμψης ξαναφορτώθηκαν στον τουρισμό, υπολογίζουν άραγε οι κυβερνητικοί την πιθανότητα να εκδώσουν οι ΗΠΑ, η Βρετανία, η Γαλλία, η Ολλανδία ταξιδιωτική οδηγία, με την οποία να συνιστούν στους έγχρωμους πολίτες τους να αποφεύγουν την Ελλάδα για να μη βρεθούν ξυλοκοπημένοι απ’ όσους αναβιώνουν κάπως ιδιόμορφα τα θέσμια της φιλοξενίας;

Λίστα γάμου

 Κέζα Λώρη , tovima.gr

 

Οι πιο τυχεροί από τους μεγαλοκαταθέτες είναι εκείνοι που παντρεύτηκαν. Μιλάμε για εκείνους που βρέθηκαν με πολλά μηδενικά σε τράπεζες του εξωτερικού και κλήθηκαν με εγκύκλιο να επιστρέψουν τα κεφάλαια στη χώρα. Επινοήθηκε ένας μικροφόρος, από 3%  ως 5% και καταγράφηκαν όλες οι πιθανές περιπτώσεις: να έχεις λεφτά από βαπόρια, ως εφοπλιστής ή να έχεις λεφτά από γάμο, ως νιόπαντρος.

Οι μεγαλοκαταθέτες εξωτερικού που θα προσκομίσουν ληξιαρχική πράξη γάμου δικαιολογούν τις καταθέσεις τους. Το υπουργείο Οικονομικών με αυτόν τον τρόπο αναγνωρίζει την παραδοσιακή γαλαντομία της ελληνικής οικογένειας. Εκατό χιλιάρικα η μια θεία, εκατό χιλιάρικα ο νονός, μαζεύονται τα εκατομμύρια. Ετσι είναι. Στην ελληνική οικογένεια είναι σύνηθες αντί για μίξερ ή πλυντήριο ο συγγενής και ο φίλος να στέλνουν το δώρο σε λογαριασμό στην Ελβετία. 

Παρατηρείται λοιπόν η εξής παραδοξότητα: Η Ολομέλεια της Βουλής να ψηφίζει τη διεύρυνση του κατηγορητηρίου εναντίον του Γιώργου Παπακωνσταντίνου, με το αδίκημα της απιστίας στην υπηρεσία σε βαθμό κακουργήματος, για την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ. Από την άλλη πλευρά όμως η λίστα Λαγκάρντ να αντιμετωπίζεται σαν κάποια αδιάφορη λίστα γάμου. Δεν έχει εισπραχθεί τίποτε από εκεί.

Από κατηγορητήρια λοιπόν πάμε καλά. Στους ελέγχους υστερούμε λίγο. Αυτή τη στιγμή ελέγχονται άτομα που δεν μπορούν να δικαιολογήσουν στο εξωτερικό καταθέσεις από 30 έως 100 εκατομμύρια ευρώ. Πρόκειται για περίπου 20 πρόσωπα (αγρότες, επιχειρηματίες) που έκαναν δηλώσεις εισοδήματος για λύπηση, στα όρια της φτώχιας. Εν ολίγοις από τον Οκτώβριο του 2010, όταν έφτασε η λίστα στην Ελλάδα ως τον Ιούνιο 2013, το ελληνικό δημόσιο δεν έχει εισπράξει ούτε ένα κέρμα από την υπόθεση. 

Ο Γ. Παπακωνσταντίνου ήταν σαφής στη Βουλή. Ο ίδιος δεν  έκανε τίποτε όμως το αυτό συνέβη με τον επόμενο υπουργό Οικονομικών. Αντιγράφουμε από την ομιλία του: 

«Και γιατί δεν σήκωσε το τηλέφωνο ο κ. Βενιζέλος; Ή γιατί δεν με ρώτησε στο περιθώριο των αναρίθμητων συσκέψεων που βρεθήκαμε από κοινού “πού τα βρήκες αυτά τα στοιχεία που έδωσες στο Διώτη και δεν ξέρουμε τώρα τι να τα κάνουμε”; Ή αν δεν ήθελε να ρωτήσει εμένα γιατί δεν ρώτησε την κυρία Λαγκάρντ με την οποία είχε τακτικές συναντήσεις στα Συμβούλια Υπουργών Οικονομικών εν πάση περιπτώσει; Και καθώς αναφέρομαι στον κ. Βενιζέλο ο οποίος είχε στη διάθεσή του επί τόσους μήνες το περίφημο USB, πιστεύοντας – όπως ισχυρίζεται - ότι πρόκειται για αντίγραφο και ότι το ΣΔΟΕ συνεχίζει την έρευνα, υπάρχει ένα απλό ερώτημα: τι ακριβώς έκανε ο ίδιος για τη λίστα αυτή; Ζήτησε ποτέ ενημέρωση επί τόσους μήνες από τον κ. Διώτη για την πορεία των ερευνών;» 

Την κατανοούμε την ολιγωρία. Πού να τρέχουν στις Ελβετίες, πού να κάνουν ελέγχους, να τα βάζουν με γνωστούς επιχειρηματίες, να ελέγχουν άλλους πολιτικούς. Υπάρχουν απλές λύσεις. Φόρος αλληλεγγύης για τα κορόιδα που δηλώνουν εισόδημα, επιπλέον φόρος στα ακίνητα - να έτσι κλείνουν οι δημοσιονομικές τρύπες.   

To Σκίτσο της ημέρας

Του Πάνου Μαραγκού , ΕΘΝΟΣ

«Φρένο» στους πλειστηριασμούς ακινήτων από την κυβέρνηση Λέτα

Η κυβέρνηση θα αυξήσει το όριο οφειλής (σήμερα είναι 20.000 ευρώ) για την κατάσχεση ακινήτων   (Φωτογραφία:  ΑΠΕ )

Ρώμη, Ιταλία , in.gr

Την κατάργηση του πλειστηριασμού ακινήτων λόγω ανείσπρακτων οφειλών προς το Δημόσιο δρομολογεί η ιταλική κυβέρνηση υπό τον Ενρίκο Λέτα, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Corriere della Sera.

Το κράτος θα προχωρεί σε κατάσχεση σε περιπτώσεις μεγάλων οφειλών, αλλά τα ακίνητα θα παραμένουν στο «ψυγείο» και εφόσον καταβληθεί η οφειλή οι πολίτες θα μπορούν να ανακτούν πλήρως τα περιουσιακά στοιχεία τους.

Όπως γράφει η εφημερίδα του Μιλάνου ο νέος κανονισμός για την είσπραξη των οφειλών προς το Δημόσιο βρίσκεται ήδη σε προχωρημένη φάση επεξεργασίας και τις προηγούμενες ημέρες πραγματοποιήθηκε σύσκεψη για να καθοριστούν σημαντικές λεπτομέρειες.

Η κυβέρνηση Λέτα επιθυμεί να ακολουθήσει τις υποδείξεις της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της ιταλικής Βουλής: σε ό,τι αφορά τα ακίνητα ιδιωτών ή επιχειρήσεων, σύμφωνα με την Corriere, το κράτος θα μπορεί σε περίπτωση μεγάλων οφειλών να προχωρεί σε κατάσχεση, αλλά όχι σε πώληση μέσω πλειστηριασμού για την κάλυψη των ανείσπρακτων οφειλών.

Τα ακίνητα αυτά, κατά τις μέχρι τώρα πληροφορίες, θα παραμένουν στην ιδιοκτησία του ιταλικού Δημοσίου μέχρι να καταβάλει ο οφειλέτης το ποσό που χρωστά στο κράτος. Στη συνέχεια, οι πολίτες θα μπορούν να ανακτούν πλήρως τα περιουσιακά στοιχεία τους.

Βάσει της σημερινής νομοθεσίας, η κατάσχεση του ακινήτου προβλέπεται για χρέη που ξεπερνούν τις 20.000 ευρώ. Η κυβέρνηση Λέτα προτίθεται, παράλληλα, να αυξήσει το συγκεκριμένο όριο.

Με την κατάργηση των πλειστηριασμών, σύμφωνα με τους σχολιαστές, θα μπορέσουν να περιορισθούν ακραία φαινόμενα, όπως αυτοκτονίες ανέργων και επιχειρηματιών που αδυνατούν τα πληρώσουν τις οφειλές τους.

Η κυβέρνηση ετοιμάζεται, επίσης, να αυξήσει τον συνολικό αριθμό των δόσεων που μπορεί να ζητήσει ο κάθε φορολογούμενος για να ρυθμίσει την αποπληρωμή των οφειλών του προς το Δημόσιο. Σήμερα, οι ρυθμίσεις αυτές μπορούν να φθάνουν έως και τους 72 μήνες, ενώ στο μέλλον αναμένεται να υπάρξει μεγαλύτερη «ελαστικότητα».

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΔΗΜΑΡ: Δεν δεχόμαστε νέα μέτρα σε βάρος των μισθωτών

«Η παραδοχή του ΔΝΤ για λάθη στο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής ενισχύει το αίτημα ουσιαστικών αλλαγών», αναφέρει σε σημερινή της ανακοίνωση η Δημοκρατική Αριστερά. Λέει «όχι» σε νέες επιβαρύνσεις για τους μισθωτούς.
matrix24.gr

«Πρέπει να υπάρξει τροποποίηση  μέτρων που αποδείχθηκε ότι δεν αποδίδουν όπως η υπερφορολόγηση», αναφέρει η ΔΗΜΑΡ και ζητεί μειώσεις του ΦΠΑ στην εστίαση και του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανση.
Παράλληλα, στέλνει μήνυμα ενόψει των νέων μέτρων, υπογραμμίζοντας ότι δεν θα δεχθεί να ληφθούν σε βάρος των μισθωτών. «Η δημοσιονομική προσαρμογή πρέπει να συνδεθεί με την ανάπτυξη και την απασχόληση», σημειώνει το συγκυβερνών κόμμα, ζητώντας ευρωπαϊκή ενίσχυση για αναπτυξιακές παρεμβάσεις και προώθηση των μεταρρυθμίσεων στο κράτος και την οικονομία.

Καταδίκη της Ελλάδας για τον Ασωπό

Γιώργος Κεραμιτζόγλου

Δημοσίευση: 05/06/2013  , skai.gr

Καταδικαστική ήταν η απόφαση της Επιτροπής των Κοινωνικών Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης προς την Ελλάδα για τη ρύπανση του Ασωπού ποταμού. 

Στην απόφαση τονίζεται ότι η Ελλάδα παραβιάζει το δικαίωμα στην υγεία των κατοίκων των Οινοφύτων από τη βιομηχανική ρύπανση. Σύμφωνα με την απόφαση, η Ελληνική Πολιτεία δεν πήρε επαρκή μέτρα για να αντιμετωπίσει τις καταστροφικές επιπτώσεις πάνω στην υγεία των πολιτών από την ρύπανση του Ασωπού.

Την προσφυγή είχε καταθέσει στο Συμβούλιο της Ευρώπης, η Διεθνής Ομοσπονδία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Σύμφωνα με την απόφαση, η Ελληνική Πολιτεία δεν πήρε τα ενδεικνυόμενα επαρκή μέτρα για να ελαχιστοποιήσει είτε να μειώσει της καταστροφικές επιπτώσεις πάνω στην υγεία των πολιτών, με την εξεταζόμενη περιβαλλοντική ρύπανση και δεν ενέργησε έτσι ως όφειλε (κατά νόμο) ώστε ο κόσμος των περιοχών να απολαμβάνει το δικαίωμα της προστασίας της υγείας του». Αποδέχεται τελικά ότι: οι Ελληνικές Κυβερνήσεις έκαναν παράβαση του άρθρου 11 της σύμβασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συγκεκριμένα το μέρος Ι οπού ορίζεται ότι: «ο καθένας έχει το δικαίωμα να επωφεληθεί και να προστατεύεται από μέτρα που θα του επιτρέπουν να απολαμβάνει την μεγίστη δυνατή προστασία της υγείας του» και το μέρος ΙΙ που αναφέρει:
«Με την στόχευση της διασφάλισης επιτυχημένων ενεργειών, σε σχέση με το δικαίωμα προστασίας της υγείας, τα κράτη μέλη, υποχρεούνται ,σε συνεργασία είτε και ανεξάρτητα, δημόσιοι και ιδιωτικοί οργανισμοί, να παίρνουν τα κατάλληλα μέτρα ώστε: μεταξύ άλλων: 1. Να απομακρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο τον κίνδυνο για την υγεία. 2. Να παρέχουν συμβουλευτικές και εκπαιδευτικές υπηρεσίες, για την προαγωγή της υγείας και την εμψύχωση των πολιτών, να ανταποκρίνονται στα θέματα προστασίας υγείας. 3. Να προλαμβάνουν όσο το δυνατόν περισσότερο ,επιδημικές, ενδημικές και άλλες ασθένειες, καθώς και ατυχήματα.» 

Ερευνα: Οι Ελληνες στρέφονται στα ελληνικά προϊόντα, τα θεωρούν πιο ασφαλή και ποιοτικά

06.06.2013 , iefimerida.gr

Σαφή προτίμηση στα ελληνικά προϊόντα, τα οποία συνδέει με την στήριξη της ελληνικής οικονομίας και τη μείωση της ανεργίας δείχνει ο Έλληνας καταναλωτής. Επιπλέον, παρότι έχει περιορίσει τις αγορές του λόγω των περικοπών που έχουν υποστεί τα εισοδήματά του θα συνεχίσει να αγοράζει περισσότερο «ελληνικά».
Στα παραπάνω συμπεράσματα καταλήγει πανελλαδική έρευνα που διεξήγαγαν από κοινού το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας τη χρονική περίοδο Απριλίου και Μαΐου 2013, σε μια προσπάθεια να ανιχνεύσουν την αγοραστική συμπεριφορά και τις αντιλήψεις των καταναλωτών σχετικά με τα ελληνικά προϊόντα. Σύμφωνα με την έρευνα, επτά στους δέκα καταναλωτές απαντούν πως προτιμούν τα ελληνικά προϊόντα, ενώ το ποσοστό αυτό ανεβαίνει σε 9 στους 10 όταν βρεθούν μπροστά στο ράφι του σούπερ μάρκετ και καλούνται να επιλέξουν μεταξύ ελληνικού και εισαγόμενου.
Μεγαλώνει το κίνημα υπέρ των Ελλήνων παραγωγών

Ενα μεγάλο ποσοστό (45%) προτιμάει τα ελληνικά προϊόντα από την αρχή της κρίσης (2008), ενώ εξίσου μεγάλο ποσοστό (37,2%) αγοράζει «ελληνικά» τον τελευταίο χρόνο, απόδειξη ότι μεγαλώνει το κίνημα υπέρ των Ελλήνων παραγωγών. Την ίδια στιγμή, η συντριπτική πλειονότητα (95%) επιθυμεί να υπάρχει επίσημο σήμα για τα προϊόντα ελληνική κατασκευής και να αναγράφεται καθαρά η χώρα προέλευσης, ενώ θέλει να βλέπει περισσότερα ελληνικά προϊόντα στα ράφια των σούπερ μάρκετ.
Οι καταναλωτές σε ποσοστό 57% θεωρούν ότι τα ελληνικά προϊόντα προσφέρουν μεγαλύτερη ασφάλεια, ενώ σε ποσοστό 61% υποστηρίζουν ότι έχουν καλύτερη ποιότητα. Το 94% απαντά πως θα συνεχίσει να αγοράζει «ελληνικά» και στο μέλλον, ενώ 88% επισημαίνει ότι επιλέγοντας ντόπιους παραγωγούς, στηρίζει την ελληνική οικονομία.
Περαιτέρω, ο Έλληνας καταναλωτής θεωρεί εξαιρετικά σημαντική την εξωστρέφεια των ελληνικών προϊόντων, την σπουδαιότητα της αγροτικής παραγωγής, την αξιοποίηση των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας και την ανασυγκρότησης της εγχώριας παραγωγής. Να σημειωθεί ότι η έρευνα έγινε σε δείγμα 1.860 καταναλωτών σε πανελλαδικό επίπεδο με τη χρήση δομημένου ερωτηματολογίου. Τον σχεδιασμό και τον συντονισμό της έρευνας είχαν ο καθηγητής Γεώργιος Μπάλτας και ο επίκουρος καθηγητής Προκόπης Θεοδωρίδης, σύμφωνα με το Εθνος.

Το μπλόκο στον Αλέξη

 Κώστας Σπυρόπουλος , protagon.gr

Διάβαζα την καταγγελία της Ομοσπονδίας Εργαζομένων Μεταλλείων-Λιγνιτορυχείων-Λατομείων Ελλάδας κατά του Αλέξη Τσίπρα και έτριβα τα μάτια μου. Με έπιασαν οι αμφιβολίες και τα φαντάσματα του παρελθόντος. «Λες να ‘χουμε να κάνουμε με συνδικαλιστές τύπου Τάκου Μακρή; Μην είναι τίποτα βαλτοί;». Εψαξα και κατάλαβα ότι είναι εργάτες από κείνους που «δένουνε τ΄ ατσάλι». Πιο εργάτες στη σημερινή αποβιομηχανοποιημένη Ελλάδα, δε γίνεται.
Αναγκάστηκαν οι άνθρωποι, για να τον συναντήσουν, να στήσουν μπλόκο με αυτοκίνητα. Ολόκληρο βολ πλανέ στήθηκε για να μη συμπέσει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ με τους μεταλλωρύχους, αλλά μάταια. Μοιρασμένοι σε ομάδες οι εργάτες με τις οικογένειές τους κατάφεραν να πέσουν φάτσα-κάρτα μαζί του. Αριστερό αρχηγό αντιπολίτευσης να αποφεύγει να συναντήσει εργάτες, δε μου έχει ξανατύχει. Ναι, ο Ντ’ Αλέμα είχε πρόβλημα με τους απεργούς της Parmalat, αλλά ήταν πρωθυπουργός και είχε την καυτή πατάτα στα χέρια του. Το ίδιο και ο Ροκάρ με τη CGT της Renault. Αλλά Αριστερός, άχραντος και αμόλυντος της ευθύνης να παίρνει κυβερνητικές αποφάσεις, να έρχεται αντιμέτωπος με βιομηχανικούς εργάτες, πρέπει να είναι πανευρωπαϊκό ρεκόρ. Για την Νιγηρία δεν ξέρω. Δεν κατέχω τη σχετική παρτιτούρα να πω το Κάντο Χενεράλ στη Λίγκουαφράγκα.
Εκτός από τα γραπτά των συνδικαλιστών είδα στα αυτοσχέδια βίντεο τους ίδιους τους εργάτες και τις οικογένειές τους να λένε στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ «πρέπει να βρούμε μια λύση. Και η επένδυση να γίνει και το περιβάλλον να προστατέψουμε. Νέος άνθρωπος είσαι. Αριστερός είσαι. Κάνε κάτι». Τα είδα κι έμεινα σύξυλος. Περίμενα κάτι να ακούσω από τον νέο και τον Αριστερό. Επιτέλους, μίλαγαν ελληνικά. Δεν ήταν διαδηλωτές στη Μαδρίτη. Εκείνος ακούγεται να λέει οτι «υπάρχει και η άλλη πλευρά, η τοπική κοινωνία», αλλά να μη λέει λέξη στη γυναίκα που του φώναξε «Εμείς εργάτες είμαστε. Δεν είμαστε η άλλη πλευρά. Κοινωνία είμαστε εμείς και τρέμουμε αν θα γυρίσουν τη νύχτα οι άντρες μας στο σπίτι ζωντανοί». Εκείνος, όμως, δεν απάντησε μπροστά τους. Λίγο αργότερα μιλώντας στην Ιερισσό, με τους εργάτες απόντες, τους αποκάλεσε «ομήρους της εργοδοσίας και της κυβέρνησης». Από κάτω τους έλεγαν «πουλημένους».
Να' χει μετρήσει ότι αυτοί που δεν θέλουν τον χρυσό στις Σκουριές είναι πιο πολλοί από όσους θέλουν να δουλέψουν; Ό,τι και να σας πω, θα σας γελάσω. Με αυτό που δεν μπορώ να γελάσω είναι να βλέπω εργάτες μεροκαματιάρηδες και οικογενειάρχες να εκλιπαρούν δύο δράμια λογικής και, αντί απαντήσεως, να τους αποκαλούν «ομήρους». Σε λίγο θα τους πουν και "λούμπεν προλεταριάτο".

Μαρτυρία: Δικηγόρος επισκέφθηκε τον πελάτη της στο τμήμα και βρέθηκε κλειδωμένη στα κρατητήρια

• Καλυβιώτου Μαρία06.06.2013 , avgi.gr

Διαβάστε τη συγκλονιστική μαρτυρία που έδωσε στην AvgiOnline η δικηγόρος, Ηλέκτρα Κούτρα, για την βίαιη κράτησή της στο Α.Τ. Πλατείας Δημοκρατίας, στη Θεσσαλονίκη, την ώρα που εκτελούσε τα καθήκοντά της, προς υπεράσπιση διεμφυλικής πελάτισσάς της. Στη διήγηση της προέδρου της Ελληνικής Δράσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, διαφαίνεται η τρομοκράτηση, η βία και η κατάχρηση εξουσίας με την οποία ήρθε αντιμέτωπη. Η υπόθεσή της, ωστόσο, παρουσιάζει ευρύτερο ενδιαφέρον, καθώς φανερώνει σημαντικότατες παραβάσεις που τελούνται από άνδρες της ασφάλειας σε βάρος πολιτών, εγείροντας για μια ακόμη φορά το ζήτημα της ατιμωρησίας στον αστυνομικό κλάδο.
Η μαρτυρία: Το χρονικό της τρομοκράτησης και της αυθαιρεσίας
Βρισκόμουν στη Θεσσαλονίκη, καθώς είχα μία δίκη, όταν ενημερώθηκα από τη Μαρίνα Γαληνού, πρόεδρο του Σωματείου Υποστήριξης Διεμφυλικών, ότι τις τελευταίες πέντε ημέρες γίνονται αθρόες προσαγωγές. Διεμφυλικά άτομα φοβούνται να βγουν από το σπίτι τους, επειδή ελέγχονται από την αστυνομία και αν διαπιστωθεί ότι έχουν γυναικεία όψη και ανδρική ταυτότητα, προσάγονται και παραμένουν 3-5 ώρες στα τμήματα, ενώ υποψιάζονται ότι σχηματίζονται και δικογραφίες σε βάρος τους, ότι δήθεν παρενοχλούν περαστικούς. Τις σταματούν ακόμη και ενώ οδηγούν τα αυτοκίνητά τους, στο βενζινάδικο, κρατούνται και δεν λαμβάνουν ποτέ ενημέρωση για τα αίτια στέρησης της ελευθερίας τους.
Ζήτησαν, λοιπόν, να συγκεντρωθούν και να τις ενημερώσω για τα δικαιώματά τους. Η συνάντηση έληξε κατά τις 22:30 και μου ανέθεσαν την υπόθεση, καθώς δεν ήξεραν καν για ποιον λόγο προσάγονται. Όλες είχαν προσαχθεί 2-4 φορές, τις τελευταίες 5 ημέρες! Τους ζήτησα αν τυχόν συμβεί κάτι σε κάποια από αυτές, να με πάρουν τηλέφωνο, να έρθω και να καταλάβω για ποιον λόγο στερούνται επαναλαμβανόμενα την ελευθερία τους, έστω και προσωρινά.
Ούτε 1,5 ώρα μετά, ξαναπροσήγαγαν τη μία, την ώρα που πήγε να πάρει τσιγάρα. Ενημερώθηκα για το γεγονός και τηλεφώνησα στο τμήμα. Μίλησα με τον αξιωματικό υπηρεσίας και τον ρώτησα για ποιον λόγο κρατείται η προσαχθείσα. Μου απάντησαν ότι δεν γίνεται να με ενημερώσουν από το τηλέφωνο.
Πήγα στο τμήμα, μαζί με δύο ακόμη γυναίκες. Εκεί αρνήθηκαν να μας αφήσουν να ανέβουμε, με τη δικαιολογία ότι απαγορεύεται η προσέλευση στο Αστυνομικό Τμήμα μετά τη δύση του ηλίου. Επέμεινα, ζήτησα να κατέβει ο αξιωματικός υπηρεσίας, ο οποίος μου αρνήθηκε την είσοδο με την ίδια δικαιολογία, παρ' όλο που επέδειξα τη δικηγορική μου ταυτότητα και ενημέρωσα ότι υπερασπίζομαι μία από τις κρατούμενες. Αναγκάστηκα να καλέσω το 100. Ανέφερα στους αστυνομικούς την ιδιότητά μου, το όνομα του πελάτη μου και ότι μου απαγορεύεται η επικοινωνία με αυτόν.
Τότε, ο αξιωματικός υπηρεσίας με έπιασε από το μπράτσο και είπε "δεν σας απαγορεύω την επικοινωνία" και αρχίσαμε να ανεβαίνουμε τις σκάλες. Οι άλλες δύο αφέθηκαν στην είσοδο.
Με το που ανεβαίνουμε, ο αξιωματικός υπηρεσίας λέει: "Κάνεις μαγκιές, ε; Τώρα θα πας στο αυτόφωρο". Θεώρησα ότι αστειεύεται και του είπα ότι ο συνήγορος δεν μπορεί να συλλαμβάνεται κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Με το που ανεβήκαμε, ακριβώς απέναντι ήταν το κρατητήριο και ο πελάτης μου.
Ο αξιωματικός ζήτησε ταυτότητα και έδωσα την δικηγορική. Μετά ζήτησε και την πολιτική. Τις παίρνει και όπως ξεκίνησα να μιλάω με τον πελάτη που ήταν πίσω από τα κάγκελα, επιστρέφει, ξεκλειδώνει την πόρτα και με σπρώχνει βίαια μέσα, με κλειδώνει και μου λέει "μέσα κι εσύ".
Μέσα στο κρατητήριο ήταν πολλές γυναίκες, και το τρανσέξουαλ άτομο που εκπροσωπούσα. Θορυβήθηκε και ο πελάτης μου, αφού έβλεπε ότι έβαλαν κι εμένα, τη δικηγόρο του, στο κρατητήριο. Εγώ, σοκαρισμένη. Στο χώρο ήταν αρκετοί αστυνομικοί. Ήμουν ένα ράκος, επειδή ήμουν εκεί για να υπερασπιστώ δικαιώματα, δεν μπορούσα να δείξω ότι είχα καταβληθεί. Διαμαρτυρόμουν λέγοντας ότι αυτό που συμβαίνει αποτελεί τον ευτελισμό μου, ως λειτουργού της δικαιοσύνης και δεν μπορεί να συμβαίνει σε μια δημοκρατική κοινωνία.
Απευθυνόμουν και στους υπόλοιπους θυμίζοντας ότι έχουν ορκιστεί να προασπίζονται τα δικαιώματα του πολίτη και όχι να συγκαλύπτουν και ότι πράξεις όπως αυτή είναι που έχουν δημιουργήσει χάσμα ανάμεσά στον πολίτη και την αστυνομία. Ζητούσα να αφεθώ ελεύθερη, ή τουλάχιστον να μου γίνει γνωστός ο λόγος της κράτησής μου. Κάποιοι με χλεύαζαν και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, μετά από περίπου 15-20 λεπτά ήρθε ο αστυνομικός και με ξεκλείδωσε.
Του είπα ότι δεν φεύγω αν δεν μάθω το λόγο κράτησης: Τότε, μου απαντάει ότι "εσύ ήθελες να μπεις μέσα, μόνη σου". Γυρίζει στους αστυνομικούς και λέει "έτσι παιδιά;". Ένευσαν καταφατικά και δύο από αυτούς είπαν "ναι, ναι". Τότε έσπασα και άρχισα να φωνάζω ότι αυτό είναι εγκληματικό και φέρνει τον πολίτη μακριά από την αστυνομία. Ότι ένιωθα σαν να βρίσκομαι εν τω μέσω εγκληματικής οργάνωσης. Ζήτησα να κάνω μήνυση και ρωτούσα ποιος θα την καταγράψει. Μου είπαν ότι δεν γίνεται, μου αρνήθηκαν το δικαίωμα για μήνυση. Απευθύνθηκα στους αστυνομικούς και ζήτησα τα στοιχεία τους. Δεν μου απάντησε κανείς, έχω μόνο του αξιωματικού υπηρεσίας.
Όταν επέμεινα, ο αξιωματικός μου είπε ότι "αν κάνεις μήνυση θα σου κάνω κι εγώ κι έχω πολλούς μάρτυρες". Εγώ είπα ότι θα την κάνω. Τελικά, ζήτησα να φύγω, αισθάνθηκα ότι θα με ξαναέκλειναν.
Ενώ συνήθως δεν παραιτούμαι, ένιωσα τέτοια τρομοκράτηση που αποφάσισα να φύγω.
Κατέβηκα κάτω, διατηρώντας την δύναμή μου αλλά με το που βγήκα από το τμήμα και μπήκα στο αυτοκίνητο, ένιωσα ξεκίνησα να κλαίω και δεν σταμάτησα μέχρι το πρωί. Με συνέτριψε. Ίσως επειδή είμαι ιδεαλίστρια και πιστεύω πολύ και στο ρόλο της αστυνομίας. Είναι πολύ κρίμα αυτό που συμβαίνει.
Πήγα στο τμήμα του Λευκού Πύργου και κατήγγειλα το περιστατικό, κατέθεσα μήνυση και μου πήραν κατάθεση. Με τάραξε ότι προκειμένου να καταθέσω, έπρεπε να ενημερωθεί το Αρχηγείο και μέσω αυτού, φαντάζομαι και ο μηνυόμενος. Αυτό με έκανε να νιώσω ανασφάλεια. Ποιος μηνυόμενος γνωρίζει πριν τη μήνυση ότι θα μηνυθεί; Όμως, οι αστυνομικοί στο δεύτερο τμήμα ήταν πάρα πολύ εντάξει και πραγματικά, με ανέχτηκαν, επειδή από το σοκ είχα αναπνευστικό θέμα. Συνέχεια είχα αναφιλητά και άργησα την κατάθεσή μου".
Η μήνυση
Η Ηλέκτρα Κούτρα έχει καταθέσει μήνυση σε βάρος του αξιωματικού υπηρεσίας, καθώς και κατά τεσσάρων από τους παρευρισκόμενους αστυνομικούς, οι οποίοι ήταν αρκετά περισσότεροι.
Τα αδικήματα για τα οποία μηνύεται ο αξιωματικός υπηρεσίας είναι: Περίπτωση βασανιστηρίου και άλλης προσβολής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (κακούργημα), κατάχρηση εξουσίας, κατακράτηση παρά το Σύνταγμα, παράνομη βία, απειλή, αρπαγή και απρόκλητη και έμπρακτη εξύβριση.
Οι υπόλοιποι που ήταν παρόντες στο περιστατικό μηνύονται για άμεση συνέργεια στα παραάνω αδικήματα, με πράξεις και κυρίως με παράλειψη.

Την πάτησαν οι παλαιοημερολογίτες

 , Σταύρος Θεοδωράκης, protagon.gr

Τον Μάιο του 2010 πλησίασα σε απόσταση αναπνοής τον Ερντογάν. Ήμουν στην Σμύρνη για τους «Πρωταγωνιστές», όταν πληροφορήθηκα ότι στο γήπεδο μπάσκετ θα γίνει «Γιορτή νεολαίας» με ομιλητή τον Τούρκο Πρωθυπουργό. Η ατμόσφαιρα θύμιζε προεκλογική Ελλάδα του 90. Τραπεζάκια με σημαίες και μύδια αχνιστά αντί για σουβλάκια. Μέσα στο γήπεδο ο Τούρκος Kίμων Κουλούρης προσπαθούσε να ξεσηκώσει τον κόσμο, ενώ οι τραγουδιστές έλεγαν ο καθένας από ένα σουξέ και αποχωρούσαν. Ένας μου θύμισε τον Ρόμπερτ Ουίλιαμς. Ζήτω η Ελλάδα - ζήτω η θρησκεία - ζήτω η Νέα Δημοκρατία.  Κορίτσια με μαντήλες, γριές με φερετζέδες αλλά και γυναίκες με άψογο μακιγιάζ. Και ήρθε όπως θα ερχόταν ο Ομπάμα. Από άλλη είσοδο τον περίμεναν, από άλλη είσοδο μπήκε. Τα κανάλια μαντρωμένα στην μέση του γηπέδου προσπαθούσαν να κάνουν δουλειά με τους τηλεφακούς. Και εγώ τυχαία βρέθηκα κοντά στην εξέδρα που καθόταν ο «σουλτάνος» και η «σουλτάνα». Εκείνος δεν χαμογελούσε και εκείνη ακολουθούσε συνεχώς το βλέμμα του. Λευκή μαντήλα - φαρδύ κουστούμι. Γόβες σεμνές - παπούτσια φρεσκοστιλβωμένα. Σαν παλαιοημερολογίτικο  ζευγάρι μετά την πρωινή λειτουργία. Μα μπορεί αυτός ο άνθρωπος να οδηγεί την Τουρκία στην ανάπτυξη;  Δηλαδή ξυπνάει το πρωί και λέει στην Εμινέ «να κάνουμε και μια τρίτη γέφυρα στο Βόσπορο αλλά να τους κόψουμε τα δημόσια φιλιά»; Και ο Κέβιν Κόστνερ πού κολλάει; Πως είναι δυνατόν δηλαδή την μια χρονιά να κάνεις διαφημιστική καμπάνια με το πονηρό χαμόγελο του Κόστνερ και την επόμενη να συνιστάς στις τουρκάλες αεροσυνοδούς να αποφεύγουν τα κόκκινα κραγιόν;

Πριν ένα μήνα που ήμουν πάλι στην Τουρκία προσπάθησα να λύσω το σταυρόλεξο. Παντού «ανάπτυξη» αλλά και παντού τζαμιά (63.000 το 1988, 82.000 το 2012). «Oι μιναρέδες απειλούν την Πόλη», έγραψα,  χωρίς βέβαια να μπορώ να φανταστώ ότι τα εργοτάξια στους δρόμους θα γινόντουσαν πολύ σύντομα αποθήκες πυρομαχικών για τους εξεγερμένους.

Το θέμα όμως είναι γιατί ο φοβερός και τρομερός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν - ο άνθρωπος που έβαλε τα δύο πόδια των στρατηγών σε ένα παπούτσι και πήρε τα όπλα από τους Κούρδους, χωρίς να απελευθερώσει καν τον Οτσαλάν- την πάτησε από μια εκατοστή πιτσιρικάδες και μερικές μανάδες που δεν ήθελαν να πέσουν τα λίγα δέντρα της πλατείας Ταξίμ; Ο «εφέντης» την πάτησε γιατί ήταν παλιομοδίτης. Κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί έβλεπε τηλεόραση και κάθε πρωί άκουγε τους συμβούλους του. Και αυτοί με την σειρά τους (θα) άκουγαν τα στελέχη του κόμματος, στην αγορά, τις υπηρεσίες, τον στρατό, την δικαιοσύνη, τα τζαμιά. Κάποιοι θα μιλούσαν και με δημοσιογράφους (τους δημοσιογράφους τους). Ένα οχυρωμένο σύστημα εξουσίας όπως αυτά που κυβερνούν τις περισσότερες χώρες. Λίγο ανάπτυξη, λίγο θρησκοληψία, λίγο εθνικισμός, λίγο λαϊκισμός. Ώσπου ξαφνικά σκάει ένα γεγονός, από αυτά που δεν καλύπτουν οι τηλεοράσεις και δεν συζητούν οι σύμβουλοι. «Γεγονότα» που κάποτε θα προκαλούσαν μόνο γέλια στα σαλόνια της εξουσίας. «Γεγονότα» για τα οποία δεν λένε τίποτα οι «γραφές» (ούτε της πολιτικής ούτε των θρησκειών).

Θυμηθείτε το αλαζονικό βλέμμα του Καντάφι πριν το λιντσάρισμα ή την ολύμπια ηρεμία του Μουμπάρακ πριν την πτώση ή την υπεροπτική ματιά του Άσαντ πριν τον εμφύλιο.  Βέβαια ο Ερντογάν δεν είναι δικτάτορας (το 50% τον έχει ψηφίσει). Και αυτό ίσως κάνει την ιστορία του πιο διδακτική. Οι παλιομοδίτες της πολιτικής θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν  ότι πλέον το διαδίκτυο δίνει πολλαπλασιαστική ισχύ στα «γεγονότα». Όχι γραμμική και προβλέψιμη αλλά χαοτική και απρόβλεπτη. Γιατί όμως η αφορμή ήταν το πάρκο και δεν ήταν –δυο μέρες πριν- η διαμαρτυρία των ζευγαριών με τα «δωρεάν φιλιά» έξω από τους σταθμούς του μετρό; Κανείς δεν ξέρει. Ίσως να «φταίνε» τα sms, ίσως και το twitter. Τα κοινωνικά δίκτυα και οι νέες μορφές επικοινωνίας είναι πλέον ο μεγάλος αστάθμητος παράγοντας της πολιτικής και κοινωνικής ζωής. Όχι μόνο στην «πρωτόγονη» Ανατολή αλλά και στην εξελιγμένη τεχνολογικά «Δύση» (θυμήσου και την Στοκχόλμη). Και μέχρι να «ερμηνευτούν» και «υποταχθούν» θα δρουν ως τυφώνες. Άδικο; Όσο άδικη είναι η ζωή και για όλους εμάς που υπομένουμε τις κουτοπονηριές των παλαιοημερολογιτών.

Η «Ρεπουσιάδα» έλειπε, τη στιγμή που η Χρυσή Αυγή αλωνίζει‏

 Χρύσα Ταβουλάρη , aixmi.gr

   Δευτέρα 3 Ιουνίου 2013

Η αποδοχή της ιστορικής αλήθειας απαιτεί ώριμες και ασφαλείς κοινωνίες.
Η «Ρεπουσιάδα» ήταν το μόνο που έλειπε από τη χώρα αυτή τη φρικτή περίοδο. Με τη Χρυσή Αυγή να αλωνίζει,με τους Ελληνες καταρρακωμένους, με το ηθικό όλων μας στο ναδίρ, η στιγμή είναι η χειρότερη να συζητήσουμε τους εθνικούς μύθους και τα εθνικά ιστορικά γεγονότα.
Η κυρία Ρεπούση, ως ιστορικός, θα έπρεπε να το ξέρει καλύτερα απ’ όλους. Θα έπρεπε να γνωρίζει χιλίαδες στιγμές στην παγκόσμια ιστορία που η άτακτη αναμόχλευση κάποιων ειδικών ζητημάτων, κυρίως αυτών που συνδέονται με το εθνικό συναίσθημα (κατασκευασμένο ή μη), οδήγησαν σε τραγωδίες – ενίοτε και εθνικές.
Κι αυτό είτε ανακινήθηκαν με σκοπιμότητα είτε από βλακεία, τη δεδομένη λάθος στιγμή.
Να σιωπήσουν, λοιπόν, οι αντίθετες στα κρατούντα φωνές,  να λουφάζουν οι επιστήμονες μη τυχόν και το εκμεταλλευτεί η Χρυσή Αυγή; Όχι και πάλι όχι.
Να σταματήσει, όμως, η εκμετάλλευση της επιστημοσύνης από την πολιτική -απ’ όπου κι αν προέρχεται αυτή η εκμετάλλευση.
Και ναι, στο Ζάλογγο λίγο δύσκολο να στήθηκε χορός για ομαδική αυτοκτονία. Όχι πως δεν συμβαίνει, όχι πως δεν περιγράφεται κάτι τέτοιο στην ψυχιατρική, που μελετά ομαδικές εκδηλώσεις αυτού του τύπου κάτω από συνθήκες πίεσης…
Αλλά οι σκληροτράχηλες εκείνες γυναίκες με το αίσθημα της επιβίωσης πληθυσμών που κοπιάζουν να επιζήσουν, το πιθανότερο είναι να αντιστάθηκαν. Και σίγουρα σκαρφάλωσαν στα δύσβατα βουνά για να σωθούν, σίγουρα πάλεψαν, σίγουρα αντιστάθηκαν και σίγουρα ελάχιστες επιβίωσαν σ εκείνη την απέλπιδα προσπάθεια.
Και γιατί ο μύθος (ελλείψει στοιχείων) που μόλις περιέγραψα είναι λιγότερο δυνατός, λιγότερο εθνικός λιγότερο «χρήσιμος»;
Πάντως, αν είναι να ξαναγράψουμε τμήματα της Ιστορίας, ως ώριμη πλέον Πολιτεία, αυτό δεν μπορεί να γίνει άτακτα με πυροτεχνήματα αμφιβόλου σκοπιμότητας. Δεν μπορεί να γίνει από πολιτικούς, δεν μπορεί να γίνει από δημοσιογράφους και δημοσιογραφούντες.
Αν γίνει έτσι, το πιθανότερο είναι να κατασκευαστούν νέοι μύθοι χρήσιμοι στην συγκυρία. Η Ιστορία και η έρευνα του μύθου (που τις περισσότερες φορές κρύβει στις γραμμές του Ιστορία) είναι θέμα μόνο του αντικειμενικού ιστορικού ερευνητή. Αυτού που διαθέτει και παρρησία μαζί με τη γνώση. Η αποδοχή, από κεί και πέρα, της ιστορικής αλήθειας είναι ένα άλλο τεράστιο ζήτημα. Προυποθέτει ώριμες κοινωνίες, ακόμα ωριμότερα πολιτικά συστήματα, προϋποθέτει κοινωνικό αίσθημα ασφάλειας, αυτογνωσία και, κυρίως, εμπιστοσύνη της κοινωνίας στις δυνάμεις της.

Η τελευταία εκτέλεση στο σκοπευτήριο της Καισαριανής

• Κατσάκος Πέτρος ,04.06.2013 , avgi.gr

Σεπτέμβριος του 1949. Στο σκοπευτήριο της Καισαριανής αντηχούν οι τελευταίοι πυροβολισμοί του εκτελεστικού αποσπάσματος. Μπροστά από τον αιματοβαμμένο τοίχο σωριάζεται νεκρή από τις σφαίρες του μετεμφυλιακού κράτους η αγωνίστρια Λαμπρινή Ραντά Καπλάνη. Είναι η τελευταία εκτέλεση στην Καισαριανή.
Γεννημένη το 1913 στο Φραντάτο της Ικαρίας η Λαμπρινή σε ηλικία μόλις 16 ετών έρχεται στην Αθήνα ως υπηρέτρια.Από πολύ νωρίς πήρε μέρος σε εργατικούς αγώνες, οργανώθηκε στο ΚΚΕ και στα 19 της, συλλαμβάνεται και εξορίζεται στη Σίφνο. Εκεί παντρεύτηκε τον συνεξόριστο της, Κώστα Καπλάνη. Στην διάρκεια της γερμανικής κατοχής, δραπετεύει για την Αθήνα και συνδέεται με το ΕΑΜ. Το 1942, καταζητούμενη πια, κατορθώνει να μπει στο γερμανικό στρατόπεδο Λάρισας με πλαστή ταυτότητα προκειμένου να επισκεφτεί τον θανατοποινίτη άντρα της. Ένας Έλληνας χαφιές την αναγνωρίζει. Οι Γερμανοί την συλλαμβάνουν, την βασανίζουν και την καταδικάζουν σε θάνατο. Η Λαμπρινή δραπετεύει και και ξανασυνδέεται με το ΕΑΜ. Τα Δεκεμβριανά την βρίσκουν πάλι παρούσα. Στον εμφύλιο εξορίζεται και φυλακίζεται στη Χίο. Βασανιστήρια πάλι, σμπαραλιασμένα οστά, αιμορραγία από μύτη, αυτιά, στόμα, μήτρα, έντερο. Εκ νέου καταδίκη σε θάνατο και μετά εκτέλεση στο αιματοβαμμένο σκοπευτήριο της Καισαριανής.
Πριν λίγες ημέρες ο Χρήστος Γιώγος, υπ. διδάκτορας σύγχρονης ιστορίας δημοσιοποιεί το αποχαιρετιστήριο γράμμα της Λαμπρινής στην μητέρα της λίγο πριν αντικρύσει το εκτελεστικό απόσπασμα:

Απομόνωση, Φυλακές Αβέρωφ 14/09/1949

Γλυκιά μου μανούλα τι κάνεις; Πόσο λαχταρώ να σε δω πάντα, μα αυτές τις ώρες πολύ, πάρα πολύ. Να σε σφίξω στην αγκαλιά μου, να σου ζητήσω συγνώμη για τον ασήκωτο πόνο που θα σου δώσω πάλι στην ψυχή.
Μανούλα μου, πολύ λίγες ώρες μου μένουν ακόμα, τρέχω νοερά κοντά σου, να σε σφίξω στην αγκαλιά μου, να σε φιλήσω γλυκιά μου γιατί δεν θα ξαναϊδωθούμε ποτέ πια.
Αυτό που θα ακούσεις είναι φοβερό, όμως, σε λίγο θα γίνει. Η καρδιά μου, που γεμάτη αγάπη και ζέστη, όπως πάντα, για σένα, για όλους, και το χέρι που γράφει, σε λίγο δεν θα κινείται πια. Το κορμί μου θα πέσει στη γη, πλημμυρισμένο στο αίμα του, από τις σφαίρες των δημίων ξενόδουλων φασιστών του κεφαλαίου.
Με σκοτώνουν μανούλα σε λίγο, μα εσύ με ξέρεις πιο πολύ από όλους. Δεν φοβάμαι, προχωρώ και ξέρω πως πρέπει να ζήσω μα ξέρω και να πεθάνω όταν πρέπει. Με βήμα σταθερό και … κλειστό, γεμάτη υπερηφάνεια, και το στήθος φουσκωμένο από ικανοποίηση  γιατί πεθαίνω καθαρή ελληνίδα. Για τα ιδανικά και την πραγματική ελευθερία του ελληνικού λαού.
Και εσύ μανούλα, πρέπει να είσαι υπερήφανη για ένα χαμό σαν τον δικό μου.
Αν ποτέ μάθεις, αυτό, που πιστεύω πως δεν θα μάθεις ποτέ. Δεν θέλω να κλάψεις μανούλα. Χρειάζεται ψυχραιμία, λογική.
Ο σκοπός του θανάτου μου είναι ιερός για όλους τους λαούς της γης.
Μανούλα, είναι χιλιάδες οι μανούλες που πόνεσαν ή θα πονέσουν όπως εσύ μανούλα μου.
Μανούλα μου, δεν πρέπει να κλάψεις για μένα αν μάθεις ποτέ τον χαμό μου. Αυτό θα είναι ντροπή και καταφρόνια για την χαμένη κόρη σου.
Θέλω να το έχεις καύχημα. Γιατί πεθαίνω σωστή ελληνίδα, με το κεφάλι ψηλά. Ξαναλέω, σωστή ελληνίδα.
Μανούλα μου, αυτές τις λίγες ώρες που μου μένουν, το περισσότερο μέρος το διαθέτω νοερά μαζί σας, θέλω να σας δω όλους, όλον τον κόσμο. Μα πιο πολύ εσένα μανούλα. Να σε γεμίσω φιλιά, να σου πω το στερνό έχε γεια. Τα φιλιά μου σε όλους, δικούς μας, ξένους, όλον τον κόσμο.
Μανούλα σε αφήνω για πάντα.
Λαμπρινή Ηλ. Ραντά

Online ξενάγηση στην Ακρόπολη

5/6/2013 , real.gr

Μια εντυπωσιακή εφαρμογή πανοραμικών φωτογραφιών της Ακρόπολης για την εικονική περιήγηση μέσω υπολογιστή στο μνημείο έχει δημιουργήσει η Υπηρεσία Συντήρησης των Μνημείων της Ακρόπολης. Η εφαρμογή αυτή έχει στόχο να φέρει πιο κοντά την Ακρόπολη στους πολίτες όλου του κόσμου, αλλά και να βοηθήσει τους Έλληνες να μάθουν περισσότερα για το συγκεκριμένο μνημείο.

Προβάλλονται για πρώτη φορά υψηλής ανάλυσης πανοραμικές φωτογραφίες της Ακρόπολης, του Παρθενώνα, των Προπυλαίων και των άλλων μνημείων κάνοντας χρήσης τεχνολογιών αιχμής. Ειδικά οι προσόψεις της Ακρόπολης απεικονίζονται με εικόνες ανάλυση Gigapixel.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ και διαβάστε πληροφορίες για το μνημείο της Ακρόπολης



Η εφαρμογή επιτρέπει στον χρήστη να περιηγηθεί στην Ακρόπολη, να διαβάσει περισσότερες πληροφορίες για κάθε μνημείο, στα Αγγλικά και στα Ελληνικά, και το κυριότερο να μεγεθύνει σε τέτοιο βαθμό τις φωτογραφίες που να μπορεί να δει μέχρι και τις μικρότερες ρωγμές στα μάρμαρα της Ζωφόρου.

Να σημειωθεί ότι πρόκειται για μια πρωτοβουλία της Υπηρεσίας Συντήρησης των Μνημείων της Ακρόπολης, που όποιος την χρησιμοποιήσει δεν μπορεί παρά να σκεφτεί πως αξίζει όσα χρήματα κι αν δόθηκαν για την υλοποίησή της. Κι αυτό γιατί αποτελεί πόλο έλξης για τουρίστες αλλά και επιστήμονες που δεν θα μπορούσαν να παρατηρήσουν με τέτοια λεπτομέρεια την αρχαία κληρονομιά.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ και διαβάστε πληροφορίες για το Μουσείο της Ακρόπολης

Η ΔΗΜΑΡ δεν θέτει σε κίνδυνο την κυβερνητική συνοχή, είπε ο Φ.Κουβέλης

Ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτης Κουβέλης   (Φωτογραφία:  ΑΠΕ )

Θεσσαλονίκη , in.gr

Η ΔΗΜΑΡ θα συνεχίσει να πολιτεύεται με τον ίδιο υπεύθυνο τρόπο και παρά το γεγονός ότι δεν συμφωνεί με όλα όσα αφορούν στο κυβερνητικό έργο δεν θέτει σε κίνδυνο την κυβερνητική σταθερότητα και μετέχει στην κυβέρνηση συνεργασίας αγωνιζόμενη να υπάρξει ο καλύτερος δυνατός κοινός πολιτικός τόπος και η μεγαλύτερη δυνατή επίδραση της στις ασκούμενες πολιτικές, δήλωσε ο Φώτης Κουβέλης, στη διάρκεια ομιλίας του σε κομματική συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη.

«Η συνοχή της κυβέρνησης είναι υπόθεση και των τριών εταίρων» τόνισε ο κ. Κουβέλης, προσθέτοντας ότι δεν είχε καμιά αυταπάτη για το Μνημόνιο, καθώς αυτό μπορεί να περιλαμβάνει μεταρρυθμίσεις σε αρκετούς τομείς, όμως οι ρυθμίσεις του ήταν οικονομικά αναποτελεσματικές και κοινωνικά άδικες.

Η ΔΗΜΑΡ -είπε- δεν έκανε εξαγγελίες που ηχούν ευχάριστα στα αυτιά, δεν δημαγώγησε, δεν υποσχέθηκε ανέφικτες μονομερείς ενέργειες, ούτε αποκήρυξη του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής, ούτε εύκολες και μαγικές λύσεις.

Ο κ. Κουβέλης άσκησε κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ και παράλληλα απηύθυνε έκκληση σε όλους τους δημοκράτες και προοδευτικούς πολίτες να συσπειρωθούν γύρω από τη ΔΗΜΑΡ, με στόχο την ανασύνθεση του χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού

Κατηγόρησε τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης ότι έχουν άγχος μη τυχόν και υπάρξει ανάκαμψη για τη χώρα και υπογράμμισε: «Η επιθυμία τους - που δεν μπορεί να κρυφτεί - για να έρθουν απογοητευτικά στοιχεία για την οικονομία, είναι απαράδεκτη. Τελικά τι θέλουν; Να αποτύχει η προσπάθεια εξόδου από την κρίση και να χαντακωθεί η χώρα;».

Ειδικότερα για το ΣΥΡΙΖΑ και τη στάση του στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, ο κ. Κουβέλης παρατήρησε: «Αντί να συμπαραταχθεί εμφανίστηκε να προτείνει δική του ρύθμιση. Έτσι αντιλαμβάνονται στο ΣΥΡΙΖΑ το δημοκρατικό μέτωπο απέναντι στον ρατσισμό και το νεοναζισμό;».

Σε αυτό το σημείο έκανε σαφές πως η ΔΗΜΑΡ «δεν θα γίνει συμμέτοχος σε μια προσπάθεια αναστήλωσης ενός νέου δικομματισμού. Ενός δικομματισμού-καρικατούρα που στηρίζεται σε ξεπερασμένες ταυτότητες μνημονιακών και αντιμνημονιακών δήθεν δυνάμεων, τη στιγμή που γνωρίζουν πως η αλήθεια δεν βρίσκεται εκεί. Τέτοια σύγκρουση είναι ρηχή και επίπλαστη».

Για την ΝΔ, ο κ. Κουβέλης είπε ότι «οι προσθήκες στον νόμο του 1979 για τη ρατσιστική βία, που κατέθεσε, επιβεβαιώνουν ότι το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο ήταν και αναγκαίο και επιβεβλημένο» και την κάλεσε να συμπράξει για την ψήφιση του.

Για την πορεία της χώρας αναγνώρισε ότι υπάρχουν αποτελέσματα που οφείλονται στις θυσίες των πολιτών και σημείωσε: «Μαγικός τρόπος να ξεφύγουμε από την κρίση δεν υπάρχει. Αποτελεσματικότερος και δικαιότερος τρόπος, όμως, υπάρχει. Δεν είναι νομοτέλεια η διαρκής υποβάθμιση. Δεν είναι νομοτέλεια η απίσχανση της οικονομίας. Δεν είναι νομοτέλεια και άλλη επιβάρυνση φορολογουμένων - μισθωτών και συνταξιούχων. Πρέπει να μπει τέλος στα μέτρα λιτότητας και να υπάρξουν σημαντικές αλλαγές. Πρέπει να προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις στο κράτος και την οικονομία που θα ωφελήσουν τους πολλούς και όχι μεταρρυθμίσεις που θα επιβαρύνουν τους αδύναμους».

Σε ό,τι αφορά τη μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση είπε ότι πρέπει να συμφωνηθεί χωρίς καθυστέρηση, για να έχουμε αποτελέσματα στη φετινή τουριστική περίοδο.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κυκλοφορούν επίμονα σενάρια πρόωρων εκλογών για τον Οκτώβριο, αλλά ο Κουβέλης διαψεύδει

04.06.2013 , iefimerida.gr

«Δεν υπάρχει ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών. Η κυβέρνηση θα διανύσει τη θητεία που προβλέπεται από το Σύνταγμα. Η χώρα δεν έχει κανέναν λόγο να πάει σε διαδικασίες εκλογών. Έχουμε βγει στον δρόμο γα την έξοδο από την κρίση και αυτό το δρόμο πρέπει να τον διανύσουμε με επιτυχία. Δεν χρειάζονται εκλογές» απάντησε ο κ. Κουβέλης, σε ερώτηση για τα σενάρια περί πρόωρων εκλογών, μετά τη συνάντηση που είχε με τον υπουργό Μακεδονίας - Θράκης Θεόδωρο Καράογλου.
Σε ερώτηση αν υπάρχουν περιθώρια να συμφωνήσουν με τη ΝΔ στο θέμα του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου, ο κ. Κουβέλης σημείωσε: «Πρέπει να βρεθεί ο κοινός τόπος. Και πρέπει να βρεθεί διότι το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο είναι αναγκαίο να υπάρξει ως νομοθέτημα. Η δημοκρατία μας έχει ανοχή, αλλά ταυτόχρονα έχει και νόμους και οι νόμοι πρέπει να γίνονται σεβαστοί από όλους.
» Κυρίως πρέπει να γίνονται σεβαστοί από τους Έλληνες πολίτες. Αυτοί που θέλουν να εκφασίζουν την ελληνική κοινωνία, αυτοί που έχουν μισαλλόδοξο λόγο πρέπει να αντιμετωπιστούν στο πλαίσιο της νομικής πρόβλεψης και αυτή η νομική πρόβλεψη πρέπει να εξασφαλιστεί με ένα νομοθέτημα».

Προστατεύστε τον Μίκη

 Γιώργος Καρελιάς , protagon.gr

Photo: Jef Aerosol @flickr

Άρχισε από χτες, αλλά είμαι βέβαιος ότι σήμερα θα έρθει η αποκορύφωση. Για τον ντόρο λέω, που προκάλεσε η, όντως ανατριχιαστική, δήλωση του Μίκη Θεοδωράκη ότι, αν μπορούσε, θα αφαιρούσε το διαβατήριο από τη Μαρία Ρεπούση, επειδή είναι «εθνομηδενίστρια»! (εδώ).

Γι’ αυτήν τη δήλωση υπάρχουν οι εξής τρεις διαστάσεις, δυο ανησυχητικές και μια αισιόδοξη.
1. Σαράντα εφτά χρόνια από τότε που η χούντα των συνταγματαρχών αφαίρεσε το διαβατήριο από τον Μίκη, εκείνος ζητάει να αφαιρέσουμε το διαβατήριο από μια Ελληνίδα, έστω πολύ μικρότερου βεληνεκούς από τον ίδιο. Το πλέον ανατριχιαστικό είναι ότι ο Μίκης επικαλείται ακριβώς τον ίδιο ακριβώς λόγο που επικαλούνταν για εκείνον οι δικτάτορες. Τότε εκείνος ήταν «ανθέλλην», σήμερα είναι η Ρεπούση (και αύριο δεν ξέρω ποιος άλλος).
2. Η δήλωση του Μίκη έγινε στις 30 Μαϊου, στο πλαίσιο ενός αφιερώματος στη Μάχη της Κρήτης. Κατά διαβολική σύμπτωση, την ίδια μέρα κυκλοφόρησε γνωστή χουντοφυλλάδα (κι εγώ νόμιζα ότι είχε εξαφανιστεί) με το ίδιο ακριβώς αίτημα: να πάρουν το διαβατήριο της Ρεπούση (εδώ). Δεν πιστεύω ότι ο Μίκης διάβασε πρώτα τον «Στόχο» και μετά είπε ό,τι είπε. Μου φαίνεται σενάριο συνωμοσίας. Αλλά, νομίζω, είναι ακόμη χειρότερο που κατάφερε να διατυπώσει το ίδιο αίτημα! Γιατί δείχνει πόσο έχουν αμβλυνθεί οι έννοιες χούντα, Δεξιά, Αριστερά, έθνος, πατρίδα κ.α. Οσο κι αν ο χρόνος τα αλλάζει όλα, όταν ο Μίκης λέει ακριβώς τα ίδια με τους άλλοτε διώκτες του, όσο να ΄ναι, μια ανατριχίλα σε διαπερνάει.
3. Παρά ταύτα (μπήκαμε τώρα στην αισιόδοξη διάσταση του θέματος), όλα αυτά είναι εκτός τόπου και χρόνου. Η Ελλάδα είναι μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα, που δεν αφαιρεί πλέον τα διαβατήρια από τους πολίτες της. Αν το έκανε, θα ήταν χούντα. Πόσω μάλλον που οι περισσότεροι δεν έχουν καν διαβατήριο (στην Ευρώπη ταξιδεύεις μόνο με την ταυτότητά σου!).
Προφανώς, αυτό ο Μίκης δεν το ξέρει. Έχει μείνει στα παλιά. Όταν η χούντα αφαίρεσε το δικό του διαβατήριο. Και νομίζει (το θέλει σίγουρα) ότι γίνεται και σήμερα. Προφανώς, δεν του είπε κανένας ότι δεν γίνεται. Δεν έχει κάποιον να τον προστατεύει. Κρίμα.

Πρέπει να είμαστε επιεικείς με τους ανθρώπους πολύ μεγάλης ηλικίας. Για πολλούς λόγους. Ιδιαίτερα με όσους, όπως ο Μίκης, έχουν τέτοια διαδρομή, την οποία τώρα στα στερνά πάνε να χαλάσουν. Κάποιοι να το προλάβουν!

Αυτοδιάλυση ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ και δημιουργία ενιαίου κόμματος προτείνει ο Ν.Μπίστης

Ο Νίκος Μπίστης παραιτήθηκε πρόσφατα από τη θέση του υπευθύνου της ΔΗΜΑΡ για τον διάλογο γύρω από την Κεντροαριστερά   (Φωτογραφία:  ΑΠΕ )

Αθήνα , in.gr

Την αυτοδιάλυση του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ και τη συγχώνευσή τους ουσιαστικά σε έναν νέο πολιτικό φορέα της Κεντροαριστεράς, μέσα στο ερχόμενο φθινόπωρο, προτείνει ο Νίκος Μπίστης -στέλεχος της Δημοκρατικής Αριστεράς- με άρθρο του που δημοσιεύεται στην metarithmisi.gr

«Κατά τη γνώμη μου, το ΠΑΣΟΚ, δεν μπορεί παρά να χωνευτεί σε αυτή την κίνηση. Η δε ΔΗΜΑΡ, έχει μια τελευταία ευκαιρία να συμβάλει στη συσπείρωση του ευρύτερου μεταρρυθμιστικού χώρου, αντί να τσιμπολογάει απελεύθερους πασόκους, που είναι ζήτημα αν φέρνουν τις ψήφους της οικογένειάς τους».

Σύμφωνα με τον Νίκο Μπίστη, ο οποίος πριν από μερικούς μήνες παραιτήθηκε από τη θέση του υπευθύνου της ΔΗΜΑΡ για τον διάλογο γύρω από την Κεντροαριστερά, «ο τόπος χρειάζεται μια νέα και ενιαία μεταρρυθμιστική παράταξη, από τους σοσιαλδημοκράτες και τους λογικούς αριστερούς, μέχρι τους λογικούς φιλελεύθερους και τους λογικούς οικολόγους, ένα Μέτωπο Λογικής - και το χρειάζεται τώρα. Συνθηματοποιώντας, θα έλεγα 'στην ενότητα η δύναμη, στην ανανέωση η ελπίδα'».

Προσθέτει επίσης: «Δεν υπάρχει χώρος, ούτε χρόνος για εγωισμούς και μικροκομματικούς υπολογισμούς. Δεν είναι ώρα για ψιλικατζήδες της πολιτικής, είναι ώρα για μεγάλες πρωτοβουλίες. Το φθινόπωρο πρέπει να είμαστε έτοιμοι».

Σύμφωνα με τα Νέα, η ΔΗΜΑΡ απέφυγε οποιοδήποτε σχόλιο, ενώ κύκλοι του ΠΑΣΟΚ ανέφεραν πως είναι ένα θέμα που θα πρέπει να απασχολεί πρωτίστως τη Δημοκρατική Αριστερά, επισημαίνοντας ότι όσα αναφέρει ο κ. Μπίστης δεν πρέπει να αποκλείονται χωρίς προηγουμένως να συζητηθούν.

Newsroom ΔΟΛ

Πάει για Νόμπελ 14χρονος με αυτισμό

Πρώτη καταχώρηση: 03/06/2013 , enikos.gr

Στα δύο του χρόνια, ο Jacob Barnett διαγνώστηκε με Σύνδρομο Asperger, μια πάθηση που ανήκει στις Διαταραχές του Αυτιστικού Φάσματος, διότι όπως και ο κλασικός αυτισμός είναι μια αναπτυξιακή διαταραχή που επηρεάζει τον τρόπο επικοινωνίας και τις σχέσεις ενός ατόμου με το περιβάλλον του. Οι γιατροί είχαν ανακοινώσει ότι δεν θα μπορεί να δέσει ούτε τα κορδόνια των παπουτσιών του μόνος του. Και έπεσαν πέρα για πέρα έξω. Σήμερα, ο Jacob που διαθέτει δείκτη ευφυΐας υψηλότερο του Αϊνστάιν (170), κάνει το Master του στην Αστροφυσική στο πανεπιστήμιο Indiana University-Purdue University Indianapolis (IUPUI) και είναι ένας από τους πλέον ελπιδοφόρους ερευνητές στον τομέα της κβαντικής φυσικής, σε ηλικία μόλις 14 ετών.

Ο 14χρονος, έχει φτάσει ένα βήμα πριν καταρρίψει τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν, ενώ έχει αποκτήσει και έμμισθη θέση ερευνητή στο πανεπιστήμιο που φοιτά. Σύμφωνα με τον ίδιο, βρίσκεται πλέον μερικές μαθηματικές εξισώσεις μακριά από το να αποδείξει ως λαθεμένη τη θεωρία της σχετικότητας, ενώ πρόκειται να επιχειρήσει να αντικρούσει και τη θεωρία του Big Bang. «Ακόμα δουλεύω πάνω σε αυτό. Έχω μία ιδέα, αλλά εξακολουθώ να εργάζομαι στις λεπτομέρειες», δήλωσε ο ίδιος. Ένα επίτευγμα που αν καταφέρει τελικά να το φέρει εις πέρας, αναμένεται να του χαρίσει μια θέση στο πάνθεον της ιστορίας και ενδεχομένως, το βραβείο Νόμπελ. Καθηγητές από το Institute for Advanced Study in Princeton επιβεβαιώνουν άλλωστε πως βρίσκεται στο σωστό δρόμο.»Έχω εντυπωσιαστεί από το ενδιαφέρον και τις γνώσεις που κατέχει μέχρι στιγμής», επισήμανε ο καθηγητής Scott Tremaine, ο οποίος με mail του στην οικογένεια του Barnett, ενημέρωσε τον ίδιο και τους οικείους του πως αν τελικά τα καταφέρει, εκείνος θα στηρίξει την υποψηφιότητα του για το βραβείο.

Ο 14χρονος μπορούσε λύνει παζλ 5.000 κομματιών από την ηλικία των τριών και στα δέκα του χρόνια εγκατέλειψε το σχολείο για να μπει στο Πανεπιστήμιο. Σε πρόσφατη ομιλία του στο TEDx Teen, είχε δηλώσει με αφοπλιστική ειλικρίνεια: «Κανονικά δεν θα έπρεπε να βρίσκομαι εδώ τώρα. Οι ειδικοί είχαν πει πως δεν θα κατάφερνα καν να μιλήσω. Προφανώς κάποιοι τραβάνε τα μαλλιά τους τώρα». Η μητέρα του, Kristine Barnett έχει γράψει βιβλίο για την μέχρι σήμερα ιστορία του μικρού, το οποίο κυκλοφορεί στην Ελλάδα από τις εκδόσεις «Ψυχογιός».

Η οικογένεια του μικρού, έχει ιδρύσει και λειτουργεί υπό την επιμέλεια της, το ίδρυμα Jacob’s Place για αυτιστικά παιδιά. Η μητέρα του, με το βιβλίο της αλλά και τη συνολική της δράση, έχει σαν στόχο της να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη για τα παιδιά που παρουσιάζουν αυτισμό. Η ίδια δήλωσε πρόσφατα: «Ο Jacob παλεύει με το πρόβλημα του κάθε μέρα και μας έχει στο πλάι του, όπως πρέπει να κάνει κάθε γονιός για το παιδί του. Έχει συνειδητοποιήσει τα προβλήματα του και τα πολεμάει με δύναμη ψυχής».

Πηγή: news247.gr

Eνα μοιρολόι για τον Γρηγόρη Λαμπράκη Του Παντελή Μπουκάλα , kathimerini.gr Ακριβώς μισόν αιώνα πριν, ένα «σύμφυρμα κλεφτών, βιαστών, δωσίλογων και κάθε είδους κακοποιών που εμφανιζόταν -προς εθνοκαπηλία και ανομολόγητους ιδιοτελείς σκοπούς- ως προστάτης κοινωνικών καθεστώτων, ως φύλακας ιερών και οσίων και ως Κέρβερος του νόμου και της τάξης», δολοφόνησε στη Θεσσαλονίκη τον Γρηγόρη Λαμπράκη, γιατρό, σπουδαίο αθλητή και βουλευτή συνεργαζόμενο με την ΕΔΑ. Η παραπάνω κρίση για το ποιόν των δολοφόνων του ανήκει στον Παύλο Δελαπόρτα, εισαγγελέα του Κακουργιοδικείου Θεσσαλονίκης που εκδίκασε την υπόθεση το 1966. Η αγόρευσή του κατακεραυνωτική: «Αυτοί που δολοφόνησαν τον Λαμπράκη αποτελούνται από κατάλοιπα υποπροϊόντων του Χίτλερ, από γιγαντοκύτταρα δωσιλογικής λευχαιμίας». Φρόνιμο είναι να θυμόμαστε και να θυμίζουμε, τώρα που αποθρασύνονται άλλα «κατάλοιπα υποπροϊόντων του Χίτλερ», με το παρανόμι της Χρυσής Αυγής, ευνοημένα, όπως πάντοτε, από σοβαρό τμήμα των Σωμάτων Ασφαλείας αλλά και από ένα επίσης σοβαρό τμήμα της ψηφοθηρικά εθελότυφλης πολιτικής εξουσίας. Πρόκειται για το ηγεμονεύον τμήμα της κυβέρνησης που έκρινε περιττό τον εκσυγχρονισμό και τον εμπλουτισμό της αντιρατσιστικής νομοθεσίας, ώστε, συμβολικά έστω, να καταδειχθεί η βούληση της πολιτείας να αντιμετωπίσει τα εντελώς νέου τύπου προβλήματα που ανέκυψαν την τελευταία διετία. Ας μετατοπιστούμε, όμως, από τα δράματα στα γράμματα. Η γνωστότερη λογοτεχνική ανάδειξη της δολοφονίας του Λαμπράκη είναι βεβαίως το «Ζ» του Βασίλη Βασιλικού, ένα μυθιστόρημα-ντοκιμαντέρ που αποτέλεσε και σεναριακό θεμέλιο της ομότιτλης ταινίας του Κώστα Γαβρά. Αλλά ο κόσμος της γραφής ανταποκρίθηκε και ποιητικά στο έγκλημα της Θεσσαλονίκης, που αποκάλυψε πόσο ανάπηρη ήταν η δημοκρατία σε μια Ελλάδα η οποία μόνο ημερολογιακά διήνυε τη μετεμφυλιοπολεμική περίοδό της, βαθιά πληγωμένη και διχασμένη. Ηδη το τεύχος 101 της «Επιθεώρησης Τέχνης», που κυκλοφόρησε τον Μάη εκείνο του 1963, περιείχε ένα «Επιτάφιο επίγραμμα του Λαμπράκη», γραμμένο από τον Νικηφόρο Βρεττάκο, καθώς και «Τέσσερις θρήνους» για τον αγωνιστή της ειρήνης, με την υπογραφή της Βικτωρίας Θεοδώρου, του Μιχάλη Δωρή, του Λάμπη Χρονόπουλου και της Σταυρούλας Ζυγούρη. Φυλλομετρώ με συγκίνηση το ημιαιωνόβιο τεύχος της «Επιθεώρησης Τέχνης». Ανάμεσα στ’ άλλα περιέχει κείμενο του Στρατή Τσίρκα για το «Πότε γράφτηκε το “Περιμένοντας τους βαρβάρους”», αφού τότε τιμούσαν τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του Αλεξανδρινού. Από τα ποιήματα του μικρού θερμού αφιερώματος παραθέτω το επίγραμμα του Βρεττάκου. Θεμελιώνεται στο γόνιμο εύρημα ενός αγγέλματος που κόβεται απότομα στη μέση, όπως κόπηκε το νήμα μιας ζωής: «Σηκώνοντας στους ώμους του το έπαθλο του Μαραθωνίου / ο ωραίος νεκρός κατεβαίνει στον άδη, / κει που οι αιώνιοι Ελληνες τον καρτερούν. Αλλ’ όμως / τούς πάει μισό τ’ άγγελμα: ΝΕΝΙΚΗ- / άλλοι σάς φέρνουν πίσω μου το ΝΕΝΙΚΗΚΑΜΕΝ. / Εγώ δεν ήτανε να ρθώ τόσο ενωρίς, εμένα, / στων Πλαταιών τη χώρα και του Μαραθώνα, / με σκοτώσανε οι Πέρσες». Η άμεση, εν θερμώ ποίηση έχει να πολεμήσει με την ίδια τη συγκίνηση που την προκαλεί και η οποία απειλεί να πλημμυρίσει ό,τι προσπαθεί να γεωργήσει η έμπνευση. Πολύ δύσκολα βρίσκει κανείς μέθοδο να ελευθερωθεί από το συνθλιπτικό βάρος των οξυμένων αισθημάτων και να εξορύξει λέξεις και σχήματα που δεν θα τα χορογραφεί η άτονη ρητορική της ηρωολογίας και δεν θα τα υποτάσσει στις συμβάσεις της. Τα επικαιρικά ποιήματα υπονομεύονται από το γεγονός ότι ο δημιουργός τους νιώθει πως πρέπει να απαντήσει στις προσδοκίες του κοινού του και να συμφωνήσει με αυτές. Εδώ δουλεύει ένας διαβρωτικός λογοτεχνικός λαϊκισμός που ικανοποιεί ίσως κάποια προσωρινή ζήτηση, αλλά σε βάθος χρόνου αφήνει έκθετη την ποίηση και φυσικά υπολείπεται του προσώπου ή του γεγονότος που θέλει να τιμήσει. Η Επανάσταση του ’21 λ.χ. μάς δώρισε τους «Ελεύθερους Πολιορκημένους» ως υψηλότατο ποιητικό σύνθεμα, τίποτε άλλο όμως δεν μπορεί να σταθεί δίπλα τους, έστω και σε απόσταση σεβασμού. Οσο για το ’40 ή την Αντίσταση, δεν βρήκαν ποτέ πιστεύω ΤΟ ποίημά τους. Ο ποιητής που πλήρωσε πιο ακριβά απ’ όλους τη σπουδή κατάρτισης επικαιρικών ποιημάτων πρέπει να ’ναι ο Γιάννης Ρίτσος, που αποχαιρέτισε με στίχους του τον Λαμπράκη, στην κηδεία του στις 27 Μαΐου. Πιθανόν αργοπορημένα, και πάντως δίχως να οδηγηθεί σε ριζική αναθεώρηση της στάσης του, το συνειδητοποίησε και ο ίδιος αυτό, όπως έδειξαν επιστολές και ποιήματά του που δημοσιεύτηκαν μεταθανάτια. «Εχω φτάσει να πιστεύω πως η αληθινή ποίηση αποκλείει τα δάκρυα και τα χειροκροτήματα» έλεγε σε γράμμα του το 1972. Ο «Θρήνος του Μάη», το ορατόριο που έγραψε τον Ιούλιο του 1963 για τον Λαμπράκη (το «μεγάλο δέντρο» που «χίλια πουλιά κάθονταν στα κλαδιά του» ή το «σύγνεφο από φως» που «από τις δυο άκρες του το κράταγαν / ο έρωτας από τη μια κι η λευτεριά από την άλλη»), και το οποίο τώρα συστεγάζεται στον τόμο των «Επικαιρικών» του «Κέδρου», έχει και γερούς στίχους. Το σύνολο, ωστόσο, δικαιολογεί τον χαρακτηρισμό «ημιτελές» που του έδωσε ο ίδιος ο ποιητής. Ας μνημονεύσω όμως εδώ ένα λαϊκό μοιρολόι, απόσπασμα του οποίου περιείχε η «Επιθεώρηση Τέχνης» (αναδημοσιεύτηκε στο βιβλίο του Τάκη Αδάμου «Το λαϊκό τραγούδι της Αντίστασης», που πρωτοεκδόθηκε στο Βουκουρέστι το 1964 και, συμπληρωμένο, από τον Καστανιώτη το 1977). Το αυτοσχεδίασε μπροστά στο κατάφορτο μαγιάτικα λουλούδια φέρετρο του Λαμπράκη η εβδομηντάχρονη Σταυρούλα Ζυγούρη από την Καλαμάτα, στο παρεκκλήσι του Αγίου Ελευθερίου, δίπλα στη Μητρόπολη: «Γρηγόρη, σε φορτώσανε, βαριά είσαι φoρτωμένος. / Γρηγόρη μου, τις μυρουδιές να μην τις εσκορπίσεις, / να τις βαστάς στην Κάτω Γης, στους νιούς να τις δωρίσεις, / να βάλουνε στα πέτα τους να βγούνε στο σεργιάνι. / Γρηγόρη μου, η Κάτω Γης έχει αναστατώσει, / τι έμαθε η λεβεντιά πως κάποιος κατεβαίνει. / Τρέχουνε για συνάντηση, να σε προϋπαντήσουν, / τρέχουν στις βρύσες για νερό, στους κηπουρούς για φρούτα, / και στις καλές νοικοκυρές γι’ αφράτο παξιμάδι. / Τραπέζι σού τοιμάζουνε, Γρηγόρη, να δειπνήσεις / και το κρεβάτι στρώνουνε να πέσεις να πλαγιάσεις». Ο,τι άλλο περιττεύει. Αντιγράφω μόνο την υποσημείωση της «Επιθεώρησης Τέχνης», που λέει πολλά για τη νεοελληνική ιστορία: «Η Ζυγούρη είναι μητέρα του πολιτικού κρατούμενου Νίκου Ζυγούρη. Τέσσερα άλλα παιδιά της εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς». Ποιο άλλο επιτύμβιο για τη μεταπολεμική μας πολιτεία;

Πέθανε στο Νυμφαίο ο Ανδρέας, ο γηραιότερος αρκούδος του κόσμου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 31/05/2013 , tanea.gr

Νεκρός στη φωλιά του στο Νυμφαίο Φλώρινας βρέθηκε ο Ανδρέας, μια από τις αρκούδες του Καταφυγίου που λειτουργεί εδώ και χρόνια η οργάνωση Αρκτούρος. Οπως ανακοίνωσε με ιδιαίτερη θλίψη την Παρασκευή ο Αρκτούρος, ο Ανδρέας η γηραιότερη αρκούδα στον κόσμο και ένα ζώο σύμβολο στην εκστρατεία κατά της αιχμαλωσίας των ζώων και των βάρβαρων εθίμων των αρκουδιάρηδων, βρέθηκε νεκρός πριν από μία εβδομάδα, το πρωινό της 24ης Μαΐου.

Η ιστορία του γερο Ανδρέα είναι ένα αφήγημα αγάπης και μάχης για τη ζωή. Οπως διαβάζει κανείς στην ιστοσελίδα του Αρκτούρου, «ο Ανδρέας κατασχέθηκε τον Ιανουάριο του 1993 από αρκουδιάρη στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας. Εφτασε στο Περιβαλλοντικό Κέντρο του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ υποσιτισμένος, φοβισμένος και σε άθλια φυσική κατάσταση. Το βάρος του δεν ξεπερνούσε τα 90 κιλά, είχε αλυσίδα περασμένη με δυο χαλκάδες που του τρυπούσαν τη μύτη, θαμπό και μαδημένο τρίχωμα και κατεστραμμένη όραση»... Και όμως αυτός ο χιλιοβασανισμένος Ανδρέας, που είχε ζήσει όλη του τη ζωή ως τότε σε αιχμαλωσία, κατάφερε να ζήσει άλλα 20 ευτυχισμένα χρόνια.

Οι άνθρωποι του Αρκτούρου τον φρόντισαν όσο μπορούσαν. «Στον Κτηνιατρικό Σταθμό», διαβάζει κανείς στην ιστοσελίδα του Αρκτούρου για τον Ανδρέα, «του έγιναν τα απαραίτητα εμβόλια και αποπαρασιτισμός. Τον Μάιο του 1993 του αφαιρέθηκαν όλα τα χαλασμένα δόντια. Ακόμη, υποβλήθηκε σε επέμβαση καταρράκτη και στα δύο μάτια.

Ο Ανδρέας ήταν ήρεμος και φιλικός αρκούδος. Το τρίχωμά του είχε αποκατασταθεί παρόλο που είχε γκριζάρει, όχι όμως και η όρασή του. Το βάρος του τα τελευταία χρόνια ήταν περίπου 150 κιλά.

Για να μην τον ενοχλούν οι άλλες αρκούδες ο Ανδρέας έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του σε δικό του περιφραγμένο χώρο στο Καταφύγιο όπου άφηνε ακόμη και γάτες να μπαίνουν μέσα, να φωλιάζουν στο τρίχωμά του και να κοιμούνται μαζί του.

Ιδιαίτερα κοινωνικός ο παππούς Ανδρέας, απολάμβανε τις σύντομες επισκέψεις από το προσωπικό και τους εθελοντές του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ. Αντιλαμβανόταν την παρουσία τους μέσω της πιο ισχυρής αίσθησης των αρκούδων, αυτήν της όσφρησης, μια και οι άλλες αισθήσεις του έχουν εξασθενήσει και τους πλησίαζε με αργά βήματα, αλλά με μεγάλο ενθουσιασμό!

Συχνά οι φροντιστές του Καταφυγίου τον τάιζαν μέλι με κουταλάκι και του άρεσε πολύ.

Εφτασε σε μεγάλη ηλικία, 50 ετών, ξεπερνώντας κάθε προσδόκιμο - που υπολογίζεται στα 25-30 έτη για τις αρκούδες. Είναι αρκούδα θρύλος, καθώς καμιά άλλη αρκούδα στον κόσμο δεν έχει καταγραφεί ποτέ σε αυτή την ηλικία».

Σήμερα στο Καταφύγιο Αρκούδας ζουν συνολικά 10 αρκούδες που προέρχονται από αιχμαλωσία, χορεύτριες, ορφανές και ζωολογικούς κήπους.

Έτσι κι αλλιώς, τα ξέρουμε όλα...

 Γιάννης Παντελάκης

Όπως είναι γνωστό, ως λαός τα ξέρουμε όλα. Αν όχι όλα, τα περισσότερα. Δεν θα μπορούσε, φυσικά, να απουσιάζει η βαθιά μας γνώση για όσα συμβαίνουν στην Τουρκία εδώ και λίγα εικοσιτετράωρα. Σύμφωνα, λοιπόν, με τις εκφρασμένες απόψεις μεγάλου μέρους της Ελληνικής κοινωνίας στο διαδίκτυο, οι επικρατέστερες ερμηνείες για τις ταραχές στη γειτονική μας χώρα, είναι οι εξής δύο: 1) Ο Ερντογάν έστησε όλη αυτή την ιστορία με στόχο να δημιουργηθεί μεγάλη ταραχή, να προκληθεί ένα αδιέξοδο και η κρίση αυτή να εξαχθεί στην Ελλάδα. Βαθύτερη προσδοκία να εισβάλλει στη χώρα μας και φυσικά να οικειοποιηθεί τον πλούσιο ορυκτό πλούτο μας, φυσικό αέριο, πετρέλαια κ.λπ. Μπορεί ο τελευταίος ακόμα να μην έχει εντοπισθεί σε όλη την έκταση, αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Οι Τούρκοι σπεύδουν για να προλάβουν. 2) Πίσω από τις εξεγέρσεις βρίσκονται οι στρατηγοί της Τουρκίας. Με τις βαθύτερες ίδιες τελικές επιδιώξεις και αυτοί. Ν' ανατρέψουν τον Ερντογάν, τον προδότη που έχει κάνει και κουμπαριές με τον Καραμανλή και εν συνεχεία να επιτεθούν στη χώρα μας. Δεν είναι τυχαίο, λένε οι απόλυτα σίγουροι για την εκτίμησή τους οπαδοί της δεύτερης εκδοχής, πως οι στρατηγοί έστειλαν το Σάββατο την πυραυλάκατο ΖΙΡΚΙΝ και τη φρεγάτα YILDIRIM στα χωρικά μας ύδατα, ανατολικά της Αμοργού. Θέλουν να βρίσκονται κοντά, ώστε την κατάλληλη στιγμή να επέμβουν.
Αν είχα υπομονή και ψυχραιμία, θα μπορούσα να καταγράψω δεκάδες ακόμα συμπληρωματικές ερμηνείες των γεγονότων στην Τουρκία, αλλά μάλλον δεν χρειάζεται. Όλες έχουν μια κοινή συνισταμένη, την επίθεση στη χώρα μας! Την κατάληψή της, ιδιαίτερα τώρα που λόγω οικονομικής κρίσης βρίσκεται σε αντικειμενική αδυναμία. Το πρόβλημα δεν θα ήταν μεγάλο, αν τις προαναφερόμενες ερμηνείες (που αρχίζουν να με ψυλλιάζουν ότι πράγματι κάτι συμβαίνει με εκείνους τους ψεκασμούς) δεν τις υιοθετούσε ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Και το χειρότερο, ανάμεσα σ' αυτό το μέρος και άνθρωποι που λόγω θέσης θα έπρεπε να είναι προσεκτικοί. Αναφέρομαι σε καθηγητές και δημοσιογράφους, ειδικά κάποιους από τους τελευταίους οι οποίοι, χωρίς γνώση και εφόδια, έσπευσαν από τις πρώτες ώρες να ερμηνεύσουν, σχεδόν με απόλυτο τρόπο, όσα συμβαίνουν στην Τουρκία. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που γνωρίζουν τα πάντα και αναλύουν με περίσσια άνεση το οικονομικό πρόβλημα της χώρας, την καταστροφή του πλανήτη λόγω υπερθέρμανσης, τα αίτια των τυφώνων στην Οκλαχόμα και τους απώτερους στόχους του 23χρονου που έφυγε μ' ένα 13χρονο κορίτσι.
Το στοιχείο που ανέδειξε το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό μας αυτή τη φορά, ήταν ότι τα γεγονότα στην Τουρκία συνέβησαν Σάββατο. Για την ακρίβεια, οι ταραχές στην Κωνσταντινούπολη κορυφώθηκαν το Σάββατο. Και το Σάββατο δεν είναι μια καλή ημέρα για μας. Οι σαββατιάτικες και κυριακάτικες εφημερίδες -που κυκλοφορούν από το Σαββατόβραδο- δεν είχαν προλάβει τα γεγονότα, είναι η τεχνική αδυναμία ο λόγος. Τα κανάλια, τα Σάββατα επαναλαμβάνουν σίριαλ και έχουν και κάτι εκπομπές λαϊκής κατανάλωσης οι οποίες φυσικά δεν μπορούν να διακοπούν για να ενημερωθούμε σε βάθος (πέρα από τα δελτία εντυπώσεων) για όσα μπορούν να συμβαίνουν εκείνη την ημέρα. Άρα; Άρα, θ' ανατρέξουμε στο διαδίκτυο. Και εκεί, η ενημέρωσή μας ή θα αποκτήσει έναν χαοτικό χαρακτήρα (ο καθένας θ' αναφέρει ό,τι νομίζει) ή θ' αντληθεί από τις απόψεις "ειδικών", με αποτέλεσμα τις προαναφερόμενες ερμηνείες. Αν, μάλιστα, προστεθούν και κάποιες φωνές που είδαν πίσω από τα γεγονότα στην Τουρκία μια συνέχεια των κινημάτων της Ευρώπης, ε τότε τα πράγματα ξεφεύγουν λίγο. Τόσο μάλιστα, ώστε να εμφανίζονται φωτογραφίες των Αγανακτισμένων της πλατείας Συντάγματος και δίπλα των εξεγερμένων Τούρκων, ως μια λογική συνέχεια της επανάστασης που ξεκίνησε! Ενδιάμεσα, πέρασε από την Αίγυπτο, την Πορτογαλία και μερικές ακόμα χώρες που δεν θυμάμαι τώρα. Και το γενικευμένο χάος ολοκληρώθηκε, όταν ένα site γνωστής εφημερίδας, παρουσίασε μια εντυπωσιακή φωτογραφία από πορεία Τούρκων στη γέφυρα του Βοσπόρου ως γεγονός της ημέρας. Μόνο που ανήκε σε μια άλλη ημέρα η φωτογραφία -έναν χρόνο πρινν και αφορούσε στον μαραθώνιο που είχε γίνει στην Κωνσταντινούπολη...
Φοβάμαι, πως αυτές τις παραστάσεις και "πληροφορίες" ένα κομμάτι της κοινωνίας τις υιοθετεί ως πραγματικότητα. Και με βάση αυτή, σκέφτεται, προβληματίζεται, αντιδρά. Αν το σκεφτούμε λίγο, ίσως δώσουμε και μερικές καλές απαντήσεις γιατί συμπεριφερόμαστε όπως συμπεριφερόμαστε, πολύ συχνά, σε βασικές μας επιλογές...

Με ανακοινώσεις εφησυχασμού η... "αντιμετώπιση" του νέφους

• 02.06.2013, Η ΑΥΓΗ

Τα αιωρούμενα σωματίδια και οι φωτοχημικοί ρύποι όζον και διοξείδιο του αζώτου καταδυναστεύουν τη ζωή των κατοίκων της Αττικής, χωρίς ουδείς να ασχολείται με το πρόβλημα, αφού πλέον δεν συζητείται καν. Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση για το 2012 της αρμόδιας υπηρεσίας του ΥΠΕΚΑ, τα μικροσωματίδια υπερέβησαν την οριακή τιμή των 50 μικρογραμμαρίων ανά κυβικό μέτρο αέρα για την προστασία της δημόσιας υγείας βάσει της εθνικής κοινοτικής νομοθεσίας, η οποία δεν πρέπει να ξεπερνιέται πάνω από 35 ημέρες τον χρόνο, 40 ημέρες στον σταθμό της Λυκόβρυσης και δύο λιγότερες στην περιοχή του Πειραιά.
Η κατάληψη της Αθήνας, αλλά και άλλων αστικών κέντρων από τα μικροσωματίδια λόγω της λειτουργίας τζακιών και ξυλόσομπων, η οποία εκδηλώθηκε στα τέλη του 2012 και αρχές νέου έτους, μετά την εξίσωση του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης με αυτόν της κίνησης, ακροθιγώς αναφέρεται στην έκθεση. Καταγράφεται "ως απότομη αύξηση τον Δεκέμβριο του 2012 λόγω της έναρξης χρήσης σε μεγάλο βαθμό βιομάζας ως θερμαντικού μέσου".
Όσο για τα μικροσωματίδια ΑΣ 2,5, τα οποία θεωρούνται ιδιαίτερα επικίνδυνα για την υγεία, η "ύπαρξή" τους σαφώς υποβαθμίζεται με την αναφορά ότι "δεν παρουσίασαν υπέρβαση της ενδεικτικής οριακής τιμής και της τιμής στόχου σε καμία θέση μέτρησης".
Ο έτερος δυνάστης που εμφανίζεται τους καλοκαιρινούς μήνες, το όζον, κινήθηκε εκτός του ορίου ενημέρωσης, των 180 μικρογραμμαρίων, και στους 10 σταθμούς μέτρησης, αλλά υπερέβη κατά πολύ την τιμή - στόχο για την προστασία της ανθρώπινη υγείας, τα 120 μικρογραμμάρια, σε οκτάωρη βάση σε εννέα σταθμούς.
Τα έτη 2010-2012 η εκτός ορίων πορεία του είχε ως εξής: στη Νέα Σμύρνη ο αριθμός των ημερών με υπερβάσεις ήταν 74, στα Λιόσια 32, στο Μαρούσι 41, στο Περιστέρι 32, στη Λυκόβρυση 43, στους Θρακομακεδόνες 75, πρώτη η Αγία Παρασκευή με 85 ημέρες, στην Ελευσίνα 34 και στο Κορωπί, εκτός Λεκανοπεδίου, και ο μοναδικός στην ευρύτερη περιοχή των Μεσογείων, με 68. Από την έκθεση αναδεικνύεται και η αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΚΑ, όταν τον Ιούλιο στη Λυκόβρυση και τους Θρακομακεδόνες για τέσσερις και πέντε ώρες, αντίστοιχα, ο φωτοχημικός ρύπος είχε αφηνιάσει (ξεπέρασε κατά πολύ τα όρια συναγερμού, τα 240 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο, επί τρεις συνεχόμενες ώρες). Ως... μέτρα στην έκθεση παρουσιάζονται τα αυτονόητα, όπως: "Το ΥΠΕΚΑ, εφαρμόζοντας τη σχετική νομοθεσία, εξέδωσε τα εξής:
* Την προβλεπόμενη ανακοίνωση του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης με οδηγίες και συστάσεις για την αποφυγή των μετακινήσεων ευπαθών ομάδων πληθυσμού και σωματικής άσκησης από τα παιδιά.
* Τις προβλεπόμενες συστάσεις του ΥΠΕΚΑ για μείωση της χρήσης των Ι.Χ. αυτοκινήτων και χρησιμοποίηση των ΜΜΜ, για αποφυγή διακίνησης υγρών καυσίμων, για ανεφοδιασμό των οχημάτων με καύσιμο μετά τη δύση του ήλιου και κατά το δυνατόν αποφυγή λειτουργίας μονάδων και επιχειρήσεων".
Στις άλλες περιπτώσεις που σημειώθηκαν υπερβάσεις του ορίου ενημέρωσης ή του ορίου συναγερμού, με διάρκεια μικρότερη των τριών ωρών, το ΥΠΕΚΑ εξέδωσε την προβλεπόμενη γι' αυτές τις περιπτώσεις ανακοίνωση για την ενημέρωση του κοινού, η οποία περιελάμβανε και την ανακοίνωση του υπουργείου Υγείας.
Όσο για το διοξείδιο του αζώτου, άλλο συστατικό του πνιγηρού νέφους, σημειώθηκαν υπερβάσεις στη μέση ετήσια τιμή, η οποία έχει ορισθεί στα 40 μικρογραμμάρια, σε τέσσερις σταθμούς, εκ των οποίων οι τρεις στο κέντρο της Αθήνας. Στην Πατησίων με 64 μικρογραμμάρια, στην Αθηνάς και την Αριστοτέλους με 54 και στον Πειραιά με 41 μικρογραμμάρια.
Σε κάθε περίπτωση, το θλιβερό είναι ότι το δίκτυο των σταθμών μέτρησης για την καταγραφή της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην Αττική παραμένει ανεπαρκές. Διαθέτει μόνον 14 σταθμούς, όταν το 2005 λειτουργούσαν 17 σταθμοί.