Ο Λεωνίδας, ο Λαυρέντης και ο ΣΥΡΙΖΑ

05/01/2013, protagon.gr

• Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
• Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς

1 εικόνα

του Ανδρέα Ε. Παπαδόπουλου

Η σύλληψη και, ακολούθως, η προφυλάκιση του επιχειρηματία Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, όπως και αρκετών άλλων μεγαλοσχήμων δείχνει ότι επιτέλους κάτι κινείται σε αυτή τη χώρα. Η σύλληψη, ωστόσο, του κ. Λαυρεντιάδη έφερε και πάλι στη δημοσιότητα το περίφημο δείπνο που είχε διοργανωθεί στην Αίγλη του Ζαππείου προς τιμήν του Λεωνίδα Κύρκου. Σε αυτό είχε δώσει το παρών, μεταξύ άλλων, ο Λαυρεντιάδης, μάλιστα υπάρχει και σχετική φωτογραφία του Λεωνίδα με τον υπόδικο επιχειρηματία. Τη συγκεκριμένη φωτογραφία ανέσυραν εφημερίδες, site, σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, θέλοντας να καταδείξουν ότι ο εν λόγω κύριος είχε σχέσεις με την αριστερά και πολύ περισσότερο με τον Κύρκο. Η αθλιότητα είναι κάτι παραπάνω από εμφανής και αποκτά ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις όταν διαχέεται από ραδιοφωνικούς σταθμούς, εφημερίδες (σ.σ: σε καμία περίπτωση δεν εννοώ την Αυγή), ιστοσελίδες και δημοσιογράφους κοντά στο ΣΥΡΙΖΑ.

Η διαδρομή του Λ. Κύρκου είναι τόσο κρυστάλλινη ούτως ώστε να μην χρειάζεται την παραμικρή υποστήριξη, πολύ περισσότερο από τον γράφοντα. Ωστόσο έχει σημασία να θυμίσουμε ότι ο Λεωνίδας σε όλη του τη ζωή αποτέλεσε παράδειγμα ήθους και υπόδειγμα ασκητικού βίου. Όπερ σημαίνει ότι τα όσα αφήνονται να διαρρεύσουν από κύκλους του ΣΥΡΙΖΑ ή λέγονται από στόμα σε στόμα ξεπερνούν τα όρια της πολιτικής αθλιότητας και θυμίζουν πρακτικές Αυριανισμού. Ενδεχομένως η μετακίνηση τόσων στελεχών του βαθέως ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ να έχει επηρεάσει και τη γενικότερη «κουλτούρα» του χώρου αυτού.

Χωρίς διάθεση να υπερασπιστώ το δείπνο-άλλωστε ο ίδιος ο Λεωνίδας με περισσή γενναιότητα έκανε την αυτοκριτική του-θέλω να θυμίσω τα όσα είχε πει ο Κύρκος σε εκείνη την εκδήλωση.

Είχε μιλήσει, πρώτον, για την ανάγκη ευρύτερων συνεργασιών προκειμένου να υπάρξει η αναγέννηση της χώρας, σημειώνοντας ότι το δίλημμα είναι "ανακατανομή-ανάπτυξη ή βουλιάζουμε". Με πάθος υπερασπίστηκε την ομαλότητα,  τονίζοντας την ανάγκη "μεγάλων συμβιβασμών" στα πρότυπα του ιστορικού κειμένου του "Οι στόχοι του έθνους". Κατηγόρησε τους τάχατες επαναστάτες που αντιμάχονται την έννοια του συμβιβασμού και πυροδοτούν επικίνδυνες εκρήξεις, όπως τα Δεκεμβριανά 2, ή παίζουν τον ρόλο των αδιάλλακτων ασυμβίβαστων κηρύσσοντας το θετικό ρόλο του φόβου. Υποστήριξε ότι "πρέπει όλοι να αποδεχτούμε τις επιβαλλόμενες θυσίες μέσα σ' ένα σχέδιο που θα καταμερίζει τα βάρη, θα παίρνει υπόψη του ότι πλατιά λαϊκά στρώματα ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας και ότι η δίκαιη κατανομή είναι η απόλυτη προϋπόθεση για την επιτυχία του εγχειρήματος".

Ο Λ. Κύρκος ανέφερε ως χρήσιμη μορφή πάλης τον εντοπισμό μορφών επίδειξης προκλητικού πλούτου, όπως είναι οι πολυτελέστατες κατοικίες και τα σκάφη αναψυχής, με στόχο την υποχρέωση του ιδιοκτήτη να καταβάλλει το ύψος του φόρου που θα προσδιορίζεται από το νέο φορολογικό σύστημα. Πρότεινε, μάλιστα, ελεγκτές να είναι οι κατά τόπους δημοτικές επιτροπές ελέγχου, αλλά και να θυροκολλείται το δελτίο φορολογικής ενημερότητας. Ανέφερε ότι δεν πρόκειται για ένα πογκρόμ κατά των πλουσίων αλλά "για μέτρα έγκαιρης πίεσης πριν η απελπισία των φτωχότερων στρωμάτων υπερβεί ένα όριο ασφάλειας και οδηγηθούμε σε ανεξέλεγκτες εκρήξεις".

Όπως έκανε συνεχώς τα τελευταία χρόνια της ζωής του, διαβλέποντας την επικίνδυνη διάσταση που έπαιρναν, στηλίτευσε τα φαινόμενα βίας και τρομοκρατίας,  τη δράση των λεγόμενων αντιεξουσιαστών, αλλά και την κατάχρηση του ασύλου. Ως προς το τελευταίο, τάχθηκε "υπέρ της κατάργησης του ασύλου, γιατί αυτό που υπάρχει μόνο γελιοποίηση της έννοιας του ασύλου είναι και του κύρους της ακαδημαϊκής κοινότητας και ιδιαίτερα των σπουδαστών", προτείνοντας "τη θέσπιση ενός πραγματικού ασύλου της διακίνησης ιδεών υπό την ευθύνη της ακαδημαϊκής κοινότητας και με τη δημιουργία μεικτών ομάδων περιφρούρησης (ενός είδους Hyde Park)".

Αυτά και άλλα εξίσου σοβαρά και επίκαιρα είχε πει σε μια από τις τελευταίες παρεμβάσεις του ο Λεωνίδας Κύρκος. Όσοι έχουν στοιχειώδες μυαλό ας ασχοληθούν με τα κείμενα, τις παρακαταθήκες και τον τρόπο ζωής του Κύρκου και ας αφήσουν τις αθλιότητες με τον Λαυρεντιάδη, ιδίως όταν γνωρίζουν την άπωση που είχε ο Λεωνίδας για τη διαπλοκή και την προκλητική επίδειξη πλούτου.

*Ο Ανδρέας Ε. Παπαδόπουλος είναι δημοσιογράφος, εκπρόσωπος τύπου της ΔΗΜ.ΑΡ

H δικαιοσύνη, η λίστα και οι νταβατζήδες. Του Σ.Κούλογλου

03:23, 05 Ιαν 2013 | SteliosKouloglou , tvxs 

Θυμίζουν 'Οργουελ όσα συμβαίνουν αυτές τις μέρες με την λίστα Λαγκάρντ και τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Μια αστείρευτη προπαγανδιστική μηχανή προσπαθεί να πείσει την κοινή γνώμη ότι ο κ. Βενιζέλος δεν μπορεί να έχει την παραμικρή ποινική ευθύνη για την υπόθεση και η προσπάθεια εμπλοκής του αποτελεί σκευωρία του ΣΥΡΙΖΑ. Ο τελευταίος κάνει λάθος όταν επιχειρηματολογεί για τις πιθανές ευθύνες του κ. Βενιζέλου: θα έπρεπε απλώς να αναφερθεί στα βήματα της δικαιοσύνης, τις προηγούμενες εβδομάδες.

Γιατί στις 26 Νοεμβρίου ο αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου διαβίβασε στη Βουλή τη δικογραφία για τη «λίστα Λαγκάρντ», προκειμένου να ερευνηθούν ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες μελών της τότε κυβέρνησης, που παρέλαβαν και διαχειρίσθηκαν την επίμαχη λίστα. Προσοχή: δεν έχει τεθεί θέμα αλλοίωσης της λίστας, που βρισκόταν ακόμη στο Παρίσι. Το θέμα που εξετάζουν σοβαρά οι αρμόδιοι εισαγγελείς, και καλούν την Βουλή να αποφασίσει, είναι αν ο χειρισμός της υπόθεσης από τους αρμόδιους κυβερνητικούς παράγοντες, βασικά τους υπουργούς Οικονομικών κ.κ. Παπακωνσταντίνου και Βενιζέλο, αποτελεί ποινικά κολάσιμη πράξη.(εδώ όλο το πλήρες ρεπορτάζ του Tvxs,εκείνη την ημέρα).

Την ίδια μέρα το Βήμα, γράφει: Σύμφωνα με πληροφορίες στο διαβιβαστικό του αντιεισαγγελέα καταγράφονται τα εξής: «Σας στέλνουμε χωρίς αξιολόγηση την δικογραφία για την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ, καθώς και την ίδια τη λίστα.. Σας καλούμε επίσης να εξετάσετε τις ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες μελών της τότε κυβέρνησης». Αρα θέμα υπάρχει από τότε, ανεξάρτητα από την αλλοίωση που αποδόθηκε αργότερα στον Παπακωνσταντίνου.

Αυτό ακριβώς πιστεύουν οι οικονομικοί εισαγγελείς και στέλνουν την υπόθεση στην Βουλή, αφού έχουν πάρει, υπό άκρα μυστικότητα, τις καταθέσεις των Παπακωνσταντίνου-Βενιζέλου που στη συνέχεια καταθέτουν στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής. Στην επιτροπή ο κ. Βενιζέλος, όταν κλήθηκε για να διευκρινίσει τους λόγους για τους οποίους κράτησε επί 14 μήνες το υλικό στην κατοχή του, χωρίς να το αξιοποιήσει, υποστήριξε ότι πρόκειται περί παρανόμως αποκτηθέντος υλικού, το οποίο δεν συνιστά νόμιμο αποδεικτικό μέσο. Παράλληλα, υπεραμύνθηκε της στάσης του, να μη δημοσιοποιήσει τα στοιχεία της λίστας αλλά και να μην ασχοληθεί προσωπικά με την έρευνα των στοιχείων, σημειώνοντας ότι «ο υπουργός δεν είναι ούτε ελεγκτικό όργανο ούτε προανακριτική Αρχή».

Σε απλά ελληνικά, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αποφάσισε, και αυτός, να μην χρησιμοποιήσει την λίστα προς όφελος της οικονομίας της χώρας, όπως έκαναν οι συνάδελφοι του σε άλλες χώρες. Συνιστούν αυτές οι πράξεις και παραλείψεις παράβαση καθήκοντος που προκάλεσε βλάβη στο δημόσιο; Κάποιοι θέλουν να μας πείσουν ότι ακόμη και η σκέψη για αυτό συνιστά σκευωρία. Και καλά ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, την δουλειά του κάνει. Αλλά τα μέσα ενημέρωσης και οι δημοσιογράφοι;

Το έξοδο διαφυγής έχει δώσει η αποκάλυψη ότι η λίστα αλλοιώθηκε. Στην κατάθεση του στη Βουλή, ο κ. Βενιζέλος είχε διευκρινίσει ότι δεν γνώριζε αν η λίστα που παρέλαβε ήταν παραποιημένη. Ηξερε κάτι παραπάνω; Είχε κάτι καταλάβει από λεγόμενα του Παπακωνσταντίνου; Ο τελευταίος υποστηρίζει ότι είναι αυτός θύμα σκευωρίας. Ομως ο κ. Παπακωνσταντίνου είναι ήδη ένοχος για ένα έγκλημα που έχει αποδειχθεί : την ώρα που επέβαλλε εξοντωτικά μέτρα στον ελληνικό λαό, δεν έκανε τίποτα για να ελαφρώσει τον πόνο του ή να βάλει ένα λιθαράκι κοινωνικής δικαιοσύνης. Αξιοποίησε την λίστα, πιθανώς για να καλύψει συγγενείς και σίγουρα για να πουλήσει υπηρεσία στους ισχυρούς που φιγουράριζαν σε αυτήν. Δεν θα έπρεπε όμως να ερευνηθεί αν ο κ. Βενιζέλος έκανε τα ίδια;

       

Ο ΚΥΡ σατιρίζει ελεύθερα κυβέρνηση και αντιπολίτευση

Προβλέψεις...

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  05/01/2013 , tovima.gr 

Ο Γιάννης Μπέζος νέος διευθυντής στο Εθνικό Θέατρο;

04.01.2013 , iefimerida.gr

Τη θέση του διευθυντή στο Εθνικό Θέατρο πρότειναν στον Γιάννη Μπέζο, όπως αποκαλύπτει ο ίδιος ο ηθοποιός σε συνέντευξη του.

Mε δεδομένο ότι η θητεία του Γιάννη Χουβαρδά λήγει τον Μάιο (και ο ίδιος φέρεται να δηλώνει προβληματισμένος ως προς το αν θέλει να συνεχίσει) η ονοματολογία για την περίφημη θέση έχει αρχίσει. Ο Γιάννης Μπέζος παραδέχεται πως βρίσκεται σε συζητήσεις.
Δηλώνει χαρακτηριστικά στο περιοδικό TV Ζάπινγκ: «Έχουν γίνει κουβέντες κι είναι κάτι που με ενδιαφέρει, αλλά για την ώρα τίποτα δεν έχει προχωρήσει και δεν είναι σίγουρο. Η θέση του διευθυντή της πρώτης κρατικής σκηνής μας έχει απαιτήσεις πολλές και, αν τελικά μου ανατεθεί, θα έχω πάρα πολύ δουλειά μπροστά μου αλλά και πολλές επιθέσεις να δεχτώ».
Πληροφορίες αναφέρουν ότι η ΔΗΜΑΡ, την οποία στήριξε ενεργά προεκλογικά ο Γιάννης Μπέζος του έχει προτείνει τη θέση, άρα υπάρχουν αρκετές πιθανότητες να αναλάβει μετά το καλοκαίρι...

Δύο νέες λίστες στα χέρια του ΣΔΟΕ – 4.500 καταθέτες σε Λουξεμβούργο και Λίχτενσταϊν

05.01.2013 , iefimerida.gr

Ατελείωτη είναι η δουλεία που περιμένει το ΣΔΟΕ και τους οικονομικούς εισαγγελείς αφού φαίνεται πως το κύμα των Ελλήνων που έστελναν καταθέσεις στο εξωτερικό με σκοπό να αποφύγουν να πληρώσουν φόρος, δεν περιορίζεται μόνο σε αυτούς που τα ονόματα τους βρίσκονται στη λίστα Λαγκάρντ, αφού δύο νέες λίστες με Ελληνες καταθέτες στο εξωτερικό έρχονται στο φως της δημοσιότητας.
Όπως γράφει το Εθνος της Κυριακής υπάρχουν δύο ακόμα λίστες από Λίχτενστάιν και Λουξεμβούργο. Μάλιστα η ύπαρξη της πρώτης φέρεται να ήταν γνωστή από το 2007, χωρίς ωστόσο να είχε διερευνηθεί ποτέ. Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα η λεγόμενη λίστα Λιχτενστάιν πέρασε από πολλά κύματα αδράνειας και ολιγωρίας των αρχών καθώς, αν και έγινε γνωστή το 2007, η τότε κυβέρνηση δεν έπραξε τα δέοντα.
Μετά τον πολιτικό θόρυβο, το 2008 ο τότε υφυπουργός Οικονομικών, Αντώνης Μπέζας, υποσχέθηκε ότι θα υποβάλει αίτημα προς τις γερμανικές αρχές για την αποστολή των ονομάτων των Ελλήνων καταθετών.
Ωστόσο, τα επόμενα δύο χρόνια επικράτησε σιγή ασυρμάτου ώσπου το 2010 έγινε γνωστό ότι η λίστα είχε περιέλθει σε ελληνικά χέρια.
Η Λιχτενστάιν ή αλλιώς «λίστα Κίμπερ»
Πρόκειται για μία λίστα με ονόματα καταθετών που είχε αντιγράψει υπάλληλος της τράπεζας LGT του Λίχτενστάιν Χάινριν Κίμπερ και γι αυτό και κάποιο της δίνουν το όνομα του. Στο περιεχόμενο της βρίσκονται 4.527 ονόματα καταθετών Ελλήνων και Γερμανών. Το 2006-2007 οι μυστικές υπηρεσίες της Γερμανίας καταβάλλουν το ποσό των 4,2 εκατομμυρίων ευρώ και αγοράζουν τη λίστα. Στη συνέχεια αναλαμβάνει δράση η γερμανική εισαγγελία και ασκεί διώξεις σε όσους δεν μπόρεσαν να δικαιολογήσουν τις καταθέσεις που είχαν στο εξωτερικό. Στην Ελλάδα δεν έχει συμβεί το παραμικρό παρά μόνο το 2008 ο τότε υφυπουργός Οικονομικών, Αντώνης Μπέζας, υποσχέθηκε ότι θα υποβάλει αίτημα προς τις γερμανικές αρχές για την αποστολή των ονομάτων των Ελλήνων καταθετών. Οι έλεγχοι όμως προχώρησαν με ρυθμούς χελώνας.
Ωστόσο λίστα με Έλληνες καταθέτες υπάρχει και από το Λουξεμβούργο και σύμφωνα με το δημοσίευμα 4.200 άτομα ελέγχονται για τα λογαριασμούς με υψηλές καταθέσεις που διατηρούν εκεί.
Στο στόχαστρο όμως των ελεγκτικών αρχών μπαίνουν και 104 Ελληνες, τα ονόματα των οποίων βρίσκονται σε λίστα που έρχεται από την Ολλανδία και έχουν στην κατοχή τους θαλαμηγούς και σκάφη πολυτελείας, το κόστος των οποίων κυμαίνεται από 500.000 ευρώ έως και 4 εκατομμύρια ευρώ. Ηδη από τις πρώτες διασταυρώσεις φαίνεται πως οι περισσότερες θαλαμηγοί δεν έχουν δηλωθεί.
Και η λίστα του Λονδίνου όμως με τους 600 Ελληνες που αγόρασαν ακριβά ακίνητα στην καρδιά της Αγγλίας και απο τα εισοδήματα που έχουν δηλώσει προκύπτουν μεγάλες αποκλίσεις βρίσκεται στο μικροσκόπιο του ΣΔΟΕ.
Με βάση τα μέχρι στιγμής ευρήματα από τις έξι λίστες, πάνω από 31.000 φορολογούμενοι ελέγχονται για απόκρυψη εισοδημάτων ύψους 15 δισ. ευρώ.

Η λίστα και οι σκιές της

05/01/2013

του Γιώργου Λακόπουλου protagon.gr

Η θέση του Βαγγέλη Βενιζέλου: η πρόθεση του  ΣΥΡΙΖΑ να τον εντάξει στο κάδρο των ποινικών ευθυνών στην υπόθεση της λίστας Λαγκαρντ συνιστά σκευωρία εναντίον του! Γιατί σκευωρία; Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ισχυρίζεται ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν έκανε αυτό που όφειλε, από πρόθεση, -αλλιώς δεν νοείται η παράβαση καθήκοντος που του προσάπτει- όποτε πρέπει να κριθεί από τη Δικαιοσύνη. 
Φυσικά οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή οφείλουν να καταθέσουν στοιχεία που θα αποδεικνύουν τους ισχυρισμούς τους. Αλλιώς η Κουμουνδούρου θα εκτεθεί και θα φανεί ότι προσπαθεί να κερδίσει εντυπώσεις σε βάρος της υπόληψης ενός πολιτικού αντιπάλου. Αν έχει στοιχεία ο ΣΥΡΙΖΑ, τότε όχι απλώς κάνει καλά, αλλά οφείλει να ζητήσει προκαταρκτική εξέταση και για τον Βενιζέλο. Αν δεν έχει, θα ρεζιλευτεί. Τόσο απλό. Από πού κι ως πού αυτό μπορεί να θεωρηθεί σκευωρία; Σιγά μην αρχίσουμε να μιλάμε και για «βρόμικο '13».

Η δραματοποίηση της υπόθεσης από την πλευρά του Βενιζέλου σε ό,τι τον αφορά και η προσπάθεια να σκιαγραφήσει το ρόλο του διωκόμενου γίνεται με ένα επιχείρημα που δείχνει να απευθύνεται σε ηλιθίους. Ο πρώην υπουργός Οικονομικών λέει ότι αν υπάρχει σήμερα η λίστα Λαγκαρντ είναι γιατί ο ίδιος την εμφάνισε. Σωστό. Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τον κατηγορεί γι' αυτό. Τον κατηγορεί γιατί την…εξαφάνισε. Για την ακρίβεια τον θεωρεί υπόλογο για δυο συγκεκριμένα θέματα.
Πρώτα γιατί όταν παρέλαβε την -μαγειρεμένη έστω- λίστα δεν έκανε τίποτε για να ελεγχθούν τα αναφερόμενα πρόσωπα. Έκανε και δεν το ξέρουμε; Ότι του είπε ο Διώτης πως δεν είναι αξιοποιήσιμα τα στοιχεία από νομική άποψη δεν είναι επιχείρημα για υπουργό που είναι και προβεβλημένος νομικός.
Το δεύτερο θέμα που θέτει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι ο Βενιζέλος πήρε τη λίστα μαζί του. Δεν την πήρε; Προσοχή: δεν πήρε απλώς ένα αντίγραφο για το αρχείο του -κάτι που θα ήταν συζητήσιμο- και το προσκόμισε όταν το πρωτότυπο χάθηκε, για να βοηθήσει την έρευνα. Δεν την παρέδωσε στον διάδοχό του, όπως όφειλε. Ούτε καν με εμπιστευτικό πρωτόκολλο όπως συνηθίζεται σε αυτές τις περιπτώσεις. Και σε κάθε περίπτωση από πού κι ως πού ένας υπουργός μπορεί να επιλέγει τι θα παραδίδει στον επόμενο και τι θα παίρνει μαζί του όταν αντικαθίσταται;
Ότι μετά από καιρό την εμφάνισε δεν τον απαλλάσσει, και πολύ περισσότερο δεν τον κάνει ήρωα της υπόθεσης… Είναι σαν να μην παραδώσει ο ταχυδρόμος το γράμμα στον παραλήπτη του και να θέλει να τον ευγνωμονεί και από πάνω, γιατί του το έδωσε αργότερα και αφού το διάβασε!
Έχουμε λοιπόν έναν υπουργό που λέει ότι δεν έκανε καμία αλλοίωση στη λίστα, αλλά δεν ξέρει ούτε πού βρίσκεται το πρωτότυπο ούτε ποιος έβγαλε από μέσα τους συγγενείς του. Και έναν δεύτερο που θέλει να του πιστώσουμε ότι πήρε στο σπίτι του ένα δημόσιο έγγραφο. Όλως τυχαίως κανείς από τους δυο δεν έκανε κάτι επι της ουσίας με αυτή την περίφημη λίστα, δεν έφερε ούτε ένα ευρώ στο δημόσιο ταμείο, δεν ενόχλησαν καν τους καταθέτες. Είναι δυνατόν υπουργοί που ανακηρύσσουν τους εαυτούς τους αμείλικτους φοροκυνηγούς, να δείχνουν όχι μόνο αδιαφορία στην αξιοποίηση ενός στοιχείου που θα τους δόξαζε, αλλά και συμπεριφέρονται μέχρι και ηλιθίως μεχρι σήμερα, παρότι τετραπέρατοι και οι δυο;
Είναι πολλές οι σκιές σε ένα θέμα που θα έπρεπε να είναι πολύ διαυγές. Σε αυτή την υπόθεση υπάρχουν αθέατες πλευρές. Η λίστα Λαγκάρντ δεν είναι μόνο αυτό που φαίνεται και θα χρειαστεί έρευνα σε βάθος για να δούμε γιατί από τη στιγμή που προέκυψε συνέβησαν τόσες πολλές αβλεψίες. Ο ένας δεν θυμάται, ο άλλος έχασε, ο τρίτος δεν βρήκε και πάει λέγοντας. Μεγάλες κουβέντες δεν πρέπει να λέει κανείς, αλλά σε αυτή την υπόθεση υπάρχουν κεφάλαια που μένουν ακόμη στο σκοτάδι.

   Οι προτάσεις της ΔΗΜΑΡ για την αντιμετώπιση του επικίνδυνου φαινομένου της αιθαλομίχλης

Δημοσιεύτηκε στις Παρασκευή, 04 Ιανουαρίου 2013 10:33

 Το νέφος αιθαλομίχλης, προϊόν της εκτεταμένης και ανεξέλεγκτης χρήσης κάθε είδους καυσόξυλων για θέρμανση, πυκνώνει και τείνει να μονιμοποιηθεί πάνω από τα αστικά κέντρα, με σοβαρές συνέπειες για τη δημόσια υγεία των πολιτών και την προστασία του περιβάλλοντος.
Η υγιών δημοσιονομικών προθέσεων προσπάθεια της κυβέρνησης για την πάταξη της λαθρεμπορίας και φοροδιαφυγής στα καύσιμα, με την απότομη και μεγάλη αύξηση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης που συνεπαγόταν, δείχνει να έχει «ανθυγιεινά» αποτελέσματα, όσο μένει ατελής και ανολοκλήρωτη και όσο δεν υλοποιούνται μέτρα, άμεσα και μεσοπρόθεσμα, που έπρεπε να τη συνοδεύουν. Έτσι απαιτείται:

1.Να γίνει, άμεσα, εκστρατεία ενημέρωσης των πολιτών για τους κινδύνους που εγκυμονεί για τη δημόσια υγεία, την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και την ασφάλεια στο εσωτερικό των σπιτιών η εκτεταμένη χρήση κάθε είδους καυσόξυλων σε αστικά κέντρα, καθώς και η ανεξέλεγκτη χρήση μη πιστοποιημένων θερμαντικών συσκευών. Χρειάζεται επίσης να βελτιωθεί η πληροφόρηση των πολιτών για το ποιοι δικαιούνται και με ποιες διαδικασίες λαμβάνουν το επίδομα θέρμανσης Ακόμη, είναι χρήσιμο να δοθούν οδηγίες για την ορθολογική χρήση της ενέργειας και την ενεργειακή αποδοτικότητα των διαφόρων συστημάτων θέρμανσης και των καυσίμων τους, ώστε να οι πολίτες να μπορούν να κατανοούν καλύτερα το συμφέρον τους.
2.Να υπάρξει περαιτέρω διεύρυνση των κατηγοριών των δικαιούχων επιδότησης της τιμής του πετρελαίου. Ωστόσο, πρέπει να τονιστεί ότι το ποσοστό όσων σήμερα δικαιούνται επιδότησης, προσεγγίζει το 80% του πληθυσμού.
3.Να απλοποιηθεί και να επιταχυνθεί η διαδικασία καταβολής του επιδόματος στους δικαιούχους.
4.Να υπάρξει χρηματική ενίσχυση ως επίδομα θέρμανσης προς τα νοικοκυριά που έχουν εισόδημα έως 20% πάνω από το όριο της φτώχειας. Προς αυτή την κατεύθυνση η ΔΗΜΑΡ θα καταθέσει ολοκληρωμένη πρόταση εντός των επόμενων ημερών.
5.Να κατατεθεί από το Υπουργείο Οικονομικών στο Υπουργικό Συμβούλιο εντός δύο μηνών, ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης για την καταπολέμηση της λαθρεμπορίας στα καύσιμα (θέρμανσης, κίνησης και ναυτιλίας). Το σχέδιο πρέπει να προβλέπει τον πλήρη έλεγχο της διακίνησής τους από το διυλιστήριο έως τον τελικό χρήστη - καταναλωτή και να συνοδεύεται από αναλυτική λίστα απαιτούμενων νομοθετικών και άλλων ενεργειών, καθώς και χρονοδιάγραμμα εφαρμογής.
6.Να γίνει επικαιροποίηση των ορίων συναγερμού για την ατμοσφαιρική ρύπανση στις μεγάλες πόλεις, ώστε όσα ισχύουν για το φωτοχημικό νέφος να συμπληρωθούν με τα νέα δεδομένα που αφορούν την αιθαλομίχλη.
7.Να μεγιστοποιηθούν οι έλεγχοι για την κοπή και διακίνηση καυσόξυλων, ώστε να αντιμετωπιστεί η παράνομη υλοτόμηση δασών καθώς και νέα φαινόμενα λαθρεμπορίας στην πώληση τέτοιου υλικού.

Τα ανοιχτά παράθυρα του κ. Κουβέλη

Στον πολιτικό χώρο μεταξύ ΝΔ και ΠαΣοΚ θέλει να αναπτυχθεί η ΔΗΜΑΡ

Μπίτσικα Παναγιώτα , ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  29/12/2012 ,tovima.gr

Μέσα στο πολιτικό... διάσελο που έχει σχηματιστεί μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ πορεύεται ο κ. Φ. Κουβέλης, επιμένοντας ότι στρατηγική του στόχευση είναι «η ανανέωση της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας με δημοκρατία και κοινωνική συνοχή». Ετσι απαντά το ηγετικό επιτελείο της Αγίου Κωνσταντίνου σε όσους αποκρυπτογραφούν πίσω από τις κινήσεις της ΔΗΜΑΡ τη μύχια επιθυμία της να γίνει νέο ΠαΣοΚ στη θέση του καταρρέοντος ΠαΣοΚ, δηλαδή να αντικαταστήσει τον ενδιάμεσο χώρο.

Η ΔΗΜΑΡ απορρίπτει τις αιτιάσεις ότι επιδιώκει, μαζί με τη ΝΔ, να εκμεταλλευθεί τις αναταράξεις στο κόμμα του κ. Ευ. Βενιζέλου, με αφορμή υποθέσεις όπως η διερεύνηση της λίστας Λαγκάρντ ή μέσω της άρνησής της να συμμετέχει στη συγκρότηση μόνιμου φόρουμ διαλόγου για την Κεντροαριστερά.

Αυτό που επιζητεί ουσιαστικά η ΔΗΜΑΡ είναι να μη συνθλιβεί από τον νέο διπολισμό, είτε προσκολλούμενη στη ΝΔ είτε στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και να προσδώσει ρόλο στην ύπαρξή της, ως η δύναμη που θα επηρεάζει με τις θέσεις της τις εφαρμοζόμενες πολιτικές στη διακυβέρνηση της χώρας.

Είναι αξιοσημείωτη η εμμονή του κ. Κουβέλη στην ανάγκη να υπάρχει πολιτική σταθερότητα στη χώρα, αλλά με παράλληλη εκρίζωση της νοοτροπίας της διαχείρισης του κράτους και του δημόσιου χρήματος ως λάφυρου. Ετσι στελέχη της ηγετικής ομάδας της ΔΗΜΑΡ προβάλλουν ότι θα προτιμούσαν να μην υπάρχει εμπλοκή ηγετικών στελεχών του ΠαΣοΚ σε υποθέσεις διαφθοράς από το παρελθόν, αλλά ταυτόχρονα έχουν αποφασίσει, εδώ και καιρό, να μην υποχωρήσουν στη διαλεύκανσή τους ακόμη κι αν αυτό σημαίνει πολιτικές αναταράξεις.

Την ίδια ώρα το ζήτημα των συνθέσεων και της κυβερνητικής σταθερότητας αποτελεί για τη ΔΗΜΑΡ κεντρικό ζήτημα που καθορίζει και τις σχέσεις της με τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που βλέπουν να μην κρατά ερμητικά κλειστή την πόρτα μιας ενδεχόμενης συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, σε περίπτωση που το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης χρειαστεί, μετά τις εκλογές, συμμάχους για τη διακυβέρνηση. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, το ηγετικό επιτελείο πιέζει ευσχήμως δυνάμεις της Κουμουνδούρου, τις πιο μετριοπαθείς πολιτικά, να προσδώσουν στον ΣΥΡΙΖΑ έντονα μεταρρυθμιστικό χαρακτήρα στο πλαίσιο του αριστερού ευρωπαϊσμού. Για πολλούς η πρόταση για την απλή αναλογική εμπεριέχει τη διάσταση ενός «παραθύρου» μελλοντικών, ακόμη ασχηματοποίητων, συνεργασιών.

Ωστόσο η ΔΗΜΑΡ δεν αφήνει εκτός πυρών τον ΣΥΡΙΖΑ, κρατώντας αποστάσεις από «έναν νέο λαϊκισμό με άλλη μορφή», όπως λένε στελέχη της ΔΗΜΑΡ, που τον κατηγορούν ότι επιδιώκει την πολιτική αστάθειας ακόμη και με αλλεπάλληλες εκλογές ώσπου να έρθει σαν σωτήρας να κυβερνήσει.

Για μια Ελένη

04/01/2013

του Ανδρέα Πετρουλάκη protagon.gr

Ο κ. Βενιζέλος διαδέχτηκε στο Υπουργείο Οικονομικών τον κ. Παπακωνσταντίνου, ο θείος του οποίου είχε διαδεχθεί τον σημερινό Πρωθυπουργό στο Υπουργείο Εξωτερικών, στην κυβερνηση εκείνη που έστειλε στο Ειδικό Δικαστήριο τον πατέρα του προκατόχου του κ. Βενιζέλου στην αρχηγία του ΠΑΣΟΚ. Ο σημερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε διακριθεί στην υπεράσπιση του τότε αρχηγού μαζί με τον πατέρα της σημερινής εκπροσώπου του κόμματος και τον πατέρα του εκπροσώπου της σημερινής  κυβέρνησης (ο οποίος βρίσκεται σε άλλο κόμμα και στο ΠΑΣΟΚ είναι ο ξάδερφός του), περισσότερο από ό,τι ο γιός  και ο γαμπρός του ιδρυτή που ήσαν βουλευτές τότε και μάλλον τελούσαν υπό την επιρροή της πρώτης συζύγου του απέναντι στη δεύτερη.

Αντιθέτως, στο πλευρό του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ είχε τότε σπεύσει παλαιότερος υπουργός του Εθνικής Οικονομίας, σύζυγος της μετέπειτα υπουργού Οικονομίας του γιού του ιδρυτή. Η τότε κυβέρνηση, μεταξύ άλλων, περιελάμβανε τον θείο και τον εξάδελφο του μετέπειτα Πρωθυπουργού ανηψιού, τον πατέρα της σημερινής Υπουργού Τουρισμού,  τους πατεράδες και θείους τουλάχιστον 10 μετέπειτα  υφυπουργών, βουλευτών και ευρωβουλευτών καθώς και δεκάδων υποψηφίων, τον γαμπρό του επόμενου αρχηγού της ΝΔ  που είχε κερδίσει  στην μάχη της αρχηγίας τον πατέρα  υφυπουργού Ναυτιλίας στην κυβέρνηση των κουμπάρων, φυσικά τον σημερινό αρχηγό της ΝΔ , 4 επόμενους Προέδρους Βουλής που έχουν γεμίσει σήμερα το κτίριο με συγγενείς τους, ενώ αρχηγό είχε τον πατέρα δύο σημερινών βουλευτών της ΝΔ. Στη χώρα που τόσο λίγα επώνυμα υπάρχουν σε τόσο πολλές ιστορίες επί τόσα πολλά χρόνια, εμείς πέφτουμε από τα σύννεφα για μιά ξαδέρφη που ευνοήθηκε;

Ο Νορβηγός ζογκλέρ

04/01/2013

του Χρήστου Μιχαηλίδη  protagon.gr

Στο τρένο, χθες κατά τις 10 το πρωί, από Κηφισιά-Μοναστηράκι. Ως το Ηράκλειο είχε γεμίσει το βαγόνι μας. «Ποιοι είμαστε;», θα αναρωτήθηκε ο καθένας από μέσα του. Τι δουλειές κάνουμε; Που πάμε τέτοια ώρα; Γιατί είναι το βλέμμα μας τόσο άδειο;
Στον επόμενο σταθμό, μπήκε ο πρώτος φουκαράς. «Κυρίες και κύριοι ζητώ την προσοχή σας. Έχω παιδί άρρωστο στο Λαϊκό. Να και πιστοποιητικό από τους γιατρούς…». Η φωνή του έσβησε μέσα στην απάθεια αλλά και στην βεβαιότητα ολονών μας ότι ψεύδεται. Κατέβηκε με άδεια χέρια.
Η επόμενη δυστυχία είχε γυναικεία μορφή. Η παράσταση ήταν πιο δραματική, ο ρόλος το ίδιο τραγικός. Κι’ άλλο άρρωστο παιδί. Αλλά «κι άλλα πέντε στο σπίτι, που δεν έχουν να φάνε». Μας ζήτησε συγγνώμη «για την ενόχληση μέσα στη κρίση, αλλά τη βοήθειά σας εκλιπαρώ για να σώσω το παιδί μου». Πάλι κοιτάξαμε αλλού. Και βαρύναμε πιο πολύ ακόμα…
Ώσπου, στον Άγιο Νικόλαο, μεγάλη η χάρη του, μπήκε στο βαγόνι μας ο Ντάνι, ξανθό αγόρι, όχι παραπάνω από 20. «Από την Νορβηγία, κυρίες και κύριοι», μας αυτοσυστήθηκε στα αγγλικά, και μας ευχήθηκε καλή μέρα και καλή χρονιά. Έπειτα, άρχισε να πετάει έγχρωμα μπαλάκια στον αέρα, όσο ψηλά δηλαδή του επέτρεπε το ταβάνι του βαγονιού, υπό τους ήχους μιας χαρούμενης μουσικής του Λιρόϊ Άντερσον. Έπιανε όσες μπορούσε και τις ξαναπέταγε.
Οι μισές μπάλες του έπεσαν. Οι κοντινοί του επιβάτες έσπευσαν να του τις μαζέψουν. Όλοι στο τέλος του χαρίσαμε ένα πλατύ χαμόγελο (που εκείνος, πρώτος, μας είχε ήδη χαρίσει), και γεμίσαμε το καπέλο του με όσα ψιλά βρήκαμε. Μας αποχαιρέτισε μ’ ένα «thank you», και μια ωραία υπόκλιση.
Σκέφτηκα, τότε,  ότι θα πάει πίσω στη χώρα του και θα πει στους φίλους του back home ότι μέσα στη βαθιά κρίση τους, οι Έλληνες έδωσαν σ’ έναν πιτσιρικά από την πλούσια Νορβηγία λίγα ψιλά, και ένα μεγάλο κομμάτι από την ψυχή τους.
Ήταν ο χειρότερος ζογκλέρ που είδα στη ζωή μου. Αλλά ο καλύτερος ψυχοθεραπευτής που μπήκε ποτέ σε αμαξοστοιχία των ΗΛΠΑΠ. Πήρε από λυγισμένους ανθρώπους ένα μέρος του βάρους τους και τους έκανε ξανά, έστω για έναν-δυο σταθμούς, ανάλαφρους. Οι άλλοι, οι «θεατρίνοι της δυστυχίας», μας πούλησαν ένα πρόσωπο, που ίσως νάναι και το δικό μας, που δεν το θέλουμε πια. Δεν μας αρέσει. Προτιμούμε την αλήθεια του αθώου σφάλματος, παρά το ψέμα της ένοχης ορθότητας!
Όχι άλλα ψεύτικα πιστοποιητικά…

ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

    Με στάση πληρωμών 9,35 δισ., εμφανίζουν πρωτογενές πλεόνασμα... 2,31 δισ.!

Παναγόπουλος Θάνος

Ημερομηνία δημοσίευσης: 03/01/2013 , avgi.gr

Στα 9,35 δισ. ευρώ έχει διαμορφώσει η στάση πληρωμών του κράτους τα "φέσια" του προς τους ιδιώτες (ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου και εκκρεμείς επιστροφές φόρων) στο τέλος του Νοεμβρίου και χάρη σε αυτά (αλλά και στις δραστικές περικοπές του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων που επιτείνει την ύφεση και κατ΄επέκταση και τις δημοσιονομικές αστοχίες) η κυβέρνηση "πανηγυρίζει" για... πρωτογενές πλεόνασμα 2.314,1 ευρώ! Και μάλιστα όταν μόνο τα "φέσια" του ΕΟΠΥΥ υπερβαίνουν το λογιστικό αυτό πλεόνασμα. Ωστόσο, οι δαπάνες πληρωμών μετά την αποδέσμευση του πρώτου τμήματος της δόσης του δανείου προς την Ελλάδα, οι οποίες, σύμφωνα με πληροφορίες, ανήλθαν στο δεύτερο 15ήμερο του Δεκεμβρίου στα 5,8 δισ. ευρώ, αναμένεται να μεταβάλουν άρδην το σκηνικό.

Μόνο τα φέσια του ΕΟΠΥΥ υπερβαίνουν το ποσό για το οποίο πανηγυρίζει η κυβέρνηση

Όπως δείχνουν τα σχετικά στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου (δηλαδή οι υποχρεώσεις της γενικής κυβέρνησης προς τρίτους, που δεν εξοφλήθηκαν μετά την παρέλευση 90 ημερών από την ημερομηνία οφειλής τους) υποχώρησαν ελαφρώς στα 8.566 εκατ. ευρώ στο τέλος του Νοεμβρίου, από 8.685 εκατ. ευρώ στις 31 Οκτωβρίου. Το ποσό αυτό, αθροιζόμενο στις εκκρεμείς επιστροφές φόρου (787,2 εκατ. ευρώ), διαμορφώνει τα “φέσια” του Δημοσίου στο 11μηνο σε 9.353,2 εκατ. ευρώ από 9.440,9 εκατ. ευρώ στο 10μηνο.
"Πρωταθλητής" των κακοπληρωτών του κράτους αναδεικνύεται ο ΕΟΠΥΥ με 2.443 εκατ. Ευρώ.
Με βάση τα ίδια στοιχεία, τις μεγαλύτερες οφειλές τις διατηρούν τα ασφαλιστικά ταμεία, καθώς αυτές υπερβαίνουν το μισό του συνόλου και φθάνουν τα 4.433 εκατ. ευρώ (από 4.610 εκατ. ευρώ τον προηγούμενο μήνα), ενώ οι οφειλές των νοσοκομείων στον ιδιωτικό τομέα ανήλθαν στο 1.888 εκατ. ευρώ (από 1.875 εκατ. ευρώ). Στα 900 εκατ. ευρώ (ήτοι οριακά μειωμένες από τα 915 εκατ. ευρώ του Οκτωβρίου) διαμορφώθηκαν οι οφειλές των υπουργείων, ενώ στα 958 εκατ. ευρώ υποχώρησαν οι οφειλές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, από 903 εκατ. ευρώ τον Οκτώβριο.
Παράλληλα, οι επιστροφές φόρων που παρέμεναν σε εκκρεμότητα στο τέλος Νοεμβρίου ανήλθαν στα 787 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων οι οφειλές από τους άμεσους φόρους ανήλθαν στα 251 εκατ. ευρώ και από έμμεσους φόρους στα 528 εκατ. ευρώ.
Η στάση πληρωμών του ελληνικού Δημοσίου, που μεταφράζεται σε “φέσια” 9,35 δισ. ευρώ, “κατάφερε” να δημιουργήσει μια “μαγική εικόνα” στα δημόσια οικονομικά, όπως είναι η διαμόρφωση στην ίδια περίοδο ενός πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 2.314,1 εκατ. ευρώ. Ειδικότερα, σύμφωνα με στοιχεία που επίσης ανακοίνωσε το υπουργείο Οικονομικών, τα ταμειακά στοιχεία για το πρωτογενές ισοζύγιο (δηλαδή αυτό χωρίς τις δαπάνες για τόκους) της γενικής κυβέρνησης, σε μη ενοποιημένη βάση, εμφάνιζαν πλεόνασμα της τάξεως των 2,3 δισ. ευρώ το εντεκάμηνο του 2012, έναντι ελλείμματος 3,6 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2011 (ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας έκανε λόγο για "θετικές εξελίξεις" και "προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας που αποδίδει καρπούς").
Σημειώνεται ότι, στο 11μηνο, ο κρατικός προϋπολογισμός παρουσίασε πρωτογενές έλλειμμα 1.419 εκατ. ευρώ, κάτι που δείχνει πως οι φορείς της γενικής κυβέρνησης με τα ελέω στάσης πληρωμών "πλεονάσματά" τους συνέβαλαν στο πρωτογενές πλεόνασμα των 2,3 δισ. ευρώ.

Ο Γ.Παπακωνσταντίνου φερετζές του συστήματος,παλαιού & νέου,δεξιού & αριστερού

Γράφει: Χρύσα Ταβουλάρη , aixmi.gr

   Πέμπτη 3 Ιανουαρίου 2013

Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου είναι θέμα. Πρώτο θέμα στα δελτία και θα συνεχίσει να είναι, όσο χρειαστεί φοβάμαι, για να ξεχαστεί το πραγματικό θέμα της λεγόμενης λίστας Λαγκάρντ.
Γιατί βασίμως υποπτεύομαι ότι ο Γ.Παπακωνσταντίνου δεν είναι παρά ο φερετζές ενός ολόκληρου συστήματος που αποφάσισε να θάψει τη λίστα,  που προσπάθησε και προσπαθεί ακόμα, να μην αποδοθούν ευθύνες, να μην ερευνηθεί ποτέ, γιατί  καμία από τις λίστες με μεγαλοκαταθέτες δεν ελέγχθηκε μέχρι σήμερα.
Μόνο ο Παπακωνσταντίνου ήξερε για τη λίστα; Φυσικά όχι. Στην ελληνική κυβέρνηση στάλθηκε κι  όχι σε κάποιο Γιώργο, που κατά τύχη ήταν υπουργός Οικονομικών.
Ποιοί και γιατί  έκρυψαν τη λίστα;
Αλήθεια τι σκέφτηκε ο Β.Βενιζέλος όταν πήρε το περίφημο στικάκι;
Φαντάζομαι τη σκηνή. Το παίρνει, το κοιτάει φωνάζει, τη γραμματέα του και της λέει : «πάρε αυτό», «μην το πρωτοκολλήσεις»,  «κράτησέ  το εσύ κανείς ποτέ δεν ξέρει».
Την ίδια ώρα ψηφιζόταν το νέο Μνημόνιο,  κόβονταν μισθοί και συντάξεις , έκλειναν νοσοκομεία και σχολεία, λιποθυμούσαν παιδιά στα σχολεία από την ασιτία…… Η λίστα, όμως, ήταν καλά κρυμμένη .
Ποιοί άλλοι ήξεραν γι αυτήν ; Πιθανότατα η μισή κυβέρνηση κι όχι μόνο.
Τι προστάτευαν και έκρυψαν τη λίστα ,κι αυτή και δυο -τρείς άλλες; Προστάτευαν πρόσωπα ή μήπως (από κεκτημένη ταχύτητα) προστάτευαν το απρόσωπο σύστημα που έστησαν κάποτε, αλλά πλέον δεν ξέρουν ούτε πώς είναι ,ούτε που είναι; Αν είναι εδώ ,αν είναι στην Ελβετία ,αν υπάρχει ακόμα ή όχι;
Ο Γ.Παπακωνσταντινού, ο Γιώργος που από το πουθενά έγινε υπουργός Οικονομικών, προφανώς έλαβε εντολές για τη διαχείριση της λίστας και, προφανώς, παρεμπιπτόντως προστάτευσε και τις εξαδέλφες του. Αυτοί που αποφάσισαν, όμως ,ποιούς προστάτευαν και γιατί; Αυτοί που ήξεραν, αλλά δεν μίλησαν, ποιούς προστάτευαν και γιατί; Αυτοί που είχαν στο συρτάρι τους τη λίστα γιατί δεν μίλησαν; Ποιούς προστάτευαν και γιατί;
Και κάτι τελευταίο. Η λίστα χρησιμεύει για να φορολογηθούν οι φοροφυγάδες, όχι για να πετάξουμε βορά στο πλήθος όποιον έχει περισσότερα από εμάς, όποιον νόμιμα τα απέκτησε και νόμιμα τα κατέθεσε στην Ελβετία ή όπου αλλού. Σε μια κοινωνία που βράζει δεν παίζουμε επικοινωνιακά παιχνιδάκια, γιατί θα τα βρούμε μπροστά μας ανεξέλεγκτα, καταιγιστικά και μοιραία…

Να ξεβρομίσει ο τόπος 

Του Νίκου Αραπάκη.

 01 Ιαν 2013  από την ιστοσελίδα www. tvxs.gr

Νομίζω ότι ήρθε η ώρα, με αφορμή την υπόθεση Παπακωνσταντίνου, να ξετυλίξουμε το κουβάρι της κρίσης από την αρχή, να ξεχωρίσουμε τους –βολικούς, για κάποιους– μύθους από την πραγματικότητα. Γιατί; Διότι πολύ απλά, η λίστα Λαγκάρντ έδειξε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας μας δεν είναι το πολιτικό μοντέλο που ακολουθήσαμε στο παρελθόν, όπως προσπαθούν να μας πείσουν τα φιλοσυστημικά παπαγαλάκια, που προτάσσουν με αυταπάρνηση τα μεταρρυθμιστικά τους στήθη και παλεύουν με νύχια και με δόντια για να διαλύσουν το τελευταίο σοβιετικό κράτος της Ευρώπης, αλλά τα πρόσωπα. Δυστυχώς, κάθε μέρα που περνάει γίνεται όλο και πιο φανερό ότι τα τελευταία χρόνια μας κυβέρνησε ότι πιο χυδαίο, ασήμαντο, διεφθαρμένο και ανίκανο. 

 Ακόμη κι αυτό το κράτος ξέφραγο-αμπέλι,που στήθηκε κατ’ αυτό τον τρόπο με αποκλειστικό σκοπό να εξυπηρετεί τις γαλάζιες και πράσινες στρατιές των αργόμισθων κομματόσκυλων και τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες, και το οποίο είναι αυτονόητο ότι, ακόμη κι αν δεν θέλει γκρέμισμα και χτίσιμο από την αρχή, χρειάζεται γενική ανακαίνιση, είναι ένα μικρό μέρος του γενικότερου προβλήματός μας.

Το πραγματικό μας πρόβλημα, και για το οποίο ελάχιστη κουβέντα έχει γίνει, είναι, όσο κι αν ακούγεται απλοϊκό, τα πρόσωπα. Δυστυχώς, κάθε μέρα που περνάει γίνεται όλο και πιο φανερό ότι η Ελλάδα είχε την ατυχία να διοικείται από απατεώνες του κοινού ποινικού δικαίου, από λωποδύτες με το λάμδα κεφαλαίο.

Τώρα, θα μου πείτε, «καλά, εσύ τώρα το κατάλαβες; Τώρα αντιλήφθηκες τι γίνεται και τι γινόταν;». Εννοείται πως όχι. Τα γνώριζα. Όλοι μας τα γνωρίζαμε. Όμως, και μολονότι όλοι μας έχουμε αρχίσει να παθαίνουμε ανοσία στα δεκάδες επαναλαμβανόμενα σκάνδαλα, η λίστα Λαγκάρντ είναι το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της ανοχής του μέσου πολίτη αυτής της χώρας. Πλέον το ποτήρι δεν ξεχείλισε, έσπασε.

Κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι από την κρίση θα μας βγάλουν οι Μόντιδες, οι Παπαδήμοι, και οι Στουρνάρες (δείτε, στο You Tube, τα βίντεο με τις προβλέψεις του Στουρνάρα για την κρίση.  Ούτε η Πυθία τέτοια ευστοχία στις προβλέψεις…), οι έντιμοι και άφθαρτοι τεχνοκράτες. Βέβαια, η αλήθεια είναι πως το έργο «οι τεχνοκράτες στην εξουσία», όσο κι αν οι επιτήδειοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι καινούργιο, το έχουμε δει ξανά, την εποχή του εκσυγχρονισμού. Από τη μια ο Σημίτης, ο άοκνος τεχνοκράτης καθηγητής με το σημειωματάριο υπό μάλης· ολόγυρά του ένα επιτελείο άφθαρτων τεχνοκρατών: Τσουκάτος, Μαντέλης, Νεονάκης, Γιαννίτσης κλπ.

Τι απέδειξε αυτή η εποχή; Πολλά. Κυρίως ένα: Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά. Ο κύριος καθηγητής, με το σπουδαίο βιογραφικό και το χαμηλό προφίλ, μπορεί να είναι εξίσου διεφθαρμένος και ανίκανος με τον κλασικό πολιτικάντη-Μαυρογυαλούρο.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει, την ώρα που βοούσε όλη η Ελλάδα για την απίστευτη διαφθορά, την περίφημη φράση «όποιος έχει στοιχεία στον εισαγγελέα»; Ποιος μπορεί να ξεχάσει ότι, αποδεδειγμένα πλέον, οι μισοί σύμβουλοί του τα έπαιρναν φόρα παρτίδα. Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει ότι η ολυμπιάδα, το πραγματικό κόστος της οποίας αμφιβάλλω εάν θα το μάθουμε ποτέ, επέτεινε το πρόβλημα χρέους της χώρας και συνέβαλλε στην κατάρρευσή της;

Εμπλακήκαμε σε μια αέναη συζήτηση για το αν θα πρέπει να μείνουμε στο ευρώ ή να επιστρέψουμε στη δραχμή, για το αν θα πρέπει να παραμείνουμε στην ευρωζώνη ή να αποχωρήσουμε, για το αν το κράτος μας είναι μεγάλο, μικρό ή δυσλειτουργικό. Χωρίς να θέλω να απαξιώσω τους παραπάνω προβληματισμούς, αλλά ούτε και τα όσα χρήσιμα προέκυψαν από αυτές τις συζητήσεις, επαναλαμβάνω ότι αυτά είναι το έλασσον και όχι το μείζον.

Το μείζον, όπως αποδεικνύεται πλέον περίτρανα, δεν είναι οι πολιτικές που εφαρμόσαμε ή θα εφαρμόσουμε, αλλά το ποιοι τις υλοποίησαν και, κυρίως, ποιοι θα κληθούν να υλοποιήσουν τα όσα θα αποφασίσουμε. Διότι ακόμη κι αν καταφέρουμε να βγούμε από τη στενωπό μέσω της συνταγής των θανατηφόρων μνημονίων και κάποια στιγμή η χώρα ανακάμψει, σε ελάχιστα χρόνια θα έχουμε επανέλθει στα ίδια.

Πώς και γιατί θα μπορέσει ο Σαμαράς, που ως υπουργός πολιτισμού, το 2009, διόρισε το μισό νομό Μεσσηνίας στο μουσείο της ακρόπολης, να αλλάξει τον τρόπο που βλέπει το κράτος; Δεν υπάρχει περίπτωση. Και το γνωρίζουν όλοι αυτό. Σε ποιο επάγγελμα θα μπορούσε να επιβιώσει ένας τύπος ο οποίος υποστηρίζει φανατικά μια θέση Α και μετά από λίγους μήνες, χωρίς στο μεσοδιάστημα να έχει αλλάξει κάτι, να υποστηρίζει, και μάλιστα πιο φανατικά απ’ ό,τι υποστήριζε την αρχική του θέση, την ακριβώς αντίθετη;

Πώς θα μπορέσει ο Γ.Α.Π, και ο κάθε Γ.Α.Π, να σταματήσει να σέρνει μαζί του ολόκληρο το αργόμισθο σόι του; Πώς θα μπορέσει ο μελλοντικός φέρελπις πολιτικός που θα ακούει στο όνομα Κυριάκος Μητσοτάκης να μην γίνει κολλητός φίλος με τον επόμενο Χριστοφοράκο, εφόσον έτσι τον γαλούχησε η οικογένειά του;

Πώς θα μπορέσουμε να πείσουμε το χαμογελαστό παιδί (κατά κόσμον, Γιάννος Παπαντωνίου) ότι το να έχει η σύζυγός σου λογαριασμό με πολλά μηδενικά στην Ελβετία κι εσύ να δηλώνεις ότι δεν το ήξερες διότι αυτός ο λογαριασμός έχει να κάνει με τον πρώην σύζυγο και μπλα… μπλα… μπλα…, είναι μια δικαιολογία που θα μπορούσε να πείσει μονοκύτταρους οργανισμούς αλλά όχι ανθρώπους –όσο ηλίθιοι ή παραπληροφορημένοι και αν είναι. Πώς θα καταφέρουμε να μην γίνονται υπουργοί άνθρωποι (βλέπε, Όλγα Κεφαλογιάννη) που έχουν ως μόνο τους προσόν το επώνυμο και τη στήριξη κάποιου εκδότη ή καναλάρχη;

ΝΑ ΞΕΒΡΟΜΙΣΕΙ Ο ΤΟΠΟΣ. Σκληρό; Λαϊκίστικο; Απλουστευτικό; Διαλέξτε όποιον χαρακτηρισμό θέλετε. Όμως, ό,τι και να κολλήσετε δίπλα σε αυτή τη φράση, η αλήθεια της πλέον είναι δεδομένη.

Πρέπει να ξεβρομίσουμε, άμεσα, από αυτούς που μας κυβέρνησαν, μας κατέστρεψαν, και τώρα έχουν ενδυθεί το μανδύα του σώφρονα μεταρρυθμιστή ώστε να μην αναγνωρίζονται, για να καταφέρουν να διασωθούν. Όσο δεν το κάνουμε αυτό, τα προβλήματά μας, ακόμη κι αν πρόσκαιρα νομίσουμε ότι λύνονται, θα γιγαντώνονται και θα διαιωνίζονται. Εάν συνεχίζουν να μας κυβερνάνε οι διάφοροι Πάγκαλοι, που πιστεύουν ότι ο λαός αποτελείται, αποκλειστικά, από κομματόσκυλα και κολλητούς επιχειρηματίες, άρα δικαιούται να λέει ότι «μαζί τα φάγαμε», φως στο τούνελ δεν πρόκειται να δούμε ποτέ. Χρειαζόμαστε, πριν και πάνω απ’ όλα, νέα πρόσωπα.

Το αν αυτοί θα τα καταφέρουν καλύτερα από τους προκατόχους τους ή θα αποδειχθούν ίδιοι, είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί να μας το εγγυηθεί. Όμως, ανεξαρτήτως του αποτελέσματος που θα έχει μια προσπάθεια με νέα πρόσωπα, οφείλουμε απέναντι στους εαυτούς μας, τα παιδιά μας και τον τόπο να το προσπαθήσουμε.

Κι αν τα καταφέρουμε, έχει καλώς. Αν όχι, τουλάχιστον θα μας μείνει η ηθική ικανοποίηση ότι το παλέψαμε. Το να μείνουμε όμως απαθείς, φοβισμένοι και άβουλοι, υποκύπτοντας στην προπαγάνδα τού «υπάρχουν και χειρότερα», δεν μας τιμά. Και πάνω απ’ όλα δεν μας βολεύει. 

Να τους ξεφορτωθούμε πάση θυσία και άμεσα. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να μεταφέρουμε τη συζήτηση, από την αέναη σκανδαλολογία, στην πραγματική πολιτική. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να δούμε εάν, για τα δεινά μας, ευθύνεται η κούτρα μας, ο νεοφιλελευθερισμός, η αριστερά, η δεξιά, κανείς τους ή και όλοι μαζί.

Όσο δεν το κάνουμε, θα συνεχίζουμε να βράζουμε στο ίδιο καζάνι, αυτό το καζάνι που μονίμως μαγειρεύει διαπλοκή, διαφθορά, μιζέρια, και –άδικη– ισοπέδωση των πάντων. Και το χειρότερο όλων είναι ότι, εάν δεν ξεφορτωθούμε άμεσα αυτό τον εσμό των απατεώνων, το σενάριο οι διάδοχοί τους να προέρχονται από το χώρο των γνήσιων «Αιλήνων» με τα ξυρισμένα και άδεια κεφάλια, θα φαντάζει όλο και πιο πιθανό. -

*O Nίκος Αραπάκης, είναι συγγραφέας, και το άρθρο είναι γραμμένο, με βάση την πρώτη ποιοτική έρευνα για την ελληνική - ευρωπαϊκή και ουσιαστικά παγκόσμια κρίση, με βάση το ερώτημα "Ποιές αιτίες μας έφεραν ως εδώ, και κυρίως τί πρέπει να κάνουμε;" που έχει ξεκινήσει η Κρυσταλία Πατούλη από τον Αύγουστο του 2010 και δημοσιεύεται στο tvxs.gr ως δημόσιος διάλογος με συμμετέχοντες πολλά πρόσωπα των γραμμάτων και των τεχνών.

Νέφος αιθαλομίχλης: Επιστροφή ενός παλιού γνώριμου, το παράδειγμα του Λονδίνου 1952

Posted date: Ιανουαρίου 02, 2013 ,koutipandoras.gr

Σε ανακοίνωση του το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ) επισημαίνει τη μεγάλη αύξηση των τιμών της ατμοσφαιρικής ρύπανσης λόγω της καύσης ξύλων από τζάκια και ξυλόσομπες και επισημαίνει την επιστροφή «ενός παλιού γνώριμου» του νέφους της αιθαλομίχλης.
Στο πλαίσιο αυτό υπενθυμίζει την τραγική ιστορία του Λονδίνου όταν το Δεκέμβριο του 1952 η αιθαλομίχλη κάλυψε για πέντε ολόκληρες ημέρες τη Βρετανική πρωτεύουσα με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους πάνω από 4.000 πολίτες. Σε εκείνες τις πέντε ημέρες, όπου η ορατότητα ήταν αδύνατη ακόμα και για τους πεζούς που κρατούσαν φανάρια, χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν και αμέτρητοι άλλοι υπέφεραν από αναπνευστικά προβλήματα.
Λόγω του κρύου και των έντονων χιονοπτώσεων, οι Λονδρέζοι έκαιγαν μεγάλες ποσότητες ξύλων και τεράστιες ποσότητες καπνού εκλύονταν στην ατμόσφαιρα. Υπό κανονικές συνθήκες, αυτό δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει τεράστιο πρόβλημα, καθώς ο καπνός θα διασκορπιζόταν στην ατμόσφαιρα. Ωστόσο, οι μετεωρολογικές συνθήκες των ημερών του Δεκεμβρίου 1952 (αντικυκλώνας) οδήγησαν αέριες μάζες προς το έδαφος. Δεδομένου ότι ο αέρας κοντύτερα στο έδαφος είναι ζεστότερος από εκείνον στα υψηλότερα στρώματα της ατμόσφαιρας, δημιουργείται η λεγόμενη αναστροφή, με αποτέλεσμα να οδηγήσει στην παγίδευση του ζεστού καπνού που έβγαινε από τις καμινάδες κοντά στο έδαφος. Εκτός από τον καπνό από τα σπίτια, το φαινόμενο της αναστροφής είχε ως αποτέλεσμα να παγιδευτούν μικροσωματίδια και άλλοι ρύποι από βιομηχανίες, τόσο κοντά στο Λονδίνο όσο και στις γύρω περιοχές.
Σε συνδυασμό με άλλες μετεωρολογικές παραμέτρους, όπως η ηλιοφάνεια και οι υγροί άνεμοι, δημιουργήθηκε ένα στρώμα αιθαλομίχλης ύψους 100-200 μέτρων, ενώ απελευθερώθηκαν τόνοι σωματιδίων, διοξειδίου του άνθρακα, υδροχλωρικού οξέως και φθοριούχων συστατικών, και εκτιμάται ότι 370 τόνοι διοξειδίου του θείου μετατράπηκαν σε 800 τόνους θειικού οξέως.
Εξαιτίας του φαινομένου υπολογίζεται ότι βρήκαν το θάνατο 4.000 άτομα, γεγονός που οδήγησε την βρετανική κυβέρνηση στην απαγόρευση λειτουργίας τζακιών μέσα στην πόλη. Θεσπίστηκε μία σειρά νόμων για την προστασία του περιβάλλοντος που απαγόρευσε στους κατοίκους αστικών περιοχών να καίνε ξύλα στα τζάκια των σπιτιών τους.

2013 απαντήσεις

02/01/2013

του Σταύρου Θεοδωράκη protagon.gr

Ποτέ μου δεν πίστεψα στον Αϊ Βασίλη. Δεν το λέω για καλό, για κακό το λέω. Στα παιδικά μου χρόνια, που θα μπορούσα να πιστέψω στον Άι Βασίλη, εκείνος δεν ερχόταν. Άλλο καημό δεν είχαν δηλαδή οι γονείς μου από το να αγοράζουν παιγνίδια και να τα δίνουν στον … Άγιο να τα φέρει. Τα δώρα μας ήταν καμιά σοκολάτα άντε και κανένα ζευγάρι καινούργιες κάλτσες.
Τα παιγνίδια τα φτιάχναμε μόνοι μας. Με μια πρόκα καρφωμένη σε ένα παλιό σκουπόξυλο έφτιαχνα ένα ωραίο τουφέκι. Του- του- του- του- έκανα, όπως υπέθετα ότι κάνει ένα όπλο και έτοιμος ο καουμπόης. Στο κρεβάτι μου από κάτω βέβαια είχα καμιά δεκαριά πλαστικά στρατιωτάκια (για τα μολυβένια έμαθα μετά) σημάδι ότι κάποιος, κάποτε, μου τα είχε φέρει. Μερικά είχαν πάνω τους χώματα, ένδειξη ότι από κάπου τα είχα ξεθάψει. Γιατί ήμουν και τυχερός. Θυμάμαι ας πούμε ότι στα μπάζα μιας οικοδομής είχα βρει ένα ολόκληρο σασί φορτηγού! Μόνο που είχε τρεις ρόδες. Στην θέση της τέταρτης έβαζα ένα κουμπί ή ένα καπάκι και έτοιμο το τετράτροχο. Στο ένα παιγνίδι το χρησιμοποιούσα για ΙΧ – ιαν – ιαν – ιαν – ιαν γκάζωνα και έφευγα. Σε άλλο για μπουλντόζα - τουφ - τουφ – τουφ- τουφ. Φαντασία να έχεις. Άι Βασίλης πάντως δεν υπήρχε. Και τα μωρά δεν τα έφερνε ο πελαργός. Γενικώς τέτοια χονδροειδή ψέματα δεν είχαμε στην οικογένεια μας. Εντάξει δεν μας τα έλεγαν και όλα, αλλά μέσες - άκρες την αλήθεια την ξέραμε. Αυτό ίσως με έκανε δημοσιογράφο. Η απόσταση από τα παραμύθια. Γιατί, οι παπάδες θα σου πουν «μπλα μπλα Θεός», οι πολιτικοί θα σου πουν «μπλα μπλα δημοκρατία», ε πρέπει να υπάρχει και ένας που θα σου πει πως έχουν περίπου τα πράγματα. Και εδώ θέλω να φτάσω. Στο ερώτημα «τι θέλεις από την νέα χρονιά», η απάντηση μου είναι «λιγότερα παραμύθια». Θα σας γκρεμίσω το όνειρο αλλά δεν έχω και άλλη λύση.
Όλη η Ελλάδα μάζευε στις γιορτές ρούχα, τρόφιμα, φάρμακα, παιγνίδια. Από εκκλησία περνάς, σακούλες θα δεις. Το ίδιο σε δήμους, συλλόγους, υπουργεία, κανάλια, κόμματα, συνδικάτα, ΜΚΟ, εμπορικά κέντρα (!). Ακόμα και επιχειρήσεις που όλο τον χρόνο απέλυαν τώρα μαζεύουν τρόφιμα για το καλάθι του φτωχού. Κυρίες με κόμμωση «είμαι φιλάνθρωπος» αλληλοσυγχαίρονται στα κανάλια γιατί «αποδείξαμε σε όλον τον κόσμο ότι παρά την κρίση παραμένουμε άνθρωποι»! Έφερνε η γιαγιά μια σακούλα με τα παιδικά ρούχα του γιού της – τώρα που επιτέλους αποφάσισε ότι δεν είναι πια παιδί – και τα πετούσε στο κοντέινερ. Και από δίπλα οι σακούλες με τα φάρμακα που ξεστοκάρισε η αρρωστομανής γειτόνισσα. Και τα παλιά παιγνίδια του Τοτού, τα γάλατα μακράς διαρκείας της μικρής Ολλανδέζας κοκ. Και αυτό το ονομάσαμε «αλληλεγγύη στους φτωχούς».
Εγώ γιατί σε αυτές τις στοίβες με τις νάιλον σακούλες, είδα κυρίως τη λέξη «υποκρισία»; Για να μην μιλήσω για το «χάος»; Ποιος στρατός εθελοντών θα ανοίξει αυτές τις εκατοντάδες χιλιάδες σακούλες; Ποιος θα ξεχωρίσει τα είδη, ποιος θα βρει τις οικογένειες που έχουν ανάγκη, ποιος θα κάνει πακέτα, ποιος θα τα διανείμει; Πώς δεν θα πάνε υπολείμματα Jumpo στον φτωχό συνταξιούχο και παλτουδιές γεροντίστικες στον φτωχό πιτσιρικά; Ποια ιατρική λεγεώνα, θα βγάλει στην άκρη τα ληγμένα και τα μη ασφαλή φάρμακα και ποιος θα αποφασίσει τι σκεύασμα θα πάρει η υπερτασική κυρία Ασπασία και ο ασθματικός Νικολάκης; Νεαρή ρεπόρτερ υπερηφανευόταν την πρώτη μέρα του χρόνου ότι «χάριν της πρωτοβουλία του σταθμού εξασφαλίσαμε πλέον επάρκεια σε γάζες και επιδέσμους»! Σε ποιο μέτωπο θα τις χρησιμοποιήσουμε; Και οι γιαγιάδες γιατί σταμάτησαν να πλέκουν φανέλες για τους φαντάρους στα αλβανικά σύνορα; Ποιος περιπαίζει τους φτωχούς;
Αντί λοιπόν να κάνουμε καθημερινή πράξη την αλληλεγγύη στον διπλανό μας – να παίρνω εγώ τρόφιμα και να τα πηγαίνω εγώ στα πίσω στενά και να τα δίνω εγώ σε αυτούς που ξέρω τι ανάγκες έχουν – λέμε «φέρτε σακούλες» να γεμίσουν τα τηλεοπτικά πλάνα. Οι σακούλες όμως με τα παλιά μας ρούχα, πεταμένα στα σκαλοπάτια μιας ΜΚΟ, δεν μας κάνουν «φιλάνθρωπους». Άσε που μας θυμίζουν το φιάσκο της εκκλησιαστικής «Αλληλεγγύης». Τότε – το 2004, στο τσουνάμι- που η αγαπημένη οργάνωση του Χριστόδουλου πήρε εκατομμύρια από τους τηλεμαραθώνιους και έστειλε στους πληγέντες στην Ινδονησία … αποκριάτικες στολές και σέξι εσώρουχα!
Γι' αυτό σας λέω. Το 2013 θέλει απαντήσεις και όχι άλλα παραμύθια.
Ο Καμίνης είπε κάτι σωστό. Να κάνει ο Δήμος προγράμματα επανακατάρτισης για ανέργους. Ωραία, τι περιμένει και δεν τα κάνει; Η Εκκλησία ανακοίνωσε ότι θα δώσει εκτάσεις στους νέους φτωχούς αγρότες. Επιτέλους, αλλά πότε; Πού έχει κολλήσει η παραχώρηση αγροτεμαχίων στους νέους που προωθούσε το υπουργείο Γεωργίας; Υπάρχει κάποιο εθνικό σχέδιο για νέες δουλειές (πέρα από το αναπτυξιακό ευχολόγιο της κυβέρνηση και το επενδυτικό … καταστροφολόγιο της αντιπολίτευσης).
Ή για να το πω και αλλιώς. Δεν θέλει ψάρι ο φτωχός. Θάλασσες να ψαρεύει θέλει. Και κάποιον να του μάθει πώς θα ψαρεύει.
Καλή χρονιά και ελπίζω το 2013 το protagon να γκρεμίσει κάποιους από τους μύθους που μας τυραννάνε. Να ξεκινήσουμε όμως τώρα νωρίς, πριν το 2013 μάθει να αντιστέκεται. 

Mα, πώς το έκανε;

02/01/2013

του Γιώργου Καρελιά, protagon.gr

Η αρχή
«Καθένας τεκμαίρεται αθώος μέχρι να κηρυχθεί ένοχος» (άρθρο 9 της γαλλικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη, 1789).
Ας αρχίσουμε με τα αυτονόητα, που συνήθως ξεχνάμε. Και δεν πρέπει. Το τεκμήριο της αθωότητας ισχύει στα συστήματα δικαίου όλων των πολιτισμένων χωρών και δεν πρέπει να το πετάμε στα σκουπίδια, ανάλογα με τις κάθε λογής σκοπιμότητες της συγκυρίας. Αυτό σημαίνει ότι για την ενοχή του κατηγορουμένου πρέπει να αποφανθεί το αρμόδιο δικαστήριο με τελεσίδικη απόφαση.
Όταν έχουμε να κάνουμε με πολιτικούς, τι γίνεται; Όντως, υπάρχει ένα μικρό μπέρδεμα. Πολιτικό τεκμήριο αθωότητας δεν υπάρχει. Αυτό σημαίνει ότι ένα πολιτικό πρόσωπο πρέπει να τιμωρείται αμέσως ή με ταχύτατες διαδικασίες, χωρίς να περιμένουμε την απόφαση του δικαστηρίου. Γι’ αυτό, όταν ανακύπτει σοβαρό ζήτημα, ο πρωθυπουργός διώχνει τον υπουργό, ο υπουργός τον σύμβουλό του κλπ. Είναι η πολιτική τιμωρία. Σ’ αυτήν την περίπτωση ισχύει ένα άτυπο τεκμήριο ενοχής. Ο κατηγορούμενος πολιτικός καλείται να αποδείξει ότι είναι αθώος, για να αρθεί η τιμωρία του. Είναι, θα λέγαμε, λιγότερο ίσος από τους άλλους πολίτες, επειδή διαχειρίζεται δημόσια πράγματα.
Δεν συμβαίνει το ίδιο στις ποινικές υποθέσεις. Εκεί όλοι οι πολίτες πρέπει να είναι ίσοι απέναντι στο νόμο. Βεβαίως, έχουμε συνηθίσει οι πολιτικοί να είναι περισσότερο ίσοι, αφού έχουν την ευχέρεια να αποφεύγουν την παραπομπή σε δίκη και την πιθανή τιμωρία. Αυτό, όμως, δεν πρέπει να οδηγήσει στο αντίθετο αποτέλεσμα. Δηλαδή, να καταδικαστεί εκ των προτέρων ένας κατηγορούμενος πολιτικός, επειδή μέχρι σήμερα άλλοι τη γλίτωναν.
Η περίπτωση Παπακωνσταντίνου
Τα λέω αυτά διότι, αυτές τις μέρες, έχει ήδη εκδοθεί η «απόφαση» για τον Παπακωνσταντίνου πριν καν παραπεμφθεί σε δίκη! Εφημερίδες, θεωρούμενες σοβαρές, τον έχουν ήδη καταδικάσει («ένοχος») και ορισμένοι πολιτικοί ζητούν προκαταβολικά να…εκτελεστεί στο Σύνταγμα!
Μπορεί ο καθένας να έχει την οποιαδήποτε άποψη για τον πρώην υπουργό Οικονομικών. Προσωπικά δεν αποφεύγω να πάρω θέση: θεωρώ ότι πιθανότατα αυτός αφαίρεσε τα ονόματα των συγγενών του από τη λίστα Λαγκάρντ. Προσοχή, όμως. Είναι μια ισχυρή πιθανότητα, όχι απόλυτη βεβαιότητα. Ποιος μπορεί να είναι βέβαιος με τόση διαδρομή που έκανε η περίφημη λίστα; Υπάρχουν ενδείξεις και καμιά απόδειξη. Το δικαστήριο που θα συγκροτηθεί, αν συγκροτηθεί, θα ψάξει να βρει αποδείξεις. Κι αν βρει, θα τον καταδικάσει. Αλλιώς θα τον αθωώσει.
Ακούω και διαβάζω αυτές τις μέρες την ανατριχιαστική θεωρία ότι ο Παπακωνσταντίνου πρέπει να καταδικαστεί, επειδή «μας έβαλε στο ΔΝΤ» και «έκοψε μισθούς και συντάξεις»! Μα, αν είναι έτσι, γιατί μόνο αυτός; Πρέπει να καταδικαστούν όσοι έκαναν το ίδιο, παράλληλα ή μετά από αυτόν: ο Παπανδρέου, ο Βενιζέλος, ο Παπαδήμος, ο Σαμαράς, ο Στουρνάρας. Και αύριο όσοι άλλοι κληθούν να ασκήσουν την ίδια ή άλλη πολιτική.
Τα κριτήρια καταδίκης
Όσοι επιδιώκουν σήμερα να καταδικάσουν ποινικά τον Παπακωνσταντίνου χρησιμοποιώντας πολιτικά κριτήρια και επιχειρήματα, να ξέρουν ότι αύριο μπορεί να χτυπήσει και γι’ αυτούς η καμπάνα. Πολιτικά ο Παπακωνσταντίνου έχει ήδη καταδικαστεί: δεν εξελέγη βουλευτής και δεν μπορεί να περπατήσει μόνος του στο δρόμο, καθώς οι συντριπτικά περισσότεροι Έλληνες τον θεωρούν ένοχο για όσα έκανε ή δεν έκανε όσο ήταν υπουργός.
Οι δικαστές, όμως, δεν μπορούν να δικάσουν με τέτοια κριτήρια. Ούτε επειδή έκοψε-και σ’ αυτούς-το μισθό. Αλίμονο, αν επικρατήσουν στο δικαιϊκό μας σύστημα τέτοιοι «κανόνες». Θα γίνουμε ζούγκλα.
Ο Παπακωνσταντίνου θα καταδικαστεί αν αποδειχθεί ότι αλλοίωσε τη λίστα Λαγκάρντ και παρέβη το καθήκον του, επειδή δεν αξιοποίησε το περιεχόμενό της, για να φέρει έσοδα στα κρατικά ταμεία. Αλλιώς θα αθωωθεί.
Γιατί το έκανε
Αυτές τις μέρες γίνονται απόπειρες να συγκριθούν παλιότεροι και νεότεροι πολιτικοί με βάση τον τρόπο συμπεριφοράς τους σε υποθέσεις σκανδάλων. Από τη διαχρονική μελέτη τέτοιων περιπτώσεων, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι διαφορές δεν υπάρχουν. Η εξουσία δημιουργεί την αίσθηση της παντοδυναμίας, αποβλακώνει και φέρνει αλαζονεία. Κάτι από τα τρία ή και ο συνδυασμός τους οδηγεί σε τέτοιες συμπεριφορές.
Όσοι αναρωτιούνται «μα πώς έκανε τέτοια ανοησία ο Παπακωνσταντίνου;», η απάντηση διαχρονικά είναι απλή. Την έχουν κάνει και άλλοι, πολύ εμπειρότεροι, στο παρελθόν. Θυμίζω ότι ο πολύπειρος Ανδρέας Παπανδρέου αποδέχτηκε να υποβληθεί στον εξευτελισμό της περίφημης «βίλας της Εκάλης», δεχόμενος αμφίβολης νομιμότητας δανειακή βοήθεια από υπουργούς του!
Θυμίζω, επίσης, ότι ο, μακαρίτης πλέον, αντιπρόεδρός του Μένιος Κουτσόγιωργας δεν είχε κανέναν ενδοιασμό να πάρει δυο εκατομμύρια δολάρια σε τραπεζικό λογαριασμό!
Θυμίζω, τέλος, ότι, πολύ πρόσφατα, υπουργοί των κυβερνήσεων Καραμανλή και συγγενικά τους πρόσωπα βρέθηκαν μπλεγμένοι σε σκανδαλώδεις υποθέσεις, άλλο αν αυτές κουκουλώθηκαν με αποφάσεις της Βουλής.
Δεν είναι, ασφαλώς, όλες οι περιπτώσεις ίδιες. Έχουν, όμως, κοινά χαρακτηριστικά. Το πιο κοινό είναι η αλαζονεία της εξουσίας. Δεν λείπει η ανοησία και η βλακεία.
Στην πορεία θα φανεί σε ποια κατηγορία υπάγεται αυτό που έκανε ο Παπακωνσταντίνου, αν το έκανε. Γιατί μέχρι να παραπεμφθεί και να καταδικαστεί, πρέπει να μην παραλείπουμε αυτό το «αν».

Καλή χρονιά.

Η κάθαρση που δεν θα γίνει

Αγγελική Σπανού, 01/01/2013 , metarithimisi.gr

---

Η βέβαιη παραπομπή του Γ. Παπακωνσταντίνου σε προανακριτική επιτροπή και ίσως σε Ειδικό Δικαστήριο για την αλλοίωση της λίστας Λαγκάρντ δεν πρόκειται να φέρει τη λύση του ελληνικού δράματος. Γιατί το κεντρικό θέμα δεν είναι η αφαίρεση των ονομάτων τριών συγγενών του και ζητούμενο δεν θα έπρεπε να είναι πρώτα απ όλα η ικανοποίηση των άγριων ενστίκτων κανιβαλισμού.

Από την ώρα που έφτασε στην Αθήνα η αυθεντική λίστα Λαγκάρντ όλα έγιναν λάθος: Φήμες και ψίθυροι άρχισαν να σέρνονται, το δηλητήριο διαχύθηκε ταχύτατα, δικαστικές πηγές έκαναν την αδιανόητη διαρροή “μίλησαν οι δεσμοί του αίματος!” και η δίκη άρχισε και τελείωσε πριν καν ξεκινήσει η διαδικασία.

Ο Γ. Παπακωνσταντίνου είναι βαρύτατα εκτεθειμένος για τους χειρισμούς του από την ώρα που παρέλαβε τη λίστα Λαγκάρντ, την οποία αντιμετώπισε με τον παραδοσιακό τρόπο του συστήματος εξουσίας, ως αντικείμενο ιδιοκτησίας του.

Παρά τις ευθύνες του πρώην υπουργού, δεν υπάρχει κανενός είδους ορθολογισμός στη διαχείριση της υπόθεσης. Αν το βασικό αδίκημα είναι η νόθευση του εγγράφου και αν πράγματι ο υπαίτιος είναι ο Γ. Παπακωνσταντίνου έχει σημασία το κίνητρο. Υπάρχει πολιτικό χρήμα; Υπάρχει διαφθορά; Υπάρχει προστασία παρανομίας; Γνωρίζουμε αν οι συγκεκριμένες καταθέσεις αποτελούν προϊόν φοροδιαφυγής; Πρόκειται απλώς για συγγενικό χατίρι; Η για το φόβο του πολιτικού κόστος στη βάση των εντυπώσεων που θα δημιουργούνταν αν δημοσιοποιούταν η λίστα και με δεδομένη τη νοσηρότητα του κλίματος;

Το αδίκημα που θα έπρεπε να απασχολεί πρωτίστως δεν είναι φυσικά η αλλοίωση της λίστας. Είναι το θάψιμό της από τη στιγμή που παραδόθηκε από τη γαλλική πλευρά στην ελληνική, δηλαδή για περισσότερα από δύο χρόνια, την ώρα που σε άλλες χώρες από την αξιοποίηση της ανάλογης λίστας εισπράχθηκαν πρόστιμα πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ. Και ως προς αυτό, έχει επίσης σημασία το κίνητρο και η βαθύτερη πρόθεση. Η συγκάλυψη έγινε για λογαριασμό συγκεκριμένων προσώπων και σε συνεννόηση μαζί τους; Εντοπίστηκαν πολιτικοί πίσω από αχυρανθρώπους και αποφασίστηκε να μείνει ο σκελετός στο ντουλάπι; Υπάρχουν καταθέτες που συνδέονται με χρηματοδότηση κομμάτων; Μήπως δρομολογήθηκε η συγκάλυψη από αυτοματισμό, για λόγους αρχής δηλαδή, επειδή το πολιτικό σύστημα είχε εξαιρέσει έτσι κι αλλιώς από την υποχρέωση καταβολής φόρων τους οικονομικά ισχυρούς της χώρας;

Πολλά μπορεί να αναρωτηθεί κανείς και απάντηση δεν θα πάρει αφού στην πραγματικότητα δεν ανοίγει η συζήτηση επί της ουσίας και κανείς δεν δείχνει να θέλει μια κάθαρση που θα οδηγήσει σε υπέρβαση, στο τέλος του παλιού κόσμου, στην ανατροπή του status quo, αλλά μόνο μια επίφαση κάθαρσης που θα προσφέρει αίμα στους διψασμένους για λιθοβολισμό και ας μην ρίχνουν την πέτρα πρώτα οι αναμάρτητοι.

Ο Γ. Παπακωνσταντίνου είναι ο πιο βολικός από τους ενόχους. Εκτός ενεργού πολιτικής, ταυτισμένος με το πρώτο μνημόνιο, κηπουρός του ΓΑΠ, ελέγχεται για τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύτηκε με την Τρόικα, για τη ρητορεία του περί Τιτανικού, για τη διεθνή διαπόμπευση της χώρας ως διεφθαρμένης, για λάθη και παραλείψεις πριν από την υπαγωγή της χώρας στο μηχανισμό στήριξης. Ο διαχωρισμός ποινικής και πολιτικής ευθύνης δεν πολυενδιαφέρει. Με την ευκαιρία της απάλειψης των συγγενών του από τη λίστα Λαγκάρντ θα πληρώσει για όλα μαζί με το συνήθη τρόπο: Κραυγές, δημόσιο λυντσάρισμα, πολιτική υστερία, λαϊκισμός χωρίς όριο, όχι με σκοπό τον καταλογισμό ευθυνών εφόσον αποδειχθούν αλλά με κεντρική επιδίωξη την αποδόμηση της άποψης ότι η χώρα χρεοκόπησε και δεν υπήρχε άλλη δυνατότητα δανεισμού πέρα από την ευρωζώνη και το ΔΝΤ.

Είναι άλλο πράγμα η κριτική στα έργα και τις ημέρες της διακυβέρνησης Παπανδρέου και άλλο η καλλιέργεια της ψευδαίσθησης ότι αν δεν υπήρχε ο Παπακωνσταντίνου η πατρίδα δεν θα είχε βουλιάξει κάτω από τα ελλείμματα. Εμείς τώρα είμαστε στον αστερισμό της κατεδάφισης μιας σκληρής πραγματικότητας: Οτι η πιο υπερχρεωμένη χώρα της ευρωζώνης δεν θα την έβγαζε καθαρή χωρίς λιτότητα και ότι ούτε τώρα πρόκειται να σωθεί αν δεν αλλάξουν οι δομές της ελληνικής οικονομίας και αν δεν καταπολεμηθεί η διαφθορά ενός κατεστημένου που περνά μέσα από τις τρύπες του συστήματος και σωρεύει πλούτο σε βάρος των έντιμων φορολογούμενων.

Ολοι φωνάζουν πολύ και προσπερνούν με εύκολες γενικότητες και αοριστολογίες την εκρηκτική φορολογική αδικία ως προϊόν διαπλοκής του πολιτικού συστήματος με την οικονομική ελίτ και η ίδια η φύση αυτής της ελίτ που είναι σε μεγάλο βαθμό κρατικοδίαιτη και παρασιτική.

Οι ένοχοι δεσμοί κυβερνήσεων και κομμάτων με τους οικονομικά ισχυρούς και το πρόβλημα της συστημικής διαπλοκής και διαφθοράς αφήνονται εκτός δημόσιου προβληματισμού και θα παραμείνουν ως έχουν εφόσον το πρόβλημα συνοψίζεται στην αφαίρεση τριών αρχείων από το cd που χάθηκε.

Τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών σχετικά με τις τελευταίες φορολογικές δηλώσεις δείχνουν ότι δεν υπάρχει ούτε ένας εκατομμυριούχος και είναι λίγες χιλιάδες όσοι δηλώνουν οικογενειακό εισόδημα άνω των 100.000 ευρώ. Η συντριπτική πλειοψηφία όσων πληρώνουν φόρους είναι μισθωτοί και συνταξιούχοι, όλοι οι υπόλοιποι, ελεύθεροι επαγγελματίες, αυτοπασχολούμενοι, έμποροι, επιχειρηματίες, αποτελούν ένα ελάχιστο κομμάτι της φορολογικής βάσης. Και ανάμεσά τους βρίσκονται περισσότερο και λιγότερο πλούσιοι, υπάρχουν εύποροι, πάμπλουτοι και μεγιστάνες.

Εδώ και καιρό, από τον Β. Σόιμπλε μέχρι τον Π. Μοσκοβισί και από την Κρ. Λαγκάρντ μέχρι τον Π. Τόμσεν, όλοι όσοι ασχολούνται με τη διαχείριση της ελληνικής κρίσης, καλοπροαίρετοι και κακοπροαίρετοι, διαπιστώνουν ότι υπάρχει κάτι πολύ σάπιο στο βασίλειο των ελληνικών φοροεισπρακτικών μηχανισμών το οποίο ξεκινά από την κορυφή και απλώνεται προς τα κάτω. Ολοι μα όλοι επισημαίνουν ότι οι ελληνικές ελίτ έχουν αποτύχει και ότι δεν έχουν τη βούληση να επιβάλλουν κοινωνική δικαιοσύνη. Οι πλούσιοι εξαιρέθηκαν από τα βάρη της κρίσης, απολαμβάνοντας ασυλία, ατιμωρησία και ένα διαχρονικό ακαταδίωκτο. Η νομοθεσία είναι έτσι φτιαγμένη ώστε να έχουν πολλούς και διαφορετικούς τρόπους για να προστατεύονται.

Ελληνες πρωταγωνιστούν στο real estate του Λονδίνου, στη Λάρισα κυκλοφόρησαν οι περισσότερες Πόρσε Καγιέν από κάθε άλλη ευρωπαϊκή πόλη, στις ελληνικές μαρίνες βρίσκει κανείς περισσότερα και πολυτελέστερα σκάφη απ ό,τι στη Ριβιέρα. Ελληνες βρίσκονται πίσω από μεγάλα κεφάλαια τα οποία έχουν φύγει στη Σιγκαπούρη, στο Χονγκ Κονγκ στη νησιά Κέιμαν, φυσικά και στην Ελβετία.

Το πρόβλημα δεν είναι οι εξαδέλφες του Γιώργου Παπακωνσταντίνου, δεν είναι οι δεσμοί αίματος, αλλά άλλοι δεσμοί που δένουν τους ελεγκτές με τους ελεγχόμενους και τους σπόνσορες με τους πελάτες τους.

Δεν χρειαζόταν η λίστα Λαγκάρντ για να πληροφορηθούμε ότι Έλληνες μεγαλοκαταθέτες είναι ύποπτοι φοροδιαφυγής. Ολες οι κινήσεις κεφαλαίων στο εξωτερικό είναι καταγεγραμμένες στην Τράπεζα της Ελλάδος και διασταύρωση φορολογικών δηλώσεων και κινητής/ακίνητης περιουσίας δεν έγινε ποτέ με σκοπό την είσπραξη προστίμων, δηλαδή την εφαρμογή του νόμου. Γιατί; Την απάντηση δεν θα την μάθουμε στη διάρκεια της προανακριτικής επιτροπής, που στην πραγματικότητα έχει ήδη τελειώσει.

ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΝ ΚΑΡΕΛΙΑ! ΚΕΡΔΙΣΕ ΚΑΙ ΑΠΟΔΙΔΕΙ ΑΜΕΣΑ ΓΕΝΝΑΙΟ “ΜΕΡΙΣΜΑ” ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

inews.gr

03:12 30/12/2012 - πηγή:BankWars

  

ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΝ ΚΑΡΕΛΙΑ! Πέτυχε αύξηση τζίρου, πέτυχε αύξηση κερδών και αποφάσισε να δώσει γενναίο “μέρισμα” στους εργαζόμενους, συνολικού ύψους1,8 εκατομμυρίων ευρώ.

Τη σχετική ανακοίνωση πραγματοποίησε ο Διευθύνων Σύμβουλος, κ. Ανδρέας Καρέλιας, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στην πρωτοχρονιάτικη εορτή των εργαζομένων της εταιρείας, που πραγματοποιήθηκε στην Καλαμάτα.

Στις παροχές που ανακοίνωσε ο κ. Καρέλιας στους εργαζόμενους, περιλαμβάνονται:

* Επίδομα χειμερινής στολής € 200 για κάθε εργαζόμενο στηνΕταιρεία.

* Eπίδομα παρουσίας θα είναι φέτος € 850.00. Tο δικαιούνται όσοι δεν έλειψαν ούτε μία μέρα από την εργασία τους.

* Ο κάθε εργαζόμενος, που έχει παιδιά που σπουδάζουν σε κρατικό πανεπιστήμιο ή ΤΕΙ, θα λάβει έκτακτη οικονομική ενίσχυση € 1.400.

* Οι εργαζόμενοι, των οποίων τα παιδιά τους πέτυχαν στις παραπάνω σχολές μέσα στο 2012, θα λάβουν επιπλέον ενίσχυση € 500.00.

* Παράλληλα, η Εταιρεία θα κάνει δώρο έναν υπερσύγχρονο φορητό υπολογιστή σε κάθε παιδί που πέτυχε την εισαγωγή του σε μία από τις παραπάνω σχολές μέσα στο 2012.

* Εργαζόμενοι με μηνιαίες αποδοχές πάνω από 1.700 ευρώ, θα λάβουν έκτακτη οικονομική ενίσχυση € 750.00

* Εργαζόμενοι με μηνιαίες αποδοχές μεταξύ 1200.00 και 1699.00 ευρώ, θα λάβουν ενίσχυση € 1.500. Όσοι από αυτούς όμως έχουν από 3 ανήλικα παιδιά και πάνω, θα λάβουν επιπλέον € 700.00

* Εργαζόμενοι με μηνιαίες αποδοχές έως 1.200 ευρώ, θα λάβουν € 2.500.00. Όσοι ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία και έχουν από 2 ανήλικα παιδιά και πάνω, θα λάβουν επιπλέον 400.00 για κάθε ανήλικο παιδί.

- Στο φετινό εννιάμηνο η εταιρεία εμφάνισε αύξηση τζίρου από τα 458 στα 473 εκατ. ευρώ, εκτίναξη καθαρών κερδών από τα 25 στα 38 εκατ. ευρώ και θετικές ελεύθερες ταμειακές ροές που υπερέβησαν τα 50 εκατ. ευρώ. Οι επενδύσεις της Καπνοβιομηχανίας για το 2012 ανέρχονται στο ποσό των 7 εκατ. ευρώ