Δημοσκόπηση VPRC: Πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ με 30%

news247 Σεπτέμβριος 07 2012 

Πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ στη νέα δημοσκόπηση της εταιρείας VPRC ου δημοσιεύεται στην εφημερίδα "Η Ελλάδα Αύριο".

Σύμφωνα με τα στοιχεία της δημοσκόπησης, το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα προηγείται με δύο μονάδες της Νέας Δημοκρατίας αγγίζοντας το 30%. Η ΝΔ μένει δεύτερη με 28%.
Άνοδος για Ανεξάρτητους Έλληνες και Χρυσή Αυγή
Μικρή άνοδο εμφανίζει και το κόμμα του Π. Καμμένου, Ανεξάρτητοι Έλληνες, ενώ ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ παρουσιάζουν μικρή πτώση, πέφτοντας στο 7,5% και 4% αντιστοίχως.
Από την άλλη η Χρυσή Αυγή συγκεντρώνει το 12% των προτιμήσεων όσων απάντησαν στην έρευνα.
Ανασφάλεια και αβεβαιότητα
Η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα της ελληνικής κοινωνίας καταγράφονται και στη νέα έρευνα της VPRC. Ο δείκτης ικανοποίησης από τα μέχρι τώρα πεπραγμένα της κυβέρνησης φτάνει μόλις στο 12%.
Όπως αναφέρει η ίδια η εταιρεία, "η αποδοκιμασία της κυβερνητικής πολιτικής έχει σε πρώτο χρόνο θύματα τα δύο "κεντροαριστερά" κόμματα. Αντίθετα, η αποδοκιμασία της ΝΔ δεν έχει ακόμα λάβει "ανοικτές" διαστάσεις. Ωστόσο, η αλλαγή στην πολιτική και κομματική γεωγραφία της "Δεξιάς" παράταξης είναι μεγάλη.
Η άνοδος της φασιστικής Χρυσής Αυγής, σε ένα τεταμένο κοινωνικό κλίμα, κινδυνεύει να καταστήσει παρελθόν τη φιλελεύθερη Δεξιά και κεντροδεξιά, στρέφοντας την ατζέντα σε ολοκληρωτικές απόψεις.
Η διαφαινόμενη πόλωση μεταξύ "Αριστεράς" και "Δεξιάς" φαίνεται ότι θα κυριαρχήσει το επόμενο διάστημα στην πολιτική σκηνή. Ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να ενισχύεται, ενισχυμένο επίσης παρουσιάζεται και το ΚΚΕ, ενώ η κοινωνική διάσπαση του χώρου της Δεξιάς με την αποκόλληση ενός μέρους της λαϊκής Δεξιάς όπως εκφράζεται από τους Ανεξάρτητους Έλληνες είναι διαρκής.
Η αντιμνημονιακή λαϊκή ψήφος φαίνεται ότι θα κρίνει τις επόμενες εκλογές, όποτε γίνουν, και θα διαμορφώσει ένα ολοσχερώς διαφορετικό πολιτικό και κομματικό σύστημα".
Λάθος τα νέα μέτρα
Συγκεκριμένα, η δυσαρέσκεια για την κυβερνητική πολιτική φτάνει το 86% έναντι του 77% του Ιουλίου. Το 68% εκτιμά ότι τα νέα οικονομικά μέτρα είναι σε λάθος κατεύθυνση και μόλις το 13% θεωρεί ότι τα μέτρα είναι σωστά.
Το 85% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι η προσωπική οικονομική κατάσταση του καθενός από όσους απάντησαν έχει επιδεινωθεί λίγο ή πολύ και μόλις το 2% ότι έχει καλυτερεύσει. Το 69% πιστεύει ότι η οικονομική του κατάσταση θα επιβαρυνθεί περαιτέρω το 2013 και μόνο το 7% ότι θα είναι καλύτερη.
Το 55% των πολιτών είναι υπέρ της σύστασης Εξεταστικής επιτροπής για το μνημόνιο και το 25% είναι κατά.

Πακέτο μέτρων από τη ΔΗΜΑΡ

Απόσπασμα από iefimerida.gr , 6/9/2012
Η Δημοκρατική Αριστερά έχει ετοιμάσει δική της φόρμουλα για το πακέτο των 11,8 δισ. ευρώ, με στόχο την ελάφρυνση των χαμηλών εισοδημάτων. Η πρόταση Κουβέλη που θα παρουσιαστεί στην Τρόικα είναι:

• Να ψηφιστεί στο σύνολό του το πακέτο μέτρων των 11,88 δισ. ευρώ αλλά να εφαρμοστεί αρχικά μόνο ένα μέρος του (που θα περιέχει περικοπές).
• Να υπάρξει συμφωνία για αναβολή κάποιων ιδιαίτερα επώδυνων μέτρων και να δοθεί στην κυβέρνηση η δυνατότητα να καταργεί κάποια μέτρα όταν βρίσκει άλλα ισοδύναμα.
• Προτεραιότητα να δοθεί στα κοινωνικά επιδόματα και στα δώρα των συνταξιούχων ώστε να αφαιρεθούν αν ευρεθούν ισοδύναμα.
• Να υπάρξει ρήτρα ισοδύναμων από τη φοροδιαφυγή, την παραοικονομία, τον περιορισμό της γραφειοκρατίας και τη σπατάλη.

Η ΔΗΜΑΡ έχει συστήσει ομάδα οικονομολόγων που εργάζεται για να βρει τα ισοδύναμα μέτρα. Η ομάδα αυτή έχει διαπιστώσει ότι στο κομμάτι της Υγείας μπορεί να περικοπεί κονδύλι πάνω από 900 εκατ. ευρώ ενώ υπάρχει ακόμη «λίπος» για περικοπές στις δημόσιες δαπάνες και στους εξοπλισμούς.

Το μαύρο κόστος των μέτρων

06/09/2012

του Κώστα Γιαννακίδη , protagon.gr

Ένας αστυνομικός διευθυντής, με περισσότερα από είκοσι χρόνια χαραγμένα στο γείσο του καπέλου του, παίρνει σήμερα καθαρά 1.700 ευρώ. Δεν είναι ποσό που αντιστοιχεί στην πίεση και στις ευθύνες της θέσης, αλλά, εντάξει, αυτές οι δουλειές δύσκολα πληρώνουν αυτά που σου παίρνουν. Από την Πρωτοχρονιά ο αστυνομικός διευθυντής θα βάζει στην τσέπη 1.200 ευρώ καθαρά. Στη ζωή μπορείς να μειώσεις όλες τις δαπάνες, αλλά μπορείς να κάνεις ελάχιστα με τις δόσεις των δανείων και απολύτως τίποτα με τον αριθμό των παιδιών. Έχω την αίσθηση ότι ο αστυνομικός διευθυντής ίσως πουλήσει τη ψυχή του στο διάβολο με πολύ λιγότερες απαιτήσεις από εκείνες που είχε ο Φάουστ. Το φροντιστήριο των παιδιών μπορεί να είναι αρκετό.
Για παράδειγμα πρόκειται. Στη θέση του αστυνομικού διευθυντή μπορείτε να τοποθετήσετε όποιον δημόσιο λειτουργό θέλετε, αρκεί να ελέγχει κρίσιμους τομείς ευθύνης. Βάλτε, ας πούμε, έναν δικαστικό ή έναν στρατιωτικό. Και μετά στείλτε τους να συζητήσουν περί διαφθοράς με όλους τους άλλους που διατηρούν σχέση εργασιακής εξάρτησης με το δημόσιο. Μόλις χθες, η Επιτροπή κατά της Διαφθοράς του Συμβουλίου της Ευρώπης (κάτι ήξεραν και την ονόμασαν G.R.E.C.O) έθεσε την Ελλάδα υπό επιτήρηση, λόγω των χαμηλών θεσμικών επιδόσεων στην πάταξη της διαφθοράς. Ας τη βάλει καλύτερα μέσα σε γυάλα, γιατί από εδώ και πέρα το θέαμα θα έχει τόσο ενδιαφέρον, όσο η Αμερική της ποτοαπαγόρευσης.
Η πείνα ταΐζει το μίσος και τη διαφθορά. Και επειδή οι κοινωνίες δεν λειτουργούν με καλές προθέσεις, αλλά με θεσμούς και μηχανισμούς, δείξτε μου, σας παρακαλώ, έναν τρόπο με τον οποίο δεν θα θεριέψει η διαφθορά στην Ελλάδα. Θεωρητικά αν η διαφθορά μας κοστίζει κάπου ένα δισ. ευρώ τον χρόνο, τώρα θα πρέπει να αναθεωρήσουμε τις εκτιμήσεις μας. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό το κόστος των νέων μέτρων. Δεν είναι ούτε εκείνο που θα αποτυπωθεί στους δείκτες της ύφεσης και στις ζωές των ανθρώπων. Το κόστος βρίσκεται και στο κομμάτι του κοινωνικού ιστού που θα μαυρίσει από τη διαφθορά, όπως το χαρτί μπροστά στη φλόγα. Δεν θα γίνουμε, απλώς, φτωχότεροι. Θα γίνουμε λίγο πιο κακοί, πιο σκληροί και, παρά τα όσα λένε, πιο μόνοι. 

«Ντέρμπι» για την πρώτη θέση – Στο 8% το ΠΑΣΟΚ
5/9/2012 ,real.gr
Φωτιές στο πολιτικό σκηνικό ανάβει η δημοσκόπηση της Pulse που δημοσιεύει την Πέμπτη το ΠΟΝΤΙΚΙ. Σύμφωνα με τη μέτρηση ο ΣΥΡΙΖΑ απέχει μόλις μία μονάδα από την ΝΔ ενώ η Χρυσή Αυγή είναι τρίτο κόμμα. Στην τελευταία θέση η ΔΗΜΑΡ. Με αναγωγή η ΝΔ συγκεντρώνει 25% ο ΣΥΡΙΖΑ 24% και ακολουθούν Χρυσή Αυγή 10,5%, ΠΑΣΟΚ 8%, Ανεξάρτητοι Έλληνες 6,5%, ΚΚΕ 5% και ΔΗΜΑΡ 4,5% Στην πρόθεση ψήφου χωρίς αναγωγή η σιερά των κομμάτων δεν αλλάζει  ΝΔ: 22,5% ΣΥΡΙΖΑ: 21,5% Χρυσή Αυγή: 9,5% ΠΑΣΟΚ: 7,5% Ανεξάρτητοι Έλληνες: 6% ΚΚΕ: 4,5% ΔΗΜΑΡ: 4% Η δημοσκόπηση εμφανίζει τα δύο μεγαλύτερα κόμματα να βρίσκονται πλέον σε απόσταση αναπνοής, κι ενώ δεν έχουν εξαγγελθεί ακόμη τα σκληρά μέτρα των 11,5 δισ. ευρώ. Το ΠΑΣΟΚ δείχνει να σταθεροποιείται σε μονοψήφια ποσοστά, ενώ με πτώση εμφανίζονται τόσο οι Ανεξάρτητοι Έλληνες όσο και η Δημοκρατική Αριστερά.

Φθινοπωρινές Γιορτές στην πόλη

Με μουσική και θέατρο υποδεχόμαστε και φέτος το φθινόπωρο στον Άγ. Δημήτριο! Όπως κάθε Σεπτέμβρη, έτσι και φέτος, ο Οργανισμός Πολιτισμού Αθλητισμού & Περιβάλλοντος παρουσιάζει τις πολιτιστικές εκδηλώσεις του φθινοπώρου, τις γνωστές σε όλους μας από πέρσι “Φθινοπωρινές Γιορτές στην πόλη”. Για έναν ολόκληρο μήνα, από τις 7 έως τις 30 Σεπτεμβρίου η πόλη μας θα πλημμυρίσει με μελωδίες, καλλιτεχνική δημιουργία, θέατρο και δρώμενα. Για ακόμη μια φορά θα  έχουμε την ευκαιρία αλλά και τη χαρά να απολαύσουμε καταπληκτικές μουσικές εκδηλώσεις και ενδιαφέρουσες θεατρικές προτάσεις που υπόσχονται πολλές εκπλήξεις!  Γνώριμοι αλλά και φρέσκοι ήχοι, πρωτότυπες μελωδίες αλλά και κλασσικό ύφος θα κυριαρχήσουν όλο το Σεπτέμβρη στις Φθινοπωρινές Γιορτές της πόλης μας. Χρώματα πολιτισμού, δημιουργικότητα και μοναδικές θεατρικές παραστάσεις με διαφορετικό ύφος θα “μιλήσουν” σε όσους περισσότερους δημότες μπορούν, φέτος που η αισιοδοξία και η ελπίδα αποδεικνύονται πολύτιμοι σύμμαχοι στην καθημερινότητα.  Οι μουσικές συναυλίες & οι παραστάσεις θα πραγματοποιηθούν σε κεντρικές πλατείες της πόλης, αλλά και σε διάφορα σχολεία μας, όπως είναι το Στρογγυλό και το 5ο Γυμνάσιο δίπλα στην Πικροδάφνη, γιατί αποτελούν χώρους με ιδιαίτερη ατμόσφαιρα.  Επωφελούμαστε έτσι τους χώρους της πόλης μας, εξαπλώνουμε τέχνες και πολιτισμό σε όλες της τις γωνιές και δίνουμε μιαν αισιόδοξη απάντηση στις δύσκολες ημέρες των καιρών μας. Ο Πρόεδρος του Οργανισμού Πολιτισμού Αθλητισμού & Περιβάλλοντος, κ. Ρήγας Τζαμτζής σημειώνει: “Οι Φθινοπωρινές Γιορτές στην πόλη για δεύτερη χρονιά φέτος, καταθέτοντας προτάσεις αποπειρώνται να ανιχνεύσουν σκιρτήματα καρδιάς σε άκουσμα μελωδιών και θεατρικού λόγου για να συλλέξουν και να τα επιστρέψουν πάλι σε κάποια άλλη στιγμή σαν περίσσευμα τρυφερότητας σ’ αυτούς που τους ανήκουν.. Σ’ εσάς!” Ενώ η Δήμαρχος του Αγ. Δημητρίου, Μαρία Ανδρούτσου τονίζει χαρακτηριστικά για τις Φθινοπωρινές Γιορτές της πόλης: “Σε καιρούς δύσκολους σαν αυτούς που περνάμε, κάθε ευκαιρία για ψυχαγωγία είναι πιο πολύτιμη και πιάνει πάντα τόπο. Αρκεί να θυμόμαστε ότι ευτυχία δε σημαίνει ότι έχουμε τα πάντα, αλλά ότι παίρνουμε ό,τι πιο καλό από αυτά που έχουμε”. Είναι σημαντικό να σημειωθεί πως σε όλες τις εκδηλώσεις, αντί εισόδου, θα συγκεντρώνονται σχολικά είδη για τις ανάγκες του Κοινωνικού Παντοπωλείου του Δήμου μας, το οποίο στηρίζει οικονομικά αδύνατες οικογένειες του Αγ. Δημητρίου. Αναλυτικά το πρόγραμμα των Φθινοπωρινών Γιορτών

Ξεκινάει η λειτουργία του Κοινωνικού Παντοπωλείου 05/09/2012

Έναρξη λειτουργίας του Κοινωνικού Παντοπωλείου του Δήμου Αγ. Δημητρίου!Στο πλευρό των οικογενειών που έχουν ανάγκη, για ακόμη μια φορά η Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου. Το Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου Αγ. Δημητρίου ξεκινάει τη λειτουργία του τον Οκτώβριο, έπειτα από την ολοκλήρωση της προετοιμασίας που αφορά σε  διαδικαστικές και λειτουργικές λεπτομέρειες. Με εξειδικευμένο επιστημονικό και διοικητικό προσωπικό, στεγαζόμενο σε ιδιόκτητο κτήριο του Δήμου, θα ανοίξει τις πόρτες του σύντομα σε όλους εκείνους που πραγματικά έχουν ανάγκη. Ο Δήμος Αγ. Δημητρίου, κατανοώντας τις ολοένα αυξανόμενες οικονομικές δυσκολίες μερίδας πολιτών, δίνει προτεραιότητα και επικεντρώνει τις πολιτικές του δράσεις και προσπάθειες σε άμεσες παρεμβάσεις που έχουν ως γνώμονα την ανακούφιση και υποστήριξη των δημοτών. Σε ποιους απευθύνεται; Στο πλαίσιο αυτό, η λειτουργία του Κοινωνικού Παντοπωλείου του Δήμου απευθύνεται σε κατοίκους του Δήμου και αφορά στη δωρεάν κάλυψη οικογενειών σε τυποποιημένα τρόφιμα μακράς διαρκείας και είδη ατομικής υγιεινής και καθαριότητας.   Κριτήρια ένταξης  Κύριο κριτήριο ένταξης στο πρόγραμμα του Κοινωνικού Παντοπωλείου είναι το εισόδημα, ενώ θα λαμβάνονται υπόψη παράγοντες όπως η οικογενειακή κατάσταση, η ανεργία, προβλήματα ψυχικής και σωματικής υγείας (αναπηρίες). Απαραίτητα δικαιολογητικά Τα δικαιολογητικά που απαιτούνται για τη συμμετοχή στο πρόγραμμα είναι: Αίτηση (παρέχεται από την Κοινωνική Υπηρεσία) Πιστοποιητικό Οικογενειακής Κατάστασης Κάρτα ή κάρτες ανεργίας σε ισχύ Φωτοτυπία αστυνομικής ταυτότητας ή διαβατηρίου σε ισχύ Αντίγραφο του Ε1 και του Ε9 από τη Δ.Ο.Υ. ή βεβαίωση περί μη υποχρέωσης καταβολής δήλωσης και αναλυτική κατάσταση χρεών Βεβαίωση μονίμου κατοικίας ή λογαριασμούς ΔΕΚΟ Το Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου Αγ. Δημητρίου που βρίσκεται στο τελικό στάδιο της δημιουργίας του θα στεγαστεί στο ισόγειο της οδού Δυρραχίου 11 στον Άγ. Δημήτριο και η λειτουργία του θα υποστηρίζεται με προσωπικό της Κοινωνικής Υπηρεσίας του Δήμου με την ενεργό και πολύτιμη συμμετοχή του Ανοιχτού Δικτύου Εθελοντών του Δήμου Αγ. Δημητρίου. Αξίζει να σημειωθεί πως η εποπτεία της λειτουργίας του Κοινωνικού Παντοπωλείου του Δήμου θα πραγματοποιείται από Διαπαραταξιακή Επιτροπή.

Ποιος κοροϊδεύει ποιον;

04/09/2012

του Σταύρου Θεοδωράκη  , protagon.gr

Λίγες μέρες αφ ότου ανακοινώθηκε ότι τα πανεπιστήμια μας κατρακύλησαν και άλλο στην «λίστα της Σαγκάης», μια ελληνική ερευνητική ομάδα ανακοίνωσε ότι «στην πλειονότητά τους τα ελληνικά πανεπιστήμια είναι ανάμεσα στα 10% καλύτερα του κόσμου». Κανείς λόγος ανησυχίας λοιπόν... Μπορεί οι 300 πρώτες θέσεις της διεθνούς λίστας να μην έχουν πλέον κανένα ελληνικό ΑΕΙ, οι συμπατριώτες μας όμως - καθηγητές πανεπιστημίων - μας διαβεβαιώνουν ότι τα ΑΕΙ μας είναι (από) τα καλύτερα του κόσμου. Ποιους να πιστέψουμε τους άφιλους σχιστομάτιδες ή τα δικά μας παιδιά; 

Αντίστοιχες αξιολογήσεις πάντως πρέπει να κάνουν και άλλες δυσφημισμένες επαγγελματικές ομάδες. Οι «ενωμένοι πολιτικοί» μπορούν ας πούμε να ανακοινώσουν ότι οι έλληνες υπουργοί είναι ανάμεσα στους τιμιότερους και αποτελεσματικότερους του κόσμου. Οι «ενωμένοι δημοσιογράφοι» να πανηγυρίσουν ως οι πλέον έγκυροι του πλανήτη και οι «ενωμένοι γιατροί» ως οι πλέον θαυματουργοί και αλάδωτοι. Είμαστε όλοι οι καλύτεροι! Στα πλαίσια αυτά καλά κάνουν και οι κυβερνητικοί και πανηγυρίζουν για τα αποτελέσματα του Ξένιου Δία. Σύμφωνα με τα στοιχεία τους, τον Αύγουστο ελέχθησαν πάνω από 10.000 μετανάστες και συνελήφθησαν 2.054. Προσέξτε. Δύο χιλιάδες πενήντα τέσσερις μετανάστες χωρίς χαρτιά! Για να έχετε τώρα μια τάξη μεγέθους της «επιτυχίας», σας ενημερώνω ότι πέρυσι τον Οκτώβριο μπήκαν στη χώρα 10.000 νέοι μετανάστες χωρίς χαρτιά. «Και πόσοι από τους 2.054 μετανάστες, έχουν απελαθεί» είναι το εύλογο ερώτημα της εφημερίδας Καθημερινή στον αρμόδιο υπουργό. «Στις 11 Σεπτεμβρίου φεύγει τσάρτερ με περίπου 100 άτομα. Προγραμματίζουμε επίσης την αναχώρηση για άλλα 168 άτομα που κρατούνται σε Κομοτηνή και Ξάνθη. Άρα μπορούμε να ελπίζουμε ότι μέχρι το τέλος του Σεπτεμβρίου θα έχουμε στείλει πίσω 268 άτομα» (απαντά ο κ.Δένδιας).  Διακόσιοι εξήντα οκτώ! Όσοι μπαίνουν ένα βράδυ (του χειμώνα) από την Νέα Βύσσα του Έβρου.

Και μετά είναι οι επιτυχίες στο μέτωπο της παραοικονομίας και του μαύρου χρήματος. Το ελληνικό κράτος για άλλη μια φορά ανακοίνωσε, ότι συντόμως θα φορολογηθούν τα 30 (με 40) δισεκατομμύρια που έχουν οι έλληνες στις τράπεζες της Ελβετίας. Βέβαια το αμερικανικό ινστιτούτο Global Financial Integrity υποστηρίζει ότι μεταξύ του 2003 και του 2011 βγήκαν από την Ελλάδα 261 δισ. δολάρια («κέρδη» από εγκληματικές ενέργειες, διαφθορά, λαδώματα και φοροδιαφυγή). «Μια τεράστια απώλεια για μια τόσο μικρή οικονομία», τόνισε ο πρόεδρος του αμερικάνικου ινστιτούτου στο Spiegel. Αλλά ας ξεχάσουμε τα 261 και ας αρκεσθούμε στα 30 (με 40) ελβετικά εκατομμύρια τα οποία οσονούπω θα εντοπίσουμε. Θέλετε και άλλες επιτυχίες; Ο ενιαίος φόρος για όλες τις επιχειρήσεις θα γίνει 20% με στόχο το 15%. Ναι! Δέκα πέντε! Που πότε πως; Δεν έχει σημασία. Το ανακοίνωσε ο υφυπουργός Οικονομικών Μαυραγάνης στην εφημερίδα Το Βήμα. Αυτός θα μας κάνει Νορβηγία! Μπορεί βέβαια κάθε μέρα οι φόροι να αυξάνονται αλλά ένα πρωί ο Μαυραγάνης θα μιλήσει.

Είμαστε στην πρωτοπορία, σας λέω. Στα ελληνικά κοσμοπολίτικα νησιά μελετούν "ένα καινούργιο σύστημα διαχωρισμού των σκουπιδιών σε πολύτιμα συστατικά και σε καύσιμα". Θα είμαστε η πρώτη χώρα που θα περάσει από τις παράνομες χωματερές – τις περισσότερες στην Ευρώπη - στην ολική εξαΰλωση των σκουπιδιών. Αρκεί να μας αφήσουν οι ξένοι να εφαρμόσουμε τις μελέτες μας – που δεν μας αφήνουν. Το καύσιμο μάλιστα θα είναι απαλλαγμένο από κάθε επιβλαβή μόλυνση (σας ενημερώνω).

Στο παράλληλο σύμπαν, λοιπόν, η Ελλάδα συνεχίζει να είναι μια χώρα όνειρο. Με ζηλευτές επιδόσεις παντού. Στο περιβάλλον, τον πολιτισμό, την εκπαίδευση, τις επιστήμες, την φορολογία, την δικαιοσύνη. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι ορισμένοι εξ ημών δεν έχουμε ανακαλύψει αυτό το παράλληλο σύμπαν και παιδευόμαστε ακόμη με την πεζή πραγματικότητα.

Σχόλιο του Δημήτρη Χατζησωκράτη, μέλους της Ε.Ε. της ΔΗΜΑΡ για τα σενάρια περί αλλαγών στις εργασιακές σχέσεις

Δημοσιεύτηκε στις Τρίτη, 04 Σεπτεμβρίου 2012 

Η συμφωνία των τριών κομμάτων για την αναθεώρηση της δανειακής σύμβασης είναι στην κατεύθυνση της επαναφοράς των εργασιακών σχέσεων στο ευρωπαϊκό κεκτημένο. Όλα τα άλλα σενάρια μόνο ως ιδεολογικές εμμονές της τρόικας μπορεί να εκληφθούν.

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ

«Υποχώρησε η ελευθερία του ανθρώπου»

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 04 Σεπτεμβρίου 2012 , TA NEA

«Ιερή μάχη» με τους «εμπόρους του χρήματος, οι οποίοι είναι γνωστοί ως αγορές», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, ξεκινά ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας, Αναστάσιος. Ο Αρχιεπίσκοπος μίλησε με αιχμηρό λόγο για τα αίτια και τα αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης στην Κεντρική Επιτροπή του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών, που αυτές τις ημέρες συνεδριάζει στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης, στο Κολυμπάρι Χανίων. «Η ελευθερία του ανθρώπου υπεχώρησε, δίνοντας την έμφαση στην απόλυτη ελευθερία της αγοράς... Από κοινωνία ελευθέρων προσώπων φθάσαμε στο σημείο ολόκληροι λαοί να γίνονται υποψήφιοι δούλοι απρόσωπων ομάδων, ανωνύμων εμπόρων του χρήματος που ρυθμίζουν βασικά τις οικονομίες των λαών, οι οποίοι είναι γνωστοί ως αγορές», δήλωσε, ενώ πρόσθεσε πως η αδικία κορυφώνεται σε παγκόσμιο επίπεδο, με το 20% του πληθυσμού του πλανήτη που ζει στις πλούσιες χώρες να καταναλώνει το 80% του πλούτου της γης.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας, πάντως, δεν δίστασε να μιλήσει και για τον ρόλο της Εκκλησίας απέναντι στην κρίση, τονίζοντας πως «είναι διαφορετική η ευθύνη της Εκκλησίας σε χώρες που δανείζονται με επιτόκιο 1% και μετά δανείζουν με 6% και διαφορετική σε χώρες που έμαθαν να ζουν με δανεικά, ξεχνώντας τις αξίες τους (...)».

«Μυρίζει» η πώληση της εταιρείας Δωδώνη

Του Γιώργου Χρ. Παπαχρήστου 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 04 Σεπτεμβρίου 2012 , TA NEA

Η ΘΕΑ ΜΙΑΣ ΟΛΟΛΕΥΚΗΣ φέτας... φέτα, πασπαλισμένης με ρίγανη και λάδι να επιστεγάζει μια ντοματοσαλάτα, είναι τόσο οικεία στον καθένα, ειδικά το καλοκαίρι, που προσωπικά αδιαφορώ αν ο πρόεδρος Αντώνης (όπως και οι άλλοι δύο κυβερνητικοί εταίροι, Βαγγέλης και Φώτης) έχουν αντισταθεί στον πειρασμό μιας «χωριάτικης». Και αν η φέτα είναι και Δωδώνη ακόμη καλύτερα - διότι, όχι να περιαυτολογήσω ως Ηπειρώτης, αλλά η Δωδώνη (στη φωτογραφία το εργοστάσιο) είναι συνώνυμο της φέτας!

ΑΥΤΟ ΩΣ ΕΝΑΝ ΒΑΘΜΟ εξηγεί και το ενδιαφέρον πολλών υποψήφιων αγοραστών της εταιρείας μόλις μαθεύτηκε ότι η κυβέρνηση προτίθεται να τη βγάλει στο σφυρί - καμιά 15αριά παρουσιάστηκαν αρχικά. Δεν εξηγεί όμως τα περίεργα που συμβαίνουν γύρω από τον διαγωνισμό για την πώληση της εταιρείας, τα οποία «μυρίζουν», και όχι κατ' ανάγκην εύοσμα...

ΠΑΡΑΚΑΜΠΤΩ το γεγονός ότι υπήρξε αξιοπρόσεκτη σπουδή για την πώλησή της (υπερηχητική ταχύτητα κατέγραψαν οι κεραίες μου, τη στιγμή που δεν έχει κινηθεί φύλλο στις υπόλοιπες αποκρατικοποιήσεις) και στέκομαι στα διαδικαστικά, τα οποία χρήζουν απαντήσεων και, πάνω απ' όλα, κυβερνητικής παρέμβασης, και μάλιστα άμεσα - αν δεν υπάρχει «κατεύθυνση» από όσους διαχειρίζονται τον διαγωνισμό, πράγμα που δεν αποκλείω...

ΚΑΙ ΕΞΗΓΟΥΜΑΙ: Από τον διαγωνισμό αποκλείστηκαν ετσιθελικά και χωρίς εξηγήσεις οι Συνεταιριστικές Ενώσεις Ιωαννίνων, Αρτας και Θεσπρωτίας που είχαν καταθέσει κοινή πρόταση για την εξαγορά της εταιρείας, της οποίας αποτελούν και τον κορμό. Τα μέλη τους, χιλιάδες κτηνοτρόφοι της περιοχής, την τροφοδοτούν καθημερινά με γάλα. Ο αποκλεισμός είναι παράτυπος και παράνομος, υποστηρίζουν εκείνοι που γνωρίζουν την υπόθεση, διότι εκτός των άλλων η Ενωση Ιωαννίνων κατέχει το 26% της Δωδώνης και στο καταστατικό της εταιρείας αναφέρεται ότι αν ποτέ πουληθεί, η Ενωση θα έχει τον πρώτο λόγο. Εδώ όχι μόνο δεν της τον έδωσαν, αλλά παρότι οι Ενώσεις είχαν και στρατηγικό επενδυτή, όπως τους ζητήθηκε, αποκλείστηκαν.

ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ προκρίθηκαν τρεις υποψήφιοι αγοραστές, εκ των οποίων ένας (όπως οργιάζει η σχετική φημολογία στα Γιάννενα) υπήρξε διανομέας των προϊόντων της εταιρείας και χρωστάει στη Δωδώνη περί τα 15 εκατ. ευρώ!

Πόσο πωλείται η εταιρεία; 21 εκατ. Καλό, ε;

(Εγώ σ' αυτόν θα την έδινα!).

Ανδρέας Νεφελούδης:Η ΔΗΜΑΡ πρέπει να καταψηφίσει τα μέτρα και να επανεξετάσει τη στάση της για τη κυβέρνηση

Τοποθέτηση στη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ

01/09/2012

---

Δύο μήνες μετά την απόφαση της ΚΕ της ΔΗΜΑΡ, για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Σαμαρά, διαμορφώνεται ένα νέο ασφυκτικό πλαίσιο για τις δυνάμεις της ανανεωτικής, μεταρρυθμιστικής αριστεράς.Επιβεβαιώνονται οι εκτιμήσεις ότι η ΔΗΜΑΡ, τόσο στα κεντρικά πολιτικά προβλήματα, όσο και στη διαχείριση των θεμάτων της καθημερινότητας θα βρεθεί να «τρέχει πίσω από τα γεγονότα», στο βαθμό που δεν υπάρχουν, επί της ουσίας, προγραμματικές συγκλίσεις με τη ΝΔ. Είναι ενδεικτικό αυτής της πραγματικότητας, ότι την ώρα που η κυβέρνηση προχωράει σε μέτρα, τα οποία ρητά είχε δεσμευτεί προεκλογικά να μην εφαρμόσει, η ΔΗΜΑΡ, όταν δεν μετατοπίζεται σε σχέση με το πρόγραμμά της, περιορίζεται είτε σε σιωπή, είτε σε αμφίσημες διατυπώσεις . Η πώληση της ΑΤΕ και η επικείμενη πώληση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου (συστατικά στοιχεία του δημόσιου τραπεζικού πυλώνα σύμφωνα με το πρόγραμμα της ΔΗΜΑΡ), η εφεδρεία, οι ιδιωτικοποιήσεις, οι οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων είναι χαρακτηριστικές περιπτώσεις. Το πρόβλημα μεγεθύνεται αν αναλογιστούμε ότι αυτές οι δεσμεύσεις σφραγίστηκαν και μετεκλογικά με την Προγραμματική Συμφωνία, που υπογράφτηκε πριν από περίπου δυο μήνες. Στο διάστημα των οποίων δεν συνέβη απολύτως κανένα συνταρακτικό γεγονός, που να δικαιολογεί μια στροφή 180°.

2. Τα νέα, επώδυνα, μέτρα των 11,5 δις ευρώ οριστικοποιούν τη γραμμή που προτίθεται να ακολουθήσει η κυβέρνηση Σαμαρά. Είναι η πολιτική που περιγράφεται από το 1ο και 2ο μνημόνιο και το μεσοπρόθεσμο πλαίσιο, είναι η πολιτική που, σύμφωνα και με τις προεκλογικές μας τοποθετήσεις, βαθαίνει την ύφεση και θέτει σε κίνδυνο την παραμονή της χώρας στο ευρώ. Στο όνομα κανενός όψιμου «ρεαλισμού» δεν μπορεί η ΔΗΜΑΡ να εγκαταλείψει τις δικές της εναλλακτικές προτάσεις που επί 2 χρόνια διαμόρφωνε και πρότεινε στον ελληνικό λαό και τον κόσμο της αριστεράς.

3. Η ΔΗΜΑΡ, τα μέλη και τα στελέχη της που έχουμε συνιδρύσει αυτό το κόμμα, έχει ο καθένας την δική του διαδρομή στην αριστερά, στην κοινωνία και τους αγώνες της, δεν μπορούμε να γίνουμε εμείς αυτοί που θα συρρικνώσουν ακόμη περισσότερο το εισόδημα των εργαζομένων, που θα συμβάλλουμε στη περαιτέρω εξαθλίωση των «εύκολων θυμάτων» της νεοφιλελεύθερης λαίλαπας, δεν το αντέχουμε, γιαυτό η ΔΗΜΑΡ πρέπει να καταψηφίσει αυτά τα μέτρα και να επανεξετάσει τη στάση της για τη κυβέρνηση στην κατεύθυνση της απεμπλοκής της.

Το κόμμα πρέπει να αποκαταστήσει τις εσωτερικές δημοκρατικές λειτουργίες του και με συλλογικότητα να κληθεί να αποφασίσει για την πορεία του, με την έννοια αυτή η σύγκληση της ΚΕ άμεσα, είναι επιβεβλημένη.

Ρήτρα ισοδύναμων μέτρων

Σάκης Παπαθανασίου, Αγγελιοφόρος της Κυριακής, 02/09/2012

---

Η λήψη μέτρων μόνιμης μείωσης των δαπανών κατά 11,5 δισ. συνιστά μια βασική υποχρέωση του μνημονίου, συνδεόμενη με το δημοσιονομικό στόχο του μηδενικού ελλείμματος. Ομως, ο στόχος αυτός μπορεί να καλυφθεί και μέσω ενός άλλου μίγματος στη σχέση δαπανών - εσόδων. Χαρακτηριστική είναι η απάντηση του Πέτερ Μπόφινγκερ -ενός εκ των σοφών συμβούλων της Γερμανίας- στο ερώτημα αν θα βοηθούσε η απάλειψη της σχεδιαζόμενης μείωσης κρατικών δαπανών: «Αυτό είναι θέμα οικονομικών μοντέλων. Γεγονός είναι ότι η μείωση των δαπανών βρίσκεται σε συνάρτηση με τα έσοδα. Αν αυξηθούν ουσιαστικά τα έσοδα μέσω ενός καλύτερου φορολογικού συστήματος, τότε θα ελαττωθεί και η ανάγκη μείωσης του ποσοστού των κρατικών δαπανών...».

Βεβαίως το ελληνικό πολιτικό σύστημα έχει δείξει πλήρη ανικανότητα στην πάταξη της φοροδιαφυγής και κάθε τέτοιος συνυπολογισμός στην κάλυψη του δημοσιονομικού στόχου φαντάζει αφερέγγυος. Αν θέλουμε όμως η χώρα μας να ξεφύγει από την απειλή της χρεοκοπίας, αυτή η κατάσταση πρέπει να αλλάξει, με επίτευξη άμεσων αποτελεσμάτων σε αυτόν τον τομέα, συμπεριλαμβάνοντας την εκ των υστέρων φορολόγηση όσων φοροδιέφυγαν και την ανάκτηση των ποσών που ιδιοποιήθηκαν πολιτικά πρόσωπα και διαχειριστές υποθέσεων δημόσιου χρήματος.

Η αναθεώρηση κατά 11,5 δισ. των δαπανών και η επικαιροποίηση της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής προσαρμογής είναι συμβατική υποχρέωση, όμως η υιοθέτηση των μέτρων αφορά τους προϋπολογισμούς 2013 και 2014 ή και τους προϋπολογισμούς έως το 2016, αν λάβουμε χρονική επιμήκυνση. Αυτή η χρονική κατανομή μάς δίνει τη δυνατότητα να διεκδικήσουμε συμφωνία επί των 11,5 δισ. με ρήτρα ισοδύναμων μέτρων. Αυτό σημαίνει:

- Συμφωνία σε ένα καλάθι μέτρων, από τα οποία κάποια θα ενταχθούν σε ρήτρα με δυνατότητα αντικατάστασης σε περίπτωση ανεύρεσης ισοδυνάμων.

- Ψήφιση από το συνολικό πακέτο όλων των μέτρων εκτός αυτών που εντάσσονται στη ρήτρα ισοδυνάμου.

- Αντικατάσταση και μη υλοποίηση των μέτρων που περιλαμβάνονται στη ρήτρα, εφόσον πετύχουμε ισοδύναμη δημοσιονομική απόδοση από καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της παραοικονομίας και μείωση των δαπανών λειτουργίας/προμηθειών.

Στη ρήτρα ισοδύναμων πρέπει να ενταχθούν αυτά τα μέτρα που θεωρούμε ότι είναι ιδιαιτέρως κοινωνικά δυσβάστακτα, όπως η μείωση χαμηλών συντάξεων, η αύξηση του ηλικιακού ορίου για ένταξη στο ΕΚΑΣ, η κατάργηση των ειδικών επιδομάτων ανεργίας για εποχιακά απασχολουμένους, η περικοπή δώρων των δημοσίων υπαλλήλων, ο περιορισμός των κοινωνικών επιδομάτων στη βάση αυστηρών εισοδηματικών κριτηρίων και άλλα.

Η συμπερίληψη ρήτρας ισοδυνάμων δεν συνιστά παρελκυστική τακτική, αντίθετα βοηθάει στην κινητοποίηση του πληθυσμού υπέρ της υλοποίησης εξυγιαντικών για την ελληνική οικονομία και κοινωνία αλλαγών (αρκετές από τις οποίες συμπεριλαμβάνονται στα προβλεπόμενα μέτρα) και αφορούν στην προώθηση της διοικητικής μεταρρύθμισης, τη βελτιστοποίηση της διαχείρισης των δημόσιων πόρων, την εξυγίανση του κοινωνικού προϋπολογισμού με καθιέρωση της ανταποδοτικότητας σε παροχές, όπως το εφάπαξ και οι επικουρικές συντάξεις.

Μαζί με τη ρήτρα ισοδυνάμων είναι απαραίτητη η παροχή μιας αναπτυξιακής έγχυσης στην ελληνική οικονομία. Ο ισοσκελισμένος προϋπολογισμός θα προκύψει λιγότερο δύσκολα και επώδυνα όταν η δημοσιονομική εξυγίανση συνδυαστεί με την ανάπτυξη και τη διεύρυνση της απασχόλησης. Γι’ αυτό η μείωση κρατικών δαπανών παθογόνου ή κοινωνικά αναποτελεσματικού χαρακτήρα πρέπει να συνοδευτεί από μια παράλληλη αύξηση των αναπτυξιακών παρεμβάσεων μέσω ΕΣΠΑ και ΕΤΕ με υψηλό εισοδηματικό πολλαπλασιαστή, ώστε να αντιμετωπιστεί η ύφεση.

Η ρήτρα ισοδύναμων μέτρων και η ελεγχόμενη - στοχευμένη αναπτυξιακή έγχυση προς την ελληνική οικονομία για την προώθηση μιας νέου τύπου ανάπτυξης είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για συντεταγμένη κοινωνική προσαρμογή.

Πολλαπλές στρατηγικές συνεργασίες

Του Σταυρου Λυγερου , kathimerini.gr

Ο κυβερνητικός συνασπισμός τρίζει λόγω των περικοπών σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές παροχές ύψους 11,6 δισ., αλλά το πακέτο θα ψηφισθεί με κάποιες διαρροές. Το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ θα προτιμούσαν να μην πιουν το «πικρό ποτήρι», αλλά δεν θα προκαλέσουν ρήξη. Μετά την απόσχιση των Ανεξάρτητων Ελλήνων, το έδαφος στη Ν.Δ. είναι προς το παρόν καθαρισμένο. Τα στελέχη της λαϊκής Δεξιάς που παρέμειναν, έστω και με βαριά καρδιά, ακολουθούν τον Σαμαρά στη στροφή του. Η (νεο)φιλελεύθερη πτέρυγα ήταν έτσι κι αλλιώς υπέρ του Μνημονίου. Στους «γαλάζιους», άλλωστε, κυριαρχεί το γεγονός ότι είναι κυρίως αυτοί που ασκούν την εξουσία. Η περίπτωση του ΠΑΣΟΚ είναι διαφορετική. Η υποβάθμισή του σε μικρομεσαίο κόμμα δεν έχει οδηγήσει σε μία ριζική αναθεώρηση της φυσιογνωμίας και της πολιτικής του. Η βασική αιτία είναι ότι τον Γιώργο Παπανδρέου διαδέχθηκε ο Βενιζέλος, ο οποίος, ως υπουργός Οικονομικών, ταυτίσθηκε με την πολιτική του Μνημονίου. Ο νέος αρχηγός μιλάει για κομματική ανασύσταση και νέο ξεκίνημα, αλλά πρόκειται για καταδικασμένες σε αποτυχία προσπάθειες, επειδή συντελούνται στο ίδιο ιδεολογικοπολιτικό πλαίσιο. Μπορεί ο Βενιζέλος να μην είναι πια υπουργός Οικονομικών, μπορεί το ΠΑΣΟΚ να συμμετέχει εμμέσως στην κυβέρνηση, αλλά η τακτική «εντός, εκτός και επί τα αυτά» δεν πρόκειται να το διασώσει πολιτικοεκλογικά. Ο Σκανδαλίδης δηλώνει ότι δεν θα ψηφίσει ό,τι δεν περιλαμβάνεται στην τριμερή προγραμματική συμφωνία. Την ίδια συμφωνία επικαλούνται και βουλευτές της ΔΗΜΑΡ, κυρίως ΠΑΣΟΚογενείς, αλλά έχει ήδη μετατραπεί σε κείμενο χωρίς πολιτικό αντίκρισμα. Η πολιτική υπαγωγή της κυβέρνησης Σαμαρά στην τρόικα καταλύει κάθε κόκκινη γραμμή. Η λογική της κατηφόρας είναι ο πάτος, άρα η διολίσθηση θα είναι συνεχής. Προ ημερών, ο πρωθυπουργός διαβεβαίωσε ότι αυτό το πακέτο περικοπών θα είναι το τελευταίο, επειδή η κοινωνία δεν αντέχει άλλο. Τους τελευταίους 32 μήνες, όμως, οι κυβερνώντες δίνουν συνεχώς παρόμοιες διαβεβαιώσεις, οι οποίες, «πριν αλέκτορα φωνήσαι», διαψεύδονται προκλητικά από αντίθετες πράξεις. Η δικαιολογία που προβάλλεται πάντα είναι ότι εάν δεν ψηφισθούν τα κάθε φορά νέα μέτρα η Ελλάδα θα εκδιωχθεί από το ευρώ και θα καταστραφεί. Ο φαύλος κύκλος της ύφεσης, τον οποίο προκαλεί η πολιτική του Μνημονίου, θα ξαναφέρει αναπόφευκτα στο τραπέζι κι άλλο πακέτο επώδυνων περικοπών. Περικοπές που και την επόμενη φορά θα είναι οριζόντιες, παρά το ρητορικό ανάθεμα που ρίχνουν στο επίθετο «οριζόντιες» οι σημερινοί κυβερνώντες, όπως ακριβώς και οι προηγούμενοι. Τα παραδοσιακά στελέχη της ΔΗΜΑΡ μπορεί να έχουν διάφορες ενστάσεις για την κυβερνητική πολιτική, αλλά διακατέχονται από το σύνδρομο που τα ίδια αποκαλούν «Αριστερά της ευθύνης». Με άλλα λόγια, γκρινιάζουν, αλλά δεν θα εγκαταλείψουν το κυβερνητικό σκάφος. Θεωρούν, άλλωστε, τη συμμετοχή τους στον χώρο της συμπολίτευσης ως ένα είδος κατάκτησης για την Αριστερά. Γι’ αυτό, τόσο η ΔΗΜΑΡ όσο και το ΠΑΣΟΚ διαπραγματεύονται με τον πρωθυπουργό όχι την κατεύθυνση της οικονομικής πολιτικής, αλλά το πού και το πόσο των περικοπών. Η επαναδιαπραγμάτευση, άλλωστε, έχει εκφυλισθεί στο αίτημα για επιμήκυνση, το οποίο με τη σειρά του έχει αφεθεί για το μέλλον. Στην πραγματικότητα, ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και ο Κουβέλης είναι επιβάτες στην ίδια βάρκα. Γι’ αυτό και παρά τις τριβές και τους κλυδωνισμούς, η κυβερνητική σύμπραξη είναι περισσότερο ευσταθής απ’ όσο δείχνουν οι δημόσιες ρητορικές διαφοροποιήσεις. Η κυβερνητική σύμπραξη θα καταρρεύσει μόνο όταν οι κοινωνικές αντιδράσεις προσλάβουν εκρηκτικές διαστάσεις. Εάν για τη Ν.Δ. η παρούσα κυβερνητική σύμπραξη ήταν μία υποχρεωτική κίνηση, για το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ αποκτάει πρόσθετη σημασία. Το γεγονός ότι τα δύο αυτά όμορα κόμματα πιέζονται από την εκλογική επέλαση του ΣΥΡΙΖΑ, τα ωθεί προς την κατεύθυνση μιας στρατηγικής συνεννόησης. Η δυναμική των εξελίξεων, μάλιστα, δεν αποκλείεται να καταστήσει προοπτικά την εκλογική συμμαχία ή και ενοποίησή τους όρο πολιτικοεκλογικής επιβίωσης. Ορισμένα στελέχη, μάλιστα, βλέπουν στον Στουρνάρα το πρόσωπο που θα μπορούσε να ενοποιήσει τον ευρύτερο χώρο της (νεο)φιλελεύθερης κεντροαριστεράς. Πρόκειται για προβολές στο μέλλον εκείνων που προεξοφλούν ότι το Μνημόνιο μας οδηγεί σ’ ένα φωτεινό αύριο!

Ποιος απειλεί το αστικό καθεστώς;

• Γράφει: Τάσος Παππάς, aixmi.gr

  

   Κυριακή 2 Σεπτεμβρίου 2012

«Αυτή είναι η ύστατη προσπάθεια για να διασωθεί το αστικό καθεστώς στην Ελλάδα». Η φράση αποδίδεται [από «Τα Νέα» 1-2/9/2012] στον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα, είχε αποδέκτη τον πρώην υπουργό Οικονομικών Φίλιππο Σαχινίδη και ειπώθηκε στη σύσκεψη που έγινε στο υπουργείο με αντικείμενο  το πακέτο των 11,5 δισ ευρώ, στην οποία πήραν μέρος στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα ο κ. Σαχινίδης απάντησε στον υπουργό με ερώτηση: «Βρε  Γιάννη μήπως είχαμε δίκιο, τελικά, όταν ήμασταν νέοι;».
Και οι δύο στα νιάτα τους ήταν μαρξιστές και αγωνίζονταν για την ανατροπή του καπιταλισμού. Και οι δύο σήμερα ψάχνουν απεγνωσμένα να βρουν τις λέξεις προκειμένου να παρουσιάσουν τα επαχθή μέτρα ως σανίδα σωτηρίας για τη χώρα. Θα μπορούσε κάποιος να σχολιάσει το διάλογο με τη φράση «που είσαι νιότη που’λεγες πως θα γινόμουν άλλος», ωστόσο αυτή η «προσαρμογή» δεν πρέπει να μας εκπλήσσει.
Η μετάβαση από την επαναστατική αδιαλλαξία στον ιστορικό συμβιβασμό είναι μια συνηθισμένη διαδικασία. Η ανάποδη διαδρομή είναι η εξαίρεση. Ας έρθουμε, όμως, επί της ουσίας. Ποιος αλήθεια απειλεί το αστικό καθεστώς;
Το ΚΚΕ; Θεωρητικά ναι. Αλλά μόνο θεωρητικά. Το μοντέλο που προτείνει έχει απαξιωθεί, το ειδικό πολιτικό βάρος του έχει συρρικνωθεί, οι κοινωνικές αναφορές του έχουν πληγεί βαρύτατα και μόνον η ηγεσία του φαντασιώνεται ότι αποτελεί απειλή για το αστικό σύστημα εξουσίας. Στην πραγματικότητα το σημερινό ΚΚΕ είναι ένα ακίνδυνο, για τα συμφέροντα της αστικής τάξης, κόμμα. Γι αυτό και οι μηχανισμοί του κράτους ενίοτε το αποθεώνουν για τη σοβαρότητα, τη συνέπεια και την υπευθυνότητά του. Όμως, όπως έλεγε ο Λένιν , «όταν σε επαινεί ο αντίπαλος, ψάξε να δεις που έχεις κάνεις λάθος»!
Ο ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί στο εσωτερικό του να υπάρχουν πρόσωπα και ομάδες που ονειρεύονται εφόδους στα χειμερινά ανάκτορα, ολικές ρήξεις με την ευρωπαϊκή ολιγαρχία και τον παγκόσμιο νεοφιλελευθερισμό, μετωπικές συγκρούσεις με το εγχώριο αστικό πολιτικό προσωπικό, ρόλους εμβρυουλκού μιας νέας μαχητικής ριζοσπαστικότητας σε όλη την Ευρώπη, είναι όμως μειοψηφία και δεν δίνουν τον τόνο στη γραμμή του κόμματος. Στην πορεία προς τη μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο κόμμα, πιθανότατα, θα υποχωρήσει κι άλλο η ήδη λιλιπούτεια επιρροή τους.
Ο φασισμός; Αν και ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι ο φασισμός και ο ναζισμός δεν ακούμπησαν τον πυρήνα του αστικού συστήματος, δηλαδή την οικονομική βάση του, [σχέσεις ιδιοκτησίας], παρά μόνο το εποικοδόμημα [εκλογές, Κοινοβούλιο, θεσμούς, ατομικές ελευθερίες, εργασιακά δικαιώματα], οι σύγχρονοι μιμητές τους όντως συνιστούν έναν πραγματικό κίνδυνο για τη Δημοκρατία. Η ρητορική μίσους που χρησιμοποιούν και οι βίαιες πρακτικές που μετέρχονται, όχι μόνο κατά των ξένων, αλλά εναντίον όλων των διαφορετικών [Ρομά, ομοφυλόφιλοι, ανάπηροι], καλλιεργούν εμφυλιοπολεμικό κλίμα και, δυστυχώς, βρίσκουν ακροατές σε μια κοινωνία που χειμάζεται από την κρίση.
Ποιος όμως έδωσε αέρα στα πανιά του; Ποιος δημιούργησε το έδαφος για να αναπτυχθούν αυτές οι ακραίες αντιλήψεις; Μα, οι πολιτικοί και τα κόμματα [συντηρητικά και σοσιαλδημοκρατικά] που έχουν ταχθεί υπέρ της υπεράσπισης του αστικού καθεστώτος. Ενθάρρυναν τη ζωώδη απληστία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και ανέχτηκαν την επιθετική αλαζονεία των κερδοσκόπων.
Η κρίση έχει ονοματεπώνυμο. Η λιτότητα είναι δική τους επιλογή.
Η ύφεση και η ανεργία είναι τα προϊόντα αυτής της πολιτικής. Και επιμένουν στον ίδιο δρόμο. Υποδύονται τους λυπημένους που αναγκάζονται να φασκιώσουν τους εργαζόμενους. Ποντάρουν στο φόβο. Τροφοδοτούν, όμως, την απελπισία. Και η απελπισία είναι το λίπασμα. Άλλες φορές για καλή σπορά, άλλες φορές για κακή σπορά.

Η εξέγερση των «δούλων» του λευχόχρυσου

Το φυλετικό Απαρτχάιντ τελείωσε, αλλά το ταξικό ζει και βασιλεύει στη Νότια Αφρική

Τσιάρας Γιώργος, 1/9/12 , tovima.gr

34 απεργοί μεταλλωρύχοι σκοτώθηκαν από την αστυνομία στο ορυχείο πλατίνας της Μαρικάνα, επαναφέροντας στη μνήμη τις χειρότερες στιγμές του Απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική

Δεκαοκτώ χρόνια µετά τον τερµατισµό του καθεστώτος των φυλετικών διακρίσεων στη Νότια Αφρική, το µακελειό των µεταλλωρύχων στο ορυχείο πλατίνας της πολυεθνικής εταιρείας Lonmin ήρθε να καταδείξει ότι ελάχιστα πράγµατα έχουν αλλάξει για τα σχεδόν 50 εκατοµµύρια φτωχούς κατοίκους της.

Αρκετοί έσπευσαν να συγκρίνουν τη δολοφονία των 34 μεταλλωρύχων με παλαιότερες σφαγές του Απαρτχάιντ, όπως εκείνες της Σάρπβιλ (1960) και του Σοβέτο (1976).

Οι συγκρίσεις αυτές όμως παραγνωρίζουν μία βασική λεπτομέρεια: ενώ οι εργάτες που παίζουν καθημερινά τη ζωή τους κορόνα-γράμματα υπό άθλιες συνθήκες στα έγκατα της γης για ένα μεροκάματο πείνας παραμένουν μαύροι, οι αστυνομικοί που άνοιξαν πυρ πισώπλατα εναντίον τους δεν είναι πια λευκοί. Μαύροι αστυνομικοί άνοιξαν πυρ, κατ' εντολή μαύρων πολιτικών, που υπερασπίζονται πλέον τα συμφέροντα (και) μαύρων εκατομμυριούχων.

Οπως αποκαλύφθηκε μετά τη σφαγή, οι τρεις υψηλότερα αμειβόμενοι executives της Lonmin - μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει ένας μαύρος πρώην επικεφαλής του συνδικάτου των μεταλλωρύχων, ο Σίριλ Ραμαφόσα - έβγαλαν περισσότερα χρήματα από τους 3.600 σκαφτιάδες του ορυχείου της Μαρικάνα. Το Απαρτχάιντ λοιπόν πράγματι επιζεί στη Νότια Αφρική - απλώς αντί για ρατσιστικό είναι πλέον ταξικό.

Η Νότια Αφρική διαθέτει το 80% των γνωστών αποθεμάτων λευκόχρυσου (πλατίνας) στον κόσμο. Μόνο στη Μαρικάνα, εκατό χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το Γιοχάνεσμπουργκ, εξορύσσεται το 12% της παγκόσμιας παραγωγής λευκόχρυσου - του πολυτιμότερου μετάλλου στον κόσμο. Ο λόγος που ξεκίνησε η απεργία είναι ότι οι χιλιάδες εργάτες στο ορυχείο της Lonmin, όπως και οι συνάδελφοί τους στα γειτονικά ορυχεία, αποφάσισαν ότι 400 ευρώ μισθός δεν είναι αρκετά για τη δουλειά που κάνουν, μία από τις πιο σκληρές και επικίνδυνες στον κόσμο.

Χρόνια τώρα το επίσημο συνδικαλιστικό τους όργανο, η Εθνική Ενωση Μεταλλωρύχων (NUM), που παραδοσιακά ελέγχεται από το κυβερνών Εθνικό Αφρικανικό Κογκρέσο (ANC), υποσχόταν πως θα βελτιώσει τους μισθούς και τις συνθήκες εργασίας τους. Αντ' αυτού, οι μαύροι εργάτες των ορυχείων έβλεπαν τους συνδικαλιστικούς τους ηγέτες να μετατρέπονται οι ίδιοι σε μεγαλοστελέχη των εξορυκτικών επιχειρήσεων ή σε υπουργούς, ενώ οι ίδιοι εξακολουθούσαν να πεθαίνουν νέοι στα λαγούμια.

Ετσι αποφάσισαν να αφήσουν πίσω τους το διεφθαρμένο συνδικάτο και να ιδρύσουν την Ενωση Εργατών Μετάλλου και Κατασκευών (AMCU), με αμιγώς εργατική ηγεσία, το οποίο ξεκίνησε τον Αύγουστο απεργία με μοναδικό αίτημα τον τριπλασιασμό του μισθού των μεταλλωρύχων.

Αυτό ήταν: με προσωπική εντολή του προέδρου Τζέικομπ Ζούμα, οι δυνάμεις της τάξης, απαρτιζόμενες στην πλειονότητά τους από μαύρους αστυνομικούς, άνοιξαν πυρ στο ψαχνό σε ένα πλήθος 3.000 ανθρώπων. Σύμφωνα μάλιστα με τις ιατροδικαστικές γνωματεύσεις, που διαψεύδουν τις αναφορές της αστυνομίας, στις περισσότερες περιπτώσεις οι άνδρες πυροβολήθηκαν πισώπλατα ενώ έτρεχαν για να σωθούν.

Οι ανακρίσεις που εξήγγειλε εσπευσμένα ο πρόεδρος Ζούμα, ο οποίος φέρει προσωπική ευθύνη για το μακελειό, και οι εκκλήσεις διαφόρων στελεχών του ANC και των συνδικάτων για κοινωνική ειρήνη δεν πρόκειται να αλλάξουν την κατάσταση. Αντί να πνιγεί στο αίμα και παρά τις εκατοντάδες συλλήψεις και την κακοποίηση πολλών κρατουμένων εργατών, η απεργία συνεχίζεται στο ορυχείο της Lonmin και ήδη επεκτάθηκε και σε άλλα ορυχεία της Μαρικάνα και των γύρω χρυσοφόρων περιοχών.

Καταπίεση
Αλλαξε μόνο το χρώμα  Η βαριά σκιά του Νέλσον Μαντέλα και η ιστορία των ένδοξων αγώνων κατά του Απαρτχάιντ δεν επαρκούν πλέον για να δικαιολογήσουν το τεράστιο χάσμα μεταξύ των εχόντων και των μη εχόντων, ανεξαρτήτως χρώματος. «Στο παρελθόν το καθεστώς Απαρτχάιντ μεταχειριζόταν τους μαύρους σαν αντικείμενα, το ίδιο συμβαίνει και σήμερα, αλλά με διαφορετική μορφή» αναφέρει το κεντρικό άρθρο της εφημερίδας «Sowetan».

Μία γενιά έχει περάσει από τον θρίαμβο του Μαντέλα, αλλά για τους κατοίκους των γκέτο το μόνο που άλλαξε είναι το χρώμα των καταπιεστών τους. Η ανεργία ξεπερνά επισήμως το 25%, ενώ το ένα τρίτο του πληθυσμού ζει χάρη σε βοηθήματα πρόνοιας.

Οι λευκοί φυσικά εξακολουθούν να ελέγχουν την οικονομία μέσω των μεγάλων πολυεθνικών επιχειρήσεων και να ζουν οχυρωμένοι σε πολυτελείς επαύλεις-«χρυσά κελιά», περιστοιχισμένοι από σωματοφύλακες: τώρα όμως πλέον κρύβονται πίσω από τους μαύρους πολιτικούς και τη μαύρη αστυνομία. 

Ποιούς ρώτησες ρε φίλε ; 

Στην εφημερίδα τα ΝΕΑ και επ' αφορμή της ιδρυτικής επετείου του ΠΑΣΟΚ ,φιλοξενήθηκε μεταξύ των άλλων άρθρο του εκπροσώπου τύπου της ΔΗΜΑΡ επί του θέματος.

Μεταξύ άλλων ο κ.Παπαδόπουλος γράφει : 

"Με βάση αυτά, αλλά και μία σειρά από άλλα θέματα, η Δημοκρατική Αριστερά ανοίγει τη συζήτηση με στόχο τη δημιουργία του χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού, απευθυνόμενη στις συγγενείς δυνάμεις και ιδιαίτερα αυτές που αναφέρονται στη σοσιαλδημοκρατία και την πολιτική οικολογία."

Το ερώτημα είναι ποιά  Δημοκρατική Αριστερά ανοίγει τώρα τη συζήτηση με στόχο τη δημιουργία του χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού, απευθυνόμενη στις συγγενείς δυνάμεις και ιδιαίτερα αυτές που αναφέρονται στη σοσιαλδημοκρατία (αλήθεια ποιοι είναι οι εκφραστές της ; )και την πολιτική οικολογία .

Έχει αποφασιστεί κάτι τέτοιο από τα εκλεγμένα όργανα του κόμματος ή ο εν λόγω (έμισθος ή όχι -δεν γνωρίζω)εκπρόσωπος τύπου του κόμματος , το οποίο περίπου προ διετίας ιδρύσαμε  , κάνει το κομμάτι του ; 

Παραθέτω αυτούσιο το άρθρο στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ του κυρίου εκπροσώπου τύπου της ΔΗΜΑΡ .

Σταύρος Μπούρπουλας

Μέλος Γραμματείας ΔΗΜΑΡ Αγ.Δημητρίου

Από την πλευρά των αδυνάτων

Του Ανδρέα Ε. Παπαδόπουλου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο 01 Σεπτεμβρίου 2012

Η συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση, είναι λογικό - κυρίως λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης της χώρας - να αφήνει προσώρας στην άκρη τα ζητήματα της ιδεολογικής διαπάλης. Είναι αυτονόητο πως όταν η χώρα βρίσκεται σε «πόλεμο» και κινδυνεύει η πιο σημαντική κατάκτησή της, που δεν είναι άλλη από τη συμμετοχή στην ΕΕ και το ευρώ, δεν θέτεις στο επίκεντρο ζητήματα που κατά το παρελθόν τροφοδοτούσαν έντονες αντιπαραθέσεις.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όσοι εμπνεόμαστε από τις ιδέες της σύγχρονης ευρωπαϊκής - μεταρρυθμιστικής Αριστεράς και κινούμαστε στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο, δεν θα πρέπει να αρχίσουμε να συζητάμε και να προετοιμαζόμαστε για την επόμενη ημέρα.

Η συζήτηση δεν είναι εύκολο, βεβαίως, να ανοίξει δεδομένου ότι τα πάντα περιστρέφονται γύρω από τα μέτρα και τις περικοπές. Ωστόσο (και) στο πεδίο αυτό μπορεί να τεθεί η «νέα ατζέντα», καθώς έχει κομβική σημασία από πού θα επιλέξεις να κόψεις, ποιες αλλαγές θα κάνεις, τι μεταρρυθμίσεις θα προωθήσεις. Διότι τα πάντα έχουν «πρόσημο» και, όπως συνήθιζε να λέει ο Σαρτρ, «Αριστερά σημαίνει να βλέπεις τα πράγματα από την πλευρά των αδυνάτων».

Ως εκ τούτου, πρέπει να τεθούν στο τραπέζι τα ζητήματα που σχετίζονται με το κοινωνικό κράτος σε περίοδο κρίσης, την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, τον ρόλο του Δημοσίου, το κλείσιμο ή την κατάργηση οργανισμών, το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, το ενιαίο μισθολόγιο, το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, τον αναπτυξιακό νόμο, τον διαχωρισμό Κράτους - Εκκλησίας, την πραγματική φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας κ.ά. Και βεβαίως με σαφές μέτωπο στον εκ δεξιών ή εξ αριστερών λαϊκισμό - δημαγωγία, τα φαινόμενα βίας και τα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής.

Με βάση αυτά, αλλά και μία σειρά από άλλα θέματα, η Δημοκρατική Αριστερά ανοίγει τη συζήτηση με στόχο τη δημιουργία του χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού, απευθυνόμενη στις συγγενείς δυνάμεις και ιδιαίτερα αυτές που αναφέρονται στη σοσιαλδημοκρατία και την πολιτική οικολογία.

O Ανδρέας Ε. Παπαδόπουλος είναι εκπρόσωπος Τύπου της Δημοκρατικής Αριστεράς

Τέσσερα χρόνια από τη μεγάλη πτώση του 2008 με την κατάρρευση της Λίμαν Μπράδερς, τα βασικά ερωτήματα που έθεσε η κρίση παραμένουν δίχως απάντηση

Μια κρίση χαμένη

Του Παύλου Τσίμα

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο 01 Σεπτεμβρίου 2012 , TA NEA

Εχουν περάσει τέσσερα χρόνια από την τελευταία φορά που είχα βρεθεί στη Γουόλ Στριτ. Ηταν Σεπτέμβριος 2008, λίγες ώρες μετά τον σεισμό που είχε προκαλέσει η χρεοκοπία της επενδυτικής τράπεζας Λίμαν Μπράδερς. Ο αέρας μύριζε πανικό. Στα βλέμματα ανθρώπων που ως πρόσφατα απέπνεαν υπεροψία και μέθη, κατοικούσε ο φόβος. Οι βωμοί των θεών της απληστίας ήταν άδειοι και ένας από τους αρχιερείς τους ομολογούσε δημόσια ότι είχε ανακαλύψει ένα λάθος στο θρησκευτικό του δόγμα.

Ηταν ημέρες μεγάλης αγωνίας, καθώς ουδείς μπορούσε να προβλέψει το βάθος, τη διάρκεια, την έκβαση της κρίσης. Αλλά ήταν και ημέρες μεγάλων ελπίδων. Πως μια εποχή τελειώνει και μια νέα, καλύτερη θα ανατείλει.

«Η πτώχευση της Λίμαν μπορεί να αποδειχθεί για τον δυτικό καπιταλισμό ό,τι η πτώση του τείχους του Βερολίνου για τον ανατολικό σοσιαλισμό», ήταν το χαρακτηριστικό απόφθεγμα του νομπελίστα Τζόζεφ Στίγκλιτς. Και όταν είχα ρωτήσει έναν άλλο νομπελίστα, τον Πολ Κρούγκμαν, πώς θα μοιάζει η νέα εποχή που ευαγγελίζεται, μου είχε απαντήσει: «Το μέλλον θα μοιάζει, ελπίζω, με το παρελθόν», με την εποχή στην οποία κυριαρχούσε η ιδέα πως πρέπει να τιθασεύεται ο καπιταλισμός με δημόσιες ρυθμίσεις και να αμβλύνονται οι κοινωνικές ανισότητες, με πολιτικές αναδιανομής εισοδήματος.

Ηταν επίσης οι πρώτες ημέρες μιας προεκλογικής εκστρατείας σημαδιακής, που θα έφερνε στον Λευκό Οίκο έναν άνθρωπο που η βιογραφία του και το χρώμα του δέρματός του και μόνο, συμβόλιζαν αλλαγή.

Επέστρεψα πριν από λίγες ημέρες στη Γουόλ Στριτ, τέσσερα χρόνια αργότερα. Σύμπτωση, αλλά ένα αυτοκίνητο που περνά μπροστά μου καθώς βγαίνω από τον υπόγειο έχει μια μεγάλη αυτοκόλλητη επιγραφή: «Διώξτε με τις κλωτσιές τον Ομπάμα». Η ατμόσφαιρα δεν θυμίζει παλιές εποχές τριζάτης αυτοπεποίθησης και αλαζονείας. Η κρίση έχει αφήσει τραύματα ακόμη ανοιχτά, ορατά. Αλλά η ατμόσφαιρα δεν θυμίζει σε τίποτε και τις ημέρες του Κραχ. Ούτε η υπαρξιακή αγωνία εκείνων των ημερών ούτε η ελπίδα της αλλαγής επιβιώνουν. Κάτι έχει αλλάξει, φυσικά, αλλά οι βασικοί κανόνες του παιχνιδιού παραμένουν οι ίδιοι. Και στην προεκλογική καμπάνια που αρχίζει, αντίπαλος του Ομπάμα είναι κάποιος που το προεκλογικό πρόγραμμά του θα μπορούσε να συνοψιστεί στο απλούστατο σλόγκαν: «Λιγότεροι φόροι στους πλούσιους, λιγότερες κοινωνικές δαπάνες για τους φτωχούς». Οπως τον παλιό καλό καιρό, τότε που ο κινηματογραφικός Γκόρντον Γκέκο έλεγε: greed is good. Ή, όπως ακόμη παλιότερα, στα roaring twenties…

Τριγυρνώντας στον κόσμο της Αγοράς, δεν έγινα σοφότερος. Επιβεβαίωσα όμως την αίσθηση που είχα, πως τα βασικά ερωτήματα που έθεσε η κρίση παραμένουν δίχως απάντηση. Και πως τη μάχη των ιδεών φαίνεται να τη δίνουν πιο μαχητικά οι εκπρόσωποι του κόσμου που (πιστεύαμε ότι) κατέρρευσε με τη μεγάλη πτώση του 2008.

Ο Ραμ Εμάνουελ, προσωπάρχης του Λευκού Οίκου στις πρώτες ημέρες του Ομπάμα, είχε πει τότε: «Δεν πρέπει να αφήνεις ποτέ μια καλή κρίση να πάει χαμένη». Εννοώντας ότι η κρίση δίνει την ευκαιρία να γίνουν αλλαγές που στους κανονικούς καιρούς θα ήταν αδύνατον να αποτολμήσει κανείς. Τέσσερα χρόνια αργότερα μοιάζει σαν να αφήνουμε, ακριβώς, μια καλή κρίση να πάει χαμένη.

Ισχύει στο επίπεδο της Γουόλ Στριτ, της παγκόσμιας αγοράς και μιας αντίστοιχα παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Ισχύει στο επίπεδο της Ευρώπης, οι ηγέτες της οποίας στην αρχή πίστεψαν πως η κρίση είναι μια αγγλοσαξονική ασθένεια και δεν θα χτυπήσει την πόρτα τους, ύστερα έκαναν πως πιστεύουν ότι η κρίση χρέους στην ευρωζώνη είναι μια ελληνική ασθένεια, ή μια ασθένεια των νότιων θαλασσών, και τώρα ακόμη αμφιταλαντεύονται και μιλούν με δύο γλώσσες.

Ισχύει, φυσικά, και για εμάς, στη μικρή ελληνική κλίμακα. Η κρίση προσέφερε την ευκαιρία να απαλλαγούμε από τις πιο ακραίες εκδοχές κομματοκρατικής δημοκρατίας και παρασιτικού καπιταλισμού. Μα νιώθουμε να πηγαίνει, πέντε χρόνια τώρα, από το καλοκαίρι του 2007 που η κρίση μάς χτύπησε την πόρτα, εντελώς χαμένη.

Συνέντευξη του προέδρου της ΔΗΜΑΡ, Φώτη Κουβέλη, στην εφημερίδα «Καθημερινή της Κυριακής» και το δημοσιογράφο Κωνσταντίνο Ζούλα

Δημοσιεύτηκε στις Κυριακή, 02 Σεπτεμβρίου 2012 

Κε πρόεδρε η προγραμματική συμφωνία για τη συμμετοχή σας στην κυβέρνηση φαίνεται να αθετείται, καθώς όλα δείχνουν ότι θα επιβληθούν και πάλι οριζόντια και γι αυτό άδικα μέτρα σε βάρος μισθωτών και συνταξιούχων. 

Είναι ακριβές ότι υπάρχουν αποκλίσεις σε επιμέρους ζητήματα. Για μας όμως το μείζον ζήτημα ήταν και είναι η παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη και η πολιτική σταθερότητα. Είναι προφανές άλλωστε ότι οι όποιες παρεκκλίσεις δεν αποτελούν επιλογή της κυβέρνησης– πόσo μάλλον της ΔΗΜΑΡ- αλλά επιβάλλονται από την πραγματικότητα που διαρκώς μεταβάλλεται και μετά τις εκλογές της 17^ης Ιουνίου. Η δική μας προσπάθειά μέχρι τελευταίας στιγμής θα είναι να μην γίνουν οριζόντιες περικοπές, να προστατευθούν πρωτίστως τα χαμηλά και μικρομεσαία εισοδήματα και παράλληλα να αρχίσει η αναπτυξιακή διαδικασία. Διότι έχω τη βεβαιότητα ότι τα όποια μέτρα, αν δεν συνοδευθούν και δεν ενταχθούν σε ένα συνολικότερο σχέδιο ανάπτυξης και για τον πρωτογενή τομέα παραγωγής, δεν θα έχουν κανένα απολύτως αποτέλεσμα. Ταυτοχρόνως πρέπει άμεσα και παράλληλα να γίνουν και οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις.

Να συμπεράνω δηλαδή ότι δεν θα ψηφίσετε τα μέτρα αν δεν πειστείτε ότι αυτά μαζί με το ευρύτερο αναπτυξιακό σχέδιο που προτείνετε είναι ικανά να μας βγάλουν οριστικά από την κρίση και ότι δεν θα χρειαστούν σε λίγους μήνες, νέες θυσίες, όπως στο παρελθόν; 

Θέλω να επιτύχει το κυβερνητικό έργο, αλλά δεν το στηρίζω άκριτα. Το αν θα θα δώσουμε την ψήφο μας υπέρ των μέτρων είναι κάτι που θα συναρτηθεί με το ποια θα είναι τελικώς τα μέτρα και ποιο θα είναι το ευρύτερο πλαίσιο των αναπτυξιακών πρωτοβουλιών που θα τα περιβάλλει. Θεωρείστε δεδομένο βέβαια ότι η προσπάθειά μας είναι να υπάρξουν όλες εκείνες οι αποφάσεις που θα επιτρέψουν και την αποτελεσματικότητά τους και την βιωσιμότητα της ίδιας της κυβέρνησης, την σταθερότητα της οποίας δεν προτιθέμεθα άνευ λόγου να διακυβεύσουμε.

Μήπως όμως απαιτείται η ανανέωση της ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση δεδομένου ότι άλλα υποσχεθήκατε και άλλα προεξοφλείται ότι θα πράξετε;

Κάτι τέτοιο δεν έχει προταθεί από την ΔΗΜΑΡ. Δεν συμφωνώ με τη συγκεκριμένη πρόταση. Η ΔΗΜΑΡ δεν αποφάσισε να στηρίξει την κυβέρνηση έχοντας το ένα πόδι έξω απ αυτήν. Έχουμε πλήρη επίγνωση όλων όσων συνιστούν τη δύσκολη πραγματικότητα για την κοινωνία, αλλά θέλουμε και πιστεύουμε ότι θα πετύχει το κυβερνητικό έργο. 

Θα γνωρίζετε, ωστόσο, ότι τουλάχιστον δύο βουλευτές σας, οι κ. Οδ.Βουδουρης και Γιάννης Μιχελογιαννάκης έχουν σχεδόν προαναγγείλει ότι θα καταψηφίσουν τυχόν οριζόντιες περικοπές. Κόκκινες γραμμές στο εσωτερικό του κόμματός σας υπάρχουν;

Η ΔΗΜΑΡ είναι ένα δημοκρατικό κόμμα και ο κάθε βουλευτής διατυπώνει ελεύθερα τις απόψεις του. Δεν έχουμε καταστατικές ρυθμίσεις διαγραφών. Από εκεί και πέρα ο καθένας εξ ημών θα πρέπει να λάβει θέση και στο «δια ταύτα». Αλλά θα σας έλεγα μην σπεύδετε να προδικάσετε ούτε τη θέση του κ. Βουδούρη, ούτε του κ. Μιχελογιαννάκη. 

Επιτρέψτε μου να επιμείνω. Όταν σύντομα έρθει η ώρα της ψήφισης των μέτρων θα επιτρέψτε στους βουλευτές σας ψήφο κατά συνείδηση ή όποιος δεν λάβει σοβαρά το δίλημμα της εξόδου της χώρας από το ευρώ, θα τεθεί εκτός κοινοβουλευτικής ομάδας; 

Σας επαναλαμβάνω ότι η ΔΗΜΑΡ ούτε διαγράφει, ούτε επιλέγει τη διατύπωση «όποιος δεν συμφωνεί με την πλειοψηφία θέτει εαυτόν εκτός κόμματος». Δεν αφορούν στη λειτουργία του δικού μας κόμματος τέτοιες ρυθμίσεις.

Άρα επαφίεται στους ίδιους να επιλέξουν αν θα μείνουν στη ΔΗΜΑΡ;

Ακριβώς.

Για να έρθω στην λειτουργία της κυβέρνησης, συμφωνείτε με την άποψη του ΠΑΣΟΚ ότι ο κ. Σαμαράς αντιμετωπίζει τους εταίρους του με ενοχικό ή και ηττοπαθή τρόπο χωρίς να αξιοποιεί τα σημαντικά αποτελέσματα της τελευταίας τριετίας; 

Αυτό που προσπάθησε ο πρωθυπουργός είναι να αλλάξει το κλίμα για την χώρα μας στην Ευρώπη. Κι αυτό δεν το θεωρώ παρεμπίπτον ζήτημα. Ενδεχομένως ωστόσο η κυβέρνηση θα μπορούσε να κινηθεί με μεγαλύτερη ταχύτητα για να αξιοποιήσει ότι στηρίζεται από τρεις δυνάμεις που είναι διατεθειμένες να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα. 

Ο κ. Βενιζέλος καταλόγισε επίσης στον κ. Σαμαρά ότι λειτουργεί συχνά ως εκπρόσωπος μονοκομματικής κυβέρνησης. Έχετε την ίδια άποψη;

Θα έλεγα ότι πρέπει να υπάρχει μια πιο συστηματική επικοινωνία μεταξύ μας. Κάποιες επιλογές, όπως για παράδειγμα το σχέδιο «Ξένιος Ζεύς’, το πληροφορηθήκαμε στη ΔΗΜΑΡ την τελευταία στιγμή. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι διαφωνούμε με την ανάγκη να εφαρμοσθεί ο νόμος, με απόλυτο σεβασμό βεβαίως στα ανθρώπινα δικαιώματα. Καλύτερη επικοινωνία όμως πρέπει να υπάρχει και σε σχέση με κάποιες επιλογές προσώπων που αφορούν κρίσιμους τομείς λειτουργίας του κράτους, τις οποίες επίσης πληροφορηθήκαμε «κατόπιν εορτής».

Τα έχετε πει όλα αυτά στον κ. Σαμαρά;

Βεβαίως. 

Και η απάντησή του;

Απάντηση… Όταν δεν υπάρχει απάντηση, εκλαμβάνεται ως αιτίαση … 

Έχοντας πλέον και μια μικρή κυβερνητική πείρα, έχει μεταβληθεί η αποτίμησή σας για όσα συνέβησαν την τελευταία τριετία;

Όχι. Η προηγούμενη κυβέρνηση υπέγραψε δύο μνημόνια και ένα μεσοπρόθεσμο σχέδιο και είναι γνωστό ότι η ΔΗΜΑΡ τα καταψήφισε όλα. Θεωρούσαμε ότι οι δεσμεύσεις που αναλάβαμε ήδη από την ένταξή μας στο ΔΝΤ ήταν αδιέξοδες, καθώς δεν αποτελούσαν την απάντηση στα υπαρκτά προβλήματα της χώρας. Δεν έπρεπε να υπάρχει το πρώτο μνημόνιο. Από αυτό ξεκίνησαν όλα. 

Θα μπορούσαμε να το αποφύγουμε;

Ναι. Θεωρώ ότι αυτή ήταν η πολιτική αφετηρία που οδήγησε σε όλα τα λάθη που ακολούθησαν. Απόδειξη των εσφαλμένων χειρισμών ήταν η εκτίμηση ότι η Ελλάδα θα ξαναέβγαινε το 2012-13στις αγορές, ενώ και οι παλινωδίες μας στο εξωτερικό εγκλώβισαν την χώρα. Θυμηθείτε τον «Τιτανικό», τα πιστόλια κάτω ή πάνω απ το τραπέζι, τους διεφθαρμένους Έλληνες και όλα τα σχετικά. Οι ευθύνες της κυβέρνησης Παπανδρέου είναι τεράστιες για όσα δοκιμάζουν σήμερα τη χώρα. Πιστεύω ακράδαντα ότι την περίοδο διαπραγμάτευσης του πρώτου μνημονίου θα μπορούσε να επιδιωχθεί μόνον ο μηχανισμός στήριξης της Ε.Ε χωρίς την παρουσία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Και βεβαίως με άλλους όρους .Εκτιμώ επίσης ότι οι εσφαλμένοι χειρισμοί της κυβέρνησης διευκόλυναν τους τότε ευρωπαϊκούς συσχετισμούς, ούτως ώστε η ΕΕ να μεταθέσει την ευθύνη του ελληνικού προβλήματος και στο ΔΝΤ. Ενώ με μια σθεναρότερη πολιτική διεκδίκηση θα μπορούσαν να τεθούν οι εταίροι μας προ των πραγματικών τους ευθυνών έναντι της χώρας, χωρίς βέβαια αυτό να αμβλύνει τις δικές μας. 

Ισχυρίζονται πολλοί ότι στο χώρο της κεντροαριστεράς που ορίζεται πλέον μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ μπορεί να επιβιώσει μόνον ένα κόμμα. Εκτιμάτε ότι στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν γίνουν, θα έχετε εκλογική τύχη αν δεν συμπορευθείτε με το ΠΑΣΟΚ, όπως πολλοί προτείνουν;

Η ΔΗΜΑΡ από την πρώτη μέρα της ίδρυσης της έχει θέσει ως στόχο την δημιουργία του χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού που περιλαμβάνει όλες τις συγγενείς μας δυνάμεις. Από δυνάμεις που αναφέρονται στη σοσιαλδημοκρατία και την πολιτική οικολογία μέχρι ανένταχτους πολίτες με ανάλογο πολιτικό προσανατολισμό. Η επιλογή μας αυτή ήδη έχει αποφέρει αποτελέσματα, ενώ ακόμη συστηματικότερα θα το επιδιώξουμε στο προσεχές διάστημα. Ο συγκεκριμένος στόχος, όμως, δεν έχει καμία σχέση με τη συμπόρευση των δύο κομμάτων για την οποία με ρωτάτε, καθώς η συγκρότηση του δημοκρατικού σοσιαλισμού ουδόλως συμπεριέλαβε την σκέψη μιας συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ. 

Άρα δεν υπάρχει περίπτωση να δούμε τη ΔΗΜΑΡ και το ΠΑΣΟΚ να μετέχουν προεκλογικά σε ένα κοινό πολιτικό σχήμα έστω διατηρώντας την αυτονομία τους...

Δεν υπάρχει τέτοια επιλογή. 

Τούτο συμβαίνει γιατί θεωρείτε ότι το σημερινό ΠΑΣΟΚ δεν έχει καμία διαφορά από το κόμμα εξουσίας το οποίο ανέκαθεν αντιπολιτευόσασταν;

Θα σας απαντήσω με διαφορετικό τρόπο. Εμείς στηρίζουμε την κυβέρνηση υπό τον κ. Σαμαρά, όπως επέλεξε και το ΠΑΣΟΚ. Σε καμία περίπτωση, όμως, αυτή η στήριξη δεν αναιρεί τις γραμμές δεξιάς και αριστεράς ή τις αυτονόητες ιδεολογικές διαφορές μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ. Η στήριξή μας στην κυβέρνηση συναρτάται απολύτως με την παρούσα συγκυρία. Την ανάγκη δηλαδή η Ελλάδα να έχει κυβέρνηση και να μην περιέλθει σε κατάσταση διαλυτικών φαινομένων. Επομένως κάνουν μέγα σφάλμα όσοι πιστεύουν ότι οι διαχωριστικές γραμμές μας με τα άλλα κόμματα εξέλιπαν. Θα σας έλεγα όμως και κάτι ακόμη. Το γεγονός ότι στηρίζουμε την κυβέρνηση καθοιονδήποτε τρόπο δεν σημαίνει ότι έχουμε αναστείλει τη λειτουργία του κόμματός μας. Με άλλα λόγια διατηρούμε στο ακέραιο το αυτονόητο δικαίωμά μας και τον κοινοβουλευτικό έλεγχο να κάνουμε και την δράση μας να συνεχίσουμε εντός και εκτός βουλής. Και αυτό καλόν είναι να το αντιληφθούν άπαντες. Άλλωστε οι βουλευτές μας, τα στελέχη μας, τα μέλη μας σε όλη την Ελλάδα δέχονται την εύλογη πίεση των πολιτών για να υπάρξουν μέτρα που δεν θα συνθλίβουν την ελληνική κοινωνία ακόμη περισσότερο. Μέτρα που θα προωθήσουν λύσεις και θα αντιμετωπίσουν χρόνια προβλήματα. Είναι εύλογη αυτή η ανησυχία και θα σας έλεγα με απόλυτη ειλικρίνεια ότι είναι και δική μου αγωνία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ σας προκαλεί να απαντήσετε γιατί συναινείτε σε μια πολιτική νέων περικοπών αφ ής στιγμής απεδείχθη ότι δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα. 

Εμείς δεν επιλέξαμε τη μονομερή καταγγελία, αλλά τη διαπραγμάτευση με την ΕΕ για τη χρονική επιμήκυνση και τη σταδιακή απαγκίστρωση από τους δυσμενείς όρους του μνημονίου. Την εχθρική στάση του ΣΥΡΙΖΑ -η οποία υπερβαίνει συχνά τα όρια σε χαρακτηρισμούς- την εκλαμβάνω ως υπεράσπιση μιας θέσης για την οποία πρέπει επιτέλους να μας μιλήσει καθαρά. Διότι ουδείς έχει καταλάβει αν η αντιπρόταση του ΣΥΡΙΖΑ κινείται εντός ή εκτός του ευρωπαϊκού πλαισίου.

Μια άλλη κριτική που σας ασκείτε είναι ότι μετονομάσατε την εφεδρεία σε συνταξιοδοτική ωρίμανση για να επιτευχθούν οι μειώσεις των δημ. υπαλλήλων.

Είναι τελείως διαφορετική η λύση που προτείνουμε και όλα δείχνουν ότι θα υιοθετηθεί. Η συνταξιοδοτική ωρίμανση δεν οδηγεί στον προθάλαμο της ανεργίας, όπως η εφεδρεία. Με τη δική μας πρόταση, οι150.000 απολύσεις θα αποφευχθούν. Βεβαίως θα υπάρξουν μετατάξεις και μάλιστα υποχρεωτικού χαρακτήρα. Αλλά μετά από αντικειμενική αξιολόγηση του προσωπικού και των διοικητικών δομών. 

Η λύση που προτείνετε είναι π.χ να δοθεί στα τρία χρόνια προ της σύνταξης το 60% του μισθού ως κίνητρο αποχώρησης;

Η πρότασή μας προβλέπει επίσης την αναγνώριση πλασματικών χρόνων. Δηλαδή έξοδο από την υπηρεσία  πολλών υπαλλήλων που διαθέτουν τις νέες προϋποθέσεις συνταξιοδότησης. Με τον τρόπο αυτό το Δημόσιο θα ελαφρυνθεί και θα καταστεί λειτουργικό και αποτελεσματικό.

Η Δημοκρατία «ροκανίζετ​αι» – Πρέπει να ξυπνήσουμε

Χρύσα Ταβουλάρη,  31/08/2012 ,aixmi.gr

Να πούμε και να δούμε τα πράγματα καθαρά. Σε μια «Δημοκρατία», όταν και μόνο ακούγεται η λέξη «τάγματα εφόδου», σημαίνει ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά στη Δημοκρατία. Όταν η έννομη τάξη δεν αποδίδεται από αυτούς που η Δημοκρατία έχει ορίσει, αλλά από κάποιους αυτόκλητους σωτήρες, κάτι κακό κυοφορείται στη Δημοκρατία.

Όταν ο ορισθείς από τη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση υπουργός ,αναγκάζεται -μη μπορώντας προφανώς να κάνει τίποτα άλλο- να προχωρήσει σε ηρωικές δηλώσεις του τύπου «δεν θα γίνει ανεκτή η παρουσία ταγμάτων εφόδου», η Δημοκρατία κινδυνεύει.

Θα μου πείτε, ποιος νοιάζεται τώρα για όλα αυτά καταμεσής της κρίσης. Έ, αυτό είναι το πιο χαρακτηριστικό σύμπτωμα μιας κατ’ όνομα Δημοκρατίας που ροκανίζεται σταθερά και μετατρέπεται είτε σε οχλοκρατία είτε σε τυραννία δυτικού -γερμανικού τύπου.

Μέσα σ’ αυτή την επιθετική απάθεια όλα τα άλλα μοιάζουν «φυσιολογικά». Το ότι η Βουλή δεν ερωτάται και δεν αποφασίζει, ότι τα όποια μέτρα περνούν λάθρα μέσω συμφωνιών κάποιων γραφείων, ότι κανείς δεν γνωρίζει ποιος ή ποιοι αποφασίζουν στην πραγματικότητα, ότι το κοινωνικό κράτος μετατρέπεται σε ανάλγητο κράτος, ότι η κοινωνία ισοπεδώνεται με ρυθμίσεις και πρακτικές σοβιετικού τύπου, ότι οι εκλεγμένοι αρχηγοί του κράτους σπεύδουν στα… Σούσα για να δώσουν διαπιστευτήρια, ζητώντας λύπηση και συγχώρεση, ότι οι πολίτες καταρρακωμένοι παύουν να σκέπτονται…

«Αντάρτικο» στην ΔΗΜΑΡ από Βουδούρη: Δεν θα ψηφίσω περικοπές μισθών και συντάξεων

01.09.2012 , iefimerida.gr

Ενάντια στο ενδεχόμενο να περικοπούν μισθοί και συντάξεις, τάσσεται ο βουλευτής της Δημοκρατικής Αριστεράς, Οδυσσέας Βουδούρης, ο οποίος τονίζει πως δεν πρόκειται να ψηφίσει κάτι τέτοιο στην Βουλή.

«Δεν θα ψηφίσω οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων», δηλώνει στην εφημερίδα «RealNews», ενώ θεωρεί πως τα μέτρα που λαμβάνει η κυβέρνηση δεν συνάδουν με την προγραμματική συμφωνία.
Παράλληλα διαφωνεί με τις συνεχείς συσκέψεις που πραγματοποιούν οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί. «Αν είναι να συνεχιστεί, ας αναλάβουν καθήκοντα αντιπροέδρων οι αρχηγοί του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ», τονίζει.
Καταλήγοντας ο Οδυσσέας Βουδούρης, τάσσεται υπέρ μίας προσέγγισης με τον ΣΥΡΙΖΑ και όχι με το ΠΑΣΟΚ.

Δημοσκόπηση ALCO: Με δυο μονάδες προηγείται η ΝΔ του ΣΥΡΙΖΑ

01.09.2012 , iefimerida.gr

Προβάδισμα στη Νέα Δημοκρατία  με ποσοστό 24,8% έναντι 22,8% του ΣΥΡΙΖΑ δίνει δημοσκόπηση της ALCO, με το ΠΑΣΟΚ να συγκεντρώνει μονοψήφιο ποσοστό και την Χρυσή Αυγή να σκαρφαλώνει στην τέταρτη θέση.
Στην δημοσκόπηση που δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει 9,8%, η Χρυσή Αυγή 8,6%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες 6,8%, η ΔΗΜΑΡ 5,2%, το ΚΚΕ 4,7%. Άλλο κόμμα δηλώνουν ότι θα ψήφιζαν 7% των ερωτηθέντων, ενώ αναποφάσιστοι δηλώνουν περισσότεροι από δέκα στους εκατό (10,9%).
Σε ό,τι αφορά τη δημοτικότητα των πολιτικών αρχηγών, οι θετικές γνώμες για τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά φτάνουν το 34%, για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξη Τσίπρα το 30%, για τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο το 19%, για τον πρόεδρο των Ανεξάρτητων Ελλήνων Παναγιώτη Καμμένο το 23%, για τον επικεφαλής της Χρυσής Αυγής Νίκο Μιχαλολιάκο το 18,5%, για τον αρχηγό της ΔΗΜΑΡ Φώτη Κουβέλη το 34% και για τη γγ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα το 13%.
Ποσοστό 43% των πολιτών δηλώνουν ότι η κυβέρνηση δεν είναι συνεπής με τη συμφωνία των κομμάτων, που τη στηρίζουν, 37% θεωρούν πως είναι συνεπής, ενώ 20% δηλώνουν ότι δεν ξέρουν ή δεν απαντούν.

Πυροβολεί... εξ αποστάσεως

Αντιγράφω απόσπασμα από άρθρο της εφημερίδας Το Ποντίκι , το οποίο αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα www.topontiki.gr. To κείμενο που αναδημοσιεύω θα μπορούσα να το είχα γράψει και εγώ καθότι συμφωνώ με το περιεχόμενο και το οποίο (το απόσπασμα που αναδημοσιεύω μόνο)  φυσικά και υιοθετώ όπως και τον τίτλο του άρθρου.

Ο αρθρογράφος με απάλλαξε από τον κόπο να γράψω κάτι αντίστοιχο και μου δίνει τη δυνατότητα με ένα copy-paste να εκφραστώ.

Το βέβαιο έιναι ότι αυτός που έγραψε το εν λόγω άρθρο δεν είναι φίλα προσκείμενος στη ΔΗΜΑΡ.

Το βέβαιο επίσης είναι ότι εγώ είμαι συνιδρυτής και μέλος της Δημοκρατικής Αριστεράς.

Παραθέτω το απόσπασμα από το άρθρο αυτό.

Σταύρος Μπούρπουλας

Μέλος Γραμματείας Δημαρ Αγ.Δημητρίου

Πυροβολεί... εξ αποστάσεως

(ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ “Π” ΣΤΙΣ 30-08-12)

Ούτε το νέο πακέτο μέτρων, που από 11,5 δισ. αναμένεται να φτάσουν τα 22,5 δισ. για τη διετία 2013-2014, κλονίζει την ηγεσία της Δημοκρατικής Αριστεράς, η οποία εμφανίζεται αταλάντευτη ως προς τη συμμετοχή της στην κυβέρνηση, παρόλο που παραδέχεται ότι υπάρχουν «παρεκκλίσεις» από την προγραμματική συμφωνία (η οποία ούτως ή άλλως δεν είναι και καμιά επιτομή εναλλακτικών, φιλολαϊκών μέτρων). Εξάλλου, για τη ΔΗΜΑΡ, όπως αλλεπάλληλα έχουν τονίσει τα στελέχη της, η προγραμματική συμφωνία είναι μια ιστορία υπό συνεχή διεκδίκηση. Από την άλλη, προέχει η σταθερότητα της κυβέρνησης, η οποία με τη σειρά της, κατά την άποψη της Δημοκρατικής Αριστεράς, διασφαλίζει την παραμονή της χώρας στο ευρώ.
«Προσπαθούμε, και σε μεγάλο βαθμό το πετυχαίνουμε, να κινηθούμε μέσα στο πλαίσιο της προγραμματικής συμφωνίας και ταυτοχρόνως να εξασφαλίσουμε το μείζον που είναι η παραμονή της χώρας στο ευρώ» σημείωσε σε συνέντευξή του στον κυριακάτικο Τύπο ο Φώτης Κουβέλης.
Μάλιστα, κατά τον ίδιο, όσον αφορά το πακέτο των μέτρων, «το τελικό αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικό», σε συνάρτηση πάντα με την «πολύ δύσκολη» κατάσταση της χώρας και «το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι συγκεκριμένη εναλλακτική πρόταση απλώς δεν υφίσταται». Αν η χώρα επιστρέψει στη δραχμή, πρόσθεσε, αυτοί που πρωτίστως και κυρίως θα υποφέρουν είναι οι οικονομικά ασθενέστεροι και αυτό όπως είπε είναι «η απλή αλήθεια».
Και ο γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής της ΔΗΜ.ΑΡ, Σπύρος Λυκούδης, ανέδειξε ως υπεράνω όλων των παραμέτρων το στοιχείο της σταθερότητας, επισημαίνοντας ότι η ΔΗΜ.ΑΡ. δεν σκοπεύει να προκαλέσει «κυβερνητική και πολιτική κρίση», γιατί κάτι τέτοιο «θα ήταν επικίνδυνο για τη χώρα». Όσο για τις αποκλίσεις από την προγραμματική συμφωνία, «η πραγματικότητα συγκρούεται με τις συνεννοήσεις και τις απόψεις που είχαμε διαμορφώσει».
Με δεδομένο, λοιπόν, ότι η ΔΗΜ.ΑΡ. θέτει ως μείζονα προτεραιότητα την κυβερνητική σταθερότητα και συμπλέει με τη λογική του «μονόδρομου», οι επιλογές της προφανώς περιορίζονται στη στάση που κράτησε με την εφεδρεία. Σύμφωνα και με τις επίσημες τοποθετήσεις της ηγεσίας, αναμένεται να προβάλει τις επιμέρους διαφωνίες της επί συγκεκριμένων μέτρων, ώστε είτε να αποσπάσει κάποια τροποποίηση (ουσιαστικού ή επικοινωνιακού χαρακτήρα) είτε απλώς να υπογραμμίσει τη διαφωνία της (π.χ., εξωδικαστικός συμβιβασμός με τη Siemens), χωρίς ωστόσο αυτή ποτέ να θέτει εν κινδύνω τη βιωσιμότητα της συγκυβέρνησης.
Στο θέμα της εφεδρείας, τα ηγετικά στελέχη της Δημοκρατικής Αριστεράς προβάλλουν την άποψη ότι η αντίδρασή της έφερε αποτέλεσμα, αφού οδήγησε σε μερικές αλλαγές, ενώ διαφωνεί με την κριτική που εκφράζουν πολλοί ότι απλώς υπήρξε μια μετονομασία του μέτρου με επουσιώδεις τροποποιήσεις, αφήνοντας να εννοηθεί ότι θεωρούν την όποια κριτική κακόβουλη και υποκινούμενη από μικροκομματικές σκοπιμότητες.

 

Εναντίον αδυνάμων

01/09/2012

του Γιώργου Λακόπουλου  , protagon.gr

Πόσο ανίκανες και ταυτόχρονα αμοραλιστικές μπορεί να είναι οι κυβερνήσεις για να το εφαρμόζουν μονίμως στις πλάτες των πιο  αδύναμων το Μνημόνιο; Μια απλή ματιά και στο τρέχον πακέτο μέτρων, δείχνει ότι και αυτή τη φορά το μάρμαρο θα το πληρώσουν οι συνταξιούχοι.
Οι  μισθωτοί – το έτερο υποζύγιο του μνημονιακού τυχοδιωκτισμού-  μπορούν να κλείσουν τα μάτια και να περιμένουν  την …ανάκαμψη «σε δυο χρόνια» που τους έταξε ο πρωθυπουργός- ένας θεός ξέρει πως του προέκυψε. Οι συνταξιούχοι πάντως μπορεί να έχουν κλείσει κανονικά και οριστικά, τα μάτια μέχρι τότε.
Το πιο εξοργιστικό είναι  η φράση «οι θυσίες πιάνουν τόπο»  - αποκρουστικό σλόγκαν των κυβερνήσεων από το 2010.  Ο Γ. Παπανδρέου το χρησιμοποιούσε κατά κόρον για να δείξει ότι ο Γολγοθάς θα είναι σύντομος και ο σταυρός του μαρτυρίου που φόρτωσε στη χώρα είναι από ροδοπέταλα.
Τελικά αφού διέλυσε το σύμπαν κόβει τις βόλτες του διεθνώς μιλώντας με άνεση για όσα έκανε για το «λαό του». Τώρα  και ο Σαμαράς ξανά-διαβεβαιώνει ότι οι θυσίες πιάνουν τόπο και συμπληρώνει με το -ξεπατικωμένο από τον Παπακωνσταντίνου- ότι τα μέτρα «θα είναι τα τελευταία».
Αυτά τα μέτρα είναι συγκεκριμένα και άμεσα εφαρμόσιμα μόνο στις  περικοπές μισθών και συντάξεων. Σε ό,τι αφορά την ανάπτυξη και τις μεταρρυθμίσεις  μένουν ακόμη στο κουβεντιαστό.

Φυσικά ο Πρωθυπουργός ξέρει ότι δεν θα είναι τα τελευταία, όπως ξέρει ότι δεν θα είναι μόνο 11,5  δις ευρώ, αλλά περισσότερα- χώρια που όλα κρίνονται από τις αποτιμήσεις που θα κάνει η τρόικα. Παρ’ όλα αυτά ο προσπαθεί να πουλήσει και αυτός φύκια για μεταξωτές κορδέλες  σπαράζοντας -αλά Μέρκελ- στο δάκρυ για τις θυσίες, αλλά και  σίγουρος ότι η έξοδος από την Ευρωζώνη αποτρέπεται χάρη στα μέτρα της κυβέρνησης του.
Στην αντίστοιχη περίπτωση του Χότζα πάντως, ο γάιδαρος ψόφησε απάνω που τον είχε συνηθίσει να μην τρώει. Ακόμη πιο εξοργιστικό είναι το σλόγκαν περί «κοινωνικής δικαιοσύνης» που προέρχεται από τα άλλα δυο κόμματα της συγκυβέρνησης. Το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ, κοροϊδεύουν τον κόσμο προσποιούμενα ότι κάνουν διαπραγματεύσεις και  δήθεν αντιστέκονται. Για την ακρίβεια πασχίζουν να εξασφαλίσουν κόκκινες γραμμές  και  άλλα φούμαρα. Αυτό που προκύπτει στο τέλος είναι όλο και πιο βαρύ για το  εισόδημα αυτών τους οποίους «προστατεύουν». Μήπως ο Βενιζέλος και ο Κουβέλης να τους άφηναν λίγο απροστάτευτους;

Συμπέρασμα; Η πλήρης αποτυχία της τρίτης κατά σειρά κυβέρνησης να βρει έσοδα με υγιή τρόπο, τη στρέφει για μια ακόμη φορά εναντίον των πιο αδύναμων και σχεδόν τους υποδεικνύει να είναι και ευχαριστημένοι γιατί δεν θα τους πάρουν άλλα; Μα δεν έχουν άλλα να τους πάρουν. Οι φοροφυγάδες κάνουν πάρτι και όσοι καταβρόχθισαν τα τελευταία χρόνια δάνεια, επιδοτήσεις, προμήθειες  σουλατσάρουν άνετοι και η κυβέρνηση πάει να λύσει το δημοσιονομικό από τα είκοσι ευρώ που θα πάρει από τον συνταξιούχο γιατί του έδωσαν λέει μεγαλύτερο εφάπαξ πριν από χρόνια. Αυτοί που πήραν  με εργολαβίες, συμβάσεις,  κίνητρα, κλπ απείρως περισσότερα δεν πρέπει να επιστρέψουν τίποτε; Μήπως να άρχιζαν να προστατεύουν αυτούς οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί της συγκυβέρνησης;

ΟΧΙ ΠΑΛΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ – Ας πληρώσουν επί τέλους και οι …λαθρεπιβάτες

Γράφει: Ανδρέας Κωνσταντάτος , 31 Αυγούστου 2012 , aixmi.gr

Το πακέτο των μέτρων ύψους 11,5 δισεκατομμυρίων θα εφαρμοστεί από την 1 -1 του 2013 .Μας υπόσχονται ότι αυτό θα είναι το τελευταίο και η χώρα θα βγει από την κρίση. Αλλά μας λένε, επίσης, ότι για να βγει η χώρα από την κρίση θα πρέπει να πληρώσουν πρώτα από όλους οι συνταξιούχοι αυτής της χώρας, δεύτερον οι δημόσιοι υπάλληλοι και τρίτον εκείνοι που έχουν ανάγκη τα κοινωνικά επιδόματα.
Αυτή όμως δεν είναι έξοδος , είναι ο “χορός του Ζαλόγγου” για τους πιο αδύναμους αυτής της χώρας , είναι ο τελευταίος εναγκαλισμός με την απέραντη φτώχια και τη μιζέρια και είναι, φυσικά, η απέραντη ικανοποίηση εκείνων που μένουν πάλι έξω από το χορό των θυσιών.
Στην ουσία, την κρίση, την πλήρωσαν και την πληρώνουν μόνο οι μισοί Ελληνες , γιατί οι άλλοι μισοί -αν εξαιρέσει κανείς ορισμένους κλάδους όπως τον κατασκευαστικό ,των αυτοκινήτων και ένα δυο ακόμα, που έχουν υποστεί πλήρη καθίζηση -δεν συμβάλλουν όσο θα έπρεπε στην εθνική και κοινή – υποτίθεται- προσπάθεια ανάκαμψης της οικονομίας μας .
Και εξηγούμαι:
- Πρώτον , τρία χρόνια τώρα η κυβέρνηση αδυνατεί να συλλάβει τη φοροδιαφυγή για να κλείσει τη “μαύρη τρύπα”. Έχει δημιουργήσει ένα τέτοιο πλέγμα νόμων που πιο εύκολα κανείς στην Ελλάδα μπορεί να φοροδιαφύγει από το πάει …σινεμά . Τα αποτελέσματα των έλεγχων του ΣΔΟΕ στα νησιά είναι ενδεικτικά της κατάστασης που επικρατεί σε όλη τη χώρα .
-Δεύτερον η κυβέρνηση αδυνατεί να πατάξει την ακρίβεια που παρά την ύφεση, οι τιμές σε μερικούς κλάδους όπως σε εκείνο της διατροφής – τρόφιμα και οπωροκηπευτικά – είναι πολύ υψηλές .
Αναφέρω δυο μόνο τομείς, τη φοροδιαφυγή και το κόστος ζωής -το οποίο παρά την συνολική ύφεση των 20 μονάδων τα τελευταία χρόνια δεν λέει να μειωθεί – στους οποίους η κυβέρνηση θα έπρεπε να είχε παρέμβει . Έτσι ώστε και το πακέτο μέτρων να ήταν ηπιότερο και να μην μειωθεί περαιτέρω η αγοραστική δύναμη εκείνων που θα πληγούν .
Οι κυβερνήσεις πρέπει να γνωρίζουν ότι οι λαοί μπορούν να αντέξουν και σκληρά μέτρα , αρκεί αυτά να πιάνουν τόπο , να έχουν χρονικό ορίζοντα και να τα διέπει η κοινωνική δικαιοσύνη.
Να πληρώνουν όλοι , ανάλογα με το εισόδημα τους και όχι μόνο οι ίδιοι και οι ίδιοι που συμβαίνει πάντα να είναι οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι.
Το πακέτο των νέων μέτρων που στραγγαλίζει τεράστιες κοινωνικές ομάδες και αφήνει στο απυρόβλητο άλλες, δεν έχει καμία σχέση με την κοινωνική δικαιοσύνη , και γι αυτό δεν θα φέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα .
Απέχει πολύ από το όραμα που πρέπει να διέπει μια ευρωπαϊκή χώρα και παρασάγγας από τις προεκλογικές και μετεκλογικές δεσμεύσεις των τριών κομμάτων.
Η χώρα κάνει ένα δύσκολο ταξίδι για να παραμείνει στο ευρώ και μας λένε ότι αυτός ο στόχος είναι κοινός , άρα και τα έξοδα πρέπει να είναι κοινά .
Ας πληρώσουν επιτέλους και οι λαθρεπιβάτες .

«Όχι» Σαμαρά στην πρόταση να πληρώνει η Εκκλησία τους μισούς μισθούς των κληρικών

   Παρασκευή 31 Αυγούστου 2012 , aixmi.gr

Η ΔΗΜΑΡ ζητά μεν να πληρώνει η Εκκλησία το 50% των μισθών των κληρικών, ο Αντώνης Σαμαράς όμως δεν το συζητά καν. Έχει δεσμευτεί στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο ότι το κράτος θα συνεχίσει να πληρώνει κανονικά τους μισθούς τους. Αλλωστε, όπως λένε άμεσοι συνεργάτες του, ηγέτης Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος είναι…
Το ερώτημα, τώρα, είναι αν ο Φώτης Κουβέλης θα επιμείνει.
Η αίσθησή μας είναι ότι δεν πρόκειται να το κάνει…